[maitripatel]

Okk toh have varta no the end samju ne???

કદાચ હા, આજે આપની કોમેન્ટ આવી તો બની શકે કે એક અપડેટ આપી દઈશ.
પણ કોમેન્ટ તો આવે!!!!!

[maitripatel]

ઓકે દોસ્ત આભાર તમારો. ફિટ મિલેંગે કભી ચલતે ચલતે.

જી બિલકુલ દોસ્ત.

દુનિયા ગોળ છે ક્યારેક તો મળવાનું થશે જ. અને કોઈ કોઈને રોકી શકતું નથી.

આપ આની મરજી થી અહીં હતા ને આપ ની મરજી થી જઈ રહ્યા છો.

ફરી ક્યારેક અને કયાંક મળીશું દોસ્ત.

તમારો ખૂબ ખૂબ આભાર કે આપ અત્યાર સુધીમાં વાર્તા ને માણી. અને કદાચ આગળ પણ કોઈક જગ્યાએ માણશો તેવી આશા રાખું છું.

મૈત્રી તરફ થી જય ભારત.

[maitripatel]

ચાલો દોસ્સ્તો વાર્તા માં આગળ જાણવા નો પ્રયત્ન કરીએ.

[maitripatel]

બાબાજીએ બહારથી દિલાસો આપતો ચહેરો પહેર્યો હતો, પણ અંદરથી તે પોતાની જાતને માણી રહ્યો હતો. બાબાજી તેને આ બધું મજા માટે પૂછી રહ્યા હતા, નહીં તો, તે બદમાશ પહેલાથી જ જાણતો હતો કે કેબલ સર્વિસ રાત્રે બ્લુ ફિલ્મ ચલાવે છે, જે જોઈને તે ઘણી વખત વીર્યસ્ખલન કરતો હતો. મૈત્રી ની રચના.

ગોપાલે તેને કહ્યું હતું કે બ્લુ ફિલ્મ જોયા પછી તેણે પણ મયુરીને ઘણી વખત તેનો લંડ ચુસવ્યો હતો, અને ફિલ્મ જોયા પછી જ તેને ખબર પડી કે ગાંડ પણ મારી શકાય છે. નહીં તો, તે તો ફક્ત એટલું જ જાણતો હતો કે ચૂતમાં લંડ નાખવામાં આવે છે. ગોપાલે જ્યારથી બ્લુ ફિલ્મમાં ગાંડ-ચોદકામના દ્રશ્યો જોયા છે, ત્યારથી તે મયુરીને તેની ગાંડને ચોદવા દેવા માટે હેરાન કરતો હતો, પરંતુ તે હંમેશા ના પાડતી હતી.
 
કેબલ પર બ્લુ ફિલ્મ જોતા બાબાજીએ પોતે ઘણી વખત વીર્યસ્ખલન કર્યું હતું. પરંતુ હવે, મયુરી પાસેથી આ બધું સાંભળીને, તેનો લોડો સંપૂર્ણપણે ટટ્ટાર થઈ ગયો હતો.
 
મયુરીએ ધ્રૂજતા અવાજે આગળ કહ્યું:

“હવે જુઓને બાબાજી,ગયા મહિને એક રાત્રે... જ્યારે તે દારૂ પીને ઘરે આવ્યો, ત્યારે તેણે... તેણે રિચાને તેના રૂમમાં બોલાવી. હું રસોડામાં કઈક કામ કરતી હતી. જ્યારે રિચા લાંબા સમય સુધી પાછી ન આવી, ત્યારે હું ચિંતિત થઈ ગઈ અને રૂમમાં ગઈ, અને તે દૃશ્યે મને આશ્ચર્યચકિત કરી દીધી.”
 
મયુરીનો અવાજ ગૂંગળાઈ ગયો. લેખિકા મૈત્રી પટેલ છે.
 
“તેણે રિચાને તેની છાતી પાસે પકડી રાખી... અને તેને જોરથી ચુંબન કરી રહ્યો હતો. તેના ગાલ પર, તેની ગરદન પર... બાબાજી... તે મારી દીકરી છે. ફક્ત અઢાર વર્ષની.”
 
બાબાજીના વાળ ના છેડા ઉભા થઈ ગયા, પણ એક અલગ કારણસર. જ્યારે બાબાજીએ આ બધું સાંભળ્યું, ત્યારે તેના વાળ છેડા ઉભા થઈ ગયા ... ગોપાલે ચોદયા એ તેને પહેલાં ક્યારેય આ વિશે કશું જ કહ્યું ન હતું ... એની માં ને ચોદૂ સાલો,, હરામી.
 
તેના મનમાં તરત જ એક વિકૃત કલ્પના ચમકી, ગોપાલે તેની યુવાન, ગુલાબ જેવી દીકરીના નાજુક હોઠ કેવી રીતે ચૂસ્યા હશે. તેનું લંડ તેની ધોતીની અંદર જોરથી ધબકતો હતો.
 
મયુરીએ પોતાના આંસુ લૂછતા કહ્યું:
 
“મેં ખૂબ જ મુશ્કેલીથી રિચાને તેના પંજામાંથી બચાવી. તે બિચારી છોકરી ગભરાઈ ગઈ અને ધ્રૂજતી હતી. તે તેના રૂમમાં દોડી ગઈ. મેં તેને મન ભરીને ગાળો આપી, પણ તે નશામાં હતો. મારી ગાળો નો કોઈ પ્રભાવ પડ્યો નહીં. તે જ દિવસે, મેં નક્કી કર્યું કે જ્યાં સુધી તે માફી ન માંગે અને દારૂ પીવાનું છોડી ન દે, ત્યાં સુધી મારું શરીર તેના માટે બંધ.”
 
મયુરીએ માથું નમાવ્યું, “બાબાજી… મેં એક સમયે છૂટાછેડા લેવાનું પણ વિચાર્યું હતું. પણ આપણે ગરીબ છીએ. છૂટાછેડા પછી અમે કેવી રીતે જીવીશું? મારી હવે એવી કોઈ ઉમર પણ નથી કે નવો બીજો જીવનસાથી મળે. તેથી, હું મારી લાગણીઓને દબાવી દઉં છું અને દરરોજ તે ડોફાની ફરિયાદો, મ્હેણાં-ટોણા સાંભળું છું.”
 
બાબાજીની કાળી આંખોમાં કાળી ચમક હતી. તે મયુરી માટે પીડા અનુભવતો હોવાનો ડોળ કરી રહ્યો હતો, પરંતુ અંદરથી, તે રિચાના કોમળ શરીર અને તેના ગુલાબી હોઠની કલ્પના કરી રહ્યો હતો. ફનલવર દ્વારા સંપાદિત સાહસ.
 
થોડી વાર પછી, તેણે ગંભીર સ્વરમાં કહ્યું:

“ગોપાલે જે કર્યું તે ખૂબ જ શરમજનક અને પાપ છે. પણ શક્ય છે કે તમારા વારંવારના ઠપકા પછી તેના મનમાં આવા વિકૃત વિચારો આવ્યા હોય. તમારે તેને પ્રેમથી સમજાવવું જોઈએ, તેને દારૂ પીવાનું છોડી દેવાનો પ્રયાસ કરાવો જોઈએ. રિચાની વાત કરીએ તો, તેની ચિંતા ન કરો. હું ગોપાલને સમજાવીશ કે તમારી દીકરી વિશે આવું વિચારવું એ ગંભીર પાપ છે.”
 
પછી તે એક ક્ષણ માટે થોભ્યો અને તેની યોજના ચાલુ રાખી:
 
“બસ તેના અભ્યાસની ચિંતા કરો. તેને શક્ય તેટલી શિક્ષિત કરો. જો તમે ઇચ્છો તો, તેને ટ્યુશન પણ કરાવો.”
 
મયુરીએ ઉદાસ થઈને કહ્યું, “પણ બાબાજી… મારી પાસે અત્યારે એટલા પૈસા નથી કે હું અલગથી ટ્યુશનનો ખર્ચ ઉઠાવી શકું.”
 
બાબાજીની આંખો વિજયી સ્મિત સાથે ચમકી ગઈ. તેણે નરમ પણ મક્કમ અવાજમાં કહ્યું:
 
“તમે એક કામ કરો… રિચાને દરરોજ બપોરે 2 વાગ્યે મારી પાસે મોકલો. હું તેને જાતે શીખવીશ. સંસ્કૃત, અંગ્રેજી, ગણિત, જે કંઈ તેને જોઈએ છે. મફત. બધું આશ્રમમાં જ ઉપલબ્ધ થશે.”
 
મયુરીએ આશ્ચર્યથી તેની તરફ જોયું. "તમારી પાસે... મતલબ...? હું નાં સમજી બાબાજી."
 
બાબાજીએ હસીને કહ્યું, "હા, દીકરી. હું તેના શિક્ષણનું નિરીક્ષણ જાતે કરીશ. ચિંતા ના કર. તે મારી સાથે સુરક્ષિત રહેશે."
 
મયુરી કંઈ બોલી શકે તે પહેલાં, બાબાજીએ તેના ખભા પરથી હાથ હટાવ્યો અને તેની ગરદન પર હળવેથી હાથ મૂકતા કહ્યું:
"વિશ્વાસ રાખ, મયુરી... હું ફક્ત તારા પરિવાર માટે શ્રેષ્ઠ ઇચ્છું છું."
 
ઓરડો શાંત થઈ ગયો. મયુરીનું મન શંકા, કૃતજ્ઞતા અને ભયના મિશ્રણથી ભરાઈ ગયું, જ્યારે બાબાજીએ પહેલેથી જ બે પીડિતો - માતા અને પુત્રી, ને એકસાથે પકડવાની યોજના બનાવી લીધી હતી. પ્રસ્તુતકર્તા મૈત્રી.
 
***************************************************..........



જોડાયેલારહેજો દોસ્તો.

Maitri Patel.

[maitripatel]

બાબાજી હસ્યા અને કહ્યું, 

"અરે, મારી વાત પૂરી સાંભળ, મયુરી. શર્માજીની વિધવા દીકરી, પૂજા, અમારા પડોશમાં રહે છે, ખરું ને? તે ઘણીવાર અહીં પોતાનો ફ્રી સમય પસાર કરવા આવે છે. મેં પણ તેને ઘણી વાર સૂચન કર્યું છે કે તેણે અડોશ-પડોશના બાળકોને ટ્યુશન આપવું જોઈએ, પરંતુ ગરીબ છોકરીનું ઘર એટલું નાનું છે કે કોઈ જવા તૈયાર નથી. તેથી જ તે દરરોજ બપોરે અહીં આવે છે. રિચા પણ અહીં આવીને અભ્યાસ કરશે. મને ખાતરી છે કે પૂજા, રિચા પાસેથી પૈસા નહીં લે. તેનું મન પણ પ્રફુલ્લિત રહેશે, અને એકવાર તેણીને થોડો આત્મવિશ્વાસ મળશે, તે બીજા બાળકોને પણ શીખવવાનું પણ શરૂ કરશે.મારું કામ બંને ને એકરૂપ થવાનું છે."
 
બાબાજીએ પોતાના શ્રેષ્ઠ પ્રયાસ કર્યા. મયુરીએ આ જાણતા ની સાથે કે તેની બેટી ને કોઈ છોકરી જ શીખવાડશે, આથી મયુરીએ રાહતનો શ્વાસ લીધો અને ખુશીથી સંમતિ આપી. મૈત્રી લિખિત વાર્તા.
 
"બાબાજી... તમે મારા માટે ભગવાનના અવતાર જેવા છો. મારી બધી ચિંતાઓ હવે દૂર થઈ ગઈ છે."
 
બાબાજીએ હળવેથી હસીને કહ્યું,
 
"બધી ચિંતાઓ ત્યારે જ દૂર થશે જ્યારે તમારા અને ગોપાલ વચ્ચેનો પ્રેમ અને ભક્તિ પાછી આવશે. અને જો તમે ખરેખર ઈચ્છો છો... બધું પહેલા જેવું થઈ શકે છે. છેવટે હું તો છું જ ને. મારા તરફ થી તમારા બંને વચ્ચે નો મનમેળ કરવા માટે પુરતો પ્રયત્ન રહેશે."
 
મયુરીએ શાંતિથી સાંભળ્યું. હવે તે તેને ના પાડી શકી નહીં. બાબાજીએ પહેલા રિચાની ફી ચૂકવી, પછી તેના ટ્યુશનની વ્યવસ્થા કરી, તેના પર કૃતજ્ઞતાનો ભાર વધી રહ્યો હતો.
 
તેણીએ શરમાતા પૂછ્યું, "મને કહો, બાબાજી... મારે શું કરવું જોઈએ... જેથી આમારા વચ્ચે બધું પહેલા જેવું થઈ જાય? જ્યાંથી ફાટ્યું છે તે ભાગ સંધાઈ જાય." સંપાદિકા ફનલવર છે.
 
બાબાજીની આંખો ચમકી ગઈ. તેણે સીધું પૂછ્યું:
 
"અચ્છા ઠીક છે ત્યારે,પહેલા, મને કહે કે તને શારીરિક પ્રવૃત્તિમાં સૌથી વધુ શું ગમે છે?"
 
મયુરીનું આશ્ચર્ય થી તેનું મોં ખુલી ગયું. તેના ગાલ તીવ્રપણે લાલ થઈ ગયા. તે અવાચક થઈને બાબાજી તરફ જોઈ રહી. તેણે કડી આવો પ્રશ્ન તેની સામે આવશે અને તે પણ બાબાજી તરફ થી, સપનેય વિચાર્યું નહોતું.
 
બાબાજીએ નરમ પણ આત્મવિશ્વાસભર્યા અવાજમાં કહ્યું,
 
"જો, મયુરી, મારી કહેવા નો અર્થ જુદો નાં નીકાળતી. હું ફક્ત તમને મદદ કરવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યો છું. મેં કામસૂત્રનો ઊંડાણપૂર્વક અભ્યાસ કર્યો છે. ઘણી બધી પ્રથાઓ છે જે પુરુષો અને સ્ત્રીઓ બંનેને સંતોષ આપે છે. જો તમે મને કહો, તો હું તમને યોગ્ય રીતે માર્ગદર્શન આપી શકું એમ છું."
 
મયુરી સ્તબ્ધ થઈ ગઈ. આજે તેને સમજાયું કે બાબાજી કેટલા જ્ઞાની હતા. તેનામાં ખચકાટ, સંકોચ અને એક વિચિત્ર જિજ્ઞાસાનું મિશ્રણ હતું.
 
બાબાજીએ જોયું કે મયુરી માનસિક રીતે તૈયાર થઈ રહી હતી, પરંતુ તે ખુલ્લેઆમ બોલી શકતી નહોતી. તેની તીક્ષ્ણ નજર વારંવાર તેના ભારે સ્તનો તરફ જતી રહી અને તેના બ્લાઉઝમાં છુપાયેલી ઊંડી ખીણ તરફ જોતી રહી.
 
તેણે નરમ સ્વરમાં કહ્યું,
"જો, મયુરી... આ સમસ્યાને એક રોગની જેમ માનો. હું એક ડૉક્ટર જેવો છું. તું મને જેટલી ખુલ્લેઆમ કહેશે, તેટલું જ હું તેનો ત્વરિત ઉકેલ લાવી શકીશ. કોઈ પણ ખચકાટ વિના મારા પર વિશ્વાસ કર. આપણી વચ્ચે ગમે તે થાય, કોઈને ખબર નહીં પડે. અરે,ગોપાલને પણ નહીં. બધું આપણા બંને વચ્ચે રહેશે પછી વાત અને પ્રક્રિયા કોઈ પણ હોય." નિર્માત્રી મૈત્રી પટેલ છે.
 
મયુરી હજુ પણ ઊંડા વિચારમાં ડૂબેલી હતી, તેની આંગળીઓ તેની સાડીના પલ્લુને ચુસ્તપણે પકડી રાખી હતી.
 
બાબાજી સમજી ગયા કે તેને સીધું પૂછવાથી કામ નહીં ચાલે. તેણે બીજી રીતે તેના મનમાં શું છે તે શોધવાનું નક્કી કર્યું.
 
તે ધીમે ધીમે ઊભો થયો અને તેની બાજુમાં બેઠો. હવે તેમની વચ્ચે ખૂબ જ ઓછું અંતર હતું.
 
*********************************************.................


જોડાયેલા રહેજો.

ક્રમશ:

Maitri Patel.

[maitripatel]

બાબાજી હવે પોતાની સીટ પરથી ઉભા થયા અને મયુરીની બિલકુલ નજીક જઈને બેઠા. તેમના ઘૂંટણ હવે તેણીને સ્પર્શી રહ્યા હતા. તેમણે ધીમેથી પોતાનો હાથ લંબાવ્યો અને તેણીની દાઢી ઉંચી કરી, તેની આંખોમાં જોયું.

બાબાજીએ ફરીથી તેના ખભા પર હાથ મૂક્યો, પરંતુ આ વખતે તેમની આંગળીઓ ધીમે ધીમે તેની ગરદન તરફ સરકી ગઈ. તેમનો અવાજ વધુ ઊંડો અને વધુ કામુક બન્યો હતો:
 
“મયુરી… તું ડરી રહી હશે. કોઈ વાંધો નથી. શરૂઆતમાં દરેક સ્ત્રી ખચકાટ અનુભવે છે. પણ યાદ રાખ… શરીરની ભૂખ આત્માની ભૂખ જેટલી જ વાસ્તવિક હોય છે.”
 
બાબાજીએ પોતાનો અવાજ વધુ ઊંડો, મધુર અને વધુ મોહક બનાવ્યો અને પૂછ્યું,
 
“સારું, ચલ મને એ કહે, મયુરી… જ્યારે ગોપાલ તને ચુંબન કરે છે ત્યારે તને કેવું લાગે છે?” નિર્માત્રી મૈત્રી પટેલ.
 
મયુરીએ પોતાનો ચહેરો સંપૂર્ણપણે નીચો કરી દીધો. તેની આંખો હવે નીચેની જમીનને માપી રહી હતી; તેના ગાલ, કાન અને તેની ગરદન પણ લાલ થઈ ગઈ હતી. તે એક ક્ષણ માટે મૌન રહી, પછી ખૂબ જ નીચા, ધ્રૂજતા અવાજમાં કહ્યું,
 
“હા… સારું લાગે છે… દરેક પરિણીતાને જેવું બધું લાગે છે તે જ.”
 
બાબાજીએ પોતાના પગ નીચે કર્યા, પોતાના હાથ ઘૂંટણ પર રાખ્યા અને થોડા આગળ ઝૂક્યા. હવે તેમની અને મયુરી વચ્ચે ખૂબ જ ઓછું અંતર હતું.
 
"તને ક્યાં ચુંબન કરવામાં સૌથી વધુ આનંદ આવે છે?" તેમણે પૂછ્યું.
 
મયુરી ચૂપ રહી. તેના શ્વાસ ભારે થઈ ગયા.
 
બાબાજીએ ધીમે ધીમે કહ્યું, "તમારા હોઠ પર... કે તમારી ગરદન પર... કે..."
 
તે જાણી જોઈને થોભ્યો. મયુરીએ પોતાનો ચહેરો ઊંચો કર્યો, ભારે શ્વાસ લીધો. તેની આંખોમાં શરમ, ઉત્તેજના અને ખચકાટની લાલ રેખાઓ તરતી રહી.
 
બાબાજીએ તેની છાતી તરફ ઈશારો કરીને "સ્તનો" શબ્દ પર ભાર મૂક્યો અને કહ્યું,
 
"... કે તમારા સ્તનો પર?"
 
મયુરીનો શ્વાસ ઝડપી અને ભારે થઈ ગયો, જેમ કે ટ્રેનના એન્જિનનો અવાજ. તેની છાતી જોરથી ધબકવા લાગી. બાબાજીને તરત જ ખ્યાલ આવ્યો કે તેણે એકદમ બરાબર જગ્યા એ પોતાનું તીર છોડ્યું છે અને નિશાન બરાબર લાગ્યું છે.
 
મયુરીએ ધીમેથી માથું હલાવ્યું અને પછી શરમાઈને પોતાનો ચહેરો તેની સાડીના પલ્લુમાં છુપાવી દીધો. ફનલવર દ્વારા સંપાદિત.
 
બાબાજી હસ્યા, "અને શું ગોપાલે ક્યારેય તમારા સ્તનો પર 'કલ્પઉર્જા ક્રિયા'નો ઉપયોગ કર્યો છે?" તેણે જાણી જોઈને 'કલ્પઉર્જા' શબ્દનો ઉપયોગ કર્યો જેથી મયુરીનો બીજો પ્રશ્ન એ થાય કે આ શું છે.
 
મયુરીએ આશ્ચર્યથી પૂછ્યું, "આ... 'કલ્પઉર્જા', એટલે એ શું છે? મતલબ એ શું હોય છે?"
 
બાબાજીએ સમજદારીપૂર્વક મુદ્રા ધારણ કરીને સમજાવ્યું, "આ એક ખૂબ જ પ્રાચીન પ્રથા છે. આમાં, પુરુષ ખાસ કરીને સ્ત્રીના શરીરના ભાગો પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરે છે જે તેને સૌથી વધુ આનંદ આપે છે. આ પ્રથા બંને બાજુથી કરી શકાય છે - સ્ત્રી પુરુષ પર, અને પુરુષ સ્ત્રી પર. તે શરીરની ઉર્જા જાગૃત કરે છે અને લગ્ન જીવનમાં નવો જુસ્સો લાવે છે. જીવન જીવવા માટે ઉકસાવે છે."
 
મયુરીએ આશ્ચર્યથી કહ્યું, "ઓહ... શું આવું પણ થાય છે? પણ ન તેમણે ક્યારેય મારી સાથે કર્યું છે કે, ન તો મેં...તેમની સાથે આવું કઈ કર્યું છે."
 
હળવા હસતાં બાબાજીએ કહ્યું,
 
"જ્યારે તમે ગોપાલનું શિશ્ન ચૂસતા હતા, ત્યારે તે પણ આ જ કૃત્યનું એક સ્વરૂપ હતું."
 
"શિશ્ન ચૂસવું" નો સ્પષ્ટ ઉલ્લેખ સાંભળીને મયુરી ફરીથી શરમાઈ ગઈ. તેણે બંને હાથથી પોતાનું મોં ઢાંકી દીધું.
 
બાબાજીએ આગળ કહ્યું,
 
“એટલે જ મેં પૂછ્યું કે તમારા શરીરના કયા ભાગને ચુંબન અને સ્પર્શ કરવાથી તમને સૌથી વધુ આનંદ મળે છે.”
 
મયુરીએ શાંતિથી સાંભળ્યું. બાબાજીએ આખરે પોતાનો ઇરાદો સ્પષ્ટ કર્યો:
 
“જો તમે ઇચ્છો તો, હું તમને આ કલ્પ-ઉર્જા ક્રિયા શીખવી શકું છું. તેનો ઉપયોગ કરીને, તમે તમારા તૂટેલા લગ્ન જીવનને ફરીથી સુખમય બનાવી શકો છો.”
 
મયુરી થોડી અચકાઈ, “પણ બાબાજી… હું ગોપાલને પાઠ ભણાવવા માંગતી હતી…” રચયિતા મૈત્રી છે.
 
બાબાજીએ આત્મવિશ્વાસથી કહ્યું,
 
“તેની ચિંતા ના કરો, મયુરી. જો તમે ઇચ્છો તો, તે મારી વિનંતી પર માફી માંગશે, દારૂ પણ છોડી દેશે અને ફક્ત તમારા વિશે જ વિચારશે.” આપણા પુરાણો, કામસૂત્ર અને કોક શાસ્ત્રમાં આ બધી સમસ્યાઓનો સંપૂર્ણ ઉકેલ છે."
 
મયુરીએ એક ક્ષણ માટે વિચાર્યું, પછી ધીમેથી કહ્યું,
 
"ઠીક છે, બાબાજી... મને કહો કે મારે શું કરવાની જરૂર છે?"
 
બાબાજી: "હું તમને એવી વિધિ શીખવીશ... જેનાથી તમે તમારા પતિને ફરીથી કાબૂમાં રાખી શકો."
 
મયુરીએ સહેજ માથું હલાવ્યું, "હું... તે માટે તૈયાર છું."
 
મયુરીનો આત્મવિશ્વાસપૂર્ણ ચહેરો જોઈને, બાબાજીનું જાડો લોડો તેની ધોતીની અંદર સંપૂર્ણપણે ટટ્ટાર થઈ ગયો. તેની આંખોમાં ભૂખ અને વિજયનું મિશ્રણ હતું.
 
"તે હંમેશા નાના કાર્યોથી શરૂ થાય છે, મયુરી..." તેનો અવાજ હવે સંપૂર્ણપણે વાસનાથી ભરાઈ ગયો હતો.
 
"પહેલા, હું તને બતાવીશ કે સ્તનો પર કલ્પ-ઉર્જા ક્રિયા કેવી રીતે કરવી... પછી તમે તેનો અનુભવ જાતે કરી શકો છો અને મને કહી શકો છો કે તે કેવું લાગે છે."
 
તેની આંગળીઓ મયુરીના બ્લાઉઝના ઉપરના હૂક તરફ જવા લાગી.
 
મયુરીનું આખું શરીર ધ્રૂજી રહ્યું હતું. તેનો શ્વાસ ઝડપી હતો, તેના હોઠ સુકાઈ ગયા હતા, પણ તે પોતાને રોકી શકી નહિ. મૈત્રી નું સાહસ.
 
************************************************..


દોસ્તો અહી સુધીજ..... આભાર.

હવે પછી નો એપિસોડ આપ ની કોમેન્ટ આવે પછી.

મૈત્રી પટેલ નાં જય ભારત.

[maitripatel]

Bahot badhiya ja rahe ho continue rakho please

આપ ની આ કોમેન્ટ પર ઉપર મુજબ ૩ અપડેટ્સ આપેલા છે.


આપના અભિપ્રાય આપશો.


આભાર દોસ્ત.

[harry@1164]

Bahot hi mast n hot jaa rahe hoo

[maitripatel]

Bahot hi mast n hot jaa rahe hoo

આપ નો ખૂબ ખૂબ આભાર દોસ્ત.

કાલે શનિવારે એક નવો અપડેટ આપી દઈશ.

[maitripatel]

ચાલો દોસ્તો વાર્તા ને આગળ લઇ જઈએ.

[maitripatel]

બાબાજી, તેમનો અવાજ ઊંડો, મોહક અને વાસનાથી ભરેલો, બોલ્યા,

 
"તો, જેમ મેં તને કહ્યું હતું, મયુરી... કલ્પ-ઊર્જા ક્રિયા એક દૈવી વિધિ છે જેમાં એક સાથીદાર બીજાને ઉત્તેજનાની ટોચ પર લઈ જઈ શકે છે જેનો અનુભવ પહેલાં ક્યારેય થયો નથી. શરીરની દરેક નસ ફડકવા લાગે છે, રૂવાંડા ઉભા થાય છે, અને ધ્રુજારી આત્મા સુધી તે તડપ પહોંચે છે. જો તમે દૃઢનિશ્ચયી છો, તો તમારે મને તમારા શરીરના સૌથી પવિત્ર અને સંવેદનશીલ અંગ, તારા સ્તનો, પર આ વિધિ કરવાની મંજૂરી આપવી જોઈએ. હવે બોલ... શું તું તૈયાર છે?"
 
બાબાજીના સ્પષ્ટ અને કામુક શબ્દો સાંભળીને મયુરી ફરી એકવાર શરમના સમુદ્રમાં ડૂબી ગઈ. તેનો આખો ચહેરો, ગરદન અને છાતી લાલ થઈ ગઈ. તે બોલી શકી નહીં, ફક્ત તેની આંગળીઓને ચુસ્તપણે પકડી રાખી.
 
બાબાજી હળવેથી સ્મિત કર્યું અને આગળ કહ્યું, વાર્તાકાર મૈત્રી છે.
 
"શરમાઈશ નહીં, મયુરી. અહીં શરમાઈને તું કંઈ શીખી શકીશ નહીં. એક કામ કર મયુરી... તારી સાડી ઉતાર અને ઊભી રહી જા. અને હા... આ બ્લાઉઝ પણ ઉતારી જ દે."
 
મયુરીએ થોડી ક્ષણો સુધી શાંતિથી વિચાર્યું. બાબાજીના ઉપકાર, રિચાના શિક્ષણ, પૈસા અને વિશ્વાસના વિચારો તેના મનમાં ઘૂમરાતા હતા. અંતે, તેણે આંખો બંધ કરી, પોતાનો ચહેરો ફેરવ્યો, અને ધ્રૂજતા હાથે તેની સાડીનો પલ્લુ ખોલવા લાગી.
 
બાબાજીએ તેની તરફ જોયું અને કહ્યું,
 
"તું શું કરી રહી છે, મયુરી? જો તું આમ શરમાઈશ તો તું કંઈ શીખીશ નહીં. મારી સામે ઊભી રહે. ઉપરથી કપડાં ઉતાર. મને તને જોવા દે... કોઈ ખચકાટ વગર. અને ડરીશ નહીં, તારી સંમતિ વિના કંઈ પણ થશે નહીં." બાબાજી જાણતા હતા કે તે તેને એવી જગ્યાએ લઈ જશે જ્યાં તે “ના” કહી શકશે નહીં.
 
મયુરીએ ઊંડો શ્વાસ લીધો. તેની છાતી ઝડપથી ઉપર અને નીચે પડી રહી હતી. તે ધીમે ધીમે બાબાજી તરફ વળી અને તેની સાડીનો પલ્લુ નીચે મૂક્યો.
 
બાબાજી પગ લટકાવીને બેઠા. તેની આંખો કામુક શેઠની જેમ ચમકી - જાણે કોઈ વેશ્યાલયમાં કોઈ મોંઘી વેશ્યાના નૃત્યને જોઈ રહ્યા હોય.
 
સાડીનો પલ્લુ પડી જતાં, મયુરીના ભારે, ભરેલા સ્તનો, ભલે તેના બ્લાઉઝમાં બંધ હતા, તેની સામે ખુલ્લા પડી ગયા. બ્લાઉઝના પાતળા કાપડમાંથી કાળી બ્રા અને તેની નીચે જાડા, ઉભા સ્તનની ડીંટી સ્પષ્ટ દેખાતી હતી તેની દીંટી ની આસપાસ નો આછો કાળો રંગ નો ઘેરાવો પણ સ્પષ્ટ પણે પોતાની હાજરી પુરાવી રહ્યો હતો. રચયિતા મૈત્રી પટેલ.
 
મયુરી ધીમે ધીમે તેના બ્લાઉઝને ખોલવા લાગી. હુક્સ ખોલતા જ, તેના સ્તનો તેમના પૂર્ણ કદમાં પાછા આવવા લાગ્યા - સંકુચિત થયા વિના, ધીમે ધીમે ઉછળવા માટે તૈયાર. જેમ જેમ છેલ્લો હુક ખોલવામાં આવ્યો, બ્લાઉઝના ફ્લૅપ્સ તેના જમણા અને ડાબા ખભા પર પડ્યા.
 
તેની આંખો હજુ પણ નીચે તરફ ઢળી રહેલી હતી.
 
બાબાજીએ ઊંડા, ભૂખ્યા અવાજમાં કહ્યું,
 
"મયુરી... મારી સામે જો. તારી શરમને અંદર જ દબાવ નહીં. મારી આંખોમાં જો અને કપડાં ઉતાર. નહીંતર, આ શરમ તને ક્યારેય આગળ વધવા દેશે નહીં."
 
મયુરીએ ધીમે ધીમે પોતાનો ચહેરો ઊંચો કર્યો. તેની માદક, શરમાળ અને ઉત્તેજક આંખો બાબાજીની કામાતુર નજરને મળી. તેણે બંને હાથથી તેના બ્લાઉઝની કિનારીઓ પકડી, એક કામુક બગાસું ખાધું અને તેને સંપૂર્ણપણે ફેંકી દીધું.
 
હવે મયુરી ફક્ત તેની કાળી બ્રા અને પેટીકોટમાં ઊભી હતી. તેના ભારે સ્તનો બ્રાના બંધનમાંથી મુક્ત થવા માટે ઉત્સુક હતા. તેના દરેક શ્વાસે તેના બોબલા ઊછળકૂદ કરવા તલપાપડ હતા.
 
બાબાજીએ પોતાના જાડા, ધબકતા લોડાને ધોતીની અંદર દબાવતા કહ્યું,
 
"મયુરી, તારા આ સુંદર સ્તનો પર તું કેટલી ક્રૂરતા આચરો છે... તેમને આટલા નાના બ્રામાં બંધ રાખીને... ઉફ્ફ... શું પાપ છે."
 
પહેલી વાર, મયુરીના હોઠ પર એક હળવું, શરમાળ સ્મિત દેખાયું.
 
બાબાજી આગળ ઝૂક્યા, ભૂખ્યા પેટે તેની તરફ જોતા, અને કહ્યું,
 
"હવે આ છેલ્લો અવરોધ પણ છોડી દે... અને મને તારા તે સુંદર, રસદાર સ્તનો જોવા દે. મને તે કહે મયુરી,... આ સ્તનો કેટલા સમયથી વાસ્તવિક સ્પર્શ માટે તરસ્યા છે?"
 
મયુરીનું હૃદય ધબકતું હતું. ધ્રૂજતા હાથે, તેના હાથ પાછળ પહોંચી અને તેની બ્રાનું હૂક ખોલ્યું. બ્રા તેના શરીર પરથી ઉડી ગઈ. જો તેણે બ્રાનો કપ ન પકડ્યો હોત, તો તે સીધો બાબાજીના ચહેરા પર પડ્યો હોત.
 
મયુરીએ ધબકતા હૃદય સાથે તેના હાથ દૂર કર્યા. બ્રા સૂકા પાનની જેમ ફફડતી પડી.
 
તેના બે ભારે, ગોળ, દૂધિયા સ્તનો સંપૂર્ણપણે ખુલ્લા અને ઝુલતા હતા. મોટા, ગુલાબી-ભૂરા સ્તનની ડીંટી હવામાં ધ્રુજી રહી હતી. થોડી કડક પણ થઇ જ ગયેલી, અને થાય જ. ફનલવર સંપાદિકા છે.
 
બાબાજીના શ્વાસ ભારે થઈ ગયા. ઊંડો શ્વાસ લેતા તેમણે કહ્યું,
 
"ઉફ્ફ... મયુરી... શું દૃશ્ય છે! સ્તનો આટલા મોટા, આટલા કઠણ, આટલા રસદાર... મેં આવું ક્યારેય જોયું નથી. તેઓ ખૂબ ભૂખ્યા લાગે છે... જાણે તેઓ વર્ષોથી યોગ્ય સ્પર્શ માટે ઝંખતા હોય."
 
મયુરી શરમથી ધ્રૂજી રહી હતી, પરંતુ બાબાજીના કામુક પ્રશંસાએ તેના સ્તનની ડીંટડીઓ વધુ કઠણ બનાવી દીધી હતી.
 
****************************************......................


ક્રમશ;

જોડાયેલા રહેજો...................


મૈત્રી પટેલ.

[maitripatel]

બાબાજીની નજર મયુરીના સ્તનો પર પડી. તેણે મનમાં વિચાર્યું,

"આવડા મોટા બોબલા!!!!! પૂજાના ધઈલા કરતા પણ મોટા છે... મારે બંને હાથ વાપરવા પડશે. તેઓ લગભગ 44 સાઈઝના હોવા જોઈએ..."
 
અને તે આલુ જેવા જાડા, કાળા સ્તનની ડીંટી... તેમની આસપાસ બે ઇંચ ઊંડો વર્તુળ... કેવું ઉત્તેજક, અને પાપી દૃશ્ય અને નજર. પ્રસ્તુતકર્તા મૈત્રી.
 
બાબાજી હવે ઉભા થયા અને મયુરીની ખૂબ નજીક આવ્યા. મયુરી લગભગ તેની છાતી પાસે હતી. બાબાજીએ તેની આંખો નીચી કરી અને તેના ભારે, લટકતા સ્તનો તરફ જોયું. તે પોતાને કાબુમાં રાખી શક્યો નહીં. તેણે તેના બંને હાથ ઊંચા કર્યા અને તે બે દિવ્ય કળશો પર મૂક્યા.
 
મયુરી હચમચી પડી...
 
"સસસસસસસસસસસસસસ... ઉમમમમ..."
 
બાબાજીએ ઊંડા, ધ્રૂજતા અવાજમાં કહ્યું,
 
"મયુરી... હું સુંદરતાનો પૂજારી અને ઉપાસક છું. અને આજે હું તને કહેવા માંગુ છું કે મેં મારા આખા જીવનમાં ક્યારેય આટલા સુંદર, સંપૂર્ણ અને રસદાર સ્તનો જોયા નથી... તે એક તને આશીર્વાદ છે... સાક્ષાત કામદેવની કૃતિ."
 
મયુરી કંઈ બોલી શકી નહીં. બિચારી છોકરી એ પૂછવાની હિંમત પણ ન કરી શકી, "અને તમે કેટલા સ્તનો જોયા છે, બાબાજી?" તે ફક્ત શરમ અને ઉત્તેજનાથી ધ્રૂજી રહી. નિર્માત્રી મૈત્રી.
 
બાબાજીની આંગળીઓ વળાંકી ગઈ. તેણે તેના જાડા, સખત સ્તનની ડીંટી પકડી અને તેને હળવેથી માલિશ કરવાનું શરૂ કર્યું.
 
"આહહહહ...બાબાજી બસ......"
 
મયુરીની આંખો બંધ થઈ ગઈ. તેનું માથું પાછળ નમ્યું. તેના મોંમાંથી એક કામુક, દબાયેલો આક્રંદ નીકળી ગયો.
 
મયુરી બાબાજી સમક્ષ અર્ધ નગ્ન ઊભી હતી, તેનો સૌથી ખાનગી અને સંવેદનશીલ ભાગ સંપૂર્ણપણે તેમને સમર્પિત થઈ ગયો. પણ બાબાજી જાણતા હતા કે બધું ખૂબ જ ધીમે ધીમે કરવું પડશે, ગૌરવ અને વિશ્વાસ જાળવી રાખવો પડશે. જેમ તેમણે પૂજા સાથે કર્યું હતું.
 
તેમની આંગળીઓ હવે મયૂરીના સ્તનો પર સંગીત વગાડી રહી હતી. ક્યારેક હળવેથી દબાણ કરીને, ક્યારેક સ્નેહથી, ક્યારેક દબાવીને. આંખો બંધ કરીને, હોઠ કરડીને, મયૂરીએ મસ્ત સંગીતનો આનંદ માણ્યો. તેણીને ખબર નહોતી કે મહિનાઓથી જે આનંદની ઝંખના તે કરી રહી હતી તેનો સૌથી ખતરનાક અને મધુર ઉપાય બાબાજીના પાપી હાથમાં હતો.
 
બાબાજીએ ધીમેથી કહ્યું,
 
"મયુરી... હું હવે કલ્પ-ઊર્જા ક્રિયા શરૂ કરવા જઈ રહ્યો છું..."
 
મયૂરીએ ધ્રૂજતા અવાજે કહ્યું,
 
"હા... બાબાજી..."
 
બાબાજીએ ખૂણામાં રાખેલો દૂધનો વાટકો ઉપાડ્યો. તેમાં આંગળીઓ બોળીને, તેમણે મયૂરીના બંને સ્તનો પર દૂધ છાંટવાનું શરૂ કર્યું. બરફથી ઢંકાયેલ શિખરની જેમ, તેના ભારે, ગરમ સ્તનો પર દૂધના ઠંડા ટીપાં પડ્યા. દૂધના ઠંડા ટીપાં તેના ભરાવદાર સ્તનો નીચે સરકીને તેના પેટીકોટ અને જાંઘો પર પડ્યા. સાથે સાથે બાબાજી કઈક બોલતા પણ હતા જે મયુરી ની સમજ બહાર હતું.
 
બાબાજીને મોં નીચે રાખીને બધુ અમૃત પી લેવાનું મન થયું, પણ તેમણે પોતાની જાતને રોકી રાખી. તેઓ પોતાની વાસનાને સંપૂર્ણ શક્તિથી પ્રગટ કરીને પોતાના ભક્તને ડરાવવા માંગતા ન હતા. મૈત્રી નિર્મિત વાર્તા.
 
પછી તેમણે મધની બોટલ ઉપાડી. તેમાં એક આંગળી બોળી, તેમણે ઘણા માત્રામાં મધ કાઢ્યું અને તેને મયુરીના જમણા સ્તનની ડીંટડી પર ઘસ્યું. પછી, પોતાની બીજી આંગળીથી, તેમણે તેના ડાબા સ્તનની ડીંટડી પર પણ સારા એવા માત્રામાં મધ લગાવ્યું.
 
હવે, બાબાજીએ બંને હાથની આંગળીઓ અને અંગૂઠાથી તેના સ્તનોની માલિશ કરવાનું શરૂ કર્યું. દૂધની મીઠાશ અને મધની ચીકણીતાએ મયુરીના માદક સ્તનોને વધુ માદક બનાવ્યા. તેના નાના, ભરાવદાર સ્તનની ડીંટડીઓ બાબાજીની ખરબચડી આંગળીઓ વચ્ચે પીસાઈ-પીસાઈ ને ચકનાચૂર થી રહ્યી હતી.
 
બાબાજી તેમને એવી રીતે દબાવી અને નીચોડી રહ્યા હતા જાણે કે લીંબુમાંથી રસ કાઢી રહ્યા હોય.
 
****************************************.................................


જોડાયેલા  રહેશો...............

મૈત્રી પટેલ.

[maitripatel]

મયુરીના સ્તનો તેના શરીરની સૌથી મોટી નબળાઈ હતી. બાબાજીની આંગળીઓના સ્પર્શથી જ તેનું આખું શરીર શરણાગતિ સ્વીકારવા તૈયાર થઈ ગયું હતું. તેણીએ પોતાના હોશ ગુમાવી દીધા, જેનાથી બાબાજી કોઈ પણ જાતના સંયમ વિના તેના પર પોતાનો અધિકાર સ્થાપિત કરી શક્યા.

બાબાજીએ ઊંડા, ભારે અવાજમાં કહ્યું,
 
"મયુરી... હવે અહીં આવીને સૂઈ જા." મૈત્રી ની રચના.
 
મયુરી કંઈ બોલી નહીં. તે શાંતિથી ઉભી થઈ અને બાબાજીના કહેવાથી તેના પલંગ પર સૂઈ ગઈ. તે સૂતી વખતે, તેના ભારે, મોટા સ્તનો પોતપોતાની બાજુઓ પર ઝૂકી ગયા, પરંતુ તેના જાડા, કાળા સ્તનની ડીંટી હજુ પણ ટટ્ટાર ઊભી રહી, પડકારજનક.
 
બાબાજીએ સરસવના તેલની બોટલ ઉપાડી. તેણે તેના હથેળીઓમાં ઘણું એવું ગરમ તેલ રેડ્યું, તેને બંને હાથ પર સારી રીતે ઘસ્યું, અને પછી ધીમે ધીમે તેના તેલથી પલાળેલા, ગરમ હાથ તેના દિવ્ય સ્તનો પર મૂક્યા.
 
"આહહહહ......"
 
મયુરી સિસ્કાઈ પડી. તેના મોંમાંથી એક બેકાબૂ ચીસ નીકળી ગઈ. તેલના ગરમ સ્પર્શથી તેનું શરીર વધુ સંવેદનશીલ બન્યું. તેણે તેની કમર ઉંચી કરી અને તેના નિતંબને હવામાં ઉછાળ્યા. આનાથી તેના સ્તનો વધુ ઊંચા ઉછળવા લાગ્યા, જાણે હવામાં તરતા બે મોટા, રસદાર ફુગ્ગાઓ.
 
બાબાજીએ પોતાની આંગળીઓથી તેના સ્તનોની ઊંડી માલિશ શરૂ કરી અને વચ્ચેથી પૂછ્યું,
 
"મયુરી... શું હું તને કંઈક પૂછી શકું?"
 
મયુરીએ આંખો બંધ રાખીને ધ્રૂજતા અવાજે જવાબ આપ્યો,
 
"હા, બાબાજી...પૂછો..." મૈત્રી રચિત વાર્તા.
 
બાબાજીએ તેના બંને સ્તનોને પોતાના હથેળીઓમાં દબાવીને હળવેથી દબાવતા કહ્યું,
 
"ગોપાલને સજા કરવાનો પ્રયાસ અને ચક્કર માં, તે તારી જાત સાથે પણ મોટો અન્યાય કર્યો છે... બિચારો દારૂથી તેના દુ:ખને ડૂબાડી દે છે... પણ તમે... તમે તારા આ સુંદર, ભૂખ્યા શરીર પર આટલી કઠોર કેમ છે?"
 
મયુરીએ કંઈ કહ્યું નહીં. ફક્ત તેના શ્વાસ ઝડપી બન્યા.
 
બાબાજીએ આગળ કહ્યું, ધીમેધીમે તેના અંગૂઠાથી તેના સ્તનની ડીંટી મચેડતા કહ્યું,
 
"એક કામ કર... ગોપાલને એક તક આપ. તે હવે તારા પ્રેમ અને તારા શરીરનું મહત્વ સમજે છે. તમે બધું પહેલા જેવું કેમ નથી કરતી?"
 
મયુરીએ કણસતા જવાબ આપ્યો,
 
"પણ જે પ્રકારનાં કામો તે કરે છે... દારૂ પીવે છે, ફક્ત પોતાના સંતોષની કાળજી રાખે છે, પોતાની રીતે બળજબરી કરે છે... તે બધાનું શું?"
 
બાબાજી હવે તેના તરબૂચ જેવા સ્તનોને બંને હાથથી ગૂંથવા લાગ્યા, જાણે પાકેલા ફળમાંથી રસ કાઢતા હોય. તેલથી લથપથ તેમની આંગળીઓ તેના સ્તનની ડીંટી વારંવાર દબાવી રહી હતી. બાબાજી ને ખબર હાથી કે તેની દીંટી હવે વધુ ને વધુ સખત થઇ રહી હતી, તેનો સાફ મતલબ હતો કે મયુરી હવે તેના બોબલા ની શરણાગતિ સ્વીકારી ને ડબાવા તથા નીચોડાવા થનગની રહી છે. બાબાજી તેની દીંટી ને વધુ ને વધુ મચેડતા હાથ અને તે વધુ ને વધુ સખત થઇ રહી હતી. મયુરી ને પણ આ વાત ની જાન હતી જ પણ હવે તેના હાથ ની વાત રહી નહોતી અને તે વધુ ને વધુ તેની દીંટીઓ મસળય તેમ તે ઈચ્છી રહી હતી.
 
"હું ગોપાલને આ વિશે સમજાવીશ," બાબાજીએ વિશ્વાસપૂર્વક કહ્યું.
 
બાબાજીએ બધું તેલ ઘસીને સૂકવી નાખ્યું ત્યાં સુધીમાં મયુરીની હાલત સંપૂર્ણપણે બગડી ગઈ હતી. તેનું આખું શરીર પરસેવા અને તેલથી ચમકતું હતું. તેણે બંને હાથથી ચાદરને ચુસ્તપણે પકડી રાખી હતી, જાણે તેના ઉત્તેજના પર કાબૂ મેળવવાનો પ્રયાસ કરી રહી હોય. ફનલવર દ્વારા એડીટેડ.
 
બાબાજીએ પોતાનું મોં તેના કાન પાસે ખસેડ્યું અને બબડાટમાં કહ્યું,
 
"જુઓ... આ ક્રિયાથી મેં તારા સ્તનોની કેટલી સેવા કરી છે. હવે, જો ગોપાલ તને મેળવવા માંગે છે, તો તું વિલંબ કર્યા વિના તેનું શિશ્ન તારી અંદર લઈ જઈશ... ખરું ને?"
 
બાબાજી જાણતા હતા કે જો તેઓ ઇચ્છે, તો તેઓ મયુરીને તેના ચુત પર હાથ મૂકીને મીણની જેમ પીગાળી શકે છે. પરંતુ તે જાણી જોઈને તેને વધુ તડપાવા માંગતો હતો. તેની પાસે પૂજા હતી, પણ તે ઇચ્છતો હતો કે મયુરી તેના પગે પડે, પોતાના મોંથી તેનો લોડો માંગે. આ માટે, તેણે થોડી વધુ રાહ જોવી પડે અને તેને ખૂબ જ તડપાવી-તડપાવી ને ચૂત ખોલવા મજબુર કરી દેવી.
 
મયુરીએ ધીમે ધીમે આંખો ખોલી અને તેના સ્તનો તરફ જોયું. તેઓ સોના જેવા ચમકતા હતા, તેલ અને મધથી ચમકતા હતા. તેઓ મોટા, ગોળાકાર, ચળકતા ફુગ્ગા જેવા દેખાતા હતા, જેના પર નાના, હીરા જેવા દીંટીઓ ચમકતી હતી અને તે પણ એકદમ ટટ્ટાર. તે પોતે તેમની સુંદરતાથી આશ્ચર્યચકિત થઈ ગઈ.
 
બાબાજીએ સ્મિત સાથે પૂછ્યું,
 
"અને શું ગોપાલે ક્યારેય આ સુંદર સ્તનો ચૂસ્યા છે...?"
 
આ સાંભળીને મયુરી ફરીથી ભારે શ્વાસ લેવા લાગી. તેની છાતી ઉપર અને નીચે પડવા લાગી, અને તેના સ્તનો વધુ કઠણ થઈ ગયા...
 
************************************************................................



અહી સુધી દોસ્તો.

આગળ ની વાર્તા આપની ટીકા-ટીપ્પણીઓ આવે પછી.


ત્યાં સુધી મૈત્રી પટેલ નાં જય ભારત.

[harry@1164]

અધવચ્ચે j અટકી કેમ ગયા???
ઉફફ કેટલા હોટ છે મન તોહ થયી ગયું છે કે

[maitripatel]

અધવચ્ચે j અટકી કેમ ગયા???
ઉફફ કેટલા હોટ છે મન તોહ થયી ગયું છે કે

હા હા હા હા.......મન તો તહી ગયું છે કે...............


સરસ

આજ તો કારણ હોય છે અટકી જવાનું ત્યારે જ વાચક આગળ નું ઈમેજીન કરી ને પોતાની ઉત્કંઠા વધારે છે.


આગળ એક નવું ટ્વિસ્ટ આવે છે એટલે અટકી ગઈ. ટ્વિસ્ટ આપવું કે નહિ??? પછી મયુરી નો વારો લઇ નાખીએ..................


આખરે મને લાગ્યું કે ટ્વિસ્ટ જ વધુ સારું રહેશે........


આગળ વાર્તા માં મળીયે......................

[maitripatel]

ચાલો ત્યારે બાકી નું ટ્વીસ્ટ પણ આપી દઉં છું......

[maitripatel]

બાબાજીએ મયુરીના ચમકતા સ્તનો તરફ જોયું અને ઊંડા અવાજે કહ્યું,

"મયુરી... રાહ જો, ગાંડી, હું તને બધું બતાવીશ." મૈત્રી ની પ્રસ્તુતિ છે.
 
મયુરી કંઈ બોલે તે પહેલાં, બાબાજીએ નીચે ઝૂકીને તેના જમણા સ્તન પર પોતાનું મોં મૂક્યું. તેણે તેના જાડા, આલુ જેવા સ્તનની ડીંટડીને તેના હોઠ વચ્ચે પકડી અને તેને જોરથી ચૂસી.
 
પૂચ્ચ.. પૂચ્ચ..
 
એક મોટા અવાજ સાથે, તેણે સ્તનની ડીંટડી પોતાના મોંમાં ખેંચી લીધી. દૂધ, મધ અને સરસવના તેલનો મીઠો-મસાલેદાર, ચીકણો સ્વાદ તેના મોંમાં ફેલાઈ ગયો.
 
એના પરિણામ સ્વરૂપે, મયુરીની ચૂતમાંથી સતત જાડો રસ વહેવા લાગ્યો, તેના તે રસ, ચણિયો અને બાબાજીના પલંગ પર જાડા રસના નિશાન છોડી ગયા. તેની જાંઘો ધ્રૂજતી હતી.
 
બાબાજીએ બંને વિશાળ તરબૂચને પોતાના મજબૂત હાથમાં લીધા અને વાર ફરથી, એક-એક પોતાના મોઢા માં લેવા લાગ્યા. તેમણે સ્તનની ડીંટડીઓને એવી રીતે ચૂસી લીધી કે જાણે તેમાંથી દૂધ વહેતું હોય. તેની જીભ ક્યારેક દીંટી પર ગોળ ફરતી, ક્યારેક જોરશોરથી ચાટતી, ક્યારેક દાંતથી હળવાશથી કરડતી.
 
હવે,આવી પરિસ્થિતિમાં કોઈ કેટલો સમય પોતાને નિયંત્રિત કરી શકે, ભઈ? મયુરી પણ હવે પોતાને નિયંત્રિત કરી શકી નહીં. તેણે તેના બંને હાથ બાબાજીના માથા પાછળ મૂક્યા અને તેના ચોટલીને તેની આંગળીઓમાં ચુસ્તપણે પકડી રાખ્યા. પછી તેણે બાબાજીનું મોં તેના સ્તનો પર વધુ જોરથી દબાવ્યું.
 
"આહહહહહહહ... બાબાજી જી... મમમમ... હા..." મૈત્રી રચિત વાર્તા.
 
મયુરી બાબાજીની લાંબી ચોટલીને સ્ટીયરીંગ વ્હીલની જેમ ફેરવી રહી હતી, પોતાનું માથું ઉપર-નીચે, ડાબે-જમણે, પોતાની મરજી મુજબ ફેરવી રહી હતી. બાબાજી, કૂતરાની જેમ, તેના બંને સ્તનો પર પોતાની છાપ છોડી રહ્યા હતા, લાળ ટપકાવી રહ્યા હતા. તે ચૂસી રહ્યા હતા અને તેના સ્તનો પર પોતાનો વિજય ધ્વજ લગાવી રહ્યા હતા. કોઈ પણ ખચકાટ વિના, કોઈ સંયમ રાખ્યા વિના, અને કોઈ પણ રોક-ટોક વગર.
 
તેનું ટટ્ટાર, લોખંડ જેવું કઠણ લંડ વારંવાર મયુરીની જાંઘ સાથે અથડાતું. તેની જાડાઈ અને લોડા ની ગરમીનો અનુભવ કરીને, મયુરીએ એક નાની ચિત્કાર પાડી.
 
"ઓહ ત...માં...રો...આ......"
 
લોડા ની ગરમી અને તેના હોવાનો અને તેની જાંગો સાથે લોડા નું ઘર્ષણ, મયુરી ને ખુબ જ તડપાવી ગયું અને તે ઘણી ઉત્તેજિત થઇ ગઈ. તે જ ક્ષણે, તેની ચૂતમાંથી ભારે જાડા, અને ગરમ રસ નીકળ્યો. તેનું આખું શરીર તંગ અને ધ્રૂજી ગયું. વર્ષો પછી, તેણીએ આટલો ઊંડો, શુદ્ધ સંતોષ અનુભવ્યો હતો. તેણે આજીવન અત્યાર સુધી આવું સ્ખલન અનુભવ્યું નહોતું.
 
બાબાજી સમજી ગયા કે મયુરી પરાકાષ્ઠાએ પહોંચી ગઈ છે. અને તેની ચૂતે પોતાની લાવા ત્યજી દીધો છે. તેણી હવે ઝરી ગઈ છે. તેની ચૂતમાંથી નીકળતું પ્રવાહી તેની જાંઘોના સહારે થઇ ને નીચેની તરફ વહી રહ્યું હતું.
 
બાબા ધીમે ધીમે ઉભા થયા અને તેના કાનમાં બબડાટ કર્યો,
 
"હવે તું ઘરે જા, મયુરી... અને રાતની રાહ જો. કાલે આ જ સમયે ફરી આવજે... અત્યારે જા."
 
"ઓહ, ભેણચોદ..." મયુરીના મોંમાંથી એક નિસાસો નીકળ્યો, સાથે જ એક ગાળ પણ નીકળી ગઈ.
 
મયુરીએ વિચાર્યું હતું કે હવે બાબાજી તેના શરીર સાથે વધુ આગળ જશે, અને તે તેમને સાથ આપશે, તેવી અપેક્ષા હતી. પરંતુ તેમના આદેશથી, તે કોઈ પ્રશ્ન કર્યા વિના ઊભી થઈ. તેનું શરીર હજુ પણ ઉત્તેજના અને થાકથી ધ્રૂજતું હતું. ખેર,હવે જ્યારે તેણીને ઓર્ગેઝમ થઈ ગયું હતું, ત્યારે તેણીને અને તેના શરીર ને એક અલૌકિક સંતોષની લાગણી થઈ ગયેલી હતી, અને આથી તેણીને પણ આગળ વધવાની ઓછી ઇચ્છા હતી. છતાં, જો તેણીની ચૂતની માલિશ કરવામાં આવી હોત તો તે સારું રહેત. આ વિચારીને, તેણી શાંતિથી તેના કપડાં પહેરીને ચાલી ગઈ.
 
બાબાજીનો લંડ ટટ્ટાર હતો અને સ્ટીલની જેમ ટટ્ટાર હતો અને બાબાજી ને દુખતું હતું. બાબાજી હજી તો તેમના લોડા ને હાથ માં લઈને પંપાળી રહ્યા હતા ત્યાજ..... મૈત્રી ની રચના.
 
થોડી વાર પછી, પૂજા પાછળના દરવાજામાંથી પ્રવેશી.


*******************************************........


આભાર દોસ્તો.......

મૈત્રી.

[maitripatel]

હવે તમને લાગશે કે જે હતું તે સારું જ હતું અને ત્યાજ અટકાય

કેમ ખરું ને????????????

આપની ટીકા-ટીપ્પણીઓ ની રાહ જોતી.....

[king gujju]

હવે તમને લાગશે કે જે હતું તે સારું જ હતું અને ત્યાજ અટકાય

કેમ ખરું ને????????????

આપની ટીકા-ટીપ્પણીઓ ની રાહ જોતી.....

ટીકા ટિપ્પણી જેવુ તો કઈ નહી પરંતુ એક સજેસન છે તમે સ્ટોરી અને અપડેટ લખો તે મોસ્ટલી ફોન્ટનો કલર ડાર્ક રાખવો કેમકે અમુક અપડેટ નીયોન ગ્રીન કલર હોવાથી વ્હાઈટ બેકગ્રાઉન્ડ સાથે મીક્ષ થઈ જાય છે. બાકી આપની સ્ટોરીમાં કમેન્ટ કરવા માટે જ આયડી ક્રીએટ કર્યું છે પ્લીઝ લખતા રહેજો. ? ? 

[maitripatel]

ટીકા ટિપ્પણી જેવુ તો કઈ નહી પરંતુ એક સજેસન છે તમે સ્ટોરી અને અપડેટ લખો તે મોસ્ટલી ફોન્ટનો કલર ડાર્ક રાખવો કેમકે અમુક અપડેટ નીયોન ગ્રીન કલર હોવાથી વ્હાઈટ બેકગ્રાઉન્ડ સાથે મીક્ષ થઈ જાય છે. બાકી આપની સ્ટોરીમાં કમેન્ટ કરવા માટે જ આયડી ક્રીએટ કર્યું છે પ્લીઝ લખતા રહેજો. ? ? 

સૌથી પ્રથમ આપનો ખૂબ ખૂબ આભાર કે આપે આ થ્રેડ માટે જ ID ખોલ્યું છે.

આપણું સ્વાગત છે આ થ્રેડ પર અને આ સાઈટ પર.

આપનું સૂચન ઉપર ધ્યાન આપીશ હવે થી ડાર્ક કલર નો ઉપયોગ કરીશ. છતાં પણ ક્યારેક ભૂલ થાય તો જણાવશો હું સુધારી લઈશ.

આપને વાર્તા ગમી જાણીને ઘણો જ આનંદ થયો. અને વધુ સારું પ્રદર્શન થાય તેવો પ્રયાસ રહેશે. બસ આપ કોમેન્ટ આપવા નું ભૂલતા નહિ.

અહીં ગુજરાતી વાંચકો ની સંખ્યા નહિવત છે. અને જે છે તે ગુજરાતીઓ ના સ્વભાવ મુજબ કંજુસાઈ પણ કરે છે,વાંચીને કોમેન્ટ નહિ કરવી.

આભાર મિત્ર.