Adultery પૂજા ની પૂજા સંપૂર્ણ

[harry@1164]

, પૂરું કરી નખાઈ ને,હવે પૂજારી અધૂરો છે,પૂજા ને બોલાવો

[king gujju]

સૌથી પ્રથમ આપનો ખૂબ ખૂબ આભાર કે આપે આ થ્રેડ માટે જ ID ખોલ્યું છે.

આપણું સ્વાગત છે આ થ્રેડ પર અને આ સાઈટ પર.

આપનું સૂચન ઉપર ધ્યાન આપીશ હવે થી ડાર્ક કલર નો ઉપયોગ કરીશ. છતાં પણ ક્યારેક ભૂલ થાય તો જણાવશો હું સુધારી લઈશ.

આપને વાર્તા ગમી જાણીને ઘણો જ આનંદ થયો. અને વધુ સારું પ્રદર્શન થાય તેવો પ્રયાસ રહેશે. બસ આપ કોમેન્ટ આપવા નું ભૂલતા નહિ.

અહીં ગુજરાતી વાંચકો ની સંખ્યા નહિવત છે. અને જે છે તે ગુજરાતીઓ ના સ્વભાવ મુજબ કંજુસાઈ પણ કરે છે,વાંચીને કોમેન્ટ નહિ કરવી.

આભાર મિત્ર.

બીલ્કુલ મેમ ખુબ નવો છું આ સાઈટ અને લેખન બાબતે તો ક્યારેય કઈ ભુલ થાય તો આપ પણ સ્વીકારી લેજો અને પ્લીઝ હવે આગળના અપડેટ જલ્દી જલ્દી આપો.

[maitripatel]

, પૂરું કરી નખાઈ ને,હવે પૂજારી અધૂરો છે,પૂજા ને બોલાવો

જી આપની વાત તો સાચી છે બિચારો બાબા અધુરો છે.....જો કે જાણીજોઈ ને રાખેલો છે......


આ વાર્તા લખાયેલી નથી લખવા માં આવી રહી છે................

ક્યારેક ક્યારેક વાચકો ને પણ અસમંજસ માં મુકવા જોઈએ જેથી તેમની ઉત્કંઠા વધેલી રહે.......

ખેર હવે આગળ જોઈશું પૂજા તો અઆવી જ ગઈ છે................

આભાર દોસ્ત આમજ કોમેન્ટ્સ કરતા રહેશો તો વાર્તા ને લાઈવ કરી શકાશે...............

[maitripatel]

બીલ્કુલ મેમ ખુબ નવો છું આ સાઈટ અને લેખન બાબતે તો ક્યારેય કઈ ભુલ થાય તો આપ પણ સ્વીકારી લેજો અને પ્લીઝ હવે આગળના અપડેટ જલ્દી જલ્દી આપો.

આભાર દોસ્ત


જી થોડી વાર રાહ જુઓ ૧૦૦૦-૨૦૦૦ શબ્દો નો અપડેટ લહી આપું છું.


આભાર

[maitripatel]

ચાલો દોસ્તો વાર્તા માં આગળ વધીએ...............

જૂની ઉત્કંઠા શામાવીયે અને અનવી ઉભી કરીએ.............

[maitripatel]

બાબાજીએ તેને જોતાં જ, તે વરુની જેમ તેના પર હુમલો કર્યો. તેણે પૂજાને તેના હાથમાં ચુંબન કરી અને તેને પલંગ પર ફેંકી દીધી. પછી તેણે તેના હોઠ, ગરદન, છાતી... બધે જ જંગલી રીતે ચુંબન કરવાનું શરૂ કર્યું, બાબાજી કઈ પણ અને કશું પણ અસ્પૃશ્ય રાખ્યું નહીં. જાણે કે સ્ત્રી શરીર ફરી મળશે કે નહિ તેમ જાણી તેની પર તૂટી પડ્યો હતો.

"અરે, ભોસડીની, તેં આવવામાં આટલો સમય લીધો! મારો લંડ ટટ્ટાર ઊભો છે, તારા આ છિદ્રોની રાહ જોઈ રહ્યો છે." મૈત્રી રચિત વાર્તા.
 
પૂજાને સંપૂર્ણપણે નગ્ન કરી દીધી. બાબાજીએ ફક્ત લુંગી પહેરી હતી, જે તેમણે એક જ ઝડપથી હલનચલનમાં કાઢી નાખી. તેમનો જાડો, નસવાળો લંડ લોખંડના સળિયા જેવો ઊભો હતો.
 
પૂજાએ આશ્ચર્ય અને ઉત્સાહ સાથે કહ્યું,
 
"અરે...અરે...આહહહહહ... બાબાજી...આજે તમે આટલા અધીરા કેમ છો?"
 
પોતાની મુઠ્ઠીમાં વાળ ગગડાવતા, બાબાજીએ જવાબ આપ્યો,
 
"હું સવારથી તારા વિશે વિચારીને ગાંડો થઈ ગયો છું, પૂજા...તારી ચૂતની સુગંધ, તારી ગાંડની ગરમી...મને બધું યાદ આવી રહ્યું હતું. મારી તો ઠીક છે સમજ્યા, પણ તારા આ ચોદુને તારા છિદ્રની પહેલા કરતાં વધુ જરૂર હતી," તેણે પૂજાને નજીક ખેંચતા કહ્યું.
 
"અરે... મેં કહ્યું હતું કે હું આવીશ, પણ મારો આ ચોદુરાજા ને હવે ધરપત નથી... કે આમ ટટ્ટાર થઇ ને ઉભો છે! તે ખૂબ જ ટટ્ટાર છે! હવે તેની અણી મારી મારશે જ" પૂજાએ બાબાજીના લોડાને હથેળીમાં સમાવી દબાવતા કહ્યું.
 
પણ બાબાજીની ધીરજ ખૂટી ગઈ હતી. બાબાને હવે ધીરજ નામ ની કશી ખબર હોય તો ને..... તેણે પૂજાના બંને પગ હવામાં ઉંચા કર્યા અને પોતાનું મોં તેમની વચ્ચે મૂક્યું. તે ત્યાંથી વહેતા મીઠા, ચીકણા ઝરણાને લપલપાવીને ચૂસવા લાગ્યો.
 
પૂજા આનંદથી કરહવા માંડી. બાબાજીએ તેના જાડા ચૂતના હોઠ પોતાના મોંમાં લીધા અને તેમને જોરથી ચૂસવા લાગ્યો.
 
ત્યારેજ, પૂજાને કંઈક લાગ્યું, તેણે તેની આંખો ખોલી અને કહ્યું,
 
"બાબાજી... મારી પીઠ નીચે આ ભીની વસ્તુ શું છે...?" નિર્માત્રી મૈત્રી છે.
 
બાબાજીએ હસીને પોતાનો ચહેરો ઊંચો કર્યો. પૂજાના રસ અને મયુરીએ છોડેલા રસથી તેના હોઠ ચમકી રહ્યા હતા.
 
"આ... તમારી બહેનનું અમૃત છે, પૂજા...જેવું તારું અમૃત છે તેવું જ." તેણે ઊંડા, કામુક અવાજમાં કહ્યું.
 
"મયુરી આજે અહીં સુતી હતી... અને તેની ચૂતમાંથી ઘણો રસ ટપક્યો છે." તેણે ખચકાટ વિના અને સંપૂર્ણ નિષ્ઠા સાથે આ કહ્યું. તે જાણતો હતો કે પૂજાનો કોઈ ડર નથી. હવે ડરવાનું કંઈ નથી. અને તેણીને મારી દરેક ક્રિયા-પ્રક્રિયા માં સામેલ કરવી જોઈએ. અને તેણે તે તરફ પહેલું પગલું ભરવાનું શરૂ કરી દીધું હતું.
 
પૂજાની આંખો આશ્ચર્ય અને ઉત્સાહથી પહોળી થઈ ગઈ...
 
*********************************************...........................


જોડાયેલા રહેજો દોસ્તો...............

Maitri Patel.

[maitripatel]

બાબાજીએ હસીને પૂજાની આંખોમાં જોઈને કહ્યું,

"મેં તને કહ્યું હતું કે હું આજે સવારથી તારા વિશે વિચારી રહ્યો છું... આ ફક્ત મારા લોડામાં રહેલું પ્રવાહી છે જે મેં તારા નામે છોડ્યું છે." મૈત્રી ની રચના.
 
પૂજાએ આશ્ચર્ય અને તોફાનથી તેની તરફ જોયું,
 
"અરે, બાબાજી...આવી કરાય!....આ શું છે, બાબાજી... તમારે મારી રાહ તો જોવી જોઈતી હતી. હું આવીને મારા “એ” ને મારા મોંમાં લઈ લીધો હોત અને તમને સંપૂર્ણ સંતોષ આપ્યો હોત. આ આવો બગાડ તો નાં થાત ને...કેટલું પવિત્ર હોય છે અને તમે આમ જ વેડફી નાખો છો."
 
આટલું કહીને, પૂજા પાછળ ફરી અને પલંગ પર મોઢું વાળી સૂઈ ગઈ. તેણે મયુરીએ છોડી દીધેલી જાડી, મીઠી, ભીની જગ્યા જોઈ અને ખચકાટ વિના, તેનું મોં ત્યાં મૂક્યું. તેણે ચાદર પોતાના મોંમાં લીધી અને જોરશોરથી ચૂસવા-ચાટવા લાગી. મયુરીનો રસ એટલો ભરપૂર હતો કે ચાદર પલાળ્યા પછી પણ, તેનો મીઠો અને ખારો સ્વાદ પૂજાના મોંમાં ભરાઈ જ ગયો.
 
જ્યારે બાબાજીએ પૂજાને મયૂરીના રસને ચૂસતી અને ચાટતી જોઈ, ત્યારે તેમના મનમાં એક ઊંડો, ઘેરો વિકૃત ભર્યો વિચાર આવ્યો: કાશ એક દિવસ હું પૂજા અને મયૂરીને એકસાથે નગ્ન કરી શકું અને મારા પલંગ પર એકસાથે સુવડાવી શકું. બંને માતા અને પુત્રી... એકસાથે. પણ તેણે પોતાને રોકી લીધો. હજુ સમય આવ્યો ન હતો. વિચાર્યું મારે હજી થોડી રાહ જોવી પડશે.
 
પૂજાની ઊંચું, ગોળ અને ભરેલા નિતંબો વાળી ગાંડ બાબાજીની સામે હલતી હતી. તેણે પોતાના લોડા પર ઘણું બધું થુંક લગાવ્યું, તેને મયૂરીના રસ અને પૂજાના લાળથી ચીકણું (લુબ્રિકેટ) કર્યું, અને તેને પૂજાના ગુદા દ્વાર પર ટેકાવ્યું.
 
પછી એક જોરદાર, નિર્દયી ધક્કો............પૂજા ની ગાંડ નાં કાણા પર પડ્યો.
 
“આઆઆહ્હ્હ.........હું તો......ગ.....ઈ.......” અનાયાસે આવેલો હુમલો પૂજા ની ગાંડ સહન કરી શકી નહિ અને હુમલા સાથે જ તેના હાથ તેના કુલ્હા પર જઈ પહોચ્યા અને લંડ ને જવા દેવા માટે બંને હાથે થી પોતાના કુલ્હા પહોળા કર્યા. રચયિતા મૈત્રી છે.
 
તેના શરીર માટે હવે કોઈ ટેકો નહોતો રહ્યો આથી,પૂજાનું મોં ચાદરમાં વધુ ઊંડે સુધી ધસી ગયું. બાબાજીનો  લાંબો લોડો એક જ ઝટકામાં તેની ગાંડ ને ચીરી છેક  ઊંડે સુધી ઘૂસી ગયો.
 
બાબાજી હવે તેજ, થપાકેદાર ધક્કા આપવા લાગ્યા. દરેક ધક્કા સાથે પૂજાની ઝીણી બૂમ બહાર આવતી રહી.
 
"તમે દર વખતે અચાનક હુમલો કરો છો... થોડી તો ધીરજ રાખો... આહહહહહ... ઉફ્ફફ બાબાજી... તમારો લોડો ખૂબ લાંબો અને પાછો જાડો છે... તે ખૂબ આનંદ આપે છે... આહહહહહહ... વધુ જોરથી ધક્કો મારો... આહહહહહ... હા... આ રીતે... બાબાજી... ઉમ્મ્મમ... આહહહહહ... વધુ ઊંડો...કસી કસી ને ગાંડ ને મારો બાબાજી....વાહ હવે મજા આવે છે........ચીરી નાખો મને અને મારી આ બળબળતી ગાંડ ને."
 
બાબાજીનો લોડો સવારથી જ ઉભરાઈ રહ્યો હતો. તેણે આગામી પાંચ મિનિટ સુધી પૂજાની ગાંડને અવિરતપણે મારી. અંતે, જોરથી એક મોટા કર્કશ અવાજ સાથે, તેણે પોતાનો જાડો, ગરમ રસ પૂજાની ગાંડમાં ઊંડો રેડ્યો, રસ થી તરબોળ ગાંડ માં લંદ ભરાવી ને ત્યાજ પડ્યો રહ્યો. પૂજા પણ તેની ગાંડ નાં સ્નાયુઓ ને વધુ ને વધુ સંકોચી ને લોડા ને નીતારતી રહી. અને જેમ ની તેમ જ પડી રહી.
 
પૂજા પણ મયુરી નાં રસ ને ચાટતા-ચૂસતા અને બાબાજી નાં લોડા રૂપી પીસ્ટન નાં સતત માર થી બે વખત તેની ચૂતે પોતાનો રસ છોડી દીધો હતો. તેની ચૂત સંતોષજનક રીતે ઝરતી રહી. મૈત્રી નું નિર્માણ.
 
“ફ્ચ્ચ.......પુચ” નાં અવાજ સાથે બાબાજી નો લોડે પૂજા ની ગાંડ ને આઝાદ કરી, તે સાથે જ બાબજી નો માલ પણ થોડો ઘણો પૂજા ની ગાંડ માં થી બહાર આવ્યો. બાબાજી એ તે માલ ને પોતાના લોડા થો ઘસી ને તેને માલ થી તરબોળ કર્યો. તેને પૂજાના મોં સામે મૂક્યું. પૂજાએ ખૂબ જ ભક્તિ અને ભૂખથી તેને અંદર મોઢા માં સમાવી લીધું. તેણીએ તેની જીભથી દરેક ટીપું સાફ કર્યું, ચૂસ્યું અને ગળી ગઈ. પછી, બંને એકબીજાને વળગીને પલંગ પર નાગડા જ પલંગ પર પડ્યા રહ્યા.
 
પૂજાએ બાબાજીની છાતી પર માથું મૂકીને કહ્યું,
 
"બાબાજી... તમે આજે તો મને થકવી દીધી છે. તમે ખૂબ ઉત્સાહિત અને ઉતાવળિયા હતા... જાણે સવારથી મને ચોદવાની રાહ જોઈ રહ્યા હતા. અને મારા કોઈ છિદ્રમાં તમારા અચાનક પ્રવેશ કરી ને ચોદવા મંડી પડવા નું ... સારું તો લાગે છે, પણ તે ખૂબ જ દુખે પણ છે..."
 
બાબાજીએ હસીને કહ્યું, "બસ આ જ છે જે છે તે... તને મારા આવા અચાનક હુમલાની આદત પડી જવી જોઈએ, પૂજા. અને તારા આ લંડને પણ આવી રીતેજ તને ચોદવાનું ગમે છે. તારા બધા છિદ્રો આ રીતે ફાડવા માં આવશે. અને તારે તારી જાત ને આમ અચાનક ચોદાવા માટે તૈયાર કરવી જ રહી. એક વાત સમજ, પ્રિય, તું હવે મારી ખૂબ આદત પડી ગઈ છું. જ્યારે પણ હું તને જોઉં છું, ભેનચોદ, ત્યારે મારો લંડ ટટ્ટાર થઈ જ જાય છે. માટે મારે તને ચોદવી જ પડશે" બાબાજીએ મસ્કો મારવા સાથે કહ્યું.
 
“તો મેં કે મારા કોઈ પણ કાણાએ તમને નાં પાડી છે? મંદો જયારે ઈચ્છા થાય ત્યારે અને કોઈ પણ કાણામાં મને તો તમારો લોડા ની મજા જ મજા છે પછી જેવી રીતે ચોદાય તે રીતે.” પૂજાએ બાબાજી ની છાતી પર પોતાનું મોઢું છુપાવતા બોલી.
 
અમે બંને આરામથી નાગડા જ સૂઈ ગયા.
 
 
***********************************************************............................

ક્રમશ:

મૈત્રી પટેલ.

[maitripatel]

લગભગ એક કલાક ની મીઠી નીંદર માણ્યા પછી, બાબાજી જાગી ગયા. સાંજના પાંચ વાગ્યા હતા.

બાબાજી ઝડપથી ઉભા થયા, પૂજાને હલાવી અને કહ્યું, "ઊઠ, પૂજા. સાંજ થઈ ગઈ છે. તારે ઘરે નથી જવું કે શું?" ફનલવર દ્વારા સંપાદિત.
 
પૂજા ઉતાવળે અને હડબડાટ સાથે ઉભી થઈ. તેણીએ તેના પગને, જે હજુ પણ ખુલ્લા હતા અને તેની ચૂતનાં દર્શન કરાવી રહ્યા હતા, પગ ને ક્રોસ કરી ને ભીંચી ને પોતાની ચૂત ને છુપાવી અને કહ્યું, "ઓહ... બાપ...રે..... મારી મમ્મી ઘરે હોવી જોઈએ, અત્યારે તો તે ઘરે આવીજ ગઈ હશે. મને આજે ચોક્કસપણે ઠપકો આપશે... તે મારી ગાંડ મારશે." તે ઝડપથી ઉભી થઈ અને તેના કપડાં શોધવા લાગી.
 
બાબાજીને મજાક કરવાનું મન થયું, અને પૂજાના સ્તનો પકડીને તેણે કહ્યું, "શું તારી મમ્મી પણ તારી ગાંડ ચોદે છે, પૂજા? તેમનો કેવડો મોટો છે?"
 
પૂજાએ બાબાજીનો હાથ તેના સ્તનો પરથી હટાવ્યો, અને કહ્યું, "રહેવા દો પ્લીઝ , મારા બોબલા છોડી દો... અત્યારે આ બધું કરવા નો સમય નથી. અને બાબાજી, તમને પણ અત્યારે   મજાક સુજે છે, અને હું અહી મમ્મી ની બીકે મરી રહી છું." તેણીએ કેટલાક કપડાં ઉપાડ્યા અને પહેરતા પહેરતા કહ્યું: "મમ્મી પાસે લંડ નથી, બાબાજી, તે બિલકુલ મારા જેવી છે, આવું તો કહેવું પડે. એમ તો કોઈ મમ્મી ગાંડ થોડી જ મારે વાસ્તવ માં!" મૈત્રી ની રચના.
 
પૂજા ઝડપથી તેના કપડાં પહેરી અને શાંતિથી પાછળના દરવાજેથી પોતાના ઘર તરફ સરકી ગઈ.
 
બાબાજીએ તેના બધા સાંજના કામ પૂરા કર્યા અને તે રાત્રે ગોપાલના આવવાની રાહ જોઈ. રાત્રે તમેને ગોપાલ સાથે ઘણી મહત્વ ની ગુફતેગુ કરવા ની હતી. તે તેના વિકૃત મનમાં માતા અને પુત્રીને ચોદવાની યોજના પર વિચાર કરી રહ્યો હતો. તે ગોપાલ સાથે શું વાત કરવી અને તે કેવી રીતે કરવું તે અંગે આયોજન કરી રહ્યો હતો. તે ઇચ્છતો હતો કે ગોપાલને મયુરી સાથેના તેના સંભોગ સામે કોઈ વાંધો ન હોવો જોઈએ જેથી તેને આ બધું ગુપ્ત રીતે ન કરવું પડે. અને રિચા... ઓહ માય... લિટલ એન્જલ... આજે તેનો સમય ઝડપથી પસાર થઈ રહ્યો ન હતો. તે ગોપાલની અધીરાઈથી રાહ જોઈ રહ્યો હતો. અને બીજો કોઈ વિકલ્પ પણ નહોતો. પણ તે ખાતરીપૂર્વક જાણતો હતો કે ગોપાલ ચોક્કસ આવશે.
 
રાત્રે 9 વાગ્યાની આસપાસ, ગોપાલ પાછળના દરવાજે પ્રવેશ્યો. એક હાથમાં દારૂની બોટલ અને બીજા હાથમાં ડુંગળીના ભજીયા નું પડીકું. બાબાજીએ તેને અંદર આમંત્રણ આપ્યું. ગોપાલ નાં અંદર આવતા ની સાથે જ બાબાજી એ દરવાજો બંધ કરી દીધો. તે બંને આરામથી સાદડી પર બેઠા અને પીવા લાગ્યા.
 
આજે, બાબાજીનું ધ્યાન પીવા કરતાં વાતચીત પર વધુ હતું. તે ગોપાલને વાતચીતમાં વ્યસ્ત રાખવા માંગતા હતા જેથી ગોપાલ જે કંઈ કહે તે તેમને પોતાનો રસ્તો શોધવામાં મદદ થાય.
 
તેમના ગ્લાસમાંથી એક ઘૂંટ લેતા, બાબાજીએ પૂછ્યું,
 
"શું ખબર છે, ગોપાલ... મેં તને કહ્યું હતું તેમ કર્યું કે નહીં?"
 
"મારે શું કરવાનું હતું, બાબાજી?" તેનું ધ્યાન કાચ નાં અધૂરા ભરેલા ગ્લાસ પર રહ્યું.
 
"તને આટલી જલ્દી ભૂલવાની આદત છે તેની તો મને સપનેય ખ્યાલ નહિ ગોપાલ?  જો આવું જ ચાલતું રહેશે, તો તું તારી પત્ની અને પુત્રીને ભૂલી જઈ શકે છે, મિત્ર. હું મયુરી વિશે વાત કરી રહ્યો છું." તેણે જાણી જોઈને "ભાભી" શબ્દનો ઉપયોગ કરવાનું ટાળ્યું. લેખિકા મૈત્રી પટેલ છે.
 
જો કે ગોપાલ ને ભાભી કહો કે નાં કહો કોઈ ફરક પડતો નહોતો. ગોપાલે તેના પીણાનો એક ઘૂંટ લીધો અને ઉદાસ અવાજમાં કહ્યું,
 
"શું ઘંટડી બાબાજી... જેમ તમે કહ્યું તેમ, મેં ગઈકાલે ફરીથી ખૂબ પ્રેમથી મયુરીને સમજાવ્યું. પણ તેનો ગુસ્સો હજુ શાંત થયો જ નથી. તે દરરોજ મારા પીવા વિશે બડબડાટ કરતી રહે છે."
 
"તે તો કરશે જ ને મિત્ર. યાર, તું પણ ખૂબ પીવે છે!" બાબાજીએ તેના ખભા પર હાથ મૂકતા કહ્યું.
 
"શું તારે બીજું કંઈ કહેવું છે? જે કહેવું હોય તે બિન્દાસ્તપણે કહી શકે છે દોસ્ત, અહી તું જાણે છે તેમ આપણા બે સિવાય કોઈ નથી."
 
બાબાજીએ શાંતિથી સાંભળતા હતા. ગોપાલે હજુ સુધી તેને રિચા ઘટના વિશે કંઈ કહ્યું ન હતું. અને તેને આશા હતી કે ગોપાલ દારૂ ના નશા માં રીચા વિષે કશુક તો બોલશે જ.
 
*******************************************................................


અહી સુધી જ દોસ્તો...............


આપની કોમેન્ટ્સ ની રાહ જોતી..............

મૈત્રી નાં જય ભારત.

[Anita patel]

ભાગ 1


ભાગ ૧

 
એક સરળ, નિર્દોષ વિધવા.
 
પૂજા નામની એક છોકરી છે - એકદમ સરળ અને નિર્દોષ.
 
કમનસીબે, તેના લગ્નના એક વર્ષ પછી, તેના પતિનો સ્કૂટર અકસ્માત થયો અને તેનું અવસાન થયું. ત્યારથી, પૂજા તેના માતાપિતા સાથે રહેતી હતી. તેને હજુ સુધી કોઈ બાળકો નહોતા, અને તે 24 વર્ષની હતી. તેના માતાપિતાએ તેને ફરીથી લગ્ન કરવાનું સૂચન કર્યું હતું, પરંતુ પૂજાએ થોડા સમય માટે ઇનકાર કરી દીધો હતો. તે હજુ સુધી તેના પતિના મૃત્યુ સાથે સમાધાન કરી શકી ન હતી - જેમનું મૃત્યુ બરાબર છ મહિના પહેલા થયું હતું.
 
શારીરિક દેખાવની દ્રષ્ટિએ, પૂજા આશ્ચર્યજનક રીતે આકર્ષક નહોતી, પરંતુ તેના ચહેરા પર ગંભીર નિર્દોષતા દેખાતી હતી; ખરેખર, તે પોતે ખૂબ જ નિર્દોષ આત્મા હતી જેણે પોતાનો મોટાભાગનો સમય મૌનમાં વિતાવ્યો. તે લગભગ 5 ફૂટ 4 ઇંચ ઉંચી, ગોરો રંગ, લાંબા વાળ અને ગોળ ચહેરો ધરાવતી હતી. તેના સ્તન મોટા હતા—ભારતીય સ્ત્રીઓની લાક્ષણિકતા—તેની કમર લગભગ 31 થી 32 ઇંચ હતી, અને તેના હિપ્સ ભરેલા અને ગોળાકાર હતા, લગભગ 37 ઇંચ. આમ તો બધું જ નોર્મલ અને હા આકર્ષક પણ ખરી જ. મૈત્રી ની રચના.
 
તે હંમેશા સફેદ સાડી અથવા ખૂબ જ હળવા, લાઈટ શેડ્સવાળી સાડી જ પહેરતી હતી.
 
તેના પિતા સરકારી ઓફિસમાં કામ કરતા હતા. તેમની તાજેતરમાં જ બીજા શહેરમાં બદલી થઈ હતી. આ નવા શહેરમાં આવ્યા પછી, પૂજાની માતાએ પણ સ્થાનિક શાળામાં શિક્ષિકા તરીકે નોકરી સ્વીકારી લીધેલી. પૂજાને કોઈ ભાઈ નહોતો, અને તેની મોટી બહેનના છ વર્ષ પહેલાં લગ્ન થઈ ગયા હતા. અને તે તેના ઘરે સુખી જ છે.
 
તેમના નવા શહેરમાં, તેમનું ઘર મુખ્ય શહેરના કેન્દ્રથી થોડે દૂર સ્થિત એક નાની રહેણાંક વસાહતમાં આવેલું હતું. દરરોજ સવારે, પૂજાના પિતા તેમની ઓફિસ માટે નીકળી જતા, અને તેની માતા શાળાએ જતી. તેના પિતા સાંજે 6:00 વાગ્યે ઘરે પાછા ફરતા, જ્યારે તેની માતા સાંજે 4:00 વાગ્યે પાછી આવતી.
 
તેમના ઘરની બાજુમાં જ એક નાનું દેવસ્થળ હતું. જે લગભગ અવાવરું જેવું હતું. ભાગ્યેજ કોઈ તે દેવસ્થળ ની મુલાકાત લેતું, કારણ કે તે ગામ થી થોડે દુર હતું. દેવસ્થળમાં એક બાબા રહેતા હતા - લગભગ છત્રીસ વર્ષનો એક માણસ. તે ગોરો રંગ અને સ્નાયુબદ્ધ શરીરવાળો હતો, પાંચ ફૂટ નવ ઇંચ ઊંચો હતો. તે દેખાવમાં પણ ખૂબ જ સુંદર હતો, અને તેના વાળ ખૂબ જ ટૂંકા કાપેલા હતા. તેના સિવાય, દેવસ્થળમાં બીજું કોઈ નહોતું. તેનું રહેઠાણ દેવસ્થળ પરિસરની પાછળના ભાગમાં હતું. દેવસ્થળના મુખ્ય પ્રવેશદ્વાર ઉપરાંત, બાબાના ઓરડામાંથી સીધો વસાહતની પાછળની ગલીમાં જતો બીજો દરવાજો હતો. તે ગલી હંમેશા ઉજ્જડ રહેતી હતી, કારણ કે હાલમાં તેની બાજુમાં કોઈ ઘરો બંધાયેલા નહોતા. એટલે વસ્તી થોડી ઓછી હતી અને તે ગલી કોઈ કામ માં આવતી નહોતી.
 
કોઈએ બાબાને જાણ કરી હતી કે તાજેતરમાં જ એક નવું કુટુંબ પડોશમાં રહેવા આવ્યું છે - એક પરિવાર, જેમાં ચોવીસ વર્ષની વિધવા પુત્રી પણ છે.



આજે આટલું જ, વાર્તા ને એપ્રુવલ મળે એટલે બાકી નો ભાગ આગળ લખું............


ત્યાં સુધી મૈત્રી નાં જય ભારત વાંચશોજી.....

Nice story 
Kafi samay bad Gujarati story mili

[king gujju]

લગભગ એક કલાક ની મીઠી નીંદર માણ્યા પછી, બાબાજી જાગી ગયા. સાંજના પાંચ વાગ્યા હતા.

બાબાજી ઝડપથી ઉભા થયા, પૂજાને હલાવી અને કહ્યું, "ઊઠ, પૂજા. સાંજ થઈ ગઈ છે. તારે ઘરે નથી જવું કે શું?" ફનલવર દ્વારા સંપાદિત.
 
પૂજા ઉતાવળે અને હડબડાટ સાથે ઉભી થઈ. તેણીએ તેના પગને, જે હજુ પણ ખુલ્લા હતા અને તેની ચૂતનાં દર્શન કરાવી રહ્યા હતા, પગ ને ક્રોસ કરી ને ભીંચી ને પોતાની ચૂત ને છુપાવી અને કહ્યું, "ઓહ... બાપ...રે..... મારી મમ્મી ઘરે હોવી જોઈએ, અત્યારે તો તે ઘરે આવીજ ગઈ હશે. મને આજે ચોક્કસપણે ઠપકો આપશે... તે મારી ગાંડ મારશે." તે ઝડપથી ઉભી થઈ અને તેના કપડાં શોધવા લાગી.
 
બાબાજીને મજાક કરવાનું મન થયું, અને પૂજાના સ્તનો પકડીને તેણે કહ્યું, "શું તારી મમ્મી પણ તારી ગાંડ ચોદે છે, પૂજા? તેમનો કેવડો મોટો છે?"
 
પૂજાએ બાબાજીનો હાથ તેના સ્તનો પરથી હટાવ્યો, અને કહ્યું, "રહેવા દો પ્લીઝ , મારા બોબલા છોડી દો... અત્યારે આ બધું કરવા નો સમય નથી. અને બાબાજી, તમને પણ અત્યારે   મજાક સુજે છે, અને હું અહી મમ્મી ની બીકે મરી રહી છું." તેણીએ કેટલાક કપડાં ઉપાડ્યા અને પહેરતા પહેરતા કહ્યું: "મમ્મી પાસે લંડ નથી, બાબાજી, તે બિલકુલ મારા જેવી છે, આવું તો કહેવું પડે. એમ તો કોઈ મમ્મી ગાંડ થોડી જ મારે વાસ્તવ માં!" મૈત્રી ની રચના.
 
પૂજા ઝડપથી તેના કપડાં પહેરી અને શાંતિથી પાછળના દરવાજેથી પોતાના ઘર તરફ સરકી ગઈ.
 
બાબાજીએ તેના બધા સાંજના કામ પૂરા કર્યા અને તે રાત્રે ગોપાલના આવવાની રાહ જોઈ. રાત્રે તમેને ગોપાલ સાથે ઘણી મહત્વ ની ગુફતેગુ કરવા ની હતી. તે તેના વિકૃત મનમાં માતા અને પુત્રીને ચોદવાની યોજના પર વિચાર કરી રહ્યો હતો. તે ગોપાલ સાથે શું વાત કરવી અને તે કેવી રીતે કરવું તે અંગે આયોજન કરી રહ્યો હતો. તે ઇચ્છતો હતો કે ગોપાલને મયુરી સાથેના તેના સંભોગ સામે કોઈ વાંધો ન હોવો જોઈએ જેથી તેને આ બધું ગુપ્ત રીતે ન કરવું પડે. અને રિચા... ઓહ માય... લિટલ એન્જલ... આજે તેનો સમય ઝડપથી પસાર થઈ રહ્યો ન હતો. તે ગોપાલની અધીરાઈથી રાહ જોઈ રહ્યો હતો. અને બીજો કોઈ વિકલ્પ પણ નહોતો. પણ તે ખાતરીપૂર્વક જાણતો હતો કે ગોપાલ ચોક્કસ આવશે.
 
રાત્રે 9 વાગ્યાની આસપાસ, ગોપાલ પાછળના દરવાજે પ્રવેશ્યો. એક હાથમાં દારૂની બોટલ અને બીજા હાથમાં ડુંગળીના ભજીયા નું પડીકું. બાબાજીએ તેને અંદર આમંત્રણ આપ્યું. ગોપાલ નાં અંદર આવતા ની સાથે જ બાબાજી એ દરવાજો બંધ કરી દીધો. તે બંને આરામથી સાદડી પર બેઠા અને પીવા લાગ્યા.
 
આજે, બાબાજીનું ધ્યાન પીવા કરતાં વાતચીત પર વધુ હતું. તે ગોપાલને વાતચીતમાં વ્યસ્ત રાખવા માંગતા હતા જેથી ગોપાલ જે કંઈ કહે તે તેમને પોતાનો રસ્તો શોધવામાં મદદ થાય.
 
તેમના ગ્લાસમાંથી એક ઘૂંટ લેતા, બાબાજીએ પૂછ્યું,
 
"શું ખબર છે, ગોપાલ... મેં તને કહ્યું હતું તેમ કર્યું કે નહીં?"
 
"મારે શું કરવાનું હતું, બાબાજી?" તેનું ધ્યાન કાચ નાં અધૂરા ભરેલા ગ્લાસ પર રહ્યું.
 
"તને આટલી જલ્દી ભૂલવાની આદત છે તેની તો મને સપનેય ખ્યાલ નહિ ગોપાલ?  જો આવું જ ચાલતું રહેશે, તો તું તારી પત્ની અને પુત્રીને ભૂલી જઈ શકે છે, મિત્ર. હું મયુરી વિશે વાત કરી રહ્યો છું." તેણે જાણી જોઈને "ભાભી" શબ્દનો ઉપયોગ કરવાનું ટાળ્યું. લેખિકા મૈત્રી પટેલ છે.
 
જો કે ગોપાલ ને ભાભી કહો કે નાં કહો કોઈ ફરક પડતો નહોતો. ગોપાલે તેના પીણાનો એક ઘૂંટ લીધો અને ઉદાસ અવાજમાં કહ્યું,
 
"શું ઘંટડી બાબાજી... જેમ તમે કહ્યું તેમ, મેં ગઈકાલે ફરીથી ખૂબ પ્રેમથી મયુરીને સમજાવ્યું. પણ તેનો ગુસ્સો હજુ શાંત થયો જ નથી. તે દરરોજ મારા પીવા વિશે બડબડાટ કરતી રહે છે."
 
"તે તો કરશે જ ને મિત્ર. યાર, તું પણ ખૂબ પીવે છે!" બાબાજીએ તેના ખભા પર હાથ મૂકતા કહ્યું.
 
"શું તારે બીજું કંઈ કહેવું છે? જે કહેવું હોય તે બિન્દાસ્તપણે કહી શકે છે દોસ્ત, અહી તું જાણે છે તેમ આપણા બે સિવાય કોઈ નથી."
 
બાબાજીએ શાંતિથી સાંભળતા હતા. ગોપાલે હજુ સુધી તેને રિચા ઘટના વિશે કંઈ કહ્યું ન હતું. અને તેને આશા હતી કે ગોપાલ દારૂ ના નશા માં રીચા વિષે કશુક તો બોલશે જ.
 
*******************************************................................


અહી સુધી જ દોસ્તો...............


આપની કોમેન્ટ્સ ની રાહ જોતી..............

મૈત્રી નાં જય ભારત.

મૈત્રીમેડમ ખરેખર ખુબ મોટી અપડેટ આપી છે આપે અને વાંચીને ખુબ આનંદ પણ થયો પ્લીઝ લખવાનું શરુ જ રાખજો. સાથે સાથે બની શકે તો વીકલી 3 અપડેટ નો ગોલ રાખશો તો કદાચ આરામથી ગંતવ્ય સુધી પહોંચી જશું.

હંમેશા આપનો સહકાર આપવા તૈયાર રહીશ કોમેન્ટ અથવા PM મા જણાવજો જો કોઈ પણ મદદ જોઈએ તો.
[size=xx-large][b]keep writing and smiling

[maitripatel]

Nice story 
Kafi samay bad Gujarati story mili

આપનો ખૂબ ખૂબ આભાર દોસ્ત.

આ વાર્તા મા આપનું સ્વાગત છે.

મને આશા છે કે આપ આ વાર્તા મા અંત સુધીમાં જોડાયેલા રહેશો. અને દરેક એપિસોડ પર આપનો મત વ્યક્ત કરશો.

આભાર.

[maitripatel]

મૈત્રીમેડમ ખરેખર ખુબ મોટી અપડેટ આપી છે આપે અને વાંચીને ખુબ આનંદ પણ થયો પ્લીઝ લખવાનું શરુ જ રાખજો. સાથે સાથે બની શકે તો વીકલી 3 અપડેટ નો ગોલ રાખશો તો કદાચ આરામથી ગંતવ્ય સુધી પહોંચી જશું.

હંમેશા આપનો સહકાર આપવા તૈયાર રહીશ કોમેન્ટ અથવા PM મા જણાવજો જો કોઈ પણ મદદ જોઈએ તો.
[size=xx-large]keep writing and smiling

[b]આપ નો ખુઊબ ખૂબ આભાર દોસ્ત કે આપને વારતા પસંદ આવી........



જી જ્યાં સુધી વાચક મિત્રો નો સાથ સહકાર મળતો રહેશે ત્યાં સુધી લખવાનું ચાલુ જ રાખીશ દોસ્ત.

જ્યાં સુધી અપડેટ્સ નો સવાલ છે તો દોસ્ત

હું ફક્ત આ એક જ વાર્તા નથી લખી રહી દોસ્ત, આજ વાર્તા Hinglish, અંદ હિન્દી માં પણ લખાઈ રહી છે.

આ ઉપરાંત એક બીજી વાર્તા છે અજબ સી પ્યાસ તે English માં લખી રહી છું અને આ જ ફોરમ પર. આ ઉપરાંતન બીજી સાઈટ પર આજ વાર્તા English માં પણ પ્રસારિત કરી રહી છું. એટલે મારા માટે અહી એક સાથે લખી અપડેટ્સ આપવવા મુશ્કેલ છે, બધાને સરખો ન્યાય તો આપવો જ જોઇને??


પણ આપણે ધીરે ધીરે ગંતવ્ય સુધી તો પહોચીશુજ.


બસ આપ નો સાથ-સહકાર આ વાર્તા ને અવિરત મળતો રહે તે જ અપેક્ષા.


બીજી કોઈ હાલ પુરતી તો કોઈ મદદ ની જરૂર નથી ફક્ત વાર્તા વાંચો અને આપના મંતવ્યો રજુ કરતા રહો......


આભાર દોસ્ત.............

[/b]

[maitripatel]

ચાલો દોસ્તો વાર્તા માં આગળ વધીએ

[maitripatel]

બાબાજીએ ધીમેથી કાચ નો ગ્લાસ નીચે મૂક્યો અને ગોપાલની આંખોમાં ઊંડાણપૂર્વક જોઈને કહ્યું,

"મને લાગે છે કે કંઈક બીજું છે, ગોપાલ... જે તું મને નથી કહી રહ્યો. સાચું કહું છું ને?" મૈત્રી ની રચના.
 
ગોપાલનો શ્વાસ અટકી ગયો. તેનો ચહેરો તરત જ નિસ્તેજ થઈ ગયો, જાણે તે ચોરી કરતા પકડાઈ ગયો હોય. તેના હાથ ધ્રુજવા લાગ્યા. ગ્લાસ તો જાણે કે ધરતીકંપ થી ધ્રુજતો હોય તેમ હલવા લાગ્યો.
 
ગોપાલ: "કંઈક... કંઈક બીજું... એટલે....તમારો શું મતલબ...? બાબાજી, એવું કંઈ નથી...મારે તમારા થી શું કામ છુપાવું પડે, જ્યારે તમે હવે બધું જ જાણો છો."
 
બાબાજીએ રહસ્યમય સ્મિત સાથે માથું હલાવ્યું.
 
"જુઓ, ગોપાલ... મને સામાન્ય માણસ ન માનો. હું ફક્ત સામેવાળાના ચહેરાને જોઈને જ વ્યક્તિની અંદરનો અંધકાર અને અશાંતિ બંને વાંચી શકું છું. તમે હજી મારા જ્ઞાનમાં સંપૂર્ણ વિશ્વસનીય નિપુણતા મેળવી નથી. એટલે કે હજી મને તું જ્ઞાની માનતો નથી. તમારી આંખો, તમારો ચહેરો, તમારી હડકંપ... બધું જ સૂચવે છે કે તમે કંઈક ખૂબ જ ગંભીર બાબત છુપાવી રહ્યા છો." મૈત્રી ની પ્રસ્તુતિ.
 
ગોપાલનું મોં ખુલી ગયું. તેણે ગભરાટથી આસપાસ જોયું. દારૂનો નશો પણ ઝડપથી સાતમાં આસમાને થી પાતાળ તરફ ઓછો થઈ રહ્યો હતો.
 
બાબાજી આગળ ઝૂક્યા અને આદેશ આપતા સ્વરમાં કહ્યું,
 
“તું તારી પત્ની સિવાય બીજા કોઈને પણ કામાતુર આંખોથી જુએ છે... ખરું ને?”
 
ગોપાલે તોતડા આવજે, “કોણ... કોને... બાબાજી?”
 
બાબાજી, દરેક શબ્દ ને ભારે બનાવતા, બોલ્યા,
 
“રિચા ને.”
 
ગોપાલના હાથમાંથી લગભગ ગ્લાસ નીચે પડતા પડતા રહી ગયો. દારૂના થોડા ટીપાં સાદડી પર પડ્યા. હવે તે સંપૂર્ણપણે પકડાઈ ગયો. તેનો ચહેરો શરમ, ડર અને અપરાધભાવથી લાલ થઈ ગયો. મન માં એક ગાળ આપતા “ માં ચોદાઈ ગયી. આ બાબો ભોસડીનો.....” રચયિતા મૈત્રી પટેલ છે.
 
બાબાજીએ નરમ પણ જોરદાર અવાજમાં કહ્યું,
 
“જુઓ, ગોપાલ... મારાથી કંઈ છુપાવવાનો કોઈ અર્થ અને ફાયદો જ નથી. મને બધું ખુલ્લેઆમ કહો. તું મને જેટલું સત્ય કહેશે, મારા માટે તને મદદ કરવી એટલી સરળ બનશે. અને હા... તું જેની સાથે ઈચ્છે તેની સાથે તારી તરસ છીપાવી શકે છે... પણ તારે મને બધું કહેવું તો પડશે જ.” એક આદેશાત્મક અવાજ.
 
ગોપાલ સમજી ગયો કે હવે કોઈ છુટકારો કે બચવાનો કોઈ રસ્તો નથી. બાબાજી ખરેખર “અંતર્યામી” લાગતા હતા. તેણે ધ્રૂજતા હાથે ગ્લાસ ઉપાડ્યો, એક મોટો ઘૂંટડો સીધો જ પેટ માં ઉતારી લીધો, અને આંખો નીચી કરીને કહ્યું,
 
"બાબાજી... મને માફ કરો. મેં તમને આખી વાર્તા કહી નથી. ખરેખર... જ્યારથી મયુરી મને ધુત્કાર આપવા લાગી છે, ત્યારથી મારી નજર આપોઆપ મારી દીકરી રિચા પર જાય છે. તે હંમેશા મારી સંભાળ રાખે છે. જ્યારે પણ મારો મયુરી સાથે ઝઘડો થાય છે, ત્યારે તે જ મારા માટે ખોરાક રાંધે છે. જ્યારે હું પીધા પછી સૂઈ જાઉં છું, ત્યારે તે મને એક ગ્લાસ અને પાણી લાવે છે. તે મારા માટે ખાવા માટે કંઈક નું કંઈક રાંધે છે અને મને ખવડાવે છે... અને જ્યારે તે આ બધું કરી રહી છે... ત્યારે મારી નજર તેના પર... તેના ફૂલેલા સ્તનો પર અટકી જાય છે."
 
ગોપાલનો અવાજ ધીમે ધીમે ધ્રૂજવા લાગ્યો.
 
"જ્યારે તે મને જમવાનું પીરસવા માટે નીચે ઝૂકે છે, ત્યારે હું તેના બ્લાઉઝમાંથી તેના નાના સ્તનની ડીંટી જોઈ શકું છું... અને જ્યારે તે ચાલે છે, ત્યારે તેનું માંસલ, નાજુક ગાંડ હલતી રહે છે... બાબાજી, કેટલી વાર હું મારી જાતને રોકી શકતો નથી... હું લોડો રીતસર નો મસળું છું. એ ભેણચોળીની ની ગાંડ પણ મસ્ત ખીલી છે, જેટલી ઉપર નીચે થાય છે તેટલું જ દુખાવો મારા લોડા ને થાય છે. તેની મટકતી ગાંડ જોઇને ને હું તેની નાની અમથી ચૂત ની કલ્પનાઓ કરું છું, અને તેની ચૂત ને જોવા નો નિષ્ફળ પ્રયાસ કરું છું."
 
બાબાજી શાંતિથી સાંભળતા રહ્યા, તેમની આંખોમાં એક વિચિત્ર ચમક. રીચા આપું તો મયુરી ને બહુ આરામ થી ચોદી શકાય તેમ છે. સાલું રુચા ને પણ મારે જ ચોદવી જોઈએ, તેનું શીલ પણ મારા લોડે જ તૂટવું જોઇને..................
 
ગોપાલે આગળ કહ્યું,
 
“અને એક દિવસ... જ્યારે મયુરી રસોડામાં હતી... રિચા મને ખાવા માટે કંઈક લાવી. હું ખુરશી પર બેઠો હતો. મેં તેને બોલાવી અને... તેને મારા ખોળામાં બેસાડી. મેં તેની કમર પકડી અને તેને હળવેથી પ્રેમ કરવા લાગ્યો. તેનો ચહેરો મારા ચહેરાની બિલકુલ બાજુમાં હતો. તે મને શાળા વિશે કહેવા લાગી... તેના ગુલાબી, નાજુક હોઠ તે બોલતી વખતે હલતા હતા... હું મારી જાતને કાબુમાં રાખી શક્યો નહીં. મેં તેનો ચહેરો બંને હાથથી પકડી રાખ્યો અને તેના હોઠ પર જોરથી ચુંબન કર્યું...” સપાદીકા ફનલવર છે.
 
બાબાજીએ અટકાવ્યું, તેનો અવાજ કોઈ જાણવા ની ઉત્કંઠા દર્શાવ્યા વિના,
 
“જ્યારે તે તેને ચુંબન કર્યું, ત્યારે તેણે પ્રતિકાર ન કર્યો? તે ચીસો ન પાડી?”
 
ગોપાલે શરમથી માથું નીચે તરફ નમાવતા કહ્યું,
 
"પહેલા તો તે થોડી ચોંકી ગઈ... પણ તે ચીસો ન પાડી. તેણે ફક્ત મારી છાતી પર હાથ મૂક્યો અને તેને હળવેથી ધક્કો માર્યો. પછી તે શરમથી ચૂપ થઈ ગઈ. મેં તેને મારા ખોળામાં વધુ કડક રીતે પકડી રાખી... તેના નાજુક સ્તનો મારી છાતી પર દબાયા. મેં ફરીથી તેના હોઠને ચુંબન કર્યું... આ વખતે થોડો વધુ સમય... અને મારી જીભ પણ તેના રસ થી ભરેલા મોઢામાં દાખલ કરી, રસ ચૂસવા માટે જ તો. તે ધ્રૂજતી હતી, બાબાજી... પણ તે ચૂપ રહી."
 
ગોપાલની આંખો હવે નીચે હતી. તેનો ચહેરો અપરાધભાવ અને ઉત્તેજનાના મિશ્રણથી લાલ થઈ ગયો હતો.
 
**********************************************************............................


આજે અહી સુધી જ દોસ્તો.....


ફરી મળીયે ત્યાં સુધી આપના મંતવ્યો ની અપેક્ષા સહ:


મૈત્રી પટેલ તરફ થી જય ભારત.

[king gujju]

બાબાજીએ ધીમેથી કાચ નો ગ્લાસ નીચે મૂક્યો અને ગોપાલની આંખોમાં ઊંડાણપૂર્વક જોઈને કહ્યું,

"મને લાગે છે કે કંઈક બીજું છે, ગોપાલ... જે તું મને નથી કહી રહ્યો. સાચું કહું છું ને?" મૈત્રી ની રચના.
 
ગોપાલનો શ્વાસ અટકી ગયો. તેનો ચહેરો તરત જ નિસ્તેજ થઈ ગયો, જાણે તે ચોરી કરતા પકડાઈ ગયો હોય. તેના હાથ ધ્રુજવા લાગ્યા. ગ્લાસ તો જાણે કે ધરતીકંપ થી ધ્રુજતો હોય તેમ હલવા લાગ્યો.
 
ગોપાલ: "કંઈક... કંઈક બીજું... એટલે....તમારો શું મતલબ...? બાબાજી, એવું કંઈ નથી...મારે તમારા થી શું કામ છુપાવું પડે, જ્યારે તમે હવે બધું જ જાણો છો."
 
બાબાજીએ રહસ્યમય સ્મિત સાથે માથું હલાવ્યું.
 
"જુઓ, ગોપાલ... મને સામાન્ય માણસ ન માનો. હું ફક્ત સામેવાળાના ચહેરાને જોઈને જ વ્યક્તિની અંદરનો અંધકાર અને અશાંતિ બંને વાંચી શકું છું. તમે હજી મારા જ્ઞાનમાં સંપૂર્ણ વિશ્વસનીય નિપુણતા મેળવી નથી. એટલે કે હજી મને તું જ્ઞાની માનતો નથી. તમારી આંખો, તમારો ચહેરો, તમારી હડકંપ... બધું જ સૂચવે છે કે તમે કંઈક ખૂબ જ ગંભીર બાબત છુપાવી રહ્યા છો." મૈત્રી ની પ્રસ્તુતિ.
 
ગોપાલનું મોં ખુલી ગયું. તેણે ગભરાટથી આસપાસ જોયું. દારૂનો નશો પણ ઝડપથી સાતમાં આસમાને થી પાતાળ તરફ ઓછો થઈ રહ્યો હતો.
 
બાબાજી આગળ ઝૂક્યા અને આદેશ આપતા સ્વરમાં કહ્યું,
 
“તું તારી પત્ની સિવાય બીજા કોઈને પણ કામાતુર આંખોથી જુએ છે... ખરું ને?”
 
ગોપાલે તોતડા આવજે, “કોણ... કોને... બાબાજી?”
 
બાબાજી, દરેક શબ્દ ને ભારે બનાવતા, બોલ્યા,
 
“રિચા ને.”
 
ગોપાલના હાથમાંથી લગભગ ગ્લાસ નીચે પડતા પડતા રહી ગયો. દારૂના થોડા ટીપાં સાદડી પર પડ્યા. હવે તે સંપૂર્ણપણે પકડાઈ ગયો. તેનો ચહેરો શરમ, ડર અને અપરાધભાવથી લાલ થઈ ગયો. મન માં એક ગાળ આપતા “ માં ચોદાઈ ગયી. આ બાબો ભોસડીનો.....” રચયિતા મૈત્રી પટેલ છે.
 
બાબાજીએ નરમ પણ જોરદાર અવાજમાં કહ્યું,
 
“જુઓ, ગોપાલ... મારાથી કંઈ છુપાવવાનો કોઈ અર્થ અને ફાયદો જ નથી. મને બધું ખુલ્લેઆમ કહો. તું મને જેટલું સત્ય કહેશે, મારા માટે તને મદદ કરવી એટલી સરળ બનશે. અને હા... તું જેની સાથે ઈચ્છે તેની સાથે તારી તરસ છીપાવી શકે છે... પણ તારે મને બધું કહેવું તો પડશે જ.” એક આદેશાત્મક અવાજ.
 
ગોપાલ સમજી ગયો કે હવે કોઈ છુટકારો કે બચવાનો કોઈ રસ્તો નથી. બાબાજી ખરેખર “અંતર્યામી” લાગતા હતા. તેણે ધ્રૂજતા હાથે ગ્લાસ ઉપાડ્યો, એક મોટો ઘૂંટડો સીધો જ પેટ માં ઉતારી લીધો, અને આંખો નીચી કરીને કહ્યું,
 
"બાબાજી... મને માફ કરો. મેં તમને આખી વાર્તા કહી નથી. ખરેખર... જ્યારથી મયુરી મને ધુત્કાર આપવા લાગી છે, ત્યારથી મારી નજર આપોઆપ મારી દીકરી રિચા પર જાય છે. તે હંમેશા મારી સંભાળ રાખે છે. જ્યારે પણ મારો મયુરી સાથે ઝઘડો થાય છે, ત્યારે તે જ મારા માટે ખોરાક રાંધે છે. જ્યારે હું પીધા પછી સૂઈ જાઉં છું, ત્યારે તે મને એક ગ્લાસ અને પાણી લાવે છે. તે મારા માટે ખાવા માટે કંઈક નું કંઈક રાંધે છે અને મને ખવડાવે છે... અને જ્યારે તે આ બધું કરી રહી છે... ત્યારે મારી નજર તેના પર... તેના ફૂલેલા સ્તનો પર અટકી જાય છે."
 
ગોપાલનો અવાજ ધીમે ધીમે ધ્રૂજવા લાગ્યો.
 
"જ્યારે તે મને જમવાનું પીરસવા માટે નીચે ઝૂકે છે, ત્યારે હું તેના બ્લાઉઝમાંથી તેના નાના સ્તનની ડીંટી જોઈ શકું છું... અને જ્યારે તે ચાલે છે, ત્યારે તેનું માંસલ, નાજુક ગાંડ હલતી રહે છે... બાબાજી, કેટલી વાર હું મારી જાતને રોકી શકતો નથી... હું લોડો રીતસર નો મસળું છું. એ ભેણચોળીની ની ગાંડ પણ મસ્ત ખીલી છે, જેટલી ઉપર નીચે થાય છે તેટલું જ દુખાવો મારા લોડા ને થાય છે. તેની મટકતી ગાંડ જોઇને ને હું તેની નાની અમથી ચૂત ની કલ્પનાઓ કરું છું, અને તેની ચૂત ને જોવા નો નિષ્ફળ પ્રયાસ કરું છું."
 
બાબાજી શાંતિથી સાંભળતા રહ્યા, તેમની આંખોમાં એક વિચિત્ર ચમક. રીચા આપું તો મયુરી ને બહુ આરામ થી ચોદી શકાય તેમ છે. સાલું રુચા ને પણ મારે જ ચોદવી જોઈએ, તેનું શીલ પણ મારા લોડે જ તૂટવું જોઇને..................
 
ગોપાલે આગળ કહ્યું,
 
“અને એક દિવસ... જ્યારે મયુરી રસોડામાં હતી... રિચા મને ખાવા માટે કંઈક લાવી. હું ખુરશી પર બેઠો હતો. મેં તેને બોલાવી અને... તેને મારા ખોળામાં બેસાડી. મેં તેની કમર પકડી અને તેને હળવેથી પ્રેમ કરવા લાગ્યો. તેનો ચહેરો મારા ચહેરાની બિલકુલ બાજુમાં હતો. તે મને શાળા વિશે કહેવા લાગી... તેના ગુલાબી, નાજુક હોઠ તે બોલતી વખતે હલતા હતા... હું મારી જાતને કાબુમાં રાખી શક્યો નહીં. મેં તેનો ચહેરો બંને હાથથી પકડી રાખ્યો અને તેના હોઠ પર જોરથી ચુંબન કર્યું...” સપાદીકા ફનલવર છે.
 
બાબાજીએ અટકાવ્યું, તેનો અવાજ કોઈ જાણવા ની ઉત્કંઠા દર્શાવ્યા વિના,
 
“જ્યારે તે તેને ચુંબન કર્યું, ત્યારે તેણે પ્રતિકાર ન કર્યો? તે ચીસો ન પાડી?”
 
ગોપાલે શરમથી માથું નીચે તરફ નમાવતા કહ્યું,
 
"પહેલા તો તે થોડી ચોંકી ગઈ... પણ તે ચીસો ન પાડી. તેણે ફક્ત મારી છાતી પર હાથ મૂક્યો અને તેને હળવેથી ધક્કો માર્યો. પછી તે શરમથી ચૂપ થઈ ગઈ. મેં તેને મારા ખોળામાં વધુ કડક રીતે પકડી રાખી... તેના નાજુક સ્તનો મારી છાતી પર દબાયા. મેં ફરીથી તેના હોઠને ચુંબન કર્યું... આ વખતે થોડો વધુ સમય... અને મારી જીભ પણ તેના રસ થી ભરેલા મોઢામાં દાખલ કરી, રસ ચૂસવા માટે જ તો. તે ધ્રૂજતી હતી, બાબાજી... પણ તે ચૂપ રહી."
 
ગોપાલની આંખો હવે નીચે હતી. તેનો ચહેરો અપરાધભાવ અને ઉત્તેજનાના મિશ્રણથી લાલ થઈ ગયો હતો.
 
**********************************************************............................


આજે અહી સુધી જ દોસ્તો.....


ફરી મળીયે ત્યાં સુધી આપના મંતવ્યો ની અપેક્ષા સહ:


મૈત્રી પટેલ તરફ થી જય ભારત.

સરસ અપડેટ આપ્યો છે પરંતુ ખુબ નાનો છે. ?

[maitripatel]

સરસ અપડેટ આપ્યો છે પરંતુ ખુબ નાનો છે. ?

આપ ની વાત સંપૂર્ણ સાચી છે દોસ્ત.

પણ જેટલું લખી શકી એટલું પોસ્ટ કરી દીધું.

આગળ શક્ય હશે તો વધુ શબ્દો નો અપડેટ આપીશ.


આભાર દોસ્ત.


આવતીકાલે એક અપડેટ આપવાનો પ્રયત્ન કરીશ.

આભાર જોડાયેલા રહેવા વિનંતી.

[maitripatel]

ચાલો દોસ્તો વાર્તા માં આગળ જાણવા નો પ્રયત્ન કરીએ

[maitripatel]

ગોપાલે વાઇનનો બીજો ઘૂંટડો લીધો અને ધ્રૂજતા અવાજે કહ્યું,

"ના, બાબાજી... કદાચ તે ડરી ગઈ હતી... અથવા કદાચ મારા મોઢાએ તેના મોઢા પર કબજો જમાવેલો હોવાથી તે ચીસો પાડતી શકતી નહોતી. પણ તેનો શ્વાસ ખૂબ ભારે થઈ ગયો હતો. મેં મારો જમણો હાથ તેના બ્લાઉઝ પર મૂક્યો અને તેના નાના, લીંબુ જેવા સ્તનોને મારા હૃદયની શાંતિ માટે દબાવી દીધા. બાબાજી... મને તેના હોઠો નો રસ પીવા થી જે માજા આવી તે ક્યારેય દારૂ પીવામાં મજા નથી આવી. તેના કરતાં વધુ માણી રહ્યો હતો. તેના શરીર માં એક નશીલો રસ છે. હજી તો તેના માં રસ ભરાઈ રહો છે એટલે મસ્ત તાજો રસ છે. તેની ચૂતમાંથી ગરમ હવાના ફૂંકા મારી જાંઘને ઉક્સાવી રહી હતી. મેં મારો હાથ નીચે સરકાવવાનો પ્રયાસ કર્યો, પરંતુ તે જ સમયે માદરચોદ, મયુરી, અચાનક દેખાઈ અને આખો ખેલ બરબાદ કરી દીધો. તે ચીસો પાડીને આખા ઘરને ઊંચું કરી દીધું. તે રિચાને ખેંચીને લઈ ગઈ. મેં તરત જ નક્કી કર્યું કે હવે તેના મોઢે લાગવું યોગ્ય નથી... મેં આખી બોટલ પીધી અને સૂઈ ગયો. તે દિવસથી, મયુરી મને તેની નજીક આવવા દેતી નથી." મૈત્રી રચિત વાર્તા.
 
ગોપાલની કબૂલાત સાંભળીને બાબાજીનો લોડો ધ્રુજવા લાગ્યો. તેના ધોતીની અંદરનો જાડો સાપ તેની ટોપી લંબાવી રહ્યો હતો.
 
બાબાજીએ ઊંડો શ્વાસ લીધો અને કહ્યું,
 
"જો ભ’ઈ ગોપાલ... મયૂરીની સામે તેં જે કર્યું તે ખોટું હતું. પણ મને લાગે છે કે તું પણ તારી જગ્યાએ સાચો છે. જો તે તને તેની ચૂત નહીં આપે, તો તારે તેને ક્યાંક તો ચોદવી પડશે, ખરું ને? અને જ્યારે તારી પાસે ઘરની અંદર આટલી યુવાન, તાજી, નાજુક, રસદાર છોકરી હોય, તો બહાર કેમ જવું? સાચું કહું છું ને?"
 
બાબાજીના સ્પષ્ટ અને પાપી શબ્દો સાંભળીને ગોપાલ સ્તબ્ધ થઈ ગયો. તેની આંખો પહોળી થઈ ગઈ. તે થોડીવાર તો કઈ બોલી શક્યો જ નહીં, ફક્ત બાબાજી તરફ જોતો રહ્યો.
 
બાબાજી આગળ ઝૂક્યા, તેમનો અવાજ ઊંડો અને વધુ મોહક બન્યો, અને કહ્યું,
 
"જો ગોપાલ, મારી વાત ધ્યાનથી સાંભળ. હું ફક્ત એટલું જ ઈચ્છું છું કે તારા ઘરમાં કોઈ ઝઘડો ન થાય અને શાંતિ રહે. મેં પણ આજે મયુરીને ઘણું સમજાવ્યું છે. જો તું મારી સૂચનાઓનું પાલન કરે, તો તું દરેક ઈચ્છા પૂરી કરી શકીશ, પછી ભલે ને તે મયૂરીની હોય કે રિચાની."
 
ગોપાલના શ્વાસ ઝડપી બન્યા. તેણે ગભરાટમાં પૂછ્યું, "ઈચ્છા... મારી કઈ ઈચ્છા, બાબાજી?" મૈત્રી ની રચના.
 
બાબાજી એક ક્ષણ માટે થોભ્યા, તેમની આંખો ચમકી, અને બોલ્યા,
 
"હજુ પણ તું સમજી શક્યો નથી? સારું, તો તું મારા મોઢે સાંભળવા માંગે છે! તો પછી સ્પષ્ટ સાંભળો... જો તમે ઇચ્છો, તો તમે તમારી પત્ની મયુરીનો આનંદ માણી શકો છો અને તમારી પુત્રી રિચા સાથે દિવસ-રાત જે વિચારો છો તે બધું કરી શકો છો. રીચા નાં વિચાર માત્ર થી તને ઉત્તેજના મળે છે. મને લાગે છે કે તું રીચા ને મેળવી શકે છે  અને જેના વિચારથી હજુ પણ તમને ઉત્થાન મળે છે. તમે તેનો રસ પેટ ભરી ને પી શકે તેમ છે, પછી ભલે તે ઉપરનો હોય કે નીચેનો.રસ તો તેના બધા છિદ્રો માં ભરેલો જ હશે, માત્ર ચૂસવા ની કમી છે. જે પૂરી કરવા માં હું મદદગાર થઇ શકું તેમ છું. અને હા, માત્ર રીચા નાં વિચારો થી જ તારો આ લંડ ઉભો થઇ ગયો છે તેને પણ શાંતિ અપાવી શકું તેમ છું."
 
ગોપાલે ગભરાઈને તેના ખોળા તરફ જોયું. તેની ધોતી એક બાજુ સરકી ગઈ હતી, અને તેનું 5 ઇંચનું, જાડું લોડો સંપૂર્ણપણે ટટ્ટાર હતું, એક લોડા માનું એક ટીપું લોડા નાં ટોચ પર ચમકતું હતું. તેણે ઝડપથી તેને હાથથી છુપાવવાનો પ્રયાસ કર્યો.
 
બાબાજી હસ્યા. મૈત્રી નું નિર્માણ.
 
"હવે મારી વાત ધ્યાનથી સાંભળ. રિચાને પ્રાપ્ત કરવા અને તેનો રસ પીવા માટે, તમારે પહેલા મયુરીનો વિશ્વાસ જીતવો પડશે. આજે જ્યારે તમે ઘરે જાઓ, ત્યારે જેમ મેં તને પહેલા જે કહ્યું હતું મયુરી પાસે જઈને તેની માફી માંગવી. તેને કહો કે તમે સંપૂર્ણપણે દારૂ પીવાનું છોડી રહ્યા છો. અને તેમાં તમને મયુરીના ટેકાની જરૂર છે. અને જ્યારે તમે આજે રાત્રે તેની પાસે જાઓ ..."
 
બાબાજીએ જાણી જોઈને અટકાવ્યું.
 
ગોપાલે અધીરાઈથી કહ્યું, "તો, બાબાજી...? મને કહો... મને આખી વાત પૂરી કહો..."
 
************************************************........................

જોડાયેલા રહેજો દોસ્તો.............


Maitri Patel.

[maitripatel]

બાબાજીએ કાચ નો ગ્લાસ બાજુ પર મૂક્યો અને ગોપાલની આંખોમાં સીધી નજર નાખીને કહ્યું,

"જો, ગોપાલ... હું તને કંઈક ખાસ અને ખૂબ જ વ્યક્તિગત વાત કહેવા માંગુ છું. આમાં મયુરીનું શરીર, તેના અંગો અને તેની જાતીય ઇચ્છાઓનો સમાવેશ થશે. તેથી હું તમને સ્પષ્ટપણે કહી રહ્યો છું કે તમારે આ બાબતોને હૃદય પર ન લેવી જોઈએ. હું ફક્ત તમારા માટે શ્રેષ્ઠ ઇચ્છું છું, બસ એટલું જ.મને તમારું ભલું કરવા ની જ ઈચ્છા માત્ર છે તેના સિવાય બીજું કશુજ નહિ. આ તો તું જાણે જ છે."
 
ગોપાલે તરત જ માથું હલાવ્યું અને ઉત્સાહિત સ્વરમાં કહ્યું,
 
"તમે શું વાત કરી રહ્યા છો, બાબાજી? હું શા માટે નારાજ થાઉં? તમે મારા માટે ઘણું બધું કર્યું છે. જો તમે એમ કહો, તો હું કાલે મયુરીને તમારી સમક્ષ રજૂ કરીશ. તમે તેની સાથે જે ઇચ્છો તે કરી શકો છો... મને કોઈ વાંધો નથી.તમે તેની ચિંતા ના કરો બાબાજી. તમે મયુરી સાથે સબંધ બનાવો તો મને તેમાં કોઈ જ વાંધો નથી પણ............" મૈત્રી નું નિર્માણ.
 
ગોપાલની આંધળી ઉદારતા અને હતાશા જોઈને બાબાજી અંદરથી હસ્યા. તેમના ચહેરા પર એક વિજયી સ્મિત દેખાયું. તેમનો શિકાર હવે સંપૂર્ણપણે તેમના જાળમાં ફસાઈ ગયો હતો. મયુરીને હવે બાબાજી નાં ખોળા માં ગોપાલે મૂકી જ દીધી તેમ જ સમજવાનું હતું. હવે બસ પ્રત્યક્ષતા ની રાહ જોવાની હતી. પણ હજી ખાસ્સી એવી ધૈર્ય ની જરૂર હતી.
 
બાબાજીએ ધીમેથી કહ્યું, દરેક શબ્દનો સ્વાદ માણતા,
 
"ઠીક છે... હવે ધ્યાનથી સાંભળ. આજે રાત્રે, જ્યારે તમે ઘરે જાઓ અને મયુરીને મળો, ત્યારે પહેલા તેને ઉત્સાહથી ચુંબન કરો. તેના હોઠ ચૂસો, તેનો રસ માણો, તમારી જીભ તેમાં ડુબાડો, અને તેના મોંમાંથી રસ પીઓ. પછી, તેને સંપૂર્ણપણે નગ્ન કરો. તેના સ્તનોનો સંપૂર્ણ આનંદ માણો... ખાસ કરીને તેના સ્તનની ડીંટી, તમારા અંગૂઠા અને આંગળીઓથી ઘસીને તેમને ઉત્તેજીત કરો. તેમને તમારા હોઠ વચ્ચે દબાવો અને તેમને જોરથી ચૂસો. તમારા દાંતથી હળવાશથી ડંખો, નિશાન છોડો. તમારા બંને હાથથી તેના ભારે સ્તનોને તમારા હૃદયની સંતોષ માટે સ્નેહ કરો... તેમને દબાવો, તેમને નીચોડો, તેમને સ્નેહ કરી ને પંપાળો."
 
બાબાજી બોલતા રહ્યા, અને ગોપાલનો ચહેરો ઉત્તેજનાથી લાલ થઈ રહ્યો હતો. બાબાજીએ જોયું કે આ બધું સાંભળીને ગોપાલનો લંડ ટટ્ટાર થઈ ગયો હતો, અને મયુરીના જાડા, રસદાર સ્તનોના વિચારથી તેનું પોતાનો લોડો ધબકવા લાગ્યો હતો. નિર્માત્રી મૈત્રી પટેલ છે.
 
ગોપાલે અધીરાઈથી પૂછ્યું, "હા, બાબાજી... પછી.....આગળ શું...?"
 
હસતાં હસતાં બાબાજીએ કહ્યું,
 
"આજે રાત્રે ફક્ત ઉપરના ભાગની પૂજા કરો. તમારા હાથ, મોં કે જીભથી. નીચેના ભાગને પણ સ્પર્શ કરશો નહીં... જ્યાં તે ચૂતમાર્ગમાં છે, ત્યાં બિલકુલ અડવું નહિ. પછી ભલેને તે માંગતી હોય તો પણ નહિ. પોતાના પગ ફેલાવી ને ચૂત બતાવી-બતાવી ને ઉકસાવે તો પણ નહિ. ફક્ત તેને ત્રાસ આપો. તેના સ્તનોને એટલા ઉત્તેજિત કરો કે તે આખી રાત રડે, પણ તેને સંપૂર્ણ રાહત નથી આપવાની."
 
ગોપાલ વિચારમાં ખોવાઈ ગયો. મયુરીના ભરેલા બોબલા તેના મગજમાં ઝબકી રહ્યા હતા. બાબાજીએ આગળ કહ્યું,
 
"જો ભ’ઈ ગોપાલ... હું જે કહું છું તે બરાબર કર. નિયંત્રણ રાખો. જો તમે મારી સૂચનાઓનું પાલન કરશો, તો તમે ટૂંક સમયમાં મયુરીને તમારી સામે ઘૂંટણિયે પડેલી જોશો. અને જ્યારે તે સંપૂર્ણપણે તૈયાર થઈ જશે... ત્યારે હું તમને આગળનું પગલું કહીશ.પછી રુચા ની વિચાર આપને બંને ભેગા થઇ ને વિચારીશું કે તેનો રસ કેમ પીવો અને તેના પગ કેવી રીતે પહોળા કરવા."
 
બાબાજી એક ક્ષણ માટે થોભ્યા, તેમની આંખો કાળી અને આંખોમાં ચમક હતી, અને બોલ્યા,
 
"અને યાદ રાખો... આખું ફળ તમારી સામે જ છે. મયુરીનું યુવાની અને રિચાનું કોમળ, તાજું શરીર. જો તમે મારી વાત સાંભળો, તો તે બંને તમારા મુઠ્ઠીમાં હશે. ફક્ત ધીરજ રાખો. રિચાની ચૂતને તારો લંડ ચાટવામાં બહુ વાર નહીં લાગે. પણ ધીરજ રાખવી મહત્વપૂર્ણ છે."
 
“રિચાની ચૂતને તારો લંડ ચાટવામાં બહુ વાર નહીં લાગે.” બાબજી નાં આ વાક્યે ગોપાલના મનમાં તેની નગ્ન પુત્રી રિચાના દર્શન થયા. તેના નાના, ફૂલેલા કાચા બોબલા, ગુલાબી હોઠ, માંસલ ગાંડ અને તેનું કાણું... આ બધું જોઈને, દારૂ છોડવો એ એક નાનું કામ લાગતું હતું. તેણે તરત જ માથું હલાવ્યું, "હા, બાબાજી... હું જેમ તમે કહો છો તેમ જ કરીશ."
 
થોડી વાર આમ-તેમ વાતો કર્યા પછી, ગોપાલ ઊભો થયો અને ઘરે ગયો. તેના પગલાઓમાં એક વિચિત્ર ઉત્તેજના અને આશા હતી. રીચા નું થનગનતું યૌવન ચૂસવા ની મનોકામના હતી, તેની ચૂત ની એક કલ્પના હતી, તેની ગાંડ મારવા ની ઈચ્છા હતી. તેનો સંપૂર્ણ ભોગવાની લાલસા હતી. પ્રસ્તુતકર્તા મૈત્રી.
 
અહી,બાબાજી પણ આરામથી સૂઈ ગયા. પણ ઊંઘમાં, મયુરીના ભારે ધઈલા અને રિચાનું નાજુક માદક શરીર અને તેના બંને કાણા ફરકતા હતા. તેણે મનમાં વિચાર્યું, "હવે રમત વધુ રસપ્રદ બનવાની છે. રિચા, તું મારા લંડને સંતોષવા માટે તૈયાર રહેજે, અને તારી મોમ જ તને એટલો જ ટેકો આપશે-મારા લોડા ને ચૂસવા અને નીચોડવા માટે."
 
હવે તે બીજા દિવસની રાહ જોઈ રહ્યો હતો... અને મયુરીના આવવાની.
 
*******************************************************.................................



આપના મંતવ્યો ની રાહ જોતી...................


મૈત્રી પટેલ તરફ થી જય ભારત.

[king gujju]

ગોપાલે વાઇનનો બીજો ઘૂંટડો લીધો અને ધ્રૂજતા અવાજે કહ્યું,

"ના, બાબાજી... કદાચ તે ડરી ગઈ હતી... અથવા કદાચ મારા મોઢાએ તેના મોઢા પર કબજો જમાવેલો હોવાથી તે ચીસો પાડતી શકતી નહોતી. પણ તેનો શ્વાસ ખૂબ ભારે થઈ ગયો હતો. મેં મારો જમણો હાથ તેના બ્લાઉઝ પર મૂક્યો અને તેના નાના, લીંબુ જેવા સ્તનોને મારા હૃદયની શાંતિ માટે દબાવી દીધા. બાબાજી... મને તેના હોઠો નો રસ પીવા થી જે માજા આવી તે ક્યારેય દારૂ પીવામાં મજા નથી આવી. તેના કરતાં વધુ માણી રહ્યો હતો. તેના શરીર માં એક નશીલો રસ છે. હજી તો તેના માં રસ ભરાઈ રહો છે એટલે મસ્ત તાજો રસ છે. તેની ચૂતમાંથી ગરમ હવાના ફૂંકા મારી જાંઘને ઉક્સાવી રહી હતી. મેં મારો હાથ નીચે સરકાવવાનો પ્રયાસ કર્યો, પરંતુ તે જ સમયે માદરચોદ, મયુરી, અચાનક દેખાઈ અને આખો ખેલ બરબાદ કરી દીધો. તે ચીસો પાડીને આખા ઘરને ઊંચું કરી દીધું. તે રિચાને ખેંચીને લઈ ગઈ. મેં તરત જ નક્કી કર્યું કે હવે તેના મોઢે લાગવું યોગ્ય નથી... મેં આખી બોટલ પીધી અને સૂઈ ગયો. તે દિવસથી, મયુરી મને તેની નજીક આવવા દેતી નથી." મૈત્રી રચિત વાર્તા.
 
ગોપાલની કબૂલાત સાંભળીને બાબાજીનો લોડો ધ્રુજવા લાગ્યો. તેના ધોતીની અંદરનો જાડો સાપ તેની ટોપી લંબાવી રહ્યો હતો.
 
બાબાજીએ ઊંડો શ્વાસ લીધો અને કહ્યું,
 
"જો ભ’ઈ ગોપાલ... મયૂરીની સામે તેં જે કર્યું તે ખોટું હતું. પણ મને લાગે છે કે તું પણ તારી જગ્યાએ સાચો છે. જો તે તને તેની ચૂત નહીં આપે, તો તારે તેને ક્યાંક તો ચોદવી પડશે, ખરું ને? અને જ્યારે તારી પાસે ઘરની અંદર આટલી યુવાન, તાજી, નાજુક, રસદાર છોકરી હોય, તો બહાર કેમ જવું? સાચું કહું છું ને?"
 
બાબાજીના સ્પષ્ટ અને પાપી શબ્દો સાંભળીને ગોપાલ સ્તબ્ધ થઈ ગયો. તેની આંખો પહોળી થઈ ગઈ. તે થોડીવાર તો કઈ બોલી શક્યો જ નહીં, ફક્ત બાબાજી તરફ જોતો રહ્યો.
 
બાબાજી આગળ ઝૂક્યા, તેમનો અવાજ ઊંડો અને વધુ મોહક બન્યો, અને કહ્યું,
 
"જો ગોપાલ, મારી વાત ધ્યાનથી સાંભળ. હું ફક્ત એટલું જ ઈચ્છું છું કે તારા ઘરમાં કોઈ ઝઘડો ન થાય અને શાંતિ રહે. મેં પણ આજે મયુરીને ઘણું સમજાવ્યું છે. જો તું મારી સૂચનાઓનું પાલન કરે, તો તું દરેક ઈચ્છા પૂરી કરી શકીશ, પછી ભલે ને તે મયૂરીની હોય કે રિચાની."
 
ગોપાલના શ્વાસ ઝડપી બન્યા. તેણે ગભરાટમાં પૂછ્યું, "ઈચ્છા... મારી કઈ ઈચ્છા, બાબાજી?" મૈત્રી ની રચના.
 
બાબાજી એક ક્ષણ માટે થોભ્યા, તેમની આંખો ચમકી, અને બોલ્યા,
 
"હજુ પણ તું સમજી શક્યો નથી? સારું, તો તું મારા મોઢે સાંભળવા માંગે છે! તો પછી સ્પષ્ટ સાંભળો... જો તમે ઇચ્છો, તો તમે તમારી પત્ની મયુરીનો આનંદ માણી શકો છો અને તમારી પુત્રી રિચા સાથે દિવસ-રાત જે વિચારો છો તે બધું કરી શકો છો. રીચા નાં વિચાર માત્ર થી તને ઉત્તેજના મળે છે. મને લાગે છે કે તું રીચા ને મેળવી શકે છે  અને જેના વિચારથી હજુ પણ તમને ઉત્થાન મળે છે. તમે તેનો રસ પેટ ભરી ને પી શકે તેમ છે, પછી ભલે તે ઉપરનો હોય કે નીચેનો.રસ તો તેના બધા છિદ્રો માં ભરેલો જ હશે, માત્ર ચૂસવા ની કમી છે. જે પૂરી કરવા માં હું મદદગાર થઇ શકું તેમ છું. અને હા, માત્ર રીચા નાં વિચારો થી જ તારો આ લંડ ઉભો થઇ ગયો છે તેને પણ શાંતિ અપાવી શકું તેમ છું."
 
ગોપાલે ગભરાઈને તેના ખોળા તરફ જોયું. તેની ધોતી એક બાજુ સરકી ગઈ હતી, અને તેનું 5 ઇંચનું, જાડું લોડો સંપૂર્ણપણે ટટ્ટાર હતું, એક લોડા માનું એક ટીપું લોડા નાં ટોચ પર ચમકતું હતું. તેણે ઝડપથી તેને હાથથી છુપાવવાનો પ્રયાસ કર્યો.
 
બાબાજી હસ્યા. મૈત્રી નું નિર્માણ.
 
"હવે મારી વાત ધ્યાનથી સાંભળ. રિચાને પ્રાપ્ત કરવા અને તેનો રસ પીવા માટે, તમારે પહેલા મયુરીનો વિશ્વાસ જીતવો પડશે. આજે જ્યારે તમે ઘરે જાઓ, ત્યારે જેમ મેં તને પહેલા જે કહ્યું હતું મયુરી પાસે જઈને તેની માફી માંગવી. તેને કહો કે તમે સંપૂર્ણપણે દારૂ પીવાનું છોડી રહ્યા છો. અને તેમાં તમને મયુરીના ટેકાની જરૂર છે. અને જ્યારે તમે આજે રાત્રે તેની પાસે જાઓ ..."
 
બાબાજીએ જાણી જોઈને અટકાવ્યું.
 
ગોપાલે અધીરાઈથી કહ્યું, "તો, બાબાજી...? મને કહો... મને આખી વાત પૂરી કહો..."
 
************************************************........................

જોડાયેલા રહેજો દોસ્તો.............


Maitri Patel.

ખુબ સરસ અપડેટ છે. હવે સજેસનની વાત કરુ તો હુ આવા ફોન્ટ રંગની જ વાત કરતો હતો. સફેદ બેકગ્રાઉન્ડ સાથે મર્જ થઈ જાય છે અને વાર્તા વાંચવામાં આંખો ખેંચાઈ છે બની શકે તો બ્લેક, ભુરો, રાખોડી જેવા કલર નો ઉપયોગ કરો.