Romance బెంగళూరులో మొదలైన ప్రేమ

[Train222]

Good update, siddu chala emotional anipistundi, kani krishna anta kademo

Krishna ఎంత ఉంటాడో మీకు ముందు ముందు తెలుస్తుంది

[Train222]

Excellent update bro
Inka koncham peda update ivvandi please.

Tq andi, miru ఇచ్చే comment Nu బట్టి script లెన్త్ ఉంటుంది

[Train222]

“సిద్దు బావా…” అంటూ కృష్ణ సిద్దు దగ్గరకు వచ్చాడు.

“ఏంట్రా?”

“మనమొక పార్టీ చేసుకుందామా?”

సిద్దు వెంటనే కృష్ణ వైపు చూసి, “ఇప్పుడెందుకురా పార్టీ?” అన్నాడు.

“ఇప్పుడెందుకా?” అంటూ కృష్ణ ఆశ్చర్యంగా చూశాడు. “ఒరేయ్… నేను కాలేజ్‌కి వచ్చా, హాస్టల్‌లో జాయిన్ అయ్యా, క్లాస్‌లకు వెళ్లా… రెండు రోజుల్లోనే ఇంత సాధించానంటే సెలబ్రేషన్ ఉండాలి కదరా!”

“ఏం సాధించావురా నువ్వు?” అని సిద్దు నవ్వుతూ అడిగాడు.

“ఏం సాధించానా? మొదటి రోజు హాస్టల్‌లో నా రూమ్ ఎక్కడుందో కూడా తెలియదు. ఇప్పుడు రూమ్‌కి కళ్ళు మూసుకుని వచ్చేస్తున్నా. ఇది చిన్న విషయం అనుకుంటున్నావా?”

“అబ్బా… గొప్ప విజయం!” అంటూ సిద్దు చప్పట్లు కొట్టినట్టు చేశాడు.

“అదొక్కటే కాదు. కాలేజ్‌లో మన వాళ్లు కూడా దొరికారు. ఇక జీవితం సెట్!”

“అంటే రెండు రోజుల్లోనే సెటిల్ అయిపోయావన్నమాట.”

“అవును. మా ఊరిలో అయితే ఈపాటికి ఒక రెండు సార్లు తాగి పడిపోయేవాళ్లం. ఇక్కడ మాత్రం మంచి పిల్లాడిలా తిరుగుతున్నా. కనీసం ఈ మంచి మార్పుకైనా పార్టీ కావాలి.”

సిద్దు నవ్వుకుంటూ, “సరేలే… ముందు ఫ్రెష్ అవ్వు. వెళ్దాం,” అన్నాడు.

“అదే మాట కోసం చూస్తున్నా!” అంటూ కృష్ణ వెంటనే వాష్‌రూమ్‌లోకి వెళ్లాడు.

కృష్ణ లోపలికి వెళ్లగానే సిద్దు తన డ్రెస్సింగ్‌పై ఓసారి దృష్టి పెట్టాడు. మంచి బ్రాండెడ్ టీషర్ట్ వేసుకుని, దానికి సరిగ్గా మ్యాచ్ అయ్యే నైట్ ప్యాంట్ వేసుకున్నాడు. జుట్టు కూడా సెట్ చేసుకుని అద్దంలో తనను తాను ఒకసారి చూసుకున్నాడు.

“పార్టీకి వెళ్తున్నాం కదా… కొంచెం స్టైల్ ఉండాలి,” అంటూ తనలో తానే అనుకున్నాడు.

కొద్దిసేపటి తర్వాత కృష్ణ బయటకు వచ్చాడు.

సిద్దుని చూసిన కృష్ణ ఒక్క క్షణం ఆగిపోయాడు.

తర్వాత…

“హహహహహా!” అంటూ ఒక్కసారిగా పగలబడి నవ్వాడు.

నవ్వుతూ కడుపు పట్టుకుని కింద కూర్చున్నాడు.

“ఏంట్రా?” అంటూ సిద్దు అయోమయంగా చూశాడు. “ఎందుకు నవ్వుతున్నావ్?”

కృష్ణ నవ్వు ఆపుకోలేక, “నీ వాలకం చూసి రా!” అన్నాడు.

“నా వాలకానికి ఏమైంది?”

“ఒరేయ్… ఆ గెటప్ ఏంట్రా?”

“ఏం గెటప్?”

“ఏదో బిల్ గేట్స్‌తో ఇంటర్వ్యూకి వెళ్తున్నట్టున్నావ్!”

సిద్దు తన టీషర్ట్ వైపు చూసుకున్నాడు.

“ఏం బలేదా?”

“బాగానే ఉంది రా… కానీ మనం పార్టీకి వెళ్తున్నాం. ఐక్యరాజ్య సమితి సమావేశానికి కాదు!”

“మరి ఏం వేసుకోవాలి?”

“ఈ నైట్ ప్యాంట్ తీసేసి ఇంకో ప్యాంట్ వేసుకో.”

“ఎందుకు?”

“ఇది చూస్తుంటే నువ్వు పార్టీకి రాలేదు… పార్టీ నిర్వహించడానికి వచ్చిన ఈవెంట్ మేనేజర్‌లా ఉన్నావ్!”

సిద్దు నవ్వుకుంటూ, “అయితే నువ్వేం వేసుకున్నావ్?” అన్నాడు.

కృష్ణ తన డ్రెస్సింగ్ వైపు చూసుకుని, “నేను సింపుల్‌గా ఉన్నా. పార్టీకి వచ్చినోడిలా ఉన్నా.”

“నువ్వు చూస్తుంటే ఇప్పుడే మెస్‌కి వెళ్లి టిఫిన్ అడిగే వాడిలా ఉన్నావ్!”

“అది కూడా ఒక స్టైల్ రా!”

ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు.

“సరే… బయటకు వెళ్దామా?” అని సిద్దు అడిగాడు.

“అవసరం లేదు.”

“ఎందుకు?”

“ఇక్కడే రూమ్‌లో కూర్చుని చేసుకుందాం.”

“రూమ్‌లోనా?” అంటూ సిద్దు కాస్త అనుమానంగా కృష్ణ వైపు చూశాడు.

“అవును. బయటకు వెళ్లి ఎవడైనా మనల్ని చూసి ‘ఇద్దరూ కొత్తగా కాలేజ్‌కి వచ్చిన వాళ్లు… మొదటి రోజే పార్టీనా?’ అని అనుకుంటారు.”

“అది నిజమే.”

“అదే కాదు… రూమ్‌లో అయితే మనకి ఫ్రీడమ్ ఉంటుంది.”

“ఏ ఫ్రీడమ్?”

“నువ్వు ఎక్కువైతే ఇక్కడే పడిపోవచ్చు.”

“అంటే?”

“బయట పడిపోతే పరువు పోతుంది. రూమ్‌లో పడిపోతే బెడ్ ఉంది కదా!”

సిద్దు రెండు సెకన్లు కృష్ణ వైపు చూస్తూ…

“నువ్వు పార్టీ చేసుకోవాలనుకుంటున్నావా? లేక నన్ను పడేయాలనుకుంటున్నావా?” అన్నాడు.

“రెండూ జరిగితే డబుల్ సక్సెస్!” అంటూ కృష్ణ నవ్వాడు.

సిద్దు చేసేది ఏమీ లేక, “సరే రా… నీ ఇష్టం,” అన్నాడు.

“నేను వెళ్లి తీసుకొస్తా. నీకు ఏం కావాలో చెప్పు.”

“నాకు ఒక బీర్ తీసుకురా.”

“ఓకే.”

“నీకు ఏం కావాలో నువ్వు చూసుకుని తెచ్చుకో.”

కృష్ణ తలుపు దగ్గరకు వెళ్లి మళ్లీ వెనక్కి తిరిగి,

“బావా… ఇంకేమైనా కావాలా?”

“ఏం వద్దు.”

“చివరిసారి అడుగుతున్నా. తర్వాత అడిగితే డెలివరీ ఛార్జ్ వేస్తా.”

“ఏం వద్దురా… వెళ్లి రా.”

“సరే. పార్టీ సామాను తీసుకొచ్చే బాధ్యత నాది… పార్టీని చెడగొట్టే బాధ్యత నీది!”

“నువ్వు ముందుగా వెళ్లి సామాను తీసుకురా… తర్వాత ఎవరి బాధ్యత ఏంటో చూద్దాం!”

“ఓకే బావా!” అంటూ కృష్ణ నవ్వుకుంటూ బయటకు వెళ్లిపోయాడు.

సిద్దు మాత్రం తల ఊపుకుంటూ…

“వీడితో ఫ్రెండ్షిప్ పెట్టుకున్నానంటే నా టైమ్ బాగోలేదు!” అని నవ్వుకున్నాడు.

[Paty@123]

Bagundi, continue cheyyandi

[Train222]

కృష్ణ బయటకు వెళ్లి కొద్దిసేపటికి తిరిగి వచ్చాడు.

ఒక చేతిలో సిద్దు కోసం బీర్, మరో చేతిలో తన కోసం మ్యాచింగ్‌గా మాన్షన్ హౌస్ ఆఫ్ బాటిల్ తీసుకొచ్చాడు. వాటితో పాటు రెండు ప్లేట్ల మటన్ రోస్ట్, మిక్సర్ కూడా తీసుకొచ్చాడు.

హాస్టల్‌లో ఎవరైనా చూస్తారేమో అన్నట్టు చుట్టూ ఒకసారి చూసుకుని, చాలా జాగ్రత్తగా ఆ సామానంతా రూమ్‌లోకి తీసుకొచ్చాడు.

రూమ్‌లోకి అడుగుపెట్టగానే సిద్దు అప్పటికే అన్నీ సెట్ చేసి పెట్టాడు. రెండు చైర్లు ఎదురెదురుగా వేసి, మధ్యలో స్నాక్స్ పెట్టడానికి చిన్న టేబుల్ సిద్ధం చేశాడు.

“ఒరేయ్… నువ్వు ఇంతలోనే ఇల్లు కట్టేశావే!” అంటూ కృష్ణ నవ్వాడు.

“పార్టీ అంటే అలా ఉండాలి రా. నువ్వు బయట సామాను తీసుకురావడం మాత్రమే తెలుసు. సెటప్ చేయడం నా బాధ్యత.”

“అందుకే నిన్ను బావ అంటున్నా!”

ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు.

కొద్దిసేపటికి ఇద్దరూ ఎదురెదురుగా కూర్చున్నారు. గ్లాసులు సర్దుకుని, మటన్ రోస్ట్ ప్లేట్లు మధ్యలో పెట్టుకున్నారు.

“మరి… మన మొదటి కాలేజ్ పార్టీకి చీర్స్!” అంటూ కృష్ణ గ్లాస్ పైకి ఎత్తాడు.

“చీర్స్!” అంటూ సిద్దు కూడా గ్లాస్ కలిపాడు.

ఇద్దరూ ఒక్కో సిప్ తీసుకున్నారు.

“అబ్బా… ఇప్పుడు వచ్చింది రా కాలేజ్ లైఫ్ ఫీలింగ్!” అంటూ కృష్ణ కుర్చీలో వెనక్కి వాలాడు.

“ఇదే కావాలి. ఉదయం క్లాసులు, మధ్యాహ్నం లెక్చర్లు, సాయంత్రం అసైన్మెంట్లు… రాత్రి ఇలా మనం,” అన్నాడు సిద్దు.

“అసైన్మెంట్లు అన్నావ్ కదా… అవి ఎవరు చేస్తారు?”

“నువ్వు.”

“అయితే నా మూడ్ మొత్తం పోయింది.”

ఇద్దరూ గట్టిగా నవ్వుకున్నారు.

అలా ఒక్కో సిప్ తీసుకుంటూ కాలేజ్ విషయాలు మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టారు.

“మన మ్యాథ్స్ ఫ్యాకల్టీని చూశావా? బోర్డు మీద ఫార్ములా రాసి, మనం అర్థం చేసుకున్నామా లేదా అని చూడకుండా వెళ్లిపోతాడు.”

“అది పర్లేదు రా. మన ఇంగ్లీష్ ఫ్యాకల్టీ అయితే మనం మాట్లాడుతున్నది అర్థం కాకపోయినా తల ఊపుతాడు. ఆయనకే మనం ఏం మాట్లాడుతున్నామో తెలియదు!”

“అవును! ఒకరోజు నేను ‘సార్, డౌట్ ఉంది’ అంటే… ‘వెరీ గుడ్’ అన్నాడు.”

“హహహా!”

“డౌట్ అడిగినా వెరీ గుడ్ అంటాడు. ఇంకోసారి పరీక్షలో ఫెయిల్ అయితే కూడా ‘వెరీ గుడ్’ అంటాడేమో!”

మళ్లీ ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు.

స్టాఫ్ గురించి, క్లాస్‌లో జరిగే చిన్న చిన్న సంఘటనల గురించి మాట్లాడుకుంటూ జోక్స్ వేసుకున్నారు.

కొంతసేపటికి సిద్దు కాస్త సీరియస్‌గా కృష్ణ వైపు చూశాడు.

“కృష్ణ…”

“ఏంట్రా బావా?”

“నిన్ను ఒక్కటి అడుగుతా… నిజంగా చెప్తావా?”

కృష్ణ చేతిలో ఉన్న గ్లాస్ టేబుల్ మీద పెట్టి,

“అడుగు బావా. నీకు ఏమైనా దొంగతనం చేసినట్టు అనుమానమా?” అన్నాడు.

“అరే అదేం కాదు.”

“మరి ఏంటి? నా మటన్‌లో ఏమైనా తక్కువైందా?”

“అది కూడా కాదు రా.”

“అయితే అడుగు.”

సిద్దు కాసేపు ఆలోచించి,

“నువ్వు కాలేజ్‌కి వచ్చిన రోజు… రిసెప్షనిస్ట్‌తో మాట్లాడావు కదా?”

అని అడిగాడు.

ఆ మాట వినగానే కృష్ణ ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాడు.

“రిసెప్షనిస్ట్‌తోనా?”

“అవును.”

“నేనా?”

“అవును నువ్వే.”

సిద్దు అంత సడన్‌గా అడగడంతో కృష్ణకు వెంటనే ఏం గుర్తుకు రాలేదు.

“ఏం మాట్లాడాను?” అని అడిగాడు.

“అదే నేను అడుగుతున్నా.”

కృష్ణ కాసేపు నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయాడు.

అతని ముఖంలో అప్పట్లో జరిగిన సంఘటనను గుర్తు చేసుకోవాలనే ప్రయత్నం స్పష్టంగా కనిపించింది.

“ఒక్క నిమిషం… ఆ రోజు…”

అంటూ కృష్ణ కళ్ళు మూసుకుని గుర్తు తెచ్చుకోవడం మొదలుపెట్టాడు.

సిద్దు మాత్రం ఆసక్తిగా అతని వైపు చూస్తూ ఉన్నాడు.

“గుర్తొస్తుందా?”

కృష్ణ నెమ్మదిగా కళ్ళు తెరిచాడు.

“ఆ రోజు రిసెప్షన్ దగ్గర…”

అంటూ ఆగిపోయాడు.

సిద్దు ముందుకు వాలి,

“అవును… అదే. ఏం జరిగింది చెప్పు?”

కృష్ణ మాత్రం ఇంకా ఆలోచిస్తూనే ఉన్నాడు.

ఆ రోజు రిసెప్షన్ దగ్గర జరిగిన ఆ చిన్న పరిచయం… ఇప్పుడు సిద్దు ఎందుకు అడుగుతున్నాడో మాత్రం అతనికి అర్థం కాలేదు.

[Paty@123]

Slow ga naduputunnaru ga, plz continue

[the_kamma232]

Excellent super update bro

[Train222]

Slow ga naduputunnaru ga, plz continue

Story ఇప్పుడు అసలైన కథ స్టార్ట్ అయ్యింది. మీరు పెట్టే కామెంట్స్ ను బట్టి ఒక కథ అప్టెడ్స్ ఇస్తూ ఉంటా.

[Vinod kumar92]

Good Update bro

[Nautyking]

ఆ రిసెప్షనిస్ట్ అంటే సిద్ధ కి క్రష్ ఉందేమో

[Train222]

ఆ రిసెప్షనిస్ట్ అంటే సిద్ధ కి క్రష్ ఉందేమో

ఇక్కడి నుంచి కథ మారిపోతుంది వెయిట్ చెయ్యండి, మీ అభిప్రాయం తెలియజేయండి

[Nani666]

Nice update andi... Twist lonpettaru update evandi plz

[appalapradeep]

సూపర్ అప్డేట్

[Train222]

కథకు సంబంధించిన మంచి ఫొటోలు పెట్టండి

[utkrusta]

Excellent update

[Train222]

Update ready ga ఉంది.mi కామెంట్స్ ఎనర్జీ ఇవ్వండి I'll post

కథకు తగిన ఫోటోలు పెట్టండి, కృష్ణ ను ఎలా ఉండాలి అనుకుంటున్నారో , అలాగే మిగిలిన వాళ్ళను కూడా

[readersp]

please update ivvandi

[Nautyking]

Karthikeya as Krishna



Siddhu

[Train222]

Karthikeya as Krishna



Siddhu

Karthikeya ok sir 

But సిద్దు మ్యాచ్ kaadu అని పోస్తుంది

[Train222]

అలా సిద్దు కృష్ణను అడగడంతో, అసలు ఆ రోజు ఏం జరిగిందో కృష్ణ చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు.

కృష్ణ “ఒక్క నిమిషం బావా” అంటూ లేచి, తన నైట్ ప్యాంట్, టీషర్ట్ తీసేసి, నడుముకి ఒక టవల్ కట్టుకుని వచ్చి సిద్దు ఎదురుగా కూర్చున్నాడు.

సిద్దు అతన్ని పై నుంచి కిందికి చూసి…

“ఏంట్రా బావా ఇది? కథ చెప్పడానికి కూర్చున్నావా… లేక స్నానం చేయడానికి రెడీ అవుతున్నావా?” అన్నాడు.

కృష్ణ నవ్వుతూ…

“కథలో ఫీల్ రావాలి బావా!” అన్నాడు.

“నీ ఫీల్ చూస్తుంటే కథ కంటే నీ బీర్‌కే ఎక్కువ ఫీల్ ఉన్నట్టుంది!” అని సిద్దు పంచ్ వేయడంతో ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు.

అప్పటికే కృష్ణ రెండు పెగ్గులు తాగేశాడు. మూడో పెగ్ కూడా మొదలుపెట్టాడు. సిద్దు కూడా దాదాపు సగం బీర్ తాగేశాడు.

కృష్ణ గ్లాస్ చేతిలో పట్టుకుని కథ మొదలుపెట్టాడు.

“నేను కాలేజ్ గేటు దగ్గర ఆటో దిగి, లగేజ్ తీసుకుని నడుచుకుంటూ కాలేజ్‌లోకి అడుగు పెట్టాను.

గేటు దాటగానే లెఫ్ట్ సైడ్ ఒక అబ్బాయి కనిపించాడు. కొంచెం తెల్లగా, మంచి హైట్‌లో ఉన్నాడు. కానీ అతను తన ఎదురుగా ఉన్న ఒక అమ్మాయితో ఏదో గొడవ పడుతున్నాడు.

ఆ అమ్మాయి కేరళ స్టైల్‌లో చీర కట్టుకుని ఉంది. ఆమె నాకు వెనక్కి తిరిగి ఉండటంతో ముఖం కనిపించలేదు. కానీ వెనక నుంచి చూస్తే చాలా ఆకర్షణీయంగా అనిపించింది.

‘అరే… కాలేజ్‌లో మొదటి అడుగే వేయగానే గొడవ సీన్ ఏంటి?’ అనుకుంటూ ముందుకు నడిచాను.

లగేజ్‌తో రిసెప్షన్ ఎక్కడుందో తెలుసుకోవడానికి వస్తున్నాను. దారిలో కనిపిస్తున్న కొత్త వాళ్లను గమనిస్తూ, ‘ఇక్కడ నా కాలేజ్ లైఫ్ ఎలా ఉండబోతుందో’ అని నా మనసులోనే ఊహించుకుంటూ వస్తున్నా.

అంతలో పార్కింగ్ వైపు నుంచి ఒక అమ్మాయి ఏడుస్తూ చాలా స్పీడ్‌గా నా వైపు వచ్చింది.
ఆమె పరిగెడుతూ ఉంటే ఆ పంజాబీ డ్రెస్ లో పైన ఓని లేకుండా పరిగెత్తుతూ ఉంటే ఆ సళ్లు మంచి సైజ్ లో ఉన్నాయేమో అభ అటు ఇటూ ఎగురుతున్నాయి.నేను వాటినే చూస్తున్నా

ఆమె నన్ను గమనించలేదు.

అలా వస్తూ నాకు బలంగా డాష్ ఇచ్చి వెళ్లిపోయింది.

నేను ఒక్కసారిగా బ్యాలెన్స్ తప్పి…

‘ఏంటి ఇది?’ అని వెనక్కి తిరిగి చూశా.

కానీ ఆమె ఆగలేదు. కనీసం సారీ కూడా చెప్పలేదు. ఏడుస్తూనే చాలా వేగంగా ముందుకు వెళ్లిపోయింది.

నేను మాత్రం అక్కడే నిలబడి…

‘మొదటి రోజే ఎవరో వచ్చి డాష్ ఇచ్చి వెళ్లారు. ఇదేమైనా కాలేజ్‌లో కొత్త వెల్కమ్ ట్రెడిషనా?’ అని అనుకున్నా.

అప్పుడే అదే పార్కింగ్ వైపు నుంచి ఒక అబ్బాయి మాస్క్ పెట్టుకొని ఇంకో వైపు వెళ్ళిపోయాడు

‘ఇక్కడ ఏదో జరిగిందే!’ అని నాకు అనిపించింది.

కానీ కొత్తగా వచ్చిన నేను అక్కడ ఏం జరిగిందో అడిగేంత ధైర్యం చేయలేదు. లగేజ్ పట్టుకుని రిసెప్షన్ వైపు వెళ్లిపోయా.

రిసెప్షన్ దగ్గరకు వెళ్లి చూస్తే…

ఒక అందమైన అమ్మాయి ఒక వైపుకు వంగి ఏదో ఫైల్ చూస్తూ ఉంది.

ఆమెను చూడగానే నా చూపు ఒక్కసారిగా ఆమెపైనే ఆగిపోయింది. ఆమె జాకెట్‌లోని సళ్లు కనిపించడంతో నేను ఒక్కసారిగా తడబడిపోయా.

‘అరే… ఈమె ఎవరు?’ అనుకుంటూ చూస్తూ ఉండిపోయా.

ఆ క్షణంలో నా మనసులో ఏదో తెలియని ఆకర్షణ కలిగింది. నా మొడ్డా కూడా ఒక్కసారిగా స్పందించినట్టుగా అనిపించింది.
అరె కృష్ణా బెంగుళూరు లో నీకు ఏదో కలిసొచ్చేలా ఉంది రా అని మనసులో అనుకుంటూ అక్కడ ఆమె సల్లను పిండుటన్నులు ఊహించుకుంటూ మొడ్డా పై చెయ్యి వేసుకొని సమయం lo
అప్పటికే ఆమె ఫైల్ నుంచి తల ఎత్తింది.

కృష్ణ చెప్తూ సీన్ ఊహించుకుంటూ ఉంటే towel మొడ్డా chinnagaa కదలడం మొదలైంది

ఆమె ముఖం కనిపించగానే నాకు గేట్ దగ్గర చూసిన కేరళ స్టైల్ చీర అమ్మాయి గుర్తొచ్చింది.

‘అరే… గేట్ దగ్గర కనిపించిన అమ్మాయి ఈమేనా?’ అని అనుకున్నా.

ఆమె నన్ను పిలుస్తూ ఉండటంతో నేను దగ్గరికి వెళ్లాను.

అప్పుడే ఆమె కుడివైపు ఉన్న నేమ్‌ప్లేట్ నా కంటపడింది.

నయన శ్రీ.

పేరు చూసిన వెంటనే…

‘పేరే ఇంత అందంగా ఉంది… మనిషి కూడా పేరుకు తగ్గట్టుగానే ఉంది!’ అని అనుకున్నా.

ఆమె నా వివరాలు అడిగింది.

నేను నా డీటెయిల్స్ ఇచ్చాను.

అలా కాలేజ్‌లో నా మొదటి రోజు…


ఒక తెలియని అమ్మాయి ఇచ్చిన డాష్‌తో కొనసాగి…

చివరికి నయన శ్రీ పరిచయంతో ముగిసింది.

ఇదే బావా… ఆ రోజు అసలు జరిగిన కథ!”

కృష్ణ కథ ముగించగానే సిద్దు కొద్దిసేపు అతని వైపు సీరియస్‌గా చూశాడు.



ఆ అమ్మాయి ఎవరు?
ఆ మాస్క్ పెట్టుకొని ఉన్న వాడు ఎవడు?

నయన ఎవరితో గొడవ పడుతుంది?