కాలనేత్రం

[Ram_Rao]

ఎపిసోడ్ – 1
"ఆ రాత్రి ఆకాశం చీలింది..."
అమావాస్య...
ఆకాశంలో ఒక్క నక్షత్రం కూడా కనిపించలేదు.
గాలి కూడా ఊపిరి బిగబట్టి నిలిచిపోయినట్లు ఉంది.
ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని నల్లమల అడవుల మధ్య, వందల సంవత్సరాలుగా మనుషులు అడుగుపెట్టని ఒక శిథిల దేవాలయం...
ఆ గుడి గర్భగుడిలో ఉన్న నల్లరాతి ద్వారం ఒక్కసారిగా కంపించింది.
ధమ్...!
మరోసారి...
ధమ్...!!
ఆ శబ్దానికి గోడలపై చెక్కిన నాగదేవతల విగ్రహాల కళ్లలో ఎర్రటి కాంతి మెరిసింది.
అక్కడే దీపం వెలిగించి ధ్యానంలో ఉన్న వృద్ధ సన్యాసి ఒక్కసారిగా కళ్లు తెరిచాడు.
అతని నుదిటిపై ఉన్న రుద్రాక్ష తానే తానుగా కంపించింది.
"సమయం వచ్చేసింది..."
అని అతను మెల్లగా అన్నాడు.
అదే సమయంలో...
వందల కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న రుద్రగిరి అనే చిన్న గ్రామంలో ఒక గర్భిణి స్త్రీకి అకస్మాత్తుగా నొప్పులు మొదలయ్యాయి.
ఆకాశాన్ని చీల్చుకుంటూ ఒక నీలిరంగు మెరుపు వచ్చి నేరుగా ఆమె ఇంటి మీద పడింది.
గ్రామం మొత్తం ఒక్కసారిగా చీకటిలో మునిగిపోయింది.
అదే క్షణంలో...
గ్రామ శివారులో ఉన్న నాగదేవత గుడి గంట ఎవ్వరూ ముట్టుకోకుండానే మోగింది.
గణ్...!
గణ్...!
గణ్...!
గ్రామస్తులు భయంతో బయటకు పరుగెత్తారు.
"ఈ సమయానికి గంట ఎలా మోగుతోంది?"
"ఏదైనా అపశకునమా?"
ఎవరికి సమాధానం తెలియలేదు.
ఇంకా దూరంగా...
అదే శిథిల దేవాలయం ముందు నిలబడ్డ వృద్ధ సన్యాసి ఆకాశం వైపు చూస్తూ నిట్టూర్చాడు.
"పద్దెనిమిది యుగాలుగా మూసి ఉన్న ద్వారం మేల్కొంది..."
"ఆయన మళ్లీ వస్తున్నాడు..."
"కానీ..."
"ఆయన్ని ఆపగలిగేది కూడా పుట్టబోతున్నాడే..."
అని చెప్పి చేతిలో ఉన్న తాళపత్రాన్ని తెరిచాడు.
అందులో ఒకే ఒక్క వాక్యం ఉంది.

"చీకటిని తెచ్చే వాడే... వెలుగుకి వారసుడు."

అంతలో...
రుద్రగిరి గ్రామంలో ఆ పసిబిడ్డ మొదటిసారి ఏడ్చాడు.
అదే క్షణంలో...
భూమి లోపల ఎక్కడో ఒక భారీ సంకెళ్లు తెగిపోయిన శబ్దం వినిపించింది.
ఖఽఽఽఽఽంగ్...!!
ఆ శబ్దం వినగానే...
వృద్ధ సన్యాసి కళ్లలో భయం మొదటిసారి కనిపించింది.
అతను నిదానంగా ఒక పేరు పలికాడు...
"కాలనేత్రం..."
కొనసాగుతుంది...

[Babu143]

Fast ga update ivvuu intrest ga undhi

[Ram_Rao]

కాలనేత్రం
ఎపిసోడ్ – 2
"శాప ద్వారం మేల్కొంది..."
భూమి అంతర్భాగంలో వినిపించిన ఆ సంకెళ్ల శబ్దం...
"ఖఽఽఽఽంగ్...!"
ఆ శబ్దం మనుషుల చెవులకు వినిపించలేదు.
కానీ...
భూమి మీద ఉన్న ప్రతి పురాతన ఆలయంలోని గంట ఒక్కసారిగా స్వయంగా మోగింది.

ఒక్క క్షణం...
దేశమంతా దేవాలయాల నాదంతో మార్మోగిపోయింది.

---

నల్లమల అడవిలో...
ఆ వృద్ధ సన్యాసి చేతిలోని తాళపత్రం ఒక్కసారిగా అగ్నిలా వెలిగింది.
దానిపై ఇప్పటివరకు కనిపించని మరో వాక్యం మెల్లగా బయటపడింది.

"ఏడు ముద్రల్లో మొదటి ముద్ర విరిగిన రోజు...
కాలనేత్రం తన చూపును ప్రపంచంపై విసురుతుంది."

ఆ మాటలు చదివిన వెంటనే...
వృద్ధుని ముఖం పాలిపోయింది.
"ఇంత త్వరగా...?"
అతని స్వరం వణికింది.

---

అదే సమయంలో...
రుద్రగిరి గ్రామం.
ఆ పసిబిడ్డ ఏడుపు ఆగిపోయింది.
కానీ...
అతని కళ్లలోకి చూసిన దాయాది ఒక్కసారిగా వెనక్కి జారిపోయింది.
"అమ్మో...!"
ఆమె చేతులు వణికుతున్నాయి.
"ఏమైంది?" అని ఇంట్లోవారు అడిగారు.
ఆమె ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడలేకపోయింది.
బిడ్డ కళ్లలో...
ఒక క్షణం పాటు...
నీలి జ్వాలలు మెరిశాయి.
మళ్లీ అంతా మామూలైంది.
"నేను... నేను తప్పుగా చూసి ఉంటాను..."
అని తనను తానే నమ్మించుకుంది.

---

గ్రామం బయట...
నాగదేవత గుడి ముందు ఉన్న భారీ నాగశిలపై చిన్న చీలిక ఏర్పడింది.
ఆ చీలికలో నుంచి నల్లటి పొగ నెమ్మదిగా బయటకు వచ్చింది.
ఆ పొగ రూపం దాల్చింది.
ఒక భారీ చేయి...
తర్వాత రెండు ఎర్రని కళ్ళు...
కానీ...
అది పూర్తిగా బయటకు రాకముందే...
ఆకాశం నుంచి ఒక బంగారు కాంతి కిరణం పడింది.
ఆ నల్లని రూపం వెంటనే వెనక్కి వెళ్లిపోయింది.
దూరంగా ఒక గంభీర స్వరం వినిపించింది.
"సమయం ఇంకా రాలేదు..."

---

అదే క్షణంలో...
వృద్ధ సన్యాసి తన కమండలాన్ని తీసుకుని అడవి లోపలికి నడవడం ప్రారంభించాడు.
"ఇరవై సంవత్సరాలుగా ఎదురు చూస్తున్న ప్రయాణం..."
"ఈరోజు మొదలైంది."
అని మెల్లగా అన్నాడు.
అతని వెనుక...
అడవిలోని జంతువులన్నీ నిశ్శబ్దంగా నిలబడి అతన్ని చూస్తున్నాయి.
అవి ఒక సన్యాసిని కాదు...
ఒక రహస్య యుద్ధానికి బయలుదేరిన చివరి రక్షకుడిని చూస్తున్నాయి.
అదే సమయంలో...
దూరంగా...
ఒక చీకటి గుహలో...
రెండు ఎర్రని కళ్ళు నెమ్మదిగా తెరుచుకున్నాయి.
వాటి నుంచి వినిపించిన మొదటి మాట...
"అతను... పుట్టాడు."
కొనసాగుతుంది...

[Mahesh12345]

అసలు ఏంటండీ ఇది xossipy కి ఏమైంది 

ఈ మధ్య కాలంలో కొత్త కొత్త రైటర్లు కొత్త కొత్త కాన్సెప్ట్స్ తో అల్లాడిస్తున్నారు సైట్ నీ ఏది ఏమైనా సైట్ లో మరొక కొత్త కథ కొత్త రైటర్ పుట్టాడు.

అక్కడ కాల నేత్రం ఏమో కానీ ఇక్కడ మాత్రం మరో నేత్రం తెరుచుకుంది ఈ సైట్ లో 

మీరు రెచ్చిపోండి ఇలానే మీకు తిరుగుండదు ఇంకా 

కాకపోతే ఒకే ఒక్క సలహా మీరు ఇంత హెవీ హైప్ తో మొదలుపెట్టారు కాబట్టి దయచేసి మద్యలో ఆపద్దు కథ నీ అలానే మీకు వీలైనంత గా అప్డేట్స్ ఎప్పటికప్పుడు ఇస్తూ ఉండండి అంటే మీ వ్యక్తిగత పనులు చేసుకుంటూనే కథ నీ కూడా ఎక్కడ లేట్ చెయ్యకుండా అప్డేట్స్ ఇవ్వండి అది ఒక్కటే చాలు 

ఏది ఏమైనా కథ మాత్రం అదిరిపోయింది 

[Paty@123]

Idi brahmadamyna katha kabothondi, kindly continue plz

[Uday]

మొదటి రెండు ఎపిసోడ్లు అదరగొటేసారు, ముందు ముందు ఈ టెంపోని ఎలా తీసుకెళ్తారో చూడాలి. ఈ కథలో ఇన్సెస్ట్ వుంటుందా, ఎందుకంటే నార్మల్ సెక్షన్లో ఎక్కువ వ్యూస్ వస్తాయి ఇక్కడికంటే...కొనసాగించండి.

[Ram_Rao]

ఎపిసోడ్ – 3
"సప్తముద్రల రహస్యం"

రాత్రి ఇంకా ముగియలేదు...

నల్లమల అడవిలో ఆ వృద్ధ సన్యాసి అడుగులు మాత్రం ఆగలేదు.

ప్రతి అడుగుతో నేలపై ఉన్న ఎండిన ఆకులు నెమ్మదిగా పక్కకు జారుతున్నాయి.

అడవిలోని జంతువులన్నీ అతని దారిని ఖాళీ చేశాయి.

అతను సాధారణ మనిషి కాదని...

ప్రకృతికే తెలుసు.

కొంత దూరం నడిచిన తరువాత...

ఒక భారీ రావిచెట్టు ముందు ఆగిపోయాడు.

ఆ చెట్టు వేరు భూమిని చీల్చుకుంటూ ఒక రాతి మండపాన్ని కప్పేసింది.

సన్యాసి తన కమండలంలోని నీటిని ఆ వేర్లపై చల్లాడు.

"ఓం రుద్రాయ నమః..."

అని మంత్రం జపించగానే...

భూమి స్వల్పంగా కంపించింది.

రావిచెట్టు వేర్లు నెమ్మదిగా పక్కకు జరిగాయి.

వాటి క్రింద...

వేల సంవత్సరాలుగా దాగి ఉన్న ఒక రాతి ద్వారం కనిపించింది.

దాని మధ్యలో...

ఏడు వృత్తాకార ముద్రలు.

అందులో...

మొదటి ముద్రపై సన్నని పగులు.

మిగిలిన ఆరు...

ఇంకా అచంచలంగా ఉన్నాయి.

సన్యాసి కళ్లలో ఆందోళన స్పష్టంగా కనిపించింది.

"మొదటి ముద్ర విరిగిందంటే..."

"చీకటి తన మొదటి శ్వాస తీసుకుంది."

అదే సమయంలో...

రుద్రగిరి గ్రామంలో...

పసిబిడ్డ ప్రశాంతంగా నిద్రపోతున్నాడు.

అతని తల్లి అలసటతో నిద్రలోకి జారుకుంది.

ఇంట్లో అందరూ నిశ్శబ్దంగా ఉన్నారు.

అప్పుడే...

ఒక తెల్లని నాగు ఇంటి గడప దగ్గరకు వచ్చింది.

అది బుసలు కొట్టలేదు.

ఎవరినీ భయపెట్టలేదు.

నెమ్మదిగా...

ఆ పసిబిడ్డ ఊయల దగ్గరకు చేరుకుంది.

దాని పెద్ద పడగ విప్పి...

ఊయలపై నీడలా నిలిచింది.

అది కాటు వేయడానికి రాలేదు.

కాపలా కాయడానికి వచ్చింది.

దూరంగా...

అదే సమయంలో...

ఒక చీకటి గుహలో...

ఎర్రటి కళ్లతో ఉన్న ఆ రూపం నవ్వింది.

"నాగులు మేల్కొన్నాయా..."

"అంటే..."

"వాళ్లు కూడా ఆ బిడ్డను గుర్తించారు."

అని గర్జించింది.

గుహ గోడలపై వేలాది నీడలు కదలసాగాయి.

వాటి మధ్య నుంచి ఒక నల్లని చేయి బయటకు వచ్చింది.

"మొదటి ముద్ర విరిగింది..."

"ఇంకా ఆరు మాత్రమే మిగిలాయి."

ఆ మాటలతో...

రావిచెట్టు కింద ఉన్న రాతి ద్వారం మీద...

రెండో ముద్ర...

ఒక్క క్షణం...

మసకగా వెలిగింది.

వృద్ధ సన్యాసి ఒక్కసారిగా వెనక్కి తిరిగి చూశాడు.

అతని పెదవులపై ఒక్క మాట మాత్రమే వచ్చింది.

"వాళ్లు... ఇప్పటికే వెతకడం మొదలుపెట్టారు."

అదే క్షణంలో...

రుద్రగిరి గ్రామం వైపు...

నల్లని వస్త్రాలు ధరించిన ముగ్గురు గుర్రపు స్వారులు వేగంగా దూసుకువస్తున్నారు.

వారి చేతుల్లో ఒకే గుర్తు...

ఎర్రటి కన్ను.

కొనసాగుతుంది...

[k3vv3]

బాగుంది మిత్రమా, కథనం

కథలో మంచి ఒరవడి కనిపిస్తోంది

ఇలాగే క్రమం తప్పకుండా కొనసాగించు

[Mahesh12345]

జనాలు బ్రతకాలా వద్దా 

మీరు ప్రజలను బ్రతకానించేలా లేరు గా

ఏంటండీ మీరు ఆ అప్డేట్ ఏంటి ఆ నాగులు ఆ ముద్రలు ఆ ఎర్ర కన్ను బాబోయ్ త్వరగా తర్వాత అప్డేట్ ఇవ్వండి 

[utkrusta]

Excellent update

[appalapradeep]

Super update

[Polisettiponga]

Please ?  
Started  Nice story,

Container story

[Paty@123]

Very good, konchem pedda updates ivvandi plz,

[Ram_Rao]

కాలనేత్రం ఎపిసోడ్ – 4
"తల్లి గుండెకు వినిపించిన పిలుపు"

రుద్రగిరి గ్రామం...

అర్ధరాత్రి దాటిపోయింది. ఇంట్లో అందరూ నిద్రలో ఉన్నారు. కానీ ఆ పసిబిడ్డ తల్లి మాత్రం మేల్కొని ఉంది. ఏదో తెలియని భయం ఆమె గుండెల్లో అలజడి సృష్టిస్తోంది. పక్కనే ఊయలలో నిద్రిస్తున్న బిడ్డను చూసింది. మెల్లగా లేచి అతని దగ్గరకు వెళ్లింది. బిడ్డ ముఖాన్ని చూస్తూనే ఆమె కళ్ళల్లో నీళ్లు తిరిగాయి. "ఎందుకో నిన్ను చూస్తుంటే..." ఆమె గొంతు వణికింది. "నిన్ను ఎవరో నా దగ్గర నుంచి తీసుకెళ్లబోతున్నట్టు అనిపిస్తోంది." బిడ్డ చిన్నగా కదిలాడు. ఆమె వెంటనే అతన్ని ఒడిలోకి తీసుకుంది. "నువ్వెక్కడికీ వెళ్లవు కదా?" 
బిడ్డ నిద్రలోనే ఆమె వేలిని పట్టుకున్నాడు. ఆ స్పర్శతో ఆమె గుండె ఒక్కసారిగా కరిగిపోయింది.  "నువ్వు నాకు దేవుడు ఇచ్చిన వరం..."
అని అతని నుదుటిపై ముద్దుపెట్టుకుంది. 

అదే సమయంలో...

ఇంటి బయట ఉన్న తెల్ల నాగు నెమ్మదిగా తల ఎత్తింది. దూరంలో గుర్రాల కాళ్ల శబ్దం వినిపిస్తోంది.
ధబ్... ధబ్... ధబ్... 
ముగ్గురు నల్లని వస్త్రధారులు గ్రామంలోకి ప్రవేశించారు. వారి చేతులపై ఉన్న గుర్తు...

ఎర్రటి కన్ను.

మొదటి వ్యక్తి కళ్ళు మూసుకుని గాలిని పీల్చాడు.

"ఇక్కడే ఉంది."

"ఏమిటి?"

"మన కోసం ఎదురుచూస్తున్నది కాదు..."

అతను చిరునవ్వు నవ్వాడు.

"మనల్ని ఎదురుచూస్తున్నది."

ఇంట్లో తల్లి ఒక్కసారిగా తలుపు వైపు చూసింది.

టక్... చిన్న శబ్దం.

ఆమె బిడ్డను గట్టిగా హత్తుకుంది.

"ఎవరు?"

సమాధానం లేదు.

మళ్లీ... టక్... టక్...

ఆమె భయంతో వెనక్కి అడుగు వేసింది.

అప్పుడే...

ఊయలలో ఉన్న బిడ్డ ఏడవడం మొదలుపెట్టాడు.

ఆమె వెంటనే అతని దగ్గరకు పరుగెత్తింది.

కానీ...  బిడ్డ ఏడుపు ఆగిపోయింది.

ఎవరో అతన్ని ఊరడించినట్టుగా.

బయట...

మొదటి వ్యక్తి తలుపు దగ్గరకు వచ్చాడు.

చేతిని ముందుకు చాపాడు.

తలుపు తానే తెరుచుకుంది.

అతను లోపలికి అడుగు పెట్టబోతుండగా...

బుస్స్...!

తెల్ల నాగు అతని ముందు పడగ విప్పింది.

అతను ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాడు.

"నాగరక్షకుడా..."

అతని వెనుక ఉన్న వ్యక్తి ఆశ్చర్యంగా అన్నాడు.

"అంటే ఈ బిడ్డ నిజంగానే..."

మాట పూర్తయ్యేలోపే...

నాగు కళ్ళు నీలంగా మెరిశాయి.

ముగ్గురూ వెనక్కి తగ్గారు.

అదే సమయంలో...

నల్లమల అడవిలో వృద్ధ సన్యాసి పరుగెత్తుతున్నాడు.

అతని వయసు ఎంతైనా...

ఈ రాత్రి అతని అడుగుల్లో అసాధారణమైన వేగం ఉంది.

ఒక్కసారిగా అతని చేతిలోని రుద్రాక్ష మాల తెగిపోయింది.

రుద్రాక్షలు నేలపై చెల్లాచెదురయ్యాయి.

అతను ఆగిపోయాడు.

ఒక రుద్రాక్షను చేతిలోకి తీసుకున్నాడు.

దానిపై...

రక్తపు చుక్క.

అతని ముఖం మారిపోయింది.

"లేదు..."

"అది జరగకూడదు."

అతను కళ్ళు మూసుకుని దూరాన్ని చూడటానికి ప్రయత్నించాడు.

అతనికి కనిపించింది...

ఒక తల్లి.

ఒక బిడ్డ.

మధ్యలో నిలిచిన నల్లని నీడ.

సన్యాసి కళ్ళు తెరిచాడు.

"కాలనేత్రం..."

అతను పరుగును మరింత వేగం చేశాడు.

ఇంట్లో...

తల్లి బిడ్డను గుండెలకు హత్తుకుని కూర్చుంది.

ఆమెకు బయట ఏం జరుగుతుందో తెలియదు.

కానీ ఒక్కసారిగా...

బిడ్డ ఆమె ముఖం వైపు చూసాడు.

మొదటిసారి...

అతని కళ్ళలో నీలి కాంతి మెరిసింది.

తల్లి ఉలిక్కిపడింది.

"నువ్వు..."

ఆమె మాట ఆగిపోయింది.

బిడ్డ చిన్నగా నవ్వాడు.

అదే క్షణంలో...

ఇంటి గోడపై ఒక నీడ కనిపించింది.

ఆ నీడ...

బిడ్డది కాదు.

తల్లి గుండె ఆగినంత పని అయింది.

ఆమె నెమ్మదిగా వెనక్కి తిరిగింది.

గోడపై...

ఒక భారీ ఎర్రటి కన్ను తెరుచుకుంది.

అది బిడ్డను కాదు...

ఆ తల్లిని చూస్తోంది.

బయట నాగు ఒక్కసారిగా బుస్సుమంది.

దూరంగా గుర్రాలు అరుస్తూ వెనక్కి పరిగెత్తాయి.

ఆకాశంలో మెరుపు మెరిసింది.

ఆమె బిడ్డను గట్టిగా హత్తుకుంది.

"నా బిడ్డను తీసుకెళ్లడానికి..."

కన్నీళ్లు చెంపల మీదుగా జారాయి.

"ముందు నన్ను దాటాలి."

అప్పుడే...

గోడపై ఉన్న ఆ ఎర్రటి కన్ను నెమ్మదిగా మూసుకుంది.

చీకటి మళ్లీ కమ్ముకుంది.

కానీ...

ఆ చీకటిలో ఒక స్వరం వినిపించింది.

"నీ బిడ్డను కాపాడాలని నువ్వు అనుకుంటున్నావు..."

"కానీ..."

"అతనే ఒకరోజు నిన్ను కాపాడబోతున్నాడని నీకు తెలుసా?"

తల్లి వణికిపోయింది.

ఆమె ఒడిలో ఉన్న బిడ్డ...

మొదటిసారి...

కళ్ళు పూర్తిగా తెరిచాడు.

కొనసాగుతుంది...

[appalapradeep]

సూపర్

[Nautyking]

ఉత్కంఠ కథా కథనంలోని ముఖ్య లక్షణాలు
బలమైన సంఘర్షణ
వేగవంతమైన ప్రవాహం
రహస్యాల ఆవరణ
ఊహించని మలుపులు

పైన చెప్పినవన్నీ రచయిత మనకి చెప్పబోతున్నాడు

[Ram_Rao]

#కాలనేత్రం ఎపిసోడ్ – 5
"ఆమె చేతిలోని దీపం"

రుద్రగిరి గ్రామం ఇంకా నిద్రలోనే ఉంది...

కానీ ఆ చిన్న ఇంటి లోపల మాత్రం నిశ్శబ్దం లేదు.

గోడపై కనిపించిన ఎర్రటి కన్ను మాయమైనా...

ఆ స్వరం మాత్రం తల్లి గుండెల్లో ఇంకా మార్మోగుతూనే ఉంది.

"నీ బిడ్డను కాపాడాలని నువ్వు అనుకుంటున్నావు..."

"కానీ... అతనే ఒకరోజు నిన్ను కాపాడబోతున్నాడని నీకు తెలుసా?"

ఆమె బిడ్డను గట్టిగా హత్తుకుంది.

"నువ్వు ఎవరివైనా సరే..."

ఆమె కళ్లలో కన్నీళ్లు.

"నాకు మాత్రం నువ్వు నా బిడ్డవే."

అని చెప్పి నుదుటిపై ముద్దుపెట్టుకుంది.

అప్పుడే...

ధమ్!

ఇంటి తలుపు ఒక్కసారిగా కంపించింది.

ఆమె ఉలిక్కిపడింది.

మళ్లీ...

ధమ్!

బయట నుంచి ఒక స్వరం.

"తలుపు తెరువు!"

ఆమె బిడ్డను ఒడిలోకి తీసుకుంది.

ఆమెకు అర్థమైంది.

వాళ్లు వచ్చారు.

బయట ముగ్గురు నల్లని వస్త్రధారులు నిలబడి ఉన్నారు.

మొదటి వ్యక్తి తలుపును చూస్తూ అన్నాడు...

"బిడ్డను మాకు అప్పగించు."

లోపల నుంచి సమాధానం లేదు.

అతను చిరునవ్వు నవ్వాడు.

"నీకు తెలియదు..."

"ఆ బిడ్డ ఎవరో."

లోపల తల్లి గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది.

కానీ ఆమె భయపడలేదు.

పక్కనే ఉన్న చిన్న నూనె దీపాన్ని చేతిలోకి తీసుకుంది.

"అతను ఎవరో నాకు తెలియకపోవచ్చు..."

ఆమె తలుపు వైపు చూసింది.

"కానీ అతను నా బిడ్డ."

"అతన్ని తీసుకెళ్లడానికి..."

ఆమె గొంతు గట్టిగా మారింది.

"ముందు నన్ను దాటాలి."

బయట ఉన్న వ్యక్తి కోపంతో చేయి పైకెత్తాడు.

అతని అరచేతిలోని ఎర్రటి కన్ను గుర్తు మండింది.

అదే క్షణంలో...

ఇంటి గడప దగ్గర ఉన్న తెల్ల నాగు పడగ విప్పింది.

బుస్స్స్...!

ముగ్గురూ వెనక్కి అడుగు వేశారు.

"మళ్లీ ఇదేనా!"

అని మొదటి వ్యక్తి కేకేశాడు.

అతను కత్తి తీశాడు.

కానీ...

అతని వెనుక నుంచి ఒక గంభీరమైన స్వరం వినిపించింది.

"ఆ కత్తిని కింద పెట్టు."

ముగ్గురూ ఒక్కసారిగా వెనక్కి తిరిగారు.

చీకటిలో...

ఒక వృద్ధ సన్యాసి నిలబడి ఉన్నాడు.

చేతిలో కమండలం.

భుజంపై రుద్రాక్షమాల.

కళ్లలో మాత్రం అగ్నిలాంటి ప్రశాంతత.

మొదటి వ్యక్తి నవ్వాడు.

"చివరికి వచ్చావా... రక్షకుడా?"

సన్యాసి అతని వైపు నిశ్శబ్దంగా చూశాడు.

"ఇరవై సంవత్సరాలుగా..."

అతను మెల్లగా అన్నాడు.

"మీ కోసం ఎదురు చూస్తున్నాను."

లోపల తల్లి ఆ స్వరం విని ఆశ్చర్యపోయింది.

ఆమె తలుపు దగ్గరకు వచ్చింది.

"ఎవరు మీరు?"

సన్యాసి ఆమె వైపు చూడకుండా అన్నాడు...

"తలుపు తెరవకు."

ఆమె ఆగిపోయింది.

"ఎందుకు?"

కొన్ని క్షణాలు నిశ్శబ్దం.

తర్వాత సన్యాసి అన్నాడు...

"ఎందుకంటే..."

"బయట ఉన్నవాళ్లు నీ బిడ్డ కోసం రాలేదు."

తల్లి గుండె ఒక్కసారిగా ఆగినట్టయింది.

"మరి...?"

సన్యాసి మొదటిసారి ఆమె వైపు చూశాడు.

"నీ బిడ్డలో నిద్రిస్తున్న శక్తి కోసం వచ్చారు."

అంతలో...

ఆమె ఒడిలో ఉన్న బిడ్డ కళ్ళు తెరిచాడు.

అతని నుదుటిపై...

చిన్నగా ఒక ప్రకాశించే గుర్తు కనిపించింది.

సన్యాసి దాన్ని చూసి ఒక్కసారిగా వెనక్కి అడుగు వేశాడు.

అతని నోట ఒక్క మాట మాత్రమే వచ్చింది...

"అసంభవం..."

ఎందుకంటే...

ఆ గుర్తు సప్తముద్రల్లో చివరి ముద్రది.

కొనసాగుతుంది...

[Mahesh12345]

అసలు ఏం మాట్లాడాలండి మీ స్టోరీ గురించి 

అసలు ఆ ఎర్ర కన్ను ఆ సన్యాసి బిడ్డడి లోని శక్తి 

కొంపదీసి మీరు ఇక్కడ చదివే వాళ్ళని పనులు మానిపించి కేవలం మీ స్టోరీ మీదే ధ్యాస పెట్టేలా చెయ్యాలి అని మీరు అనుకుంటున్నారా ఏంటి 

[Paty@123]

Is it mithaligical thriller? Very good, and excellent zonar, plz continue with regular little big updates

[Ram_Rao]

కాలనేత్రం
ఎపిసోడ్ – 6
"ఆరవ ముద్రకు వచ్చిన పిలుపు"
సన్యాసి చూపు ఆ పసిబిడ్డ నుదుటిపైనే నిలిచిపోయింది.
ఆ గుర్తు...
సాధారణ గుర్తు కాదు.
వేల సంవత్సరాల క్రితం దేవతలు రహస్యంగా ముద్రించిన సప్తముద్రల్లో చివరి ముద్ర.
కానీ అది ఈ బిడ్డ నుదుటిపై ఎలా వచ్చింది?
సన్యాసి మనసులో ఒక్క ప్రశ్న మాత్రమే తిరుగుతోంది.
"ఇది ఎలా సాధ్యం?"

---

లోపల ఉన్న తల్లి అతని ముఖంలో కనిపిస్తున్న భయాన్ని గమనించింది.
"ఏమైంది స్వామీ?"
సన్యాసి వెంటనే సమాధానం చెప్పలేదు.
కొన్ని క్షణాలు బిడ్డను చూస్తూ నిలబడ్డాడు.
తర్వాత మెల్లగా అన్నాడు...
"నీ బిడ్డను కాపాడటం ఇక నీ ఒక్కరి బాధ్యత కాదు."
తల్లి అయోమయంగా చూసింది.
"అయితే ఎవరి బాధ్యత?"
సన్యాసి తలుపు వైపు చూశాడు.
"ఇప్పటి నుంచి..."
"ఈ ప్రపంచానిదే."

---

బయట నిలబడి ఉన్న ముగ్గురు యోధులు ఆ మాటలు విన్నారు.
వారిలో ఒకడు కోపంతో కత్తిని పైకెత్తాడు.
"ఆ బిడ్డను మాకు అప్పగించు!"
సన్యాసి బయటకు అడుగు పెట్టాడు.
"మీకు అతను ఎందుకు కావాలి?"
ఆ వ్యక్తి నవ్వాడు.
"మాకు కాదు..."
"మా ప్రభువుకు."
సన్యాసి కళ్లలో కఠినత పెరిగింది.
"కాలనేత్రం ఇంకా పూర్తిగా మేలుకోలేదు."
"అందుకే ఈ బిడ్డ కావాలి."
ఆ మాట విన్న తల్లి గుండె దడదడలాడింది.
కాలనేత్రం...
ఆ పేరు ఆమె మొదటిసారి వింటోంది.
కానీ...
బిడ్డ మాత్రం ఆ పేరు విన్న వెంటనే కళ్ళు తెరిచాడు.

---

అదే సమయంలో...
నల్లమల అడవిలోని రహస్య ఆలయంలో...
రాతి గోడపై ఉన్న ఆరు ముద్రల్లో ఒకటి ఒక్కసారిగా వెలిగింది.
ధమ్...!
మొదటి ముద్ర పగిలిపోయింది.
రెండోది నల్లగా మారింది.
మూడో ముద్రపై మాత్రం నీలి కాంతి మెరిసింది.
అక్కడ ధ్యానంలో ఉన్న వృద్ధ సన్యాసి ప్రతిరూపం ఒక్కసారిగా కనిపించింది.
అతను దిగ్భ్రాంతిగా లేచాడు.
"మూడో ముద్ర..."
"ఇది రుద్రగిరిలో జరగడం కాదు."
అతను కళ్ళు మూసుకున్నాడు.
దూరంగా...
ఒక పర్వతం కనిపించింది.
పర్వతం మధ్యలో ఒక గుహ.
గుహలో...
ఒక చిన్న బాలుడి స్వరం.
"అమ్మా..."
సన్యాసి ఒక్కసారిగా కళ్ళు తెరిచాడు.
అతని ముఖంలో బాధ కనిపించింది.
"ఆ స్వరం..."
"ఇక్కడ ఇంకొకరు ఉన్నారు."

---

రుద్రగిరిలో...
తల్లి బిడ్డను గుండెలకు హత్తుకుంది.
"నాకు ఏమీ అర్థం కావడం లేదు."
సన్యాసి ఆమె దగ్గరకు వచ్చాడు.
"అర్థం చేసుకోవాల్సిన సమయం వచ్చింది."
అతను తన మెడలోని రుద్రాక్షమాలను తీసి ఆమె చేతిలో పెట్టాడు.
"ఇది ఎప్పుడూ అతని దగ్గర ఉంచు."
"ఎందుకు?"
"ఎందుకంటే..."
సన్యాసి స్వరం నెమ్మదించింది.
"ఈ రుద్రాక్ష అతన్ని రక్షించదు."
తల్లి ఆశ్చర్యంగా చూసింది.
"మరి?"
సన్యాసి బిడ్డను చూశాడు.
"అతని లోపల ఉన్న శక్తిని... కొంతకాలం నిద్రపుచ్చుతుంది."
అంతలో...
బయట ఒక భారీ గర్జన వినిపించింది.
ముగ్గురు యోధులు వెనక్కి తిరిగారు.
ఆకాశం ఒక్కసారిగా నల్లగా మారింది.
గాలి బలంగా వీచింది.
దూరంలోని కొండపై...
ఒక భారీ ఎర్రటి కన్ను తెరుచుకుంది.
సన్యాసి ముఖం మారిపోయింది.
"లేదు..."
అతను గట్టిగా అన్నాడు.
"ఆయన ఇక్కడికి రాలేదు..."
"అయితే ఆ చూపు ఎవరిది?"
అప్పుడే...
కొండపై నుంచి ఒక గంభీరమైన స్వరం వినిపించింది.
"నేను కాలనేత్రం కాదు..."
కొన్ని క్షణాలు నిశ్శబ్దం.
తర్వాత ఆ స్వరం మరింత దగ్గరగా వినిపించింది.
"కాలనేత్రానికి ముందుగా వచ్చేది నేనే..."
సన్యాసి చేతిలోని రుద్రాక్షమాల ఒక్కసారిగా మండిపోయింది.
అతని కళ్ళలో భయం కనిపించింది.
"ఆరవ ముద్రకు కాపలాదారు మేల్కొన్నాడు..."
కొనసాగుతుంది...