Romance గీత ~ టీచర్

[Kangarookanna]

Haran bro malli story first nundi chadiva excellent eagerly waiting for shobanam

[vktestetester]

anytime sooner can we expect a update bro....waiting to enjoy your work of art..

[Wildick99]

This time taking long break for update

[Haran000]

Bro
Story motham chaduva, denemma Jeevitham meru keka, next level anthe. Eroju update esta annaru
Please waiting here..

Thanks so much bro

[Raju951159]

Haran brooo sarit gari taruvatha nuvve king broo..... Asala emina rastunava ??? Geetha ni bharath father tho veinche alochana undha brooooooooo.????

[Thikkana]

శనివారం అప్డేట్ ఇస్తానన్నారు ఈ శనివారం వచ్చేస్తోంది  

[vktestetester]

weekend came, promise gone, next weekend came...and hopefully it will not pass as usual

[hard8]

Update plz

[Haran000]

Update #67



భరత్ జిమ్ లోకి వచ్చి వార్మప్ చేస్తూ స్వాతి కోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు.

పుషప్స్ కూడా చేసి మ్యాట్ పక్కన ర్యాకులో పెట్టేసి పల్లప్స్ కోసం జిమ్ మధ్యలో బార్స్ దగ్గరికి వెళ్తే అక్కడ ఒక అమ్మాయి గ్రీన్ టిషర్టు, బ్లాక్ ప్యాంటు టైట్ గా తన శరీరాకృతి ఏర్పడేలా అద్దం ముందు ఫోటో దిగుతోంది. ఆమె వెన్నుకింద భరత్ చూపు పడి అడుగు ఆపేసాడు. 
చక్కగా మలచిన మట్టికుండలా ఉంది ఆమె కటీ వొంపు.
ఆ అమ్మాయి ఫోను పైకి పెట్టి ఫోటో తీసుకుంటోంది. 
ఎవరబ్బా ఈ పిక్కలకోడి అని అటు అద్దంలో చూడగానే, చిన్ని పెదవిని ముడుచుకుని ఉన్న అమూల్య కనిపించగానే ఆశ్చర్యపోయాడు.

భరత్ ను అద్దంలో చూసి టక్కున వెనక్కి తిరిగింది.
భరత్ పలకరించాలి అనుకున్నాడు, కాని మరో మాట తట్టింది.
“వచ్చిందే ఇవాళ ఎందుకు ఫోటోలు?” అన్నాడు.
అమూల్య ఫోను స్క్రీన్ ఆఫ్ చేస్తూ, “నాకు జిమ్ అలవాటే, కరీంనగర్ లో రెగ్యులర్ గా చేసేదాన్నే,” అంది కాస్త మొహమాటంగా కాలుదువ్వుతూ.
భరత్ కనుపాపలు కిందకి దించి, ఆమె తొడపిక్కలు చూస్తూ, “హ్మ్ కనిపిస్తుంది,” అన్నాడు.
అమూల్య కాస్త ఇబ్బందిగా చూపు తిప్పుకుని నీళ్ల బాటిల్ తీసుకొని అక్కడనుంచి పక్కకెళ్లిపోయింది.
భరత్ తన వెనకే చూస్తూ ఆగాడు. 
అమూల్య దూరం నడుస్తూ, “చుడిదార్ వేసుకుంటే చూడవా?” అంటూ వెనక్కు చూడకుండా వెళ్ళిపోయింది.
భరత్ తనలో తాను నవ్వుకుంటుంటే, అమూల్య అటు వెళ్ళగానే, బ్లూ రంగు స్లీవ్లెస్ ఔట్ఫిట్ లో  స్వాతి దర్శనమిచ్చింది. 
“ఏంటి కొత్తమ్మాయితో ఫ్లర్టింగ్ ఆ?” అని సూటిగా బెదిరింపులా అడిగింది.
భరత్ మొహం తిప్పుకుని, తడబడుతూ, “అదేం లేదు మేడమ్, ఊరికే,” అని సరిగ్గా నిల్చున్నాడు.
స్వాతి తనని బెంచ్ ప్రెస్ దగ్గరికి తీసుకెళ్ళి సహాయం పట్టి ఇద్దరూ కలిసి అటూ ఇటూ వెయిట్లు వేసారు.
వాళ్ల ముందు నుంచి ఒక సిల్కు జుట్టుతో, చారల టిషర్టు వేసుకున్న అబ్బాయి చూస్తూ ఇద్దరికీ ఒక చిన్న చిరునవ్వు విసిరి వెళ్ళాడు.
స్వాతి పట్టించుకోకుండా కూర్చుని వెనక్కి ఒరిగి బార్బెల్ లేపుతూ మొదలెట్టింది.
భరత్ పక్కనే ఉండి ఆమె చేతులు, కట్స్ తో ఉన్న భుజాలు, రొమ్ము, టిషర్టు దాచనటువండి బెత్తెడు పిట్ట నడుము చూస్తూ ఉన్నాడు.
స్వాతి చేసాక భరత్ కూర్చున్నాడు. భరత్ ఆ బరువును అవలీలగా ఎత్తేసి చేస్తుంటే స్వాతి అతడి బైసెప్స్, ఛాతీ చూసి చూపు తిప్పుకుంది.
ఒక మగాడితో చనువు తనని తానే అంగీకరించలేకుంది.
చేసే ప్రతీ ఎక్సర్సైజ్ స్వాతి భరత్ పక్కనే ఉంటుంది. కాకపోతే రెండు అడుగుల దూరం పాటిస్తుంది.
ఇద్దరూ peck-deck చేస్తుండగా, భరత్ చేతులు చాచుతూ ఉండగా అతడి ఛాతి మరింత విశాలంగా ఆకట్టుకోవడం స్వాతి చూడకుండా మానలేదు.
భరత్ లేచి స్వాతికి ఇచ్చాక, అతడి ముందు చేయడానికి మొహమాటపడుతోంది.
ఇన్నిరోజులు మొగవారి ఉనికిని అసహ్యంగా దూరం చేసిన తాను, ఇప్పుడు తప్పక భరత్ తో స్నేహం చేయాల్సిరావడం ఇబ్బంది కలిగించడం సహజం. తన మనసులో మెదులుతున్న ప్రశ్న భరత్ తో స్నేహం సాధ్యమా. 
అనుమానం రెట్టింపు చేస్తూ భరత్ కొన్నిసార్లు ఆమెను కోరగా చూడడం జరిగింది.
సతీష్ ఇచ్చిన బాధ్యత స్వాతి నిర్వర్తించాలి, భరత్ తను చెప్పింది వినక తప్పదు.
స్వాతి ఆగి గట్టిగా ఊపిరి తీసుకొని కూర్చుంది.
భరత్ ఆమెకు మంచినీళ్లు ఇస్తూ, “సారీ మేడమ్ నిన్న మిమ్మల్ని ఇరిటేట్ చేసినందుకు,” అని క్షమాపణ చెప్పాడు.
స్వాతి నీళ్ళు తాగి, “హ్మ్…. పర్సనల్ విషయాలు అనవసరం,” అంది.
“మేడమ్ ఈసారి గర్ల్స్ ఎవరైనా స్టేట్ సెలక్షన్ అవుతున్నారా మన ఇన్స్టిట్యూట్ నుంచి?”
“ఇద్దరున్నారు.”
“మేడమ్ మీరు మధ్యాహ్నం 4 గంటలకు స్పోర్ట్స్ కి, నైట్ ఇప్పుడు జిమ్ కి వస్తారు కదా, మార్నింగ్ ఎక్కడ ఉంటారు?”
“మార్నింగ్ డాన్స్ క్లాస్ తీసుకుంటాను. కూచిపూడి.”
ఆ మాట భరత్ నమ్మలేకపోయాడు. “ఏంటి క్లాసికల్ డాన్స్ ఆ?”
“హ్మ్ అవును.”
“మీకోటి తెలుసా, నాకు డాన్స్ చేసే అమ్మాయిలంటే చాలా ఇష్టం,” అంటూ స్మైల్ చేసాడు.
స్వాతికి కాస్త నచ్చినా చిరుకోపం నటిస్తూ, “అమ్మాయిలతో చేసుకోరా ఇలాంటి మాటలు,” అంది.
“అంటే ఇప్పుడు మీరు ఆంటీ అనుకోవాలా?” అని వెక్కిలినవ్వు నవ్వాడు.
ఆ నవ్వు స్వాతి పెదవుల్లోకి సోకింది. “హెయ్…..”
ఇంతలో జిమ్ మెట్ల దిక్కు నుంచి పరిగెత్తుకుంటూ వస్తూ, తలకి పెట్టుకున్న క్యాప్ కింద పడేసుకున్నాడు బబ్లూ.
స్వాతి చూసి, “రే మెల్లిగారా, ఉరకకు ఇక్కడ,” అని చెప్పింది.
బబ్లూ క్యాపు తీసి, వచ్చి, “గుడ్ ఈవెనింగ్ బేబీ,” అంటూ చేతులు పట్టుకున్నాడు.
భరత్ మౌనంగా పక్కనే నిల్చుని ఉన్నాడు.
స్వాతి బబ్లూ తలకి క్యాపు సరిగ్గా అమర్చింది.
“ఎటొచ్చావ్?” అనడిగింది.
“డాడీతో బుక్స్ కొనుక్కోడానికి వచ్చాను, నిన్ను కలిసిపోదాం అని.”
“ఓహో ఏం బుక్స్ రా, కాలేజ్ స్టార్టింగ్ లో కొనుక్కోలేదా?”
“కథల పుస్తకాలు బేబీ, నాకు అలవాటే,” అన్నాడు.
“హ్మ్ కానీ ఎక్కువ కాదు, ముందు మార్కులు బాగా రావాలి,” అంటోంది.
బబ్లూ పక్కనున్న ఆరడుగుల మనిషిని తలెత్తి చూసి నోరెళ్ళ పెట్టాడు. “బ్…. భరత్ కదా మీరు…..?”
బబ్లూ కళ్ళలో ఆశ్చర్యం చూసి భరత్ మురిసిపోయి, “హా అవును,” అన్నాడు.
వెంటనే బబ్లూ భరత్ నడుము గట్టిగా హత్తుకొని, “నేను కూడా మీలాగే బ్యాడ్మింటన్ ప్లేయర్ అవుతాను,” అంటూ అరిచాడు.
స్వాతి మూతి మీద వేలు చూపుతూ, “ష్…. అరవకు వేరే వాళ్ళకి డిస్టర్బ్ అవుద్ది,” అని చెప్పింది.
భరత్ కాస్త కిందకి కూర్చుని, “మీ స్వాతి మేడం ని నేర్పించమను మరి,” అని చిరునవ్వుతో పలకరించాడు.
బబ్లూ మెరుస్తున్న పెద్ద కళ్ళతో, “హా…. స్వాతి మీగురుంచి చెప్పింది. మీలాగే ఆడాలి బాగా అని చెప్తది,” అన్నాడు.
భరత్ టక్కున మెడ తిప్పి స్వాతిని చూస్తే, ఆమె సిగ్గుగా మొహం తిప్పేసుకుంది.
బబ్లూ భరత్ గడ్డం ఇటు తిప్పి, “మొన్న వచ్చినప్పుడు మీతో మాట్లాడాలి అనుకున్న కానీ అమ్మ వెళ్ళాలి అంటే వెళ్ళిపోయాం. నాతో ఒకసారి ఆడతారా?” అనడిగాడు.
“సరే మళ్లీ కలిసినప్పుడు చూద్దాం,” అని భరత్ హామీ ఇచ్చాడు.
ఇక బబ్లూ తొందరపడుతూ, స్వాతి చెంపకు ముద్దు పెట్టేసి, “సరే నేను వెళ్ళొస్తాను, బై…. బై భరత్ గారు,” అని చెప్పేసి తుర్రుమని వెళ్ళిపోయాడు.
భరత్ పైకి లేచి, “మీ రిలేటివ్స్ ఆ?” అనడిగాడు.
స్వాతి నిమిత్తంగా, “నో పర్సనల్ క్వెస్షన్స్…,” అంది.
“ఉష్… ఏంటి మేడం మరీ ఓవర్, పిల్లగాడు అంత హుషారు ఉన్నాడు, ఊరికే అడిగిన,” అన్నాడు తన బ్యాగులో బాటిల్ పెట్టుకుని.
స్వాతి కూడా తన కెర్చీఫ్ తో మొహం తుడుచుకుంటూ, “భరత్….నీకన్నీ చెప్పాల్సిన అవసరం నాకు లేదు. నేను ఇష్టపడే ఒకే ఒక్క మగాడు బబ్లూ మాత్రమే. వాడెప్పుడైన నిన్ను ఆడమని అడుగుతే కాసేపు వాడితో ఆడు ప్లీస్,” అని కొంచెం దిగులుగా అడిగింది.
స్వాతి అంత ఖచ్చితంగా చెప్పేసరికి భరత్ సరే అని తలూపాడు.

x 

ఇంటికి వెళ్ళేదారిలో ఫుట్పాత్ మీద అమూల్య బ్యాగు వేసుకుని నడుస్తూ కనిపించింది.
భరత్ నాలుగు అడుగులు ముందుకు వెళ్ళి ఆపాడు.
అమూల్య పట్టించుకోకుండా భరత్ ను దాటుకొని వెళ్ళింది.
భరత్ మెల్లిగా బండి ముందుకు నడుపుతూ, “ఏంటి రెండు కిలోమీటర్లు నడిచేద్దామనే,” అంటూ అద్దంలో అమూల్య మొహం చూసాడు.
అమూల్య ముందుకు చూస్తూ, “నాకలవాటే,” అని చెప్పింది.
“నువ్వనుకుని చూడలేదు,” అన్నాడు.
అమూల్య ముక్కుసూటి కోపంగా చూసి అడుగులు వేగం పెంచింది.
“ఎక్కు వంట చెయ్యాలి కదా.”
అమూల్య అడుగు ఆగింది. భరత్ బండి ఆగింది.
అమూల్య సైడ్ ఫేసింగ్ లో ఎక్కి కూర్చుంది.
“హ్మ్ పోనివ్వు….”
వాళ్ళు ఇంటి వీధిలోకి చేరుకునే సరికి, అమూల్య నుదురు, కన్నుల మీద చినుకులు కురవడం మొదలైంది.
కంగారుగా, “అయ్యో బట్టలు ఆరేసాము, తడిచిపోయాయి ఫాస్టుగా పోనివ్వు భరత్,” అని అరిచింది.
భరత్ స్పీడ్ పెంచేసి త్వరగా ఇంటి గేటు ముందుకు చేరుకోగానే అమూల్య వెంటనే దిగి గేటు తీసి పరిగెత్తి మెట్లెక్కి మేడ మీదకెక్కింది.
భరత్ బండి రేకుల షెడ్డు కింద పెట్టేసి తనూ మీదకి ఎక్కేసరికి అమూల్య వర్షంలో తడుస్తూ బట్టలు లాగుతూ ఉంది.
భరత్ పరిగెత్తి తను కూడా హ్యాంగర్స్ కు ఉన్న బట్టలు తీసి ఇద్దరూ ఎక్కువగా తడచిపోకముందే ఒకవరస మెట్లు దిగుతోండగా మధ్యలో మలుపు స్టాప్ దగ్గర అడుగు పడగానే ధఢేలుమని పిడుగు శబ్దం వచ్చి అమూల్య జడుసుకొని బట్టలు వదిలి భరత్ వీపుకు చిన్నపిచ్చుకలా నతికింది.
భరత్ అచ్చెరుపులో ఆగినా తెలుసుకుని పట్టు వదిలించుకున్నాడు. అమూల్య సతమతంగా కిందకి చూసింది.
భరత్ బెదిరింపుగా, “ఇలా కింద పడేయడానికా ఓ ఆగమాగం ఎక్కి తీసావ్ బట్టలు, దుమ్ము అంటుకున్నాయేమో,” అని గట్టిగా దెప్పాడు.
అమూల్య సమాధానం లేకుండా నిల్చుంది. 
వర్షం జోరుగా మొదలై మెట్ల గ్లాసు ఫిట్టింగు టప్ టప్ టప్ అని చప్పుడు. అది అద్దంలా మెరిసి, మెరుపు మాయం అవ్వగానే పిడుగు చుడుక్కుమని శబ్దం కొట్టింది.
అమూల్య కళ్ళు మూసుకొని గట్టిగా భరత్ ను హత్తుకుంది. అతడి చేతిలో బట్టలు కింద రాలిపోయి, ఆమె కురుల పిచ్చి గడ్డానికి తగిలి, గుండె కింద ఆమె నుదురు రాసుకొని అదో వయసు మైకం కమ్మింది.
జిమ్ చేసి వచ్చిన అలసట పరిమళం భరత్ ఛాతి నుండి అమూల్య శ్వాసలో కలసి ఆమె పిడికిళ్లు అతడి మోచేతులకు బిగుసుకున్నాయి.
భరత్ కొద్దిగా మెడ వంచి అమూల్య చెవిలో, “వదులు చిన్నపిల్లాల బయపడ్తావేంటి,” అన్నాడు.
అమూల్య తేరుకొని వదిలి కింద బట్టలు ఎత్తేసి పట్టుకొని చకచకా మెట్లు దిగేసింది.
పెదవి కొరుక్కుంటూ, చెంపలు మండిపోతూ ఒళ్లంతా తిమ్మిరిగా మురిసిపోతూ, బట్టలు టేబుల్ మీద పెట్టేసి తన గదిలోకెళ్లి తలుపు మూసుకొని, తలుపుకు వీపు ఒరిగించి శ్వాస అదుపు చేసుకుంది.
తన ఇరవై మూడేళ్ల యవ్వనంలో మొదటి సారి ఒక మగాడి శరీర వెచ్చదనం అనుభూతి చెంది తన తనువు పొగలు జిమ్ముతోంది.
వెంటనే టవల్ అందుకొని తలుపు తెరచి తిన్నగా లివింగ్ రూమ్ బాత్రూం దగ్గరికెళ్లి తలుపు తెరవగా, లోపల భరత్ మూత్రం పోస్తున్నాడు.
భయపడి కళ్ళకు చేతులు అడ్డు పెట్టేసుకుని, తలుపు గట్టిగా మూసేసింది.
“సారీ…. నేనేం చూడలేదు,” అని అరిచి చెప్పింది.
లోపల నుంచి టాయిలెట్ ఫ్లష్ శబ్దం వినిపించింది.
తలుపు తెరుచుకున్నాయి భరత్ బాత్రూమ్ బయటికి వస్తూ, “సారీ నేనే లోపల బోల్ట్ పెట్టలేదు,” అని చెప్తూ చూడకుండా తన గదికి పోయాడు.
భరత్ అంత మామూల్గా స్పందించడం అమూల్యకు ఆశ్చర్యం కలిగించింది.
లోపలికెళ్లి తలుపు మూసి బోల్టు పెట్టేసింది. 
“తుహ్ నీ బతుకు ఎందుకే ఓవర్ రియాక్ట్ అవుతున్నావ్.”
ఇక తన టిషర్టు విప్పేసింది. తొడలకు టైటుగా అతుక్కుంటున్న ట్రాక్ప్యాంట్ విప్పింది.
లైట్ ఆఫ్ అయ్యింది.
చీకట్లో ఒంటి మీద బట్టలు కూడా లేవు.
టక్ టక్ టక్ అని తలుపు తట్టిన శబ్దం. 
“పవర్ కట్ అమూల్య, భయపడకు,” అని భరత్ మాట.
“ఊ,” అని అమూల్య స్పందించింది.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
. ఉన్నన్ని నిమిషాలు గడిచినా చీకటిగానే ఉంది. 
అమూల్యకు ఏం చెయ్యాలో తోచలేదు. బట్టలు లేకుండా బయటకు వెళ్ళలేదు. చీకట్లో కనీసం టవల్ కూడా దొరకట్లేదు.
లైట్స్ వెలిగి అద్దంలో తన మొహం వాలిపోయిన జుట్టుతో చూసుకొని తానే బెదురుకుంది. 
పొరపాటుకు తల బాదుకొని నిమ్మళంగా ఊపిరి పీల్చుకుంది.
ట్యాప్ తిప్పితే చలి నీళ్ళు వచ్చాయి.
మళ్లీ తల పట్టుకుంది.
గీజర్ స్విచ్ వేయడం మర్చిపోయిందని.
టవల్ చుట్టుకొని నిదానంగా తలుపు తెరిచింది. భరత్ తన పెయింటింగ్స్ దగ్గర సర్దుతున్నాడు.
“భరత్….,” అని మొహమాటంగా పిలిచింది. 
భరత్ వెనక్కు తిరిగి చూస్తే అమూల్య తల మాత్రమే బయట ఉంది. 
“పిలిచావా,” అన్నాడు.
“గీజర్ ఆన్ చేయవా ప్లీస్,” అని చెప్పింది దీనంగా.
భరత్ చిన్న నవ్వునవ్వి సరే అన్నాడు.
అమూల్య తలుపేసుకొని కాసేపాగి వేడినీళ్లతో ఒళ్లు తడుపుకొని, వీపు రుద్దుకొని, చక్కగా స్నానం చేసి టవల్ ఒంటచుట్టుకొని తలుపు తెరిచింది.



కురులు తుడుచుకుంటూ గదికి వెళ్తుంటే భరత్ ఎదురొచ్చాడు. అతడి కనుపాపలు కెమెరా లెన్స్ లాగా పెద్దగా జూమ్ అయ్యాయి. 
అమూల్య వెన్నులో పిల్లగాలి సోకింది. సిగ్గాపుకోలేక తడి కురులు ఎగరేసింది. 
కురుల నీళ్ల జల్లు భరత్ మొహం మీదకి పడగానే తను కళ్లు మూసి తెరిచేసరికి అంతా చీకటి.
“మళ్లీ కరెంటు పోయింది,” అని అమూల్య కంగారుగా పలికింది.
కిటికీ నుంచి జిమ్మే మెరుపు వెలుగులో అమూల్య గాజుబొమ్మలా మెరిసింది.

[Haran000]

ఆ వెలుగుకు మూలం తెలుసు కదా.

పిడుగు చప్పుడు హాల్ అంత ప్రతిధ్వనించింది. 
“అమ్మా….,” అని అమూల్య అరుపు.
“వదులు…. వదులు ఊకే హగ్ చేసుకోకు పిల్లా,” అని భరత్ విసుగు.
ఇంకోసారి హాల్ మెరుపు నిండుకుంది. అమూల్య భరత్ ఛాతికి గట్టిగా మొహం చాటుకుంది.
భరత్ ఫోను టార్చ్ ఆన్ చేసాడు. 
మరో శబ్దానికి అమూల్య అతడిని చేతులు చుట్టేసి, పెదాల్లో చిన్న కొంటెనవ్వుతో హాయిగా ఎడమ చెంప భరత్ గుండెకు అదిమింది.
నిశ్శబ్దంలో ఆమెకు అతడి గుండెచప్పుడు వినిపించింది. 
భరత్ ఆమె వెచ్చని కౌగిలిలో కరిగిపోతూ, మొహం వంచుతూ అమూల్య మెడలో సబ్బు సువాసన పీల్చుతూ, ఏమీ తోచక కదలకుండా నిల్చున్నాడు.
కిటికీ నుంచి గాలి ఇంట్లోకి కెరటాలు కొట్టింది. అమూల్య టవల్ జారిపోయింది.
“ఆఆఆఆఆ… కళ్లు మూసుకో,” అని గట్టిగా అరిచింది. 
భరత్ భయపడి కళ్ళు మూసుకొని, “హా మూసుకున్న మూసుకున్నా…,” అని కుడి చేతు మొహానికి అడ్డు పెట్టుకున్నాడు.
అమూల్య అతడి ఎడమ చేతులో ఫోను లాక్కుని టార్చ్ ఆఫ్ చేసింది.
చిమ్మచీకటిలో ఆమె టవల్ చుట్టేసుకుంది. 
ఇల్లంతా లైట్స్ వచ్చేసరికి అమూల్య టక్కున తన గదిలోకి పరిగెత్తింది.
భరత్ పరిస్థితి అగ్గి వెలిగించి వదిలేసిన పుల్లలా అయ్యింది. ప్యాంటులో టైటుగా నిగిడి జరిగినదానికి ఉడికిపోయాడు.
అమూల్య వెళ్లిపోగానే తనూ గదిలోకెళ్ళి, తన బాత్రూములో ప్యాంటు విప్పి మొడ్డను పట్టుకున్నాడు. 
రెండు సార్లు మెల్లిగా చర్మాన్ని నిమిరి విరమించాడు. వద్దని ప్యాంటు తొడుక్కొని బయటికొచ్చి బెడ్డులో కూర్చున్నాడు.
నచ్చలేదు, ఎన్నో అందాలను, ఆడస్పర్శలను అనుభూతి చెందిన తనకు అమూల్య కౌగిలి కామాన్ని కలిగించడం నచ్చలేదు. ఊపిరి బిగపట్టి తన పటుత్వాన్ని చల్లార్చుకున్నాడు.
లేచి వాష్బసిన్ లో మొహం మీద నీళ్ళు జల్లుకుని తుడిచి, కాస్త తన కప్బోర్డ్ దగ్గరికెళ్ళి ఒక చిన్న పెన్సిల్ డ్రాయింగ్ ఫ్రేము తీసాడు.
టాటా మ్యాజిక్ బండి మీద డీజే సెట్, దాని వెనక కోలాటాలు ఆడుతున్న ఆడవాళ్ళు, ట్రాక్టర్ లో దుర్గా విగ్రహం, మధ్యలో రెండు జెడలు, చేతులకు గోరింటాకు, గాజులు, లంగాజాకిటి వేసుకున్న అమూల్య.
అప్పుడెప్పుడో ఊర్లో చూసి నచ్చిన అమ్మాయి, ఇప్పుడు తనింట్లోనే ఉంటోంది.
గది బయటనుంచి మిక్సీ శబ్దం వినిపిస్తోంది.
“అమ్మూ….ఇప్పటికీ వంటచేస్తావా నాకు,” అని డ్రాయింగ్లో అమూల్యను అడిగాడు.
అక్కడ కిచెన్ లో, 
అమూల్య యెల్లో హాఫ్ స్లీవ్స్ టిషర్టు, బ్లాక్ పైజామా వేసుకోనుంది. 
మిక్సీ పట్టినాక, స్టప్ మీద నాన్స్టిక్ తవా పెట్టింది. ప్రొద్దున్నే కలిపిన దోస పిండి గిన్నె అందుకొని, గరిటతో కలిపి వేడెక్కిన తవాలో దోస పోసింది. 
ఫ్రిడ్జ్ నుంచి నాలుగు గుడ్లు తీసుకొని, ఒకటి దోస పై కొట్టిపోసింది. 
గుడ్డు మిశ్రమాన్ని దోస చుట్టూ గరిటతో తిప్పి దోసను మార్లేసింది. 
ఇంకో బర్నర్ మీద ముఖుడు పెట్టేసి నూనె పోసి, జిలకర, ఆవాలు, వెల్లుల్లి, ఎండు మిర్చి, స్పూను మినపప్పు వేసి వేగాక, ఇందాకా మిక్సీ పట్టుకున్న అల్లం పల్లీల మిశ్రమం అందులో పోసి కలిపింది.
అలా నాలుగు దోసలు సిద్ధమయ్యేసరికి భరత్ గదిలోంచి బయటికొచ్చాడు.
డైనింగ్ దగ్గరకు వస్తూనే అమూల్య వెనక తొడలు వంక చూస్తున్నాడు.
అమూల్య మెడ వెనక్కి తిప్పి అతడు రావడం గమనించగా భరత్ చూపు తెలిసి ఇబ్బంది పడింది.
భరత్ కళ్లు పైకెత్తి అమూల్య కన్నులు వెతుకుతూ దగ్గరకెళ్లాడు.
అమూల్య దోసెలు ప్లేటులో వడ్డించి, చెట్నీ వేసి ఇచ్చింది.
భరత్ కన్నులతో నవ్వుతూ, “నీకు చికెన్ వండొచ్చు కదా?” అనడిగాడు.
అమూల్య పైకి అతడితో చూపు కలిపి, “ఊ…,” అంది.
“రేపు ఆదివారం కదా, ప్రొద్దున్నే తెస్తాను. లెగ్గుపీసులు స్పెషల్ గా,” అని నవ్వాడు.
అమూల్య సిగ్గుపడుతూ, బయటికి కోపం నటిస్తూ, భరత్ భుజం గుద్ది, “అంటే ఏంటి నీ ఉద్దేశం,” అని చిన్నగా విరుచుకుపడింది.
“అదే లెగ్గుపీసులు తినాలనిపిస్తుంది అంటున్న.”
మూతి ముడుచుకుని ప్లేటు లాగేసుకుంది. “బ్రాయిలర్ కోడి, అనుకున్నావా, కరీంనగర్ నాటుకోడి. పో నీవంట నువ్వే చేస్కోపో,” అని అలకగా బెదిరించింది.
“ఓహో నాటు కోడి ఆ, ఐతే రేపు నాటుకోడి తీసుకొస్తా, పిక్కలు గట్టిగా ఉంటాయి,” అని వ్యంగ్యంగా కింద ఆమె తొడలు చూస్తూ నవ్వాడు.
భరత్ కోసం వడ్డించిన ప్లేటు అమూల్య తాను పట్టుకొని ముక్కువిరుచుకుంటూ డైనింగ్ దగ్గరకెళ్ళింది.
భరత్ ఇంకో రెండు దోసలు మరో ప్లేటులో వడ్డించుకొని వెళ్లి అమూల్య ముందు కూర్చున్నాడు.
“హాస్టల్ లో ఉన్నప్పుడు నువ్వే కదా నా మీద కంప్లైంట్స్ ఇచ్చింది?” అనడిగాడు.
అమూల్య దోస ముక్క చెట్నీ గిన్నెలో విడిచి, “అవును,” అని జవాబిచ్చింది. “నాకేం తెల్సు, నా కర్మకి నీ ఇంట్లో ఉంటానని.”
“ఏ నా ఇళ్ళకు ఏమైంది?”
“ఆ ఊకే కరెంటు పోతుంది. ఇన్వర్టర్…. జనరేటర్…ల్..ల్లాంటివి పెట్టించుకుంటే న్……నీ సొమ్ము తరిగిపోతుందా?” అంది దోస నములుతూ.
“ఎక్స్ట్రా అంటే నాకు నచ్చదు.”
భరత్ కూడా దోస చెట్నీలో అద్దుకొని తింటుంటే, కరెంటు మళ్ళీ పోయింది. 
చీకటిలో అమూల్య తన ఫోను ఆన్ చేసి టార్చ్ ఆన్ చేసింది. “చూడు.”
“చీకట్లో లెగ్ పీసులు కనిపించట్లేదు,” అని నవ్వాడు.
“అబ్బా ఆపుతావా,” అని అరిచింది.
భరత్ స్పందించలేదు.
ఫోను టార్చులో ఇద్దరూ దోసలు తింటూ ఉన్నారు.
ఇంటి కాలింగ్ బెల్లు మ్రోగింది.
ఇద్దరూ తలుపు దిక్కు చూసారు.
“చూడుపో ఎవరో,” అని భరత్ సైగ సైగ చేసాడు.
అమూల్య చిరాకుగా లేచి నడిచి తలుపు తెరిచింది. 
ఫోను టార్చు వెలుగులో వందనా కళ్ళు పెద్దచేసి అమూల్యను చూసిన ఆశ్చర్యంలో ఉంది.

 
పెయింటింగ్స్ మధ్య ఫోటో ఫ్రేములో ఉన్న అమ్మాయి మొహం.
[ఆ అమ్మాయికి యాక్సిడెంటు అయ్యిందే చనిపోయింది.]
అంతే అమూల్య మోకాళ్ళు వణికిపోయి భయంతో గజగజ వణుకుతూ పరిగెత్తి భరత్ చేతులు పట్టుకొని, “దయ్యం.. దయ్యం…..,” అని అరిచింది.
భరత్ అర్థంకాక తికమకగా చూసి, “ఎహె ఆంథ్రపోలజీ చదువుతున్నావు దయ్యం అంటావ్. బిత్తిరిపిల్ల ఉన్నావ్ నువు,” అని చెయ్యి టిష్యూకి తూడుచుకొని తలుపు దగ్గరకెళ్తుంటే వందన తన ఫోను టార్చు ఆన్ చేసి లోపలికొచ్చింది.
“భరత్ ఉన్నావా?” అని పిలిచింది వందనా.
“హా వస్తున్నా,” అంటూ ఎదురెళ్లాడు.
అమూల్య కూడా భరత్ వెనక వచ్చింది.
వందన కళ్లు అనుమానంగా అమూల్యను వెతుకుతూ భరత్ వెనక టార్చు గురిచేస్తూ, “ఎవర్రా ఈమె? నన్ను దయ్యం అంటుంది?” అనడిగింది.
లైట్స్ ఆన్ అయ్యాయి.
నీలిరంగు టిషర్టులో బిగుతుగా వృత్తంగా ఇంపుగా వందనా ఛాతీ చూసి అమూల్య పెదవులు సన్నబడ్డాయి.
వందన తన అగర్బత్తి కురులను భుజాల వెనక్కు వేసుకొని, “టవల్ ఉంటే ఇవ్వరా?” అని అడుగుతూ రొమ్మును మరింత బిగుతుగా విరిచింది.
అమూల్యకు అసూయ ముంచుకొచ్చింది.
సుమా అబద్ధం చెప్పిందనుకుంది. భరత్ ప్రేమికురాలు ఈ వర్షపు రాత్రి వచ్చిందనుకుంది.
భరత్ టవల్ కొరకు తన గదిలోకెళ్ళినా అమూల్య వందనా ఒకరినొకరు చూసుకొంటున్నారు కానీ మాట కలపలేదు.
భరత్ వచ్చి వందనా చేతికి టవల్ అందించడం మాని ఆమె తడిచిన కురులను తానే తీసుకొని తూడవసాగాడు.
“ఒరేయ్ ఎవరు తను చెప్పట్లేదు?” అని మరోసారి ప్రశ్నించింది వందనా, మౌనంగా ఉన్న అమూల్య వంక చూస్తూ.
“నా ఇంట్లో రెంట్ కి ఉంటుంది ఒక నెల.”
వందనా మెడ తిప్పి పొగరుగా చూస్తూ, “ఏంటి జోక్ ఆ?” అంది.
“కాదే నిజం, మా ఫ్రెండ్ సుమ ఉంటుంది, తన ఫ్రెండ్ ఈమె, పేరు అమూల్య,” అన్నాడు. 
అమూల్య చిన్నగా చిరునవ్వు విసిరింది మొహమాటంగా.
“తనకు బయట పీజిలో దొరికేవరకు ఇక్కడ.”
వందనా అమూల్యను అనుమానంగా చూస్తూ, “హ్మ్…,” అని పలికింది.
భరత్ ఇటు చూసి, “అమూల్య తను చిన్నప్పటి నుంచి నా ఫ్రెండ్ వందనా,” అని పరిచయం చేసాడు.
అమూల్య పెయింటింగ్స్ వైపు చూసి, “అక్కడ ఫొటో ఉంది మీ ఇద్దరిదీ,” అని చెప్పింది.
ఇద్దరూ నవ్వారు.
అమూల్యకు అర్థంకాలేదు.
“అది నా చెల్లి వీడు దిగిన ఫోటో,” అని వందన మాట కలిపింది.
“అవును… తను చందనా….,” అని అమూల్యకు చెప్పాడు. “ఆక్సిడెంట్ లో చనిపోయింది.”
“ఓహ్….” అని కిచెన్ కి నడవబోయింది అమూల్య.
భరత్ తన చేయ్ పట్టుకొని ఆపి, “నేను తెస్తాను ఉండు,” అన్నాడు.
అమూల్య, “మీరు మాట్లాడుకోండి,” అని చెప్పి చేతు విడిపించుకుని కిచెన్ కి వెళ్ళింది.
వందనా కాస్త చేరువ వచ్చి, “ఏంటి బాబు టెనెంట్ అన్నావ్, వంట చేస్తుంది, చేయ్ పట్టుకుంటున్నావ్, ఏంది కథ?” అనడిగింది.
భరత్ సూటిగా పొడారి చూస్తూ, “నువ్వేం ఊహించుకోకు ఏం లేదు,” అని చెప్పాడు. “తిన్నావా?”
“నాకోసం తెస్తుంది కదా ఒకటి తింటాలే,” అంటూ కూర్చున్నారు. “ఇప్పటి నుంచి ఉంటుంది ఇక్కడ?”
“మూడు రోజులు అవుతుంది,” అని చెప్పాడు.
“అప్పుడే అంత క్లోస్ అయిపోయారా, ఆగమని వంట కూడా చేసేస్తుంది పిల్ల,” అంటూ తింటున్న భరత్ భుజం తట్టింది.
“ఎహె నీ…. ,” అని చిరాకు పడుతూ తింటున్నాడు. “నెల ఉంటది అంతే.”
వందన కిచెన్ వైపు చూస్తూ, “హ్మ్…. ఒక అమ్మాయి రూము దొరకలేదని నీలాంటి వాడి ఇంట్లో పేయింగ్ గెస్ట్ గా ఉండడం, వంట చేసి పెట్టడం. లేదురా అస్సలు లాజిక్ లేదు. ఆ పిల్లకి నువ్వంటే ఇష్టం రా ఎద్దిగాడిద,” అని గులిగింది.
వీళ్ళ గుసగుసలు సరిగ్గా వినిపించక అమూల్య  ఒకసారి వెనక్కి చూడగా వందన మొహం భరత్ దిక్కు తిప్పింది.
భరత్ దోస చుంచుతూ వందన మాటలు పట్టించుకోలేదు.
“చెప్పురా ఆమె ఇక్కడ ఉండడానికి ఎందుకు ఒప్పుకున్నావ్ నచ్చే కదా?”
భరత్ తలెత్తి నిస్సారంగా చూసి, “నీకెందుకే, వచ్చినదానివి ఉత్తమ కూకో,” అన్నాడు. “అవును అసలు ఎందుకు వచ్చినవ్?”
“ఏ రావొద్దా….. నీ ఉంపుడుగత్తెకు ఈమాత్రం హక్కు ఉండదా?” అంటూ కొంటెగా నవ్వింది.
భరత్ కంగారుగా చూస్తూ, “నోరుముయ్యవే… వినిపిస్తది అటు,” అని గులిగాడు.
ఇంతలో అమూల్య ఇంకో దోస వందనా కోసం తెచ్చిచ్చింది.
ముగ్గురూ తింటూ కూర్చున్నాక, ఎవ్వరూ ఏమీ మాట్లాడలేదు.
అమూల్య వాళ్ళిద్దరి మధ్యలో కలగజేసుకోవడం బాగుంటుందో లేదో అన్న అనుమానంతో మాట తీయలేదు.
భరత్ ఆమె ముందు ఏం మాట్లాడుకోవాలి తెలీక మౌనం వహించాడు.
భరత్ తినడం అయ్యాక చేతులు శుభ్రం చేసుకొని వచ్చి వందన పక్కన కూర్చున్నాడు.
వందన మౌనంగా ముగిస్తూ, “లావణ్య పెళ్లి ఉందిరా, ఇన్విటేషన్ పంపుస్తుందేమో,” అంది.
“ఏ లావణ్య?” అనడిగాడు భరత్.
“మర్చిపోయావా? మన క్లాస్మేట్ రా,” అని చెప్పింది. “నీకు గుర్తులేదెమొగాని నాకు క్లోస్ తను. పెళ్లి డేట్ ఫిక్స్ చేస్తున్నారట, కార్డ్ ఇవ్వాలి కదా, నీకు, కౌశిక్ వికాస్, మహేష్, అఖిల్, ఆకాష్ నంబర్స్ ఇవ్వమని అడిగింది.”
భరత్వ్యంగ్యంగా, “ఓహో… అంతమంది బాయ్స్ నంబర్స్ మైంటైన్ చేస్తున్నావా నువు?” అన్నాడు.
అమూల్యకు నవ్వొచ్చి దోస ముక్క అడ్డు పెట్టుకుని ముసిముసిగా నవ్వుకుంది.
వందన చికాకుగా, “చి…. నేను హరీష్ ని అడిగి కనుక్కొని దానికి చెప్పిన బే….,” అని తిట్టింది.
“హ్మ్… ఓకే ఓకే.”
“బిజీ అనకుండా రారా నువు, మనవాళ్లందరూ నిన్ను గుర్తుచేసి నన్ను హరీష్ నే అడుగుతున్నారు. మన బ్యాచ్ అంతా కలిసినట్టు ఉంటుంది రా,” అని బ్రతిమాలింది. “నా పెళ్లి తర్వాత కలిసావా అసలు?”
పెళ్ళయిందంటే అమూల్య ఆశ్చర్యపోయింది. కానీ తనకవరంలేనట్టుగా ఉండింది.
“వస్తాను లేకుంటే నాకు బాగా బలిసిపోయింది అనుకుంటారు.”
అమూల్య తినడం ముగిసాక లేచి కిచెన్ కి వెళ్ళింది. 
భరత్ ఆమెను వెంబడించి తను చేతులు కడుక్కుంటుంటే పలకరించి, “వందనా నీ గదిలో పడుకుంటుంది పర్వాలేదా?” అనడిగాడు మొహమాటంగా.
అమూల్య వెనక్కు తిరిగితే భరత్ గవధ కింద ఆమె నుదురు చేరింది. ఒక అడుగు వెనక్కు జరిగింది.
“హ్మ్… పర్లేదు,” అని పలికింది.
భరత్ కొంచెం దగ్గరికి చేరి అమూల్యను సూటిగా చూస్తూ, “సారీ,” చెప్పాడు.
అమూల్య అతడి చేరువలో తటపటాయిస్తూ, “ఎందుకు?” అనంది.
“ఇందాక చీకట్లో నావల్లే,” అనబోయి మాట ఆపాడు.
“హ్మ్ తప్పు నాదే మిమ్మల్ని హగ్ చేసుకొని ఇబ్బంది పెట్టాను,” అని సిగ్గుపడుతూ చెప్పింది.
“హి..ఇబ్బంది లేదు నాకు, నువ్వు ఇబ్బంది పడ్డావని చెప్తున్న,” అని చిన్నగా చిలిపిగా చిరునవ్వు చేసాడు.
భరత్ ఛాతిని చూస్తూ అమూల్య అతడి ఛాతికి చేయి నొక్కి, “దూరంగా ఉండు,” అని నెట్టేసింది.
భరత్ ఇక సరే అని చెప్పేసి అక్కడినుంచి డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గరికొచ్చి, “వందూ నువు అమూల్య రూములో పడుకో,” అని చెప్పాడు.
అది విని వందన మొహం ముడుచుకుని, “సరే కానీ నీతో కాసేపు మాట్లాడాలి,” అని చెప్పింది.
భరత్ బదులు చెప్పకుండా ఇంటి తలుపు మూసి తన గదిలోకెళ్లాడు. 
వందన చేతులు కడుక్కుని అమూల్యకి కాసేపు ఆగి వస్తానని చెప్పి తిన్నగా వెళ్లి భరత్ గది తలుపు తెరిచింది.
లోపల భరత్ ప్యాంటు విప్పి నిక్కర్ వేసుకుంటున్నాడు.
వందన కోపంగా చూస్తూ, “బల్సిందిరా నీకు, నన్ను ఆమె గదిలోకి పొమ్మంటున్నావ్ ఏంది?” అని అరిచింది.
భరత్ కంగారుగా వచ్చి తలుపు మూసి, “ఏదో చెప్పాలి అన్నావ్? చెప్పి పో,” అనగా, వందన భరత్ ను దొబ్బేసి తలుపుకు ఒరిగించి ఆమె ఇంపైన వక్షోజాలను ఛాతీ కింద గుచ్చి చెంప మీద కొట్టింది.
“లేవట్లేదా నీకు నన్ను చూస్తే?” అని చెవి లాగింది.
“అబ్బా… వదలవే దయ్యం,” అనరిచాడు.
వదిలేసింది.
వందనను చేతులు చుట్టేసి లాగి గట్టుగా హత్తుకొని మెడలో ముద్దు పెట్టేసి, “తన ముందు నువు నాతో పడుకుంటే అస్సలు బాగోదు అందుకేనే,” అని చెప్పాడు.
వందన హాయిగా భరత్ ను కౌగిలించుకొని, “ఇప్పుడు చెప్పు, అది నా సవితా? కదా?” అంది.
“బాగుందా పిల్లా?” అన్నాడు చిరునవ్వుతో.
“చాలా బాగుందిరా, నాకు బాగా నచ్చింది, వంట కూడా చేస్తుంది, ఎలాగైనా సరే తనని వదులుకోకురా,” అని పైకి కళ్ళలోకి చూస్తూ అంది. “అవును తనని ఇంకెక్కడో చూసినట్టు అనిపిస్తుందిరా.”
భరత్ ఆమె వీపు తడుముతూ, “గీత మిస్ చెల్లి,” అని చెప్పాడు.
వందన ఆశ్చర్యపోయింది.  “ఏంటి నిజమా? అందుకేనా అలా అనిపించింది.”
“హ్మ్…. ఈ విషయం ఎవ్వరికీ చెప్పకు.”
“హ్మ్ చెప్పనులేరా.”
భరత్ కుడి చేతిని ముందుకు తెచ్చి ఆమె గుండ్రని ఎడమ స్థానం మీద వేసి పిసుకుతూ, “వందూ ఇవాళ మూడ్ లేదే,” అన్నాడు.
అలకపెట్టుకొని వదిలేసి, అటు తిరిగి, “పోరా…. నీకోసం రావడం నా ఎడ్డితనం. ఏదైనా ఉంటే సూటిగా నేను ఇష్టం లేదని చెప్పేసేయి,” అంది.
భరత్ అడుగు ముందేసి వెనక నుంచి వాటేసుకొని, “ఎందుకే ఎలాగో హరీష్ నే కదా పెళ్లి చేసుకుంటావ్, వాడి పెళ్ళాన్ని దెంగడం నాకిష్టం లేదే,” అని బూదరకించాడు.
అయినా వందన వినదల్చుకోలేదు. 
“నువు మా ఇద్దరికీ మాటిచ్చావ్ గుర్తుందా? నన్ను ఉంచుకుంటాను అన్నావ్,” అని గోముగా ములిగింది.
“అది పోనీలేవే, హరీష్ ఉన్నాడుగా నీకు?”
“అంతేలే గీత అన్నావ్, ఇప్పుడు దాని చెల్లి అంటున్నావ్. నన్ను దెంగడానికి మాత్రం ఒక్కసారి కూడా లేవదు నీది,” అని కసురుకుంది.
భరత్ మత్తుగా ఆమె మెడలో ముక్కు గీస్తూ, ముందుకు రెండు చేతుల్లో రొమ్ములు పట్టుకొని పిసికాడు.
తిమ్మిరిగా జివ్వుమని వందన, “ఆహ్…,” అని మూలిగింది.
“వినూ, లావణ్య పెళ్లి అంటున్నావ్ కదా అప్పుడు నీ కోరిక తీరుస్తాను సరేనా?”
“ప్రామిస్?” అని వెనక్కి చూసింది.
“ప్రామిస్,” అని పిసుకుతూ చెప్పాడు.
వందన ఇటు తిరిగి భరత్ టిషర్టు గల్లాపట్టుకు లాగి పెదవులు ముద్దు ముడివేసింది. 
ఆమె చిట్టి నడుము వంక పిసుకుతూ పెదవులను కమ్మగా చుంబించాడు.
వందన అతడి భుజాలు చుట్టేసింది.
భరత్ ఆమె నడుము చుట్టేసి ఛాతికి అదుముకొని పెదవులు చప్పరించసాగాడు.
ఇంతలో తలుపు తెరచుకొని శబ్దం కాలేదు, అమూల్య కన్నుల ముందు భరత్ వందన పై పెదవిని కొరికి లాగి కింది పెదవిని అందుకొని చీకి వదులుతూ ఉన్నాడు.
అమూల్య కంగారు పడి టక్కున తలుపు మూసింది. 
అప్పుడు వచ్చిన శబ్దానికి ఇద్దరూ ఉలిక్కిపడి విడుచుకున్నారు.
భరత్ హైరానాగా తలపట్టుకుని, “చెప్పిన కదా వద్దు అని, చ… చూసింది. ఇప్పుడు ఇంప్రెషన్ చెడగొట్టినట్టే,” అన్నాడు.
వందనా నవ్వుతూ, “అబ్బా ఏం కాదులే, నువ్వంటే ఇష్టం ఉంది కాబట్టే అలా గట్టిగా మూసి వెళ్ళిపోయింది,” అని చెప్పింది.
“నీ బొంద ఇలాంటివి చెప్పడానికే బాగుంటాయి.”
“సరే నేను తన దగ్గరికి పోతున్నా. ఏదో ఒకటి మాట్లాడుతా, పడుకో, గుడ్ నైట్,” అని చెప్పి వెళ్లబోతోంది.
భరత్ మరలా చేయి పట్టుకొని లాగి హత్తుకున్నాడు.
నడుము ఇరువైపులా అందుకొని నొక్కుతూ ఉండగా, వందన అతడి మొహం చేజిక్కించుకుంది.
ఇద్దరు మళ్లీ తీపిగా పెదవులు జతచేసుకున్నారు. భరత్ దొండముక్కల్లా వందన పెదాలను నములసాగాడు. లాగుతూ విడుస్తూ అందుకొని చీకి వదిలాడు.
“ఉమ్…మ్…..”
వందన ముక్కుతో గట్టిగా ఊపిరి తీసుకుంటూ నోర్లో గాలి భరత్ పెదవుల్లో మింగుతోంది. భరత్ చేతులు కింద పిర్రల మీద వేసి పట్టి నోర్లో నాలుక జోపి ముద్దాడుతున్నాడు.
వందన కసిగా అతడి భుజాలు, ట్రైసెప్స్, మెడలు పిసుకుతూ తమాయిస్తో పెదవులు భరత్ వశం చేసేసింది.
ముద్దులో తలుపుకు నతికారు.
వందనను తలుపుకు నొక్కిపెట్టి నోరు పెదవులు చప్పరించేస్తూ ఎడమ చేత ఆమె ఎడమ స్థానం పట్టి నొక్కాడు.
నోర్లో ఉమ్మ్…. అని ములుగు.
ఇరువురూ ఊపిరందుకోడానికి ఆగారు.
కన్నులోకి చూసుకొని నవ్వుకున్నారు.

[Haran000]

వందన రొమ్ములు గాలి పంప్ కొడుతున్న రబ్బరు బుగ్గల్లా ఉంబాదుతున్నాయి.
వాటిని కోరగా చూస్తూ, “ఏమే బాగా పిసుకుతున్నాడా ఏంటి వీటిని?” అన్నాడు.
“వాడెంత పిసికిన నీ చేతులు పడితే కానీ వాటి తీట కుదరదురా,” అని పెదవి కొరుక్కుని చెప్పింది.
భరత్ ఆమె టిషర్టు కింది అంచుల్లోంచి చేతులు పోనిచ్చి లోపల కప్పేసి నిండుగా పితికాడు.
వందన చేతులు వెనక్కి గోడకు నొక్కుతూ, “ఆహ్…..మ్….,” అని కసిగా తలాడిస్తూ మూలిగింది.
“పబ్లిక్ బస్సుల్లో ఎప్పుడైనా ఎవడైనా పిసకాడా వీటిని, ఎలా నడుస్తున్నావే రోడ్డు మీద?”
“నా ఇబ్బందులు నావి.”
టిషర్టులో చన్నులు పిసుకుతూ అడుగు ముందుకు వేసి పెదవులు అందించగా వందన మొహం అందుకొని ముద్దు పెట్టింది.
పిసుకుతూ పెదవులు చుంబిస్తోన్నాడు.”
“ఉమ్…. వాడు నన్ను నమ్మినట్టు ఎవడిని నమ్మడేమోనే?”
“నమ్మకం పెట్టుకుంటేనే మోసపోతాం కదా,” అంది చిలిపిగా ఊరిస్తూ.
“నన్ను కంట్రోల్ లో ఉండనివ్వు ప్లీస్,” అన్నాడు.
వందన అతడి గడ్డం ముద్దు చేసి, “వెళ్ళేదాన్ని నువ్వే ఆపావు,” అని కన్నుకొట్టింది.
“లావణ్య పెళ్లి రాత్రి, తప్పకుండా,” అన్నాడు మత్తుగా నిట్టూర్చుతూ.
వందన తన టిషర్టులో దాగున్న పుస్తెలు బయటికి తీసి చూపుతూ, “దీన్ని నీ మొడ్డకు చుట్టి చీకుతారా, అంత ఇష్టం రా నువ్వంటే నాకు,” అని చెప్పింది.
భరత్ ఆమె నుదుట ముద్దిచ్చి, “చెప్తున్న కదా, ఇప్పుడు వద్దు, పో తన రూముకు, నిద్రపోతే డిస్టర్బ్ చేసినట్టవుతుంది,” అని వెనక్కి జరిగాడు.
“చెల్లి ఉంటే ఇలా పొమ్మనే వాడివా?” అంది భుజాలు పట్టుకొని.
వందనను హత్తుకొని, మెడలో ముక్కురాస్తు, “దాని వాసన కూడా మర్చిపోయానే. నిన్ను చూసినా అదే గుర్తొస్తది, బ్రతికుంటే ఎప్పుడో పెళ్లి చేసుకునేవాడిని,” అని చెప్పాడు.
“సరే పడుకోరా, వెళ్తాను,” అని చెప్పి వందన ఇక అమూల్య గదికి నడిచింది.
గది తలుపు తట్టగానే అమూల్య కింద తొడలు కనిపించేలా నిక్కర్ వేసుకోనుంది.
వందన గదిలోకి వెళ్ళగానే తలుపు మూసింది. 
అమూల్య కాస్త మొహమాటంగా చూస్తూ, “ఐ ఆమ్ సారీ ఇందాక మిమ్మల్ని డిస్టర్బ్ చేసినట్టున్నా,” అని క్షమాపణ తెలిపింది.
వందనా సులువుగా నవ్వి, “హహ…. పర్లేదు,” అంది.
అమూల్య బెడ్డు మీద తన పుస్తకాలు పక్కకి జరిపి డెస్క్ మీద పెట్టేసి, వందన కోసం చోటు సిద్ధం చేసింది.
బెడ్షీట్ దులుపుతూ, “మీరిద్దరూ లవర్స్ ఏ అయినప్పుడు నువు తనతోనే పడుకోవచ్చు కదా?” అనడిగింది అమూల్య అనుమానంతో.
వందనా మళ్లీ నవ్వుతూ, “అస్సలు కాదు. జస్ట్ ఫ్రెండ్స్,” అని సమాధానం ఇచ్చింది.
అమూల్య విచిత్రపోయి, “మరి ఆ ముద్దు?” అని గులిగింది.
అప్పుడు వందన తన టిషర్టు విప్పుతూ కేవలం లోపల ఉన్న మేఘం రంగు ట్యాంక్ టాప్ లో ఉండి, “ఏ నీకు నచ్చలేదా నేను వాడిని ముద్దు పెట్టుకోడం?” అనడిగింది సూటిగా.
అమూల్య కాస్త తడపడి, మొహం తిప్పేసుకుని, “మీ ఇష్టం నాకేంటి, ఏదో రెంట్ కు ఉంటున్న అంతేగా,” అంది.
వందన హుషారుతనం తనని ఆపదు. ముందుకెళ్లి అమూల్య చేతులు పట్టుకొని సూటిగా చూస్తూ, “అమూల్య నేను వాడిని కిస్ చేయడం నీకు నచ్చలేదు కదా?” అనడిగింది.
అమూల్య చేతులు విడిపించుకొని, బెడ్డులో కూర్చుని, “ఎక్కువ ఊహించుకున్నారు మీరు,” అని సూటిగా చెప్పలేక పెదవి సన్నచేసి గొణిగింది.
వందన మందహాసంగా ఆమె పక్కన కూర్చుని, “వాడు నచ్చని వాళ్ళు చాలా తక్కువ మంది ఉంటారు. ఎక్కువ మాట్లాడడు కానీ మనం మాట్లాడేది వింటూ కూర్చుంటాడు,” అని వందన చెప్తుండగా అమూల్య దూరం జరిగింది.
విసుగుగా ముక్కు నిట్టూర్పుతో, “మీరు రాకముందు నాతో వాగుతూనే ఉన్నాడు,” అంది.
భుజం తిడుతూ వందన నవ్వి, “మీరు ఏంటి మీరు, క్యాజువల్ గానే ఉండు నాతో,” అంది వందనా.
“హ్మ్…”
అమూల్య తేలిగ్గా బెడ్డులో ఒరిగింది. తన ఎడమ పక్కనే వందన కూడా పడుకుంది.
అమూల్య బ్లాంకెట్ తీసుకొని కప్పుకుంది. వందన అందుకొని తను కూడా పంచుకుంటుంటే అమూల్య అభ్యంతరం చెప్పలేదు.
ఇద్దరూ ఒకే బాంకెట్టులో ఉన్నారు.
అమూల్య లైట్స్ ఆఫ్ చేశాక వందన ఆమెను వెనక నుంచి వాటేసుకుంది. 
అలా ప్రవర్తుంచగానే అమూల్య విడ్డూరపోయి ముందుకు దూరం జరిగి, “ఎక్స్క్యూజ్ మీ,” అని విసిగించుకుంది.
అమూల్యను ఇబ్బంది పెట్టే ఉద్దేశం వందనకు లేదు కాబట్టి తానే కాస్త వెనక్కు జరిగి, “ఊప్స్,” అని నవ్వింది.
అమూల్యకు వందన ప్రవర్తన నచ్చట్లేదు. ఇద్దరికీ సరైనా పరిచయం కూడా లేదు కదా.
భరత్ ఇంట్లో ఉంటూ అతడు వందనను ఒక రాత్రికి గదిలో పడుకోపెట్టుకో అని చెప్పినందుకు మాత్రమే ఊరుకుంటోంది, ఇంకొక కారణం ఏ రకంగానైనా భరత్ తనను వెళ్లగొట్టకూడదు అని కోరిక.
ఇద్దరూ కాసేపు నిశబ్దంగా మెదలకుండా కళ్ళు మూసుకున్నారు. 
కిటికీ బయట వర్షం ఆగి, మేఘాలు తప్పుకున్న చెంద్రకాంతి చిగురాకుల మీద జల్లుకుంటూ, తడిచిన నేల మెరుస్తోంది. చల్లని గాలి వేస్తూ ఇద్దరి సున్నితమైన మెడలో చలి వణుకు పుట్టించింది.
బ్లాంకెట్లు ఇద్దరికీ నిండుగా సరిపోదు.
అమూల్య మదిలో భరత్ స్పర్శ ఆలాపన ఆమె తనువులో వెచ్చని పులకింత పుట్టిస్తోంది. భరత్ చూస్తే తనెమైపోయేదో అనే సిగ్గు చెంపలని, తొడలను వేడెక్కిస్తోంది. తన పల్చని గులాబీ పెదవు వణుకుతూ దాన్ని పంటికింద నొక్కుకుంది.
వందన కళ్లు తెరచి నిదానంగా అమూల్యను వాటేసుకుంది. అంతే అమూల్య కోరే వెచ్చని స్పర్శలో ఒకటోవంతు వేడి పుట్టుకొచ్చి తనూ ఏమీ అనలేదు.
వందన కాస్త చేరువై అమూల్య చెవిలో, “నిజం చెప్పు వాడు ఇష్టం కదా నీకు,” అని గుసగుసలాడింది.
అమూల్య, “ఊ…,” అని చిన్నగా బదులిచ్చింది.
“ఇలా వాడే వాటేసుకుంటే ఏం చేసేదానివి,” అని వందన నిదానంగా అమూల్య నడుము మీద చెయ్యేసి ఊరించింది.
“ఊహు….,” అని పల్చగా మూలిగింది.
వందన కాస్త చనువుతో ఇక అమూల్య మొహం పట్టుకొని తన కళ్ళలోకి చూపు కలిపి, “నువు వాడిని పెళ్లి చేసుకుంటే, నెన్నీకు సవితిలా ఉండడం ఒప్పుకుంటావా?” అనడిగింది.
అమూల్య నిర్మొహమాటంగా, “ఊహు…,” అంటూ కాదంది.
“ఐతే మీరిద్దరూ కలవకుండా చేసేస్తాను. నీగురించి వాడికి లేనిపోనివి చెప్పి చెడగొడతాను,” అని చిలిపిగా బెదిరించింది వందనా.
అమూల్య అమాయకంగా కంగారు పడుతూ, “వద్దు….ప్లీస్,” అని హీనంగా అడిగింది.
ఇద్దరూ చూపులు కలుపుకొని ఆగారు.
“మేము కిస్ చేసుకోడం చూసావుగా, చెప్పు ఒప్పుకుంటావా నన్ను?”
అమూల్య వేరే దారిలేక, “ఒకే,” అని చిన్నపిల్లలా తలూపింది.
వందనా ఒక్కసారిగా అమూల్య గులాబీ పెదవులకు తన ఒత్తైన దొండపెదవులు ముద్దు గుచ్చింది.
అప్రమత్తంగా అమూల్య మొహం పట్టుకు ఆపింది.
వందనా చేతు కిందకి పామి అమూల్య నిక్కరు దాచని కోమలమైన తొడపిక్కను నిమిరుతూ, “నేను అప్పుడప్పుడూ వస్తూ ఉంటాను, అలవాటు చేస్కోవే,” అంది.
అమూల్య ఎదురు చెప్పకుండా మౌనం వహించింది.
వందన ఇష్టంగా అమూల్య పెదవులు అందుకుని ముద్దు చేసింది. అమూల్య కూడా లొంగుతూ ముద్దు అంగీకరించింది.



నాలుగు పెదవులు పోట్లాడుకున్నాయి.
వందన ఆగి, “వాడు కొరికి చీకుతాడు,” అని చెప్పింది.
అమూల్య నిమిత్తంగా చూడసాగింది.
“వింటున్నావా?”
“హ్మ్…”
వందన మరలా అమూల్య కింది పెద్దవును చుంబించింది.
“నువు సరిగ్గా కిస్ చేయలేవు వాడిని,” అని రెచ్చగొట్టింది.
అమూల్య అసూయగా వందన మొహం పట్టుకొని గట్టిగా పై పెదవిని ముద్దు చేసి లాగింది.
ఇద్దరూ నవ్వుకుంది, గట్టిగా హత్తుకోగా వందన బారి రొమ్ములు అమూల్య చిన్న చన్నులకు ఒత్తుకుపోయాయి.
ఇద్దరూ ముద్దు కలిపి మూతులు నాక్కోసాగారు.
అమూల్య ముద్దు ఆపి, “పెళ్లయింది కదా నీకు, మరి భరత్ తో ఎందుకు?” అని అడిగింది.
“నా చెల్లి వాడు లవర్స్, అప్పుడే వాడు నేను ఫిజికల్ గా ఇన్వొల్వ్ అయ్యేవాళ్ళం,” అని చెప్పింది.
అమూల్య అవాకవుతూ, “అంటే అయిపోయిందా?”
“ఊహు లేదు, కొంచెం కొంచెం అంతే,” అని నవ్వింది వందనా.
“నిజం చెప్పు….,” అంది అమూల్య.
“అబ్బా నిజం,” అని ముద్దు పెట్టింది.
అమూల్య కుడి చేతు తిమ్మిరి ఆగలేక వందన ఎడమ స్థానం మీద పడింది. 
ఇద్దరూ కింద చేతిని చూసుకున్నారు. 
వందన పైకి చూసి, “ఇట్స్ ఒకే…,” అంటూ అమూల్య మెడలో ముద్దు చేసింది.
అమూల్య మత్తుగా, అసూయతో వందన చన్ను పిసికింది.
“అహ్!….,” అని ములుగు వదిలింది. “నీ టిషర్ట్ విప్పు.”
“ఊహు,” అంటూ సిగ్గుపడింది అమూల్య.
వందన పైకి లేచి అమూల్యకు అటు ఇటు కాళ్లేసి కూర్చుని, “అబ్బా విప్పు, అమూల్య నువ్వంటే వాడికి ఇష్టం నన్ను నమ్ము. నువు నేను భరత్ ముగ్గురం ఒకే పడకలో పడుకునే రాత్రి వస్తుంది, అప్పుడు కూడా ఇలా సిగ్గుపడతావా?” అని టిషర్టు అంచులు పట్టుకుంది.
అమూల్య వణుకుతూ, “ఇదంతా నాకలావాటు లేదు, నువు వేరే మగాడితో చేసినదానివి, HIV లేదు కదా?” అని అనుమానించింది.
వందన వొంగి అమూల్య చెంప ముద్దు ఇచ్చి, “ఇంత ముద్దుగా అమాయకంగా ఉంటే వాడింకా రెచ్చిపోతాడు తెలుసా. ఏం అనుమానం పెట్టుకోకు, చలి పెడుతుంది లేటు చెయ్యకు,” అని అంచులు పైకి లాగేసింది.
అమూల్య అందాలు చీకటిలో కూడా ఖాలఖందా ముద్దల్లా మెరిసాయి.
అది చూసి వందన ఈర్షించుకుంది. తన టాప్ విప్పి బిగుతైన రొమ్ములు బయట పడేలా చేసింది.
మీద పడి హత్తుకోగా ఇద్దరి చన్నులు రాసుకొని కౌగిలిలో విపరీతమైన వేడి పుట్టుకుంది.
వందనా వీపుని అమూల్య సున్నితంగా తడుముతోంటే, అమూల్య నడుమును వందన కోమలంగా పాముతోంది.
ఇద్దరి శరీరాలు మంటఎక్కిపోతున్నాయి. 
భరత్ మీద కసి ఒకరికొకరిలో జ్వాల రేగెత్తుతోంది.
ఇద్దరూ కౌగిలిలో చుట్టుకొని పరవశంగా ముద్దులాడుకున్నారు.
వందన కాస్త కిందకి జరుగుతూ అమూల్య చెర్రీ చనుమొనను ముద్దు చేసింది. క్రమేపీ అమూల్య కళ్లు మూసుకొని కసిగా, “మ్.ల్….,” అని మూలుగు మింగుతూ రెండు చేతుల్లో వందన రెండు చన్నులను అందుకొని పిసికింది.
“ఆహ్…,” అంటూ వందన స్వరం విప్పింది.
వందన కూడా అమూల్యను అందుకోబోతుంటే, తాను వద్దంటూ తలూపింది.
వందన మళ్లీ మోకాళ్ళ మీద కూర్చుని అమూల్య నిక్కరు లాగేసి, తను కూడా ప్యాంటు విప్పేసి పక్కన విసిరింది. బ్లాంకెట్ కూడా బెడ్ కింద రాలిపోయింది.
అమూల్య నిక్కరులో ప్యాంటీ లేకపోవడం వందనకు ఆశ్చర్యం కలిగించింది. 
చీకట్లో తొడలు కనిపిస్తున్నాయి తప్ప మధ్యలో మసకగా ఉంది.
వందన అమూల్య మీదకు చేరి ఇద్దరు తొడలూ పెనవేసుకుని, అమూల్య మెడలో ముద్దులు కురిపిస్తుంటే, వందన పిర్రలు నొక్కింది.
అమూల్య ఆమెను పక్కకి నెట్టి పైకి చేరి వందనా ప్యాంటీని లాగింది. 
వందనా చామంచాయ తొడ నీడలో నల్లని పువ్వు తడిగా ఊరుతోంది. చేతులు పట్టుకొని లాగగానే ఆమె కౌగిట్లో అమూల్య పడి, రెండు పువ్వులు ఒకదానికొకటి ఢీకొన్నాయి. 
ఇద్దరు వీపులో చేతులు చుట్టుకొని మెడ భుజాలు ముద్దులాడుకున్నారు.
వందన అమూల్య తొడల వెనక కాళ్లు చుట్టేసి పెనవేసింది. అమూల్య వేడిలో రెచ్చిపోతూ పువ్వును పువ్వుతో మృదువుగా ఒత్తేసింది.
వందన పిడికిళ్లు బిగుస్తూ, “మ్…. గడ్డి పెంచేసినట్టున్నావ్,” అని మూలుగుతూ నవ్వింది.
అమూల్య మైకంగా ఆమె కురులు వెనక్కి దువ్వుతూ, “ఏ ఇబ్బందా?” అనడిగింది.
వందనా పర్లేదు అన్నట్టు అడ్డంగా తలూపింది.
ఇద్దరూ పెదవులు అందుకొని చుంబించుకుంటూ, వందనా రొమ్మును ఇష్టంగా పిసికింది అమూల్య.
వందనా కొంటెగా అమూల్య గుద్దను కొట్టింది.
అమూల్య నవ్వుతూ, “ఊ కొట్టకు,” అని తీపిగా మూలిగింది.
“వర్జిన్ ఆ నువు?” అని వందనా అడిగింది.
అమూల్య చిరుకోపంగా, “ఆ అనుమానం ఎందుకొచ్చింది, ఎలా కనిపిస్తున్నా నేను,” గులిగింది.
“హీరోయిన్ లాగా ఉన్నావ్, నాకే జెలసీగా ఉంది, ఇంతవరకు అఫైర్స్ లేవా అని.”
“ఈ శరీరం భరత్ కోసం మాత్రమే, ఇంకెవడికీ ఇవ్వను.”
“మంచి కట్టుబాట్లు ఉన్నాయ్.”
అమూల్య మెడ వంచి పెదవులు ముద్దు చేసింది. ముద్దులో వందనా చేతిని కిందకి పామి అమూల్య పువ్వును మీటగా అమూల్య వణుకుతో కసిగా మూలుగుతూ, “ఔచ్… ఆహ్…వేలు వద్దు,” అని ఆపింది.
వందన తన మెడలో పదవులతో కొరుకుతూ, “ఏ డైరెక్ట్ గా వాడిదే పెట్టుకుంటావా?” అని మత్తుగా నవ్వింది.
“ఊ…..”
“సరే నాకు దూలెక్కుతోంది పెట్టవే,” అంది వందనా.
అమూల్య కింద వాళ్ళిద్దరి తొడల కలయికలో చూస్తూ, “అక్కడ నాకేమి లేదు పెట్టడానికి,” అని నవ్వింది.
“సరే నేను పెడతాను ఉండు,” అంటూ వందనా పైకి వేచి అమూల్యకు పరుపులో నొక్కింది. 
అమూల్య సిగ్గు పడుతూ పెదవి కొరుక్కుంటూ, “తను వస్తే ఎలా, నాకు అదోలా ఉంది,” అని చెప్పింది.
“వస్తే ఇద్దరిని దెంగుతాడు,” అని హాస్యంగా ఊరించింది వందనా.
“ఆమ్మో పెళ్లికాకుండానే, ఊహు నో,” అని చేతులు వెనక్కు పెట్టుకుని అమూల్య నవ్వింది.
అమూల్య చంకలో వెంట్రుకలు నల్లగా నిండుకుని ఉండడం చూసి వందనా ఒక చంకను వేలితో మీటింది. అమూల్య చెక్కిలి పుట్టి ఆపింది.
“వాడికి ఇక్కడ హెయిర్ ఉంటే అస్సలు నచ్చదు,” అని చెప్పింది.
అమూల్య కుతూహలంగా, “ఎందుకూ?” అనడిగింది.
“పోను పోను నీకే తెలుస్తుందిలే,” అని వందనా కాస్త వెనక్కు మోకాళ్ల మీద నడిచి వొంగి అమూల్య పూదిమ్మెను ముద్దు చేసింది.
అమూల్యకు జివ్వమని సెగలు కొట్టేసి నడుము మెలిక తిప్పేస్తూ వణికింది. “ఆఆహ్…”
అమూల్య ఆమె తొడల మధ్యలో చూసుకుంటూ, “వద్దు వందనా,” అని బ్రతిమాలింది.
వందనా మందహాసంగా పైకొచ్చి అమూల్య తొడల్లో తన తొడలు చేర్చి, గవధ పట్టుకొని పెదవులు ముద్దు చేసింది. “ఉమ్….ఇందాక వాడు వద్దన్నాడు, ఇప్పుడు నువు కూడా వద్దంటే ఎలా అమూల్య?” అని కళ్లలోకి చూసింది.

“తనెందుకు వద్దన్నాడు?” 
“నువ్వు ఉన్నావ్ కదా.”
అమూల్య చిన్న దిగులుతో చూసి, “సారీ,” చెప్పింది.
వందనా నవ్వుతో, “నువు వద్దంటే వద్దు, ఎందుకంటే నిన్ను ఇబ్బంది పెడ్తే వాడికి నామీద కోపం వస్తుంది,” అని నడుము నిమిరింది.
అమూల్య మొహం చాటుకుని, “నాకేమీ ఇబ్బంది లేదు,” అని చెప్పింది.
“మరి ఐతే కత్తెర వేసుకుందామా?”
“ఊ…”
వందనా నిదానంగా కిందకి పోయి అమూల్య మల్లెత్తీగా నడుము మీద ముద్దు పెట్టి, మరింత కిందకి పోయి వెంట్రుకల దిగువ దాగున్న కుసుమాల తేమ దిమ్మెను ముద్దు పెట్టింది.



అమూల్యకు నరాలు సడలి మెలికలు తిరిగి, “ఆహ్….,” అని తియ్యగా మూలుగుతూ వెనక్కు వాలింది.
వందనా తన ఎంగిలి నాలుక బయట పెట్టి విరబూసిన కమలపుష్పము పై నిక్కుకున్న చిట్టి పూబోడిపెను నాకింది.
పిడుగులు ఒంట్లో పాకినట్టు అమూల్య ఒళ్లంతా కరెంటు సోకి అదిరిపడి మూలిగింది.
“ఆఆహ్…. ఇదే ఫస్ట్ టైం.”
వందనా ఆగి ఆమెను చూస్తూ, “మ్…. వాడైతే కప్ ఐస్క్రీములా నాకేస్తాడు,” అని చెప్పింది.
“చి…,” అని మొహం ముడుచుకుంది అమూల్య.
వందనా మరోసారి అమూల్య పూబోడిపెను పెదవులతో చుంబించింది.
అమూల్య తమాయిస్తూ, “ఆ….మ్ మ్..ల్,” అని మూలుగులు వదిలింది.
ఆమె ములుగులు చెవిన తీయగా అనిపించి వందనా ఇక నాలుకను అమూల్య పూకు రెమ్మల మీద మీటుతూ నాకసాగింది.
కన్నెపూకు పై మరో ఆడదాని ఎంగిలి తగులుతూ అమూల్య ఆడతానని పరవశిస్తూ జీల రేగిపోయి తనూ నడుము పైకి కిందకి అనుగుణంగా తమాయింపు మొదలెట్టింది.
“ఆహ్ స్… వంద్..ల్…అహ్…ఆఆహ్….మ్….,” అని గట్టిగా మూలుగుతూ భావప్రాప్తి అయిపోయింది.
గట్టిగా ఊపిరి పిలుస్తూ వెనక్కు వాలిపోయింది అమూల్య. 
వందనా పైకి వచ్చి అమూల్య మీద వొంగి ఆమె కుడి చేతిని అందుకొని లాగి తన తొడల మధ్యలో సున్నితమైన పూకు మీద మీటుకుని, “స్…లోపలికి పెట్టు,” అని ఆదేశిస్తూ మూలిగింది.
అమూల్యకు ఇంకేది తోచలేదు, తాను ప్రస్తుతం వందన చెప్పింది చేస్తూ ఉంది. చెప్పినట్టే తన చూపుడు వేలిని వందనా పూరంధ్రంలో గుచ్చింది.
వందనా తుళ్లిపడుతూ, “ఆఆహ్… అంతే, కొంచెం కదిలివ్వు,” అని మూలిగింది.
అమూల్య నేర్పులేక కొంత అలజడిగా వందనా పూకులో వేలును కెలకడం మొదలెట్టింది.
వందనకు జివ్వుమంటో తటపటాయిస్తూ తన నడ్డిని అమూల్య వేలుకి అనుగుణంగా ఆడిస్తోంది.
వందనా పెదవి కొరుక్కుంటూ మూలుగుతుంటే అమూల్య ఇంకోచేత ఆమె చన్ను పట్టుకొని పిసకసాగింది.
వందనా కసిగా మూలుగుతూ మాట్లాడలేకుంటే, అమూల్య రెండో వేలిని కూడా పూకులో జతచేసింది.
వందనా సడలిపోతూ, “ఆహ్…ఆ… అబ్బ,” అని ఊగుతోంది.
“ఇలాగే చేసేదా,” అని అమూల్య అనుమానంగా కనుక్కుంది.
“మ్…మ్…,” అని గొణుగుతూ వందన తుళ్ళిపడింది. తన పూకు దూల ఇంతటితో తీరేలా లేదని అమూల్య వేలిపై తానే తొడలను తమాయించడం మొదలెట్టింది. అయినా లాభం లేదు అమూల్య వేళ్లు బలం సరిపోవడం లేకపోయింది.
అమూల్య కాస్త వొంగి వందనాకు ముద్దిచ్చి, “తనదగ్గరికేళ్లు నేనేమి అనుకోను,” అంటూ ఊరించింది.
“ఉహ్… వాడికి మూడ్ లేదు అంటే అస్సలు లేనట్టే,” అని వందన చెపుతూ లేచి ముందుకు వొంగింది.
అమూల్య ఆమె గుద్దను చూస్తూ పనసపండులా ఉన్న పిర్రను కొట్టింది.
“ఆహ్….,” అని వందన గట్టిగా మూలిగింది.
“నీ మొగుడుకు తెలిస్తే తిట్టడా?”
“రహస్యంగా చేసే తప్పులో కిక్కేవేరు,” అంది వందనా.

అమూల్య నవ్వి వెనక నుంచి వందనా పూకులో వేలు దూర్చి కెలకడం మొదలెట్టింది.
“ఆహ్ ఎస్….”
అమూల్య కెలుకుడు వందనకు దగ్గరపుతోంటే తలుపు తడుతున్న చప్పుడు వినిపించి ఇద్దరూ ఉలిక్కి పడ్డారు. 
ముఖ్యంగా అమూల్య భయంతో హైరానపోయి బట్టలు తొడుక్కుంది. 
వందనా తలుపు దగ్గరికెళ్ళి కొంచెం తెరిచి, “ఏంట్రా?” అనడిగింది.
అటు నుంచి భరత్, “ఏంటే గుసగుసలు, నిద్రపోవే ముండా, తనని డిస్టర్బ్ చెయ్యకు, రేపు మాట్లాడుకోవచ్చు కదా,” అని తిట్టాడు.
“సరే సరే పడుకోపోరా,” అని చెప్పేసి తలుపు మూసేసింది.
అమూల్య భయం పోయి తీరిగ్గా బెడ్డు ఎక్కింది. 
వందనా తల పట్టుకొని అసంతృప్తిగా బెడ్డులో కూలిపడి, “చ…. చెత్తయేదవా,” అని గులుక్కుంది.
అంతే ఇక ఇద్దరూ నిద్రలోకి జారుకున్నారు.
.
.
.
.
.

[Haran000]

వందనా నిద్రమత్తులో గది నుంచి బయటకు వచ్చేసరికి భరత్ డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర ఉల్లిపాయలు కోస్తూ కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటూ ఉన్నాడు.
చూడగానే వందనకు నవ్వొచ్చి, “ఏడుస్తున్నావ్ ఏంట్రా,” అనడుగుతూ వచ్చింది.
అటు కిచెన్ నుంచి అమూల్య కొత్తిమీర పట్టుకొస్తూ, “నాటుకోడి కావాలనుకున్నాడు, దొరకడం కష్టం అని అర్థమైంది,” అంటూ నవ్వింది.
“అవునా?” అంది వందనా.
భరత్ ఉల్లిపాయలు కోస్తూ, అమూల్య వైపు చూసాడు. “అవునులే. ఇప్పుడు కాకపోతే ఏంటి దొరకకుండా ఉండదులే,” అని ఆమె నడుము వంక చూసాడు.
వందనా జుట్టు సర్దుకుంటూ, “మరి చికెన్ తెచ్చావా?” అనడిగింది.
“హ్మ్ తెచ్చాడు, ఈసారికి దొరికిన దానితో సరిపెట్టుకుంటాడులే,” అని నవ్వింది అమూల్య.
భరత్ కు అమూల్య ఉద్దేశం పూర్తిగా అర్థం కాలేదు.
అమూల్య కిచెన్ కి వెళ్ళగానే, భరత్ చేతిలోంచి చాకు పక్కన పెట్టించింది వందనా. అతడి తొడ మీద కూర్చుని నుదుట ముద్దు పెట్టి, చెవిలో, “ఓపిక పట్టు దొరుకుతుందిలే,” అని కొంటెగా ఊరించింది.
“లెవ్వు తను చూస్తుంది,” అని విసుక్కున్నాడు భరత్.
అమూల్య వీళ్ళను పట్టించుకోకుండా కిచెన్ లో చికెన్ ముక్కలు కడుగుతోంది.
వందనా అతడి మొహం ఆమెతో చూపు కలిపించి పెదవులు ముద్దు పెట్టింది. కాళ్ళు ముడుచుకుని కూర్చున్న భరత్ తొడలు విడదీసి అలాగే వందనా నడుము పట్టుకుని మెత్తగా పిసికాడు.
ముద్దు విడిచి, “నువ్వు వెళ్లిపోవే ఉండకు ప్లీస్,” అన్నాడు.
వందనా అతడి రింగులకురులు నిమురుతూ, “ఏ కరీంనగర్ కోడి కావాలా నీకు ఎదవ, ఇన్నిరోజులు ఉడికిపోతున్న హైదరాబాద్ కోడి పిక్కలు తినొచ్చు కదా…,” అంటూ మరో ముద్దు పెట్టింది.
భరత్ తొడల మధ్య వేలాడుతున్న తన పైజామా బొందునాడాలు లూస్ అయ్యాయి. క్రమేపీ అతడి చేతు కాస్త పైకి వందనా కుడి చన్ను మీదకి చేరింది. 
“కంట్రోల్ లో ఉంటున్నానే అర్థం చేస్కో, నాకు ప్రాక్టీస్ ఉంది,” అన్నాడు.
వందనా అతడి ఛాతి మీదుగా కుడి చేత్తో కిందకి పాముతూ, “ఇవాళ ఆదివారం, అమూల్యకు డిస్టర్బన్స్ లేకుండా ఎక్కడికైనా పోదాం మనం,” అని ఊరిస్తూ వేళ్లను అతడి పైజామా పట్టీలోనికి పోనిచ్చింది.
భరత్ కోరగా ఆమె చన్నును బిగుతుగా అరచేత పిసికాడు.
వందనా కైపుగా మురిసిపోయి మత్తుగా కనురెప్పలు ఆడించి, “వచ్చిందాన్ని ఏమీ ఇవ్వకుండా పంపించకురా,” అంది అతడి పైజామాలో పిడికిలి బిగించి.
“ఉల్లిగడ్డలు కోయనివ్వు తనకు డౌట్ వస్తది,” అన్నాడు కంగారుగా.
వందనా చేతిని కొద్దిగా ఆడిస్తూ, “నీతో ఉంటేనే ఉడికిపోతున్నారా, ప్లీస్,” అంది.
భరత్ కాస్త తమాయించి వందనాను పైకి నిల్చోపెట్టాడు.
“నాకు ప్రాక్టీస్ ఉంది. మధ్యాహ్నం లంచ్ కు వస్తాను. అప్పుడు చూద్దాం.”
వందనా బుంగమూతి పెట్టుకుని, “ఎప్పుడూ వాయిదాలే నాకు,” అని అలకగా గులిగింది.
భరత్ ఆమె ఒత్తైన పెదవులు చూస్తూ, “అలా గులగకే ముండా, నాకు గట్టిగా అవుతాది,” అని ఉల్లిపాయలు అందుకున్నాడు.
వందనా పక్కన కుర్చీలో కూర్చుని అతడి దగ్గర్నుంచి ప్లేటు, చాకు లాక్కుని తాను ఉల్లిపాయలను ముక్కలు చేయడం మొదలెట్టి కన్నీళ్లు మొదలెట్టింది. 
ఇంతలో అమూల్య వచ్చి విడ్డూరంగా చూసి, “అదేంటి ఇప్పుడు నువు ఏడుస్తున్నావ్?” అనడిగింది.
వందనా కోపంగా ఉల్లిపాయల్ని నరుకుతూ, “చేప పులుసు కావాలి అంటే వాయిదా వేస్తున్నాడు,” అని గట్టిగా ఏడుపు నటిస్తూ చెప్పింది.
అమూల్య భరత్ వంక చూసి, “అవును వర్షం చలిలో చేప పులుసు బాగుంటుంది, పాపం తనకోసం తేలేవా?” అనడిగింది చిన్నగా రెచ్చగొడుతూ.
భరత్ చిరాకుగా, “ఆపుతారా ఇద్దరూ, ప్రొద్దున్నే డబల్ మీనింగ్ మాటలు,” అని అటు తిరుగుతూ లేచాడు. “స్నానం చేసి వస్తాను.”
భరత్ ఇబ్బందిగా వెళ్తుంటే వీళ్ళిద్దరూ పక్కున నవ్వుకున్నారు.
“చి వందనా, అస్సలు బాలేదు అలా మాట్లాడడం,” అని సిగ్గుగా నవ్వింది.
వందనా పైకి చూసి, “ఏ నువు కూడా అన్నావ్ కదా చేప పులుసు వర్షం అని,” అంటూ దెప్పింది.
“అది ఎదో ఫ్లోలో వచ్చింది.”
వందనా కన్నుకొడుతూ, “మరి చేపపులుసు రుచి చూసావా?” అనడిగింది.
అమూల్య మొహం ముడుచుకుని కంపరంగా, “ఛీ….,” అని ప్లేటు పట్టుకొని కిచెన్ కి నడిచింది.
వందనా హుషారుగా ఆమె వెనక నడుస్తూ, “ చెప్పు పిల్లా,” అని ఊరించింది.
“అబ్బ చి… ఆపు నాకు ఆ బుద్ధి లేదు,” అని సిగ్గుపడుతూ చెప్పింది.
అమూల్య ఉల్లిపాయల ప్లేటు స్టాప్ పక్కన పెట్టేసింది.
వందనా తన చేతు పట్టి ఇటు తిప్పి, “నువు ఇప్పుడు లేకుంటే వాడిది చీకుతూ ఉండేదానిని తెల్సా?” అన్నది.
అమూల్య ఆశ్చర్యంగా మూతి మీద చెయ్యేసుకుని, “నువు అలా చెప్పకు ఆపు ఈ గలీజ్ మాటలు,” అని విసుగుకుంది.
కానీ వందనా తన చమత్కారం మానకుండా అమూల్యకు దగ్గరయ్యి కళ్ళలోకి చూస్తూ, “మరీ పాతకాలం పత్తిత్తులా ఉండకు. చెప్పు భరత్ ఛాన్స్ ఇస్తే సరేనా నీకు?” అనడిగింది ఖచ్చితంగా.
అమూల్య నోట మాట రాలేదు. తన వేళ్లను నలుపుకుంది.
కిందకి చూస్తూ సిగ్గుపడుతూ చిన్నగా, “భరత్ అడిగితే ఏదైనా ఇవ్వడానికి రెడీ. పెళ్లికి ముందు చేయడం తప్పైనా సరే,” అని తేల్చేసింది.
“వాడు ఖచ్చితంగా నిన్ను పెళ్లి చేసుకుంటాడు అనుకుంటున్నావా?”
అమూల్య గొంతు స్థిరం చేసుకొని, “వాడు నాకు ఇష్టం. నేనే ప్రొపోజ్ చేసేస్తా అనుకుంటున్నా కాని భయం. నిన్న నిన్ను చూసి మీరిద్దరూ లవర్స్ అనుకుని భయపడ్డా కూడా. తనకి ఏం ఇష్టమో నీకు తెలిస్తే చెప్పు ప్లీస్,” అని చెప్పుకుంటూ చేతులు పట్టుకుంది.
అమూల్య చెప్పింది విని వందనాకి అర్థం అయ్యింది.
“ఎందుకు ఇష్టం నీకు?”
“తెలీదు. ఇంటర్మీడియట్ ఉన్నప్పటి నుంచి వాడంటే ఇష్టం. కొన్నిసార్లు నచ్చేవాడు కాదు అయినా సరే.”
వందనా నిమిత్తంగా చూస్తూ, “ఇదంతా పోనీ, మద్యాహ్నం నువు నీ రూములో ఉంటావా?” అనడిగింది.
అమూల్య తల ఊపుతూ, “ఊ నావల్ల మీకు డిస్టర్బన్స్ ఉండదు, కావాలంటే బయటికి ఎక్కడికైనా వెళ్తాను,” అని చెప్పింది.
“హే కాదు కాదు, నువు చెప్పు భరత్ ని కిస్ చేయాలని ఉందా?” అని వందనా మరోసారి ఊరించింది.
అమూల్య సిగ్గుతో మురిసిపోతూ, “అలా అడిగితే ఏం చెప్పాలి, నన్ను ఏమైనా చేసుకొని అస్సలు ఆపను అంటున్నా కదా,” అని ముసిముసిగా నవ్వింది మొహం చాటుకొని.
“ఇప్పుడు అంత సీన్ వద్దులేగాని ఫస్ట్ టైం వాడి దాన్ని కిస్ చేస్తా అంటే చెప్పు, నీకు ఛాన్స్ వచ్చేలా చేస్తాను.”
“లేదు వందనా, వద్దు ప్లీస్ భరత్ తో నేను సెక్సువల్ గా అప్రోచ్ అవ్వాలనుకోవడం లేదు.”
“వాడికి తెలీకపోతే?”
అమూల్యకి అర్థం కానట్టు చూసింది.
వందనా చిరునవ్వు చేస్తూ, “సరే మధ్యాహ్నం వరకు నువ్వే ఆలోచించుకో,” అనేసి ముచ్చట ఆపేసింది.


*


బ్యాడ్మింటన్ అకాడమీలో,
ఆదివారం కాబట్టి హాల్ అంతా ఖాళీగా ఉంది. భరత్ ఒక్కడే కారిడార్ లో నడుచుకుంటూ వెళ్లి, బెంచీ దగ్గర కూర్చుని ప్యాంటు విప్పి షార్టులో ఉన్నాడు. తన బ్యాగులోంచి బ్యాడ్మింటన్ ర్యాకెట్ తీసుకున్నాడు.
తన షూ లేస్ సరిగ్గా ముడివేసుకుందామని కిందకి వంగుతూ ఉండగా గర్ల్స్ హాల్ తలుపు నుంచి గుసగుసలు వినిపించాయి.
తనూ స్వాతీ మాత్రమే ఉండాలి కదా మరి ఇంకెవరు ఉన్నారు అనుకున్నాడు.
తలుపు దగ్గరకెళ్ళి చాటుగా చూసాడు.
అక్కడ బబ్లూ స్వాతీ ఇద్దరూ కూర్చుని ఉండడం కనిపించింది.
బబ్లూ అలకగా మూతి ముడుచుకుని, “నేను అడిగినా వినవా నువ్వు?” అని నసిగాడు.
స్వాతి అటు మొహం చేసుకొని చిరుకోపంగా, “నన్ను విసిగించడానికి వచ్చావా ఇవాళ?” అని కసురుకుంది.
బబ్లూ ఆమెను పక్కనుంచి హత్తుకొని, “పెళ్లి చేసుకుంటే నువు ఒక్కదానివి ఉండాల్సిన అవసరం ఉండదు కదా బేబీ. అమ్మ ఊకే నీగురంచే అంటుంది, ఒక్కతే ఉండాల్సిన అవసరం ఏంటి, బాగానే ఉంది పెళ్లి చేసుకుంటే ఏంటి అని, నాన్న ఇందుకే మ్యాచ్ చూసాడు,” అంటూ చెప్పుకొచ్చాడు.
స్వాతి మొహానికి చేతులు అడ్డు పెట్టుకుని, “ప్లీస్ బబ్బి…. నా పెళ్లి అది ఇదీ అని మాట్లాడడం మానెయ్యిరా. చదువుకో నువు, నీకెందుకు ఇది,” అనింది.
“నువు ఇలా ఉండడం నాకు నచ్చదు బేబీ… నువు కూడా అమ్మలా చీర కట్టుకోవచ్చు కదా? ఇలాంటి బట్టలు వేసుకోకు.”
స్వాతికి ఇంకా కోపం ఎక్కువై లేచి బబ్లూ చేయిపట్టుకు లాగుతూ, “ఇవాళ ఏం వద్దు పదా నిన్ను ఇంట్లో దింపేసి వస్తాను,” అంటూ తలుపు దగ్గరికొచ్చేసరికి భరత్ ను చూసి ఆగింది.


భరత్ ఏమీ మాట్లాడలేదు. బబ్లూ బలవంతంగా ఆగి, “సరే సరే నేనేమి అడగను ఉందాము,” అని తగ్గిపోయి కళ్ళు తుడుచుకున్నాడు.
భరత్ మందలిస్తూ, “మేడమ్ ఓకే నా?” అనడిగాడు.
“హ్మ్ కాసేపు మీరిద్దరూ ఆడుకోండి,” అని చెప్పి స్వాతి టాయిలెట్స్ వైపు వెళ్ళింది.
తను వెళ్ళిపోయాక భరత్ బబ్లూ ఇద్దరూ నెట్టు దగ్గరికి పోయి భరత్ షటిల్ ప్యాకెట్ లోంచి ఒక షటిల్ తీసాడు.
“ఇవాళ ఎవరూ లేరేంటి?” అనడిగాడు బబ్లూ.
భరత్ ఫోను జేబులోంచి తీసి పక్కన పెడుతూ, “ఇవాళ సండే కదా హాలిడే. నాకు ప్రాక్టీస్ ఉంది కాబట్టి నేను మేడం వచ్చాము,” అని చెప్పాడు.
“ఓహ్ అవునా. మీరు రోజూ ప్రాక్టీస్ చేస్తారా?”
“ఎప్పుడైనా అర్జెంటు పని ఉంటే రాను.”
ఇద్దరూ మామూలుగా ఆడడం మొదలు పెట్టారు. బబ్లూ కోసం భరత్ నెమ్మదిగా ఆడుతుండగా బబ్లూ మాత్రం కొంత నైపుణ్యంగానే ఆడుతుండటం గమనించాడు.
“నువు మీ ఫ్రెండ్స్ తో ఆడుకుంటావా?” అనడిగాడు భరత్.
“హా వాళ్ళు ఆడుదాం అంటేనే, లేదంటే ఎక్కువ క్రికెట్ ఆడుకుంటాం.”
“ఇందాక ఏంటి స్వాతి మేడం అలా వెళ్ళిపోదాం అంటుంది?”
“పెళ్లి చేసుకొమ్మని అడిగుతే వినదు.”
“ఆమెకి ఉంటే ఇష్టం చేసుకుంటుంది కదా బబ్లూ.”
“మీకు తెలీదు, స్వాతి ఇంట్లో ఒక్కతే ఉంటది. ఎవరితో సరిగ్గా ఉండదు. నేను మా అమ్మ, మాతో మాత్రమే మాట్లాడుతుంది. కొందరు ఉంటారు స్వాతికి పెళ్లి కాలేదని వెక్కిరిస్తారు.”
“అలాంటోళ్ళని పట్టించుకోవద్దు.”
“అది కాదు, వాళ్ళు ఊకే అంటే నాకు నచ్చదు. స్వాతికి కోపం.”
“స్వాతి మేడం మీ పిన్ని ఆ?”
“ఊహు కాదు.”
“అత్త నా?”
“ఊహు…. ఫ్రెండ్.”
“మీ చుట్టాలు కాదా?” అన్నాడు భరత్ ఆశ్చర్యంగా.
“ఊహు…. చిన్నప్పటినుంచి నా ఫ్రెండ్. రోజు నాకు బొమ్మలు, చాక్లెట్ కొనిచ్చేది. అమ్మకి ఫ్రెండ్ అయితే నాకు కూడా ఫ్రెండ్ ఏ కదా.” 
“ఓహో.”
“కానీ మొండిది, అస్సలు మా మాట వినదు.”
“తప్పు బబ్లూ అలా అనొద్దు.” 
“హ్మ్…”
భరత్ కు మాత్రం మరింత కుతూహలం పెరిగింది. స్వాతికి ఇక్కడ ఇంకెవ్వరూ లేరా అని. తానెప్పుడు ఎవరితోనూ అసలు కాల్ లో కూడా మాట్లాడినట్లు కనిపించదు.
భరత్ మనకు మళ్లింది. “ఆగు బబ్లూ 5 మినిట్స్ లో వస్తాను,” అని చెప్పి టాయిలెట్స్ వైపు వెళ్ళాడు.
బబ్లూ ఆగి కూర్చున్నాడు.
భరత్ టాయిలెట్స్ లోకి వెళ్ళగానే లేడీస్ తలుపు కాస్త తెరిచి ఉంది. 
ముందు మొహమాటంగా ఆలోచించి ఎలాగోలా లేడీస్ తలుపు లోపలికి పోయాడు.
అక్కడ స్వాతి అద్దం దగ్గర కింద కూలిపోయి బిక్కుబిక్కుమని ఏడుస్తూ ఉంది.
భరత్ ఒక్కసారిగా కంగారు పడి వెళ్లి స్వాతి ముందు ఆగి, “మేడమ్ ఏంటి ఇది చి లేవండి ఇక్కడ కూర్చున్నారేంటి,” అంటూ భుజం పట్టుకున్నాడు.
స్వాతి చీదరించుకుంటూ, “గెట్ అవుట్, లేడీస్ దానిలోకి ఎందుకొచ్చావ్,” అని అరిచింది.
స్వాతి చెంపలు తడిచి కన్నీళ్లు పారుతూ తన మొహాన్ని మోకాళ్లలో ముంచేసుకుంది.
భరత్ ఒక కాలు దించి, “ఏంటి మేడమ్ ఇది ఏమైంది? బబ్లూకి నచ్చజెప్పండి ఇలా ఏడిస్తే ఏం వస్తుంది?” అన్నాడు.
“పో భరత్ నీకు అనవసరం.”
భరత్ ఆమె భుజం నొక్కుతూ, “మేడమ్ ఇలా ఎవ్వరికీ ఏదీ చెప్పుకోకుండా ఎలా ఉంటారు. బబ్లూకి మీరంటే ఇష్టం కాబట్టే కదా ఆలోచించాడు. అందరూ అనడం వింటూ ఉంటే వాడు మాత్రం విన్నది ఆలోచించకుండా ఉంటాడా చెప్పండి,” అని స్వాతి మొహం పైకి ఎత్తించాడు.
స్వాతి మనసు స్థితిలో లేదు. మౌనంగా ఉండిపోయింది.
“ఇలా లైఫ్ లో ఖాళీ ఎందుకు మీకు?” అన్నాడు.
స్వాతి టక్కున భరత్ టీషర్టు పట్టుకు నలుపుతూ కన్నీళ్లతో అతడి ఛాతిలో మొహం దాచుకుంది.
“నేనెవ్వరికీ చెప్పుకోలేనురా. నాకసలు లైఫ్ ఉంటే కదా. బతుకుతున్నా అంతే,” అని గట్టిగా ఏడ్చింది.
భరత్ ఆమెను కౌగిట్లోకి తీసుకొని తల కురులు దువ్వుతూ, “మేడమ్ గతంలో సమస్యలు అందరికీ ఉంటాయి. చెప్పుకోడానికి నాక్కూడా ఉన్నాయి కష్టాలు. సమస్యలు అందరూ తీర్చరు, కానీ చెప్పుకుంటే వినే వాళ్ళు అందరికీ దొరకరు,” అని ఓదార్చాడు. “బబ్లూ ఇప్పుడే లోకం చూస్తున్నాడు. వాడు అన్ని పట్టించుకోవడంలో తప్పు లేదు కదా.”
“భరత్….,” అని చిన్నగా పలికింది.
“ఊ చెప్పండి మేడం, వెళ్దాం పదండి ప్రాక్టీస్ ఉంది.”
“బబ్లూకి చెప్పవా నన్ను ఇలా విసిగించొద్దని.”
“సరే మేడం చెప్తాను. మీరు ఏడిస్తే మిమ్మల్ని బాధపెట్టాడని వాడికి బాధేయదా చెప్పండి.”
స్వాతి ఏడుపు ఆపుకుంటూ భరత్ ను కాస్త తేలికగా కౌగిల్చుకొని, “సరే పదా. వాడికి చెప్పకు ప్లీస్…,” అంది.
“చెప్పను.”
భరత్ ఇక లేచి వెళ్ళిపోతుంటే స్వాతి వెనక నుంచి మరోసారి గట్టిగా వాటేసుకుంది.
భరత్ అచ్చెరువుగా ఆమె చేతుల్లో వెనక్కి తిరిగి నవ్వుతూ చెవిలో, “మగాళ్లంటే అసహ్యం పోయిందా మేడమ్ మీకు?” అని వెక్కిరించాడు.
స్వాతి చెంపల్లో చాలా సంవత్సరాల తర్వాత సిగ్గు మొగ్గలేసి, “అలాంటిది ఏం లేదు, థాంక్స్,” అని నెట్టేసింది.
భరత్ ఒక నవ్వు నవ్వి బయటికెళ్ళాడు.
స్వాతి అలాగే నిల్చుని, భరత్ వెచ్చని అనుభూతిని తలచుకుంటూ తనకి తాను ఆశ్చర్యపోయింది.
భరత్ ఆమె మనసును తేలిక పరచడం, అలా సంబంధం లేకున్నా వచ్చి పట్టించుకోవడం తనకి నచ్చాయి. భరత్ మీద విచిత్రమైన ఇష్టం మొదలైంది.
స్వాతి మొహం మీద నీళ్ళు జల్లుకుని కోర్టులోకి పోయాక అక్కడ భరత్ బబ్లూ ఇద్దరూ సాఫీగా ఆడుకుంటూ ఉన్నారు.
బబ్లూ ఆట చూసి తృప్తిగా చిరునవ్వు వచ్చింది.
స్వాతి రావడం చూసి వాళ్ళు ఆగారు. 
బబ్లూ ర్యాకెట్ అందిస్తూ, “నువు ఆడుతావా?” అనడిగాడు.
స్వాతి అది తీసుకోకుండా పక్కన బెంచీ మీదున్న ఇంకో ర్యాకెట్ తీసుకుంది.  “మనం ఇద్దరం కలిసి భరత్ తో ఆడుదాం.”
అలా వాళ్ళు కాసేపు ఆడుతూ ఉండగా భరత్ వాళ్ళిద్దరికీ సమన్వయంగా పోటీ ఇచ్చాడు.
బబ్లూ త్వరగానే భరత్ తో చనువుగా ఉండడం కూడా స్వాతికి నచ్చింది.
ఇంతలో ఒక వ్యక్తి కోర్టులోకి వచ్చాడు. బబ్లూ అటు చూసి ఆట ఆపాడు. “డాడీ వచ్చాడు.”
స్వాతి బబ్లూ నాన్నని చూసి చిరునవ్వుతో పలకరించింది. 
“పోదామా అయిపోయిందా నీ ఆట,” అన్నాడు ఆయన.
“హా పోదాం డాడీ.”
బబ్లూ స్వాతికి ఒక హగ్ ఇచ్చి, “వచ్చే సండే కలుద్దాం అని చెప్పి,” వెళ్ళిపోయాడు.
బబ్లూకి బై చెప్పేసాక స్వాతి ఇటు దిగులుగా తిరిగింది. 
భరత్ మాట కలుపుతూ, “మేడమ్ కంటిన్యూ చేద్దామా లేక చాలు అంటారా?” అనడిగాడు.
స్వాతి దిగులుగా, “చాలు భరత్,” అని చెప్పింది.
భరత్ దగ్గరికి వెళ్లి స్వాతిని దీర్ఘంగా చూస్తూ, “బబ్లూ అడిగిన దాని గురించి మీరు ఆలోచించుకోండి, కానీ అలా పాపం వాడిమీద చిరాకు పడకండి. చాలా బాగా ఆడుతున్నాడు. మీరు డల్ అయితే వాడు డల్ అవుతాడు,” అని సూటిగా చెప్పాడు.
“సరే…” అని బదులిచ్చింది.
స్వాతి తన బ్యాగు సర్దుకుంటూ ఉండగా భరత్ దృష్టి ఆమె అందం మీద పడింది. ఎంతైనా తాను ఆమె మీద కోరిక పెంచుకోకుండా ఉండలేకపోతున్నాడు.
“మేడమ్ నన్ను ఇంటి దగ్గర డ్రాప్ చేయమంటారా?” 
“ఎందుకు ఈ వంకతో నా అడ్రస్ కనుక్కుందాం అనా.”
“నాకు ముందే తెలుసు మీ ఇల్లు ఎక్కడో.”
ఆమాట విని స్వాతి ఆశ్చర్యపోయింది.
“ఒళ్లు దగ్గర పెట్టుకో భరత్,” అంటూ చిరుకోపంగా చూసింది.
“అయ్యో మేడం, నన్ను మీరు తప్పుగా అర్థం చేసుకుంటున్నారు.”
“ఊహు….. నువ్వు నన్ను తప్పుగా చూస్తున్నావని అర్థం అవుతుంది.”
“సరే మేడం, బై, రేపు కలుద్దాం.”
ఇక భరత్ తన ప్యాంటు వేసుకొని, ర్యాకెట్ బ్యాగులో పెట్టుకుని బయటికి వచ్చాడు. 
అకాడమీ బయట పార్కింగ్ లో బండి తీసి స్టార్ట్ చేయగానే పక్కనే వచ్చి నిల్చుంది స్వాతి.
అతడు నవ్వుతూ, “ఏంటి మేడమ్ గారు ఏదైనా మర్చిపోయారా?” అని కొంటెగా చూసాడు.
స్వాతి మౌనంగా సమాధానం ఇవ్వకుండా భరత్ బండి ఎక్కి కూర్చుంది.
“వామ్మో స్వాతి మేడం ఒక అబ్బాయి బండి ఎక్కిందా, ఇవాళ భూకంపం వస్తుందేమో,” అని వ్యంగ్యంగా నవ్వాడు.
స్వాతి అతడికి మొట్టికాయ వేసి, “పోనివ్వు,” అంది.
హెల్మెట్ పెట్టుకుని ఇక బయల్దేరారు.
పది నిమిషాల్లో స్వాతి ఇంటికి చేరుకున్నారు. 
ఇంటి ముందు చిన్న గేటు, ఒకటే అంతస్తు ఇల్లు. కొన్ని మొక్కలు ఆకర్షణ ఉన్నాయి.
గేటు ముందు ఆపినాక స్వాతి బండి దిగి నేరుగా లోపలికి వెళ్లబోతుంటే భరత్ ధైర్యం చేసి ఆమె ఎడమ చేయి పట్టుకు ఆపాడు.
విడిపించుకుంది.
“ఏంటి మేడమ్ కనీసం నన్ను ఇంట్లోకి ఇన్వైట్ కూడా చేయరా? ఓహో మర్చిపోయాను మీ ఇంట్లోకి మగవాళ్ళు ఎంట్రీ ఉండదు కదా,” అంటూ చమత్కారం చేసాడు.
స్వాతి వెనక్కు చూడకుండా, “బండి పక్కన పెట్టి రా…,” అని పిలిచింది.
భరత్ అవాక్కయ్యాడు. స్వాతి నిజంగా పిలిచిందా లేక తానే భ్రమపడుతున్నాడా అని.
స్వాతి గేటు లోపలికెళ్లి తలుపు తాళం తీస్తోంది. భరత్ అటూ ఇటూ చుట్టుపక్కలా చూసాడు. 
దూరంలో ఒక ఇంటి పై నుంచి ఒక వ్యక్తి చూస్తున్నాడు, కానీ పట్టించుకోకుండా భరత్ తన బండి పక్కన పేట్టేసి గేటు లోపలికెళ్లాడు.
స్వాతి తనని ఇంట్లోకి ఆహ్వానించింది.
కుర్చీ ఇస్తే కూర్చున్నాడు. 
ఇంట్లో నిశ్శబ్ధం నిండుకుంది. 
భరత్ కన్నులు ఇంటి గోడలను చుట్టేస్తున్నాయి. 
పాత ఇల్లు, ఎక్కువగా వస్తువులు ఏమీ లేవు. రెండు గదులు మాత్రమే ఉన్నాయి.
“మేడమ్ ఇది సొంత ఇల్లేనా?” అనడిగాడు.
స్వాతి నిట్టూర్పుతో, “సొంత ఇల్లు ఉండే అంత సంపాదన లేదు, అవసరమూ లేదు,” అని చెప్పింది.
“వంట చేసుకున్నారా మరి?”
“లేదు ప్రొద్దున టిఫిన్ చేసి అక్కడికి వచ్చాను.”
“మరి నా ఇంటికి వస్తారా లంచ్ కి, మనం వెళ్ళేసరికి చికెన్ బఘార రెడీగా ఉంటాయి.”
స్వాతి గొంతు సరిచేసుకొని, “ఇక నువు వెళ్తే నేను వంట చేసుకుంటాను,” అనేసింది.
భరత్ నీళ్ళు కావాలి అని సైగ చేసాడు.
స్వాతి నీళ్లు తేవడానికి రెండో గదికి వెళ్తుంటే ఆమె వెనక నడుము పిరుదులు చూస్తూ కుర్చీలోంచి లేచి అడుగులు ఆమె వైపు వేసాడు.


“బబ్లూ వస్తాడా ఇక్కడికి?” అని వెనక నుంచి మాట కలిపాడు.
స్వాతి ఫ్రిడ్జ్ తలుపు తీసి, “హా వస్తాడు ఇవాళ సాయంత్రం కూడా వస్తాడేమో,” అంది.
“హ్మ్…,” అని అంటూ భరత్ ఆమె వెనక్కి చేరువయ్యాడు.
స్వాతి బాటిల్ తీసి తలుపు మూసి వెనక్కు తిరగ్గానే భరత్ అడుగు వ్యవధిలో చూపులు కలిసి భయంగా ఉలిక్కి పడిపోయింది. వెనక్కి జరుగుతూ ఉండగా కొంచెం కాలి జారి పడిపోతుంటే భరత్ ఆమె నడుము పట్టుకొని ఆపాడు.
ఆమె పిట్ట నడుముకు అతడి ఐదు వేళ్లు బిగించి నొక్కుతూ మత్తుగా కళ్ళలోకి చూసాడు. స్వాతి కంగారుగా వణికింది.
“వదులు…,” అంది.
భరత్ ఇంకాస్త నొక్కుతూ, “ఒక్క నిమిషం మేడమ్,” అని చెప్పి చేతిని బెత్తెడు కిందకి పామి హిప్స్ నొక్కాడు.
అతడి పట్టుకు స్వాతి ఒళ్లంతా తీటగా జివ్వుమంది. కానీ తనకి కోపం ఎక్కువై భరత్ చెంప మీద కొట్టింది.
వదిలేశాడు.
“ఇజ్జత్ లేదు నీకు, లేకుంటే ఒళ్లు కొవ్వెక్కిందా?” అని అరుస్తూ తిట్టేసింది.
భరత్ స్థిరంగా ఆమెను చూస్తూ, “ఆశ పడ్డాను అంతే మేడమ్, మీకు నచ్చకుంటే ఊరుకుంటాను లేండి,” అని జవాబిస్తూ చెంప రుద్దుకున్నాడు.
“గెట్ అవుట్,” అనేసింది.
భరత్ సిగ్గుతో మొహం చాలక ఒక్క మాట మాట్లాడకుండా వెనుతిరిగి గది బయటికి నడిచాడు. 
తను గుమ్మం దాటుతుంటే కుడి చేతిని స్వాతి అందుకొని ఆపింది.
మెడ తిప్పి వెనక్కి చూసాడు. 
స్వాతి నేలకు మొహం వంచుకొని, ముందుకు నడిచి ఇంటి తలుపు మూసి భరత్ ను గట్టిగా హత్తుకుంది.
భరత్ ఏమీ చేయాలో అర్థంకాక విగ్రహంలా నిల్చున్నాడు. 
స్వాతి కంట తడి పెట్టుకుంటూ, “నీకు ఒకటి చెప్పుకోవాలని పిలిచాను, కానీ నువు ఇలా బిహేవ్ చేసావ్. కొట్టినందుకు క్షమించురా,” అని ప్రాధేయపడింది.
భరత్ ఆమె మెడలో ముక్కు చేర్చి చెవిలో, “నాదే తప్పు, ఒక ఆడదాని ఒప్పందం లేకుండా పట్టుకున్నాను,” అన్నాడు.
స్వాతి అతడి చుట్టూ చేతులు చుట్టేసి, “బబ్లూ కాలేజ్ ఫీస్ కోసం అప్పు కావాలి, వాళ్ల నాన్న జీతం సరిపోవట్లేదు, నా దగ్గర అంత డబ్బు ఉండదు,” అంది. “నువ్వే ఏదైనా ఉంటే చెప్పుకోవాలి అన్నావ్ అందుకే….”
భరత్ స్వల్పంగా, “వాడి ఫీస్ ఎంత?” అనడిగాడు.
“నలభై వేలు ఇవ్వు చాలు, ఆరు నెలల్లో తిరిగి ఇచ్చేస్తాను, ఇవ్వకపోతే నీకు నామీదున్న కోరిక తీర్చుకో,” అంది.
భరత్ ఆమెను దూరం జరిపి దిగులు కళ్ళలోకి చూస్తూ, “చి… ఏం మాట్లాడుతున్నారు మేడమ్. నాకు అలా ఇష్టం ఉండదు. మీకేం తక్కువైంది, సొంత కాళ్ల మీద నిలబడి డాన్స్ నేర్పుతున్నారు, షటిల్ ఆడిస్తున్నారు. డబ్బు అవసరం అందరికీ ఉంటుంది, అప్పు అందరూ చేస్తారు,” అంటూ స్వాతి చెంపలు పట్టుకుని కళ్ళలో కళ్లు పెట్టాడు. “నేను ఆశపడ్డాను అంతే, నా ఆశ తీరాలని రూల్ లేదు మేడమ్. కానీ మీరు నాతో ఇలా మాట్లాడుతున్నారు చాలు. బబ్లూ కాలేజ్ ఫీస్ మొత్తం రేపు ప్రొద్దున్నే కట్టేస్తాను.”
“లేదు వద్దు మొత్తం దేనికి, లక్ష రూపాయలు నువ్వెందుకు ఇవ్వడం,” అని స్వాతి అంటుంటే ఆగు అని సైగ చేసాడు.
“నాకేం డబ్బు ఆస్తి తక్కువకాలేదు. అప్పు ఇవ్వడం ఇష్టం ఉండదు. ఇంకో విషయం, సమస్యలకు కామానికి ముడి వేస్తే కష్టాలొచ్చిన ప్రతి ఆడది ఒళ్లు అమ్ముకుంటుంది. ఆడది అందం మగాడితో పంచుకోవాలి కానీ అమ్ముకోవద్దు మేడమ్.”
భరత్ ఆ మాటతో ఆమెకు నచ్చేశాడు. అతడి కౌగిట్లో ఇన్నాళ్లు కోల్పోయిన కోరిక పుట్టుకురావడం మొదలైంది. 
భరత్ అవకాశం వాడుకుంటూ ఆమె మెడలో మోహం పెట్టి కురులు భుజాలు చెమట వాసన పిలుస్తూ మత్తెక్కుతున్నాడు.
స్వాతి చిన్న వణుకు పుట్టి పిడికిళ్ళు భరత్ చొక్కాకు బిగిస్తోంది.
ఆమె చెవులో, “ఎందుకు మేడం మగవాళ్ల మీద విపక్ష? ఇప్పుడు మీరు ఒక అబ్బాయినే సహాయం అడిగింది,” అన్నాడు.
“అడగకు,” అంది.
భరత్ ఆమె చెవి పోగును పెదవుల్లో అందుకుని, “ఏ అనుభవం లేకుండానే చచ్చిపోతారా ఏంటి?” అని పలికాడు.
గట్టిగా భరత్ ను దూరం నెట్టేసింది.
“నువ్వేదో మాయ చేస్తున్నావ్, ప్లీస్ వెళ్ళిపో,” అంది.
భరత్ చిన్న నవ్వు విసిరి, “సరే బబ్లూ ఫీస్ గురించి టెన్షన్ పెట్టుకోకండి, బై,” అని చెప్పి ఇక ఇంటికి వెళ్ళాడు.

.
.
.
.
.
.
.

To be continued………….

[Suvamani]

Super update

[Jilebi]

Super update bro waiting for more.

[Varma90]

Super update Haran garu....late aina super update icharu.

[Manoj1]

After abreal superb update echaru thanks, superb keka

[BR0304]

Nice update

[vktestetester]

auper super super super

[MINSK]

గీతా టీచర్ కథలో గీతను పూర్తిగా పక్కన పెట్టారు. మరల గీత ఎప్పుడు వస్తుందో! కథ మాత్రం బాగా రాస్తున్నారు.

ధన్యవాదములు

[Chanukya@2008]

Story chaala bagundi bro
Kotha kotha parichayalu kotha kotha anubavalatho story lo bore kottakunda munduki teesukelthunnaru good bro next update kosam waiting bro