Login

Kaamapithan · 30-06-2026, 10:57 PM

“அரவிந்த் ஆபீஸ் விஷயமா வெளிநாடு போயிருந்தப்ப என்ன நடந்துச்சு தெரியுமா?” என்று சுஜிதா தன் கடந்த காலக் கதையை மெதுவாக அவிழ்க்கத் தொடங்கினாள்.

“அதெல்லாம் நீ அன்னைக்கே எங்கிட்ட புட்டுப் புட்டு வச்சுட்டியேடி... நயன்தாராவோட புருஷன் விக்கி, நீ ஏர்போர்ட்ல அழுதுட்டு இருந்தப்ப எல்லார் முன்னாடியும் உன் குண்டியில தட்டி சமாதானப்படுத்தினதும், அப்புறம் அதை எவ்வளோ நைசா நியாயப்படுத்திப் பேசுனாருன்னுதான் சொல்லிட்டயே... அப்புறம் என்னதான் ஆச்சுன்னு மிச்சத்தைச் சொல்லுடி!” என்று திரிஷா ஆர்வத்தைத் தாங்க முடியாமல் அவளைத் துரிதப்படுத்தினாள்.

“இருங்க மாமி... அவசரப்படாதீங்க. சாயங்காலம் வரைக்கும் நமக்கு நிறைய டைம் இருக்கு. நான் பொறுமையாவே சொல்றேன்,” என்று சிரித்துக் கொண்டே டீயைக் குடித்துவிட்டு, சோபாவில் வசதியாகச் சாய்ந்து அமர்ந்தாள் சுஜிதா.

“அப்புறம் பெருசா ஒண்ணும் நடக்கலை. அவர் என் பின்னாடி அப்படித் தட்டுனதுல இருந்தே விக்கி மேல எனக்கு இருந்த மரியாதையே சுத்தமாப் போய்டுச்சு. அப்படிப் பண்ணிட்டு அதை வேற நியாயப்படுத்துறாரேன்னு, இனிமேல் அவர்கூடப் பேசவே கூடாதுன்னு வைராக்கியமா இருந்தேன். ஏன்... நம்மால தனியா வாழ முடியாதா என்ன? அப்படின்னு வைராக்கியமா இருந்து, எந்த உதவிக்கும் அவர் பக்கம் போகாம, நானும் என் பையன் மணியும் எங்க வேலையைப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தோம். ஏதாவது ரொம்ப அவசரத் தேவைன்னா மட்டும் அரவிந்த்கிட்ட போன்ல சொல்லுவேன். அவர் உடனே விக்கிக்கு போன் பண்ணிச் சொல்லுவார்.

நான் அரவிந்த்கிட்ட ‘ஏங்க அவர்கிட்ட சொல்றீங்க?’ன்னு கோபப்படுவேன். ஆனா அவரோ, ‘விக்கி ரொம்ப நல்லவன் சுஜிதா... நீ அவன்கூடப் பழகிப் பாரு, நீ என்ன கேட்டாலும் தயங்காம செய்வான்’னு அவருக்கு வக்காலத்து வாங்குவார். அப்படியே கொஞ்ச நாள் ஓடுச்சு.

ஒருநாள் நான் சூப்பர் மார்க்கெட் போயிட்டுத் திரும்பி வரும்போது, விக்கி ஆபீஸ்ல இருந்து காரில் வந்துகிட்டு இருந்தார். நான் மூச்சிரைக்க நடந்து வர்றதைப் பார்த்துட்டு காரை நிறுத்தி, ‘வாங்க சுஜிதா, நான் உங்களை வீட்ல டிராப் பண்றேன்’னு கூப்பிட்டார். நான் ‘வேண்டாங்க, நானே போய்க்கிறேன்’னு சொல்லிட்டு விறுவிறுன்னு நடக்க ஆரம்பிச்சேன். ஆனா மனுஷன் விடல... காரை நடுரோட்டுலேயே நிறுத்திட்டு இறங்கி வந்து, ‘ஏன் இப்படி பண்றீங்க? நாம ஒரே வீட்டுக்குத்தானே போறோம், இதுல என்ன இருக்கு? வந்து ஏறுங்க’ன்னு சொல்லி, என் கையில் இருந்த பையை வலுக்கட்டாயமாப் பிடுங்கிச் கொண்டு போய் கார்ல வச்சுட்டு, என்னை ஏறச் சொன்னார். நான் அவர் வண்டியில ஏறவே கூடாதுன்னு பிடிவாதமா நின்னேன்.

அதுக்குள்ளே கார் நடுரோட்டுல நின்னதால டிராபிக் ஜாம் ஆகிடுச்சு. பின்னாடி ஒரு ஸ்கூட்டர்ல வந்த வயசான தாத்தா ஒருத்தர், ‘யோவ்... உங்க புருஷன் பொண்டாட்டி சண்டையை வீட்ல போய் வச்சுக்கோங்கய்யா... இப்படி நடுரோட்டுல நிறுத்தி மத்தவங்க உயிரை வாங்காதீங்க!’ன்னு சத்தம் போட, எனக்கு என்ன பண்றதுன்னே தெரியலை. எல்லாரும் நம்மளையே பார்க்கிறாங்களேன்னு கூச்சப்பட்டு, வேற வழியில்லாம கார்ல ஏறி உட்கார்ந்தேன். வண்டி கிளம்புனதும் அவர் மெல்லச் சிரிக்க ஆரம்பிச்சார். நான் கேட்காம இருக்கணும்னு நினைச்சேன், ஆனா முடியல. ‘ஏன் இப்ப சிரிக்கிறீங்க?’ன்னு கேட்டேன். அதுக்கு அவர், ‘இல்ல... அந்தத் தாத்தா நம்ம ரெண்டு பேரையும் புருஷன் பொண்டாட்டின்னு நினைச்சு சண்டையை வீட்ல வச்சுக்கோங்கன்னு சொன்னாரே, அதை நினைச்சா சிரிப்பா வருது’ன்னு சொன்னார். நான் கோபமா அவரை ஒரு முறை முறைச்சிட்டு, ஜன்னல் வழியே வெளியே வேடிக்கை பார்க்க ஆரம்பிச்சேன்.

நான் ரொம்பக் கடுப்புல இருக்கேன்னு புரிஞ்சுக்கிட்ட விக்கி, என்கிட்ட பேச்சு கொடுக்க ஆரம்பிச்சார். ‘என்ன சுஜிதா மேடம்... என் மேல இன்னும் கோபமா? நான் ஏதாவது தப்பு பண்ணியிருந்தா பெரிய மனசு பண்ணி மன்னிச்சுடுங்க’ன்னு ஒரு சின்னக் குழந்தை மாதிரி கள்ளம் கபடம் இல்லாமக் கேட்டார். ஆனா என் கோவம் அடங்கல. ‘நீங்க எத்தனை வாட்டி மன்னிப்பு கேட்டாலும், அன்னைக்கு நீங்க பண்ணது தப்புதான்’னு சொன்னேன். ‘நான் என்ன பண்ணேன்?’னு ஒண்ணுமே தெரியாத மாதிரி அவர் கேட்க, ‘ஏன்... அன்னைக்கு ஏர்போர்ட்ல என் பின்னாடி கை வச்சுத் தட்டுனீங்களே... அதைத்தான் சொல்றேன். தெரியாத மாதிரி நடிக்காதீங்க’ன்னு சொன்னேன். அதுக்கு அவர், ‘ஐயோ சுஜிதா... அதை இன்னமுமா ஞாபகம் வச்சுருக்கீங்க? நான் தான் அன்னைக்கே அதுக்கு சாரி சொல்லிட்டேன்ல... அது உங்களை வேற பக்கம் டைவர்ட் பண்ணத்தான் செஞ்சேன். அதை இவ்வளவு பெருசா எடுத்துக்காதீங்க... வேணும்னா அதுக்கு ஈடா நீங்க என்னைத் திருப்பி ஒருவாட்டி அடிச்சுடுங்க’ன்னு சொன்னாரு. அவர் அவ்வளவு வெள்ளந்தியா வந்து பேசினதுக்கு அப்புறம் என்னால கோபமா இருக்க முடியல.

மனுஷன் இவ்வளவு இறங்கி வரும்போது எப்படித் திட்டுறதுன்னு நான் அமைதி ஆயிட்டேன். ஆனா அவர் விடாம, ‘ப்ளீஸ் மேடம்... நீங்க மன்னிச்சுட்டேன்னு சொல்லலைன்னா நான் இப்பவே அரவிந்த்கிட்ட போன் பண்ணி மன்னிப்பு கேட்பேன்’னு சொன்னார். எனக்குப் பயம் வந்துருச்சு. அரவிந்த்கிட்ட விக்கி போன் பண்ணி, ‘நீங்க ஊருக்குப் போன அன்னைக்கே ஏர்போர்ட்ல வச்சு உங்க பொண்டாட்டி குண்டில அடிச்சேன்’னு சொன்னா, அவர் என்னை என்ன நினைப்பார்? அதுக்கு பேசாம ‘மன்னிச்சுட்டேன்’னு சொல்லிட்டா இவரு கம்முனாவது இருப்பாருன்னு நினைச்சு, ‘சரி சார்... மன்னிச்சுட்டேன். ஆனா இது மாதிரி இன்னொரு வாட்டி நடக்கக்கூடாது’ன்னு சொல்லி ஒரு வழியா அந்தப் பஞ்சாயத்தை முடிச்சேன்.”

karthikhse12 · 01-07-2026, 12:14 PM

நண்பா மிகவும் அருமையான பதிவு அதிலும் சுஜிதா மற்றும் விக்கி இடையில் நடக்கும் நிகழ்வுகளை த்ரிஷா உடன் சொல்லுவதை ஃப்ளாஷ் பேக் மூலமாக சொல்லியது மிகவும் நேர்த்தியாக எதார்த்தமாக இருந்தது

hornyfromchennai · 02-07-2026, 06:59 AM

Nice update nanba, pls give bigger update

Sandbox · 03-07-2026, 09:55 AM

super bro.. adutha katta nagarvuku waiting..

Sandbox · 05-07-2026, 05:18 PM

bro update soon..

JasonIk · 12-07-2026, 08:24 AM

Bro next update eppo?

Sandbox · 13-07-2026, 11:43 AM

bro.. update the story..

Kaamapithan · 19-07-2026, 07:54 PM

“என்னடி சொல்ற? இதையெல்லாம் கேட்டுட்டு சும்மா மன்னிச்சு விட்டுட்டியா?” என்று திரிஷா ஆச்சரியத்துடன் கேட்க, சுஜிதா ஒரு பெருமூச்சு விட்டாள். “வேற என்ன பண்ணச் சொல்றீங்க மாமி? இனிமே இது மாதிரி நடக்கக்கூடாதுன்னு எச்சரிச்சுட்டுதான் விட்டேன். ஆனா அவரைப் பார்க்கும்போது பாவம், கொஞ்சம் பயந்த மாதிரிதான் தெரிஞ்சாரு. அதான் விட்டுட்டேன்.” திரிஷா விடவில்லை, “நானா இருந்தா மன்னிச்சிருக்கவே மாட்டேன் தெரியுமா?” என்று விறைப்பாகச் சொன்னாள். சுஜிதாவுக்குச் சிரிப்பு வந்துவிட்டது. “என்ன மாமி, நீங்க மன்னிக்க மாட்டீங்களா? அப்துல் உங்கள பிளாக்மெயில் பண்ணி ஓத்ததுக்கெல்லாம் அவனை மன்னிச்சுட்டு, நேத்து வரைக்கும் வாசல்ல கூட விடாதவனை இன்னைக்குப் பெட்ரூம் வரைக்கும் கூட்டிட்டுப் போய் அவன் சுன்னிக்கு உங்க புண்டைய விரிச்சு விருந்து வச்சிருக்கீங்க... நீங்க போயி மன்னிக்க மாட்டேன்னு கதை விடுறீங்க பாத்தீங்களா??” திரிஷா முகம் சுளித்தாள். “எதுக்கு எடுத்தாலும் ஏண்டி அந்த அப்துலையே இழுக்குற? ஏதோ ஒரு சந்தர்ப்பத்துல தப்பு பண்ணிட்டேன். அதுக்காக இப்படியே குத்திக்காட்டிட்டு இருப்பியா?” என்று சலித்துக்கொண்டாள். சுஜிதா சமாதானப்படுத்தும் விதமாக, “அப்படிச் சொல்லல மாமி... அப்துல் உங்களை எதோ பண்ணி மயக்கிட்டான்ல, அதே மாதிரிதான் அவரும் அப்பாவித்தனமா வந்து நின்னதைப் பாத்து நானும் மனசு மாறிட்டேன். புரிஞ்சுக்கோங்க,” என்றாள்.

“சரி சரி... புரிஞ்சுது. அப்புறம் என்னாச்சுன்னு மிச்சத்தைச் சொல்லு,” என்று திரிஷா ஆர்வமாக நெருங்கி உட்கார, சுஜிதா தொடர்ந்தாள்.
“அதுக்கப்புறம் கொஞ்ச நாள் சாதாரணமாதான் போச்சு. எப்போவாவது என்னைப் பார்க்கும்போது, ‘எப்படி இருக்கீங்க?’, ‘ஏதாவது உதவி வேணும்னா சொல்லுங்க’, ‘அரவிந்த் எப்போ வர்றாராம்?’, ‘மணி நல்லா படிக்கிறானா?’ அப்படின்னு ஒரு அக்கறையா விசாரிப்பாரு. நான் பெருசாப் பேசாமத் தலையை மட்டும் ஆட்டிட்டு வந்துடுவேன். ஒருநாள் சாயங்காலம் விக்கி ஆபீஸ் முடிஞ்சு வீட்டுக்கு வரும்போது, அவரோட வீடு பூட்டியிருந்துச்சு. நயன்தாராவுக்குப் போன் பண்ணா, அவங்க வர்ற பஸ் டிராஃபிக்ல மாட்டிக்கிச்சு, வர்றதுக்கு லேட்டாகும்னு சொல்லிட்டாங்க. வேற வழி இல்லாம அவரு வாசல்லயே நின்னுட்டு இருந்தாரு. அப்போதான் மணி காலேஜ்ல இருந்து வந்தான். விக்கி அங்கிள் வெளில நிக்கிறதைப் பாத்துட்டு, ‘என்ன அங்கிள், வெளில நிக்கிறீங்க?’ன்னு கேட்டுட்டு, ‘வாங்க அங்கிள், எங்க வீட்ல வந்து உக்காருங்க... ஆண்ட்டி வந்தப்புறம் போய்க்கலாம்’னு உரிமையோட உள்ள கூட்டிட்டு வந்துட்டான். மணி கூப்பிடுறானேன்னு அவரும் தயக்கத்தோட உள்ள வந்தாரு. நான் கிச்சன்ல வேலை செஞ்சுட்டு இருந்தவ, கதவு திறக்குற சத்தம் கேட்டு எட்டிப் பார்த்தேன். மணியும் விக்கியும் வந்ததைப் பாத்துட்டு, அவருக்குத் தண்ணி கொடுத்துட்டு, ‘டீ குடிக்கிறீங்களா?’ன்னு கேட்டேன். ‘இல்லைங்க சுஜிதா, பரவாயில்லை’ன்னு சொல்லித் தவித்திட்டு சோபால அமைதியா உட்கார்ந்திருந்தாரு. மணி டிரஸ் மாத்த பெட்ரூம்க்குப் போயிட்டான்.”

[img]

[/img]

“மணி போனதுக்கப்புறம் அங்க ஒரு அமைதி நிலவுச்சு. எனக்கும் ஒண்ணும் புரியல. ‘வீட்டுக்கு வந்தவரை இப்படி உக்கார வைக்கிறது நல்லா இல்லையே’ன்னு தோணுச்சு. அதனால மறுபடியும் போய்க் கேட்டேன், ‘ஏதாவது குடிங்களேன்’னு. அவரு உடனே, ‘வேண்டாங்க சுஜிதா... நிஜமாவே வேண்டாம்’னு மறுத்தாரு. நான் விடாம, ‘ஏன்... எங்க வீட்ல கொடுத்தா சாப்பிட மாட்டீங்களா?’ன்னு கொஞ்சம் செல்லமாக் கேட்டேன். அதுக்கு அவரு ஒருமாதிரி பயந்த முகத்தோட, ‘அப்படியெல்லாம் ஒண்ணுமில்லைங்க... நீங்க என்ன மூட்ல இருக்கீங்கன்னு எனக்குத் தெரியல. நான் பாட்டுக்கு எதையாவது கேட்டு, அப்புறம் பழையபடி என்மேல கோபப்பட்டுப் பேசுவீங்களோன்னுதான் அமைதியா இருக்கேன்’னு சொன்னாரு. ‘ஐயோ... அதெல்லாம் அப்பவே மறந்துட்டேங்க’ன்னு நான் சொன்ன உடனே, ‘அப்படின்னா ஒரு கப் பால் மட்டும் கொடுங்க’ன்னு கேட்டாரு. ‘என்னது பாலா? இன்னமும் சின்னக் குழந்தை மாதிரி பால் தான் குடிப்பீங்களா?’ன்னு நான் சிரிச்சுட்டேன். அவரு சிரிச்சுகிட்டே, ‘பால்தாங்க உடம்புக்கு நல்லது, அதுல நிறையப் புரோட்டீன் இருக்கு’ன்னு விளக்கம் கொடுத்தாரு. ‘சரி எடுத்துட்டு வர்றேன்’னு சொல்லிட்டு கிச்சனுக்குப் போனேன். அதுக்குள்ள மணி டிரஸ் மாத்திட்டு வந்து விக்கி அங்கிள் கூடப் பேச்சு கொடுக்க ஆரம்பிச்சுட்டான். காலேஜ் விஷயங்களை விக்கி ஆர்வமா கேட்டுட்டு இருந்தாரு. மணி விக்கி கூட நல்லா ஒட்டிக்கிட்டது எனக்குப் புரிஞ்சுது. நான் மட்டும் வீட்ல இருந்ததால சாதாரண நைட்டி தான் போட்டு இருந்தேன். பால் ஆத்தி எடுத்துட்டு வந்து, சோபால உட்கார்ந்திருந்த அவருக்கு முன்னாடி குனிஞ்சு கொடுத்தேன். அவரு தலை நிமிர்ந்து வாங்கும்போது, அவரோட கண்கள் அப்படியே விரிஞ்சது. நைட்டிக்குள்ள இருந்து என் மொலைகள் ரெண்டும் எட்டிப் pஅதுதான் அவரு வெறிக்கிறாருன்னு எனக்குத் தெளிவாத் தெரிஞ்சுது. நான் டக்குன்னு நிமிர்ந்துக்கிட்டேன். வேகமா கிச்சனுக்குப் போய் ஒரு ஷால் எடுத்து மொலைக்கு மேல போத்திக்கிட்டு வந்து அவரைப் பார்த்து முறைச்சேன். நல்லவேளை மணி டிவில ஏதோ சேனல் மாத்திட்டு இருந்ததால இதைப் பார்க்கல. நான் முறைச்சதைப் பார்த்த விக்கி, பயத்துல தலையைக் குனிஞ்சுகிட்டு பாலை வேகவேகமாக் குடிச்சு முடிச்சாரு. அப்புறம் ஒரு மணி நேரம் வரைக்கும் ரெண்டு பேரும் டிவில கிரிக்கெட் பார்த்திட்டு இருந்தாங்க. நயன்தாரா வீட்டுக்கு வந்ததும், ‘நான் கிளம்புறேன்’னு சொல்லிட்டு விக்கி கிளம்பிப் போயிட்டாரு.”
“ஆனா அதுக்கப்புறம் தான் விக்கி அடிக்கடி எங்க வீட்டுக்கு வர ஆரம்பிச்சாரு. சாயங்காலம் மணி வரும்போதே விக்கியைக் கூட்டிட்டுத்தான் வருவான். ரெண்டு பேரும் ஒண்ணா உட்கார்ந்து படம் பார்ப்பாங்க, இல்லைனா கிரிக்கெட் மேட்ச் பார்ப்பாங்க. அரவிந்த் ஊர்ல இல்லைங்கிற குறையே மணிக்குத் தெரியல. விக்கி தான் அவனுக்கு ஒரு அப்பா மாதிரி இருந்து எல்லாத்தையும் கவனிச்சுக்கிட்டாரு.”
“ஒருநாள் சாயங்காலம் வழக்கம் போல ரெண்டு பேரும் கிரிக்கெட் பார்த்துட்டு இருந்தாங்க. அடுத்த நாள் மணிக்குச் செமஸ்டர் எக்ஸாம் இருந்துச்சு. நான் ரெண்டு மூணு வாட்டி சொல்லியும் அவன் டிவிய ஆஃப் பண்ணிட்டுப் போய் படிக்கவே இல்லை. ‘அம்மா, இந்தச் சப்ஜெக்ட் ஈஸிதாம்மா... மேட்ச் முடிஞ்சதும் படிச்சுப்பேன்’னு பிடிவாதமா உட்கார்ந்திருந்தான். எனக்குக் கோபம் வந்து அவன் கிட்டப் போய், ‘இப்பவே எந்திரிக்கலைனா என்கிட்ட நல்லா அடி வாங்கப் போற’ன்னு மிரட்டினேன். அவன் உடனே, ‘சரிமா போறேன்... சும்மா அடிச்சுடுவேன்னு மிரட்டாதீங்க... அப்புறம் நான் விக்கி அங்கிள் கிட்டச் சொல்லி, அன்னைக்கு அவர் உங்களை அடிச்ச மாதிரி திருப்பிக் aடிக்க சொல்லிடுவேன்... பாத்துக்கோங்க’ன்னு சொல்லிட்டு வேகமாக தன் ரூமுக்குள்ள ஓடிட்டான். எனக்கு ஒரு நிமிஷம் ஒண்ணும் புரியல. அப்புறம்தான் உறைச்சது... அன்னைக்கு ஏர்போர்ட்ல விக்கி என் குண்டியில தட்டுனதை இவன் பார்த்திருக்கான். அதைத்தான் அவன் அப்படிச் சொல்லிட்டுப் போயிருக்கான். இத்தனை நாளா யாரும் பார்க்கலைன்னு நினைச்சுட்டு இருந்தோமே, ஆனா நம்ம பையனே நான் விக்கி கிட்ட அடி வாங்குனதைப் பார்த்திருக்கானேன்னு எனக்கு ரொம்ப அவமானமாப் போயிடுச்சு. விக்கிக்கும் இது டக்குன்னு புரிஞ்சுடுச்சு. அவரு இவன் எதைச் சொல்றான்னு தெரிஞ்சுட்டுப் பதட்டத்தோட என்னைப் பார்த்தாரு. நான் அவரைப் பார்த்து ஒரு மொறை மொறைச்சேன்.”

Raju@Vijay · 19-07-2026, 08:41 PM

nice flashback visualisaed narration keep it up

Sandbox · 20-07-2026, 04:29 PM

super bro.. keep posting.. flashbacl roomba aarvama iruku so post big update..

manigopal · 20-07-2026, 11:50 PM

@Kaamapithan

ungaloda 3,4 stories continue pannamale iruku..athanala intha STORY kooda continue aagumaNra doubt la na backup edukama iruken... edukalama ...continue aaguma ? ????

Kaamapithan · 21-07-2026, 05:44 PM

(20-07-2026, 11:50 PM)manigopal Wrote: @Kaamapithan

ungaloda 3,4 stories continue pannamale iruku..athanala intha STORY kooda continue aagumaNra doubt la na backup edukama iruken... edukalama ...continue aaguma ? ????

Continue aagum bro..Time kedaikaathanaala konjam konjamaa eluthi upload panitu iruken..

Athu enna 3,4 stories??

Naan eluthurathu orae storythaana..Vera vera parts of the same storythaan..

Sandbox · 26-07-2026, 07:13 PM

bro.. update..

Kaamapithan · 28-07-2026, 10:07 PM

ஏதோ சொல்லிட்டு மணி பாட்டுக்கு அவன் ரூமுக்குள்ள போய் விட்டான். ஆனால் என்னால் அமைதியாக இருக்க முடியல. நான் மொறைச்சத பாத்துட்டு விக்கியும் தலை குனிஞ்சு உட்கார்ந்துக்கிட்டார். ஹால்ல ஒரே அமைதியா இருந்தது. இப்படி நம்மல ஒரு நிமிஷத்துல இவர் முன்னாடி அசிங்கப்படுத்திட்டு போயிட்டானே என்று மணிமேல எனக்கு கோபம் அதிகமா வந்துச்சு. ஆனா இப்ப போயி அவன ஏன்டா அப்படி சொன்ன அப்படின்னு கேட்டு, அவன் மேல கோபத்தை காமிச்சா, அப்புறம் அவன் பரிட்சையில் ஃபோகஸ் பண்றது விட்டுட்டு என் குண்டில எப்படி விக்கி அடிச்சாரு அப்படின்னு ஃபோகஸ் பண்ணி விடுவானோ என்று கொஞ்சம் பயந்தேன். அதனால அவன்கிட்ட எதுவும் கேட்காமல், “ஒழுங்கா படி டா.. படிக்கிறதுல மட்டும் கவனத்தை செலுத்து” என்று சத்தமா சொல்லிட்டு விக்கி பக்கம் திரும்பி பார்த்தேன். விக்கி லைட்டா தலையை தூக்கி என்ன பார்த்து சின்னதா சிரிச்சாரு. அவரு சிரிச்சதுல ஒரு ஏளனம் தெரிந்தது. எனக்கு இன்னும் கோபம் அதிகமா வந்துச்சு.

“இப்ப எதுக்கு இப்படி சிரிக்கிறீங்க?” என்று அவர் கிட்ட கேட்டேன். அவர், “இதெல்லாம் பெருசா எடுத்துக்காதீங்க சுஜிதா.. சின்ன பையன் ஏதோ கோவத்துல பேசிட்டான். நான் அவனிடம் எடுத்து சொல்லி புரிய வைக்கிறேன்” என்று சொன்னார். “என்னான்னு எடுத்து சொல்லுவீங்க? உங்க அம்மா பின்னாடி சும்மா விளையாட்டுக்கு தட்டுனேன், அதெல்லாம் மறந்துடு அப்படின்னு சொல்லுவீங்களா?” என்று அவர் கிட்ட கேட்க, அவர் “நான் சொல்ற விதத்துல சொல்லி அவனுக்கு புரிய வச்சிக்கிறேன்” என்று சொல்லி சோபால இருந்து எழுந்தார். நான் ஒரு அடி பின்னாடி வைத்து சென்றேன். “சரி சுஜிதா, இன்னைக்கு அவன் பரிட்சைக்கு படிக்கட்டும். இன்னொரு நாள் அவன் கிட்ட பேசி புரிய வைக்கிறேன். இன்னிக்கு அவனை பரீட்சையில ஃபோகஸ் பண்ண விடுங்க. இதையே நெனச்சு அவன் மேல கோபத்தை காட்டாதீங்க. அதே மாதிரி என் மேலயும் ப்ளீஸ் காட்டாதீங்க” என்று சொல்லிவிட்டு, நான் மறுபடியும் வருவதாக சொல்லி வீட்டை விட்டு வெளியேறினார்.
ஆனால் என்னால் அமைதியாக இருக்க முடியவில்லை. எப்படி மணி முன்னாடி மறுபடியும் போய் நிற்கிறது என்று என் மனம் குழம்பிக் கொண்டே இருந்தது. நம்மள பாக்குறப்ப எல்லாம் நம்மள எப்படி நினைப்பான் என்று மனம் கலங்கி தவித்தேன். ‘சரி நம்ம பையன் தானே.. சொல்லி புரிய வைக்கிறேன்னு அவரும் சொல்றாரு, பாப்போம்’ என்று சலித்துக் கொண்டு சமையல் அறைக்கு சென்றேன். ஒரு வாரம் போனது. மணிக்கு பரீட்சையும் முடிந்து செமஸ்டர் லீவு விட்டாங்க. ஆனா ஏதோ ஸ்பெஷல் கிளாஸ் இருக்குதுன்னு சொல்லிட்டு தினமும் காலேஜுக்கு போவான் வருவான். ஒரு நாள் விக்கயயும் கூட்டிகிட்டு வந்தான். விக்கியும் வழக்கம் போல அவன்கூட விளையாண்டுக்கிட்டு, டிவி பார்த்துகிட்டு டைம் ஸ்பென்ட் பண்ணிட்டு இருந்தாங்க.
எனக்கு அவரு வந்து உட்கார்ந்து இருக்கிறது கொஞ்சம் அன்கம்ஃபர்டபிளா இருந்தது. கிச்சன்ல இருந்து மணியை பார்த்து, “ஏன்டா படிக்கிற வேலை இல்லையா? டெய்லி சாயந்திரம் படிப்பல..இன்னைக்கு என்ன விளையாட்டு? போய் படிக்கலாமே” என்று சொன்னேன். அவனும் “சரி அங்கிள், நாளைக்கு பார்க்கலாம். இன்னைக்கு விளையாண்டது போதும்.. வேணும்னா எங்க அம்மா சும்மாதான் இருப்பாங்க, அம்மா கூட விளையாடுங்க” என்று சொல்லிவிட்டு அவன் ரூமுக்கு சென்று விட்டான். அவன் சொன்னதுல இருந்த ஒரு நக்கலை நான் கவனித்தேன். விக்கி என்னை ஒரு ஏக்கத்தோடு பார்ப்பது புரிந்தது. நான் அவரைப் பார்த்து “என்னங்க.. அதான் அவன் போயிட்டான்ல, நீங்களும் கிளம்பலாமே?” என்று வாய்விட்டு கேட்டு விட்டேன். அப்படி கேட்டது அநாகரீகம் தான். அதுவும் நம்ம வீட்டுக்கு வந்து நமக்கு இவ்வளவு உதவி செய்றவர் கிட்ட அப்படி சொல்றது சரி இல்லதான் என்று மனதுக்கு பட்டது. ஆனாலும் அவர் இருந்தால் ஏதேனும் பிரச்சனை வருமோ என்று பயந்து அப்படி சொல்லி விட்டேன். “சரிங்க சுஜிதா, நானும் கிளம்புறேன்” என்று அவர் எதுவும் மனதில் வைத்துக் கொள்ளாமல் சொல்லிவிட்டு கிளம்பினார்.
எட்டு மணி வாக்கில் மணி படித்து முடித்து இருப்பான், இன்னும் சாப்பிட வரவில்லையே என்று பார்த்தேன். எப்பொழுதும் எட்டு மணி வாக்கில் சாப்பிட வந்து விடுவான். ஆனால் இன்னும் வராமல் என்ன பண்ணிக் கொண்டிருக்கிறான் என்று அவனை கிச்சேன்ல இருந்து சாப்பிட கூப்பிட்டேன். அவன் ரூமில் இருந்து எந்த சத்தமும் இல்லை. என்ன பண்ணிக் கொண்டிருக்கிறான் என்று தெரியவில்லை. படித்துக்கொண்டே தூங்கிட்டானா என்று எண்ணிக் கொண்டு அவன் ரூமுக்கு சென்று கதவைத் தட்டினேன். அவன் திறக்கவில்லை. கதவை மெதுவாக தள்ளி உள்ளே சென்று பார்த்தேன். அவன் கட்டிலில் படுத்து இருந்தான். அவன் கை அவன் பேண்ட் குள் இருந்தது. அவன் பேண்ட் ஜட்டிக்கு மேலே ஈரமாக இருந்தது. அவன் கையில் போன் ஒன்று இருந்தது. ஃபோனில் ஒரு பெண் அம்மணமாக ஒரு ஆண்மீது ஏறி குதித்துக் கொண்டிருந்தாள். பச்சையா சொல்லனும்னா அவன் ஒரு பிட்டு படம் பார்த்துக்கொண்டு கை அடிச்சுட்டு அப்படியே தூங்கிட்டான்.
அவன் என்ன பார்க்கிறான் என்று பார்க்க ஆர்வமாகவும் இருந்தது, அதே சமயம் செம கோபமும் வந்தது. அவன் காதில் ஹெட்செட் மாட்டிக்கொண்டிருந்தான். அவனை எழுப்ப மனம் இல்லாமல் அந்த ஹெட் செட்டை அவன் தூக்கம் கலையாமல் மெதுவாக எடுத்து என் காதில் வைத்து கேட்டேன். அதில் “மாமி.. மாமி.. யுவர் புசி இஸ் சோ டைட்” என்று முனகிக்கொண்டே அந்தப் பெண்ணின் இடுப்பை பிடித்துக் கொண்டு இன்னும் வேகமாக மட்டை உரிக்க வைத்தான். ‘என்னது.. நம்ம பையன் இந்த மாதிரி படம் எல்லாம் பார்க்கிறானே’ என்று அவன் மேல் பெருங்கோபம் வந்தது. ஆனால் இதை அவனிடம் நேராக கேட்கும் அளவிற்கு எனக்கு தைரியம் இல்லை. ஆனால் கேட்காமல் இருக்க முடியவில்லை. ஹெட்செட்டை மறுபடியும் பெட் மேலே வைத்துவிட்டு எதுவும் சொல்லாமல் அவன் ரூமை விட்டு வெளியே வந்து கதவை சாத்திவிட்டேன்.

‘என்ன பண்றது? நம்ம பையன் இந்த மாதிரி படம் எல்லாம் பாக்குறான்’ என்று கவலையாகவும் இருக்கிறது. அவன் பாக்குற படத்துல அம்மாவை ஓக்குற மாதிரி படம் எல்லாம் வேற இருக்கு. அவன் ஒருவேளை நம்ம மேல ஆசையா இருக்கானா? இது தப்பாச்சே.. இது அவன் எதிர்காலத்தையே அழிச்சுடுமே என்றும் மனசுக்குள் ஒரு கவலை வந்தது. என்ன பண்றது என்று மனம் குழம்பிக் கொண்டே சோபாவில் அமர்ந்தேன். யாரிடம் போய் சொல்றது? வீட்டுக்காரர் வேற ஊர்ல இல்ல, வெளியூர்ல வேலை பார்க்கிறார். எப்பவாவது தான் போன் பண்றாரு. அவர் கிட்ட சொல்லி அவரையும் கஷ்டப்படுத்த விருப்பம் இல்ல. அது இல்லாம அவர் கிட்ட என்னன்னு சொல்றது? ‘நம்ம பையன் நம்மளை ஓக்கற மாதிரி நினைச்சுகிட்டு கை அடிச்சுக்கிட்டு இருக்கான்’ என்று சொன்னா நமக்கு எவ்வளவு கேவலம் என்று கவலைப்பட்டேன்..

இதை கேட்ட திரிஷா மாமி வாய் விட்டு சிரித்தாள். “எத்தனை பேர் தாண்டி உன்ன பதம் பாக்க காத்துகிட்டு இருக்காங்க? முதல்ல விக்கி, அப்புறம் உன்னோட பையன் மணி.. இன்னும் எத்தனை பேர் தான் க்யூல நிக்க போறாங்களோ?” என்று கிண்டலாக சிரிக்க, சுஜிதாவிற்கு சற்று கோபம் வந்தது. “என்ன மாமி.. நான் உங்கள கிண்டல் பண்ணதுக்கு நீங்க திருப்பு என்ன கலாய்க்கிறீங்களா?” என்று கேட்க, திரிஷா “அப்படியெல்லாம் ஒன்னும் இல்லடி.. சும்மா தமாஷுக்கு சொன்னேன். மேல சொல்லு” என்று கேட்டாள். சுஜிதா தொடர்ந்தாள். “அன்னைக்கு சாயங்காலம் எதிர்வீட்டு விக்கி ஆபீஸ்ல இருந்து வந்து கொண்டிருந்தார். அரவிந்த்கிட்ட சொல்றதுக்கு முன்னால விக்கி கிட்ட ஒரு முறை சொல்லலாம் என்று எனக்குள் ஒரு யோசனை வந்தது. அவர் நமக்கும் ரொம்ப நாளா பழக்கமானவர்..அவர் கிட்ட சொன்னா மணி கிட்ட ஈசியா பேசி புரிய வச்சிடுவாரு அப்படின்னு நினைச்சு அவரை வீட்டுக்குள்ள கூப்பிட்டேன். அவர் நான் கூப்பிட்டதை பார்த்து ‘என்னங்க சுஜிதா.. ஒரு நாள் கூப்பிடுறீங்க, ஒரு நாள் வீட்டுக்குள்ள வந்தா கிளம்ப மாட்டீங்களான்னு கேக்குறீங்க.. ஒரே குழப்பமா இருக்கே’ என்று சொல்லிக்கொண்டே வீட்டை நோக்கி வந்தார்.”
“அவரை சோபாவில் அமர வைத்து தண்ணீர் கொடுத்தேன். அவரிடம் பேச்சு கொடுக்க தொடங்குவதற்குள் மணி தூங்கி எழுந்து வேற டவுசர் அணிந்து கொண்டு, எதுவும் நடக்காதது போல தன் ரூமை விட்டு வெளியே வந்தான். அவன் வந்தவுடன் என்னால் விக்கி இடம் அந்த விஷயத்தை பேச முடியவில்லை. மணி வந்ததும் விக்கி என்னிடம் ‘என்ன சுஜிதா கூப்பிட்டிங்களே?’ என்று எதார்த்தமாக கேட்க, நான் மழுப்பும் விதமாக ‘இல்லைங்க விக்கி.. டிபன் செஞ்சுட்டேன், உங்கள வாசல்ல பார்த்தேன், அதான் சாப்பிட கூப்பிட்டேன்’ என்று சொல்லி சமாளித்தேன். நான் எதோ மறைப்பது அவருக்கு அப்பட்டமாக தெரிந்தது. இருப்பினும் ‘சரி சுஜிதா, சாப்பிடலாமே’ என்று சொல்லிவிட்டு மணியை பார்த்து ‘ஏய் மணி, காலேஜ்ல ஸ்பெஷல் கிளாஸ் எல்லாம் எப்படி போகுது?’ என்று பேச ஆரம்பித்து விட்டார்.

Ondithepuli · 29-07-2026, 02:42 PM

nice story.. give regular updates..

Sandbox · 31-07-2026, 02:18 PM

nice bro.. katha nalla viruvirupa poguthu.. seekiram suspence ah odainga..

chiyaan247 · 03-08-2026, 01:19 PM

[Image: text2photo-83fb3d83cd0661b1585156e20c631b7b.jpg]

Kavin01 · 05-08-2026, 02:45 PM

Wait for big update

This update too short

Kavin01 · 05-08-2026, 02:46 PM

Wait for big update

This update too short

Ondithepuli · 07-08-2026, 05:59 PM

any change of update this weekend?

Login
Username:
Password:	Lost Password?
	Remember me