Romance బెంగళూరులో మొదలైన ప్రేమ

[ram123m]

Siddu family episodes rayandi please

[Train222]

మెల్లగా నందిని తన పెద్దమనిషి అయిన రోజులను గుర్తు చేసుకుంది.

నందిని తన 14 ఏట పెద్దమనిషి అయ్యింది. అయితే అప్పటికే తన స్నేహితుల్రాళ్లు అందరూ పెద్దమనిషి అయ్యి 3,4 సంవత్సరాలు అయ్యింది
నందిని పెద్ద మనిషి అయ్యి 2,3 సంవత్సరాలు అవుతున్నా తన వంట్లో రావల్సిన మార్పులు రాకపోవడ్ అంటే సళ్లు, నడుము,పూకు ఇలా
ఇవి పెరగకపోవడం తో అప్పటికే తన స్నేహితులు వంట్లో మార్పులు వచ్చేసి ఉండటం తో వాళ్ళు నందిని ఏడిపించేవాళ్ళు.
అప్పటికే వాళ్ళు కొంతమంది పూకు గెలుక్కోవడం లాంటి విషయాలు ఆరోటేరిపోయి ఉండటం తో రోజు కాలేజ్ లో నందిని నీ బాగా ఆటపంటించేవాళ్ళు.

ఒకరోజు నందిని ఫ్రిండ్స్లో. లో కొంత మంది అమ్మాయిలు కాలేజ్ బయట కూర్చొని బూతు మాటలు మాట్లాడుతూ వల్ల సళ్ల సైజులు
పూకులో వేలిపెట్టుకోవడం. వల్ల ఇంట్లో అన్నవాడినలు, అమ్మానాన్నలు, valla అక్క బావల దెంగులు చూసిన కొంత మంది ఆ అనుభవాలు
చెప్పుకుంటూ ఉంటే నందిని కూడా వాళ్ళతో మాట్లాడు అని వస్తె వాళ్ళు నీకు సళ్లు పెరగలేదు అసలు నిన్ను ఎవడు చేసుకుంటే వాడు నిన్ను దెంగడు, నీకు సళ్లు లేవు అని అంటే అక్కడే నందిని ఏడుచుకుంటూ ఇంట్లోకి వస్తుంది.

ఇంట్లో వాళ్ళు ఏదో పని మీద బయటకు వెళ్ళి ఉంటారు
అప్పుడు ఏడుస్తూ నందిని దగ్గరకు వచ్చిన జయమ్మ .ఎందుకు నందిని ఏడుస్తున్నావ్ అని అడిగితే అప్పుడు నందిని జరిగిందో మొత్తం చెపుతుంది జయమ్మకు.

అప్పుడు జయమ్మ నందిని సర్ది చెప్పి, రేపు నువ్వు నేను చెప్పినట్లు చెయ్యి అని చెప్పి కాస్త కొబ్బర నూనె తీసుకొని రోజు స్నానం చేసే ముందు నీ సళ్ళకు పూకు కు మసాజ్ చేసుకోమని చెప్తుంది.

అలా నందిని ఒక వారం ప్రయత్నించిన ప్రజయోజనం లేకపోవడం తో ఇంకా ప్రతి రోజు నేను నీకు స్నానం
చెప్తా అని చెప్తుంది

[Paty@123]

Continue plz

[tallboy70016]

Please continue

[ram123m]

Super pedda update ivvandi please

[Train222]

బ్రో సిద్దు ఫ్యామిలీ sex ను స్కిప్ చెయ్యమని చాలా మంది inbox కి msg చేస్తున్నారు. Becoz స్టోరీ Main పార్ట్ పక్కకు వెళ్ళిపోతుంది అంటున్నారు. What to do

[utkrusta]

Nice update

[readersp]

please write.. you are the author.. it is part of the story.. you are doing a marvellous job.. keep going Train garu

[Paty@123]

Plz continue as per your ideas plz

[naree721]

Updates contiiga evandi bro

[Veerab151]

Good update

[Train222]

అలా ఒక రోజు ఇంట్లో వాళ్ళు ఊరికి వెళ్ళినప్పుడు నందిని కు స్నానం చేయిస్తా అని చెప్పి ఫ్రెండ్స్ ఎందుకు ఏడిపిస్తున్నారు అని అడిగి తెలుసుకొని నందిని నీ బాత్ రూమ్ లో కి రమ్మని బట్టలు విప్పమని చెప్పి కొబ్బరి నూనె తో సళ్ళకు మాసేజ్ చేస్తుండగా నందినికి ఎలాగో అయ్యి కళ్ళు మూసుకోవడం తో జయమ్మ నందిని మొహం చూస్తూ ఫీలింగ్స్ వచ్చి లటుక్కున నందిని సళ్లు ను నోట్లో పెట్టుకుంది.
వెంటనే కళ్ళు తెరిచి చూసి నందిని ఏయ్ జయమ్మ ఏం చేస్తున్నావ్ అని అడుగగా అప్పుడు జయమ్మ నువ్వు agu నందిని ఈ ఊరిలో లోనే మించిన అందగత్తెను చేస్తా ఏంటి అంటూ చెప్పి అలా చేస్తూ పూకు కూడా నాకుతుంది. అలా మొదలైన వాళ్ళ బంధం. ఒకబ్రెండు సంవత్సరాలు కొనసాగింది. ఈ ప్రక్రియ వల్ల నందిని సళ్లు, నడుము,వెనుక పిర్రలు బాగా అందంగా తయారయ్యి ఆ ఊరిలోనే నందిని నీ చిదంగన్ ప్రతి అమ్మాయి అసూయ పడేలా తయారు అయ్యింది.

ఇక నందిని పై చదువులకు వేరే ఊర్లకు వెళ్ళడం తో ఇక కుదరలేదు.

ఆ రోజులను గుర్తు చేసుకుని మళ్ళీ ఒకసారి ప్రయత్నించి తృప్తి చెంది వెళ్ళి పడుకున్నారు

[Train222]

ప్రసాద్ ఇంట్లో sex ను అవసరార్థం మాత్రమే పెట్టాలని ప్రయత్నిస్తున్నాం. ఎందుకంటే మెయిన్ పార్ట్ దెబ్బతినకుండా ఉండేందుకు మాత్రమే చాలా మంది inbox చేసిన మెసేజ్ లు చూసి నిర్ణయం తీసుకున్నాం

దయచేసి అర్థం చేసుకోగలరు

[Train222]

ఇక అక్కడ బెంగుళూరు లో జరుగుతున్నది ఒకసారి చూద్దాం

అలా ఒకరోజు ఆదివారం అనుకుంటా.

హాలిడే రోజు అయినా హాస్టల్‌లో సిద్ధు ఊరికి వెళ్లినప్పటి నుంచి కృష్ణకు ఏం తోచడం లేదు. ఎప్పుడూ ఇద్దరూ కలిసి తిరిగే వాళ్లు. ఇప్పుడు ఒక్కడే ఉండటంతో టైమ్ అసలు కదలడం లేదు.

ఈరోజు హాస్టల్ మెస్‌లోనే తిందామని అనుకున్నాడు. కానీ అక్కడ ఉప్మా పెడతారని తెలిసి, కృష్ణ మనసులోనే ఆ ఉప్మాకు దండం పెట్టేశాడు.

“ఉప్మా తినడం కంటే బయట ఎగ్ దోసా తినడం మేలు. అసలే చాలా రోజులైంది...” అనుకుంటూ కిందికి దిగాడు.

బాయ్స్ హాస్టల్ దాటి బయటకు వస్తుండగా పక్కనే ఉన్న గార్డెన్ నుంచి ఎవరో అమ్మాయి మాట్లాడుతున్న శబ్దం వినిపించింది. దగ్గరగా వెళ్లి వింటే ఆ గొంతులో ఏడుపు వినిపిస్తోంది.

ఏం జరిగిందో తెలుసుకోవాలనే ఆసక్తితో కృష్ణ గార్డెన్‌లోకి వెళ్లాడు.

కొంచెం చెట్టు చాటు నుంచి చూడగా ఓ అమ్మాయి వెనక్కి తిరిగి నిలబడి ఫోన్‌లో మాట్లాడుతోంది.

కింద చాలా టైట్ గా ఉండే షార్ట్ టైప్ డ్రాయర్ వేసుకోవడం తో ఆమె పిర్రల షేప్ తెలుస్తుంది కింద ఉన్న నునుపైన తొడలు అక్కడక్కడ వెంట్రుకలు చూస్తుంటే కృష్ణ మొడ్డా చిన్నగా లేస్తుంది, పైన ఒక టీ షర్ట్ వేసుకొని ఉంది, వెనుక వైపు ఉండటం తో ఆమె ఎవరో తెలియడం లేదు కానీ ఆ చిన్న షార్ట్ లో ఆమె పిర్రలు మాత్రం చాలా బలిసినట్లు ఉన్నాయి. ఆ బ్యాక్ ను ఎక్కడో చూసినట్లు గానే ఉంది కానీ గుర్తుకు రావడం లేదు.

ఆమె ముఖం కనిపించకపోయినా, కృష్ణకు ఆమెను చూస్తుంటే ఎక్కడో చూసినట్టుగా అనిపించింది.

“ఎక్కడ చూశానబ్బా ఈమెను...?” అని మనసులో అనుకున్నాడు.

ఇంతలో ఆ అమ్మాయి ఫోన్‌లో ఏడుస్తూ...

“ఐ కాంట్ సర్... ప్లీజ్... లీవ్ మీ... ప్లీజ్...” అంటూ వేడుకుంటోంది.

ఆమె గొంతులో భయం, బాధ స్పష్టంగా వినిపిస్తున్నాయి.

కృష్ణ ఏం జరిగిందో అర్థం కాక కొంత దూరంలోనే నిలబడి ఆమెను గమనిస్తున్నాడు. ఆమెను వెనుక వైపు నుంచి చూస్తున్న కొద్దీ తనకు ఏదో పరిచయమైన వ్యక్తిలా అనిపిస్తోంది. కానీ ఎంత ఆలోచించినా గుర్తుకు రావడం లేదు.

ఇంతలో ఆమె ఫోన్ కట్ చేసింది.

కొన్ని క్షణాలు అలాగే నిలబడి, నెమ్మదిగా వెనక్కి తిరిగింది.

అంతే...

ఆమె చూపు నేరుగా కృష్ణ చూపును తాకింది.

ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా స్టన్ అయ్యారు.

కృష్ణ కళ్లలో ఆశ్చర్యం.

ఆమె కళ్లలో కూడా అదే షాక్.

కొన్ని క్షణాలు ఇద్దరూ మాట కూడా లేకుండా ఒకరినొకరు చూస్తూ ఉండిపోయారు.

కృష్ణకు అప్పటివరకు ఎందుకు పరిచయంగా అనిపించిందో ఒక్కసారిగా అర్థమైంది.

“అందుకే ఎక్కడో చూసినట్టుగా అనిపించింది...” అని కృష్ణ మనసులో అనుకున్నాడు.

ఆ అమ్మాయి కూడా కృష్ణను గుర్తుపట్టినట్టుగా చూస్తూ ఉండిపోయింది.

ఇద్దరి మధ్య నిశ్శబ్దం అలుముకుంది.

చివరకు కృష్ణే మెల్లగా...

“ పుష్ప నువ్వా...?” అన్నాడు.

ఆమె మాత్రం ఏం మాట్లాడకుండా ఆశ్చర్యంగా అతని వైపే చూస్తూ నిలబడిపోయింది.

[tallboy70016]

updates plz

[Train222]

కృష్ణను చూడగానే పుష్ప కూడా ఒక్కసారిగా షాక్‌కు గురైంది. ఏం మాట్లాడాలో అర్థం కాక కృష్ణ వైపు అలానే చూస్తూ ఉండిపోయింది.

పుష్ప అలా నిలబడిపోవడం గమనించిన కృష్ణ ముందుగా తేరుకుని మాట్లాడాడు.

“ఏంటి పుష్పా… నువ్వేంటి ఇక్కడ? ఇంత పొద్దున్నే?”

అంటూ ఆమె ముఖం వైపు చూసి,

“అయినా… ఏదైనా ప్రాబ్లమా? పొద్దున్నే ఏడుస్తూ ఎవరితోనో మాట్లాడుతున్నావ్. అసలు ఏం జరిగింది?” అని అడిగాడు.

కానీ పుష్ప మాత్రం సమాధానం చెప్పలేదు.

ఏం జరిగిందో కృష్ణకు చెప్పాలా? వద్దా? చెప్పినా కృష్ణ తన సమస్యకు హెల్ప్ చేస్తాడా? లేక తన పరిస్థితిని అడ్వాంటేజ్‌గా తీసుకుంటాడా? అసలు ఇలాంటి విషయం కృష్ణకు ఎలా చెప్పాలి?

ఇలా ఎన్నో ఆలోచనలు ఆమె మనసులో తిరుగుతున్నాయి.

“పుష్పా…”

కృష్ణ మరోసారి పిలిచాడు.

ఆ పిలుపుతో ఆలోచనల్లో నుంచి బయటకు వచ్చిన పుష్ప అతని వైపు చూసింది.

“ఆది… కృష్ణా… అది…” అంటూ మాటలు తడబడసాగింది.

ఆమె పరిస్థితిని చూసిన కృష్ణ ఇక ఎక్కువగా అడగకూడదని అనుకున్నాడు.

“సరే లే… ఏదైనా ఉంటే తర్వాత మాట్లాడుకుందాం.”

అని నవ్వుతూ,

“మనం ఇప్పుడు మంచి ఫ్రెండ్స్ కదా! అందుకే నీకు మంచి రాయలసీమ రుచి చూపిస్తా. బయటకు వెళ్దాం… ఎగ్ దోస తిందాం. మా హాస్టల్‌లో ఈరోజు ఉప్మా అంట. ఆ ఉప్మా తినే కంటే ఎగ్ దోస బెస్ట్!” అన్నాడు.

కృష్ణ మాటలను కాదనలేక పుష్ప కూడా చిన్నగా నవ్వింది.

“సరే… పది నిమిషాలు. రెడీ అయ్యి వస్తా.”

అని చెప్పి వెంటనే హాస్టల్ వైపు వెళ్లిపోయింది.

పుష్ప వెళ్లిపోతున్న వైపు చూస్తూ కృష్ణ అక్కడే నిలబడిపోయాడు.

“అసలు పుష్పకు ఏం జరిగింది? ఎందుకు ఇలా ఏడుస్తూ ఎవరినో బ్రతిమాలుతోంది? నన్ను చూసిన తర్వాత కూడా ఏదో చెప్పాలని అనుకుని ఆగిపోయింది. ఏదో పెద్ద సమస్యలో ఉన్నట్టుంది…”

ఎలాగైనా అసలు విషయం తెలుసుకోవాలని కృష్ణ మనసులో నిర్ణయించుకున్నాడు.

“ఏం జరిగిందో పుష్ప నోటి నుంచే తెలుసుకోవాలి…”

అని అనుకుంటూ, పుష్ప తిరిగి వచ్చే వరకు అక్కడే ఆమె కోసం ఎదురుచూస్తూ నిలబడ్డాడు.

[akbar1827]

college episodes baga unnay bro

[Train222]

పుష్ప ఫుల్ ప్యాంట్ వేసుకుని, ఇందాక వేసుకున్న టీషర్ట్‌లోనే బయటకు వచ్చింది.

పుష్ప రావడంతో కృష్ణ కూడా ఆమె కోసం ఎదురుచూస్తున్న చోటు నుంచి లేచాడు. ఇద్దరూ హాస్టల్ నుంచి హోటల్ వైపు నడుచుకుంటూ బయలుదేరారు.

కానీ పుష్ప మాత్రం నడుస్తున్నంతసేపూ మామూలుగా లేదు.

ఏదో తెలియని భయం ఆమె ముఖంలో కనిపిస్తోంది. అడుగులు ముందుకు పడుతున్నా… ఆలోచనలు మాత్రం ఎక్కడో ఉన్నాయి. కాసేపు కిందికి చూస్తూ, మరికాసేపు చుట్టూ చూస్తూ నడుస్తోంది. మధ్యమధ్యలో ఏదో గుర్తొచ్చినట్టు ఒక్కసారిగా ఆగిపోవాలనిపించినా, మళ్లీ తనను తాను కంట్రోల్ చేసుకుంటూ కృష్ణతో పాటు నడుస్తోంది.

కృష్ణ ఒకటి రెండుసార్లు ఆమె వైపు చూసాడు.

“ఏంటి పుష్పా…?” అని అడగాలనుకున్నాడు. కానీ ఆమె ముఖంలో కనిపిస్తున్న భయాన్ని చూసి వెంటనే అడగలేదు.

దాదాపు ఐదు నిమిషాలు ఇద్దరి మధ్య ఒక్క మాట కూడా లేదు.

మరో ఐదు నిమిషాలు గడిచాయి.

అయినా పుష్ప మౌనంగానే ఉంది.

కృష్ణకు మాత్రం ఆమె ఏదో పెద్ద విషయం గురించి ఆలోచిస్తోందని అర్థమైంది.

“ఇంతకు ముందు నాతో ఎంత సరదాగా మాట్లాడింది. ఇప్పుడు ఇలా ఎందుకు మారిపోయింది? ఏదో విషయం ఆమెను బాగా ఇబ్బంది పెడుతోంది…” అని అనుకున్నాడు.

అలా దాదాపు పదిహేను నిమిషాలు నడిచిన తర్వాత హోటల్ దగ్గరకు వచ్చారు.

అప్పటికీ పుష్ప తన ఆలోచనల్లోనే ఉండటాన్ని చూసిన కృష్ణ, ఆమెను ఎలాగైనా ఆ మూడ్ నుంచి బయటకు తీసుకురావాలని అనుకున్నాడు.

“పుష్పా…”

పుష్ప అతని వైపు చూసింది.

“ఏంటి?”

“ఒక విషయం అడగనా?”

“అడుగు.”

“మనం హోటల్‌కి వెళ్తున్నామా… లేక నువ్వేదైనా ఇంటర్వ్యూకి వెళ్తున్నావా?”

పుష్పకు వెంటనే అర్థం కాలేదు.

“ఏంటి?”

“అదే… ఇంత సీరియస్‌గా నడుస్తున్నావ్. నిన్ను చూస్తుంటే ఇప్పుడే ఎవరో ‘జీవిత లక్ష్యం ఏంటి?’ అని అడిగినట్టు ఉంది.”

పుష్పకు చిన్నగా నవ్వొచ్చింది.

“అబ్బా… ఏమీ లేదు కృష్ణా.”

“ఏమీ లేదంటే? పదిహేను నిమిషాలుగా నీతో మాట్లాడాలని చూస్తున్నా. నువ్వేమో నీ ఆలోచనలతో బిజీగా ఉన్నావ్.”

“అలా ఏమీ లేదు… కాస్త ఆలోచన వచ్చింది.”

“అయితే ఆ ఆలోచనను కాసేపు పక్కన పెట్టు. ముందు దోస మీద దృష్టి పెట్టు. దోస తింటూ ఆలోచిస్తే కనీసం ఆకలి సమస్య అయినా సాల్వ్ అవుతుంది.”

పుష్ప నవ్వింది.

“నీకు తిండి తప్ప ఇంకేమీ ఉండదా?”

“ఉంటాయి. కానీ అవన్నీ తిన్న తర్వాత గుర్తొస్తాయి.”

“అబ్బో!”

“అవును. నా జీవితంలో మూడు ముఖ్యమైన విషయాలు ఉన్నాయి.”

“ఏంటి అవి?”

“తిండి… టీ… మళ్లీ తిండి.”

“మరి చదువు?”

“అది నాలుగోది.”

“ఫ్రెండ్స్?”

“అది ఐదోది.”

“అంటే నాకు ఐదో స్థానం అన్నమాట?”

కృష్ణ వెంటనే,

“నువ్వు స్పెషల్ క్యాటగిరీ. నీకు ర్యాంక్ ఇవ్వడం కుదరదు.”

అనడంతో పుష్ప మళ్లీ నవ్వింది.

కృష్ణ ఉద్దేశం కూడా అదే. ఆమె ముఖంలో మళ్లీ నవ్వు చూడాలనుకున్నాడు.

అలా ఇద్దరూ కొద్దిసేపటికి నిన్నటిలాగే సరదాగా మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టారు.

“నిన్న నువ్వు చాలా ధైర్యంగా మాట్లాడావ్. ఈరోజు మాత్రం ఎందుకింత సైలెంట్?” అని కృష్ణ అడిగాడు.

“నిన్న ఏం మాట్లాడానో నీకు ఇంకా గుర్తుందా?”

“అన్నీ గుర్తున్నాయి.”

“అన్నీనా?”

“అవును. నేను మర్చిపోని విషయాలు చాలా తక్కువ. నువ్వు చెప్పినవి మాత్రం గుర్తుండిపోతాయి.”

ఆ మాటకు పుష్ప కాసేపు అతని వైపు చూసి చిన్నగా నవ్వింది.

“సరే… ముందు తిందాం.”

“అదే కరెక్ట్ డిసిషన్.”

ఇద్దరూ హోటల్‌లోకి వెళ్లారు.

కృష్ణ కౌంటర్ దగ్గరకు వెళ్లి,

“అన్నా… నాలుగు ఎగ్ దోసలు.”

పుష్ప వెంటనే అతని వైపు తిరిగి,

“నాలుగు ఎందుకు?”

“రెండు నీకు… రెండు నాకు.”

“అంత తినగలవా?”

“నన్ను తక్కువ అంచనా వేయకు. రెండు దోసలు నా స్టార్టర్ మాత్రమే.”

“అయితే నేను కూడా రెండు తింటా.”

“అదే కదా అసలు పుష్ప!”

“ఎందుకు?”

“ఇప్పుడే మళ్లీ కనిపించింది. కాసేపటి క్రితం ఎక్కడికో వెళ్లిపోయావు.”

పుష్ప ఆ మాటకు కాసేపు మౌనంగా ఉండి, తర్వాత నవ్వుతూ,

“నీ మాటలకు అర్థం ఉండదు.”

“కానీ వినడానికి బాగుంటాయి.”

“అది నీకే అనిపిస్తుంది.”

“నువ్వు నవ్వుతున్నావంటే నాకు సరిపోతుంది.”

అంటూ కృష్ణ నవ్వాడు.

కొద్దిసేపటికి వేడివేడిగా ఎగ్ దోసలు వచ్చాయి.

“అబ్బా… వాసన అదిరిపోయింది!” అంటూ కృష్ణ వెంటనే ప్లేట్ దగ్గరకు లాక్కున్నాడు.

పుష్ప అతన్ని చూసి,

“ఆగు… నీ దోస నీకు వస్తుంది.”

“నేను దోసను చూస్తుంటే అది నన్ను చూసి భయపడుతోంది.”

“ఎందుకు?”

“ఇంకొన్ని సెకన్లలో దాని జీవితం ముగిసిపోతుందని తెలుసు కాబట్టి.”

పుష్ప గట్టిగా నవ్వింది.

“నువ్వు ఇంత కామెడీ చేస్తావని నాకు నిన్న తెలియదు.”

“నిన్న నువ్వు సీరియస్‌గా వినలేదు. ఈరోజు స్పెషల్ షో.”

ఇద్దరూ నవ్వుకుంటూ చెరో రెండు ఎగ్ దోసలు తిన్నారు.

తిన్న తర్వాత కృష్ణ,

“ఇప్పుడు అసలు రాయలసీమ టచ్ పూర్తి చేయాలి.”

“ఏంటి?”

“టీ.”

“టీ కూడా తప్పనిసరా?”

“ఎగ్ దోస తర్వాత టీ లేకపోతే కథ క్లైమాక్స్ లేకుండా సినిమా ఆపేసినట్టే.”

“సరే… పోదాం.”

అంటూ ఇద్దరూ టీ తాగడానికి పక్కనే ఉన్న చోటుకు వెళ్లారు.

పుష్ప ముఖంలో ఇంతకుముందున్న ఆందోళన కొంత తగ్గింది. కృష్ణ కూడా ఆమె మళ్లీ మామూలుగా మాట్లాడుతుండటంతో కొంత సంతోషించాడు.

అయితే ఆమె మనసులో దాచుకున్న అసలు విషయం మాత్రం ఇంకా బయటకు రాలేదు.

కృష్ణకు మాత్రం ఒక విషయం మాత్రం ఖచ్చితంగా అర్థమైంది.

“పుష్ప ఇలా భయపడటానికి ఏదో కారణం ఉంది… అది ఎంత పెద్ద సమస్యైనా సరే, ఆమె నాతో చెప్పే వరకు నేను వదలను.”

[Paty@123]

Good updates, just now the story parallel ga start avutondi

[Train222]

ఎగ్ దోసలు తిన్న తర్వాత ఇద్దరూ టీ తాగేందుకు హోటల్ బయట ఉన్న చిన్న టీ స్టాల్ వైపు నడుచుకుంటూ వెళ్లారు.

ఈసారి పుష్ప ముఖంలో ఇంతకుముందున్న భయం కనిపించలేదు. కృష్ణ తన మాటలతో ఆమెను నవ్విస్తూ ఉండటంతో ఆమె కూడా చాలా రోజుల తర్వాత మనస్ఫూర్తిగా నవ్వుతున్నట్టుగా అనిపించింది.

“నిన్న మన క్లాస్‌లో జరిగిన విషయం గుర్తుందా?” అంటూ పుష్ప కాలేజ్ విషయాలు మొదలుపెట్టింది.

“అయ్యో… ఆ విషయం గుర్తు చేయకు. ఇంకా నా పరువు పోతుంది,” అన్నాడు కృష్ణ.

“నీ పరువా? అసలు నీకు పరువు ఉందా?”

“అదేంటి! నేను చాలా మంచివాడిని.”

“అవునా? నిన్న లెక్చరర్‌కి ఏం చెప్పావో మర్చిపోయావా?”

“అది నా తప్పు కాదు. ఆయన ప్రశ్న అడిగిన టైమ్ బ్యాడ్.”

“ప్రశ్నకు టైమ్‌కి ఏం సంబంధం?”

“నాకు సమాధానం రాలేదు కదా… అందుకే టైమ్‌నే కారణంగా చెప్పుకున్నా.”

అంటూ కృష్ణ అమాయకంగా చెప్పడంతో పుష్ప గట్టిగా నవ్వింది.

ఆమె అలా నవ్వుతూ మాట్లాడుతుండటాన్ని కృష్ణ గమనించాడు. కొద్దిసేపటి క్రితం వరకు ఏదో బాధలో మునిగిపోయినట్టున్న అమ్మాయి ఇప్పుడు తనతో ఇంత సంతోషంగా మాట్లాడుతుండటం అతనికి కూడా సంతోషంగా అనిపించింది.

అయితే పుష్ప తనతో మాట్లాడుతున్నప్పుడు కృష్ణ చూపులు ఒక్కసారిగా మరో వైపు వెళ్లిపోయాయి.


ఇందాక వేసుకున్న టీ షర్ట్ ను గమనించలేదు కానీ ఆ టీ షర్ట్ లో పుష్ప సళ్లు పుష్ప నవ్విన మాట్లాడిన ప్రతి సారి ఎగురుతున్నాయి.
అప్పుడు కృష్ణ అభ ఏం ఉన్నాయి రా అనుకుంటూ వాటి వైపే తదేకంగా చూస్తూ ఉన్నాడు.
పుష్ప వెంటనే అతని చూపును గమనించింది.

ఒక్క క్షణం ఏం జరుగుతుందో అర్థం చేసుకుని కృష్ణ వైపు సీరియస్‌గా చూసింది.

కృష్ణకు విషయం అర్థమైంది.

“అది… నేను…”

అంటూ వెంటనే చూపు తిప్పుకుని,

“టీ వచ్చిందా?” అంటూ మాట మార్చేశాడు.

పుష్ప అతని వైపు అలాగే చూస్తూ,

“హ్మ్… టీ గురించే కదా నీకు అంత శ్రద్ధ?”

అంది.

“అవును. టీ అంటే నాకు చాలా గౌరవం.”

“అది చూస్తుంటే అర్థమవుతోంది.”

కృష్ణ మాత్రం ఏమీ జరగనట్టుగా టీ గ్లాస్ తీసుకుని,

“చూడూ… మనం ఫ్రెండ్స్. ఫ్రెండ్‌గా కొన్ని పొరపాట్లు జరిగితే పెద్దగా పట్టించుకోకూడదు.”

“పొరపాటా?”

“అవును. చిన్న పొరపాటు.”

“సరే. ఇంకోసారి జరగకుండా చూసుకో.”

“అలాగే మేడమ్.”


అయితే అలా చూసిన తరువాత కింద నైట్ ప్యాంట్ లో కృష్ణ మొడ్డా లేచి పోయింది. అసలే బెంగళూరు కి వచ్చినప్పటి నుంచి ఆ మొడ్డకు గ్యాప్ వచ్చింది. అది పుష్ప చూసింది ఆ విషయం కృష్ణ కు తెలియదు.

ఆ గుడారాన్ని చూసిన పుష్ప అమ్మో అనుకోని జడ్చుకుంది. బయటకు మాత్రం కృష్ణ వేస్తున్న జోకులకు

కృష్ణ నవ్వడంతో పుష్ప కూడా నవ్వకుండా ఉండలేకపోయింది.

ఇద్దరూ టీ తాగుతూ మరికొంతసేపు కాలేజ్ విషయాలు మాట్లాడుకున్నారు.

కొద్దిసేపటికి టీ పూర్తయ్యాక హాస్టల్ వైపు నడక మొదలుపెట్టారు.

దారిలో కూడా కృష్ణ ఏదో ఒక విషయం చెప్పి పుష్పను నవ్విస్తూనే ఉన్నాడు.

పుష్ప కూడా అతని మాటలకు అప్పుడప్పుడు ఆటపట్టిస్తూ సమాధానాలు ఇస్తోంది.

అలా నడుస్తూ హాస్టల్ దగ్గరకు చేరుకునే సరికి పుష్ప మనసులోని భయం కొంతవరకు తగ్గిపోయింది.

అయితే ఆమె అసలు సమస్య మాత్రం ఇంకా అలాగే ఉంది.

కృష్ణ కూడా ఆ విషయం మర్చిపోలేదు.

“ఈరోజు చెప్పకపోయినా… ఎప్పుడో ఒకరోజు పుష్ప తన సమస్యను నాకు చెప్పాల్సిందే. అప్పటివరకు ఆమెకు అండగా ఉండాలి.”

అని అనుకుంటూ ఆమెతో కలిసి హాస్టల్ లోపలికి నడిచాడు.