♥️♥️⭐காத்தவராயன் மரணத்தில் மறையாதவன், அவள் அவன் மரணத்தையே வென்றவள்.❤️❤️⭐️

[M.Raja]

Superb continuation..

[Raju@Vijay]

Update - 184

பிரியங்காவின் பால் வண்ண மேனியில் காத்தவராயனின் கறுத்த, தடித்த உதடுகள் மெதுவாக உரசிய அந்த நொடியில், அவளது உடல் முழுவதும் ஒரு விசித்திரமான அலை பரவியது. அவனது கரடுமுரடான தீண்டலுக்கு நேர்மாறாக, அவளது சருமம் மலரின் இதழ்களைப் போல மென்மையாக இருந்தது. அவன் ஒவ்வொரு முறை அவளது மேனியை நெருங்கியபோதும், அவளிடமிருந்து வீசிய அந்த இயல்பான பெண்மையின் நறுமணம் அவனது வேட்கையை இன்னும் தீவிரப்படுத்தியது.

அவளது தோளிலிருந்து கன்னம் வரை தன் உதடுகளின் மென்மையான தடத்தைப் பதித்தவன், இறுதியில் அவளது சிவந்த இதழ்களை நோக்கி மெல்ல நெருங்கினான்.உதடுகளின்  இடைவெளி குறைந்து கொண்டே வர, பிரியங்காவின் இதயத் துடிப்பு அவள் காதுகளுக்கே கேட்கும் அளவுக்கு வெளியே கேட்டது.

ஆனால், அந்த நெருக்கத்தில் அவனது சிவந்த விழிகளில் மின்னிய காம வெறியையும்,ஈர்ப்பையும் கண்ட அடுத்த கணமே, அவளுக்குள் மீண்டும் பயம் தலைதூக்கியது.

அவன் தன் முகத்தை இன்னும் நெருக்கமாகக் கொண்டு வந்தபோது, பிரியங்கா தன்னையறியாமல் சட்டென்று தன் தலையைப் பக்கவாட்டில் திருப்பிக் கொண்டாள்.

இதனால் அவளது இதழ்களை நோக்கி வந்த அவனது முத்தம் தவறி, அவளது மென்மையான கன்னத்தில் ஆழமாகப் பதிந்தது. அந்த அழுத்தத்தில் அவளது கன்னச் சதை லேசாக உள்வாங்க, அவனது உதடுகளிலிருந்து பரவிய அசாதாரணமான வெப்பம் அவளது சருமத்தைக் கிழித்துக்கொண்டு உள்ளம் வரை ஊடுருவியது போலத் தோன்றியது.

அந்த ஒரு தீண்டலே அவளது உடல் முழுவதையும் சிலிர்க்கச் செய்தது. பயமும், புரியாத ஈர்ப்பும்,மயக்கமும் ஒன்றாகக் கலந்த அந்த உணர்வில், பிரியங்காவின் மூச்சு ஒரு கணம் நின்றது. அவள் விலக நினைத்தாள்... ஆனால், அவளது கால்கள் மட்டும் அசைய மறுத்தன.

படுக்கையின் மீது நின்றிருந்த காத்தவராயனின் உருவம், புவி ஈர்ப்பு விசையை மீறி மெதுவாக அந்தரத்தில் உயரத் தொடங்கியது. அவனைச் சுற்றி மங்கலான ஒளி வளையம் தோன்றி, அவனது கண்கள் செக்கச்சிவப்பாக ஜொலித்தன.

நீண்ட கரங்களை விரித்தபடி, ஆழமான காந்தக் குரலில்

"வா... மதிவதனி..."
என்று கை நீட்டி அழைத்தான்.



அந்த ஒற்றைச் சொல் அறையின் ஒவ்வொரு கல்லிலும் எதிரொலித்தது.

அவ்வளவுதான், அவனது அமானுஷ்ய சொல்லுக்கும் பார்வைக்கும் கட்டுப்பட்டது போல, பிரியங்காவின் பால் வண்ண மேனியும் படுக்கையிலிருந்து தானாகவே மெல்ல மேலே எழும்பத் தொடங்கியது. அவளது உடல் எந்த ஒரு பிடிப்பும் இன்றி காற்றில் மிதந்து, நேராக மேலே இருந்த அவனது இரும்பு மார்போடு போய் அப்படியே இறுக்கமாக ஒட்டிக் கொண்டது.
அவர்கள் இருவரின் உடல்களும் அந்தரத்தில் ஒன்றோடொன்று பிணைந்த அந்த விநாடியில், பிரியங்காவின் உடலில் தளர்வாக இருந்த பட்டு ஆடைகள் யாவும் புவி ஈர்ப்பு விசைக்கு உட்பட்டு, அவளது மேனியிலிருந்து நழுவி அப்படியே கீழே படுக்கையை நோக்கித் தொங்கின. அதுவரை அவளது பேரழகை மூடி மறைத்துக் கொண்டிருந்த அந்த ஆடைகளே, இப்போது காற்றில் நழுவி விலகியதன் மூலம் , அவளது பிறந்த மேனியின் அத்தனை எழிலையும் காத்தவராயனின் கண்களுக்கு முன்னால் அப்பட்டமாக வெளிப்படுத்தத் தொடங்கின.

காத்தவராயன் மீண்டும் தன் மேனியை பிரியங்காவிடமிருந்து பிரித்துக்கொண்டு இன்னும் சற்று மேலே செல்ல, அவனது அணைப்பு விடுபட்டதால் பிரியங்காவின் மேனி காற்றில் கொஞ்சம் கீழே இறங்கியது. ஆனாலும், அவளது உடல் இன்னும் படுக்கையில் விழாமல் அந்தரத்திலேயே விசித்திரமாக மிதந்து கொண்டுதான் இருந்தது.

அடுத்த நொடி, அந்த அறையின் ஜன்னலில் இருந்த ஒரு பட்டுத் திரைச்சீலை அமானுஷ்யக் காற்றில் பறந்து வந்து, பிரியங்காவின் இடுப்பில் இருந்த பாவாடையோடு சேர்த்து அவளது கீழ் பாதியை இறுக்கமாகச் சுற்றிக் கொண்டது. அதே கணத்தில், மேலும் இரண்டு திரைச்சீலைகள் காற்றில் பாம்புகளைப் போலப் பறந்து வந்து, அவளது இரு கைகளையும் இரு பக்கமும் அசைய விடாமல் காற்றில் இழுத்துப் பிடித்துக் கொண்டன. அவள் சிலுவையில் அறையப்பட்டது போல அந்தரத்தில் கைகள் விரிக்கப்பட்டு  மல்லாக்க படுக்க வைக்கப் பட்டாள் .

இப்போது, அவளது பாவாடையைச் சுற்றியிருந்த அந்தத் திரைச்சீலை ஒரு கண்ணுக்குத் தெரியாத சக்தியால் பின்னோக்கி இழுக்கப்பட்டது. அந்த பலமான இழுப்பில், அவளது பாவாடை முடிச்சு அவிழ்ந்து மெல்ல மெல்ல அவளது மெல்லிய இடுப்பிலிருந்து நழுவிக் கீழே இறங்க ஆரம்பித்தது.

அவளது முழுமையான பெண்மையைக் காணும் அதீத ஆவலில் காத்தவராயனின் சிவந்த கண்கள் இன்னும் அகல விரிந்தன. திரைச்சீலை மேலும் பின்னோக்கி இழுக்கப்பட, தன் கைகள் கட்டப்பட்ட நிலையில் பிரியங்காவால் அதைத் தடுக்க முடியாமல் அவள் அந்தரத்திலேயே தவித்தாள். ஒரு கட்டத்தில் பாவாடையின் நாடா முற்றிலும் அவிழ்ந்து நழுவியது.

அந்தப் பேரழகைக் கண்ட காத்தவராயனின் வாய் வியப்பில் மெல்லத் திறந்தது. அவனது காம வெறியின் உச்சத்துக்கே சென்ற அவனது வாயிலிருந்து உமிழ்நீர் மெல்ல ஜொள்ளாக வடிந்து, காற்றில் ஒரு மெல்லிய நூல் கோடு போலக் கீழே இறங்கியது. அது நேராக வந்து அவளது பால் கோவா போன்ற பளபளக்கும் இடுப்புச் சதையின் மீது பட்டு, அங்கிருந்து தெறித்து விழுந்தது. அந்த  தீண்டலின் எச்சில் சூடு தன் இடுப்பில் பட்டதும், பிரியங்கா உணர்ச்சியின் தாளாமல் தன் கண்களை இறுக்கமாக மூடிக் கொண்டாள். அதே விநாடியில், அந்தத் திரைச்சீலை முழு பலத்துடன் பின்வாங்க, அவளது பாவாடையும் அதோடு சேர்ந்து அவிழ்ந்து முற்றிலும் கீழே விழுந்தது. அவளது கீழ் பாதியின் முழு அழகும் இப்போது அவனது பார்வைக்கு அப்பட்டமாகத் திறந்தது.

காத்தவராயன் தன் சிவந்த விழிகளாலேயே அவளைக் கட்டுப்படுத்தி, தன் அமானுஷ்ய சக்தியால் பிரியங்காவின் மேனியை அந்தரத்திலேயே ஒரு தொட்டில் போல மெதுவாக மேலும் கீழும் ஆட்டத் தொடங்கினான். அவள் காற்றில் அப்படி முன்னும் பின்னும் அசைந்தபோது, அவளது வழவழப்பான இடுப்பில் விழுந்திருந்த அவனது உமிழ்நீர், அவளது சருமத்தின் வழுவழுப்பில் மெல்ல நழுவி, முன்னும் பின்னும் ஓடி அவளது ஜட்டியின் மேல் விளிம்பைத் தொட்டது.

அவன் வாயிலிருந்து கஞ்சி போலத் தொடர்ந்து வடித்த ஜொள்ளு, ஒரு மெல்லிய நீர்ச்சங்கிலி போல நீண்டு, அவளது அடிவயிற்றைக் தொட்டு அப்படியே அவளது ஜட்டியின் அருகே போய் நின்றது. ஆற்று நீர் பெருக்கெடுத்து வந்து அணைக்கட்டின் மதகுகளை முட்டி நிற்பது போல, அவனது காமத் திரவம் அவளது ஜட்டியின் எல்லையில் தேங்கி, அணை கட்டி நின்றது.

ஆனால், காத்தவராயனின் வாயிலிருந்து ஜொள்ளு வடிய வடிய, தேங்கும் நீரின் அளவு அதிகமாகி அணையை உடைக்கும் வெள்ளமாக மாறியது. அவனது ஜொள்ளின் அதீதப் பெருக்கு, பிரியங்கா மேனியில்  லொள்ளை செய்யத் தொடங்கியது. அந்தத் திரவத்தின் வழவழப்பும் கனமும் அவளது ஜட்டியை மெல்ல முட்டித் தள்ள, வெள்ளத்தில் அடித்துச் செல்லப்படும் கரையைப் போல, அவளது ஜட்டி அவளது பால் வண்ண மேனியை விட்டு கொஞ்சம்கொஞ்சமாகக் கீழே இறங்க ஆரம்பித்தது. அவனது காம வெள்ளத்தின் உக்கிரம் அவளது அந்தரங்க ஆடையின் எல்லையை அடியோடு தகர்த்து முன்னேறியது.

தனது கடைசி அந்தரங்க ஆடையும் கீழே இறங்குவதை உணர்ந்த பிரியங்கா, பேரதிர்ச்சியிலும் அவமானத்திலும் "நோ... வேண்டாம்... விட்டுடு!" என்று கதறினாள். அந்தப் பிரம்மாண்டமான அறையின் சுவர்களில் அவளது அலறல் எதிரொலித்தது.

ஆனால், அவளது அத்தனை எதிர்ப்புகளையும் கத்தலையும் மீறி, அவளது பெண்மையை அதுவரை மறைத்து வைத்திருந்த ஜட்டி முற்றிலும் நழுவி கீழே விழுந்தது. எந்தவொரு ஆணும் இதுவரை கண்டிராத, ஒரு மலர்ந்த பனி ரோஜாவைப் போன்ற அவளது அசல் பெண்மை அப்பட்டமாக வெளியே தெரிந்தது.

அடுத்த கணமே, அணை உடைந்த வெள்ளம் போலத் திரண்டு நின்ற காத்தவராயனின் காம ஜொள்ளு, அவளது வழவழப்பான அடிவயிற்றைக் கடந்து, வெளியே வந்த அவளது அந்தரங்கப் பகுதியை முழுமையாக மூழ்கடித்தது. அந்த எச்சில் திரவத்தின் உஷ்ணமும் ஈரமும் அவளது பெண்மையின் மீது படர்ந்த மாத்திரத்தில், பிரியங்காவின் உடல் உச்சி முதல் உள்ளங்கால் வரை ஒரு மின்னல் தாக்கியது போல நடுங்கி வளைந்தது.



பிரியங்காவின் அந்தரங்கப் பகுதி முழுவதும் அவனது எச்சிலால்  நனைந்து உருகிய வேளையில், அவளது உடலுக்குள் இயற்கையாகவே சுரந்த ஜீவ அமுதமும் அதனுடன் கலந்தது. அந்தத் தீண்டல் அவளது நரம்புகளைத் முறுக்கேற்ற, உணர்ச்சியின் எல்லையைத் தொட்ட அவளது இதழ்கள் சுருங்கி வளைந்து மெல்லிய முனகலை வெளிப்படுத்தின. அவளது வெண்ணிறத் தோள்கள் காமக் கிறக்கத்தில் நடுங்கின. அவளது கைகளை அதுவரைப் பிணைத்திருந்த அமானுஷ்ய சக்திகள் விலக, இப்போது அவளது கைகள் தானாகவே மேல் நோக்கி எழுந்து, காத்தவராயனைத் தன் வசம் இழுத்துக் கட்டி அணைக்கத் துடித்தன.
அவளது கால்கள் இரண்டும் ஒன்றை ஒன்று பிணைத்துக் கொள்ள, அந்த இறுக்கத்தில் அவளது பெண்மையின் இதழ்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று உரசிக்கொண்டன. அவளது உடலின் ஜீவ அமிர்தம் அவனது ஜொள்ளோடு கலந்து பிதுங்கி வெளியே வழிந்த அந்தக் காட்சியைக் கண்ட காத்தவராயனால் அதற்கு மேல் தன் காம வெறியைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.

அந்தரத்தில் மிதந்து கொண்டிருந்த அவன் மின்னல் போலக் கீழே பாய்ந்து, அவளது பிறந்த மேனியைத் தன் இரும்பு கரங்களால் வளைத்துப் பிடித்துக் கொண்டு படுக்கையில் வீழ்ந்தான். அவர்கள் இருவரின் உடல்களும் அத்தனை இறுக்கமாக ஒட்டிக் கொண்ட வேகத்தில், அந்தப் பட்டு மெத்தையின் பஞ்சுத் தாளாமல் அவர்கள் இருவருமே ஒரு பந்தைப் போல மஞ்சத்தில் எகிறிப் புரண்டனர்.

பிரியங்கா இப்போது தன் பயத்தை முற்றிலும் மறந்து, அவனது  உடலை இறுக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டாள். அவளது உணர்வுகளில் ஏதோ ஒரு பழைய நினைவு சட்டென்று மின்னியதைப் போல, மெதுவாக அவனது காதோரம் குனிந்து, "நீ இதே போலத்தான்... அனு, ஆராதனா, லிகிதா மூவரையும் அனுபவித்தாயா?" என்று ரகசியக் குரலில் கேட்டாள்.

அவளது மென்மையான பால் வண்ண மேனி தன் உடல் மீது தந்து கொண்டிருந்த அந்த அசாத்தியமான சுகத்தில் ஒட்டுமொத்தமாக மெய் மறந்து போயிருந்த காத்தவராயன், தன் சுயநினைவை இழந்து, "ஆமாம்..." என்று அவளது காதோரம் உஷ்ணமாக முணுமுணுத்தான்.


வேறு ஒரு பெண்ணை, அதுவும் தன் தோழிகளைத் தீண்டிய அதே கைகளும் உடலும் இப்போது தன் மேனியில் பட்டு உரசுவதை எண்ணிய மாத்திரத்தில் பிரியங்காவின் ஒட்டுமொத்த உடலும் அருவருப்பிலும் அதிர்ச்சியிலும் கூசியது. அவளுக்குள் இருந்த காமக் கிறக்கம் சட்டென்று விலக, தன் முழு பலத்தையும் திரட்டி அவனது இரும்பு மார்பைத் தள்ளிவிட்டு அவனிடமிருந்து விடுபட முயன்றாள்.

ஆனால், காத்தவராயன் அவளை அப்படித் தப்பித்துப் போக விடவில்லை. அவளது இரு கைகளையும் மீண்டும் படுக்கையோடு சேர்த்து பலமாக அமுக்கிப் பிடித்துக் கொண்டு, அவளது முகத்திற்கு நேரே தன் சிவந்த விழிகளை நிலைநிறுத்தினான்.

"பிரியங்கா, வீணாகப் போராடாதே... நீயும் அந்த மற்ற மூவரும் வேறு வேறு அல்ல, ஒன்றுதான் என்பதை முதலில் புரிந்து கொள்! உன்னைத் தவிர வேறு எந்த ஒரு பெண்ணையும் நான் தீண்ட முடியாது என்ற சாபம் எனக்கு இருக்கிறது. உன்னை இத்தனை காலமாகப் பாதுகாத்து நின்ற அந்தச் சகோச்சி என்ற யட்சியின் அமானுஷ்யத் தடையையும் மீறித்தான் நான் இன்று இங்கே வந்துள்ளேன்... புரிந்து கொள்!" என்று மூச்சிரைக்கக் கூறினான்.

அவன் 'சகோச்சி' என்ற பெயரைச் சொன்ன அந்த நொடியில்தான் பிரியங்காவின் மூளையில் ஒரு பெரிய உண்மை சுரீரென்று உறைத்தது. தன்னை யாராவது தவறான எண்ணத்தோடு நினைத்துப் பார்த்தாலே, அப்படி நினைத்தவரை அடியோடு போட்டுப் புரட்டி எடுத்து அழித்துவிடும் சக்தி கொண்ட அந்தச் சகோச்சி யட்சி, இத்தனை சம்பவங்கள் நடந்தும் இன்னும் ஏன் இவனைத் தாக்க வரவில்லை என்ற கேள்வியும், அதன் பின்னணியில் உள்ள ஆபத்தும் அவளுக்கு இப்போதுதான் புரிந்தது.

அவள் பதற்றத்துடன் அவனது கண்களைப் பார்த்து, "ஆமாம்... அந்த யட்சி எங்கே? அது உன்னை ஒன்றும் செய்யவில்லையா?" என்று தழுதழுத்த குரலில் கேட்டாள்..

அதைக் கேட்டதும் காத்தவராயனின் முகத்தில் ஒரு கொடூரமான தழும்பு போன்ற கோடு மின்னியது. "என்னது... ஒன்றும் செய்யவில்லையா? என்னை அணு அணுவாகப் போட்டுப் புரட்டி எடுத்து, எனக்கு நரகத்தின் வாசலையே காட்டிவிட்டது அந்த யட்சி! அது மட்டும் என் வழியில் குறுக்கே வராமல் இருந்திருந்தால், நான் எப்பவோ உன்னை அடைந்திருப்பேன். ஆனால், கடுமையான போருக்குப் பின் இப்போது அது என்னிடம் தோற்று, தன் உலகத்துக்கே விரட்டியடிக்கப்பட்டுவிட்டது!" என்று கர்ஜித்தான்.

மேலும்"நரகத்தின் வாசல் வரை சென்று திரும்பி வந்தவன் நான். ஆனால், உன் கண்களின் ஆழத்தை இன்னும் கடக்க முடியவில்லை."எ‌ன்று அவன் கூற அது அவள் மனதை கரைய செய்தது .

அவன் அந்த ரகசியத்தைக் கூறி முடித்த அதே நேரத்தில், அவனது முறுக்கேறிய, உக்கிரமான ஆண் குறி மெதுவாகக் கீழே இறங்கி, அவனது ஜொள்ளாலும் அவளது ஜீவ அமுதத்தாலும் நனைந்து உருகிக் கிடந்த அவளது பெண்மையின் இதழ்களை லேசாக அழுத்தத் தொடங்கியது.

"என் கடந்த காலம் நீயாக இருந்தால், என் எதிர்காலம் என்னவாகப் போகிறது காத்தவராயா?"பிரியங்கா தவிப்புடன் கேக்க, காத்தவராயன் பதில் சொல்லவில்லை..இன்னும் அவன் ஆண் குறியை அவள் பெண்மையின் இதழ்கள் மீது அழுத்தினான்.



அப்போ தான் பிரியங்காவிற்கு அந்தத் தொடுதலின் தீவிரம் முழுமையாகப் புரிந்தது. அவனது ஆண்மையின் கடினமான அழுத்தம் அவளது மென்மையான பெண்மை இதழ்களின் மீது படரப் படர, அவளது உடலில் ஒரு புதிய அதிர்வு பரவியது. பயமும், தன் தோழிகளைப் பற்றிய குழப்பமும் ஒருபுறம் அவளை வாட்டினாலும், அந்த அமானுஷ்யத் தீண்டல் அவளது உடலின் ஆழத்தில் ஒரு கட்டுக்கடங்காத ஏக்கத்தைக் கிளப்பியது.

"காத்தவராயா..." என்று அவளது உதடுகள் மெல்ல முனகின.

பிரியங்கா மனதுக்குள்"உன்னைப் பார்த்தால் என் இதயம் உன்னை நம்பச் சொல்கிறது; என் அறிவோ உன்னிடம் இருந்து ஓடச் சொல்கிறது."

அவள் தவிப்பதை ரசித்தபடியே, அவன் தன் முகத்தை அவளது முகத்திற்கு இன்னும் நெருக்கமாகக் கொண்டு வந்தான். அவனது அனல் பறக்கும் மூச்சு அவளது உதடுகளில் பட்டது. அவனது ஆண் குறி அவளது பெண்மையின் ஈரப்பகுதியை மேலும் ஆழமாக முட்டி அழுத்த, பிரியங்கா தன் இடுப்பை லேசாக வளைத்து அவனது அசைவிற்குத் தானாகவே வழிவிட்டாள்.

"இனி உன்னைத் தடுக்க அந்த யட்சியும் இல்லை, வேறு எந்தச் சக்தியும் இல்லை. நீயும் நானும் இணைய வேண்டியது பிரபஞ்ச விதி," என்று கூறியபடி, காத்தவராயன் தன் கைகளை அவளது இடுப்பின் கீழ் கொடுத்து அவளைத் தூக்கினான். அவளது பெண்மை இதழ்கள் அவனது ஆண்மையின் முழு வடிவத்தையும் ஏற்கும் பொருட்டு மெல்ல விரிந்தன.

அதே நொடியில், காத்தவராயனின்  உள்மனது அவனுக்குள் ஒரு விசித்திரமான எச்சரிக்கையை விடுத்தது. 'இவளது பெண்மைக்குள் உன் ஆண் குறியைச் செலுத்தினால், உன் விதி அவ்வளவுதான்... உன் சகாப்தம் முடிந்துவிடும்!' என்ற அந்த எச்சரிக்கை அவனது ஆழ்மனதில் ஒரு மின்னல் போல வெட்டி மறைந்தது.

ஆயிரம் ஆண்டுகள் தன்னை வாட்டிய ஏக்கமும், எண்ணற்ற பிறவிகளாக அவளைத் தேடி அலைந்த தவிப்பும் ஒருபுறம் அவனை அவளை நோக்கி இழுத்துக் கொண்டிருந்தது. ஆனால், அவனது ஆழ்மனத்தின் மறுபுறமோ அவனை எச்சரித்துக் கொண்டே இருந்தது.

'இவள் வெறும் பெண்ணல்ல... உன் விதியின் முடிவைத் தீர்மானிக்க வந்தவள். அவளை அடைவதற்காக நீ பிறந்திருக்கலாம். ஆனால், அவளை அனுபவித்தால் உன் சகாப்தமே முடிந்துவிடும்!'

அந்த எச்சரிக்கையின் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் அவனது உள்ளத்தில் இடியென முழங்கின.

பிரியங்காவின் முகத்தை அவன் உற்றுப் பார்த்தான். அந்த விழிகளில் அவன் கண்டது வெறும் பேரழகை மட்டுமல்ல; எண்ணற்ற பிறவிகளாகத் தன்னை அழைத்துக் கொண்டிருக்கும் மதிவதனியின் முகத்தையும் தான்.

'நான் உன்னை அடைய விரும்புகிறேனா? இல்லை... உன்னோடு இருக்கத்தான் விரும்புகிறேனா?' என்று அவனுக்குள்ளேயே ஒரு கேள்வி எழுந்தது.

சாபம் காரணமாக அவளைத் தவிர வேறு எந்தப் பெண்ணையும் அவனால் தீண்ட முடியாது. ஆனால், அதே சாபம் அவனுக்கு இன்னொரு கொடூரமான கேள்வியையும் முன்வைத்தது. அவளை அடைந்தால், அவனது முடிவா? அல்லது அவளை இழந்துவிட்டால், மீண்டும் ஒரு யுகம் முழுவதும் தனிமையின் இருளில் அலைந்து திரிய வேண்டுமா?

ஆயிரம் ஆண்டுகள் காத்திருந்தவன், இப்போது அவளை அடைந்த பிறகும், அவளை இழந்து விடுவோமோ என்ற அச்சத்திலேயே தவித்துக் கொண்டிருந்தான்.

"ஆயிரம் ஆண்டுகள் நான் காத்திருந்தது உன்னைத் தேடி அல்ல, என்னை முழுமையாக்கும் என் பாதியைத் தேடித்தான், மதிவதனி!"

அந்த நொடியில் தான், காத்தவராயன் ஒரு கொடூரமான அமானுஷ்ய சக்தி மட்டுமல்ல; சாபத்திற்கும் காதலுக்கும் இடையே சிக்கித் தவிக்கும் ஒரு உயிரும் கூட என்பதை விதி அவனுக்கு நினைவூட்டியது.

அவனது உடலுக்கு அடியில் ஒரு பட்டாம் பூச்சியைப் போல நெளிந்து கொண்டிருக்கும் பிரியங்காவின் பேரழகு மேனியும், அவளது உடலிலிருந்து வெளிப்பட்ட காம சூடும் அந்த விவேகமான எச்சரிக்கையை அவனுக்குள் முற்றிலும் புறந்தள்ள வைத்தன. அவனது ஆண்மை வெறி அவனது புத்தியை அடியோடு மறைத்தது.

வியர்வை பூத்து, பனி படர்ந்த ரோஜா இதழ்களைப் போலப் பளபளத்துக் கொண்டிருந்த அவளது பால் வண்ண மேனியைக் கண்டவுடன், அவனது வாயில் மீண்டும் எச்சில் ஊறியது. அந்தப் போதையில் மெய்மறந்து, அவன் தன் இடுப்பை லேசாக அசைத்து, அவளது பெண்மை இதழ்களின் நடுவே தன் ஆண் குறியை இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமாக அழுத்தினான். அவனது ஆண்மையின் அந்த உக்கிரமான சூட்டைத் தன் அந்தரங்கத்தில் உணர்ந்த பிரியங்காவிற்குள் உணர்ச்சிகள் கட்டுக்கடங்காமல் வெடித்தன. அவள் தன் இரு கைகளையும் உயர்த்தி அவனது கழுத்தை ஒரு மாலை போல இறுக்கமாகச் சுற்றிக் கொண்டு, தன் இதழ்களை அவனது கழுத்துச் சதையில் பதித்து உக்கிரமாக உரசினாள். அவளது அந்த அணைப்பில் இன்னும் வெறி கொண்டவனாய், காத்தவராயன் மெல்ல மெல்லத் தன் இடுப்பை முன்னோக்கி நகர்த்தி, அவளது பெண்மையின் ஆழத்தை நோக்கி இன்னும் பலமாகத் தன் ஆண்மையை உள்ளே அழுத்தத் தொடங்கினான்.

அவளது பெண்மையின் இதழ்கள் அவனது ஆண்மையின் அழுத்தத்தை ஏற்கத் தொடங்கிய அந்த விநாடியில், இருவரின் உடல்களிலிருந்தும் வியர்வை முத்துக்கள் அரும்பி, அந்தப் பட்டு மெத்தையில் வழிந்தன. காத்தவராயனின் இடுப்பு அசைவுகள் ஒரு சீரான வேகத்தை எட்ட, அவனது ஒவ்வொரு ஆழமான அழுத்தத்திற்கும் பிரியங்காவின் பால் வண்ண உடல் அந்த மெத்தையில் வளைந்து நெளிந்து கொடுத்தது.

அவளது பின் கழுத்திலும் தோள்களிலும் தன் முகத்தைப் புதைத்துக் கொண்ட அவன், அவளது உடலின் அசல் பெண்மை நறுமணத்தையும் அதன் வெம்மையும் அணு அணுவாக உள்வாங்கினான். அவனது முறுக்கேறிய முதுகில் பிரியங்காவின் விரல்கள் இறுகப் பதிந்து நகக் கீறல்களை ஏற்படுத்தின. அந்த வலியும் சுகமும் அவனது ஆண்மை வெறியை இன்னும் பலமடங்கு உசுப்பிவிட்டன.

மங்கலான மஞ்சள் விளக்கொளியில், அந்தப் பழைய அறையின் சுவர்கள் இவர்களது ஆழமான மூச்சிரைப்பாலும், கட்டுக்கடங்காத முனகல்களாலும் நிறைந்து வழிந்தன. அவளது ஆழ்மனதில் இருந்த அத்தனை பயங்களும், தோழிகளைப் பற்றிய நினைவுகளும் இந்தக் காமப் பெருவெள்ளத்தில் அடித்துச் செல்லப்பட, பிரியங்காவும் அவனது அசைவுகளுக்கு இணையாகத் தன் இடுப்பைத் தூக்கித் ஒத்துழைத்தாள்.இருவரின் உணர்ச்சிகளும் அணை உடைந்த வெள்ளமாக மாறி, அந்தப் பட்டு மெத்தையை ஒரு போர்க்களமாக மாற்றியிருந்தது.



இருவரின் உடல்களும் ஒரு  பிணைப்பில் சிக்கி, எங்கே அவனது உடல் முடிகிறது, எங்கே அவளது உடல் தொடங்குகிறது என்று பிரித்தறிய முடியாதபடி பிண்ணிப் பிணைந்து கிடந்தன. படுக்கையின் வெம்மையில் அவர்களது பால் வண்ண மேனியும் கறுத்த மேனியும் ஒன்றோடொன்று உரசிக் கலந்த காட்சி, இருவேறு உலகங்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று மோதி இணைவதைப் போல இருந்தது.
காத்தவராயனின் கரடுமுரடான, நீளமான கைகள் பிரியங்காவின் வழுவழுப்பான மேனியில் காம வரைபடம் வரைந்து கொண்டிருந்தன. அவனது அகன்ற உள்ளங்கைகள் அவளது மெல்லிய இடுப்பைச் சுற்றி வளைத்து, அவளைத் தன் உடலோடு இன்னும் இறுக்கமாக அமுக்கிப் பிணைத்துக் கொண்டன. அவனது விரல்கள் அவளது முதுகின் தண்டுவடத்தில் மெதுவாக இறங்கி, அவளது பிட்டங்களின் சதையைத் தன் பலமான பிடிக்குள் கொண்டு வந்து பிசைந்தன. அவனது ஒவ்வொரு அழுத்தத்திற்கும் அவளது உடல் காற்றில் லேசாக எழும்பிப் பின் மெத்தையில் சரிந்தது.

அதே நேரத்தில், அவனது கறுத்த, தடித்த உதடுகள் அவளது மேனியில் ஒரு வேட்டையாடும் மிருகத்தைப் போல உலவத் தொடங்கின. அவளது காதோரங்களில் மெல்லக் கவ்வி, அவளது உணர்ச்சிகளைத் தூண்டும் நரம்புகளைத் தன் பற்களால் லேசாகக் கடித்தான்.மெல்ல அவள் இதழ்களை உறிஞ்சி சுவைத்தான். அங்கிருந்து நகர்ந்து அவளது வளைந்த கழுத்துச் சதை, தோள்பட்டைகள் என அவனது உதடுகள் அனல் பறக்க உரசின. அவளது நெஞ்சுப் பகுதியின் மீது தன் முகத்தைப் புதைத்து, அவளது மூச்சுக்காற்றின் வேகத்தில் ஏறி இறங்கும் மார்பகங்களின் மீது தன் ஈரமான நாவால் கோலமிட்டான்.

பிரியங்கா அவனது இந்தத் தீவிரமான தீண்டல்களிலிருந்து தப்ப முடியாமல், அதே சமயம் அந்தச் சுகத்தை மறுக்க முடியாமல் தன் கால்களால் அவனது இடுப்பை மேலும் இறுக்கமாகப் பின்னிக் கொண்டாள். அவனது உதடுகளின் சூடும், அவளது இடுப்பைத் தாங்கிப் பிடித்திருக்கும் அவனது கைகளின் பலமும் அவளை ஒட்டுமொத்தமாகக் காமக் கடலில் மூழ்கடித்தன.

அவர்களின் இடுப்புப் பகுதிகள் இன்னும் பலமாக ஒன்றோடொன்று முட்டி மோதிக் கொள்ள, உடலுடன் உடல் உரசும் சுகத்தின் உக்கிரம் பிரியங்காவின் புத்தியை அடியோடு மழுங்கடித்தது. அவளுக்குள் இருந்த பயமும் நாணமும் முற்றிலும் மறைந்து, ஒருவித அநாகரிகமான காமக் கிறக்கம் அவளது பேச்சில் குடியேறியது.
அவனது கறுத்த, முறுக்கேறிய உடலின் பாரத்தைத் தாங்க முடியாமல், அவளது இதழ்கள் தானாகவே வார்த்தைகளைக் கொட்டின. "விடாதடா... விடாதடா எருமை மாடே... இன்னும் பலமா... ஆஹ்... உன்னால் என் பெண்மை முழுக்கப் பொங்கி வழியுதடா..." என்று தன் இடுப்பை மேல்நோக்கித் தூக்கி முனகினாள்.

காத்தவராயனின் வேகமான உந்துதல்களுக்கு ஈடுகொடுக்க முடியாமல் அவளது வெண்ணிற மார்பகங்கள் வேகமாக ஏறி இறங்கின. "மூச்சு வாங்குதடா... ஆனாலும் நிறுத்தாதே... அப்படித் தான்... இன்னும் ஆழமாக... என்னை அப்படியே கிழித்து உள்ளே போடா..." என்று கட்டுப்பாடு இழந்து அவனது காதோரம் கத்தினாள்.
அவளது உடலின் ஈரப்பதம் அவனது ஆண்மையோடு உரசி ஒரு விசித்திரமான சத்தத்தை எழுப்ப, அந்தப் போதையில் அவளது விரல்கள் அவனது முதுகை உக்கிரமாகப் பிய்த்தெடுத்தன. "என் தோழிகளை விட நான் தான் உனக்குச் சுகம்னு சொல்லுடா... ஆஹ்... இன்னும் பலமாக அமுக்குடா..." என்று காம வெறியில் கத்தினாள் ..



காத்தவராயன் பிரியங்காவின் மேல் முழுமையாகப் படர்ந்திருந்த தன் நிலையை மாற்றி, அவளது பெண்மையிலிருந்து தன் ஆண் குறியை மெதுவாக உருவி எடுத்தான். அந்தத் தீடீர் பிரிவின் ஏக்கத்தில் பிரியங்காவின் உடல் ஒரு கணம் தவிப்பால் நடுங்கியது.
அடுத்த கணமே, அவன் படுக்கையில் அவளது பக்கவாட்டில் படுத்து, அவளது முதுகுப் புறமாக மெல்ல நகர்ந்து வந்தான். அவனது வலுவான கரங்கள் அவளது வழுவழுப்பான இடுப்பின் மத்தியில் இறுகப் பதிந்து, அவளைத் தன் வசமாக பலமாக அழுத்திப் பிடித்தன. அவளது பின் கழுத்தின் வளைவில் தன் உஷ்ணமான உதடுகளைப் பதித்து, ஈரமான முத்தங்களை அடுக்கடுக்காகப் பொழிந்தான்.

அதே நேரத்தில், அவளது பிட்டங்களின் நடுவே தன் முறுக்கேறிய ஆண் குறியை மெல்ல உரசித் தேய்த்து, அவளது உணர்ச்சிகளை மேலும் உசுப்பிவிட்டான். அந்தத் தீண்டலின் புதிய சூடு அவளது உடலின் பின் பாகம் முழுவதும் ஒரு மின்சாரத்தைப் பாய்ச்சியது. அப்படியே அவளது இடுப்பைத் தனக்கு இணையாக வளைத்து, இந்த புதிய கோணத்தில் (position) அவளது பெண்மையின் ஆழத்திற்குள் தன் ஆண் குறியை மீண்டும் மெதுவாகவும் அழுத்தமாகவும் செலுத்த ஆரம்பித்தான்.
முன்னெப்போதையும் விட இந்த நிலை அவளது நரம்புகளுக்கு இன்னும் அசாத்தியமான, எல்லையற்ற சொர்க்கத்தைக் கொடுக்க, பிரியங்காவால் தன் உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்தவே முடியவில்லை.


தன் இடுப்பை இன்னும் பின்னோக்கி முட்டி, அவனது அசைவிற்குத் ஒத்துழைத்தபடியே, "ஆஹ்... என்னடா இது... இப்படி ஒரு சுகமா... என் இடுப்பே உடையுதுடா..." என்று மூச்சிரைக்க முனகினாள்.

அவனது ஆண் குறி அவளது பெண்மையின் சுவர்களை இன்னும் ஆழமாக உரசிச் சென்ற வேளையில், "விடாதே... அப்படியே உள்ளே தள்ளுடா... என் தோழிகளுக்குக் கூட இந்தச் சுகம் கிடைச்சிருக்காது... ஆஹ்... காத்தவராயா... என்னை என்ன வேணா பண்ணுடா..." என்று நாணமில்லாமல் உளறினாள்.

ஒவ்வொரு முறையும் அவன் தன் இடுப்பை பலமாக முட்டி உள்ளே செலுத்தும் போதும், அவளது பெண்மையின் இதழ்கள் அவனது ஆண்மையின் அடிப் பகுதி வரை கவ்விப் பிடித்துக் கொண்டன.

அவளது உடலின் ஈரப்பசையும் அவனது ஆண் குறியின் சூடும் உரசி உரசி, அந்த அந்தரங்கப் பகுதியில் ஒரு வழுவழுப்பான காமத் திரவம் பெருக்கெடுத்து ஓடியது. பிரியங்கா அந்த உச்சக்கட்ட சுகத்தின் தாளாமல், மெத்தையில் தன் முகத்தைப் புதைத்துக் கொண்டு தன் பிட்டங்களை இன்னும் பின்னோக்கித் தூக்கிக் காட்டினாள்.

"ஆஹ்... அப்படியேதான்... இன்னும் உள்ளே தள்ளுடா... என் யோனி முழுக்க உன் சூடு ஏறுதுடா... என்னை முழுசா அனுபவிடா..." என்று காமக் கிறக்கத்தில் கொச்சையாகக் கத்தினாள்.

அவனது அனல் பறக்கும் மூச்சு அவளது முதுகிலும் பிட்டங்களிலும் பட்டு அவளை இன்னும் கிறங்கடிக்க, அவள் தன் கால்களை இன்னும் அகல விரித்து அவனது முழு நீளத்தையும் தனக்குள் ஏற்கத் துடித்தாள். இருவரின் காம வெறியும் அடங்காத வெள்ளமாய் மாறி, அந்தப் படுக்கையை ஒரு உக்கிரமான காமக் களமாக மாற்றியிருந்தது.

"ஆஹ்... பிரியங்கா... உன்னை விட எனக்குச் சுகம் தந்தவள் எவளுமில்லை..." என்று காத்தவராயன் தன் கரகரப்பான குரலில் அவளது காதோரம் கர்ஜித்தான்.


அவனது ஆண்மையின் ஆழத்திலிருந்து தகிக்கும் வெம்மையுடன் காமத் திரவம் அணை உடைந்த வெள்ளமாகப் பெருகிப் பாய்ந்தது. அனலாக உறைந்திருந்த அந்த விந்துத் திரவம், பிரியங்காவின் பெண்மையின் உள்சுவர்களில் தாரை தாரையாகப் பொழிந்து, அவளது அந்தரங்கப் பகுதியை முழுமையாக நனைத்தது.

அவனது உடலின்  சூடும், அவளது பெண்மையின் வழுவழுப்பான ஈரப்பதமும் ஒன்றோடொன்று கலந்த அந்த நொடிகள் அவளுக்குள் ஒரு பேரானந்த அதிர்வை ஏற்படுத்தின. அவனது ஆண் குறியிலிருந்து வெளிப்பட்ட ஒவ்வொரு துளி திரவத்தின் வெம்மையும் அவளது நரம்புகளின் வழியே மின்சாரமாகப் பாய்ந்து, அவளது அடிவயிற்றில் ஒரு விசித்திரமான, இதமான சிலிர்ப்பை உண்டாக்கியது.

அந்த வெம்மை அவளது ஒட்டுமொத்தப் பெண்மைச் சுவர்களையும் தழுவி நனைத்த போது, பிரியங்கா அதுவரை உணராத ஒரு பரவச நிலைக்குச் சென்றாள். அவளது பெண்மையின் தசைகள் அந்தச் சூட்டை உள்வாங்கிக் கொண்டு, அவனது ஆண்மையை இன்னும் இறுக்கமாகக் கவ்விப் பிடித்துக் கொண்டன. அந்தத் திரவத்தின் கலப்பால் உண்டான சுகத்தின் தீவிரம் தாங்க முடியாமல், அவளது உடல் படுக்கையில் அடியோடு விறைத்து, மெதுவாக அடங்கியது.

இருவரின் ஜீவத் திரவங்களும் ஒன்றோடொன்று கலந்து அவளது பெண்மையின் வழியே வழுக்கிக் கொண்டு மெத்தையில் சரிந்த வேளையில், பிரியங்கா ஒரு நீண்ட, நிம்மதியான பெருமூச்சுடன் தன் கண்கள் செருக, அவனது மார்பில் ஒட்டுமொத்தமாகக் களைத்துச் சரிந்தாள்.

அந்தப் படுக்கையறையின் மாடத்தில் தொங்கிக் கொண்டிருந்த தடித்த பட்டுத் திரைச்சீலை, ஜன்னல் வழியே புகுந்த இரவுக் காற்றில் மெல்ல விலகியது. மேகக் கூட்டங்களைக் கிழித்துக் கொண்டு வெளிப்பட்ட முழு நிலவின் பால் போன்ற வெளிச்சம், அந்த இருண்ட அறைக்குள் வெள்ளமாகப் பாய்ந்தது.
நிலவின் குளிர்ந்த ஒளி, படுக்கையில் இன்னும் பிரிக்க முடியாதபடி ஒட்டிப் பிணைந்திருந்த அவர்களது உடல்களின் மேல் படர்ந்தது. ஆடை ஏதுமில்லாத அந்தப் பிறந்த மேனி அழகு, நிலவொளியில் ஒரு காவியச் சிற்பத்தைப் போலக் காட்சியளித்தது.

காத்தவராயனின் கறுத்த, முறுக்கேறிய ஆண்மை நிறைந்த முதுகும், அவனது பிடிக்குள் சிக்கியிருந்த பிரியங்காவின் பால் வண்ண உடலின் வளைவுகளும் அந்த வெளிச்சத்தில் அனல் பறக்கும் காமப் படமாகத் துலங்கின. வியர்வை முத்துக்கள் நிலவொளியில் வைரம் போல் ஜொலித்தன.

அதே நேரத்தில், அந்த நிலவின் வெளிச்சம் அறையின் மூலையில் இருந்த ஒரு பழங்காலத்து பிரம்மாண்டமான நின்ற கோலக் கண்ணாடியின் மீது பட்டு, அங்கிருந்து நேராக எதிரொலித்து (reflect) படுக்கையின் எதிர்ப் பக்கச் சுவரில் விழுந்தது.

களைப்பில் கண்கள் செருகிக் கிடந்த பிரியங்கா, அந்தத் திடீர் வெளிச்சத்தின் மாற்றத்தால் மெதுவாகத் தன் கண்களைத் திறந்து சுவரைப் பார்த்தாள். கண்ணாடியின் எதிரொலிப்பில், அந்தச் சுவரில் செதுக்கப்பட்டிருந்த  ஒரு விசித்திரமான குறியீடு அவளது கண்களில் பட்டது. அதுவரை அந்த அறையின் இருளில் மறைந்திருந்த ஏதோ ஒரு பயங்கரமான அல்லது ஆச்சரியமான ரகசியம் இப்போது அந்த நிலவொளியின் மாயத்தால் அவளுக்கு வெளிச்சமிட்டுக் காட்டியது. அவளது காமக் கிறக்கம் சட்டென்று மறைந்து, கண்கள் அதிர்ச்சியால் விரிந்தன.

 lovely writing feels natural with some magical moments between them but feels bit normal one too yenoh specialised scenes therila brother may be long episodes podavae idhu synch agalay nu terila but satisified tha... Priyanka emotions anga mixed kathavrayan oda karadu morada kadhal unara vaikraa scenes nice

over all kathavarayan had some positives but negatives make big impact

antha air la clothes vachi undress panna scene la mela aadai avkuraa scene miss agee na feel

but adhu padikum pothu feel nice  

keep rocking brother..end la oru twist nice

[Aasiqq3]

என் கதையை படித்து ஆதரவு தாங்க நண்பர்களே

கருப்பர்களிடம் சிக்கிய காமிலா!

[Kinglion]

Very good narrative

[Kinglion]

Indru update irukka Nanba

[Kinglion]

Intha week update illaye

[Arun_zuneh]

Episode - 182

இந்த பாகத்தில் அனுவை காத்தவராயன் அறிவு இல்லாமல் இன்னோரு உடலை கொண்டு புணர்கிறான். அனுவும் உடல் எதுவாக இருந்தால் என்னுள் செலுத்துவது காத்தவராயன் தானே என்று காமத்தை காதல் கொண்டு பரிமாறிக்கொள்கிறாள். இதை அனைத்தும் பிரியங்கா பக்கத்தில் இருந்தே பார்த்து காம அவஸ்தை படுவது பரிதாபமாக இருக்கிறது

[Geneliarasigan]

Sorry நண்பர்களே..இந்த week என்னால் update போட முடியல..Month end, sunday கூட work..target pressure

[rameshsurya84]

OK NANBA. NO PROBLEM. WE ALWAYS READY TO WAIT WHEN YOU UPDATE THE STORY.

[Blackknight2]

Bro summa unga story theeya iruku I really like it so much and you deserve all the accolades. Orae oru chinna doubt spoiler kekala ishitha kooda kathavarayan gilma scene iruka futurela yethir paakalama?

[Blackknight2]

Bro summa unga story theeya iruku I really like it so much and you deserve all the accolades. Orae oru chinna doubt spoiler kekala ishitha kooda kathavarayan gilma scene iruka futurela yethir paakalama?

[Geneliarasigan]

இந்த அப்டேட்டின் மிகப்பெரிய பலம், காத்தவராயன்–பிரியங்கா உறவை வெறும் காமக் காட்சியாக மட்டும் இல்லாமல், சாபம், மறுபிறவி, அமானுஷ்யம், காதல், விதி ஆகியவற்றோடு இணைத்துக் காட்டியிருப்பதுதான்.

பலங்கள்:
அமானுஷ்ய உலகக் கட்டமைப்பு
சகோச்சி யட்சி, மதிவதனி, சாபம், ஆயிரம் ஆண்டுகள் காத்திருப்பு போன்ற விஷயங்கள் கதைக்கு தனித்துவத்தைத் தருகின்றன.
நிலவொளியில் வெளிப்படும் குறியீடு போன்ற முடிவு, அடுத்த அத்தியாயத்தின் மீதான ஆர்வத்தை அதிகரிக்கிறது.

உணர்ச்சிகளின் முரண்பாடு
பிரியங்காவின் மனநிலை (பயம் – ஈர்ப்பு – அருவருப்பு – குழப்பம் – காதல்) நன்றாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது.
"நான் உன்னை அடைய விரும்புகிறேனா? இல்லை... உன்னோடு இருக்கத்தான் விரும்புகிறேனா?" என்ற காத்தவராயனின் உள்ளார்ந்த போராட்டம், கதாபாத்திரத்திற்கு ஆழத்தை அளிக்கிறது.

உரையாடல்கள்
"நரகத்தின் வாசல் வரை சென்று திரும்பி வந்தவன் நான். ஆனால், உன் கண்களின் ஆழத்தை இன்னும் கடக்க முடியவில்லை." போன்ற வரிகள் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.
காத்தவராயன் வெறும் வில்லனாக இல்லாமல், சாபத்தால் துன்பப்படும் ஒரு உயிராகவும் தெரிகிறான்.

கடைசியில் வரும் குறியீடு (symbol) பற்றிய காட்சி மிகவும் சுவாரசியமாக உள்ளது. அதை இன்னும் மர்மமாக அமைத்திருந்தால் அடுத்த அப்டேட்டிற்கான எதிர்பார்ப்பு அதிகரித்திருக்கும்.
உதாரணமாக, அந்தக் குறியீட்டைப் பார்த்தவுடன் பிரியங்காவிற்கு ஒரு பழைய நினைவு தோன்றுவது போன்ற சிறிய குறிப்புகள் கதையை மேலும் உயர்த்தும்.

இந்த அப்டேட்டின் மிகச் சிறந்த அம்சம், கதை இறுதியில் உடல் சார்ந்த தருணத்திலிருந்து மீண்டும் மர்மத்திற்குத் திரும்புவது. நிலவொளி, கண்ணாடியின் எதிரொளிப்பு, சுவரில் மறைந்திருந்த குறியீடு ஆகியவை அடுத்த அத்தியாயம் ஒரு பெரிய ரகசியத்தை வெளிப்படுத்தப் போகிறது என்ற உணர்வை வாசகர்களுக்கு ஏற்படுத்துகின்றன. இது தொடரின் மீது ஆர்வத்தைத் தக்கவைக்கும் ஒரு நல்ல முடிவாக அமைந்துள்ளது.

Thank you for review bro

[Pannikutty Ramasamy]

Excellent update nanba

[Geneliarasigan]

Superb continuation..

Thank you

[Geneliarasigan]

 lovely writing feels natural with some magical moments between them but feels bit normal one too yenoh specialised scenes therila brother may be long episodes podavae idhu synch agalay nu terila but satisified tha... Priyanka emotions anga mixed kathavrayan oda karadu morada kadhal unara vaikraa scenes nice

over all kathavarayan had some positives but negatives make big impact

antha air la clothes vachi undress panna scene la mela aadai avkuraa scene miss agee na feel

but adhu padikum pothu feel nice  

keep rocking brother..end la oru twist nice

என்னோட கதையில் நீண்ட நாள் வாசகராக தொடர்ந்து பதிவு போடும் நன்றி நண்பா

அந்த air la மேலாடை அவுக்கும் சீன் மறந்து விட்டேன்..

[Geneliarasigan]

Very good narrative

Thank you bro

[Geneliarasigan]

இந்த பாகத்தில் அனுவை காத்தவராயன் அறிவு இல்லாமல் இன்னோரு உடலை கொண்டு புணர்கிறான். அனுவும் உடல் எதுவாக இருந்தால் என்னுள் செலுத்துவது காத்தவராயன் தானே என்று காமத்தை காதல் கொண்டு பரிமாறிக்கொள்கிறாள். இதை அனைத்தும் பிரியங்கா பக்கத்தில் இருந்தே பார்த்து காம அவஸ்தை படுவது பரிதாபமாக இருக்கிறது

Thank you nanba for the comments

[Geneliarasigan]

Episode - 185

பிரியங்காவின் சிலிர்க்க வைக்கும் பட்டுப் போன்ற வெளுத்த கால்கள், கட்டிலை விட்டு விலகி அந்த அறையின் ஜில்லென்ற  தரையில் மெதுவாகப் பதிந்தன. நிலவொளி பரவியிருந்த சுவரை நோக்கி அவளது பாதங்கள் தயங்கித் தயங்கி அடியெடுத்து வைத்தன.
அவள் ஒவ்வொரு அடி எடுத்து வைக்கும் போதும், அவளது அடிவயிற்றின் லேசான அழுத்தத்தால், அவளது பெண்மையின் ஆழத்தில் நிரம்பியிருந்த காத்தவராயனின் வெண் முத்துக்கள் சொட்டுச் சொட்டாகத் தரையில் சிந்திக் சிதறின. அவை கீழே அவிழ்ந்து சுருண்டு கிடந்த அவளது பட்டாடைகள் மீதும், அவளது பளபளப்பான தொடை வழியேயும் வழிந்து தெறித்து, நிலவொளியில் பனித்துளிகள் போல ஜொலித்தன.

சுவரை நெருங்கியதும், நிலாவின் ஒளி பட்ட போதிலும் அந்தப் பழங்காலத்து சுவர் ஓவியம் மங்கலாகவும் தெளிவற்றதாகவும் மட்டுமே தெரிந்தது. பிரியங்கா புருவங்களை நெருக்கி அதை உற்றுப் பார்க்க முயன்ற அந்த விநாடியில், அங்கே ஒரு பேரதிசயம் நிகழத் தொடங்கியது.

திடீரென, சுவரின் ஓரத்தில் பொறிக்கப்பட்டிருந்த ஒரு சிறிய தாமரை வடிவம் மெதுவாக ஒளிரத் தொடங்கியது.
அந்த ஒளியிலிருந்து தங்கத் துகள்கள் போன்ற ஆயிரக்கணக்கான மின்மினிப் பூச்சிகள் தோன்றி, வானத்தில் நட்சத்திரங்கள் சுழல்வதைப் போல வட்டமிட்டு பறந்தன. அவை சாதாரண பூச்சிகள் அல்ல; ஒவ்வொன்றின் சிறகுகளிலும் பண்டைய எழுத்துக்கள் மின்னின. அவை சுவரைச் சுற்றி ஒரு மந்திர வட்டத்தை உருவாக்கியபோது, ஓவியத்தின் எல்லைகள் உயிர்பெற்று அசையத் தொடங்கின.

அந்தச் சித்திரங்கள் இனி வெறும் ஓவியங்களாக இல்லை. அவற்றின் உள்ளே நதிகள் ஓடின. மரங்களின் இலைகள் காற்றில் அசைந்தன. அரண்மனைக் கோபுரங்களில் கொடிகள் படபடத்தன. பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் மறைந்துபோன ஒரு உலகம் மீண்டும் கண்முன் உயிர்த்தெழுந்தது.

முதலில் மகேந்திரபுரி நாட்டின் பிரம்மாண்டமான தோற்றம் வெளிப்பட்டது. வானத்தைத் தொட்ட கோபுரங்கள், தங்கம் பதித்த வீதிகள், நீலமணிக் கற்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அரண்மனைகள்—அனைத்தும் ஒரு தேவலோகத்தைப் போல ஒளிர்ந்தன.
அவளது இதயம் ஒரு கணம் துடிப்பதை மறந்தது. அவள் பார்க்கும் காட்சி ஒரு கதையல்ல; அது அவளது சொந்த வரலாறு என்பதை அவளது ஆன்மா உணர்ந்தது.பின்னர் அந்த நாட்டின் வீரமிகு அரசன் தோன்றினான். அவனது கரங்களில், நிலவொளியால் செதுக்கப்பட்ட சிலைபோல் ஒரு பெண் குழந்தை புன்னகைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

அந்த அரசனின் முகத்தை உற்றுநோக்கிய பிரியங்காவின் உடல் சிலிர்த்தது. ஏனோ அந்த முகம் அவளுக்கு மிகவும் பரிச்சயமாகத் தோன்றியது. சில நொடிகள் கழித்தே, இந்த ஜென்மத்தில் தன் தந்தையாக வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் மனிதரின் சாயலே அந்த அரசனின் முகத்தில் பிரதிபலிப்பதை அவள் உணர்ந்தாள். அந்த உணர்வு அவளது இதயத்தை விளங்காத பாசத்தாலும், ஆச்சரியத்தாலும் நிரப்பியது.

அடுத்தடுத்த ஓவியங்கள் தாமாகவே மாறின. அவளது சிறுவயது, அவளது கல்வி, அவளது கனவுகள், அவளது இழப்புகள், அவளுக்கே மறந்துபோன நினைவுகள்—அனைத்தும் ஒளியால் வரையப்பட்ட காவியப் பக்கங்களைப் போல அவள்முன் விரிந்தன.

அடுத்ததாக மின்மினிப் பூச்சிகள் கூட்டம் அடுத்த ஓவியத்தின் மீது ஒளியைப் பரப்பின. அந்தக் காட்சி தோன்றிய நொடியே, பிரியங்காவின் கண்கள் விரிந்தன.

அது அவளது பூப்பெய்திய பருவத்தைச் சித்தரிக்கும் ஓவியமாக இருந்தது.

அரண்மனையின் மைய மண்டபம் முழுவதும் மலர்களாலும், மணம் வீசும் சந்தனத் தோரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது. பொற்கொத்துவிளக்குகளின் ஒளி எங்கும் பரவி, அந்த இடத்தை தேவலோக மண்டபமாக மாற்றியிருந்தது. இசைக் கருவிகளின் இனிய நாதம் காற்றில் மிதந்து கொண்டிருந்தது.

அந்த மண்டபத்தின் நடுவில், வண்ணமயமான பட்டாடைகள் அணிந்த எண்ணற்ற பெண்கள் ஒரு வட்டமாக நின்றிருந்தனர். ஒவ்வொருவரும் தேவதைகளைப் போல பேரழகுடன் ஜொலித்தனர். அவர்களது ஆபரணங்களின் மின்னலும், முகங்களின் பொலிவும், அந்தக் காட்சியை ஒரு சொர்க்கத் திருவிழாவைப் போல மாற்றியிருந்தது.

ஆனால் அந்தப் பெண்களின் நடுவில் யாரோ ஒருவர் மறைந்திருந்தார்.

பிரியங்காவின் பார்வை அந்த மர்மமான உருவத்தைத் தேடியது.

அப்போது, ஓவியத்திலிருந்த பெண்கள் ஒருவர் பின் ஒருவராக மெதுவாக விலகத் தொடங்கினர். தாமரை இதழ்கள் மலர்வதைப் போல அந்த வட்டம் மெல்லப் பிரிந்தது. ஒவ்வொரு பெண்ணும் விலகியபோதும், நடுவில் இருந்த அந்த உருவம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வெளிப்பட்டது.

இறுதியாக, கடைசி பெண்ணும் புன்னகையுடன் விலகிச் சென்றாள்.

அந்தக் கணத்தில், அந்த மண்டபம் முழுவதும் ஒளிர்ந்தது.

நடுவில் நின்றிருந்தவள் வேறு யாருமல்ல... அவளே.



பொன்னிறப் பட்டாடையில் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்த அந்த இளவரசி, பூரண நிலவு மேகங்களுக்குள் இருந்து வெளிவருவது போல ஜொலித்தாள். அவள் வெளிப்பட்ட அந்த நொடியிலேயே, அவளைச் சுற்றி நின்றிருந்த பெண்களின் அழகு கூட மங்கிப்போனது. இரவின் வானில் பூரண நிலவு உதித்தவுடன், அதன் பேரொளியில் விண்மீன்களின் பிரகாசம் அடங்கிப்போவது போல, அந்த மண்டபத்தில் இருந்த பேரழகிகளின் ஒளியெல்லாம் அவளது பேரழகின் முன்னே மெல்ல மறைந்துவிட்டது.

அவளது முகம் தெய்வீக ஒளியால் நிரம்பியிருந்தது. செதுக்கப்பட்ட சிற்பத்தைப் போல நேர்த்தியான முகவடிவம், முத்துக்களைப் போல் பிரகாசித்த பற்கள், இதயங்களை மயக்கும் அந்த மென்மையான புன்னகை—அவளைப் பார்த்தவர் கண்களைத் திருப்ப முடியாத அளவிற்கு அவள் பேரழகுடன் காட்சியளித்தாள்.

அவளது கண்களில் குழந்தைப் பருவத்தின் குறும்புகள் இன்னும் மிச்சமிருந்தாலும், அதனுள் புதிதாக மலர்ந்த பெண்மையின் கம்பீரமும் கலந்து இருந்தது. ஒரு சிறுமி இளவரசியாக மலர்ந்த தருணத்தை அந்த ஓவியம் உயிரோடு பேசுவது போல இருந்தது.

அந்தக் காட்சியைப் பார்த்த பிரியங்காவின் இதயம் அறியாத மகிழ்ச்சியில் திளைத்தது. கண்ணாடியில் தன்னையே பார்ப்பதைப் போல ஒரு வினோதமான உணர்வு அவளை ஆட்கொண்டது. அந்த ஓவியத்தில் புன்னகைத்துக் கொண்டிருந்த இளவரசியின் முகமும், தன்னுடைய முகமும் ஒன்றாகக் கலந்துபோனதைப் போல அவளுக்குத் தோன்றியது.

"இது... நான்தான்..." என்று அவளது உதடுகள் தன்னையும் அறியாமல் முணுமுணுத்தன.

அந்த மங்கள நாளின் காட்சி இன்னும் அவளது கண்முன் விரிந்து கொண்டிருந்தது. மண்டபம் முழுவதும் கொண்டாட்டத்தின் மகிழ்ச்சி நிரம்பியிருந்தாலும், அவளது பார்வை அங்கே ஒரு மூலையில் வைக்கப்பட்டிருந்த தனது அபூர்வமான வில்லின் மீது சென்று நின்றது.

ஏனோ அதை நோக்கிய கணமே அவளது இதயம் வேகமாகத் துடித்தது.
அவள் மெதுவாக முன்னேறிச் சென்று, அந்த வில்லின் மீது தனது விரல்களை பதித்தாள். பல ஆண்டுகள் பிரிந்திருந்த ஒரு தோழியை மீண்டும் சந்தித்தது போல அந்தத் தொடுதல் இருந்தது.

அடுத்த நொடியே, ஓவியம் முழுவதும் அலைகள் போல் அதிர்ந்து, வேறொரு காட்சியாக மாறியது.

இப்போது அவள் ஒரு இளவரசி அல்ல.
ஒரு வீராங்கனை.

பொன்னாலும் வைரங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட பட்டாடைகளுக்குப் பதிலாக, ஒளிரும் கவசம் அவளது உடலை மூடியிருந்தது. அவளது நீண்ட கூந்தல் போர்க்களக் காற்றில் கொடிபோல் பறந்தது. கம்பீரமான புரவியின் மீது அமர்ந்திருந்த அவள், தனது வில்லை முழு வலிமையுடன் இழுத்தாள்.

அவளது விரல்களில் இருந்து விடுபட்ட அம்புகள் மின்னலைப் போலப் பாய்ந்தன.
ஒவ்வொரு அம்பும் ஒரு எதிரி வீரனை வீழ்த்தியது.

எங்கும் வெற்றி.

எதிலும் வெற்றி.

அவள் காலடி வைத்த இடமெல்லாம் வெற்றிக் கொடிகள் நாட்டப்பட்டன. அவளது பெயரைக் கேட்டாலே எதிரி அரசர்கள் நடுங்கினர். போர்க்களத்தில் அவள் தோன்றினால், வெற்றி யாருக்கு என்பதே முன்கூட்டியே முடிவாகிவிடும் என்ற நிலை உருவானது.

அப்படிப்பட்ட அவளது வாழ்க்கையில் முதல் தடுமாற்றம் ஏற்பட்டது.
அது தோல்வி அல்ல.

விதி அமைத்திருந்த ஒரு திருப்பம்.
ஒரு கொடிய போரில், காத்தவராயனின் மகனை அவள் வீழ்த்திய பிறகு, பழிவாங்கும் நெருப்பு காத்தவராயனின் உள்ளத்தில் பற்றிக் கொண்டது.

நேரடி போரில் அவளை வெல்ல முடியாது என்பதை அறிந்த அவன், சூழ்ச்சியின் பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்தான்.
அதன் விளைவாக, மாயைகளாலும் மர்மங்களாலும் சூழப்பட்ட மாயமலையின் இதயப்பகுதிக்குள் அவள் தனிமைப்படுத்தப்பட்டாள்.

அங்கு வாள்களும் அம்புகளும் பேசவில்லை.

அறிவும் மனவலிமையும் மட்டுமே மோதின.

தன்னை வெல்ல யாராலும் முடியாது என்று நம்பியிருந்த அவள், அங்கே முதன்முறையாக தனது எல்லைகளை உணர்ந்தாள்.

நீண்ட போராட்டத்தின் முடிவில், விதி அவளுக்கு சாதகமாக அமையவில்லை.
காத்தவராயன் வென்றான்.

வில்லேந்திய வீரமங்கையாக வீறுநடை போட்டவள், இறுதியாக அவனது தந்திரத்தின் முன் பணிந்து, தன் பெண்மையையும், மானத்தையும் அவனிடம் முழுமையாக இழந்து நிற்கும் சோகக் காட்சியாக அந்த ஓவியம் அவளுக்கு முன்னால் விரிந்து பரந்தது.
இப்போது கட்டிலில் கிடக்கும் காத்தவராயனின் சுகத்திற்கு அடிமையாகிக் கிடக்கும் தன் நிலைக்கும், அன்று மாயமலையில் அவன் விரித்த வலைக்கும் உள்ள தொடர்பை உணர்ந்து பிரியங்காவின் உடல் நடுங்கியது.

அந்த ஓவியங்களின் அதிர்ச்சியிலிருந்து இன்னும் முழுமையாக மீளாத நிலையில் நின்றிருந்த பிரியங்கா, திடீரென்று தனது முதுகின் மீது படர்ந்த வெப்பமான மூச்சுக்காற்றை உணர்ந்தாள்.

அவளது இதயம் ஒரு கணம் வேகமாகத் துடித்தது.

சில மணி நேரங்களுக்கு முன்பு இருந்த அந்தத் தயக்கமும், விளங்காத பயமும், மனதை அலைக்கழித்த குழப்பமும் இப்போது அவளிடம் இல்லை. அவற்றின் இடத்தை ஒரு விசித்திரமான அமைதியும், சொல்ல முடியாத நெருக்கமான உணர்வும் ஆக்கிரமித்திருந்தன.

அவன் இன்னும் அவளைத் தொடவில்லை.

அவனது கரங்கள் அவளது தோள்களைத் தழுவவில்லை.

அவனது மேனி அவளது மேனியை உரசவில்லை.

ஆனால் அதற்கெல்லாம் அவசியமே இல்லாதது போல இருந்தது.

அவன் அருகில் இருப்பதை அவளது ஒவ்வொரு நரம்பும் உணர்ந்தது. அவனது மூச்சின் வெப்பம் அவளது முதுகில் மெதுவாகப் படர்ந்தபோது, அவனது இருப்பே அவளைச் சுற்றி ஒரு கண்ணுக்குத் தெரியாத வளையமாகப் பரவியிருந்தது.



upload png and get url

நிலவொளியில் மின்னிய அந்த அறையில், அவளது கூந்தலின் சில இழைகள் மெதுவாக அசைந்தன. அவற்றின் வழியே அவனது மூச்சின் சூடு அவளை எட்டியபோது, அவளது உதடுகளின் ஓரத்தில் அறியாமலேயே ஒரு மெல்லிய புன்னகை மலர்ந்தது.


பிரியங்காவின் நீண்ட, அடர்ந்த கூந்தல் அவளது மார்பின் இரு பக்கமும் சரிந்து, இயற்கை நெய்த ஆடை போல அவளது மேனியைப் பாதியளவு மறைத்திருந்தது.
காத்தவராயன் அவளை நெருங்கி வந்த அந்த  விநாடியில், அவளது உள்ளுணர்வில் ஒரு மெல்லிய நாணம் சட்டென்று விழித்துக் கொண்டது. அவளது கைகள் இயல்பாக, தன் பெண்மைப் பகுதியை மறைத்துக் கொள்ளும் விதமாகத் தாழ்ந்தன.

காத்தவராயன் தன் கறுத்த, வலுவான கரங்களை நீட்டி அவளது மென்மையான கைகளைப் பற்றி மெதுவாக உயர்த்தினான். அவளது கையைத் தன் கன்னத்தில் ஒற்றி, அவளது மென்மையான விரல்களின் ஸ்பரிசத்தை ஆழமாக உணர்ந்தான்.

அவனது சொரசொரப்பான கன்னத்தின் சூடு அவளது கைவிரல்களில் பரவ, "இத்தனை நூற்றாண்டுகள் கழித்தும் இந்தத் தீண்டலின் சுகம் மாறவே இல்லை..." என்று அவன் முணுமுணுத்த குரல் அவளது நெஞ்சில் ஒரு புதிய ஏக்கத்தை உருவாக்கியது.

காத்தவராயன் அவளது மென்மையான விரல்களைத் தன் சொரசொரப்பான உதடுகளில் மெதுவாகவும், அதே சமயம் அழுத்தமாகவும் உரசினான். அவளது பிஞ்சு வெண்டைக்காய் போன்ற விரல்களுக்கு ஒவ்வொன்றாக அனல் பறக்கும் முத்தமிட்டான். அவனது கறுத்த உதடுகள் பிரியக் திறக்க, அவளது விரல்களைத் தன் வாய்க்குள் வைத்து மெல்லச் சப்பத் தொடங்கினான்.
அவனது அந்தச் செயலில் அவளது மேனிக்குள் மீண்டும் ஒரு ரகசிய இசைத் தாளம் போடத் தொடங்கியது. அவன் ஒவ்வொரு விரலாகத் தன் வாய்க்குள் இழுத்துச் சப்பச் சப்ப, பிரியங்கா இன்பத் தவிப்பில் மீண்டும் துடிக்கத் தொடங்கினாள்.

ஒரு கையால் தன் நனைந்த பெண்மையை மூடியபடி, தன் சொந்த விரல்களாலேயே அவள் லேசாக அழுத்தத் தொடங்க, அவளது அடிவயிற்றில் ஒரு பெரிய புயலே உருவானது. அதே நேரத்தில், காத்தவராயனின் இன்னொரு வலுவான கை மெல்ல மெல்ல அவளது பளபளப்பான தொடையின் மீது படர்ந்து, அதை அழுத்தமாகத் தடவிச் சுகம் கண்டது.

காத்தவராயன் அவளது முதுகில் தன் சூடான உடம்பை  உரசிக் கொண்டே, "செய்த அதே தப்பை... இப்போ மீண்டும் இன்னொரு முறை செய்யலாமா பிரியங்கா?" என்று அவளது காதோரம் அனல் மூச்சால் ரகசியமாகக் கேட்டான்.
அவனது அந்த வினா பிரியங்காவிற்குள் ஒரு பெரும் புயலையே உருவாக்கியது. "வேண்டாம்" என்று மறுத்துச் சொல்ல அவளது உதடுகள் மறத்தன; அதே சமயம் "ம்ம்ம்..." என்று உடனடியாகச் சம்மதிக்க அவளது மனசாட்சியும் இடம் கொடுக்கவில்லை. வார்த்தைகள் அற்றுப்போய், அவள் முற்றிலும் மௌனமானாள். ஆனால், அவளது உடலிலிருந்து வெளிப்பட்ட மெல்லிய, தவிப்பான முனகல்கள் மட்டுமே அந்த நிலவொளி அறையின் அமைதியை லேசாகக் கிழித்துக் கொண்டிருந்தன.
பெரும்பாலான உணர்ச்சிப் போராட்டங்களில், பெண்களின் இந்த மௌனமே பேரமைதியான சம்மதமாக மாறிவிடுகிறதே!

அவளது மௌனத்தை தன் வெற்றியாகவும் சம்மதமாகவும் எடுத்துக் கொண்ட காத்தவராயன், தன் பிடியை இன்னும் இறுக்கினான். அவளது இடுப்பு வளைவில் தன் கரங்களை பலமாகப் பதித்து, அவளது கழுத்தின் பின்புறத்தில் தன் உதடுகளால் உஷ்ணக் கோலமிட்டான். அவளது மௌனமும், மெல்லிய முனகல்களும் அவனது காம வெறியை மேலும் தூண்ட, மீண்டும் ஒருமுறை அவளைத் தன் முழுமையான ஆதிக்கத்திற்குள் கொண்டுவர அவனது கரங்களும் இடுப்பும் மெல்ல நகரத் தொடங்கின.

பிரியங்காவின் சொந்தக் கரங்கள் கூட அவளது மேனியில் இதுவரை அவ்வளவு சுதந்திரமாக உலா வந்ததில்லை. ஆனால், காத்தவராயனின் கரங்கள் அவளது ஒவ்வொரு அங்குலத்திலும் அத்தனை அசாத்தியமான உரிமையையும் ஆதிக்கத்தையும் எடுத்துக்கொண்டன.

அவன் தன் கறுத்த உதடுகளால் அவளது வெண்சங்கு கழுத்தில் ஆழமாகத் தேய்த்து உரசி, தன் உக்கிரமான மூச்சுக்காற்றை அவளது உடலின் மீது இறக்கினான். அவனது அனல் மூச்சின் வேகத்தில், பிரியங்காவின் மார்பின் மீது ஆடைக் கவசம் போல மூடியிருந்த அடர்ந்த கூந்தல் கற்றைகள் மெல்ல விலகி அசைந்தன.

அடர்ந்த செடிகளுக்கும் கொடிகளுக்கும் நடுவே ஒளிந்திருக்கும் பளபளப்பான செர்ரி பழத்தைப் போல, அவளது ரோஜா நிற மார்புக் காம்பு நிலவொளியில் மிக அழகாக வெளிப்பட்டது. அவளது மேனியின் அந்தத் பகுதி காற்றில் சிலிர்க்க, காத்தவராயனின் பார்வை அந்தச் செர்ரி பழத்தின் மீது இன்னும் உக்கிரமாகப் பதிந்தது.

சற்று நேரத்திற்கு முன்புதான் அவளது அந்தச் செர்ரி பழத்தைப் போன்ற மார்புக் காம்பைத் தன் வாயிற்குள் கவ்வி இழுத்து, நாக்கால் மெல்ல சுழற்றி உருட்டி, சீண்டிச் சுவைத்த அந்த இன்ப நியாபகம் காத்தவராயனின் நினைவில் சட்டென்று மின்னி மறைந்தது.

அந்த நினைவே அவனது நரம்புகளில் தீயைப் பற்ற வைக்க, அவனது வாயில் தானாகவே எச்சில் ஊறியது.
அவனது அடிவயிற்றின் காம நரம்புகள் யாவும் ஒரே நேரத்தில் விழித்துக் கொள்ள, அவனது ஆணுறுப்பு தானாகவே விறைத்து, அனல் பறக்கும் கம்பீரத்தோடு நிமிர்ந்து நின்றது. அவனது உடலின் உஷ்ணம் பிரியங்காவின் பின்புறத்தில் இன்னும் அழுத்தமாக மோத, அவள் அந்த மாற்றத்தை தன் உடலால் உணர்ந்து மீண்டும் ஒருமுறை சிலிர்த்துப் போனாள்.

அவனது வலுவான கை அவளது நனைந்த பெண்மையிலிருந்து மெல்ல விலகி, அவளது ஒடுங்கிய இடுப்பு வளைவுக்குத் தாவியது. அங்கிருந்து பிரியங்காவின் கார்மேகம் போன்ற நீண்ட, அடர்ந்த கூந்தலுக்குள் நுழைந்தது.
அடர்ந்த காடுகளுக்குள் இரை தேடித் தாவி ஓடும் ஒரு காட்டு மிருகத்தைப் போல, அவனது விரல்கள் அவளது கூந்தல் கற்றைகளுக்குள் நீந்திச் சென்று, சற்று முன்பு தான் சுவைத்து மகிழ்ந்த அந்தச் செர்ரி பழத்தைப் போன்ற மார்புக் காம்பை நோக்கி நகர்ந்தன.

அவள் பெண்மையை மறைப்பதா, அல்லது தன் மார்பின் காம்பைத் தீண்டப் பாய்ந்து வரும் அவனது கையைத் தடுத்து நிறுத்துவதா என்ற குழப்பத்தில் பிரியங்காவின் மனமும் உடலும் தவித்துப் போயின.

இறுதியில், ஒரு முடிவிற்கு வர முடியாமல் அவள் தன் பெண்மையிலிருந்து கையைச் சற்றே தூக்கிய அந்த ஒரு நொடி இடைவெளியில்... காத்தவராயன் தன் கூர்மையான நாக்கை வேகமாக நீட்டி அவளது இதழின் ஓரத்தை அனலாகத் தீண்டினான். அந்தத் திடீர் அக்னித் தீண்டலில் பிரியங்கா தன் நிதானத்தை இழந்து, அவனது கையைத் தடுப்பதற்கே முற்றிலும் மறந்து போனாள்.
அந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு, அவனது கை மெல்ல நகர்ந்து அவளது மார்பின் நுனியைத் தொட்டேவிட்டது!


upload photos to share instantly

எத்தனையோ மாபெரும் போர்க்களங்களில் கோட்டைகளை வென்று கொடி நாட்டிய வீரமங்கையாக அவள் திகழ்ந்திருந்தாலும், எதிரி மன்னர்கள் யாரும் தன் கனவில் கூடத் தொட முடியாத பேரழகைக் கொண்ட பிரியங்காவின் அந்தத் தேன் சுவை பொங்கும் மார்பின் நுனி... இப்போது மீண்டும் காத்தவராயனின் கைவசம் முழுமையாகச் சிக்கிக் கொண்டது.

[Geneliarasigan]

Bro summa unga story theeya iruku I really like it so much and you deserve all the accolades. Orae oru chinna doubt spoiler kekala ishitha kooda kathavarayan gilma scene iruka futurela yethir paakalama?

நண்பா,அனுவின் ரெட்டை தான் இஷிதா..எப்படி காத்தவராயன் உடன் கூடல் இல்லாமல் போகும்? அங்கு தான் கதையின் suspense உள்ளது

[Geneliarasigan]

இங்கு எனக்காக மற்றும் என் கதையை விரும்பும் கொஞ்சம் வாசகர்களாகிய உங்களுக்காக தான் கதையை எழுதி கொண்டு இருக்கேன்..அடுத்த பதிவு Sunday குடுக்கலாம் என்று நினைத்தேன்..ஒரு வாசகர் பதிவு இல்லையா என்று போட்டு இருப்பதை பார்த்து என்னால் முடிந்த அளவு ஒரு சின்ன update