Incest கடவுள் தந்த பல மலர்கள்.

[Royal enfield]

உங்களுடைய கதை எழுதும் விதம் அருமையாக உள்ளது நண்பா

[yscienced]

Thoppul matter super bro, continue, konjam thoppul game hot aguunga

[monor]

நினைவு நாளை அனுசரிப்பதற்காக உறவுக்கார பெரியவர்களின் அறிவுரையின்படி வேண்டிய ஏற்பாட்டை செய்து கொண்டிருந்தேன்.

என் மனைவி இறந்த வருஷ நினைவு நாளை அனுசரிப்பதற்காக உறவினர்கள் அனைவரையும் நான் நான்கு நாட்களுக்கு முன்பே புரோகிதரை ஆலோசித்து, அழைத்திருந்ததால், சொந்தக் காரர்கள் ஒவ்வொருவராக வரத் தொடங்கி இருந்தனர்.

வீட்டில் அனைவரும் இருந்த போது, எங்கள் வீட்டு பெரியவரான சித்தப்பாவிடம் நான், “சித்தப்பா, இந்த வருஷ சடங்கை எப்படி செய்யறதுன்னு எனக்கு ஓரளவுக்கு தெரியும். புரோகிதரை வச்சிருக்கேன். இருந்தாலும், பெரியவங்க நீங்களும் கொஞ்சம் வழிகாட்டுங்க.” என்று கேட்டுக்கொண்டேன்.

“சரிப்பா,…முதல்ல மனைவி இறந்த வருஷ சடங்கை அனுசரிக்கிறதுன்னா என்னன்னு சொல்லிடறேன்.”

“சொல்லுங்க சித்தப்பா.”

“வருஷ சடங்கை அனுசரிகிறதுன்னா, இறந்தவருக்கான ஆண்டு நினைவு நாளாகும். இதைக் கர்மா அல்லது ஷ்ராத்ன்னும் சொல்வாங்க. இதில், இறந்தவரின் ஆத்மா சாந்தி அடையவும், பித்ருக்களுக்கு (முன்னோருக்கு) மரியாதை செலுத்தவும், குடும்பத்தினர் மற்றும் உறவினர்கள் கூடி சில சடங்குகளைச் செய்வாங்க. இந்த சடங்குகளில், பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்தல், படையல் செய்தல், புரோகிதரை வைத்து பூஜைகள் செய்தல் போன்றவை அடங்கும். மேலும், இந்த நாளில் அன்னதானம் செஞ்சா ரொம்ப புண்ணியம்ப்பா. அதனால, அதுக்கு ஏற்பாடு பண்ணிடு.”

“நான் எல்லா ஏற்பாட்டையும் பண்ணி வச்சிருக்கேன் சித்தப்பா.”

சித்தப்பா, ஆண்டு நினைவு நாலை எப்படி அனுசரிக்க வேண்டும் என்பதை சொல்லிக்கொடுக்க, அதன்படி காலையிலேயே முக்கிய உறவுக்காரங்களும், நானும் புரோகிதரோட பக்கத்திலே உள்ள ஆத்துக்கு போய், ஆத்தங்கரையில் உக்காந்து எள்ளும் தண்ணீரும் கொண்டு பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்தேன்.

அதுக்கப்புறமா, என் மனைவி விரும்பி சாப்பிட்ட உணவுகளை படையலாக ஒரு சுத்தமான வாழை இலையிலே வைத்து, அதை முன்னோர்களுக்கு படைச்சேன்.

படையல் படைச்சதும், புரோகிதர் மூலம், ஹோமம் சடங்குகள் செய்து, என் மனைவியின் ஆத்மா சாந்தியடைய வேண்டி பிரார்த்தனை செய்தேன்.
அப்புறமா வீட்டுக்கு வந்தோம்.

வீட்டுக்கு வந்து ஹோமச் சடங்கு செஞ்சதுக்கப்புறம், ஊரில் இருக்கிற ஏழை எளியவர்களுக்கு கூப்பிட்டு அன்னதானம் செய்தேன்.

அப்புறமா ஒரு பசு மாட்டை வீட்டுக்கு கூட்டிகிட்டு வந்து அதுக்கு உணவளிச்சேன்.

அதுக்கப்புறமா, எங்க குடும்பத்தினர், சொந்தக்காரர்கள், உற்றார் உறவினர்கள் இப்படி அனைவரும் கூடி, இறந்தவரைப் பற்றிய நினைவுகளைப் பகிர்ந்து கொண்டு, அவரது ஆன்மா சாந்தியடைய பிரார்த்தனை செய்தோம்.



அதுக்கப்புறமா என் மனைவியோட படத்துக்கு சந்தனம் குங்குமம் இட்டு, பூமாலை அணிவித்து, ஊதுபத்தி மற்றும் விளக்கு ஏற்றி, வாழை இலையில் சமைத்த உணவை பரிமாறி, குடிக்க நீர் வைத்து, எல்லாவற்றிக்கும் சேர்த்து சாம்பிராணி புகை காட்டி வணங்கினோம்.


ஊரிலிருந்து வந்திருந்த உறவுக்காரங்க, சொந்தக் காரங்க எல்லோரும் என் மனைவியோட இறந்த வருட தினத்தை அனுசரிச்சிட்டு, சாயந்திரமா அவங்க அவங்க ஊருக்கு கிளம்பிப் போனாங்க.

சொந்தக் காரங்க எல்லோரும் போனதும், அம்மாவும், ரம்யாவும் ஒரு ரெண்டு நாள் கழிச்சு வந்துடறோம்ன்னு சித்தி, சித்தப்பா குடும்பத்தோட அவங்க ஊருக்கு கிளம்பிப் போனாங்க.

வீட்ல நான், அமுதா அப்புறமா அவ குழந்தை மட்டும் இருந்தோம்.


நான் வெளியே போய் சொந்தக் காரங்களை வழி அனுப்பி வச்சிட்டு வீட்டுக்கு வந்தப்ப, அமுதா சமைச்ச பாத்திரங்களை கழுவி வச்சிட்டு, சொந்த பந்தங்கள் அவர்கள் குழந்தைகளோடு வந்திருந்ததாலே அங்கே இங்கேன்னு சிதறிக்கிடந்த பொருட்களை ஒழுங்கா அடுக்கி வச்சிட்டு, வீட்டை கூட்டி பெருக்கிகிட்டு இருந்தா.


தரையிலே ஒரு பலகை போட்டு, அதன் மேலே என் மனைவியோட போட்டோ வைக்கப்பட்டு அதற்கு மாலை அணிவிக்கப்பட்டு அதன் முன்னால் விளக்கு ஏற்றப்பட்டிருந்தது.

நான் அந்த போட்டோவுக்கு பக்கத்துல சுவத்துல சாஞ்சு, கண்ணீரோட அவளோட நினைவுகள்ல மூழ்கிப், போய் விசும்பி அழுதுகிட்டு இருந்தேன்.

நான் அழுதுகிட்டு இருந்ததைப் பாத்தவ, கையில் இருந்த துடப்பத்தை ஒரு ஓரமா போட்டுட்டு முந்தானையை எடுத்து இடுப்புல சொறுகிட்டு, என் பக்கமா உக்காந்து,

“என்னண்ணா, ஏன் அழுதுகிட்டு இருக்கீங்க? அண்ணியோட நினைப்பு வந்துடுச்சா?” என்று அன்பாகக் கேட்டாள்.

“ஆமாம் அமுதா? அவ கொஞ்ச நாள் என் கூட வாழ்ந்திருந்தாலும் அவளை மறக்க முடியல..”

“சரிண்ணா. என்ன பண்றது? நீங்களும்தான் அக்கறையா அவங்களை கவனிச்சுகிட்டீங்க. அவங்களுக்கு நோய் முத்திப் போச்சு. விதி அவ்வளவுதான். நாம என்ன செய்ய முடியும்? அழாம வந்து சாப்பிடுங்கண்ணா. காலையிலேயே கொஞ்சமா, பேருக்குதான் சாப்பிட்டீங்க. இப்படியே சாப்பிடாம இருந்தீங்கன்னா உடம்புக்கு ஆகாது. இப்ப கொஞ்சம் சாப்பிடுங்க.”

“எனக்கு சாப்பிடவே பிடிக்கலை அமுதா. நீ போய் சாப்பிடு.”

“நீங்க சாப்பிடாம நான் மட்டும் எப்படி சாப்பிட முடியும்.?”

“எனக்கு பரவாயில்ல. இப்ப பசிக்கல. நீ பசி தாங்க மாட்டே. அதுவுமில்லாம நீ குழந்தைக்கு பால் கொடுக்கணும் அதுக்காகவாவது நீ போய் சாப்பிடு.”

“இல்லண்ணா. நீ சாப்பிட்டாதான் நானும் சாப்பிடுவேன்.” என்று அழுது கொண்டே சொல்ல, “சொன்னா கேளும்மா. நீ போய் சாப்பிடு.”


“ஹூஹும்,… ஒரே தட்டுல சோறு போட்டு கொஞ்சம் கொழம்பு ஊத்தி பிசைஞ்சு எடுத்துகிட்டு வர்றேன். உங்களுக்கு ஊட்டி விட்டுகிட்டே ரெண்டு பேரும் சாப்பிடுவோம்.”

“ கணவனை இழந்த மனைவியை விடவும், மனைவியை இழந்த கணவன் தான் அதிகம் நொடிந்து போகிறான். காரணம் கணவனை இழந்த மனைவி அவளது கணவனை மட்டுமே இழக்கிறாள்.”

“…………………………!!”

“ஆனால், மனைவியை இழந்த கணவன்... தனக்கு எல்லாமாக இருந்த மனைவியை, இழக்கும் போது, தானும் எல்லாத்தையும் இழந்து விட்டது போல உணர்கிறான். இல்ல”

“ஆமாண்ணா. உங்களோட சேந்து கொஞ்ச நாள் மட்டுமே அண்ணி வாழ்ந்திருந்தாலும் அவங்க நினைப்பை உங்களால மறக்க முடியாததுதான். என்ன செய்யிறது? அவங்களுக்கு அவ்வளவுதான் ஆய்சு”

“நீயே நினைச்சுப் பாரு! ஒரு மனைவி என்பவள் எத்தனை உருவம் எடுக்கிறாள்?

“……………………………!!”

“கல்யாணம் ஆனதுக்கப்புறம், கணவனுக்காக தன் பிறந்த வீட்டை விட்டு வெளியேறுகிறாள்.

அவனுடைய சொந்தங்களை தன்னுடையதாக்கிக் கொள்கிறாள்.


ஊர் , பெயர் , முகவரி , வீடு முதற்கொண்டு தன் தாயிடம் குடித்த பால் மற்றும் தந்தை தந்த கல்வி தவிர அனைத்தையும் மாற்றிக்கொள்ள முன் வருகிறாள்.


தான் கண்ட கனவுகள் அனைத்தையும் கொண்டவனுக்காக மறைக்கிறாள். மறக்கிறாள்.


வீட்டின் வேலைக்காரியாக ,சலவைக்காரியாக,சமையல் செய்பவளாக, கணக்குப்பிள்ளையாக, வீட்டை பராமரிப்பவளாக,….. இப்படி பல வேலைகளை எதிர்பார்ப்பின்றி செய்கிறாள்...


அவள் இருக்கும் வரை இத்தனை வேலைகள் யார் செய்தார்கள் என்று குடும்பத்தில் யாரும் உணர்ந்ததேயில்லை.


பொன்னின் அருமை அதை தொலைத்த பின் தான் தெரியும் என்பதைப் போல, பெண்ணின் அருமை அவள் மறைந்த பின் தான் தெரியும் . இல்லையா?!”

“ஆமாண்ணா. உண்மைதான். ஆம்.. மனைவியின் அருமையை அவளது மறைவில் தான் ஒரு ஆம்பள உணர்கிறான்.

நம்ம வாழ்க்கையில மனைவியை இழந்து தவிக்கும் கணவர்களையும்...

கணவர்களை இழந்து வாடும் மனைவிகளையும் தினந்தோறும் சந்திக்கிறோம்.


கணவனை இழந்த மனைவியர் நினைவுகளை அசை போடுவார்கள். நல்ல நினைவுகளை கூறுவார்கள்.


மனைவியை இழந்த கணவர்கள் தங்கள் மனைவிகளின் தியாகங்களை எடுத்துக்கூறி புலம்புவார்கள். "இன்னும் கொஞ்சம் அக்கறை எடுத்து நல்லா கவனிச்சி இருக்கலாம் சார் அவள,….. இப்டி சரியா பாக்காம கவனிக்காம விட்டுட்டேனே சார்". என்று அழுது புலம்புவார்கள். அப்படிதான் நீயும் புலம்பி கிட்டு இருக்கேண்ணா. என்ன செய்யறது அவங்களுக்கு விதிக்கப்பட்டது அவ்வளவுதான்.”

“கணவனை இழந்த மனைவிகளுக்கு பிள்ளைகள் மூலம் நிவாரணமும் மன வலிமையும் கிடைத்து விடுகிறது.


ஆனால், மனைவியை இழந்த கணவர்களுக்கு அனைத்தும் இருந்தும் அனாதை ஆனது போல தான் இருக்கிறார்கள்.

[monor]

தனது சுக துக்கம், இன்ப துன்பம், தோல்வி வெற்றி- இப்படி அனைத்திலும் கூடவே இருந்து தன்னை சகித்து வாழ்ந்த தனது மனைவி இறக்கும் போது ஒவ்வொரு ஆடவனும் மனதளவில் இறந்தே தான் விடுகிறான்.


அதற்குப்பிறகு அவனுக்கென்று எதையும் பெரிதாய் அவன் யோசிப்பதில்லை. அது போலத்தானே நான் இருக்கிறேன் அமுதா?”

“அப்படி எல்லாம் சொல்லாதீங்கண்ணா. உங்களுக்குன்னு யாரும் இல்லாமல் இல்லை. வயசாகி, காது கேக்காம, கண்ணு தெரியாம இருந்தாலும், உன் மேல அன்பும் பாசமும் வச்சிருக்கிற அம்மா இருக்காங்க. நான் இருக்கேன். ரம்யா இருக்கா. உன்னை நம்பித்தான் நாங்க இருக்கோம். நீங்க இல்லேன்னு சொன்னா, நாங்களும் இல்ல. சரி,… இதோ வர்றேன்’ என்று சொல்லி எழுந்து சமையல் கட்டுக்கு சென்ற அமுதா, ஐந்தே நிமிடத்தில் ஒரு தட்டில் சோறு போட்டு குழம்பு ஊற்றி பிசைந்து , சமைத்து படையலுக்கு வைத்திருந்த காய் கறிகளை அந்த தட்டில் போட்டு எடுத்து வந்து, மீண்டும் என் பக்கம் உட்கார்ந்தாள்.

குழம்போடு சோற்றை பிசைந்து கொண்டே, “இனி ஆக வேண்டியதைப் பாக்கணும்ண்ணா. நடந்து போனதையே நினைச்சுகிட்டு உக்காந்திருந்தா, நடக்கப் போறதை யார் செய்யறது. உனக்குன்னு சில கடமைகள், உனக்குன்னு ஒரு வாழ்க்கை இன்னும் இருக்கு. அதனால, பசியோட இருக்காம, இந்தா சாப்பிடு, வாயைத் திற என்று சொல்லி எனக்கு ஊட்டினாள்.

ஒரு தாய் போல, ஒரு மனைவி போல, என் தங்கை அமுதா சோற்றை பிசைந்து ஊட்ட ஊட்ட, நானும் நானும் வாய் திறந்து வாங்கி சாப்பிட்டேன்.

சாப்பிட்ட பிறகு அமுதா வீட்டு வேலைகளை கவனிக்க, நான் சேரில் உட்கார்ந்தபடி என் மனைவியின் நினைவுகளில் மூழ்கிப் போனேன்.

அமுதாவும் வீட்டு வேலைகளை செய்து முடித்து, குளித்து வேறு உடை அணிந்தாள்.

கொஞ்ச நேரம் கழித்து, வேற ஏதாவது அமைதியான இடத்துக்கு போய் நம் மேல் அக்கறையும், அன்பும் வைத்திருப்பவர்களோடு மனம் விட்டு பேசினால், மனதில் உள்ள பாரம் குறையும் என்று நான் நினைத்ததால், அமுதாவை கூட்டிக்கொண்டு பக்கத்திலிருந்த பார்க்குக்கு சென்றேன்.

பார்க்கில் ஒரு மரத்தடியின் நிழலில் இருந்த ஒரு சிமெண்ட் பெஞ்சில் நானும் அமுதாவும் பக்கம் பக்கமாக உட்கார்ந்து, அமுதா அவளது வாழ்க்கை பற்றியும், நான் என் வாழ்க்கை பற்றியும் பேசிக்கொண்டிருந்தோம்.

எங்கள் கண்களுக்கு எட்டிய தூரத்தில் ஒரு ஜோடி காதலர்கள் உட்கார்ந்து சிரித்து சிரித்து பேசியபடி, அவ்வப்போது முத்தங்களை மாறி மாறி கொடுத்தபடி பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.

அமுதா என்னிடம் பேசிக்கொண்டே அவர்களை ஒரு வித ஏக்கத்தோடு பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.

“என்ன அமுதா, காதலிச்சு கல்யாணம் பண்ணின உன்னோட புருஷன் ஞாபகம் வந்துடுச்சா?”

“அட ஏண்ணா நீ வேற? நான் அவனை காதலிக்கவும் இல்லை. ஒரு மண்ணும் இல்லை. நான் காலேஜுக்கு போகும்போதும், வரும் போதும் என்னை மிரட்டி மிரட்டியே ஒரு நாள் இழுத்துகிட்டு ஓடிப்போய், என் சம்மதம் இல்லாமலேயே என் கழுத்துல தாலி கட்டிட்டான். இப்ப என் கூட வாழாம, எவ கூட இருக்கானோ,… இல்ல எங்கே போய் செத்தானோ? என்னோட வாழ்க்கையை இப்படி கெடுத்து தொலைச்சிட்டான்.”


“சரி விடு அமுதா. உனக்கு கல்யாணமும் ஆகி ஒரு குழந்தையும் ஆச்சு. இப்படி தன்னந்தனியா, போதும்ன்ற வருமானம் இல்லாம ஒரு கைக்குழந்தையோட இனி எப்படி அந்த நகர வாழ்க்கையை நீ வாழப் போறேன்னு நினைக்கிறப்போதான் எனக்கு கவலையா இருக்கு.” என்று சொன்ன நான் கொஞ்சம் யோசித்து விட்டு, “அமுதா, நான் ஒரு யோசனை சொல்றேன். உனக்கு பிடிச்சிருக்கா பாரு.” என்றேன்.

“ம்,..சொல்லுண்ணா.” என்று ஆவலாகக் கேட்டாள்.

“திரும்பவும் பெங்களூர் போகாம, பேசாம அம்மாகூடவே இருந்திடேன்.”

“அது நல்லா இருக்காதுண்ணா. என் புருஷன் கெட்டவன், என் கூட இல்லைன்றது உனக்கும் எனக்கும் மட்டும்தான் தெரியும். அம்மாவுக்கோ, மத்தவங்களுக்கோ தெரியாது. நான் பெங்களூர்ல என் புருஷன் கூட நல்லா வாழறதாதான் நினைச்சுகிட்டு இருக்காங்க. அவங்க நினைப்புல மண்ணை அள்ளிப் போட்டு அவங்க சந்தோஷத்தை கெடுக்க நான் விரும்பல. அதனால பெங்களூர்லேயே நான் எப்படியோ வாழ்ந்துக்குறேன். இந்த தங்கச்சிக்கு உதவி செய்யணும்ன்னு நினைச்சா, உன்னால முடிஞ்ச உதவி செய்.”

“உன்னை நினைச்சா எனக்கு ரொம்ப கவலையா இருக்கு அமுதா. இருந்தாலும், என்னவோ உன்னையும், உன் குழந்தையையும் அக்கறையா கவனிச்சுக்கணும்ன்னு என் மனசு கிடந்து தவிக்குது.”

“என்னண்ணா, என்னை லவ் பண்றியா?!!”

“ச்சே!,…ச்சே,…அப்படி எல்லாம் எதுவும் இல்ல! ஒரு பாசம்தான்.”

“சும்மா சொல்லாதேண்ணா. நீ பொய் சொல்றே. பொய் சொல்லி உன்னை நீயே ஏமாத்திக்காதே. நீ என் கிட்டே நடந்துக்கறதை எல்லாம் வச்சு பாக்கிறப்போ நீ என்னை லவ் பண்றேன்னுதான் தோணுது!!”

“இல்ல!!”

“அப்ப,… என் கிட்டே வெறும் செக்ஸ் வச்சுக்க மட்டும் ஆசை இருக்கா?!!”

“ச்சீய்!! அப்படி எல்லாம் எதுவும் இல்ல.”

“சும்மா சும்மா பொய் சொல்லாத. முதல் தடவை பெங்களூருக்கு வந்தப்போ, என்னை நீ ஏன் அப்படி வெறிக்க வெறிக்க பாத்தே? குழந்தைக்கு பால் கொடுக்கறப்போ ஏன் அப்படி பாத்தே? என் முலையை ஏன் அப்படி தொட்டுப் பாத்தே?”

“என்னவோ, அன்னைக்கு ஒரு மூட்ல அப்படி செஞ்சிட்டேன். நீ தப்புன்னு சொன்னதும் விலகிட்டேன்ல.”

“சரி,…அண்ணி இறந்து மூணுவது நாள் சித்தி வீட்ல நாம தங்கி இருந்தப்போ, என்னை ஏன் அப்படி பாத்தே?”

“அது வந்து,…உன் ஜாக்கெட் கொக்கி அவுந்து கிடக்குதேன்னு பாத்தேன்.”

“ம்,…ரொம்ப அக்கறைதான். அது சரி,…சித்தி வீட்லேர்ந்து நம்ம வீட்டுக்கு வந்ததுக்கப்புறம், ஒரு நாள் மழை பெஞ்சுகிட்டு இருந்தது. வீட்ல யாரும் இல்ல. நான் பாத் ரூம்ல குளிச்சிகிட்டு இருந்தேன். அந்த நேரம் பாத்து குழந்தை அழுதது. நான் குளிச்சி முடிச்சிட்டு வெளியே வர, நீ அங்கே உக்காந்து இருந்தே. குளிச்சிட்டு வெளியே வந்த என்னை நீ எப்படி பாத்தே தெரியுமா? என் அக்குள், தொப்புள், அப்படி, இப்படின்னு ஒரு இடம் விடாம பாத்தே. பாத்ததும் இல்லாம, ரொம்ப அக்கறையா பிரா வாங்கித் தரட்டுமான்னு வேற கேட்டே. நீ அப்படி கேட்டதும் எனக்கும் உடம்பெல்லாம் எதோ பண்ணுச்சு. நல்ல வேளை. தப்பு தண்டா நடக்கறதுக்குள்ள வெளியே போன உறவுக் காரங்க வந்ததாலே தப்பிச்சேன்.”

“அதுவும் ஒரு அக்கறையால, ஒரு பாசத்துலதான் கேட்டேன். நீ தப்பா எடுத்துக்க வேணாம்.”

“ம்,…இப்படி எல்லாம் நீ என் மேல காட்டுற அந்த அக்கறையைதான் லவ்ன்னு சொல்றேன். அது உனக்கு புரியல. சரி விடு,….அடுத்ததா குழந்தைக்கு மொட்டை அடிக்கப் போனோம். அப்புறமா என்ன நடந்ததுன்னு நல்லா யோசிச்சு பாரு.”

“எனக்கு ஒன்னும் ஞாபகத்துல இல்லையே அமுதா?’

“ம்,…சாருக்கு ஞாபகம் இருக்காது. நான் சொல்றேன். நீ என் மேல வச்சிருக்கிற லவ்வை புரிஞ்சுகிட்டு நானும் உன் கூட கொஞ்சம் ஃப்ரியா பழக ஆரம்பிச்சேன். நீயா என்னை வந்து தொட மாட்டியா? தொட்டு ஏதாவது செய்ய மாட்டியான்னு எனக்கு ஏக்கமா இருந்தது. அப்பதான் நீ உன் மனசைத் திறந்து, “எனக்கும் உன்னை ரொம்ப புடிக்கும்டி. இத்தனை நாளா உன்ன ரொம்ப மிஸ் பண்ணிட்டேன்டி” ன்னு சொன்னே. அப்ப எனக்கு எப்படி ஃபீலிங்கா இருந்தது தெரியுமா? அழுதுட்டேன். நீயும் என் மேல வச்சிருக்கிற லவ்ல என் கண்ணீரை துடைச்சு விட்டு ஆறுதல் சொன்னே. இதை எல்லாம் வச்சு பாக்கிறப்போ நீ என் மேல வச்சிருக்கிறது பாசம் கலந்த அன்புன்னு புரிஞ்சுகிட்டேன். சொல்லுண்ணா. நீ என்னை லவ் பண்றியா இல்லையா?”

“எனக்கு புரியல அமுதா. நீ செக்ஸியா எனக்கு பிடிச்ச மாதிரி இருந்ததால நான் உங்கிட்ட அப்படி எல்லாம் நடந்திருக்கலாம்.”

“அப்பவும் என் மேல இருக்கிற லவ்வ ஒத்துக்க மாட்டே. சரி,…அதுக்கு அப்புறமாதான் என் கிட்டே ஃப்ரீயா பேச ஆரம்பிச்சே. நானும் உங்க கிட்டே ஃப்ரீயா செக்ஸியா மனம் விட்டு பேசினேன். திரீசம் செக்ஸ் கூட வச்சுக்க ஆசை இருக்குன்னு வெளிப்படையா பேசினேன். அதுக்கப்புறமாதான் நீங்க என்னை நினைச்சு பாத் ரூம்ல கை அடிக்கறதும், கை அடிச்சு வர்ற கஞ்சியை என் பேண்டீஸ்ல ஊத்தி வைக்கறதையும் தெரிஞ்சிகிட்டேன். என் மேல லவ் இல்லாமதான் இதெல்லாம் பண்ணினீங்களா? சொல்லுங்கண்ணா?”

“அது வந்து,…!!”


“உங்களால சொல்ல முடியாது. ஏன்னா, நீங்க என்னை உண்மையாலுமே லவ் பண்றீங்க. நானும் உங்களை என் லவ்வரா நினைச்சுதான் என்கிட்டே இருக்கிற எல்லாத்தையும் கொஞ்சம் கொஞ்சமா காட்டினேன். நீங்களும் வெக்கத்தை விட்டு என்னை ரசிக்க ஆரம்பிச்சீங்க. ஒரு நாள் எனக்கு பால் கட்டிகிட்டு நான் அவஸ்தை பட்டப்போ, எனக்கு உதவ துடிச்சீங்களே. நான் பட்ட அவஸ்தையை நீங்களும் பட்டீங்களே? அன்னைக்கு யாரும் வராம இருந்திருந்தா, உங்களுக்கு என் பாலை உறிஞ்சிக் குடிக்க தந்திருப்பேன். ஆனா, உங்களுக்கு அன்னைக்கு லக் இல்லாமப் போச்சு. நான் என்ன பண்ணட்டும்? நீங்க எனக்கு உதவ துடிச்சது லவ் இல்லையா?”

“லவ்தான் அமுதா. உன் மேலே உண்மையான லவ் வச்சிருக்கேன். கேள்வி மேல கேள்வி கேட்டு என்னைக் கொல்லாதே. என்னால இனிமேலும் உன் மேல நான் வச்சிருக்கிற அன்பை அக்கறையை மறைக்க முடியல. உன்னை நான் லவ் பண்றேன்.”

“அப்படி வாங்க வழிக்கு. உங்க வாயால நீங்க என்னை லவ் பண்றீங்கன்னு சொல்றதை கேட்கத்தான் இத்தனை நாளா காத்துகிட்டு இருந்தேன். இப்ப எனக்கு ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கு. அண்ணி இல்லாத சூழ் நிலையிலே, இப்படி என் கிட்டே வெளிப்படையா, ‘உன்னை லவ் பண்றேன்டி அமுதா’ன்னு சொல்றதுக்கு உங்களுக்கு என்ன தயக்கம்?”

“உன்னை நான் லவ் பண்ணதாலதான் திருப்பதிக்கு நாம போனப்ப நான் உன் கிட்டே அப்படி நடந்துகிட்டேன். திருப்பதி போனப்பவும் உனக்கு பால் கட்டிகிட்டு நீ அவஸ்தைப் படறதை என்னால பாத்துகிட்டு இருக்க முடியல. அன்னைக்கு நான் கொஞ்சம் எல்லை மீறிதான் நடந்துகிட்டேன்.”

“அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல. நான்தான் அன்னைக்கு கொஞ்சம் பிகு பண்ணினேன். இருந்தாலும், அன்னைக்குதான் முதல் தடவையா இந்த தங்கச்சியோட பால குடிச்சு ருசி பாத்துட்டீங்க. தங்கச்சி பால்ல காபியும் போட்டு எனக்கு கொடுத்துட்டு, நீங்களும் ஆசை ஆசையா சுர்ர்ர்ரூப்,..சுர்ர்ர்ரூப்ன்னு காபியை உறிஞ்சிக் குடிச்சீங்க. இவ்ளோ செஞ்சுட்டு, தங்கச்சியோட முலைப் பால் டேஸ்ட் எப்படி இருந்துச்சுன்னு இன்னைக்கு வரைக்கும் நீங்க என் கிட்டே சொல்லவே இல்லை.” என்று வெக்கத்தில் முகம் சிவக்க புன்னகைத்தபடியே சொல்லி தலை குனிந்தாள்.

“ஆமாம் அமுதா. அன்னைக்கு ஒரு ஆபத்தான சூழ் நிலையில உதவி செய்யிற மன நிலைமையிலதான் நான் இருந்தேன். என் ஆசைத் தங்கச்சி, என்னோட லவ்வர் பாலை நான் குடிக்கறேன்னு கொஞ்சம் கூட நினைப்பே இல்ல,…..டேஸ்ட் பண்ணி பாக்கல.”

“இப்பவாவது குடிச்சு டேஸ்ட் பண்ணிப்பாத்து சொல்றீங்களா?” என்று அமுதா தலை குனிந்து அவள் முலைகளைப் பார்த்துக்கொண்டே வெக்கத்தில் புன்னகைத்தபடியே சொன்ன போது, உட்கார்ந்திருப்பது பார்க் என்று பார்க்காமல் அவளை அப்படியே அள்ளி அணைத்து என்னோடு இறுக்கிக் கொண்டேன். எச்சில் விழுங்கிய என் தொண்டை ஏறி இறங்கியது.

“அண்ணா. இது பார்க். தியேட்டர் இல்ல. தியேட்டர்ல பண்ண மாதிரி பண்ணிடாதீங்க.” என்று அமுதா ‘களுக்’ என்று சிரித்தபடியே சொல்ல எனக்கு வெட்கம் பிடுங்கித் தின்றது.

“அண்ணா , நான் உங்க மடியில படுக்கணும் போல இருக்கு. படுத்துக்கட்டுமா?’


“ம்,… நீ என்னோட லவ்வர். நீ என்னோட மடியில படுக்காம யார் படுப்பா?” என்று நான் சொல்லியபடியே அமுதா கையிலிருந்த குழந்தையை வாங்கி என் தோளில் போட்டு, அமுதாவின் தோளைத் தொட்டு அவளை என் மடியில் சாய்த்து படுக்க வைத்தேன்.


அண்ணா.”

“சொல்லும்மா?”

நான் ஒன்னு சொன்னா நீங்க கோவிச்சுக்கக் கூடாது.”

“ ஒன்னும் கோவிச்சுக்க மாட்டேன். சொல்லு அமுதா.”

“இன்னைக்கு அண்ணியோட நினைவு நாள். இன்னைக்கு நீங்க ரொம்ப நாளா எதிர்பார்த்ததை நீங்க விரும்பினா, அண்ணியோட ஆசீர்வாத்ததோட நான் அதை உங்களுக்கு தரலாம்ன்னு இருக்கேன்.!!”

“,……………………….!!.”


“அண்ணா, நான் கேட்டுகிட்டு இருக்கேன் நீங்க என்ன ஒன்னும் சொல்லாம இருக்கீங்க?”

[monor]

[monor]

[monor]

[Ammapasam]

Good update bro
Keep rocking
Continue your own way

[Royal enfield]

Keep it up brother continue pannuunga

[Terrorraj]

Outstanding work! The story kept me hooked throughout.

[Sharmila0495]

❤️ அற்புதமான Incest கதை!
"கடவுள் தந்த பல மலர்கள்" முழுக்க brother-sister taboo உறவுகளை அழகாகவும் சூடாகவும் பின்னிய ஒரு தீவிரமான கதை. கும்பகோணம் அருகே உள்ள கிராமத்தில் வறுமையில் வாழும் ஆனந்தன், அவன் மூத்த தங்கை அமுதா, இளைய தங்கை ரம்யா மற்றும் அமுதாவின் தோழி சுமதி ஆகியோருக்கு இடையே உள்ள குடும்ப அன்பு, ஆசைகள் மற்றும் உடல் நெருக்கங்கள் மிக விரிவாக சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன.
தங்கைகளுடன் நெருங்கிய தருணங்கள், தந்திரங்கள், காம உணர்வுகள் எல்லாம் நம்மை ஆழமாக ஈர்க்கும் விதத்தில் எழுதியிருக்கிறார். குடும்பப் பின்னணி, வாழ்க்கை சவால்கள் மற்றும் forbidden pleasure-களின் கலவை மிக captivating-ஆ இருக்கு.
இப்படி bold மற்றும் erotic story-க்கு பாராட்டுக்கள்! தொடர்ந்து எழுதுங்கள்... ❤️

[monor]

“எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னே தெரியலை அமுதா. இன்ப அதிர்ச்சியிலே இருக்கேன்.”

“ நீங்க ஒன்னும் சொல்ல வேணாம். நான் முடிவு பண்ணிட்டேன். இன்னைக்கு நம்ம ரெண்டு பேருக்கும் புதுசா கல்யாணமானவங்க மாதிரி, ஃபர்ஸ் டே இல்லேன்னா ஃபர்ஸ் நைட் வச்சு, நாம செலிபரேட் பண்ணணும்னு எனக்கு ஆசையா இருக்கு. அதனால வீட்ல வேற யாரும் இல்லாததால, அதுக்கேத்த மாதிரி எற்பாட்டை நம்ம வீட்லேயே பண்ணுங்க.”

“அவ்வளவுதானே!! அதுக்கான ஏற்பாடுகளை செஞ்சுட்டா போச்சு. என் ஆசை தங்கச்சி விருப்பப்பட்டு நான் என்னைக்கு எதை இல்லேன்னு சொல்லி இருக்கேன்!!” என்று சொல்லி சிரிக்க, அமுதாவும் என்னோடு சேர்ந்து சிரித்தாள்.

பிறகு நாங்கள் பார்க்கிலிருந்து வீட்டுக்கு வந்தோம்.

வீட்டுக்கு வந்ததும், குழந்தை பசிக்கு அழுததால், அதுக்கு பால் கொடுத்து விட்டு தொட்டிலில் போட்டு ஆட்டி தூங்க வைத்தாள்.

“ண்ணா சாயந்திரமா கோயிலுக்கு போய்ட்டு வரலாமா?”

“ஆமாம். நான் உன் மேல வச்சிருந்த லவ்வை உன் கிட்டே வெளிப்படையா சொன்ன நாள். உன் அண்ணியே எனக்குள்ளே இருந்து இப்படி சொல்ல வச்சிருக்காள். அதனால கோயிலுக்கு போய்ட்டு வந்து புது வாழ்க்கை தொடங்கலாம் அமுதா.”

“சரி” என்று சொன்ன அமுதா தலைக்கு குளித்துவிட்டு பெட் ரூமிலிருந்த நிலைக் கண்ணாடி முன் நின்று புடவையை ஒழுங்கு படுத்தி, ஸ்டைலாக பின்னப்பட்டிருந்த அடர்த்தியான கருங்கூந்தலை சரிப்படுத்தியபடி நின்றிருக்க, பட்டு வேஷ்டி கட்டி, பட்டு சட்டை அணிந்திருந்த நான் அவள் அருகே போய் அவளைப் பார்த்தேன்.

புது மணப் பெண் போலவே கொள்ளை அழகோடு இருந்தாள். ஒரு குழந்தையைப் பெற்றவள் போலவே தெரியவில்லை.

“அமுதா என் பக்கம் திரும்பு.”

நான் சொன்னபடி என் முன்னே திரும்பி நின்றாள்.

என் முன்னால் திரும்பிய அமுதாவைப் பார்த்தேன்.

அவள் முகம் கொள்ளை அழகாக இருந்தது.

தொப்புளும், இடுப்பழகும் தெரியாதவாறு, இடுப்பிலிருந்த புடவையை ஏற்றி விட்டு, ஜாக்கெட்டின் சைடில் பின் குத்தி இருந்தாள். இடது முலை தெரியாதபடி மாராப்பை சைடில் நன்கு இழுத்து விட்டிருந்தாள். மேல் மாராப்பின் விளிம்பு கழுத்தை தொட்டு மறைக்கும்படி மேலேற்றி மறைத்திருந்தாள்.

“என்னம்மா இது. இப்படியா புடவை கட்டறது?!!” என்று கேட்டு, அவளது முலைகளின் மேல் பிதுக்கமும், முலைப் பள்ளத்தின் ஆரம்பமும் கொஞ்சம் தெரிவது போல மாராப்பின் விளிம்பை கீழே இழுத்து விட்டு, இடுப்பு பக்கம் ஏற்றி மறைத்து ஜாக்கெட்டோடு சேர்த்து பின் போட்டிருந்ததை அவிழ்க்க சொன்னேன்.

“ஹும்!!,… போங்கண்ணா,… சைட்ல இடுப்பெல்லாம் தெரியும். மாராப்பு விலகினா, வயிறும் தொப்புளும் தெரியும். ஏதாவது வெளியே தெரியுதோன்னு நினைச்சு ஷையா இருக்கும். நர்மலா இருக்க முடியாது. ஃப்ரீயா உங்க கூட நடந்து வர முடியாது. நான் இப்படியே கட்டிக்கறேனே? கும்ப கோணத்துக்கு படம் பாக்கிறப்போ அடம் பிடிச்ச மாதிரியே இப்ப அடம் பிடிக்காதீங்க.”

“இப்படி கட்டுனா நான் உன் கூட ஜோடியா எப்படி வர்றது?. நான் சொல்ற மாதிரி கட்டு!! “ என்று சொல்லி, அவள் மாராப்பை விலக்கச் சொன்னேன்.

நான் சொன்னபடி மாராப்பை தயக்கத்தோடு விலக்க, “யம்மாடி!!!,…ஆழமாக உட்குழிந்த தொப்புள். கீழிருந்து அன்னாந்து பார்த்த எனக்கு அவள் முகமே தெரியாதபடி குளோசப்பில் மலை முகடுகள் போலத் தெரிந்த அவளது பெருத்த கனத்த முலைகள். ஜாக்கெட்டின் நடுவே தாலிக்கொடி அவள் தொப்புளை தொட்டு விடும் தூரத்தில் என் கண் முன்னே குளோசப்பில் தொங்கிக் கொண்டிருக்க, அதை ரசித்து அவள் பாவாடையுடன் புடவையையும் சேர்த்து, தொப்புளுக்கு கீழே ஒரு ஜான் இறக்கி விட்டேன்.

“ஐய்யோ!! அண்ணா!! ச்சீய்,…விடுங்க. ,… இப்படியா புடவை கட்டுவாங்க. ச்சீய்!!,… என்று அவள் கொசுவத்தோடு சேர்த்து புடவையை அவள் மேலே உயர்த்த முயன்றாள்.

அவள் கை பிடித்து தடுத்த நான், பீரோவில் பதிக்கப்பட்டிருந்த ஆளுயர கண்ணாடி முன் அவளைக் கூட்டிக்கொண்டு போய் நிற்க வைத்து “இதுதாண்டி அழகு. நீயே கண்ணாடியிலே பாரேன்.” என்று சொல்லி அவள் வயிற்றின் அழகையும், இடுப்பின் அழகையும், தொப்புளின் அழகையும், சைடில் புடைத்துக்கொண்டிருந்த முலைகளைன் அழகையும் கண்ணாடியில் பார்க்க வைத்தேன்.

இடது பக்க மாராப்பை சைடில் ஒதுக்கி அவள் வயிற்றையும், இடுப்பையும் கன்ணாடியில் பார்த்தாள். “ஹும்,…ச்சீய்!! அண்ணா,… இன்னும் கொஞ்சம் கீழே இறக்கினா, எல்லாம் தெரியும் போல. போங்கண்ணா. எனக்கு வெக்கமா இருக்கு.”


“கோயிலுக்கு போய்ட்டு வர்ற வரைக்கும் இப்படி கட்டிகிட்டு வா. போதும்.”


“எனக்கு கூச்சமா இருக்குண்ணா. இந்த மாதிரி நான் எப்பவும் புடவை கட்டினதில்லே. செகண்ட் ஷோ படம் பாக்க போனப்பதான் உங்களுக்காக இப்படி கட்டி இருக்கேன்.”

“இன்னைக்கு மட்டும் அண்ணனோட ஆசைக்காக.,…”

கொஞ்ச நேரம் யோசித்து, “உங்களோட ஒரே தொந்திரவா போச்சு” என்று சலித்துக்கொள்வது போல சொன்னவளை என் பக்கம் திருப்பி நிற்க வைத்து, அவள் முன் மண்டி இட்டு உட்கார்ந்து, அவள் மாராப்பை ஒதுக்கி விட்டு, அவள் ஆழமான தொப்புளுக்கு முத்தமிட்டு, அவள் அடி வயிற்றில் கையை விட்டு புடவை கொசுவத்தை இறக்கி விட்டேன்.

தொப்புளுக்கு கீழே ஒரு ஜான் இறக்கி விட்டதில், அவள் குழந்தை பெற்றதின் அடையாளமாக, கார் முன் பக்க கண்ணாடியில் மேலிருந்து கீழே வழியும் தண்ணீர் தடம் போல, வரி வரியாக அவள் அடி வயிறு பூராவும் வெளுத்த நிறத்தில் ஓடிக் கிடந்த தழும்புகளை நாக்கால் நக்கி முத்தமிட்டு, “அடி வயித்துல இருக்கிற வெளுத்த தழும்பு தெரியிற மாதிரி புடவை கட்டறதும் ஓர் அழகு தெரியுமா?” என்று கேட்டேன்.

“ச்சீய்!!,… போங்கண்ணா.” என்று சொல்லி அழகாக வெட்கப்பட்டாள்.

தொப்புளுக்கு கீழாக புடவைக்கு மேலாக பொம் என்று உப்பிக்கொண்டிருந்த அவள் புண்டை மேட்டை புடவையோடு சேர்த்து கவ்வி கடிக்க, அமுதா, “ஆவ்” என்று அலறி என் தலையை தள்ளி விட்டு, மாராப்பை இழுத்து சரிப்படுத்தி, “போதும் உங்க விளையாட்டு. வாங்க. நேரமாச்சு.” என்றபடியே, முகத்துக்கு ஓப்பனை செய்து கிளம்பினாள்.

நான் குழந்தையை எடுத்து தோளில் போட்டு,அமுதாவின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு, ஒரு டாக்சி பிடித்து இருவரும் கோயிலுக்கு போனோம்.

கோயிலுக்கு போவதற்கு முன்னால், அமுதாவை ஒரு நகை கடைக்கு அழைத்துப் போய், அவளுக்கு பிடித்த மாதிரி பத்து பவுனில் டாலர் செயின் வாங்கிக் கொடுத்தேன்.


நகைக் கடையிலிருந்து வெளியே வந்து கோயிலை நோக்கி கணவன், மனைவி போல கை கோர்த்தபடி நடந்தோம்.

கோயிலை நெருங்கியதும், கோயிலுக்கு முன்னால் இருந்த பூக்கடையில் ஓரு புது மண ஜோடி நின்றிருக்க, நாங்கள் அவர்களை கடந்து போனோம்.

அந்த புது மணப் பெண் அவள் கணவனிடம், “மாமா, பூ வாங்கிக் கொடுங்க.” என்று சொல்ல அவள் கணவனும் ஆசை ஆசையாக அவளுக்கு பூ வாங்கிக் கொடுத்தார்.

இதைப் பார்த்து அமுதாவுக்கும் பூச்சூடிக்கொள்ள ஆசை வர, என்னிடம், “மாமா,…பூ வாங்கிக் கொடுங்க” என்று குறும்பாகக் கேட்டு என்னை கள்ளச் சிரிப்புடன் பார்க்க, இனிமேல் உரிமையோடு ஓக்கப் போகிறவன் என்ற உரிமையில், நான் அமுதாவுக்கு பத்து முழம் ஜாதி மல்லி வாங்கிக் கொடுத்தேன்.

அமுதா அதை கைகளில் வாங்கி, அதை நான்காக மடித்து, என்னை காதலாகப் பார்த்துக்கொண்டே, அவள் முலைகள் கும் என்று தூக்கியபடி முன்னே நிமிர்ந்து நிற்க, நெஞ்சை முன் தள்ளி, தன் இரண்டு கைகளையும் அவள் கழுத்துக்குப் பின்னால் கைகளைத் தூக்கி, பின்னந்தலையில் சூடிக்கொண்டாள்.

இன்னொரு பத்து முழம் பூவை வாங்கி பொட்டலமாக மடித்து ஹேன்ட் பேக்கில் வ்ஃபைத்துக்கொண்டாள்.

இருவரும் ஜோடியாகப் போய் சாமி கும்பிட்டோம்.

“அண்ணா, இந்த குங்குமத்தை என் நெத்தி வகிட்டிலேயும், நெத்திக்கு மத்தியிலேயும் வச்சி விடுங்க.”

‘ஐய்ய்யோ!! நீ என் தங்கச்சிம்மா. நான் உனக்கு பொட்டு, குங்குமம் இதெல்லாம் வைக்கக் கூடாது. “


“ம்,… தங்கச்சியை, கட்டின பொண்டாட்டி மாதிரி ஓக்க ஆசைப் படலாம். ஆனா, குங்குமம் வைக்கக் கூடாதா? எந்த ஊர் நியாயம் இது? சும்மா வச்சு விடுங்கண்ணா. அதனால தப்பு ஒன்னும் இல்ல. எல்லாத்துக்கும் மனசுதான் காரணம்.” என்று சொன்னவளின் நெற்றியிலும், நெற்றி வகிட்டிலும் அம்மன் முன்னால் இருந்த குங்குமத்தை எடுத்து, அவளை ஆசை தீர ஓக்கப் போகிறவன் என்ற உரிமையில் வைத்தேன்.

நான் வைத்த குங்குமத்தை புன்னகையுடன் முகம் மலர ஏற்றுக்கொண்டவள், கொஞ்சம் திரு நீறு எடுத்து அவள் குங்குமத்துக்கு மேலாக சின்ன கீற்றாக வைத்துக்கொண்டாள்.

“ஒரு பொண்ணு நெத்திக்கு நடுவுல வைக்கிற குங்குமத்துக்கு மேலா, திரு நீரை வச்சா என்ன அர்த்தம் தெரியுமாண்ணா?!!”

“தெரியலையேம்மா.”

[monor]

“குங்குமம் வச்சா, ஓக்கப்பட்டவள்ன்னு அர்த்தம். அதுக்கு மேல திரு நீரை வச்சிருந்தா, அவளுக்கு பிடித்தமானவனால் ஓக்கப்பட்டு அவள் பாதுகாப்பில் இருக்கிறாள் என்று அர்த்தம்.”

“ஓஹோ,….சில பொண்ணுங்க வெறும் திரு நீரை மட்டும் வச்சுக்கறாங்களே? அதுக்கு என்ன அர்த்தம்?”

“ஒரு ஆணின் பாதுகாப்பில் நலமுடன் இருக்கிறேன். இன்னும் கன்னி கழியவில்லை என்று அர்த்தம். திரு நீருக்கு கீழே, சின்னதா ஸ்டிக்கர் பொட்டு வச்சிருந்தாங்கன்னா, வயசுக்கு வந்து இன்னும், கன்னி கழிந்து கல்யாணம் ஆகாதவள்,… ஓக்கப்படாதவள்ன்னு அர்த்தம்.”

“அடேயப்பா,… இதுல இவ்ளோ அர்த்தம் இருக்கா?”


“ஆமாம்,… சரி,…போலாம்ண்ணா. குழந்தைக்கு சாயந்திரம்தான் பால் கொடுத்தேன். இருந்தும், என்னவோ தெரியல எனக்கு பால் கட்டினாப்ல மாரெல்லாம் கொஞ்சம் விண்ணுன்னுதான் இருக்கு.” என்று என்னைப் பார்த்து வெக்கத்தில் சிரித்தாள்.

“ஆமாம். புடவையை இறக்கி கட்றதுக்காக நீ உன் மாராப்பை விலக்கி நீ காமிக்கறப்பவே நான் கவனிச்சேன். பால் நல்லா சீக்கிரத்துல ஊறிடுதுன்னு நினைக்கிறேன்”

“ம்,… நல்லாதான் தங்கச்சிய கவனிக்கறீங்க!!” என்று சொல்லி என் தலையில் செல்லமாக ஒரு கொட்டு வைத்தாள்.

அந்த நேரம் பார்த்து, அவளுக்கு அவள் தோழியிடம் இருந்து போன் வர, என்னிடம் இருந்து விலகிச் சென்று அவளோடு பேசினாள்.

“என்னடி அமுதா? எங்கே இருக்கே?”

“அண்ணனோட கோயில்ல இருக்கேன்டி.”

“என்னடி விஷேசம்.”

“அன்ணி போனதுக்கப்புறம் அண்ணன் என் மேல ஆசை வச்சு ஒரே ஏக்கமா இருக்கார். இன்னைக்கு என்னை லவ் பண்றதா அவர் வாயாலேயே சொல்லிட்டார். அதனால,…”

“அதனால,…என்னடி சொல்டி. சஸ்பென்ஸ் வைக்காத.’

“அதனால, இன்னைக்கு ஃபர்ஸ்ட் நைட் வச்சு, அவர் ஆசையை தீத்து வைக்கலாம்ன்னு நினைக்கிறேன்.”

“ நல்ல விஷயம்தான்டி. ஆனா, உடனே ஃபர்ஸ்ட் நைட்டுக்கு ஒத்துக்காதே. இந்த மாதிரி கெட்ட நினைப்போட தங்கச்சியோட பழகறதெல்லாம் தப்பு. அது இதுன்னு சொல்லி,…காய வச்சு நல்லா ஏங்க வைடி. நல்லா காஞ்சு போய் அவர் உன்னை நினைச்சு ஏங்கட்டும். வெறி ஏறட்டும். கடைசியா அவர் கேட்டதை தாராளமா கொடு. அப்பதான் வெறி வந்து பொலி காளை மாதிரி உன் மேல ஏறுவார். அப்பதான் உங்க உறவு தித்திப்பா இனிக்கும்டி.”

“என்னடி சொல்றே,…பாவம்டி அண்ணன். இத்தனை நாளா நான் அவரை ஏங்க வச்சது போதாதா? இன்னுமா ஏங்க வைக்கணும்? நான் பிகு பண்ண பண்ண சரிதான் போடின்னு அவர் விலகிப் போய்ட்டாருண்ணா, வெண்ணெய் திரண்டு வர்ற நேரத்துல பானை உடைஞ்ச கணக்கா ஆய்டுமேடி!”

“அப்படி எல்லாம் போய்டமாட்டார். நீ சொல்றதை எல்லாம் வச்சுப் பாத்தா உன் அண்ணன் உன் மேல வெறியாதான் இருக்காருன்னு தெரியுது. உங்க அண்ணனை கொஞ்சம் விட்டுப் புடிடீ.”

“சரிடி. நான் போனை வச்சிடட்டா.”

“சரிடி,… நாம பேசிகிட்டது அவருக்கு தெரியாம பாத்துக்கோ.”

“சரிடி.”

போன் பேசி விட்டு வந்தவளிடம், “யாரு போன்ல?” என்று கேட்டேன்.

“என் ஃப்ரண்ட் சுமதிதான்.”

“என்ன விஷயம்?”

“ சும்மாதான் போன் பண்ணினா.”

“சரி,… ஒரு நல்ல ஓட்டலா பாத்து டிபன் சாப்டுட்டு வீட்டுக்கு போலாமா?”



அமுதா சரி என்று சொன்னதும், வெளியிலேயே ஒரு நல்ல ஓட்டலுக்குப் போய் பிடித்த டிபனை திருப்தியாக சாப்பிட்டு விட்டு வீட்டுக்கு வந்தோம்.

வீட்டுக்கு வந்து, இருவரும் சேர்ந்து எங்கள் பெட் ரூமை மலர்த் தோரணங்களால் அலங்கரித்து, பெட்டுக்கு புது பெட் ஷீட் போட்டு, புது தலையணை உரை போட்டு, பெட் பூராவும் வண்ண வண்ண மலர்களைத் தூவி வைத்தோம்.

ஏஸியை மிதமான குளிரில் வைத்தோம். ரூமின் ஒரு ஓரத்தில் இருந்த டீபாயில் பல வகையான பழங்கள் நிறைந்த தட்டுகளையும், இனிப்புகள் நிறைந்த தட்டுகளையும் வைத்தோம். ரூம் எங்கும் ரூம் ஸ்பிரே அடித்தோம். கொழுத்தி வைக்கப்பட்ட ஊதுபத்தியிலிருந்து வந்த நறுமணம் அந்த அறை எங்கும் சூழ்ந்திருந்தது.

மாலை மணி 6 ஆனதும், ஆசைப்பட்ட அண்ணனிடம் இடுப்பை தூக்கிக் கொடுத்து குத்து வாங்கத் தயார் என்பது போல பூஜை ரூமில் இருந்த குத்து விளக்கை ஏற்றி வைத்து, வீட்டில் இருந்த எல்லா விளக்குகளின் ஸ்விட்சுகளையும் ஆன் செய்தாள்.

நான் குளித்து விட்டு பட்டு வேஷ்டி, பட்டு சட்டை அணிந்து அந்த ரூமில் உட்கார்ந்திருக்க, வீட்டில் இருக்கும் மற்ற வேலைகளை முடித்து விட்டு, வேறு ஒரு அறையில் அமுதா அலங்காரம் செய்து முடிக்க மணி 7 ஆனது.

அந்த நேரம் பார்த்து குழந்தை அழுதது. பசிக்குதான் குழந்தை அழுகிறது என்பதை புரிந்து கொண்ட அமுதா, குழந்தைக்கு பால் கொடுத்து தொட்டிலில் போட்டு தாலாட்ட, குழந்தை தூங்கி விட்டது

அந்த நேரம் பார்த்து, திடீரென்று கரண்ட் கட் ஆனதால், சுற்றிலும் இருந்த வீடுகளிலும், தெரு விளக்குகளும் எரியவில்லை. சுற்றிலும் இருட்டாகி, தூரத்தில் வானத்தில் பளீர், பளீர் என்று மின்னல் அடித்து இடி இடிக்க ஆரம்பித்தது.

எங்கள் வீட்டைத் தவிர சுற்றிலும் ஒரு அரை கிலோ மீட்டர் சுற்றளவுக்கு வெளிச்சமே தெரியவில்லை. கும்மிருட்டாக இருந்தது.

நல்ல வேளையாக எங்கள் வீட்டில் யூபிஎஸ் இருந்ததால், அதிலிருந்து கரண்ட் வந்து கொண்டிருந்தது.

அப்போதுதான் ஞாபகம் வந்தவளாக, “அண்ணா, மொட்டை மாடியிலே துணி துவைச்சு காயப் போட்டது, பாத்திரங்களை கழுவி காய வச்சதும் மறந்தே போச்சு. போய் எடுத்துட்டு வந்திடறேன்.

“அமுதா, இரு. நானும் உன் கூட வர்றேன். இந்த இருட்டுல நீ தனியா போக வேணாம். முதல்ல வீட்ல இருக்கிற வேலை எல்லாத்தையும் செஞ்சு முடி. நான் அதுக்குள்ள இருக்கிற ஜன்னல் கதவை எல்லாம் நல்லா சாத்திட்டு மெயின் டோர லாக் பண்ணிட்டு, வந்திடறேன். மழை அதிகமா வர்றதுக்குள்ள ரெண்டு பேரும் போய் எல்லாத்தையும் எடுத்துகிட்டு வந்துடுவோம்.” என்று சொல்ல, அமுதா முதல் மாடி ஏறி மொட்டை மாடிக்கு போனாள்.

நான் வீட்டின் ஜன்னல் கதவுகளை மழைச் சாரல் வராதபடிக்கு சாத்தி விட்டு மெயின் டோரையும் சாத்தி விட்டு படி ஏறி மொட்டை மாடிக்கு போனேன்.

காயப் போட்டிருந்த துணிகளை எடுத்து வந்து வீட்டில் போட்டு விட்டு, மீண்டும் மொட்டை மாடிக்கு போனேன்.

தூறலாக ஆரம்பித்த மழை கொஞ்சம் அதிகமாக பெய்யத் துவங்கி இருந்தது.

மிதமான சாரல் மழையில் நனைந்தபடியே அங்கே ஓரமாக வைக்கப்பட்டிருந்த பாத்திரங்களை நானும் அமுதாவும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக கீழ் வீட்டுக்கு எடுத்து வந்தோம்.

[monor]

[monor]

[monor]

[news.doctor123]

arumai arumai , nanbare ..

[Royal enfield]

என்ன நண்பா ரொம்ப ஏங்க வைக்கிற

[Naveen111213]

Pics and story top notch

Yen amudha ready a irukkum pothum hero silent mode irundha epadi ?

Hero konjamavathu action Panna renama ??

Milk irundhum water Mattum kudikura hero va ninacha kastama irukku

Monor all the best
Keep rocking

[Terrorraj]

Update