కాలం కలిసొస్తే (Chapter 18 published)

[xossipyuser123]

continue it

[Kman50459]

Bro thanks for comming back waiting for your next chapter.Neha surprise kosam waiting...

[realrocky]

Bro thanks for comming back waiting for your next chapter.Neha surprise kosam waiting...

Welcome back brother

[ash.enigma]

one and half year tarvatha sudden ga!!!!
ippude story mottam chadiva.. and hope the story continues!!

malli vellipoyara?

[sshamdan96]

malli vellipoyara?

నెక్స్ట్ వీక్ నుంచి ఇస్తాను అని డేట్ తో సహా పెట్టాను కదా అంత క్లియర్ గా. 

[sshamdan96]

Chapter - 17


నేను మంచి నిద్రలో ఉండగా నన్ను ఎవరో తట్టారు. కళ్ళు తెరిచి చూసాను. మంజు నా పక్కనే నుంచుంది.

మంజు: నేహా వచ్చింది బేటా. అమ్మ నిన్ను లేపమంది.

నేను మెల్లిగా బెడ్ మీద లేచాను. మంజు నా పక్కనే నుంచుని నన్ను చూస్తోంది. నాకు తాను ఎందుకు అలా చూస్తోందో అర్థం కాలేదు.

నేను: టైం ఎంత అయింది?

మంజు: పదకొండు గావొస్తుంది.

మంజు ఇంకా నా పక్కనే నుంచుని ఉంది. నాకు అర్థం కాలేదు.

నేను: ఏంటి మంజు? ఎమన్నా కావాలా? ఒక రెండు నిమిషాలలో వస్తాను.

మంజు మెల్లిగా అంది.

మంజు: నువ్వు లేచాక రూమ్ కొంచం సర్దుతా బేటా.

నేను కళ్ళు నలుపుకుంటూ పక్కనే అటు ఇటు చూసాను. రూమ్ కిటికీలకు ఉన్నా కర్టెన్లు వేసేసి చీకట్లో పడుకోవడం నాకు అలవాటు. చీకట్లో నాకు ఏమి కనిపించలేదు.

నేను: ఏమి సర్దాలి. అంత బానే ఉంది కదా?

మంజు కొంచం మొహమాట పడింది. కానీ చీకట్లో నాకు తన మొహం కనిపించలేదు.

మంజు: కాదు బేటా. అమ్మాయి లోనికి వస్తే మంచుగుండాలి కదా. బెడ్ షీట్ మారుస్తాను.

ఇలా నాతో మాట్లాడుతూ మంజు మెల్లిగా రూమ్ అంత అన్ని సామాన్లు సరిగ్గా ఉన్నాయో లేదో చూస్తూ చిన్న చిన్న సామాన్లు అన్ని పర్ఫెక్ట్ గా వాటి ప్లేస్ లో ఉండేలాగా సద్దింది. నేను లేచి బెడ్ మీద కూర్చున్నాను. మంజు నా వైపు చూసింది.

మంజు: ఏందీ బేటా ఇంకా లేస్తలేవు. ఆ పిల్ల వచ్చి అర్ధగంట అయింది. నువ్వు లేట్ గా పండుకున్నావు అని అమ్మ చెప్తే సరే కొద్దీ సేపు అయినాక లేపమంది నిన్ను. పోయి కలువు పో. నేను ఈ లోపల బెడ్ షీట్ మారుస్తా.

ఇలా అంటూ మంజు బెడ్ మీద నా పక్కనే ఉన్న నా టీ షర్ట్ తీసి నాకు అందించింది. నేను చొక్కా లేకుండా పడుకున్నాను. నేను మెల్లిగా మంజు చేతిలోంచి చొక్కా తీసుకున్నాను. మంజు నా వైపే చూస్తోంది. చొక్కా లేకుండా ఎన్నో సార్లు మంజు ముందు ఉన్నాను కానీ ఎందుకో ఇప్పుడు కొత్తగా చూస్తోంది అనిపించింది. అయినా నేను ఏమి అనలేదు. చొక్కా వేసుకుంటూ అడిగాను.

నేను:  ఏంటి మంజు. ఊరికే బెడ్ షీట్ మారుస్తాను అంటావు. రోజు మారుస్తున్నావు ఈ మధ్యన.

మంజు ఏమి మాట్లాడలేదు. నా వైపే చూస్తోంది. నేను బెడ్ దిగాను. మంజు మెల్లిగా వచ్చి లైట్ వేసింది. నేను మంజు వైపు చూసాను. మాములుగా ఇంట్లో పని చేస్తున్నప్పుడు పైట  ఎలా పడితే అలా ఉండే మంజు ఇప్పుడు మాత్రం చక్కగా నిండుగా కప్పుకుని ఉంది. నల్లటి బ్లౌజ్, ఇంకా ఆరంజ్ రంగు చీర. ఎప్పటిలాగానే చిఫ్న్ చీర కట్టుకుంది. బాడీకి చక్కగా అంటుకుని చీర మంజు రూపం బాగా కనిపిస్తోంది. నేను మంజుని పై నుంచి కింద వరకు చూసాను. నాకు ఉన్న కామానికో లేక మంజు నా వైపు ఈ మధ్య ఎక్కువ సేపు చూడటం వలనో, కంటికి కొత్తగా కనిపిస్తోంది.

మంజు: రోజు మార్చకపోతే ఎట్లా మరి? బెడ్ పైన మరకలు చెయ్యకు. నువ్వు మరకలు చేస్తే అది ఎండిపోయి గలీజ్ ఉంటది. అమ్మ చుస్తే మంచిగుండదు కదా. అందుకే మార్చేస్తున్న.

నేను: మరకలా? ఏమి మరకలు?

నాకు నిజంగా అర్థం కాలేదు. మంజు వైపు అయోమయంగా చూసాను.

మంజు ముందుకి వచ్చి బెడ్ మీద ఒక నాలుగు మరకలు చూపించింది వేలు పెట్టి.

మంజు: ఇది చూడు. ఈ మరకలు నువ్వు చేసినవే కదా. ఈడ నుంచుంటే కనిపిస్తున్నాయి. రూమ్ అంత మంచిగా పెట్టుకుంటావు, బాత్రూం కూడా నువ్వే కడుక్కుంటావు. ఇదొక్కటి ఎందుకు అట్లా మరకలు? అందుకే నేనే మార్చేస్తున్న.

ఆ మరకలు నేను రోజు రాత్రి అటొచ్చి ఇటొచ్చి సుల్లి కొట్టుకుని కార్చే మరకలు. ఈ మధ్య కాలం లో బట్టలు విప్పి పడుకోవడం అలవాటు అయింది. దాంతో నా మొడ్డ లోంచి నేను కార్చేసుకున్నాక కూడా లాస్ట్ కి మిగిలి ఉన్న రసాలు కారి బయటకి వచ్చి బెడ్ షీట్ కి అంటుకుని అట్టలు కడుతోంది. అది నేను పెద్దగా గమనించలేదు. కానీ మంజు రోజు చూస్తుంది. 

నేను: అది నీళ్లు తాగినప్పుడు లేదా కాఫీ తాగినప్పుడు పెద్దయేమో.

నేను ఏదో కవర్ చేయడానికి ట్రై చేసాను. మంజు నా వైపు సీరియస్ గా చూసింది.

మంజు: నీళ్ళకి మరకలు పడవు. కాఫీ మరకలు తెల్లగా ఉండవు. ఇవి ఏ మరకలో నాకు తెలుసు.

నేను ఏమి మాట్లాడలేదు. షాక్ అయ్యాను. కానీ మంజు నాతో అలా ఓపెన్ గా మాట్లాడుతుంటే నాలో కొత్త ఉత్సాహం మొదలయింది. అందులో ఈ మధ్యనే మల్లి మంజు అందాల మీద నా కన్ను పడటంతో ఈ కొత్త అంగెల్ లో జరిగే సంభాషణ నాకు బావుంది. ఎలా మాట్లాడాలో అని ఆలోచించాను. కానీ వెంటనే అనిపించింది. ఎన్నో ఏళ్ల నుంచి తెలుసు. నా కంటే తన కూతురు ఏడు ఏళ్ళు చిన్నది. చిన్నప్పుడు ఆ పిల్ల నేను అప్పుడప్పుడు కలిసి కారొమ్ బోర్డు, బిజినెస్ వంటి ఆటలు కూడా ఆడే వాళ్ళము. అప్పటి నుంచి నాకు తెలుసు. చడ్డీలు వేసుకున్నప్పుడు నుంచి పెద్దయ్యాక ఇప్పుడు వేసుకునే షార్ట్స్ వరకు నన్ను చూసింది. ఏదన్న అటు ఇటు మాట్లాడితే డేంజర్ అని ఒకపక్కన ఉన్నా సరే, ఇంకో పక్క అదే అడ్డు పెట్టుకుని మంజు ఫీల్ అవ్వకుండా జోక్ లాగా తీసిపారేయచ్చు అని అనిపించింది. సరే, చూద్దాము అని డిసైడ్ అయ్యాను.

నేను: అమ్మకి ఏమి చెప్పలేదు కదా?

మంజు: లేదు. అమ్మ చూడలేదు కూడా.

నేను: సరే మంజు. ఎవరికీ చెప్పకు. నువ్వన్నది నిజమే. ఇంకెవరన్న చుస్తే గలీజ్ గా ఉంటుంది. నువ్వు కాబట్టి పర్లేదు.

మంజు చిన్నగా నవ్వింది.

మంజు: నేను ఎవరికీ చెప్పను బేటా. నీకు తెలుసు కదా? నువ్వు చిన్నగున్నప్పుడు అమ్మ వాళ్ళు వద్దన్నా కూడా బయటకి పొయ్యి ఆడిటోడివి. అమ్మ నాన్న బయటకి పోయినప్పుడు నేనే కదా ఇంట్లో ఉండే. అప్పుడు చూడలేదా నీ అల్లరి! ఎప్పుడైనా అమ్మకి చెప్పిననా? చెప్పలేదు కదా?

నేను మంజు వైపు చూసి చిన్నగా నవ్వాను. ఒక పక్క నాతో మాట్లాడుతూనే ఇంకో పక్క బెడ్ షీట్ లాగేసింది. అది పక్కన పెట్టి నా వార్డ్ రోబ్ లోంచి ఇంకో బెడ్ షీట్ తీసింది. నేను కూడా చిన్నగా అవి ఇవి సద్దుతూ మంజుతో మాట కలిపాను.

నేను: ఎందుకు చెప్పలేదు? ఒక సారి అమ్మ నాన్న కి నా మీద కంప్లైంట్ ఇచ్చావు కదా?

ఒకసారి నేను ఏవో బూతులు నేర్చుకుని మాట్లాడితే అది మంజు మా అమ్మకి చెప్పింది. అది గుర్తొచ్చింది.

మంజు: అప్పుడు నువ్వు గలీజ్ మాటలు మాట్లాడినావు మరి. అప్పుడు కూడా మూడు రోజులు అట్లా గలీజ్ మాటలు అనొద్దు అని నీకు మంచిగా చెప్పిన. చివరికి నువ్వు నన్నే గలీజ్ మాటలు తిట్టినావు. అందుకే ఇంకా అమ్మకి చెప్పాల్సొచ్చింది.

నేను: ఆ చెప్పినావులే. అమ్మ నన్ను రప్ప రప్ప పీకింది. ఇంకా నయం నాన్నకి చెప్పలేదు. సంపేవాడు.

మంజు: నేను మస్తు బాధపడిన అప్పుడు. నా వల్ల పిల్లగాడ్ని కొట్టింది అక్క అని.

నేను: అంత ఫీల్ అయ్యేదానివి కంప్లైంట్ ఎందుకు ఇచ్చావు? ఇంతకీ అంత గలీజ్ మాట ఏమన్నాను?

మంజు నేను ఇద్దరమూ బెడ్ షీట్ తలో వైపు పట్టుకుని పరిచి మంజు అటు వైపు నేను ఇటు వైపు సద్దుతున్నాము. మంజు ఇప్పుడు వొంగి బెడ్ షీట్ పరుపు కిందకి దోపుతోంది. అప్పుడు చీర టైట్ గా నిండుగా ఉన్నప్పటికీ నాకు క్లీవేజ్ ఎక్కడుందో అంచనాగా తెలుస్తోంది. నేను అలానే చూస్తున్నాను. నేను అలా చూడటం మంజు కూడా గమనించింది. కానీ ఏమి అనలేదు. చిన్నగా నవ్వుతు అంది.

మంజు: ఏమో బేటా. నాకు గుర్తుకులేదు.

మంజు కొంచం సిగ్గు పడుతున్నట్టు అనిపించింది.

నేను: మూడు రోజులు తిట్టాను, నాలుగో రోజు నిన్నే తిట్టాను అంటున్నావు. అన్ని గుర్తున్నాయి నేను ఏమన్నానో గుర్తు లేదా? నేను నమ్మను. చెప్పు పర్లేదు.

మంజు అలానే నవ్వుతు ఉంది.

మంజు: వొద్దు బేటా. అప్పుడేదో అనేసినావు. ఇప్పుడు ఎందుకు?

నాకు నిజంగా నేను అన్న మాట గుర్తులేదు. ఎందుకంటే ఏదో ఆటల్లో ఎక్కడో ఏదో విన్నది వాగాను అప్పుడు. నిజానికి అది చెడ్డ మాట అని కూడా తెలియని స్టేజి లో ఉన్న కాబట్టి నన్ను ఏమన్నందుకు కొట్టిందో అమ్మ నాకు గుర్తు లేదు. ఇప్పుడు మంజు సిగ్గు పడుతుంటే నాకు కుతూహలం పెరిగిపోయింది.

నేను: అబ్బా చెప్పు మంజు.

మంజు: వద్దు నాన్న. చిన్న పిల్లోడివి ఏదో అనేసినావు.

నేను: అప్పుడు చిన్న పిల్లోడివి. ఇప్పుడు కాదు కదా.

మంజు: అప్పుడు చిన్న పిల్లోడివి. ఇప్పుడు కూడా నువ్వు నాకంటే చిన్నపిల్లోడివే కదా.

నేను సీరియస్ గా నిటారుగా నిలబడి మంజు వైపు చూసాను. బెడ్ షీట్ సద్దడం అయిపోయింది. ఇప్పుడు మంజు పిల్లో కవర్ ఎక్కిస్తూ నుంచుంది. నేను కూడా ఇంకో కవర్ ఎక్కిస్తూ నుంచున్న.

నేను: చిన్నపిల్లోడినా? ఇప్పుడు బయట ఒక అమ్మాయి ఉంది కదా. అన్ని కలిసొస్తే దాన్ని పెళ్లి చేసుకుని ఇదే మంచం మీద కాపురం చేస్తుండే నేను ఈ పాటికి. అప్పుడు చిన్న పిల్లోడిని. ఇప్పుడు పెద్దయ్యా కదా.

మంజు నల్లగా ఉన్న సరే అంగసౌష్ఠవం బాగుంటుంది ఇంతక ముందే చెప్పా కదా. అది నిజం. మనిషి నలుపు అయినా సరే, పలువరస, నవ్వు, ముఖ షేప్, భుజాలు, వక్షాలు, నడుము, పిరుదులు అన్ని చక్కగా ఉంటాయి. కాస్త పొట్ట భాగం దెగ్గర ఆడవారికి స్వతహాగా వయసు వలన వచ్చే పొట్ట కొంచం తప్ప మిగతాది అంత షేప్ బాగుంటుంది. ఇప్పుడు అలా నవ్వుతుంటే చక్కటి పలువరస ఆకర్షణీయంగా ఉంది. నేను కొంచం ధైర్యం చేసి ఒకడుగు ముందుకు వేద్దాము అనుకున్నాను.

నేను: ఏంటి మంజు. నేను ఇంకా చిన్న పిల్లోడిని అనుకుంటున్నావా? రోజు బెడ్ షీట్ మీద మరకలు చేస్తూ నీకు బెడ్ షీట్ మార్చేపని పెట్టేంత పెద్ద అయ్యాను మంజు. అయినా కానీ నాకు నువ్వు చెప్పవా?

నేను ఇలా అనేసరికి మంజు పకపకా నవ్వేసింది.

మంజు: అయ్యో! ఎట్లా చెప్పాలి బేటా నీకు. వొద్దు అన్నా కదా?

నేను: అంతేలే మంజు. నేను నీకు నా మారకాల సీక్రెట్ కూడా తెలుసు కాబట్టి మనము ఫ్రెండ్స్ లాగా ఉండచ్చు అనుకున్నాను. కానీ నీకు ఇష్టం లేకపోతే వద్దులే.

నేను కొంచం ముఖం దిగాలుగా పెట్టి ఓవర్ ఆక్షన్ చేసాను. ఇంతలో రూమ్ లోకి తలుపు నెట్టుకుని అమ్మ వచ్చింది.

అమ్మ: ఏంటే? వేడిని నిద్ర లేపమని పంపిస్తే ఇక్కడే ఉంది వీడితో కబుర్లు చెప్తున్నావా? బయట ఆ అమ్మాయి వచ్చి చాలా సేపు అయింది.

నేను: నేనే రూమ్ కొంచం సద్దేద్దాం గబుక్కున అని అడిగాను అమ్మ హెల్ప్.

అమ్మ: మన ఇల్లు ఎప్పుడు నీట్ గా ఉంటుంది లే. మంజు ఉండగా ఇల్లు ఎప్పుడు కళకళలాడుతుంది. సరే. మంజు నువ్వు త్వరగా కానించి వంట పని అవ్వగొట్టేయ్యి. నువ్వు రారా. నేహా వచ్చి చాలా సేపు అయ్యింది.

నేను: ఆ వస్తున్నాను. నేహా కి చెప్పు. ఒక రెండు నిమిషాలు అంతే.

అమ్మ తలా ఊపి బయటకి వెళ్ళింది. నేను వెంటనే తలుపు వేసేసాను.

నేను: సరే. నువ్వు ఎలాగూ చెప్పట్లేదు. నేను బయటకి వెళ్తున్నా.

మంజు: ఆగు బేటా. ఈ షార్ట్ లో వెళ్తావా?

నేను కిందకి చూసుకున్న. నేను లూస్ గా ఉండే బాక్సర్ లో పడుకున్నా. అలానే బయటకి వెళ్లబోతుంటే మంజు ఆపింది. నాకు అప్పుడు తట్టింది. నేహా ముందు నగ్నంగా విన్యాసాలు చేసిన సంగతి పాపం బయట ఎవరికీ తెలియదు కదా. వీళ్ళ ముందు డీసెంట్ గా ఉండాలి కదా.

నేను: ఓహ్. సారీ. మర్చిపోయాను. ఏదో ఇంట్లో ఉన్నట్టు వెళ్లబోయాను. సరే. నేను పైజామా వేసుకుని వస్తాను.

మంజు మంచం నీట్ గా సద్దేసి రూమ్ లోంచి బయటకి వెళ్తూ నన్ను చూసి అంది.

మంజు: నీకు నా పైన కోపం వొచింది లే?

నేను: కోపం ఎందుకు? నేను నువ్వు నా ఫ్రెండ్ అనుకుంటున్నా. అందుకే అన్ని చెప్తున్నా. నువ్వే అలా అనుకోవట్లేదు.

మంజు: సరే. ఇప్పుడు కాదు లే. నీకు తరవాత చెప్తాను.

నేను: ప్రామిస్?

మంజు: హా ప్రామిస్.

అలా నేను చెయ్యి చాపితే తాను కూడా చెయ్యి చాపింది. నా చేతిలో తన చెయ్యి వేసింది. రఫ్ గా ఉన్న చేతులు తగిలాయి. అప్పుడు అర్థం అయింది. పాపం మంజు చేసే కష్టమైన పనులకి చేతులు రఫ్ గా అయిపోయాయి.

నేను: సరే. ఈ సారి అడిగినప్పుడు చెప్పలేదనుకో అప్పుడు నేను అలుగుతా.

మంజు: పక్క చెప్తాలే.

అలా నవ్వుకుంటూ బయటకు వెళ్ళింది. నేను వెంటనే పైజామా వేసుకుని తల దువ్వుకుని, కొంచెం బాడీ స్ప్రే వేసుకుని బయటకు వెళ్ళాను.

*****  

నేను బయటకి వెళ్ళాను. అక్కడ సోఫాలో అమ్మ కూర్చుని ఉంది. పక్కనే నేహా కనిపించింది. అయితే నాకు నేహా ని చూసి ఆనందంకంటే ఎక్కువ కోపం చిరాకు బాధ వచ్చాయి. కారణం తాను మెడలో నల్లపూసలు, నుదుటి మీద ఇంక పాపిట మధ్య బొట్టు పెట్టుకుని వచ్చింది. కళ్ళకి మెట్టెలు కూడా వేసుకుంది. నేను మా పెళ్లి అయ్యాక నేహాని ఎలా అయితే చూడాలి అనుకున్నానో అలానే తయారయి మా ఇంటికే వచ్చింది. కాకపోతే కోడలిగా రావాల్సింది అతిధిగా వచ్చింది.

నా మొహం లో హావభావాలు మారడం నేహా గమనించింది. కానీ తాను మాత్రం మామూలుగానే అప్పులే కలిస్తే ఎలా అయితే నవ్వుతామో అలా చూస్తోంది.

నేను వెళ్లి మా నాన్న పక్కన కూర్చున్నాను. హాల్ లో సోఫాలు L షేప్ లో వేసి ఉంటాయి. దాంతో నాకు కుడి పక్కన నాన్న, డయాగోనల్ గ ఉన్న సోఫాలో ముందు నేహా అటు పక్క అమ్మ ఉన్నారు.

నేను: ఎలా ఉన్నావు?

నేహా: బాగున్నాను. నువ్వెలా ఉన్నావు?

నేను: గుడ్. నడుస్తోంది. ఏంటి విశేషాలు.

నేను నేహా మాట్లాడుకుంటుంటే అమ్మ నాన్న అదే పనిగా నాలో ఎమన్నా తేడా వస్తుందేమో అని చూస్తున్నారు. కానీ నేను మాత్రం మనసులో కోపం ఉన్నప్పటికీ నేహా అలా ఎందుకు తయారయి వచ్చిందో అర్థం చేసుకున్నాను. నాతో కలవడానికి వచ్చినప్పుడు అన్ని తీసేసి నా గర్ల్ ఫ్రెండ్ లాగ రావచ్చు. కానీ లోకానికి మాత్రం తానూ ఒక పెళ్లి అయిపోయిన అమ్మాయి. అలా రాకపోతే అమ్మ నాన్న కి అనుమానం వస్తుంది. అందుకే బయటకి ఎవరన్నా అతిధులు వస్తే ఎలా మాట్లాడుతానో అలానే మాట్లాడాను.

నేహా కూడా పద్దతిగా స్నేహితులతో మాట్లాడుతున్నట్టు మాట్లాడింది.

నేహా: అన్ని నార్మల్. అమెరికా కి మూవ్ అయిపోతున్నాము. అందుకే కొన్నాళ్ళు అమ్మ వాళ్ళ ఇంట్లో ఉండటానికి వచ్చాను. సరే ఇంక అందరిని ఒకసారి కలిసి వెల్దాము అని వచ్చాను.

నేను: వెరీ గుడ్. కంగ్రాట్స్.

నేహా: థాంక్యూ. నీకు చాలా సార్లు ఫోన్ చేసాను. కానీ కలవలేదు.

నేను: హ్మ్మ్. అది. నేను నెంబర్ బ్లాక్ చేసాను.

నేను అలా అనేసరికి అమ్మ నాన్న ఫ్రీజ్ అయిపోయారు. భోజనానికి అన్ని సద్దుతున్న మంజు కూడా ఒక్క క్షణం ఆగి మరీ చూసింది. నేహా కి నాకు మంచి ఫ్రీక్వెన్సీ ఉంటుందని ఎప్పుడు. ఇలా ఎప్పుడన్నా నేను తేడాగా మాట్లాడితే నేహా అక్కడ ఉన్న పరిస్థితిని బట్టి అల్లుకుపోతుంది. నేను కూడా అంతే. ఇద్దరం అప్పుడు అవతలి వారి మనసులో ఉన్న విషయం అర్థం చేసుకుని దానికి అనుగుణంగా సంభాషించడం మాకు కొత్త కాదు. అది తెలియని వారు మేము నిజంగా గొడవ పడుతున్నాము అనుకుంటారు. నిజానికి మా ఇద్దరికీ అదొక ఆట.

నేహా: బ్లాక్ చేసావా? అనుకున్నాను. ఈ తింగరోడికి కోపం వచ్చి బ్లాక్ చేసాడు అని.

నేహా అలా అనేసరికి అందరు నా మొహం చూసారు నేను ఏమంటానా అని.

నేను: మరి కోపం రాదా. వచ్చింది. బ్లాక్ చేసాను.

నేహా: హ్మ్మ్. నేను అర్థం చేసుకోగలను.

నేను: పోనిలే. నేను కాకపోయినా అమ్మ నెంబర్ ఉంది కదా నీ దెగ్గర. మంచిది అయింది.

నేహా: బ్రేకప్ అయింది నీతో. కానీ అంటీతో నా ఫ్రెండ్షిప్ ఎందుకు వదులుకోవాలి. నీ లెక్క నీదే, మా లెక్క మాదే. అంతే కదా ఆంటీ?

అలా అమ్మ వైపు చూసింది. అమ్మకి ఏమనాలో అర్థం కాలేదు. నేహా సపోర్ట్ చేస్తే నాకు కోపం వస్తే డేంజర్. పోనీ సపోర్ట్ చెయ్యకపోతే నేహా చిన్నబుచ్చుకుంటుంది. అలా ఇబ్బంది పడుతూ నవ్వుతు చూసింది. ఇంతలో నేను అందుకున్నాను.

నేను: హా. లెక్కలు మాట్లాడకు. నేను లెక్కలు మాట్లాడితే నీ దెగ్గర సమాధానం ఉండదు.

అందరు టెన్షన్ పడ్డారు. నేహాకి ఈ సారి నేను అన్నది అర్థం కాలేదు. అలా నా మొహం కేసి చూసింది.

నేను: అలా చూస్తావేంటి? లెక్కలు చెప్పనా? చికెన్ బిరియాని చేసి పెడతాను అని నాకు ఎప్పటి నుంచి చెప్తున్నావు? ఒక్క సారి అయినా ఇంటికి పిలిచి పెట్టావా?

అందరు కొంచం రిలాక్స్ అయ్యారు.

నేను: సరే అప్పుడు కుదరలేదు. పెళ్లి అయ్యాక అయినా మీ ఇంటికి పిలిచి మీ ఆయనకీ పరిచయం చేసి భోజనం పెట్టావా నాకు? అది లేదు. అందుకే అంటున్న. లెక్కలు చెప్పకు నాకు.

నేను అన్నది విని అందులో జోక్ గమనించి మా అమ్మ నాన్న మంజు ముగ్గురు నవ్వారు. అయితే "మీ ఆయన" అంటూ తన భర్త ప్రస్తావన తెచ్చినందుకు నేహాకి వొళ్ళు మండింది. మొహం మారిపోయింది. వెంటనే నేను కళ్ళతో సైగ చేసాను. నేహాకి అర్థం అయింది. అలా మాట్లాడకపోతే మేము మూవ్ ఆన్ అయ్యాము అని ఎవ్వరు నమ్మరు. నేహాకి అర్థం అవ్వగానే చిన్నగా పెదాలు విచ్చుకున్నాయి. వెంటనే అల్లుకుపోయింది.

నేహా: నేను నిన్ను ఎలా పిలవాలి రా. ఫోన్ నెంబర్ బ్లాక్ చేసావు. ఇమెయిల్ కి రెస్పాన్స్ ఇవ్వవు. మరి నిన్ను ఎలా కాంటాక్ట్ చెయ్యాలి. ఇప్పుడేమో పిలవలేదు అని నన్ను అంటున్నావు.

అందరు నవ్వారు. నేను కూడా నేహా వైపు చూసి అందరు మా యాక్టింగ్ కి కన్విన్స్ అయ్యారు అని ధీమాగా సైగ చేసాను. తాను కూడా చిన్నగా తల ఊపింది.

నేను: పోనిలే. ఇప్పుడు అయిపోయిందేదో అయిపోయింది. ఇన్నాళ్ళకి ఎలాగోలా మళ్ళీ కలిసావు. ఐ అం హ్యాపీ టు సి యు.

నేను అనగానే మా నాన్న చిన్నగా నా భుజం మీద చెయ్యి వేశారు నవ్వుతు. ఆయన వైపుకి చూసాను. నేను అంత మెచూర్డ్ గా మాట్లాడినందుకు ఆయన ముఖంలో సంతోషం తెలుస్తోంది.

నేహా: నేను కూడా.

ఇద్దరమూ ఒక మూగ సంభాషణలో మునిగి ఒకరితో ఒకరం కళ్ళతో మాట్లాడుకుంటున్నాము. ఇంతలో మంజు వచ్చింది.

మంజు: సరే బేటా. ఇప్పుడు నేను చేసిన చికెన్ బిరియాని తినండి. గులాబీ జామున్ కూడా చేసిన నేహా బేటా. నీకు ఇష్టం కదా.

నేహా: ఆహా. నీకు గుర్తుందా మంజు?

మంజు: అప్పుడు వచ్చినప్పుడు అక్క నీకు చేసిపెట్టింది అంట కదా. అందుకే నువ్వు వస్తున్నావు అని చెప్పి మళ్ళీ చేయమంది.

నేహా వెంటనే మా అమ్మని చిన్నగా హాగ్ చేసుకుంది.

నేహా: థాంక్యూ ఆంటీ.

అమ్మ: దీనికి ఏముంది అని థాంక్యూ. పిచ్చిపిల్ల. పదండి తిందాము. లోకేష్, దా నాన్న నువ్వు కూడా.

అలా అందరమూ లేచి భోజనానికి వెళ్ళాము.

ఇంకా ఉంది. చాప్టర్ 18 త్వరలో.
 

[sshamdan96]

రసికులారా!


అందరు బాగున్నారా? నేను తిరిగి కథ రాస్తున్నాను అని చెప్పగానే మంచి స్పందన వచ్చింది. అందుకే, చెప్పినా తేదీ కంటే ముందే ఇచ్చాను అప్డేట్.

మీ స్పందన చెప్పండి.

[vikas123]

nice update

[Suvamani]

Ma manasu miku thelusu ss garu

[Kman50459]

nice update bro

[ramd420]

మిత్రమా మీరు కథను కొనసాగించడం సంతోషం
అప్డేట్ బాగుంది

[realrocky]

Nice Update

[realrocky]

Nice Update

బ్రదర్ కొంచం " మనసున మనసై "  స్టోరీ రాయండి చాలా బాగా రాసారు. ఇప్పుడే కథ మొత్తం చదివాను. చాలా మంది మీ అభిమానులు ఆ కథ కోసం ఎదురుచూస్తున్నారు, వల్ల అందరి తరపున అడుగుతున్న, మీ రిప్లై కోసం ఎదురుచూస్తున్న ???

[amardazzler]

Bro, ur a nice author, ilanti sangatanlu ee rojullo common, kaninsensitive matter ni chala chakkaga present chesi manchi rachana ni andistunnaru. Actuall ga migatha stories lo ekkuva sex related ekkuva untundi, ayinia mee story ki ekkuva connect ayyanu.

Waiting for the upcoming update, please dont take much time and give us exciting and bigger update..

[Paty@123]

Good update

[Mohana69]

 ఎన్ని రోజులు గడిచినా 

కథనంలో టెంపో తగ్గలేదు,   అభినందనలు!

[sshamdan96]

బ్రదర్ కొంచం " మనసున మనసై "  స్టోరీ రాయండి చాలా బాగా రాసారు. ఇప్పుడే కథ మొత్తం చదివాను. చాలా మంది మీ అభిమానులు ఆ కథ కోసం ఎదురుచూస్తున్నారు, వల్ల అందరి తరపున అడుగుతున్న, మీ రిప్లై కోసం ఎదురుచూస్తున్న ???

"మనసున మనసై" రాస్తాను. తప్పకుండ. కానీ ఎక్కువ మంది "కాలం కలిసొస్తే" కావాలి అని అడిగారు. అందుకని ముందుగా ఇది రాస్తున్నాను. కుదిరితే అది కూడా మధ్యలో రాస్తాను కానీ మునుపు చేసిన తప్పు అదే. ఒకేసారి రెండు మూడు కథలు రాసే ప్రయత్నం చేసాను. కొంచం ఇబ్బంది అయింది. అందులో ఇక్కడ కామెంట్స్ ఫీడ్బ్యాక్ కూడా తక్కువ కదా. లైక్లు కూడా కొట్టట్లేదు ఎక్కువగా. సో ఒకేసారి అన్ని కథలు రాయడం ఇబ్బంది నాకు కూడా. అందుకే ఈసారి ఒకసారి ఒకే కథ రాద్దాము అనుకుంటున్నాను. 


మునుపు చెప్పినట్టు "కాలం కలిసొస్తే" తరువాత "మనసున మనసై" రాస్తాను. "గుణవంతుడు" ఇంకా "రణ రంగం" కి కథాంశం ఇంకా పూర్తిగా అనుకోలేదు. కాబట్టి అవి కాస్త టైం పట్టచ్చు.

చదువుతున్నందుకు ధన్యవాదాలు. 

[sshamdan96]

Bro, ur a nice author, ilanti sangatanlu ee rojullo common, kaninsensitive matter ni chala chakkaga present chesi manchi rachana ni andistunnaru. Actuall ga migatha stories lo ekkuva sex related ekkuva untundi, ayinia mee story ki ekkuva connect ayyanu.

Waiting for the upcoming update, please dont take much time and give us exciting and bigger update..

Thank you for understanding. And thank you for your kind words.

[sshamdan96]

Chapter - 18


అందరమూ కూర్చుని మంజు చేసిన చక్కటి చికెన్ బిర్యానీ తింటూ కబుర్లు చెప్పుకున్నాము. నేను నాన్న పక్క పక్కన కూర్చున్నాము. అమ్మ ఇంక నేహా మాకు ఎదురుగ కూర్చున్నారు. మంజుని మాతో తినమని చెప్పినా సరే, తానూ మాకు వడ్డించి కాసేపు అయ్యాక తింటాను అని చెప్పింది. మేము ఎంత సేపు అడిగిన వినలేదు. మా ముందు ఎలా ఉన్న వేరే వాళ్ళు ఎవరన్నా వస్తే పనిమనిషితో కూర్చోబెట్టి భోజనం పెట్టారు అని మమ్మల్ని అంటారేమో అన్న భయంతో మంజు సాధారణంగా మాతో కూర్చోడు గెస్ట్స్ ముందు. నేహా వచ్చింది కాబట్టి ఈరోజు కూడా కుర్చొవట్లేదు అని నాకు అర్థం అయింది.

నేను: మంజు. నేహా ఏమి బయట మనిషి కాదు. నువ్వు మాతో కూర్చుని తినచ్చు.

మంజు మొహమాట పడి అంది.

మంజు: అలా ఏమీ లేదు బేటా. మీరు తిన్నాక నేను తింటాను. మంచిగా తినండి.

నేహా: ఏంటి మంజు. నిజామా? నేను ఉన్నాను అని తినట్లేదా? సారీ.

మంజు: అయ్యో అలా ఏమి లేదు బేటా. నువ్వు తిను మంచిగా. నేను తింటాను కదా.

ఇంక ఎవరు ఫోర్స్ చెయ్యలేదు. సరే;ఏ, మంజుకి ఇబ్బంది ఏమో అని ఊరుకున్నారు.

నేహా: అవును రా. కొత్త జాబ్ లో జాయిన్ అయ్యావు అంట కదా. ఆంటీ చెప్పారు. కంగ్రాట్స్. ఏ కంపెనీ?

నేహా అలా కొత్త నాటకపు సంభాషణ మొదలెట్టింది. సరే చూద్దాము ఇది ఎటు తీసుకెళ్తుందో అని నేను కొనసాగించాను.

నేను: అవును. కే స్ టెక్నాలజీస్ లో జాయిన్ అయ్యాను. పాత కంపెనీ లో పీకేశారు.

నేహా: పీకేస్తే పీకారులే. కొత్త కంపెనీ నీకు నచ్చిందా? శాలరీ నీకు కావాల్సింది ఇస్తున్నారు కదా?

నాకు నేహా ప్లాన్ ఇంక అర్థం కాలేదు. అలా అర్థం చేసుకోడానికి ట్రై చేస్తూనే సమాధానం చెప్పను.

నేను: హా. అడిగినంత ఇచ్చారు. పైగా దాని కంటే చాలా మంచి కంపెనీ. కొల్లీగ్స్ అందరు కూడా కూల్. హాయిగా ఉంది.

నేహా: పొనీలేరా. ఏది జరిగిన మన మంచికే అనుకో. నీకున్న టాలెంట్ కి ఎక్కడైనా వచ్చేస్తుంది.

ఈ మాట మాత్రం నేహా నాటకంలో భాగంగా కాదు. మనస్ఫూర్తిగా అంది. అది అర్థం అయ్యి చిన్నగా నవ్వాను. ఇంతలో నేహా మళ్ళీ మొదలు పెట్టింది.

నేహా: అవునూ, కే స్ టెక్నాలజీస్ అంటే మాదాపూర్ లో ఉంది అదేనా?

నేను: హా అదే. ప్రోడక్ట్ లు కొత్తవి బిల్డ్ చేస్తున్నారు. అలాగే సర్వీసెస్ కూడా ఉన్నాయి.

నేహా: అవునా. ఏమి ప్రోడక్ట్?

నేను మా కంపెనీ సర్వీసెస్ ఇంక ప్రోడక్ట్ గురించి చెప్పాను.

నేహా: ఆగు. నువ్వు చెప్తుంటే నాకు ఇంకో డౌట్ వచ్చింది. మీ కంపెనీ హెడ్ క్వార్టర్స్ న్యూ యార్క్ ఆ?

నేను: అవును.

నాకు ఇదెటు పోతోంది అర్థం కాలేదు.

నేహా: అందులో నా బెస్ట్ ఫ్రెండ్ పని చేస్తుంది రా.

నాకు అర్థం అయింది. ఇది అటు ఇటు చేసి ప్రవీణ ప్రస్తావన తెస్తోంది.

నేను: ఓహ్.. ఎవరు? పేరేంటి?

నేహా: ప్రవీణ అని ఉంది. నీకు తెలుసా?

నాకు వెంటనే నవ్వొచ్చింది కానీ ఆపుకున్నాను. నేహా కొంటెగా చూస్తూ కళ్ళతో నవ్వుతు నోటితో ప్రశ్నలు అడుగుతోంది.

నేను: ప్రవీణ నా? తెలుసు. నా టీం లో ఒక అమ్మాయి ఉంది.

నేహా: కొంచం బొద్దుగా ముద్దుగా ఉంటుంది. బావుంటుంది చూడటానికి. ఆ అమ్మాయేనా?

దీనికి ఎలా సమాధానం చెప్పాలి అమ్మ వాళ్ళ ముందు? వాళ్లేమో మేము మాట్లాడుకుంటుంటే ఎంతో కుతూహలంతో వింటున్నారు. నేహా ఇంకా అలాగే కొంటెగా చూస్తోంది.

నేను: అవును కొంచం లావుగా ఉంటుంది.

నేహా: ఓరిని. ప్రవీణ కులాసా తన పేరు.

నేను: హా అవును తానే.

నేహా: అది నా బెస్ట్ ఫ్రెండ్ రా. నీకు ఇది వరకు చెప్పేదాన్ని కదా మా ఇంటికి పక్కన డాలీ అని ఒక ఫ్రెండ్.

నేను ఏదో గుర్తు తెచ్చుకోడానికి ట్రై చేస్తున్నట్టు నటించాను.

నేను: హా. హాస్టల్ ఉండేది అన్నావు. తనేనా?

నేహా: హా. ఆ అమ్మాయే. నువ్వు అప్పట్లో ఒకటి రెండు సార్లు తనని కలవాలి అని మనము ప్లాన్ చేసుకున్నాము కానీ కుదరలేదు గుర్తుందా?

నేను: హా. గుర్తొచ్చింది. నిజంగా నా. తాను నేను బాగా క్లోజ్ గా పని చేస్తాము.

నేను "క్లోజ్" అన్న మాట కొంచం వొత్తి పలికాను. అది నేహా మాత్రమే గమనించింది. చిన్నగా నవ్వింది.

నేహా: అవునా. ఓరిని. ప్రపంచం ఎంత చిన్నది.

నేను: అవునవును. లేకపోతే నీ బెస్ట్ ఫ్రెండ్ నాకు కొల్లీగ్ అవ్వడం ఏంటి. మేము ఇద్దరమూ ఒకే టీం అవ్వడం ఏంటి. అది కూడా బాగా క్లోజ్ గా పని చెయ్యడం ఏంటి. అదేదో మనము ప్లాన్ చేసినట్టు.

నేను నేహా ఇద్దరం వస్తున్నా నవ్వు ఆపుకున్నాము.

అమ్మ: గమ్మత్తుగా ఉంటాయి కొన్ని విషయాలు. అప్పట్లో కలవలేకపోయారు, ఇప్పుడు రోజు కలుస్తున్నారు.

అమ్మ తనకి తెలియకుండానే మాకు ఒక డబల్ మీనింగ్ మాట వదిలింది. నేను నేహా ఇద్దరం అది పసిగట్టాము. నేహా వెంటనే అందుకుంది.

నేహా: ఏరా. రోజు కలుస్తారా? లేక ఎప్పుడైనా కలుస్తారా?

నాకు అందులో బూతు తెలుసు. నేను ఎందుకు తగ్గాలి. అసలు తగ్గాను అని రెస్పాన్స్ ఇచ్చాను.

నేను: రోజు కలవాలి అంటే కుదరాలి కదా. పని బాగా ఉంటుంది. అందరు ఉంటారు. ఎవరి పనిలో వాళ్ళు ఉంటాము. ఎప్పుడైనా కుదిరినప్పుడు కలుస్తాము. అంతెందుకు, నిన్న రాత్రి కలిసాము. అంటే రోజంతా కలిసే కూర్చుని పని చేసాము. రాత్రి డిన్నర్ కూడా కలిసి చేసాము. నిన్న పని అయ్యాక ఆఫీస్ లో కాసేపు కబుర్లు చెప్పుకుని తనని వాళ్ళ ఫ్రెండ్ ఫ్లాట్ దెగ్గర దింపి నేను ఇంటికి వచ్చాను.

నేహా నవ్వు ఆపుకుంటూ అడిగింది.

నేహా: ఓహో! అయితే నిన్న కలిశారు అన్నమాట.

నేను: హా కలిసే పని చేసాము. ఆ తరువాత కాసేపు ఆఫీస్ విషయాలు, ఒకరికి కావాల్సింది ఇంకొకళ్ళం చేసుకుని హెల్ప్ చేసుకున్నాము, తరువాత ఇంక కలిసి పెద్ద పని ఒకటి చెయ్యాలి అనుకున్నాము కానీ ఆఫీస్ లో కుదరదు, బాగా లేట్ అయింది అప్పటికే అని ఇంకెప్పుడైనా చేసుకుందాములే అని బయలుదేరాము.

నేహాకి ఈసారి నవ్వు ఆగలేదు. దాంతో పొలమారింది. వెంటనే అమ్మ నీళ్లు తాగించింది. నీళ్లు తాగి కాస్త కుదట పది నా వైపు చూసింది. అమ్మ తనకి అలా ప్రేమగా నీళ్లు తాగిస్తే నేహాకి తాను ఏమి మిస్ అవుతున్నానో గుర్తొచ్చింది. వెంటనే కళ్ళల్లో నీళ్లు తిరిగాయి. అయితే అది పొలమారటం వలన వచ్చిన నీళ్లు అన్నట్టు కవర్ చేసింది.

ఇంతలో భోజనాలు అన్ని అయ్యి స్వీట్ కూడా తినేశాము. అందరమూ ప్లేట్స్ తీసి అంత క్లియర్ చేసాము. నేహా చురుకుగా అన్ని అందుకుని అమ్మకి మంజుకి హెల్ప్ చేసింది. నేను నాన్న వెళ్లి సోఫా లో కూర్చున్నాము. ఒక అయిదు నిమిషాలకి అంత క్లియర్ అయిపోయింది. అమ్మ వచ్చి సోఫాలో కూర్చుంది. నేహా మాత్రం వంటింట్లో ఉంది. 

మెల్లిగా నేహా ఇంక మంజు ఇద్దరు బయటకి వచ్చారు. మంజు ఒక ప్లేట్ లో బిరియాని పెట్టుకుని తెచ్చుకుంది. నేహా తన వెనకాలే స్వీట్ ఇంక రైతా అన్ని తీసుకుని వచ్చింది. మంజు డైనింగ్ టేబుల్ మీద పెట్టుకుని తింటుంటే నేహా పక్కనే కూర్చుంది. ఇక అప్పుడు అందరమూ అక్కడే డైనింగ్ టేబుల్ దెగ్గరికి షిఫ్ట్ అయ్యాము. మంజు మొహం వెలిగిపోయింది.

నాన్న: టైం ఒంటిగంట అవుతోంది. నేను కాసేపు వెళ్లి నడుం వాలుస్తాను.

అమ్మ: సరే. నేను వచ్చి మూడింటికి లేపుతాను.

నాన్న: సామాన్లు అన్ని సద్దేసినట్టే కదా?

అమ్మ: లేకపోతే మీరు సద్దుతారా?

నాన్న: లేదు. సిద్ధమని నీకే చెప్తాను.

అమ్మ: అంతోటి దానికి మళ్ళీ అడగడం దేనికి? వెళ్లి పడుకోండి.

నాన్న: నా బ్రష్ అవి పెట్టావా?

అమ్మ: మహా ప్రభు! మీ సామాన్లు నాకంటే ముందే పెట్టేసాను ఒక బాగ్ లో. వెళ్లి పడుకోండి.

నాన్న: అంత విసుగెందుకోయి? నేను ఏమి అన్నాను?

అమ్మ: ఏమి అనరు. జస్ట్ నస పెడుతుంటారు అంతే.

నాన్న: ఓహో.. ఇన్నాళ్ల నుంచి నస పెడుతుంటేనే ఉన్నావా నాతో?

అమ్మ నాన్న మధ్య ఆ చిన్ని చిన్ని గొడవలే వాల్ల సరసం. నేను నేహా మంజు ముగ్గురం అవి వింటూ వాళ్ళని చూస్తూ నవ్వుతు ఉన్నాము.

అమ్మ: ఏమి చేస్తాను. మా ఇంట్లోవాళ్ళు మీకిచ్చి చేసేసారు. మంచిదని కాబట్టి మీ నస భరిస్తున్నాను. వేరేది ఎవరన్నా అయితే నడ్డి మీద తన్నేది.

నాన్న: ఓహో.. తంతే తన్నించుకుంటారు మరి.

అమ్మ: లేకపోతే ఏమి చేస్తారు.

నాన్న: ఇంకా ఎక్కువ నస పెడతాను. దెబ్బకి అది నా కళ్ళు పట్టుకోవాలి.

నాన్న అలా అనేసరికి అందరమూ గట్టిగ నవ్వేసాము. ఆయన కూడా నవ్వుకుంటూ నడిచారు.

నాన్న: సరేనమ్మా నేహా. నువ్వు ఉంటావా? లేక వెళ్ళిపోతావా?

నేహా నా వైపు చూసింది.

అమ్మ: ఇప్పుడు ఆ విషయం ఎందుకు?

నాన్న: అలా కాదోయి. అమ్మాయి నేనే లేచే టైం కి వెళ్లిపోతుందేమో ఇప్పుడే బై చెప్దాము అని.

అమ్మ: ఏమి వెళ్ళాడు మీరు వెళ్లి పడుకోండి. నస మేళం.

నాన్న:  ఇది మరీ బావుంది. సరే నేహా. నేను కాసేపు పడుకుని లేస్తాను. మళ్ళీ రాత్రి ట్రైన్ లో నిద్ర అంటే కాస్త కష్టం.

అమ్మ: ఏమి కష్టం? మీరు పెట్టె గురకకు ఇంజిన్ నుంచి డ్రైవర్ వచ్చి మరీ ఆపమంటాడు. అలా పడుకుంటారు. నువ్వు ఆయన మాటలు నమ్మకు నేహా.

నాన్నకి ఇంక అక్కడ ఉంటే పరువు పోతుంది అనిపించి వెళ్లిపోయారు. అందరమూ నవ్వుకున్నాము.

*****

నేహా: ఎన్నాళ్ళు ఆంటీ ట్రిప్?

అమ్మ: వారం రోజులు అమ్మ. ఒక పెళ్లి ఉంది. అలాగే మా చుట్టాలు కొంత మంది ఉన్నారు. అందర్నీ కలిసి ఒకసారి వస్తాము.

నేను: వెళ్తే వెళ్లారు కానీ ఆ చుట్టాలు ఎందుకు మధ్యలో. ఎదవ గోల.

అమ్మ: నువ్వు నోర్ముయ్యారా. ఇలా అంటే రేపొద్దున నీ పెళ్ళికి ఎవరు రారు.

నేను: మంచిది. ఖర్చు మిగుల్తుంది.

అమ్మ: ఛీ నోర్ముయ్యి.

నేహా: వాడి బోండా వాడు అలానే అంటాడు. పట్టించుకోకండి. మీరు చెప్పండి ఆంటీ.

అమ్మ: అలా కాదు నేహా. ఇప్పుడు వీడికి పెళ్లి చెయ్యాలి కదా?

నేను వెంటనే టాపిక్ కట్ చేసాను.

నేను: అమ్మ. ఇప్పుడు ఆ టాపిక్ అవసరమా?

నేహా: రేయ్. నువ్వు ఆగు. ఇక్కడ ఉంటే మూసుకుని మేము మాట్లాడేది విను. లేదంటే లోపలి పో. నేను ఆంటీ మాట్లాడుకుంటాము.

మంజు పక్కనే కూర్చుని ఆరిపోయిన బట్టలు అన్ని మడత పెడుతోంది. నేహా ముందు ఆ టాపిక్ అమ్మ తీస్తే ఏమి మాట్లాడుతుందో, ఎటు నుంచి ఎటు పోతుందో అన్న ఖంగారులో నేను ఆపబోయాను. కానీ నేహా నన్ను కాసురుతూ ఒక లుక్ ఇచ్చింది. ఆ లుక్ అర్థం సైలెంట్ గా ఉండమని. సరే అని ఆగాను.

నేహా: మీరు చెప్పండి ఆంటీ.

అమ్మ: ఏమి లేదు రా. ఇప్పుడు వీడికి పెళ్లి చెయ్యాలి కదా. అంటే సంబంధాలు చూడాలి. కాస్త చుట్టలకి చెప్తే మంచి సంబంధాలు ఏమన్నా ఉంటే చెప్తారు కదా. అది గాక మేము వాళ్ళని కలిసి కూడా చాలా ఏళ్ళు అయిపోయింది. అంకుల్ కూడా ఇంకో మూడు సంవత్సరాలలో రిటైర్ అవుతారు. మాకు ఉన్నది కూడా వీడోక్కడే. అందుకే, అయన సర్వీస్ లో ఉండాగానే పెళ్లి చేసేస్తే బాగుంటుంది అని ఒక ఆలోచన.

నేను: నాన్న రిటైర్ అయితే నాకు పెళ్లి కాదా? అసలు అర్థం లేకుండా లింక్ పెడతావేంటి అమ్మ?

నేహా: ఒరేయ్. నీకు ఇదే లాస్ట్ వార్నింగ్. సైలెంట్ గా లేకపోతే చస్తావు.

నేను సైలెంట్ అయ్యాను.

అమ్మ: అలా కాదురా. అయన సర్వీస్ లో ఉన్నప్పుడు ఆయన కొల్లీగ్స్ అందరిని పిలిచి నీ పెళ్లి చెయ్యాలి అని అయన కోరిక.

నేను: అదేమీ కోరిక.

నేహా: రేయ్. అవ్వాలి అని పట్టు పట్టట్లేదు. అయితే బాగుంటుంది అంటున్నారు.

అమ్మ: బంగారు తల్లి. కరెక్ట్ గా అర్థం చేసుకున్నావు. ఈ బాండ వెధవకి ఏమి అర్థం కాదు.

నేహా: చెప్పండి ఆంటీ.

అమ్మ: అదే. నలుగురికి చెప్పి పెడితే కాస్త ఏదన్న మంచి మ్యాచెస్ వస్తే చెప్తారు అని. ఇప్పటి నుంచి చూస్తేనే కదా ఒక ఏడాది రెండేళ్ళకి అయ్యేది. అందులో అయ్యగారికి పిల్ల నచ్చాలి, పిల్లకి అయ్యగారు నచ్చాలి.. మళ్ళీ అండర్స్టాండింగ్ ఉండాలి.. మా రోజుల లాగా పెద్ద వాళ్ళు చూపించిన సంబంధం మూసుకుని చేసుకునే పిల్లలు ఎక్కడున్నారు ఈరోజుల్లో.

అమ్మ ఆ మాట అంటూనే తన ఎదురుగా ఉన్న నేహా అలానే ఇష్టం లేని పెళ్లి చేసుకుంది అని గుర్తొచ్చింది. వెంటనే నాలుక కరుచుకుంది. నేను మంజు ఇద్దరం ఒకేసారి అమ్మ నోరుజారింది అని గ్రహించి అమ్మ వైపు చూసాము. అమ్మ మొహం చిన్నదిగా అయిపోయింది.

అయితే, నేహా మాత్రం చాలా మెచూర్డ్ గా ఒక చిన్న నవ్వు నవ్వింది.

అమ్మ: సారీ రా నేహా. నా ఉద్దేశం అది కాదు.

నేహా: పర్లేదు ఆంటీ. మీ ఉద్దేశం నాకు అర్థం అయింది. నా విషయం వేరు. తప్పక చేసుకున్నాను. కానీ ఈరోజుల్లో నాలాంటి వాళ్ళు లేరు. నిజానికి ఇలా బలవంతపు పెళ్లిళ్లు మంచిది కూడా కాదు. కాబట్టి మీ ఆలోచన కరెక్ట్. మన హీరో కి ఎవరన్నా మంచి అమ్మాయి దొరికి నచ్చితే చేసెయ్యండి. లేదు అరెంజ్డ్ మ్యారేజ్ చెయ్యాలి అంటే మాత్రం మీరు చెప్పినట్టు టీమ్ తీసుకోవాలి.

నేహా అలా అనేసరికి అమ్మ మొహం కాస్త నార్మల్ అయింది. నా వైపు చూసింది. నా మోహంలో కోపం అమ్మకి తెలిసిపోయింది. అమ్మ కొంచం చిన్నబుచ్చుకుంది. అది గమనించిన నేహా వెంటనే అంది.

నేహా: ఆంటీ. పైన ఇల్లు కడుతున్నారు కదా. అది నాకు చూపించండి. మనము అక్కడికి వెళ్లి మాట్లాడుకుందాము. మీరు నేనే వెల్దాము. అప్పుడు వీడి నస ఉండదు.

నేను: ఏమి అక్కర్లేదు. ఇక్కడే మాట్లాడండి. లేదంటే నేను కూడా వస్తాను.

నేహా: అక్కర్లేదు. మా మధ్య నువ్వెందుకు రా. ఆడవాళ్ళము ఏవో మాట్లాడుకుంటాము. నీకెందుకు అవన్నీ. పొయ్యి రూమ్ లో పడుకో పో నువ్వు కూడా.

నేహా అలా అనేసరికి నేను నేహా వైపు చూసాను. అందులో తన ప్లాన్ ఏంటో తెలియక నేను సతమతవుతున్నాను అని తనకి అర్థం అయ్యేలాగా చూసాను. అది గమనించింది నేహా.

నేహా: నేను సాయంత్రం దాకా ఉంటాను. చెప్పాను కదా నా ఫ్రెండ్ ప్రవీణ. దాన్ని కలిసి మేము షాపింగ్ కి వెళ్ళాలి. నువ్వు కూడా వస్తావా?

నాకు ఏమి చెప్పాలో అర్థం కాలేదు.

నేను: నేనా? షాపింగ్ ఆ? ఎక్కడ?

నా కన్ఫ్యూషన్ అర్థం అయింది నేహా కి. ఇంక తానే మేనేజ్ చేసింది.

నేహా: నీ ఇష్టం. నేను ఇక్కడ ఒక రెండు గంటలు కూర్చుని మళ్ళీ ఇంటికెళ్లి దాన్ని కలిసి షాపింగ్ కి వెళ్ళాలి అనుకున్నాను. ఆ తరువాత నేను ప్రవీణ కలిసి మా ఫ్రెండ్ ఒకమ్మాయి ఉంది స్వప్న అని. వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్లి ఈ వీకెండ్ అంత అక్కడే ఉండాలి అనుకున్నాము.

నేహా ఎప్పుడైతే స్వప్న ఆందో నాకు అర్థం అయిపోయింది ఇది మొత్తం కట్టు కథ అని. కానీ ఒకటి మాత్రం అర్థం అయింది. నేహా వీకెండ్ మొత్తం నాతో ఉండే ప్లాన్ లో ఉంది. నాకు ఉత్సాహం పెరిగిపోయింది.

నేహా: కానీ నాకు ఇక్కడే లేట్ అయిపోయింది కదా. నేను ఇంక ఇంటికి వెళ్ళాను. ఇక్కడే నుంచి ఇటే షాపింగ్ కి వెళ్ళిపోతాను. ప్రవీణ ని కలిసి షాపింగ్ పని చేసుకుని స్వప్న ఇంటికి వెళ్ళిపోతాము ఇద్దరమూ. అందుకే అడుగుతున్నా.

నేను అడగగానే ఒప్పుకుంటే అనుమానం వస్తుందేమో అని కొంచం బెట్టు చేసాను.

నేను: ఏమో. చూద్దాము. నాకు అంత మూడ్ లేదు.

నేహా: మూడ్ ఎందుకు లేదురా. ఖాళి ఏ కదా. దా. అందులోను ఇప్పుడు ప్రవీణ నువ్వు కూడా బాగా క్లోజ్ అయిపోయారు కదా. మీరు కలిసిపోయారు కాబట్టి కొత్త ఏమి ఉండదు. ముగ్గురం అలా సరదాగా తిరగచ్చు.

కొంటెగా నా వైపు చూస్తూ నవ్వింది.

నేను: అవుననుకో. కానీ మీ షాపింగ్ అంటే గంటలు పడుతుంది. నాకు చిరాకు.

నేహా: అబ్బో. సరే. నీకు బోర్ కొట్టకుండా ఏదోకటి చేస్తాములే. నేను బిజీ గా ఉంటే ప్రవీణ, అది బిజీ గా ఉంటే నేను నీకు బోర్ కొట్టకుండా మా నోటికి పని చెప్తాము.

నేను షాక్ అయ్యి చూసాను. నోటికి పని అంటే డైరెక్ట్ గా అమ్మ మంజు ముందే బ్లో జాబ్ గురించి మాట్లాడుతోంది.

నేహా: అదే.. ఏదోకటి వాగుతూ నీకు బోర్ కొట్టనివ్వము.

నేను: సరే. నాకు బోర్ కొత్త కూడదు.

నేహా: సరేలేరా. నువ్వెళ్ళి పడుకో పో. మీరు పదండి ఆంటీ.

అమ్మ నేహా అలా పైన మేము కడుతున్న ఇల్లు చూడటానికి వెళ్లారు. మంజు బట్టలు మడత పెడుతోంది ఇంకా. నేను లేచి నా రూమ్ లోకి వెళ్లి అలా బెడ్ మీద నడుము వాల్చాను. నా బుర్రలో ఎన్నో ఆలోచనలు.

ఇప్పుడు నిజంగా ప్రవీణ కూడా వస్తుందా లేక నేహా బిస్కెట్ వేసిందా అమ్మ వాళ్ళ ముందు? ఒకవేళ ప్రవీణ వస్తే అందరమూ ఎక్కడికి వెళ్ళాలి? మళ్ళీ రిసార్ట్ ప్లాన్ ఏమన్నా వేసిందా? పోనీ ప్రవీణ లేకపోతే ఎలా? నాకు ఏమి తెలీదు. కానీ ఒక్కటి మాత్రం కంఫర్మ్. ఈ వీకెండ్ కూడా నేహాతో నేను కలవబోతున్నాను. ఎక్కడ ఏంటి ఎలా అనేది మాత్రం నేహా చెప్తే తెలుసుకోవాలి అని అలా బెడ్ మీద పడుకుని చిన్నగా నిద్రలోకి జారుకున్నాను.

ఇంకా ఉంది. చాప్టర్ 19 త్వరలో.

[Abcdef]

chala bagundi