Misc. Erotica నిజం నీడల్లో

[nani222]

మాధవ్, గచ్చిబౌలి లో పనిచేసే సాఫ్ట్‌వేర్ ఇంజనీర్. అతని భార్య సంధ్య — అందంగా, తెలివిగా, కానీ ఇటీవల చాలా మారిపోయింది.

రాత్రిళ్లు ఫోన్ కాల్స్. అర్ధరాత్రి మెసేజ్ టోన్. అతను దగ్గరికి వెళ్తే ఫోన్ వెంటనే లాక్.

మాధవ్ మనసులో మొదటి సారి ఒక చీకటి నీడ పుడుతుంది — అనుమానం.

[Paty@123]

Plz start the story

[Nautyking]

సంధ్య

[nani222]

మాధవ్ కుటుంబం

మాధవ్ హైదరాబాద్‌లోని మేడ్చల్ ప్రాంతంలో పెరిగాడు. అతని కుటుంబం చాలా సాధారణం:
· తండ్రి: రామచంద్రయ్య — ప్రభుత్వ ఉద్యోగి, కఠినమైన విలువలు, నిజాయితీకి పేరుగాంచిన వ్యక్తి
· తల్లి: లక్ష్మి — గృహిణి, శాంత స్వభావం, కుటుంబాన్ని కలిపి ఉంచే బలం
· అన్నయ్య: విక్రమ్ — తెలివైన, అంబిషన్ ఉన్న, కానీ అహంకారం ఎక్కువ

మాధవ్ చిన్నప్పటి నుంచే శాంత స్వభావం, సాఫ్ట్ హార్ట్, ఎవరినీ బాధపెట్టని వ్యక్తి. విక్రమ్ మాత్రం అత్యాశ, పవర్, కంట్రోల్ కోసం జీవించే వాడు. ఇద్దరి మధ్య చిన్నప్పటి నుంచే ఒక అదృశ్య పోటీ ఉండేది.

సంధ్య కుటుంబం

సంధ్య బంజారా హిల్స్ ప్రాంతంలో పెరిగింది. ఆమె కుటుంబం ధనవంతం:
· తండ్రి: రాఘవ్ రావు — రియల్ ఎస్టేట్ వ్యాపారి, డబ్బు ఉన్నా భావోద్వేగంగా దూరంగా ఉండే వ్యక్తి
· తల్లి: సుజాత — సోషల్ లైఫ్‌లో బిజీ, కానీ కూతురిని ప్రేమించే వ్యక్తి
·  సంధ్య: చిన్నప్పటి నుంచే అందంగా, తెలివిగా, కానీ అటెన్షన్ కోసం తపించే మనసు

సంధ్యకు ప్రేమ అంటే ఆధారం, భరోసా, ఎవరైనా తనను పూర్తిగా అర్థం చేసుకోవడం. అది ఆమె ఇంట్లో ఎప్పుడూ దొరకలేదు.
  
మాధవ్ పనిచేసే కంపెనీకి సంధ్య కొత్తగా చేరింది. మొదటి రోజు లిఫ్ట్‌లో ఇద్దరూ ఎదురుపడ్డారు. సంధ్య చిరునవ్వు నవ్వింది. మాధవ్ కూడా చిన్నగా నవ్వాడు.

అది ఒక సాధారణ క్షణం, కానీ వారి జీవితాలను మార్చిన అసాధారణ ఆరంభం.

తర్వాత టీమ్ మీటింగ్‌లో సంధ్య మాట్లాడిన విధానం మాధవ్‌ను ఆకట్టుకుంది. మాధవ్ మాట్లాడిన శాంత స్వభావం సంధ్యను ఆకట్టుకుంది. వారి మధ్య మాటలు తక్కువ, కానీ అర్థం ఎక్కువ

లంచ్ బ్రేక్‌లో సంధ్య అడిగింది: “మీరు చాలా శాంతంగా మాట్లాడుతారు… ఎప్పుడూ కోపం రాదా?”

మాధవ్ నవ్వుతూ: “కోపం వస్తుంది… కానీ మనిషిని బాధపెట్టేలా కాదు.”

ఆ మాటతో సంధ్య మనసులో ఒక చిన్న వెలుగు పుట్టింది.

ఆరోజు సంధ్యకి ఒక ముఖ్యమైన మీటింగ్ ఉంది..దానికోసం క ప్రెజెంటేషన్ కోసం స్ట్రెస్‌లో ఉంది. సమయం ఎంత గడించిందో తాను చూసుకోలేదు..అదే టైములో మాధవ్‌కి కూడా ఆఫీస్ వర్క్ ఉండటంతో తాను టైం చూసుకోలేదు..అపుడు రాత్రి  10 గంటలు.. ఆఫీస్‌లో ఇద్దరూ మాత్రమే ఉండటం..

ఆఫీస్‌లో అందరూ వెళ్లిపోయారు...క్యూబికల్స్ నిశ్శబ్దంగా ఉన్నాయి...AC శబ్దం మాత్రమే వినిపిస్తోంది.

సంధ్య తన డెస్క్ వద్ద కూర్చొని ల్యాప్‌టాప్ స్క్రీన్‌ను చూస్తోంది. స్లైడ్స్ అర్థం కాక, డేటా సరిగా కూర్చుకోక, ఆమె చేతులు వణుకుతున్నాయి.

ఆమె నెమ్మదిగా తనలోనే: “రేపు క్లయింట్ మీటింగ్… నేను తప్పు చేస్తే టీమ్ మొత్తం ఇబ్బంది పడుతుంది.” ఆమె కళ్లలో నీళ్లు మెరుస్తాయి.

మాధవ్ తన క్యూబికల్ నుంచి బయటకు వస్తాడు. సంధ్య ఇంకా పనిచేస్తున్నట్టు చూసి ఆశ్చర్యపడతాడు. అతను నెమ్మదిగా దగ్గరకు వచ్చి అడుగుతాడు:

“సంధ్య… ఇంకా ఇంటికి వెళ్లలేదా?”

సంధ్య వెంటనే స్క్రీన్‌ను మినిమైజ్ చేస్తుంది. ఆమె ముఖంలో స్ట్రెస్ స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.

“అది… ప్రెజెంటేషన్ రెడీ కావడం లేదు మాధవ్. డేటా సరిగ్గా కూర్చోలేకపోతున్నాను.”

మాధవ్ ఆమె కళ్లను చూస్తాడు. ఆమె ఎంత ఒత్తిడిలో ఉందో అతనికి అర్థమవుతుంది.

మాధవ్ ఆమె పక్కన కూర్చుంటాడు. “సరే… చూపించు. మనిద్దరం కలిసి చేస్తాం.”

సంధ్య మొదట సంకోచిస్తుంది. “ఇది నా పని… నిన్ను ఇబ్బంది పెట్టడం istem ledu.”

మాధవ్ చిరునవ్వు నవ్వుతాడు. “ఇబ్బంది కాదు సంధ్య… నువ్వు స్ట్రెస్‌లో ఉండడం చూసి నేను కూర్చోలేను.”

ఆ మాటలు సంధ్య మనసులో ఏదో కరిగిస్తాయి.

మాధవ్ ల్యాప్‌టాప్‌ను దగ్గరకు తీసుకుని స్లైడ్స్‌ను ఒక్కొక్కటిగా చెక్ చేస్తాడు.

సంధ్య అతని చేతులను చూస్తూ ఒక ప్రశాంతతను అనుభవిస్తుంది.

మాధవ్ చెబుతాడు: “ఈ డేటా పాయింట్‌ను గ్రాఫ్‌గా మార్చితే క్లియర్‌గా కనిపిస్తుంది.”

సంధ్య ఆశ్చర్యంతో: “అవును! నేను అలా ఆలోచించలేదు.”

మాధవ్ నవ్వుతూ: “నువ్వు స్ట్రెస్‌లో ఉన్నప్పుడు అలా జరుగుతుంది.”

ఇద్దరూ కలిసి పని చేస్తూ సంధ్య మెల్లగా రిలాక్స్ అవుతుంది.

ఒక స్లైడ్‌లో టెక్స్ట్ సరిగా align కాక సంధ్య ముందుకు వాలి సరిచేయడానికి ప్రయత్నిస్తుంది. అదే సమయంలో మాధవ్ కూడా ముందుకు వాలి కీబోర్డ్‌ను టచ్ చేస్తాడు.

ఇద్దరి చేతులు ఒకదానితో ఒకటి తాకుతాయి.

సంధ్య ఒక్కసారిగా ఆగిపోతుంది. మాధవ్ కూడా నిశ్శబ్దంగా ఆమెను చూస్తాడు.

ఆ క్షణం… ఆ నిశ్శబ్దం… ఆ స్పర్శ…

సంధ్య గుండె ఒక్కసారిగా బిగుసుకుంటుంది. ఆమె నెమ్మదిగా చేతిని వెనక్కి తీసుకుంటుంది.

మాధవ్ చిరునవ్వు నవ్వుతాడు — అది ఆమెను మరింత కరిగిస్తుంది. స్లైడ్స్ పూర్తయ్యాక సంధ్య ఒక్కసారిగా మాధవ్‌ను చూస్తుంది.

ఆమె కళ్లలో నీళ్లు. “మాధవ్… నేను చాలా భయపడ్డాను. ఈ ప్రెజెంటేషన్ వల్ల నా కెరీర్ దెబ్బతింటుందేమో అనిపించింది.”

మాధవ్ నెమ్మదిగా ఆమె చేతిపై చేయి పెడతాడు.

“సంధ్య… నువ్వు ఒంటరిగా లేవు. నువ్వు ఏ సమస్యలో ఉన్నా… నేను ఉన్నాను.”

ఆ మాటలు సంధ్య మనసులో ఒక పెద్ద తలుపు తెరుస్తాయి. ప్రెజెంటేషన్ పూర్తయ్యాక ఇద్దరూ లిఫ్ట్‌కి నడుస్తారు.

సంధ్య నెమ్మదిగా అడుగుతుంది: “కాఫీ తాగుతావా?”

మాధవ్ చిరునవ్వు: “నువ్వు ఉంటే… ఎక్కడైనా.”

ఆ రాత్రి వారి ప్రేమ కథకు మొదటి పేజీ రాయబడింది.

[appalapradeep]

సూపర్ అప్డేట్

[Paty@123]

Good start, plz continue

[ram123m]

Nice update

[hemu4u]

Great update

[ramd420]

అప్డేట్ చాలా బాగుంది

[Paty@123]

Next plz