Romance గీత ~ టీచర్

[umasam]

super andi Haaran gaaru
eppati laane iragateesaaru update, mee update vaste maaku pandaga vachhinattu vuntundi
ika nundi ainaaa regular updates ivvandi babu................................

[Veeeruoriginals]

మంజు ఆంటీ ని గీతా అంటూ చూపిస్తూ రీడర్స్ ని మోసం చేస్తున్న haran

[Mr.SriNivas]

Thanks for resuming the extraordinary story
.
Please keep Posting the story

[Sanju7868]

Nak telisi Bharat and ammu love cheskuntaru anipistundi like Chandu tho unnattu

[Haran000]

మంజు ఆంటీ ని గీతా అంటూ చూపిస్తూ రీడర్స్ ని మోసం చేస్తున్న haran

ఏదో photo దొరికింది వాడిన అంతే, నువ్వే అన్ని ఊహించుకోకు. 

[Haran000]

HARRAN  గారు మీరు పెట్టిన అప్డేట్ ఇంకా చదవలేదు కానీ మీరు మరల ఇక్కడ కథ కొనసాగించడం చాలా చాలా సంతోషము మాకు, మీరు ఇక్కడే కథ రాస్తూ ఉండండి

హరన్ బాబుకి పెద్ద థాంక్యూ

super andi Haaran gaaru
eppati laane iragateesaaru update, mee update vaste maaku pandaga vachhinattu vuntundi
ika nundi ainaaa regular updates ivvandi babu................................

Thanks for resuming the extraordinary story
.
Please keep Posting the story

Nak telisi Bharat and ammu love cheskuntaru anipistundi like Chandu tho unnattu

Konchem late గా updates వస్తాయి. 

[Ravikiran.cuckold]

Geetha tho threesome plan cheyochu ga author gaaru..chandu geetha and gowtham

[Sunny sunny9]

Bro meeru chala chala manchi vallu please continue geetha story

[Haran000]

Geetha tho threesome plan cheyochu ga author gaaru..chandu geetha and gowtham

చందు లేదు కాదండి.

[Haran000]

Update #57


సింధూ అమూల్యని కరీంనగర్ ఇంటికి తీసుకొచ్చుకుంది. ఎలాగో తరువాతి రోజు అమ్ముని హాస్టల్ లో దిగబెట్టాలి కదా. 


రాత్రి పది దాటినా ఇంకా శివ రాలేదని మెలుకువతో ఉంది సింధూ, కొడుకుని పడుకోపెడుతూ జో కొడుతుంది.

పక్క గదిలో అమ్మూ నీళ్ల బాటిల్ పట్టుకోనొచ్చింది.

అమ్మూ: బావ ఇంకా రాలేదా అక్క.

సింధూ: లేదే ఇంకో అర్ధగంట అవుతాది అంట. నువు పడుకోవే, రేపు ప్రొద్దున లేవాలి కదా.

అమ్మూ: హ్మ్ లలిత్ గాడు నిద్రపోయినట్టు ఉన్నాడు.

సింధూ: హా… పాలు పట్టాను పడుకున్నడు.

అమ్మూ: సరే అక్క ప్రొద్దున లేపు, పోదాము కాలేజ్ కి.

సింధూ: గుడ్ నైట్…

అమ్మూ: గుడ్ నైట్ అక్కా.


కరీంనగర్ లో EEI స్థాపించాక, సింధూ బాలింతగా ఉండేది. ఇప్పుడు కొన్ని నెలలు గడిచాక, ఈ అకాడెమిక్ ఇయర్ లో, శివ ఇన్స్టిట్యూట్ ని సింధూకి అప్పజెప్పి తిరిగి హైదరాబాద్ లో తన ప్రాజెక్ట్ కోసం వెళ్ళిపోయాడు. నెలకు పది రోజులు కూడా భార్య కొడుకుతో ఉండలేకపోతున్నాడు. దసరా సెలవులని వచ్చి ఇప్పుడు రెండు రోజులు పోయి వస్తున్నాడు.

తల్లి అయినా తరువాత కొన్ని నెలలు శృంగారంలో పాల్గొనలేని సింధూ, మళ్ళీ ప్రతిరోజూ కావాలనుకునే సమయానికి శివ ప్రాజెక్ట్ పనిలో బిజీ అయ్యాడు. weekends లో కరీంనగర్ వచ్చిపోవడం మాత్రమే జరుగుతుంది.

భర్త రాకకోసం ఎదురుచూస్తూ కొడుకుని నిద్రపుచ్చింది.

తలుపు చప్పుడు అవ్వగానే లలిత్ ను బెడ్డు మధ్యలో దిండులు పేర్చి పడుకోపెట్టి, నైటీలో జెడ కోప్పేసుకుంటూ వెళ్లి  తలుపు తీసింది.

చీకట్లో చిరునవ్వుతో ఇంట్లో అడుగు పెడుతూ భార్యని కౌగిట్లోకి లాక్కొని పెదాలు అందుకున్నాడు. 

ఆమె స్ట్రాబెర్రీ పెదాలను తియ్యగా కొరికి ముద్దాడి వదిలాడు.

శివ: దారిలో తిన్నాను. ఇప్పుడు పాలు తాగితే చాలు.

సింధూ: బాగా లేట్ అయ్యింది.

శివ: భువన్ వల్ల లేట్ అయ్యింది. వాడు అశ్రద్ధ చేశాడు.

సింధూ: ఉ అవన్నీ నాకెందుకులే, కాళ్ళు చేతులు కడుక్కో.

శివ పడక గదిలోకి వెళ్ళాడు. బెడ్డు మీద బుజ్జిగా నిద్రలో మునిగిన కొడుకు పక్కన కూర్చుని చిన్న నుదురు నిమిరి ముక్కు ముద్దిచ్చుకున్నాడు.

సింధూ: వాణ్ని ముట్టకు, ఇప్పుడే పన్నడు. లేపితే ఏడుస్తాడు.

శివ: నాకు తెలుసు లేవే. అమ్మూ నిద్రపోయినట్టుంది.

సింధూ: హా…

సింధు వంట గదికి పోయాక, శివ బాత్రూములో మొహం కాళ్ళు కడుక్కుని టవల్ తో తుడుచుకుని, బట్టలు మార్చుకున్నాడు.

సింధూ వేడి పాలు గ్లాసులో తీసుకొచ్చింది.

పాలు తాగుతూ కూర్చున్నాడు.

సింధూ భర్త ఒళ్ళో వీపు వాల్చింది.

పాల పెదాలతో మీగడ మెడలో ముద్దు పెట్టాడు.

శివ: ఎప్పుడొచ్చారు ఇంటికి?

సింధూ: సాయంత్రం అయింది.

ఒక గుటక పాలు తాగి భార్యకి తాగించాడు, భర్త ఎంగిలి ఒక గుటక తాగింది.

నాలుగు పాల నురగ పెదవులు ముడి పడ్డాయి. ఆమె పాల మీసాన్ని నాకేసాడు.

శివ: నిద్రోస్తుందే.

బుంగమూతి పెట్టుకుని, సింధూ: ఊహు… నీకోసం అప్పటి నుంచి ఆగుతున్న. నిద్రపోతా అంటే ఎలా. పని స్ట్రెస్ ఏమైనా ఉంటే తగ్గించడానికి నేను ఉన్నాకదా శ్రీవారు.

శివ: పిల్లాడు పక్కనే ఉన్నాడు.

సింధూ: అమ్మూ పక్కన పడుకోపెట్టి వస్తాను.

శివ: అది చూసుకోలేదేమో.

సింధూ: కొంచెం సేపటికి ఏం కాదులే.

శివ: మూడ్ లేదే. పడుకో.

గ్లాసు పక్కన టేబుల్ మీద పెట్టేసి, భర్త తొడల మీదకి ఎక్కేసి మొహం గుండెకి అదుముకుంది.

ఆమె బంతి బుట్టల మధ్యలో మొహం అదిమి సుగంధాలు అస్వాధించి నడుము చుట్టేసాడు.

సింధూ: మూడ్ నేను లేపుతా. 

శివ: రేపు కాలేజ్ ఉంది, ఇంట్లో అమ్ము ఉంది.

చెంప మీద దెబ్బేసింది.

సింధూ: చుప్ మూసుకొని ముద్దులు పెట్టు.

మెడ కింద నైటీ నాడాలు లూస్ చేసుకుంది. గుండె ముద్దు పెట్టాడు.

సింధూ: మ్.. ఇంకోసారి మూడ్ లేదు అనొద్దు. కడుపయ్యేదాకా రోజూ దెంగేవాడివి. నెలకు పది సార్లైనా లేకుంటే ఎందుకు ఇగ నీ సుల్లి.

నడుము పట్టు చేసి పిసుకుతూ, శివ. ఉమ్ ఆపవే చిన్నపిల్లల ముందు భూతులు…. వాడిని అక్కడ పడుకోపెట్టి రాపో.

సింధూ: సరే ఉండు…. పడుకున్నావో చంపుత….. అని చిలిపిగా బెదిరించి కొడుకుని మెలకువ అవ్వకుండా ఎత్తుకొని అమ్మూ పడుకున్న గది తలుపు తీసింది. 

అమూల్య నిద్రలో ఉన్నట్టు అటు మొహం చేసి కళ్లు మూసుకుంది. ఇక సింధూ కొడుకుని అమ్మూ పక్కన పడుకోపెట్టి, దిండు ఇటు అడ్డు పెట్టేసి శివ దగ్గరికి వెళ్ళింది.

శివ తుంటరిగా సింధూని ఊహించడానికి ముసుగుకప్పుకొని నిద్రపోయినట్టు నటన చేసాడు. 

సింధూ మూతి ముడుచుకుని చిరుకోపంగా వెళ్ళి భర్త గుద్ద మీద ఒక్కటి తంతే మంచం మీద నుంచి కింద పడ్డాడు.

శివ: అబ్బా దొంగలంజ అలా తంతావెంటే?

భర్త మీదకు ఎక్కి కూర్చుని టిషర్టు లాగేసింది.

సింధూ: నాటకాలాపు. 

భార్యను ఓడోలోకి లాక్కుని హత్తుకున్నాడు. పెదాలు ముద్దు పెట్టాడు.

సింధూ: ఉమ్…. 

శివ: కామపిశాచి.

భుజాలు పిసుకుతూ నైటీ కిందకి జరిపి కోమలమైన బంగారపు మెడ ముద్దాడాడు.

శివ: పాలు తాగుతున్నాడా వాడు.

సింధూ: ఉ…. అన్ని అయ్య పోలికలే…అంటూ సిగ్గుపడింది.

శివ: ఆహా.. ఎందుకో?

సింధూ: నిన్న చీకుతూ కొరికాడు. 

శివ: అయ్యో ఎక్కడా?

నైటీ ఇంకాస్త కిందకి జరుపుకుని శివకి కుడి స్థానం చూపించింది.  ఎర్రని నిక్కబొడుచుకున్న గోరింట మొగ్గ పక్కన చిన్న ఎర్రని మరకలు ఉన్నాయి.

శివ: నేను ఈ మధ్య చేయని పని వాడు చేస్తున్నాడు.

సింధూ: చి వాడు కొడుకురా.

మెడ వంచి కొడుకు ఎంగిలి చేసి వదిలిన పాలబుగ్గను తాను నోట్లోకి కసిగా అందుకున్నాడు.

సాయంత్రం నుంచి ఎదురుచూస్తున్న విగ్రహానికి ఇప్పుడే తాపం విరుచుకొని హాయిగా, “ఆహ్…మ్..,’ అని మూలిగింది.

శివ పెదవులు నొక్కేసి పాలబుగ్గల మెత్తదనాన్ని ముద్దాడుతూ చీకసాగాడు.

సింధూ: ఈ మధ్య పాలు బాగా వస్తున్నాయి, వాడేమో ఎక్కువ తాగలేదు. 

శివ: ఉమ్…. నేను ఉన్నా కదా బంగారం.

ఆమె గుండెని పిసుకుతూ ఆడుతూ కుడి రొమ్ముని చీకేసి తాగుతున్నాడు.

సింధూ: ఫ్….బెడ్డు మీదకి ఎక్కుదాం.

శివ: మ్…

మెల్లిగా లేచే ప్రయత్నం చేస్తుంటే, పక్కన టేబుల్ మీద పాల గ్లాసు శివ చేతికి తగిలి కింద పడిపోయి పగిలింది.

చప్పుడు అమ్మూ గదివరకూ వినిపించి అమ్మూ ఉలిక్కిపడి కూర్చుంది.

“ఆహ్…,” అని గుసగుసలు వినిపించాయి. పక్కనే లలిత్ ఉన్నాడు, చూసి అర్థం చేసుకుంది. కానీ అమ్మూ మనసులో ఒక కుతూహలం చిగురించింది.

నిదానంగా తలుపు దాటి వెళ్ళింది. శివ గది తలుపు కాస్త తెరుచుకుని ఉండడం గమనించింది.

అక్కడినుండి, సింధూ తియ్యని మూలుగులు వినిపిస్తున్నాయి.

ఎదుగుతున్న కుర్ర వయసు చిలిపి కుతూహలం ఆపలేదు. 

తలుపు దగ్గరకెళ్ళి తొంగి చూసేసరికి, నగ్నంగా పరుపులో ఒరిగి ఉన్న పుత్తడి శిల్పం తొడల మధ్యలో భర్త మొహం పాతి ఉంది.

అమ్ము ఆశ్చర్యంగా సిగ్గుపడి టక్కున మొహానికి చేతులు అడ్డు పెట్టేసుకుంది. కానీ ఏదో తెలుసుకోవాలని, ఏదో నేర్చుకోవాలని, ఏదో కోరిక తన వేళ్ల సందుల్లో కనురెప్పలు తెరిచేలా చేసింది.

శివ మొహం సింధూ తొడల్లో కదులాడుతుంటే, అమ్మూ చూడలేక కష్టపడుతూనే ఇష్టంగా చూస్తుంది.

సింధూ: ఊ…. అబ్బా పెట్టు ఇక.

శివ మోకాళ్ల మీద కూర్చున్నాడు. అతడి లావాటి నరాలు ఉబ్బాడుతున్న నల్లని ఇనప రాడ్డు చూడగానే అమ్ము కనుపాపలు కెమెరా లెన్స్ లా పెద్దగా అయ్యాయి. 

ఒక ముప్పై వయసు అందగాడి మగ పదును అంగం చూసి, పదిహేడేళ్ళు పడుచుతనపు అమూల్య పూరెమ్మల్లో తొలిసారి వర్షం కురిసేముందు చినుకులు రాలినట్టు తేమ చేరి, ఉరుముల వణుకు ఒళ్లంతా పాకి, మబ్బుల మైకం మనుసును చెడు కోరిక తెప్పించింది.

శివ అంగాన్ని సవరించుకొని భార్య బంగారు తెలుపు తొడల మధ్య మధ్యరాత్రి చందమామ రేయి పూత తామర పువ్వుకు ఎక్కుపెట్టి తోసాడు.

సింధూ మొగుడి నాడుము పట్టుకొని సుఖంగా సగం కళ్లు మూసుకొని నవ్వింది.

మొదటిసారిగా మగ ఆడ కలయిక చూస్తున్న అమ్మూ ఒక ఆశ్చర్యంలో తేలిపోతోంది. చేతులు తలుపు దూలానికి ఒత్తి పెట్టేసి పట్టుకొని నిలకడగా నిల్చుంది.
 
శివ భార్య మృదువైన శ్వేతనాగు నడుమును పట్టుకొని పోట్లు వేస్తుంటే ఇద్దరి మొత్తలు తపక్ తపక్ అని చప్పుడు వస్తుంది.

సింధూ: ఆహ్ ఆహ్… ఒ….ఇంకా లోపలిదాకా గుద్దురా మొగుడా.

ఆమె కుడి చన్ను ఎడమ చేత పితుకుతూ, జోరు పెంచాడు.

శివ: ఆహ్ సౌండ్ వస్తుందే… 

సింధూ: అదేమీ చిన్నపిల్ల కాదు, నువు కొట్టు సామి…

మీదకి ఒరిగి తపక్ తపక్ అని మొత్తకు మొత్త గుద్దేస్తూ పూకు గోడలు అదిరిస్తున్నాడు.

సింధూ ఎదపొంగులు ఊగులాడుతున్నాయి.

సింధూ: ఆహ్ ఆహ్…అబ్బా….

కానీ అమ్ము తొడలు మంట పెడుతుండడం తనకి ఇబ్బంది కలిగించింది. ఇక చూడలేక, మరోరకంగా తప్పు అనుకొని విడిచి గదిలోకి వచ్చేసింది.

అక్కడనుంచి మాటలు వినిపిస్తున్నాయి.

సింధూ: వొంగాలా?

శివ: ఊహు… అమ్ము లేకుంటే హాల్లో దెంగేవాడిని.

సింధూ: రేపుంటావు కదా…

శివ: హా….

సింధూ: ఆహ్ కొంచెం మెల్లిగా పీసుకు పాలు కారుతాయి. ఆహ్ ఆహ్.

ఇక అమూల్య బ్లాంకెట్ నిండుగా కప్పేసుకుని వాళ్ల చప్పుడు వినిపించకుండా ముడుచుకుని కళ్ళు మూసుకుంది.

శివ భార్యను దెంగుతుంటే పోటు పోటుకు వెనక్కు పోతూ బెడ్డు కొనకు జరిగింది.

సింధూ: ఆహ్ ఎస్…. ఫక్.

సింధూ మెడ కింద పట్టుకొని ఆమెని పెదవి ముద్దు పెడుతూ కార్చుకున్నాడు.

శివ: ఉమ్… అమ్మూకి వినిపించే ఉంటదే, చెప్తే వినవు.

సింధూ: అబ్బా ఏం కాదు, వయసులో తెలుసుకోవాల్సినవి, అర్థం చేసుకోవాల్సినవి ఇలాంటప్పుడు దానికే ఎక్కుతాయి. 

ఇద్దరూ ఇక సరిగ్గా బెడ్డులో ఒరిగారు.

శివ: వాడు ఉంటాడా అక్కడే?

సింధూ: తీసుకొస్తాను ఉండు.

నైటీ వేసుకొని ఇక అమ్మూ గదికెళ్లింది. 

అమ్మూ బ్లాంకెట్ మెడ దాకా కప్పేసుకుని నిద్రలో ఉంటే, సింధూ లలిత్ ను మెల్లిగా ఎత్తుకొని ఒళ్ళోకి తీసుకుంది. 

“అక్కా తలుపు వేసుకోండి నాకు నిద్రపట్టాలి కదా,” అంది చెద్దరిలో నసుగుతూ అమూల్య.

నవ్వుకొని, సింధూ: క్షమించవే… పడుకో.

కొడుకుని ఎత్తుకొని శివ దగ్గరికెళ్లి నాన్న పక్కన పడుకోబెట్టింది. శివ లలిత్ కు నుదుట ముద్దు పెట్టాడు.

సింధూ భర్తను వెనక నుంచి వాటేసుకొని ఒరిగింది.

కొడుకును చూస్తూ ఇద్దరు పెదాలు ఎంగిలి చేసుకున్నారు.

సింధూ: ఉమ్…. అంటూ శివ అంగం పట్టుకొని నిమిరింది.

శివ: రోజూ కావాలంటే నేను హైదరాబాద్ పోకుండా ఉండాలేమో.

సింధూ: హా ఉండచ్చు కదా, ఆ ప్రాజెక్టులు, ఎక్స్పెరిమెంటులు అవన్నీ ఎందుకు ? మన ఇనిస్ట్యూట్ చూసుకుంటూ ఉంటే చాలదా.

శివ: నాకోసం కాదు కదా చేసేది. గవర్నమెంట్ ఫండింగ్ ఉంది.

సింధూ ఎడమ చేతులో, “తుహ్,” అని ఉమ్మేసుకుని దాన్ని అతడి మొడ్డకి పూసి ఊపుతుంది.

శివ: నిద్రపోవే..

సింధూ: అబ్బచ్చా ప్రొఫెసర్ గారు ఒక్క రౌండుకే ఆపేస్తారా.

శివ: బాబు ఉన్నాడే.

కూర్చుంది. మొహం శివ తొడల దగ్గర పెట్టి మొడ్డని ముద్దు పెట్టింది.

శివ: ఒసేయ్ ఆగు… అని గులిగాడు.

అయినా వినకుండా పట్టుకుని పెదవులకు ఎర్రని ఉమ్మంటుకున్న గ్రంథులు రుద్దుకుని మొడ్డ మీద తుహ్ అని ఉమ్మేసింది.

కసిగా ఆడిస్తూ, సింధూ: నువు ఇక్కడికొచ్చేస్తే నాకు కొంచెం పని తగ్గుతుంది. వీడు ఇంత చిన్నగ ఉన్నప్పుడే నన్ను ప్రిన్సిపాల్ చేయడం అవసరమా. ఒకదాన్ని చూసుకోవడం కష్టంగా ఉంది.

శివ: ఇంకో నాలుగు నెలలే కదా. ఈ అకాడెమీస్ ఇయర్ చివరివరకు ఉండు చాలు.

గ్రంథులు నాకి నోట్లోకి తీసుకుంది.

సింధూ: ఉమ్…. కుర్రవెధవలు గుచ్చి గుచ్చి చూస్తున్నారు. నాకెంత కాయిపెక్కుతుందో తెలుసా. ఇంటికొచ్చి దూల తీర్చుకుందామంటే నువ్వుండవు. ఉమ్ స్లర్ప్… గ్వక్ గ్వక్ 

కసిగా పక్కనుంచి మొడ్డని చప్పరించసాగింది.

ఆమె తల నిమురుతూ, శివ: సిగ్గులేదు వాడు పక్కనే ఉన్నాడు. అయినా నేను సచ్చాక ఎలా మరి?

ఆపింది. కూర్చుని ఇటు చూసి మొగుడిని చెంప మీద కొట్టేసింది.

సింధూ: ఇంకో మూడేళ్లు అని చెప్పావు కదా, రేపు ప్రొద్దున్నే సస్తున్నటు మాట్లాడితే ఇప్పుడే చంపుత.

లేచి పెదవి ముద్దు పెట్టాడు.

శివ: మరి మూడేళ్ల తరువాత ఎలా? 

సింధూ: రెండో పెళ్లి చేసుకుంటాను. నన్ను చూసి సొల్లు కార్చుకోని మొగాడు ఉండడు.

శివ: ఈ పొగరే ఇష్టమే నాకు. దీనికోసం, వాడి కోసమే వస్తున్న పది రోజులకు ఒక్కసారి.

సింధూ: ఉ…. అలా మాట్లాడి మూడ్ చెడ దెంగకు. 

మళ్లీ వొంగి మొడ్డని నోట్లో పెట్టేసుకుని చీకసాగింది.

సింధూ: క్వక్ క్లక్ మ్మ్మ్….


-
-
-

కాలేజ్ కి వెళ్ళాక,

ఉదయం పదకొండు గంటలకు, జువాలజీ పీరియడ్, ఇంటర్ సెకండ్ ఇయర్ క్లాసుకి వెళ్లింది.

సింధూ క్లాసు చెప్తుంటే, ఆఖరి నుంచి రెండో వరుసలో కూర్చున్న భరత్ చూపులు ఆమె అందాల కాంతులను వల వేస్తున్నాయి.

పాఠం చెప్తుండగా ఆమె మెడ కింద పాలతో నిండిన జున్నుకొండల వంపులు చూస్తూ, వాటి హొయల వయ్యారం నేత్రానందం చేసుకుంటున్నాడు.

అనుకోకుండా సింధూ చూపులు భరత్ నేత్రాలతో ముడి పడి, అతడి మొహం చూడగానే పండుగ తరువాత గీతతో గుట్టుగా చేసిందంతా గుర్తొచ్చి మొహం బోర్డు దిక్కు తిప్పుకుంది. 

అక్కడే, ఆమెనే తదేకంగా చూస్తున్న భరత్ చూపుల్లో ఏదో నూతన నయనీయం ఊరించింది. 

క్లాసులో కుర్రాడిని నగ్నంగా చూసిందన్న విషయం ఆమెను చెలించేస్తుంది. కానీ పాఠం చెప్పడం తప్పదని ఇక నిమ్మళంగా నటించింది.

తెలుసు అబ్బాయిల చూపులు ఆమె వీపును వెచ్చగా గుచ్చుతూనే ఉంటాయని. కానీ ఈనాడు భరత్ చూపులు తొలిసారిగా రొమ్ములో గుచ్చుకుంది.

క్లాసు అవగొట్టుకొని ఆఫీస్ రూములోకి వెళ్ళిపోయింది. ఫోను చూస్తూ మనసు మరల్చుకుంది. 

భోజనం సమయంలో బయటకు వచ్చినప్పుడు భరత్ అక్కడ క్లాసు తలుపు దాటుతూ ఇటుగా చూసాడు. మళ్లీ చూపులు కలిశాయి. భరత్ చూపులో తడబాటు లేదు. సింధూ చూపు కాస్త అతడి చొక్కా కిందకి వెళ్లింది. కచ్చితంగా జిప్పు చూసింది.

మరుక్షణం చూపు మలచుకొని కారెక్కి ఇంటికి బయలుదేరింది.

ఏదో కొంటె ఆలాపన. శృంగారంలో ఏదో కొత్తదనం కోరుకునే తనకు భర్త సమయం కేటాయించలేకపోతున్నాడే అని బెంగ. 

గీత చిన్ని గులాబీ పెదవులు ఒక కుర్రాడి పొడవైన అంగాన్ని నోట్లోకి తీసుకున్న దృశ్యం మళ్లీ మళ్లీ సింధూ మదిలో కలవరింత రేపేస్తూంది.

గేర్ మార్చడానికి పట్టుకున్నా భరత్ అంగం గుర్తొచ్చి, దాన్ని పిసుకుతూ, పెదవిని పంటికిందేసి నలుపుతూ 4th gear వేసింది.

శివ దగ్గర తాను పొందలేనిది ఏదో ఉంది, అని ఒక సంకేతం ఈనాడు తన కామం సూచించింది.

.
.

రాత్రి, 

EEI intermediate, గర్ల్స్ హాస్టల్, room no. 59 లో,

తూర్పు బెడ్డులో సుమలత కళ్ళద్దాలు తుడుచుకుని డబ్బాలో అమర్చి పక్కన టేబుల్ మీద పెట్టేసింది.

పడమర బెడ్డులో అమూల్య, దుప్పటి మెడ వరకూ కప్పుకుని కుడి బొటన వేలు కొరుక్కుంటూ తిరిగే ఫ్యాన్ చూస్తూ ఉంది.

సుమలత: ఏమైందే పడుకోవా? ఇంటికి వెళ్ళొచ్చాక హాస్టల్ నిద్ర రావట్లేదా?

అమూల్య: అది కాదే భరత్ నాకు సైట్ కొడుతున్నాడేమో అని డౌట్ గా ఉంది.

సుమలత: భరత్ ఆ? ఎవడు ఆ చింపిరి రింగుల జుట్టోడా. నువ్వే కదా కంప్లైంట్ ఇచ్చావ్, ఇప్పుడు సైట్ కొడుతున్నాడా రేపు సింధూ మేడమ్ చెప్పేదా?

అమూల్య: లేదే…. ఇక్కడ కాదు, మొన్న మా ఊర్లో కనిపించాడు, ఒక్కడే bike మీద వచ్చాడు.

సుమలత: దింగగాడు, హాస్టల్ దగ్గర కాకుండా ఊర్లోకే వచ్చేశాడా.

అమూల్య: కానీ డౌట్ గా ఉందే. ఒకవేళ మా ఊరిలో వాళ్ళ చుట్టాలెవరైనా ఉన్నారేమో.

సుమలత: సైట్ కొడుతున్నాడు అంటావ్, చుట్టాలంటావ్ నీ….. పడుకోవే.

అమూల్య ఇక మౌనంగా అటు మొహం చేసి ఆలోచన వల్ల ఉపయోగం లేదని నిద్రపోయింది.



EEI intermediate బాయ్స్ హాస్టల్, room no. 77,


భరత్ నిక్కరు నలుపుకుంటూ బాత్రూమ్ తలుపు ముందు నిల్చున్నాడు. కాళ్ళను అటూ ఇటూ ఆడిస్తూ దారితెలవని కోడిపిల్లలా కదులుతున్నాడు.

భరత్: ఒరేయ్ రారా అయ్యా…. ఆగుతలేదు.

బాత్రూం లోపల నుంచి, అర్జున్: ఆగు మామ కారలేదు ఇంకా.

భరత్: నీ కొట్టుకున్నుడు పూకుల సుల్లి…. రా బే చెడ్డీలో పడిపోయేలా ఉంది. 

అర్జున్: ఒక్క నిమిషం మామ అబ్బా కొబ్బరి నూనెతో ఊపుతుంటే ఏం సుఖంగా ఉంది మావా.

భరత్: ఉచ్ఛపోస్కొని ఊపుకో సుల్లిగ… ముందు బయటికి రారా నువ్వు.

భరత్ మోకాళ్లు బిగుసుకుపోతున్నాయి, ఉక్కపట్టి ఆపుకుంటున్నాడు.

ఇక లోపల ఫ్లష్ శబ్దం వచ్చింది, అర్జున్ బయటికొచ్చాడు. 

అతడిని నెట్టేసి భరత్ హడలెత్తిపోయి లోపకెళ్లి కూర్చున్నాడు.


అలా పావుగంట గడిచింది.

ఈలోపు అర్జున్ తన బుక్స్ షెల్ఫులో పెట్టేసుకొని, పక్క సర్దుకున్నాడు.

గది అంతా భరత్ మొదటి ఇయర్ లో వేసిన పెయింటింగ్స్, బ్యాడ్మింటన్ trophy ఫోటోలతో నిండిపోయింది.

భరత్ లా తనకు చెప్పుకోడానికి ఒక్క కళ కూడా లేదని అర్జున్ కి దిగులు. అలాగే మౌనంగా కూర్చుండి పోయాడు.

భరత్ బాత్రూంనుంచి వచ్చి తన బెడ్డెక్కేసాడు.

అర్జున చూస్తే మొహం కిందకేసుకొని కూర్చున్నాడు.

భరత్: ఏమైందిరా…. కొట్టుకోకుండా తొందర పెట్టేసా అని ఫీల్ అయ్యావా?

అర్జున్: అదేం లేదు.

భరత్: మరి?

అర్జున్: చదువుకోరా నువ్వు… ఈ పెయింటింగ్స్, ఆటలు కొన్నాళ్లు పక్కన పెట్టు.

భరత్: నీకు పెయింటింగ్ వేయడం వొచ్చా…?

అర్జున్: ఊహు…

భరత్: నేర్చుకుంటావా?

అర్జున్: ఇప్పుడు ఇంట్రెస్ట్ లేదు.

భరత్: నాకు కూడా ఇప్పుడు చదువు ఇంట్రెస్ట్ లేదు. ఎక్కువ ఆలోచించకుండా ఉండురా. నువు చదువుకొని టాప్పర్ అవ్వు. నేను బాగా ప్రాక్టీస్ చేసి టోర్నమెంట్ గెలుస్తాను. ఒకే…

అర్జున్: ఉ…

భరత్ లేచి వచ్చి పక్కన కూర్చున్నాడు.

భరత్: నీకోటి చెప్పాలా. నిన్న మా చుట్టాల ఊరికి పోతే ఒక పిల్లని చూస్న. సూపర్ క్యూట్ ఉంది. మన ఇంటర్ result వచ్చినాక పేపర్ లో ఆ పిల్ల ఫోటో పడితే వెతకడానికి నాతో వస్తావా? నీకు చెల్లి ముందే చెప్తున్న.

అర్జున్ నవ్వాడు.

అర్జున్: సరేలే బావ. 

భరత్: రేపు సింధూ మేడం గ్రీన్ సారీ కట్టుకొస్తుంది బెట్ ఎంత?

అర్జున్: బ్లూ అని నా బెట్టు సాయంత్రం క్యాంటీన్ చాయ్.

భరత్: సరే చూద్దాం. గుడ్ నైట్….
.
.
.
.

[Haran000]

భరత్ నిద్రపోయే ముందు తన ఫోనుకు మెసేజ్ వచ్చింది.


సమయం పది దాటింది. 

miss: ఎరా పడుకున్నావా?

చెద్దరి ముసుగు కప్పుకుని గీతకి రిప్లై టైపు చేశాడు.

భరత్: ఇప్పుడే ఒరిగాను, ఏంటి మిస్?

గీత: నీతో మాట్లాడాలిరా. కాల్ చేయమంటావా?

భరత్: ఇప్పుడా, పక్కన ఫ్రెండ్ ఉన్నాడు.

గీత: ప్లీస్ కుక్కపిల్ల (కిస్ ఎమోజీ)

భరత్: సరే నేనే చేస్తాను ఐదు నిమిషాలు.

లేచి నిశబ్దంగా నిదానంగా నడుస్తూ, తలుపు దగ్గరకి వేసి బయటికి వెళ్లి టెర్రస్ మీదకి మెట్లెక్కుతున్నాడు.

రాత్రి తొమ్మిది తర్వాత టెర్రస్ మీదకి వెళ్లడం తప్పు కానీ తప్పలేదు.

భరత్ మెట్లెక్కడం చివరి గదుల చీకట్లో ఒక అబ్బాయి చూసాడు, కానీ పిలవలేదు.

భరత్ టెర్రస్ మీదకి చేరుకోగానే చల్లని గాలి చుట్టుముట్టి ఉల్లాసంగా అనుభూతి చెంది గీతకు కాల్ కలిపాడు.

గీత: హలో కుక్కపిల్ల… తిన్నావా?

భరత్: తిన్న మిస్. చెప్పండి ఏంటి, ఎక్కువ టైం లేదు, టెర్రస్ మీదకి వచ్చాను, ఎవరైనా చూస్తే కష్టం. 

గీత: అదీ…

భరత్: హా…

గీత: చి నేను చెప్పను 

భరత్: అబ్బా చెప్పు 

గీత: మొన్నటి నుంచి బాగా గుర్తొస్తున్నావురా…. చాలా ఇబ్బందిగా ఉంది.

భరత్: గౌతమ్ సార్ ఉన్నారు కదా.

గీత: ఊ….

భరత్: మరి ఏమీ కావట్లేదా?

గీత: నువు కావాలి. రేయ్ నాకెలా చెప్పాలో తెల్తలేదు.

భరత్: చెప్పండి మిస్ ఎం కాదు.

గీత: భూతులు ఎలా మాట్లాడనూ…

భరత్: మన మధ్య ఎందుకు ఇబ్బంది చెప్పు మిల్కి.

గీత: ఊ… కావాలిరా 

భరత్: అదే నీ మొగుడు ఉన్నాడు కదా ఎక్కుతలేడా.

గీత: నీతో దెంగుడు కావాలిరా. మొన్న అసలు సరిగా తృప్తి లేదు.

భరత్: హా అవును.

గీత: రేయ్ దీపావళికి కలవాలి. నా వల్ల కాదురా.

భరత్: మిస్ మీరేనా ఇలా మాట్లాడేది.

గీత: అవును, ఇంకేం కొత్త చెప్పు. నాకు ఇలా మాట్లాడాలనే ఉందిరా. నీతో కసిగా ముద్దులాడుకోవాలనిపిస్తుంది.

భరత్: ఉఫ్ నాకు కూడా సల్లు పిసకాలని ఇంకా పాలు తాగాలని ఉంది.

గీత: మళ్లీ కలిసినప్పుడు నిన్ను అస్సలు ఆపను, నీ ఇష్టంరా.

భరత్: అలాగే అంటావు కలిశాక సిగ్గుపడతావు.

గీత: అప్పుడు అలాగే ఉంటదిరా.

భరత్: మొన్న సూపర్ చీకావు తెలుసా.

గీత: ఊ నువ్వే కొంచెం ఎక్కువ కుక్కేసావ్.

భరత్: తప్పు చేశానా?

గీత: ఊహు పర్లేదు.

భరత్: మిస్ నాకు రోజంతా మిమ్మల్ని దెంగాలని ఉంది.

గీత: నిజంగా?

భరత్: హా… మన మీద బట్టలే ఉండకూడదు. అలసి పోయేదాకా దెంగుకోవాలి.

ఫోను స్పీకర్ నుంచి ముసిముసి నవ్వులు వినిపించాయి.

గీత: చి అలా చెప్తే ఏదోలా ఉందిరా.

భరత్: ఏ వద్దా?

గీత: నీ ఇష్టం రా.

భరత్: చాలా ఓపిక పట్టాను. ఛాన్స్ లేదు, కలవలేము. ఒకరోజంతా నా వైఫ్ గా ఉంటావా?

గీత: ఉంటాను. రోజంతా నాతో శోభనం చేసుకోరా. నువ్వే బాగా గుర్తొస్తున్నావ్ కుక్కపిల్ల.

భరత్: దీపావళి వరకు ఆగాలి తప్పదు.

గీత: ఊ….నీకు గౌతమ్ గారి గురించి తెలుసు కదా. ఒక్కోసారి బానే ఉంటుందిరా, కొన్నిసార్లు సరిగ్గా ఉండదు.

భరత్: మిస్ ఏదైనా వాడమని అడగకపోయారా సార్ ని. అవేవో ఉంటాయట కదా బాగా టైం ఆగడానికి.

గీత: ఊ… అప్పట్లో ప్రెగ్నెన్సి ముందు వాడారు, ఇప్పుడు లేదు.

భరత్: మిస్ సార్ ని బ్రీతింగ్ కంట్రోల్ చేసుకోమని చెప్పండి. పోనీ నేనే వచ్చినప్పుడు చూపించాలా సార్ కి.

నవ్వాడు.

గీత: ఏం చూపిస్తావ్?

భరత్: నీలాంటి పెళ్ళాన్ని ఎలా దెంగాలో.

గీత: చి డర్టీ ఫెలో. చంపేస్తాడు.

భరత్: హహహ…

గీత: ఏదైనా ఉంటే ప్లాన్ చెయ్యరా. నన్ను ఎటైనా తీసుకెళ్లు. 

భరత్: మిస్ మా వూరులో మళ్లీ ఆ కొండ పైకి ట్రెక్కింగ్ చేద్దామా?

గీత: అక్కడికా?

భరత్: అవును. అక్కడైతే ఎవ్వరూ ఉండరు కదా. బాబాయ్ షాప్ పైన పడుకుందాం. పోయినసారిలాగే.

గీత: ఆమ్మో రిస్క్ రా ఎవరైనా చూస్తే.

భరత్: ఏం కాదు. జాగ్రత్తగా ఉందాము.

గీత: వద్దురా ఇంకెక్కడైనా మనవాళ్లెవ్వరూ ఉండని కాడికి పోదాము.

భరత్: అలా అంటే ఎక్కడికని పోతాము. దూరం పోతే రెండు మూడు రోజుల ట్రిప్ అవుతుంది. 

గీత: ఊ… ఏదో ఒకటి చూడరా.

భరత్: ఒక ఐడియా ఉంది. కరీంనగర్ లో ఫార్మ్ హౌసెస్ రెంట్ కి ఉంటాయి. ఒకటి బుక్ చేసుకుందామా?

గీత: కరీంనగర్ లో వద్దురా.

భరత్: సిరిసిల్ల?

గీత: కానీ ఫార్మ్ హౌస్ అంటే…

భరత్: ఇరవై నాలుగు గంటలు, ప్రైవసీ ఉంటుంది. ఎవ్వరూ రారు. చుట్టూ ఐదు ఎకరాలు, మధ్యలో బిల్డింగ్, స్విమ్మింగ్ పూల్, సేమ్ మనం కెనడాలో ఆ విల్లా దగ్గర ఉన్నట్టు ఉంటుంది.

గీత: నీకు నాకు సంబంధం ఏంటి అని అడుగుతే ఏం చెప్తాం.

భరత్: వాళ్లు అవ్వేమీ అడగరు. మనం ఒకరోజు బుక్ చేసుకున్నాం కీ తీసుకోవడం వెళ్లడం అంతే. మెటీరియల్ డామేజ్ చేయకుండా ఏమైనా చేసుకోవచ్చు.

గీత: ఊ…. ఆయనకి ఏం చెప్పి రావాలి అర్థం కావట్లేదు.

భరత్: క్యూటీని తీసుకొని రావాలి. నాకు చూడాలని ఉంది.

గీత: ఊ తీసుకొస్తాను.

భరత్: హా…అయితే ఏదైనా ఫ్రెండ్ ఇంటికి అని చెప్పు.

గీత: ఏమో ఎవరు ఫ్రెండ్ అవన్నీ అడుగుతే

భరత్: అడగడు. ఏదో ఒకటి చెప్పు కవర్ చెయ్యాలి.

గీత: సరే చూస్తా… 

భరత్: ఫాంహౌస్ రెంట్ పది వేలు ఉంటుందేమో.

గీత: ఎంతైనా ఒకే నేనిస్తా కదరా. డబ్బు గురుంచి ఆలోచించకు.

భరత్: ఒకే.

గీత: ఇంతకీ ఏం చేస్తాం అక్కడ.

భరత్: రోజంతా బట్టలు లేకుండా ఉంటాం.

గీత: ఊ…. ఇంకా?

భరత్: అబ్బా అలా అడగకండి మిస్… లేగిసిపోతది నాకు.

గీత: ఊ…. చెప్పురా ఇంకా….? అని తియ్యగా అడిగింది.

భరత్: మీ అణువణువూ ముద్దులు పెట్టేస్తాను మిస్. 

గీత: నీకు ముద్దులు పెడతాను. చాలా ముద్దొస్తావురా నువ్వు. 

భరత్: ఊ పెట్టండి మిస్.

గీత: కొరికేస్తాను.

భరత్: దేన్ని?

గీత: దాన్నే. మొన్న పాపం సరిగ్గా చేయలేదని అలిగిందేమో.

భరత్: అవును మిస్, నేను కూడా ఇబ్బంది పెట్టాను కదా.

గీత: ఈసారికి అలా వద్దులే మెల్లిగా చేద్దాం.

భరత్: మిస్ పూకు షేవ్ చేసుకొని వస్తారు లేదా.

గీత: ఊ చేసుకుంటాను. 

భరత్: చంకలు కూడా.

నవ్వింది.

గీత: హహ సరే సరే…. నీ పిచ్చి నాకు తెలీదా.

భరత్: ఇంకా రెండు వారాలు ఆగాలి.

గీత: బుద్ధిగా చదువుకోరా…. ఎక్కువ ఆలోచించకు.

భరత్: చదువుతాను. మీరు ఎంకరేజ్ చెయ్యాలి బాగా మోటివేషనల్ ఇవ్వాలి.

గీత: ఇస్తాను. నువు నాకేం ఇస్తావ్ మరి?

భరత్: ఏం కావాలి?

గీత: నువ్వేదిచ్చినా తీసుకుంటారా.

భరత్: అన్నీ ఇస్తాను మిస్. గౌతమ్ సార్ ఇవ్వలేనివి అన్నీ.

గీత: మాటలతోనే తీట పుట్టిస్తావ్ నువు.

భరత్: అబ్బా పక్కనుంటే తియ్యగా నాకేవాడిని.

గీత: చి పిచ్చి మాటలు.

భరత్: ఏ వొద్దా?

గీత: ఊ ఆపగలనా నిన్ను.

భరత్: మిస్ నాకు ఒకటి కావాలి.

గీత: ఏంట్రా?

భరత్: గౌతమ్ సార్ మిమ్మల్ని దెంగడం చూడాలని ఉంది.

గీత: ఎందుకురా? కెనడాలో చూసావు కదా చాలదా.

భరత్: మనం కలిసేవరకు ఎలాగో నాకేమి లేదు. కనీసం మీరు చేసుకుంటే చూస్తాను.

గీత: అయిన ఒప్పుకుంటారు అంటావా?

భరత్: ఒకసారి అడిగి చూడండి వీడియో కాల్ చేద్దాం.

గీత: ఊహు తిడతాడేమో.

భరత్: హ్మ్ పోనీ వీడియో రికార్డ్ చెయ్యండి.

గీత: ఎందుకు అసలు చెప్పు.

భరత్: దెంగేటప్పుడు మీ మొహం ఎంత బాగుంటుందో. అది చూడాలి.

గీత: పిచ్చి పిలగా…. మారవు అసలు.

భరత్: హహ….

గీత: నీతో ఉన్నపుడు చూస్కోరా.

భరత్: సర్లే.

గీత: సరే పెట్టేస్తున్న.

భరత్: ఇంకాసేపు మాట్లాడచ్చు కదా.

గీత: నిద్రపోరా…. ఆరోగ్యం జాగ్రత్త. 

భరత్: ఫొటోస్ పంపవా.

గీత: చి వెధవా…. నాకు నచ్చదు.

భరత్: ప్లీస్ ప్లీస్….

గీత: నో…..

భరత్: అబ్బా ప్లీస్…. ఇక్కడ పోర్న్ చూడలేము. 

గీత: ఐతే చదువుకో.

భరత్: వీడియో కాల్ చెయ్యి….. బాత్రూంలోకి పోతనా.

గీత: నిద్రపోవాలి. కలిసినప్పుడు నేనె ఉంటాను కదరా ఆపుకో అప్పటి దాకా.

భరత్: నువు రోజూ కావాలి. నీకు చెప్తే అర్థం కాదు.

గీత: కుక్కపిల్ల నువ్వు అర్థం చేసుకోవాలి. ఓపిక పట్టు. నీకు పెళ్లి అయ్యాక నా చెల్లిని రోజూ ఏమైనా చేసుకో.

భరత్: మీ చెల్లి ఏంటి?

గీత: నీ వైఫ్ నాకు చెల్లి లాంటిది కదా.

భరత్: హ్మ్… అవును. మరి నేను?

గీత: కలిసినపుడు చెప్తాను.

భరత్: ఒసేయ్ గీత నన్ను ఊరించి చంపేస్తావు.

గీత: ఏయ్ ఏంటి ఎక్స్ట్రా చేస్తున్నావ్ పడుకోపో దొంగ.

భరత్: సరే గుడ్ నైట్.

గీత: గుడ్ నైట్.



.
.
.


ఉదయం ఏడు గంటలకు, 

టెర్రస్ మీదకి బట్టలు ఆరబోయడానికి ఎక్కాడు కనకరాజు, హాస్టల్ లో లాండ్రీ పని చేస్తాడు. 

కనకరాజు బట్టలు ఆరేస్తూ ఆగ్నేయం మూలన ఒక నీలిరంగు బ్యాగు పడి ఉండడం చూసాడు. 

పట్టించుకోలేదు. 

బట్టలన్నీ వైరుల మీద ఆరబెట్టి, రెండు బకెట్లు పట్టుకొని మెట్లు దిగబోతూ వెనక్కి వచ్చి బ్యాగు తీసాడు. 

అది పట్టుకొని కిందకెళ్ళి వార్డెన్ ముందు టేబుల్ మీద పెట్టాడు.

కనకరాజు: గోపాల్ సార్ పైన ఎవరిదో బ్యాగు పడుంది, ఇక్కడ పెడుతున్న, కనుక్కొని ఇచ్చేయండి. 

గదిలోనుంచి, గోపాల్: ఆ దాన్లో బుక్కు ఉంటే పేరు చూడు.

కనకరాజు: నాకు చదువు వత్తే నేనే వార్డెన్ గా చేసేటోన్ని బట్టలు ఎందుకు ఉతుకుతా. 

గోపాల్: సరే సరే పో… చూస్తా.

కనకరాజు బ్యాగు అక్కడ పెట్టి పోయాక, గోపాల్ తెల్లచొక్కా బొత్తాలు పెట్టుకుంటూ బయటికి వచ్చి, జేబులో కళ్ళద్దాలు తీసి తొడుక్కొని బ్యాగు తెరిచాడు. 

బుక్కులు లేవు. ఒక కేర్చీఫ్, ఒక moms magic biscuit ప్యాకెట్, ఎడిషన్ సిగరెట్ పెట్టే, అగ్గిపెట్టె ఉన్నాయి. 

అవి చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు. బ్యాగుని పైకి లేపి దులిపాడు. 

ముచ్చు పేపర్ పొట్లాలు కింద పడ్డాయి. అవేంటా అని తీసి విప్పితే, లోపల దంచి పొడిచేసున్న ఆకులు ఉన్నాయి. వాసనకి తన ముక్కు తుమ్ము వచ్చింది.

అనుమానం, కోపం నిండుకొని హాస్టల్ రెడ్ అలర్ట్ అలారం బెల్లు నొక్కేసాడు.

ఒక్కసారిగా గదుల్లో కాలేజ్ వెళ్ళడానికి తయవుతున్న అబ్బాయిలందరూ గదుల్లోంచి బయటికి వచ్చేసారు.


ఏమైంది ఏమైంది….. అనే గుసగుసలతో బాయ్స్ అందరూ గుంపు మూగారు. అర్జున్ కూడా వచ్చాడు.


1st ఇయర్ స్టూడెంట్ ఒకరు: ఏమైంది సార్?

కోపంగా, గోపాల్: ఈ బ్యాగ్ ఎవరిది?

అందరూ తెలీనట్టే మొహం పెట్టారు. అర్జున్ కొన్నడుగులు ముందుకేసి గుంపును దాటొచ్చి చూసి, “ సార్ ఆ బ్యాగ్ భరత్ ది,” అన్నాడు.

సెకండ్ ఇయర్ విద్యార్థి, Room no. 84, రాకేష్: సార్ నిన్న రాత్రి భరత్ ఫోను మాట్లాడుకుంటూ టెర్రస్ మీదకి పోయాడు.

అంతే గోపాల్ ఫోను తీసి సింధూ మేడం కాంటాక్ట్ కాల్ కలిపాడు.
.

[Haran000]

సుమారు ఎనభై మంది హాస్టల్ కుర్రాళ్ళ ముందు, సింధూ కోపంగా భరత్ ను గట్టిగా లెంపకాయ వేసింది.


గందరగోళంగా తల దించుకొని ఎర్రబడిన చెంపను రుద్దుకున్నాడు.

సింధూ: ఎవడిచ్చాడు అవి?

తన తప్పేమి లేకున్నా నిందమొస్తున్నందుకు బాధ పడుతూ చిన్నగా ఊహు అని తల ఊపాడు.

సింధూ: చెప్పు ఎవడిచ్చాడు అని లాబీ మొత్తం ప్రతిధ్వనించేలా అరిచి అడిగింది.

భరత్: నాకు నిజంగా ఏం తెలీదు మేడం. నేను బ్యాగు క్లాసులో పెట్టొస్తాను, అసలు అది నా బ్యాగు కాదు. అచ్చూ నా బ్యాగ్ లాగే ఉంది.

పక్కనే చిన్నబుచ్చుకొని తన స్నేహితుడికి మద్దతు ఇస్తూ, అర్జున్: అవును మేడం మేము బ్యాగు క్లాసులో పెట్టి వస్తాము. 

సింధూ: మరి దానికి రెక్కలున్నాయా టెర్రస్ మీదకి ఎలా ఎక్కింది?
గుంపులో కొందరు హేళనగా నవ్వుకున్నారు. 
గోపాల్: నిన్న రాత్రి భరత్  మీదకి వెళ్లినట్టు రాకేష్ చూసాడంట మేడం.
రాకేష్ కి ఇటు రమ్మని సైగ చేసింది. కాస్త తడబడుతూ వచ్చాడు.
సింధూ: ఏ టైం కి చూసావు?
రాకేష్: 10 తరువాత మేడం. 
సింధూ: అప్పుడు నువ్వెందుకు బయట ఉన్నావు నిద్రపోలేదా.
రాకేష్: అది మేడం, కాసేపు కారిడారులో వాకింగ్ చేద్దామని. గాలి వస్తుంది కదా.
ముక్కుమీద కోపంతో భరత్ వంక చూసింది.
సింధూ: భరత్ రాత్రి టెర్రస్ మీదకి పోయావా?
భరత్: పోయాను…. అన్నాడు ఏడుపు మాటతో.
సింధూ: ఎందుకు?
భరత్: ఫ్రెండ్ కాల్ చేస్తే…. అంటూ తలెత్తాడు. 
మళ్లీ చెంప మీద కొట్టి చేతిలోంచి ఫోను లాక్కుంది.
సింధూ: పది దాటాక ఫోను వాడకూడదు తెలీదా స్టుపిడ్.
భరత్: క్షమించండి మేడం…. 
కన్నులోంచి నీరు జారుతుంటే చెంప తుడుచుకున్నాడు.
భరత్: నాకేమీ తెలీదు మేడం నిజంగా చెప్తున్న అసలు అది నా బ్యాగు కాదు.

గోపాల్: నీ బ్యాగు నువ్వుతప్ప ఇంకెవరూ తీస్తారు. నిన్న రాత్రి పదింటికి పైకి పోయావు, నీ బ్యాగు పైన ఉంది. ఏ పని మీద పోయావు, ఎవరితో మాట్లాడావు.

భరత్: సార్ నేను పైకి పోయినా కానీ బ్యాగు నాదగ్గర లేదు కావాలంటే రాకేష్ అడగండి.
గోపాల్: నిజమా రాకేష్?
రాకేష్: బ్యాగు లేదు.
సింధూ చూసాడు భరత్.
భరత్: నిజం మేడం ఫోను పట్టుకొని పోయాను. బ్యాగు ఎందుకు ఉందో నిజంగా తెలీదు మేడం. ఎవరో ఇదంతా కావాలనే చేస్తున్నారు. 
గోపాల్: తప్పించుకోవాలని చూడకు, హాస్టల్ గోడలు దూకడం, గర్ల్స్ కాంపస్ తొంగి చూడడం ఇవన్నీ లంగ పనులు చేసేది నువ్వు కాదా. 
సింధూ: గోపాల్ అన్నా ఆగు.
గోపాల్ మౌనం అయ్యాడు.
గోపాల్ కళ్ళ ముందు ఉన్న సాక్షుల ఆధారంగా అలా మాట్లాడడంలో తప్పు లేదను సింధూ భావించింది.

కొన్ని క్షణాలు ఆలోచించి, సింధూ: భరత్ తప్పు నీదైతే ఇప్పుడే నిజం ఒప్పుకో, ఎంక్వైరీలు, ఇన్వెస్టిగేషన్స్ అంటే కాలేజ్ పేరు రోడ్డుపాలు అవుతుంది. నీ ఒక్కడి వల్ల వీళ్ళందరూ సఫర్ అవ్వడం మంచిది కాదు.
భరత్: మేడం నాకేం తెలీదు. నేను అసలు బ్యాగు ఇక్కడికి తీసుకురాను. మా క్లాస్ వాళ్ళని అడగండి.
సింధూ అర్జున్ వాళ్ల దిక్కు చూసింది. అందరూ తలో దిక్కు చూస్తూ మౌనంగా ఉన్నారు. అర్జున్ మాత్రమే అవును అని తలాడించాడు.

సింధూ: గోపాల్ CCtv footage చూడు. క్యాంపస్ మొత్తం భరత్ ఎక్కడెక్కడ తిరిగాడో. ఎవరు చేసారో తెలిసే వరకు ఈ విషయం బాయ్స్ హాస్టల్, క్యాంపస్ దాటి బయటకి వెళ్లిందో అందరినీ డిబార్ చేసేస్తాను. భరత్, రాకేష్ ఇద్దరూ మాతో రండి.

సింధూ, గోపాల్, రాకేష్, భరత్ కలిసి మానిటర్ దగ్గరికి వెళ్లారు. గోపాల్ గత ఇరవై నాలుగు గంటల CCTV footage రివైండ్ చేసాడు. 

సాయంత్రం ఐదు గంటలకు భరత్ బ్యాగు లేకుండానే హాస్టల్ గేటు లోపలికి వచ్చాడు.
భరత్: మేడమ నేను బ్యాగు తీసుకురాలేదు చూడండి.
సింధూ: హ్మ్…. గోపాల్ మెట్ల దగ్గర రాత్రి రికార్డ్ అయ్యిందా చూడు.
భరత్ తన గదినుంచి ఫోను నొక్కుతూ బయటకొచ్చి మెట్లెక్కి పైకి పోయాడు.
సింధూ: టెర్రస్ మీద వీడేం చేశాడో చూడు.
గోపాల్: అక్కడ కెమెరా లేదు మేడం.
సింధూ భరత్ ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు.
సింధూ: నిన్న ఎంత మంది పైకి పోయారు చూడు.

గోపాల్ నిన్నటి మెట్ల దగ్గర రికార్డింగ్ చూసాడు. కనకరాజు నాలుగు సార్లు ఎక్కి దిగాడు. చీకటి పడేదాక ఎవ్వరూ పోలేదు. పదింటికి భరత్ మాత్రమే పోయాడు.

సింధూ: మొన్న మొన్నటిది చూడు.
గోపాల్: మొన్న హాలిడేస్ ఏ కదా మేడం. ఎవ్వరూ లేరు. హాస్టల్ క్లోస్ కదా.
సింధూ మళ్లీ భరత్ నే అనుమానంగా చూసింది.
భయపడి, భరత్: మేడం నిజం చెప్తున్న అది మా బ్యాగు కాదు. నా బ్యాగులో కలర్ పెన్సిల్స్ ఉంటాయి ఆ బాక్స్ పాకెట్స్ నేను అస్సలు బయటికి తీయను.
రాకేష్: మేడం కాలేజ్ లాకర్స్ లో భరత్ బ్యాగు ఉందేమో చూడండి. 
రాజేష్ ఇటు తిరిగి భరత్ గల్లా పట్టుకున్నాడు.
రాకేష్: నిజం చెప్పురా.
భరత్ అతడిని నెట్టేశాడు.

భరత్: నాకేం తెలీదు, నిజం చెప్తున్న. ఎవడో నాలాంటి బ్యాగు పైన వేసాడు. ప్లీస్ నన్ను నమ్మండి.
చికాకుగా సింధూ కాలేజ్ బిల్డింగ్ కి నడిచింది. వీళ్ళు తనవెంట వెళ్లారు.
సెకండ్ ఇయర్ bipc క్లాసుకి పోయి, భరత్ లాకర్ ఓపెన్ చేయమని చెప్పింది.
భరత్ ఫింగర్ ప్రింట్ పెట్టేసి లాకర్ ఓపెన్ చేసాడు. లోపల తన బ్లూ బ్యాగు అలాగే ఉంది, అచ్చూ బిల్డింగ్ మీద దొరికిన బ్యాగు లాగే.
అది చూసి భరత్ కి ధైర్యం వచ్చింది, తన మీద అనుమానం తొలగిపోతుందని.
జిప్పు తీసి లోపల కలర్ పెన్సిల్స్, స్కెచెస్ చూపించాడు.
భరత్: నిజం మేడం నాకేమి తెలీదు, అది ఇంకెవరిదో బ్యాగు. నేను రాత్రి పైకి పోవడం తప్పే క్షమించండి కానీ ఇలాంటి పనులు చెయ్యను మేడం. 
గీత చెప్పింది భరత్ మంచోడని, సింధూ కూడా నమ్మలేదు, కానీ గోపాల్ చెప్పిన సాక్ష్యం తర్కంగా అనిపించి అనుమానించింది.
గోపాల్: మరి ఆ బ్యాగు ఎవరిది?
సింధూ: రాకేష్ నువు పోయి అందరినీ బయటికి రమ్మను. ప్రేయర్ గ్రౌండులో నాకు 140 స్టూడెంట్స్ కనిపించాలి.
రాకేష్: ఒకే మేడం….. అని చెప్పి పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్ళిపోయాడు.
వీళ్ళు ముగ్గురూ గ్రౌండుకు నడిచారు.
కారిడార్ దాటుతూ, బయటకివచ్చే స్టూడెంట్స్ అందరినీ సింధూ గమనిస్తూ ఉంది, ఎవరైనా అనుమానస్పదంగా ఉన్నారా అని.
గోపాల్: మేడం ముకుంద్ సెకండ్ ఇయర్ mpc, విశాల్ ఫస్ట్ ఇయర్ cec, కౌశల్ సెకండ్ ఇయర్ cec, మన్విత్ సాయి సెకండ్ bipc ఇంటికి వెళ్లి రాలేదు. ఇది నిన్న నైట్ అటెండన్స్.
సింధూ: ఇప్పుడు మళ్లీ తీసుకోండి. 
విద్యార్థులందరూ గుంపుగుంపులుగా హాస్టల్ బిల్డింగ్ ముందు వరుసల్లో నిల్చున్నారు.
గర్ల్స్ హాస్టల్ బిల్డింగ్ సెకండ్ ఫ్లోరు కిటికీ దగ్గర జెడ దువ్వుకుంటూ చూస్తుంది అమూల్య.
అమూల్య: హే ఇటు రావే చూడు బాయ్స్ హాస్టల్, వాళ్ళందరూ బయట నిల్చుంటున్నారు.
సుమలత కూడా కిటికీ దగ్గరకొచ్చి చూసింది. 
అక్కడ బిల్డింగ్ ముందు అబ్బాయిలందడూ నాలుగు వరుసల్లో నిల్చుంటున్నారు.
సుమ: ఆ భరత్ గాడే ఏదో పెంట చేసుంటాడు.
భుజం మీద కొట్టి, అమూల్య: అన్నీ భరత్ ఏ చేస్తాడా ఎప్పడు తన్నే అంటావు.
సుమ: అబచ వాడిని అంటే నీకెంటే నొప్పి?
అమూల్య: తను మంచోడంట మా అక్క చెప్పింది.
సుమ: అవునవును శ్రీరాముడు, చేతిలో వీళ్లు లేదు అంతే.
అమూల్య: అబ్బ ఆపవే ఇంతకీ అసలు ఏమయిందో.
నవ్వుతూ, సుమ: ఎవడైనా పోర్న్ చూస్తూ దొరికిపోయాడేమో.
అమూల్య: ఛీ…. 
సుమ: హహహ….అబ్బో…. అమాయకురాలు.
అమూల్య: సిగరెట్ అలాంటిదేమైనా తెచ్చుకున్నారేమో.
సుమ: అయ్యుండచ్చు.
అక్కడ అందరూ వచ్చాక, 
గోపాల్: ఇవాళ ప్రొద్దున్న వచ్చినవాళ్ళు ఎవరో చేతులెత్తండి
అలా చెప్పగానే ముగ్గురు చేతులెత్తారు.
గోపాల్: విశాల్?
విశాల్: ఎస్ సార్.
గోపాల్: మన్విత్ సాయి
మన్విత్ సాయి: ఎస్ సార్ 
గోపాల్: ముకుంద్?
ఎవరో, “ సార్ ముకుంద్ ఇంకా రాలేదు, “ అని బదులిచ్చారు.
గోపాల్: ఒకే, కౌశల్?
కౌశల్: ప్రెసెంట్ సార్.
సింధూ అందరినీ పరిశీలనగా చూసింది.
సింధూ: ఎవరైనా సిగరెట్ అలవాటు చేసుకున్నారా?
అందరూ తలలు అడ్డంగా ఊపారు.
బ్యాగు ఎత్తి చూపించింది.
సింధూ: ఈ బ్యాగు సెకండ్ ఇయర్ bipc భరత్ కి ఉంది. ఇలాంటిది ఇంకోటి ఎవరికి ఉంది?
మూడో వరుస ఆఖరిలో ఒక స్టూడెంట్ పక్కకి వచ్చి, “ మేడం సేమ్ బ్యాగు ముకుంద్ కి ఉంది,” అని అరిచి చెప్పాడు.
సింధూకి ఒళ్లు మండిపోయింది. ముకుంద్ బ్యాగులో సిగరెట్, గంజాయి పొడి పెట్టుకున్నాడు. ఇంకా హాస్టల్ కి తిరిగి రాలేదు. 
సింధూ: గోపాల్ అన్న…. ముకుంద్ పేరెంట్స్ ఫోన్ నంబర్ తీసుకొని కాలేజ్ ఆఫీస్ రూములో కలువు.
గోపాల్: సరే మేడం.
సింధూ: ఒకే స్టూడెంట్స్ డిస్పెర్స్. రెడీ అయ్యి కాలేజ్ కి రండి. లెట్ అయ్యింది, ఇవాళ ఫస్ట్ పీరియడ్ సండేకి షిఫ్ట్ చేస్తాను.
“ఒకే మేడం.”
సింధూ బ్యాగు పట్టుకొని కోపంగా వెళ్లిపోయింది.
అందరూ ఇక కాలేజ్ కి తయారవ్వడానికి గదుల్లోకి వెళ్లారు.
భరత్ ని మాత్రం సింధూ పట్టించుకొకుండా వెళ్ళిపోయింది. తన మీద తప్పుడు ఆరోపణ పడడంతో భయంగా కుమిలిపోయాడు.  కానీ తాను తప్పుచేయలేదని తేలిపోయింది, ఊరట చెంది గదిలోకెళ్లాడు.
ఫోను తీసి గీతకి కలిపాడు. 
భరత్: హలో మిస్…
గీత: గుడ్ మార్నింగ్ కుక్కపిల్ల ఏంటి ప్రొద్దున్నే చేసావు?
భరత్: మీ అక్క కొట్టింది నన్ను. అందరి ముందు. వాడెవడో బ్యాగు పైన పడేసి పోతే నన్ను అనుకొని నా ఇజ్జత్ మొత్తం తీసింది.
గీత: ఎందుకురా… నువు తప్పు చెయ్యవు కదా అక్కకి కూడా చెప్పిన.
ఏడుపు ఉక్కపెడుతూ, భరత్: ఊ….నన్ను రెండు సార్లు కొట్టింది. 
గీత: ఒరేయ్ ఏడుస్తున్నావా…
భరత్: ఊ… భయమేసింది గంజాయి ఆకులు ఉన్నాయి ఆ బ్యాగులో. 
గీత: గంజాయి ఆ?
భరత్: అవును. ప్లీస్ గీత మేడం కి చెప్పవా నేను ఇంకోసారి గర్ల్స్ హాస్టల్ కూడా చూడను. చెంప వాచేలా పీకింది.
గీత: సరే సరే చెప్తాను, నువు ఏడవకు చిన్నపిల్లాడిలా పిచ్చోడా. పొరపాటు జరిగింది కదా. 
భరత్: ఊ…. కానీ భయమేసింది. 
గీత: ఏం కాదు కాలేజీకి పో, అక్కతో నేను చెప్తాను సరేనా.
భరత్: ఊ… 
గీత: ఉమ్మ… ఎవడు మనం కలిశాక నీకు బోలెడు ముద్దులు ఇస్తాను సరేనా.
భరత్: ఊ సరే…
గీత: బై…
-—
—-
కాలేజ్ బెల్లు మోగినాక, 
సింధూ ఆఫీస్ రూములో బ్యాగు టేబుల్ మీద పెట్టి కోపంగా కూర్చుంది.
గోపాల్ అడ్మిషన్ పుస్తకం పట్టుకొచ్చాడు. 
అందులో ముకుంద్ తండ్రి ఫోను నంబర్ చూసి కాల్ కలిపి సింధూకి ఇచ్చాడు.
మూడు రింగులకు అటు వైపు ఫోను ఎత్తాడు ముకుంద్ తండ్రి.
సింధూ: హలో రాజు గారు
అటునుంచి, “ హలో ఎవరు?”, అని మగ గొంతు.
సింధూ: నేను మీ ముకుంద్ కాలేజ్ ప్రిన్సిపాల్ మాట్లాడుతున్న. రాజు గారేనా మాట్లాడేది?
“నేను ముకుంద్ బాబాయిని మేడం”
సింధూ: ముకుంద్ ఇంకా హాస్టల్ కి రాలేదు, హాలిడేస్ అయిపోయాయి.
ఫోనులో ఆడవాళ్ళ ఏడుపులు పెడబొబ్బలు వినిపించాయి. సింధూ అనుమానపోయింది.
“మేడమ్ ముకుంద్ చనిపోయాడు,” అని అన్నాడు అతడు.
గోపాల్ సింధూ ఇద్దరూ అవాకయ్యారు.
సింధూ: చనిపోయాడా ఎప్పడు?
“బావిలో దూకి సూసైడ్ చేసుకున్నాడు. ఇవాళ ప్రొద్దున్నే బావిలో మృతదేహం దొరికింది మేడం. ఏదైనా ఉంటే తరువాత మేమే ఫోను చేస్తాము.” అని చెప్పి కాల్ కట్ చేసాడు.
సింధూ గోపాల్ ఇద్దరూ విన్న వార్తకు ఏం మాట్లాడాలి తెలీక చాలా సేపు మౌనంగా కూర్చున్నారు. 
తరువాత గోపాల్ నోరు తెరిచాడు.
గోపాల్: మేడం ఇప్పుడు ఏం చేసేది? బ్యాగు కంప్లైంట్ ఇవ్వడమా?
కంగారులో చిరాకు పడింది.
సింధూ: సెక్యూరిటీ అధికారి కి ఇన్ఫర్మేషన్ పోతే, news అవుద్ది గోపాల్ అన్న. ఇన్స్టిట్యూట్ కి పేరు పోతుంది.
గోపాల్: మరి ఆ గంజాయి ముకుంద్ బ్యాగులోకి ఎలా వచ్చినట్టు. దొంగ ఎవరు ఇక్కడ. పాపం భరత్ మీద అనుమానపడ్డాము. వాడిని అలా కొట్టేసారు. ఏడుస్తున్నాడేమో. నేనే తొందర పడ్డాను మేడం.
సింధూ: ఇట్స్ ఒకే. అనుమానం వచ్చింది, ఎవ్వరినీ నమ్మలేము కదా. బ్యాగు ఇలాగే తీసుకెళ్ళి స్ట్రాంగ్ లాకర్ పెట్టు. ఇప్పుడే శివకి చెప్పొద్దు. శివకి చెప్తాను ఆయన ఏదైనా కనుక్కుంటారు.
గోపాల్: సరే మేడం.
గోపాల్ బ్యాగు పట్టుకొని వెళ్లి కాలేజ్ అండర్గ్రౌండ్ ఛాంబర్ లోపల లాకర్ లో పెట్టేసి తాళం వేసాడు. 
అక్కడ అది ఉన్న విషయం శివ, సింధూ, ఛాంబర్ కట్టినవాళ్ళకి, మరియు, ఇరవై నాలుగు గంటలు ఇక్కడే హాస్టల్ లో ఉండే గోపాల్ కి మాత్రమే తెలుసు.
సింధూ క్లాస్ ఆడియో కమ్యూనికేటర్ ద్వారా bipc సెకండ్ ఇయర్ క్లాసుకి కనెక్ట్ చేసింది.
సింధూ: send భరత్ కుమార్ to ఆఫీస్.
ఎదురుచూస్తున్న కూర్చుంది.
ఇంతలో తలుపు బయట వచ్చి ఆగాడు భరత్.
భరత్: మేడం లోపలికి రావొచ్చా?
సింధూ: కమ్ 
తలుపు తెరచి లోపలికొచ్చి తలుపు మూసి ముందుకు నడిచి తల దించుకొని నిలబడ్డాడు.
 సింధూ: ఏంటి కొట్టినా అని మీ గీత టీచర్ కి కంప్లైంట్ చేస్తావా? ఈ కాలేజ్ దానిదా నాదా.
మౌనంగా తల ఆడించాడు.
సింధూ: గీత చేతిలో దెబ్బ తినలేదేమో నువు.
భరత్: ఊహు… అని కన్ను తుడుచుకున్నాడు.
సింధూ: ఏంటి ఏడ్చావా కొట్టినందుకు.
తల నిలువుగా ఊపాడు.
సింధూ: ఇటు చూసి చెప్పు.
తలెత్తి, ఊ అని మళ్లీ దించుకున్నాడు. 
సింధూ నవ్వుకొని లేచి దగ్గరికెళ్లి అతడి భుజాలు పట్టుకుంది. 
సింధూ: గీత చెప్పింది కూడా నువు మంచోడివి అని కానీ నువు కొన్ని కంత్రి వేషాలు వేషావు గుర్తుందా.
భరత్: క్షమించండి మేడం. అందరి ముందు అలా కొడతారు అనుకోలేదు.
ఏడుపు మొహం చేతికి నలుపులున్నాడు.
సింధూ: నేనే సారీ చెప్తున్న. నిన్ను కొట్టినందుకు సారీ. 
భరత్: ఊహు వొద్దు మేడం తప్పు నాదే పైకి ఎక్కాను.
మళ్లీ ఏడుపొచ్చింది కుర్రాడికి.
సింధూ: అరె మళ్లీ ఏడుస్తున్నావా… ఇట్స్ ఒకే… సారీ..
భరత్: ఊహు వొద్దు మేడం మీరు సారీ చెప్పకండి.
సింధూ అతడి చేతులు పట్టుకొని బుజ్జగింపుగా కౌగిట్లో లాక్కుంది. 
భరత్ ఒక్క క్షణం ఆశ్చర్యపోయాడు. అతడి వ్యథ ఇట్టే వాలిపోయింది. సింధూ కౌగిలి వేడి అతడి మగ మనసుని చుట్టేసింది.
సింధూ: నిన్నలా అందరి ముందు కొట్టినందుకు ఎలా అనిపించిందో ఏంటో. తప్పు చేయలేదు కదా. 
భరత్ బిగుసుకుపోయున్నాడు. సింధూ వెచ్చదనం తన మనసును ఖ్యాలిని స్థంభింపచేసాయి.
ఇంకాస్త ఆమె గుండెను అతడి ఛాతికి ఇమిడించింది. 


భరత్ తనువు ఆమె గుండెలకు తాగగానే చిరు చిలిపి చెక్కిలి ఆమెలో పులకింత పుట్టించింది. 
సింధూ: వొంగు 6 ఫీట్ ఉన్నావా?
భరత్: ఊ…. అని చిన్నగా బదులిస్తూ కొద్దిగా వొంగాడు. 
ఆమె కురుల చాటు మెడలోకి అతడి మొహం పాతుకుంది. మెడ సుగంధం శ్వాసలో కలవగానే కైపెక్కిపోయాడు.
సింధూ అతడి తల వెనక నిమిరింది.
సింధూ: అర్జున్ నీ రూమ్మేట్ కదా, తనతో బాగా చదువుకో. జరిగిందాని గురించి ఆలోచించి డల్ అవ్వకు.
భరత్: హ్….. అని శ్వాస వెక్కిలి చేసాడు ఆమె సుగంధం ఆస్వాదించడం వలన.


అతడి వెచ్చని ఊపిరి ఆమె చల్లని మెడ చర్మంలో చిరుగాలి పుట్టించింది.
భరత్ తన చెంపకు రాసుకుంటున్న ఆమె మెడ కోమలత్వానికి లొంగిపోయి ముక్కు మెడవంకలో రాసాడు. 
సింధూ అతడి స్పర్శకి పరవశించింది. తల వెనక గారాబంగా నిమిరింది. 
భరత్: అందంగా ఉంటారు, యు స్మెల్ సో నైస్ మేడం.
సింధూ: ఉ….
వీపులో చేతులు జత చేసింది. ఆమె పాలపరువాల మెత్తదనం గుండెకి తగిలి కైపుగా చేతులు అన్యమస్కంగా నడుము వెనక జోడించాడు.
సింధూ: చెప్పింది ఎక్కిందా బుర్రకి.
భరత్: మ్…. అని మత్తుగా పెదవిని ఆమె మెడ పక్కల్లో మీటాడు.
అతడి తల నిమురుతూ ఇంకాస్త ఆమె మెడలోకి నొక్కేసుకుంది.
భరత్ పెదవులు మెడకి గుచ్చేసాడు. మైకంగా నడుము పక్కల్లో పట్టు బిగించాడు. 
సింధూ స్థిరత్వం బలహీనపడసాగింది. ఆమె మనసు వెలితిని భరత్ లో కనుగొనాలనే తపన మొదలైంది.
భరత్ తనున్నది గీతతో కాదు, మరో వ్యక్తి, సింధూ అని మరచిపోయి, నడుము పట్టుకొని మెడలో మత్తుగా ముద్దు పెట్టాడు.
ఒక్కసారిగా సింధూ అతడి తల పట్టుకొని లాగి నెట్టేసింది.
మైకం నుంచి తేరుకొని గందరగోళంగా ఉంది ఇద్దరికీ.
సింధూ: ఏం చేస్తున్నావ్…. 
టక్కున నేల చూసాడు.
చిరుకోపంగా చెంప మీద కొట్టింది కాస్త మెల్లిగా.
సింధూ: పో క్లాసుకి.
భరత్: ఒకే మేడమ్.
తలుపు దిక్కు తిరిగి వెళ్లిపోతుంటే, సింధూ మరోసారి అతడి చెయ్యి పట్టుకొని లాగి హత్తుకుంది.

ఇద్దరి తనువులు ఢీకొన్నాక ఇద్దరిలో ఒక మైకం చుట్టేసింది.
సింధూ అతడి మొహం పట్టుకొని కళ్ళలో కళ్లు పెట్టి సూటిగా మోహంగా చూసింది.
భరత్ అమాయకంగా ఉండిపోయాడు.
సింధూ: నన్ను కొడతావా?
కళ్లు పెద్దచేసి ఆశ్చర్యం నింపుకున్నాడు.
భరత్: ఏంటి మేడం.
సింధూ: నన్ను కొట్టు. చెల్లుకి చెల్లు అవుతుంది.
భరత్: లేదు ఏం చెప్తున్నారు, నేను మిమ్మల్ని కొట్టడం ఏంటి.
అతడి రెండు గరుకైన అరచేతుల్లో ఆమె మోము అమర్చి మృదువైన చెంపలు రాసింది.
సింధూ: కొట్టు పర్లేదు.
భరత్: నో సారీ మేడం.
చేతులు పిసికింది.
సింధూ: పర్లేదు అంటున్నా కదా ప్లీస్ కొట్టు.
భరత్ కి బుర్రకెక్కలేదు. 
భరత్: మేడం ఏంటి మీరు అనేది.
మరోసారి భరత్ ని కౌగిట్లో లాక్కుని అతడు గడ్డం కింద ముద్దు పెట్టింది.
సింధూ: ప్లీస్ నామీద కోపం ఉంటే కొట్టు. పర్లేదు. ఇక్కడ కెమెరాలు లేవు.
భరత్: వద్దు…. అని వెనక్కి అడుగువేసాడు.
సింధూ ముందుకు అడుగువేసి భుజాలు పట్టుకుంది.
సింధూ: ప్లీస్ రా కొట్టు.
భరత్: ఎందుకు మేడం?
సింధూ: నేను కొట్టిన కదా. ఏం కాదు కొట్టు. ఇప్పుడు కాదంటే నీకు ఛాన్స్ ఇవ్వను మరి.
భరత్: సీరియస్ గా?
ఇంకోసారి చెంప మీద కొట్టేసింది.
భరత్ కి చెంప మండి మెల్లిగా సింధూని తిరిగి చెంప మీద కొట్టాడు.
సింధూ: ఊహు గట్టిగా.
ఈసారి కుడి చెంప ఈడ్చి చెల్లుమనిపించాడు.
ఆఫీస్ గదిలో రీసౌండ్ వచ్చింది. 
సింధూ మంటకి చెంప రుద్దుకుంది.


ఇద్దరూ మౌనంగా ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు. 
సింధూ చెంపని ఎడమ చేత రుద్దుకుంటుంది.
భరత్ తలుపు దిక్కు చూసాడు. ఎవరూ లేరు.
సింధూ: నేను చెప్పకుండా తలుపు ఎవ్వరూ తియ్యరు.
ఎడమ చేత సింధూ చేతిని తప్పించి లాగి ఇంకో దెబ్బ సరిచాడు.
సింధూ చెంప ఎర్రబడింది. 
సింధూ: ఆఆ…. అని చేత్తో రుద్దుకుంటూ వెనక్కి అడుగు వేసింది.
భరత్ ని సూటిగా చూడలేక కిందకి మొహం వాల్చుకుంది. 
భరత్: చెయ్ అడ్డు తియ్యండి మేడమ్ ఇంకోటి ఉంది.
సింధూ తియ్యలేదు. మంటగా ఉన్న చెంపని అరచేత దాచేస్తూ ఉంది.
ఆమె గవధ పట్టుకొని మొహం పైకి ఎత్తించి ఎడమ చేత కుడి చెంప లెంపకాయ పీకితే నోట ఉమ్ము బయటికి చిల్లింది.
చెంపలకు రెండు చేతులు అడ్డు పెట్టేసుకుంది.
భరత్ ఆమె చేతులు తప్పించి తన చేతుల్లో ఆమె మొహం పట్టుకొని చెంపలు అభిమానంగా నిమిరాడు.
భరత్: ఎందుకు కొట్టమన్నారు మేడం.
సింధూ: నన్ను కొడితే నీకెలా ఉంది?
భరత్: మేడం మీ మొహం చెంప దెబ్బలు కాదు ముద్దులు చేసుకోవాలి.
సింధూ: చేసుకో.
కొట్టిన ఎడమ చెంప ఎర్రని వాత మీద వెచ్చని ముద్దు పెట్టాడు.
సింధూ: నేను పిలిచినప్పుడు రావాలి వస్తావా?
భరత్: దేనికి మేడం?
చిన్నగా చెంప దెబ్బ వేసింది.
కానీ భరత్ చేయి చాచి గట్టిగా సట్టుమని పీకాడు.
మంట ఓర్చుకుంటూ, నవ్వింది.
సింధూ: నీ ఫోన్ నంబర్ చెప్పు.
తన ఫోను తీసి డయలర్ ఓపెంచేసంది.
భరత్: 9966…..46
పేరు ఏమని save చేసుకోవాలా అని ఆగింది.
భరత్: భరత్ వద్దు మేడమ్ బిట్టు అని save చేస్కోండి.
bittu అని టైప్ చేసి సేవ్ చేసింది.
ఫోను పక్కన పెట్టేసి భరత్ మొహం పట్టుకొని లిప్స్టిక్ లేని పచ్చి స్ట్రాబెర్రీ పెదాలతో భరత్ చెంపలు ముద్దు చేసింది.
సింధూ: ఉమ్మ ఉమ్మ….ఏదో ఒక విధంగా మనం ఇక్కడ కలవాలి సరేనా. నేను చెప్పినట్టు విను.
భరత్: వినను….. అన్నాడు పొగరుగా.
చేతులు పట్టుకుంది.
సింధూ: ప్లీస్….ఆఫీస్ బయట నువు నేను చెప్పినట్టు వింటే, ఇక్కడ నువు చెప్పినట్టు నేను వింటాను.
భరత్: నిజంగా?
సింధూ: ఊ…
భరత్: నా ఒక్కడితోనేనా లేక ఇంకెవరైనా ఉన్నారా?
అనుమానంగా అడిగాడు.
సింధూ కోపం వచ్చి మళ్లీ కొట్టింది.
సింధూ: నువ్వొక్కడివేరా.
కోపంగా చూసాడు.
భరత్: చేతులు ముడుచుకో….
సింధూ చేతులు ముడుచుకుంది.
ఛడేలుమని కొట్టాడు.
కొట్టిన ఎడమ చెంప రుద్దుతూ ఆమె కింది పెదవిని స్పృశించాడు.
భరత్: ఇదంతా నమ్మబుద్ధి కావడం లేదు మేడం. కానీ నచ్చింది.
సింధూ: చాలు పో… నాకు ఫస్ట్ ఇయర్ క్లాస్ టైం అవుతుంది. ఎవ్వరికీ చెప్పకు.
భరత్: అస్సలు చెప్పను. మళ్లీ ఎప్పడు రావాలో ఫోనులో చెప్పండి.
సింధూ: ఒకే.
భరత్ ఇక ఏమీ జరగనట్టు గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకొని మాములుగా బయటికి వెళ్ళాడు.
సింధూ తన కుర్చీలో కూలపడి ఎర్రగా మండిపోతున్న చెంపలను పెదవి కొరుక్కుంటూ సిగ్గుతో రుద్దుకుంటూ, గీత చేసిన తప్పులో తీపిని తాను కూడా రుచి చేసింది. 
భరత్ మాత్రం సింధూ ఇలా ఎందుకు చేయమని చెప్పిందా అని ఆలోచిస్తూ క్లాసులోకెళ్లాడు.
అది ఏంటి అంటే, భరత్ గీతకి ఇవ్వలేనిది, సింధూ శివ దగ్గర పొందలేనిది.
.
.
.
To be continued……….

[Alonewolf1522]

సుమారు ఎనభై మంది హాస్టల్ కుర్రాళ్ళ ముందు, సింధూ కోపంగా భరత్ ను గట్టిగా లెంపకాయ వేసింది.


గందరగోళంగా తల దించుకొని ఎర్రబడిన చెంపను రుద్దుకున్నాడు.

సింధూ: ఎవడిచ్చాడు అవి?

తన తప్పేమి లేకున్నా నిందమొస్తున్నందుకు బాధ పడుతూ చిన్నగా ఊహు అని తల ఊపాడు.

సింధూ: చెప్పు ఎవడిచ్చాడు అని లాబీ మొత్తం ప్రతిధ్వనించేలా అరిచి అడిగింది.

భరత్: నాకు నిజంగా ఏం తెలీదు మేడం. నేను బ్యాగు క్లాసులో పెట్టొస్తాను, అసలు అది నా బ్యాగు కాదు. అచ్చూ నా బ్యాగ్ లాగే ఉంది.

పక్కనే చిన్నబుచ్చుకొని తన స్నేహితుడికి మద్దతు ఇస్తూ, అర్జున్: అవును మేడం మేము బ్యాగు క్లాసులో పెట్టి వస్తాము. 

సింధూ: మరి దానికి రెక్కలున్నాయా టెర్రస్ మీదకి ఎలా ఎక్కింది?
గుంపులో కొందరు హేళనగా నవ్వుకున్నారు. 
గోపాల్: నిన్న రాత్రి భరత్  మీదకి వెళ్లినట్టు రాకేష్ చూసాడంట మేడం.
రాకేష్ కి ఇటు రమ్మని సైగ చేసింది. కాస్త తడబడుతూ వచ్చాడు.
సింధూ: ఏ టైం కి చూసావు?
రాకేష్: 10 తరువాత మేడం. 
సింధూ: అప్పుడు నువ్వెందుకు బయట ఉన్నావు నిద్రపోలేదా.
రాకేష్: అది మేడం, కాసేపు కారిడారులో వాకింగ్ చేద్దామని. గాలి వస్తుంది కదా.
ముక్కుమీద కోపంతో భరత్ వంక చూసింది.
సింధూ: భరత్ రాత్రి టెర్రస్ మీదకి పోయావా?
భరత్: పోయాను…. అన్నాడు ఏడుపు మాటతో.
సింధూ: ఎందుకు?
భరత్: ఫ్రెండ్ కాల్ చేస్తే…. అంటూ తలెత్తాడు. 
మళ్లీ చెంప మీద కొట్టి చేతిలోంచి ఫోను లాక్కుంది.
సింధూ: పది దాటాక ఫోను వాడకూడదు తెలీదా స్టుపిడ్.
భరత్: క్షమించండి మేడం…. 
కన్నులోంచి నీరు జారుతుంటే చెంప తుడుచుకున్నాడు.
భరత్: నాకేమీ తెలీదు మేడం నిజంగా చెప్తున్న అసలు అది నా బ్యాగు కాదు.

గోపాల్: నీ బ్యాగు నువ్వుతప్ప ఇంకెవరూ తీస్తారు. నిన్న రాత్రి పదింటికి పైకి పోయావు, నీ బ్యాగు పైన ఉంది. ఏ పని మీద పోయావు, ఎవరితో మాట్లాడావు.

భరత్: సార్ నేను పైకి పోయినా కానీ బ్యాగు నాదగ్గర లేదు కావాలంటే రాకేష్ అడగండి.
గోపాల్: నిజమా రాకేష్?
రాకేష్: బ్యాగు లేదు.
సింధూ చూసాడు భరత్.
భరత్: నిజం మేడం ఫోను పట్టుకొని పోయాను. బ్యాగు ఎందుకు ఉందో నిజంగా తెలీదు మేడం. ఎవరో ఇదంతా కావాలనే చేస్తున్నారు. 
గోపాల్: తప్పించుకోవాలని చూడకు, హాస్టల్ గోడలు దూకడం, గర్ల్స్ కాంపస్ తొంగి చూడడం ఇవన్నీ లంగ పనులు చేసేది నువ్వు కాదా. 
సింధూ: గోపాల్ అన్నా ఆగు.
గోపాల్ మౌనం అయ్యాడు.
గోపాల్ కళ్ళ ముందు ఉన్న సాక్షుల ఆధారంగా అలా మాట్లాడడంలో తప్పు లేదను సింధూ భావించింది.

కొన్ని క్షణాలు ఆలోచించి, సింధూ: భరత్ తప్పు నీదైతే ఇప్పుడే నిజం ఒప్పుకో, ఎంక్వైరీలు, ఇన్వెస్టిగేషన్స్ అంటే కాలేజ్ పేరు రోడ్డుపాలు అవుతుంది. నీ ఒక్కడి వల్ల వీళ్ళందరూ సఫర్ అవ్వడం మంచిది కాదు.
భరత్: మేడం నాకేం తెలీదు. నేను అసలు బ్యాగు ఇక్కడికి తీసుకురాను. మా క్లాస్ వాళ్ళని అడగండి.
సింధూ అర్జున్ వాళ్ల దిక్కు చూసింది. అందరూ తలో దిక్కు చూస్తూ మౌనంగా ఉన్నారు. అర్జున్ మాత్రమే అవును అని తలాడించాడు.

సింధూ: గోపాల్ CCtv footage చూడు. క్యాంపస్ మొత్తం భరత్ ఎక్కడెక్కడ తిరిగాడో. ఎవరు చేసారో తెలిసే వరకు ఈ విషయం బాయ్స్ హాస్టల్, క్యాంపస్ దాటి బయటకి వెళ్లిందో అందరినీ డిబార్ చేసేస్తాను. భరత్, రాకేష్ ఇద్దరూ మాతో రండి.

సింధూ, గోపాల్, రాకేష్, భరత్ కలిసి మానిటర్ దగ్గరికి వెళ్లారు. గోపాల్ గత ఇరవై నాలుగు గంటల CCTV footage రివైండ్ చేసాడు. 

సాయంత్రం ఐదు గంటలకు భరత్ బ్యాగు లేకుండానే హాస్టల్ గేటు లోపలికి వచ్చాడు.
భరత్: మేడమ నేను బ్యాగు తీసుకురాలేదు చూడండి.
సింధూ: హ్మ్…. గోపాల్ మెట్ల దగ్గర రాత్రి రికార్డ్ అయ్యిందా చూడు.
భరత్ తన గదినుంచి ఫోను నొక్కుతూ బయటకొచ్చి మెట్లెక్కి పైకి పోయాడు.
సింధూ: టెర్రస్ మీద వీడేం చేశాడో చూడు.
గోపాల్: అక్కడ కెమెరా లేదు మేడం.
సింధూ భరత్ ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు.
సింధూ: నిన్న ఎంత మంది పైకి పోయారు చూడు.

గోపాల్ నిన్నటి మెట్ల దగ్గర రికార్డింగ్ చూసాడు. కనకరాజు నాలుగు సార్లు ఎక్కి దిగాడు. చీకటి పడేదాక ఎవ్వరూ పోలేదు. పదింటికి భరత్ మాత్రమే పోయాడు.

సింధూ: మొన్న మొన్నటిది చూడు.
గోపాల్: మొన్న హాలిడేస్ ఏ కదా మేడం. ఎవ్వరూ లేరు. హాస్టల్ క్లోస్ కదా.
సింధూ మళ్లీ భరత్ నే అనుమానంగా చూసింది.
భయపడి, భరత్: మేడం నిజం చెప్తున్న అది మా బ్యాగు కాదు. నా బ్యాగులో కలర్ పెన్సిల్స్ ఉంటాయి ఆ బాక్స్ పాకెట్స్ నేను అస్సలు బయటికి తీయను.
రాకేష్: మేడం కాలేజ్ లాకర్స్ లో భరత్ బ్యాగు ఉందేమో చూడండి. 
రాజేష్ ఇటు తిరిగి భరత్ గల్లా పట్టుకున్నాడు.
రాకేష్: నిజం చెప్పురా.
భరత్ అతడిని నెట్టేశాడు.

భరత్: నాకేం తెలీదు, నిజం చెప్తున్న. ఎవడో నాలాంటి బ్యాగు పైన వేసాడు. ప్లీస్ నన్ను నమ్మండి.
చికాకుగా సింధూ కాలేజ్ బిల్డింగ్ కి నడిచింది. వీళ్ళు తనవెంట వెళ్లారు.
సెకండ్ ఇయర్ bipc క్లాసుకి పోయి, భరత్ లాకర్ ఓపెన్ చేయమని చెప్పింది.
భరత్ ఫింగర్ ప్రింట్ పెట్టేసి లాకర్ ఓపెన్ చేసాడు. లోపల తన బ్లూ బ్యాగు అలాగే ఉంది, అచ్చూ బిల్డింగ్ మీద దొరికిన బ్యాగు లాగే.
అది చూసి భరత్ కి ధైర్యం వచ్చింది, తన మీద అనుమానం తొలగిపోతుందని.
జిప్పు తీసి లోపల కలర్ పెన్సిల్స్, స్కెచెస్ చూపించాడు.
భరత్: నిజం మేడం నాకేమి తెలీదు, అది ఇంకెవరిదో బ్యాగు. నేను రాత్రి పైకి పోవడం తప్పే క్షమించండి కానీ ఇలాంటి పనులు చెయ్యను మేడం. 
గీత చెప్పింది భరత్ మంచోడని, సింధూ కూడా నమ్మలేదు, కానీ గోపాల్ చెప్పిన సాక్ష్యం తర్కంగా అనిపించి అనుమానించింది.
గోపాల్: మరి ఆ బ్యాగు ఎవరిది?
సింధూ: రాకేష్ నువు పోయి అందరినీ బయటికి రమ్మను. ప్రేయర్ గ్రౌండులో నాకు 140 స్టూడెంట్స్ కనిపించాలి.
రాకేష్: ఒకే మేడం….. అని చెప్పి పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్ళిపోయాడు.
వీళ్ళు ముగ్గురూ గ్రౌండుకు నడిచారు.
కారిడార్ దాటుతూ, బయటకివచ్చే స్టూడెంట్స్ అందరినీ సింధూ గమనిస్తూ ఉంది, ఎవరైనా అనుమానస్పదంగా ఉన్నారా అని.
గోపాల్: మేడం ముకుంద్ సెకండ్ ఇయర్ mpc, విశాల్ ఫస్ట్ ఇయర్ cec, కౌశల్ సెకండ్ ఇయర్ cec, మన్విత్ సాయి సెకండ్ bipc ఇంటికి వెళ్లి రాలేదు. ఇది నిన్న నైట్ అటెండన్స్.
సింధూ: ఇప్పుడు మళ్లీ తీసుకోండి. 
విద్యార్థులందరూ గుంపుగుంపులుగా హాస్టల్ బిల్డింగ్ ముందు వరుసల్లో నిల్చున్నారు.
గర్ల్స్ హాస్టల్ బిల్డింగ్ సెకండ్ ఫ్లోరు కిటికీ దగ్గర జెడ దువ్వుకుంటూ చూస్తుంది అమూల్య.
అమూల్య: హే ఇటు రావే చూడు బాయ్స్ హాస్టల్, వాళ్ళందరూ బయట నిల్చుంటున్నారు.
సుమలత కూడా కిటికీ దగ్గరకొచ్చి చూసింది. 
అక్కడ బిల్డింగ్ ముందు అబ్బాయిలందడూ నాలుగు వరుసల్లో నిల్చుంటున్నారు.
సుమ: ఆ భరత్ గాడే ఏదో పెంట చేసుంటాడు.
భుజం మీద కొట్టి, అమూల్య: అన్నీ భరత్ ఏ చేస్తాడా ఎప్పడు తన్నే అంటావు.
సుమ: అబచ వాడిని అంటే నీకెంటే నొప్పి?
అమూల్య: తను మంచోడంట మా అక్క చెప్పింది.
సుమ: అవునవును శ్రీరాముడు, చేతిలో వీళ్లు లేదు అంతే.
అమూల్య: అబ్బ ఆపవే ఇంతకీ అసలు ఏమయిందో.
నవ్వుతూ, సుమ: ఎవడైనా పోర్న్ చూస్తూ దొరికిపోయాడేమో.
అమూల్య: ఛీ…. 
సుమ: హహహ….అబ్బో…. అమాయకురాలు.
అమూల్య: సిగరెట్ అలాంటిదేమైనా తెచ్చుకున్నారేమో.
సుమ: అయ్యుండచ్చు.
అక్కడ అందరూ వచ్చాక, 
గోపాల్: ఇవాళ ప్రొద్దున్న వచ్చినవాళ్ళు ఎవరో చేతులెత్తండి
అలా చెప్పగానే ముగ్గురు చేతులెత్తారు.
గోపాల్: విశాల్?
విశాల్: ఎస్ సార్.
గోపాల్: మన్విత్ సాయి
మన్విత్ సాయి: ఎస్ సార్ 
గోపాల్: ముకుంద్?
ఎవరో, “ సార్ ముకుంద్ ఇంకా రాలేదు, “ అని బదులిచ్చారు.
గోపాల్: ఒకే, కౌశల్?
కౌశల్: ప్రెసెంట్ సార్.
సింధూ అందరినీ పరిశీలనగా చూసింది.
సింధూ: ఎవరైనా సిగరెట్ అలవాటు చేసుకున్నారా?
అందరూ తలలు అడ్డంగా ఊపారు.
బ్యాగు ఎత్తి చూపించింది.
సింధూ: ఈ బ్యాగు సెకండ్ ఇయర్ bipc భరత్ కి ఉంది. ఇలాంటిది ఇంకోటి ఎవరికి ఉంది?
మూడో వరుస ఆఖరిలో ఒక స్టూడెంట్ పక్కకి వచ్చి, “ మేడం సేమ్ బ్యాగు ముకుంద్ కి ఉంది,” అని అరిచి చెప్పాడు.
సింధూకి ఒళ్లు మండిపోయింది. ముకుంద్ బ్యాగులో సిగరెట్, గంజాయి పొడి పెట్టుకున్నాడు. ఇంకా హాస్టల్ కి తిరిగి రాలేదు. 
సింధూ: గోపాల్ అన్న…. ముకుంద్ పేరెంట్స్ ఫోన్ నంబర్ తీసుకొని కాలేజ్ ఆఫీస్ రూములో కలువు.
గోపాల్: సరే మేడం.
సింధూ: ఒకే స్టూడెంట్స్ డిస్పెర్స్. రెడీ అయ్యి కాలేజ్ కి రండి. లెట్ అయ్యింది, ఇవాళ ఫస్ట్ పీరియడ్ సండేకి షిఫ్ట్ చేస్తాను.
“ఒకే మేడం.”
సింధూ బ్యాగు పట్టుకొని కోపంగా వెళ్లిపోయింది.
అందరూ ఇక కాలేజ్ కి తయారవ్వడానికి గదుల్లోకి వెళ్లారు.
భరత్ ని మాత్రం సింధూ పట్టించుకొకుండా వెళ్ళిపోయింది. తన మీద తప్పుడు ఆరోపణ పడడంతో భయంగా కుమిలిపోయాడు.  కానీ తాను తప్పుచేయలేదని తేలిపోయింది, ఊరట చెంది గదిలోకెళ్లాడు.
ఫోను తీసి గీతకి కలిపాడు. 
భరత్: హలో మిస్…
గీత: గుడ్ మార్నింగ్ కుక్కపిల్ల ఏంటి ప్రొద్దున్నే చేసావు?
భరత్: మీ అక్క కొట్టింది నన్ను. అందరి ముందు. వాడెవడో బ్యాగు పైన పడేసి పోతే నన్ను అనుకొని నా ఇజ్జత్ మొత్తం తీసింది.
గీత: ఎందుకురా… నువు తప్పు చెయ్యవు కదా అక్కకి కూడా చెప్పిన.
ఏడుపు ఉక్కపెడుతూ, భరత్: ఊ….నన్ను రెండు సార్లు కొట్టింది. 
గీత: ఒరేయ్ ఏడుస్తున్నావా…
భరత్: ఊ… భయమేసింది గంజాయి ఆకులు ఉన్నాయి ఆ బ్యాగులో. 
గీత: గంజాయి ఆ?
భరత్: అవును. ప్లీస్ గీత మేడం కి చెప్పవా నేను ఇంకోసారి గర్ల్స్ హాస్టల్ కూడా చూడను. చెంప వాచేలా పీకింది.
గీత: సరే సరే చెప్తాను, నువు ఏడవకు చిన్నపిల్లాడిలా పిచ్చోడా. పొరపాటు జరిగింది కదా. 
భరత్: ఊ…. కానీ భయమేసింది. 
గీత: ఏం కాదు కాలేజీకి పో, అక్కతో నేను చెప్తాను సరేనా.
భరత్: ఊ… 
గీత: ఉమ్మ… ఎవడు మనం కలిశాక నీకు బోలెడు ముద్దులు ఇస్తాను సరేనా.
భరత్: ఊ సరే…
గీత: బై…
-—
—-
కాలేజ్ బెల్లు మోగినాక, 
సింధూ ఆఫీస్ రూములో బ్యాగు టేబుల్ మీద పెట్టి కోపంగా కూర్చుంది.
గోపాల్ అడ్మిషన్ పుస్తకం పట్టుకొచ్చాడు. 
అందులో ముకుంద్ తండ్రి ఫోను నంబర్ చూసి కాల్ కలిపి సింధూకి ఇచ్చాడు.
మూడు రింగులకు అటు వైపు ఫోను ఎత్తాడు ముకుంద్ తండ్రి.
సింధూ: హలో రాజు గారు
అటునుంచి, “ హలో ఎవరు?”, అని మగ గొంతు.
సింధూ: నేను మీ ముకుంద్ కాలేజ్ ప్రిన్సిపాల్ మాట్లాడుతున్న. రాజు గారేనా మాట్లాడేది?
“నేను ముకుంద్ బాబాయిని మేడం”
సింధూ: ముకుంద్ ఇంకా హాస్టల్ కి రాలేదు, హాలిడేస్ అయిపోయాయి.
ఫోనులో ఆడవాళ్ళ ఏడుపులు పెడబొబ్బలు వినిపించాయి. సింధూ అనుమానపోయింది.
“మేడమ్ ముకుంద్ చనిపోయాడు,” అని అన్నాడు అతడు.
గోపాల్ సింధూ ఇద్దరూ అవాకయ్యారు.
సింధూ: చనిపోయాడా ఎప్పడు?
“బావిలో దూకి సూసైడ్ చేసుకున్నాడు. ఇవాళ ప్రొద్దున్నే బావిలో మృతదేహం దొరికింది మేడం. ఏదైనా ఉంటే తరువాత మేమే ఫోను చేస్తాము.” అని చెప్పి కాల్ కట్ చేసాడు.
సింధూ గోపాల్ ఇద్దరూ విన్న వార్తకు ఏం మాట్లాడాలి తెలీక చాలా సేపు మౌనంగా కూర్చున్నారు. 
తరువాత గోపాల్ నోరు తెరిచాడు.
గోపాల్: మేడం ఇప్పుడు ఏం చేసేది? బ్యాగు కంప్లైంట్ ఇవ్వడమా?
కంగారులో చిరాకు పడింది.
సింధూ: సెక్యూరిటీ అధికారి కి ఇన్ఫర్మేషన్ పోతే, news అవుద్ది గోపాల్ అన్న. ఇన్స్టిట్యూట్ కి పేరు పోతుంది.
గోపాల్: మరి ఆ గంజాయి ముకుంద్ బ్యాగులోకి ఎలా వచ్చినట్టు. దొంగ ఎవరు ఇక్కడ. పాపం భరత్ మీద అనుమానపడ్డాము. వాడిని అలా కొట్టేసారు. ఏడుస్తున్నాడేమో. నేనే తొందర పడ్డాను మేడం.
సింధూ: ఇట్స్ ఒకే. అనుమానం వచ్చింది, ఎవ్వరినీ నమ్మలేము కదా. బ్యాగు ఇలాగే తీసుకెళ్ళి స్ట్రాంగ్ లాకర్ పెట్టు. ఇప్పుడే శివకి చెప్పొద్దు. శివకి చెప్తాను ఆయన ఏదైనా కనుక్కుంటారు.
గోపాల్: సరే మేడం.
గోపాల్ బ్యాగు పట్టుకొని వెళ్లి కాలేజ్ అండర్గ్రౌండ్ ఛాంబర్ లోపల లాకర్ లో పెట్టేసి తాళం వేసాడు. 
అక్కడ అది ఉన్న విషయం శివ, సింధూ, ఛాంబర్ కట్టినవాళ్ళకి, మరియు, ఇరవై నాలుగు గంటలు ఇక్కడే హాస్టల్ లో ఉండే గోపాల్ కి మాత్రమే తెలుసు.
సింధూ క్లాస్ ఆడియో కమ్యూనికేటర్ ద్వారా bipc సెకండ్ ఇయర్ క్లాసుకి కనెక్ట్ చేసింది.
సింధూ: send భరత్ కుమార్ to ఆఫీస్.
ఎదురుచూస్తున్న కూర్చుంది.
ఇంతలో తలుపు బయట వచ్చి ఆగాడు భరత్.
భరత్: మేడం లోపలికి రావొచ్చా?
సింధూ: కమ్ 
తలుపు తెరచి లోపలికొచ్చి తలుపు మూసి ముందుకు నడిచి తల దించుకొని నిలబడ్డాడు.
 సింధూ: ఏంటి కొట్టినా అని మీ గీత టీచర్ కి కంప్లైంట్ చేస్తావా? ఈ కాలేజ్ దానిదా నాదా.
మౌనంగా తల ఆడించాడు.
సింధూ: గీత చేతిలో దెబ్బ తినలేదేమో నువు.
భరత్: ఊహు… అని కన్ను తుడుచుకున్నాడు.
సింధూ: ఏంటి ఏడ్చావా కొట్టినందుకు.
తల నిలువుగా ఊపాడు.
సింధూ: ఇటు చూసి చెప్పు.
తలెత్తి, ఊ అని మళ్లీ దించుకున్నాడు. 
సింధూ నవ్వుకొని లేచి దగ్గరికెళ్లి అతడి భుజాలు పట్టుకుంది. 
సింధూ: గీత చెప్పింది కూడా నువు మంచోడివి అని కానీ నువు కొన్ని కంత్రి వేషాలు వేషావు గుర్తుందా.
భరత్: క్షమించండి మేడం. అందరి ముందు అలా కొడతారు అనుకోలేదు.
ఏడుపు మొహం చేతికి నలుపులున్నాడు.
సింధూ: నేనే సారీ చెప్తున్న. నిన్ను కొట్టినందుకు సారీ. 
భరత్: ఊహు వొద్దు మేడం తప్పు నాదే పైకి ఎక్కాను.
మళ్లీ ఏడుపొచ్చింది కుర్రాడికి.
సింధూ: అరె మళ్లీ ఏడుస్తున్నావా… ఇట్స్ ఒకే… సారీ..
భరత్: ఊహు వొద్దు మేడం మీరు సారీ చెప్పకండి.
సింధూ అతడి చేతులు పట్టుకొని బుజ్జగింపుగా కౌగిట్లో లాక్కుంది. 
భరత్ ఒక్క క్షణం ఆశ్చర్యపోయాడు. అతడి వ్యథ ఇట్టే వాలిపోయింది. సింధూ కౌగిలి వేడి అతడి మగ మనసుని చుట్టేసింది.
సింధూ: నిన్నలా అందరి ముందు కొట్టినందుకు ఎలా అనిపించిందో ఏంటో. తప్పు చేయలేదు కదా. 
భరత్ బిగుసుకుపోయున్నాడు. సింధూ వెచ్చదనం తన మనసును ఖ్యాలిని స్థంభింపచేసాయి.
ఇంకాస్త ఆమె గుండెను అతడి ఛాతికి ఇమిడించింది. 


భరత్ తనువు ఆమె గుండెలకు తాగగానే చిరు చిలిపి చెక్కిలి ఆమెలో పులకింత పుట్టించింది. 
సింధూ: వొంగు 6 ఫీట్ ఉన్నావా?
భరత్: ఊ…. అని చిన్నగా బదులిస్తూ కొద్దిగా వొంగాడు. 
ఆమె కురుల చాటు మెడలోకి అతడి మొహం పాతుకుంది. మెడ సుగంధం శ్వాసలో కలవగానే కైపెక్కిపోయాడు.
సింధూ అతడి తల వెనక నిమిరింది.
సింధూ: అర్జున్ నీ రూమ్మేట్ కదా, తనతో బాగా చదువుకో. జరిగిందాని గురించి ఆలోచించి డల్ అవ్వకు.
భరత్: హ్….. అని శ్వాస వెక్కిలి చేసాడు ఆమె సుగంధం ఆస్వాదించడం వలన.


అతడి వెచ్చని ఊపిరి ఆమె చల్లని మెడ చర్మంలో చిరుగాలి పుట్టించింది.
భరత్ తన చెంపకు రాసుకుంటున్న ఆమె మెడ కోమలత్వానికి లొంగిపోయి ముక్కు మెడవంకలో రాసాడు. 
సింధూ అతడి స్పర్శకి పరవశించింది. తల వెనక గారాబంగా నిమిరింది. 
భరత్: అందంగా ఉంటారు, యు స్మెల్ సో నైస్ మేడం.
సింధూ: ఉ….
వీపులో చేతులు జత చేసింది. ఆమె పాలపరువాల మెత్తదనం గుండెకి తగిలి కైపుగా చేతులు అన్యమస్కంగా నడుము వెనక జోడించాడు.
సింధూ: చెప్పింది ఎక్కిందా బుర్రకి.
భరత్: మ్…. అని మత్తుగా పెదవిని ఆమె మెడ పక్కల్లో మీటాడు.
అతడి తల నిమురుతూ ఇంకాస్త ఆమె మెడలోకి నొక్కేసుకుంది.
భరత్ పెదవులు మెడకి గుచ్చేసాడు. మైకంగా నడుము పక్కల్లో పట్టు బిగించాడు. 
సింధూ స్థిరత్వం బలహీనపడసాగింది. ఆమె మనసు వెలితిని భరత్ లో కనుగొనాలనే తపన మొదలైంది.
భరత్ తనున్నది గీతతో కాదు, మరో వ్యక్తి, సింధూ అని మరచిపోయి, నడుము పట్టుకొని మెడలో మత్తుగా ముద్దు పెట్టాడు.
ఒక్కసారిగా సింధూ అతడి తల పట్టుకొని లాగి నెట్టేసింది.
మైకం నుంచి తేరుకొని గందరగోళంగా ఉంది ఇద్దరికీ.
సింధూ: ఏం చేస్తున్నావ్…. 
టక్కున నేల చూసాడు.
చిరుకోపంగా చెంప మీద కొట్టింది కాస్త మెల్లిగా.
సింధూ: పో క్లాసుకి.
భరత్: ఒకే మేడమ్.
తలుపు దిక్కు తిరిగి వెళ్లిపోతుంటే, సింధూ మరోసారి అతడి చెయ్యి పట్టుకొని లాగి హత్తుకుంది.

ఇద్దరి తనువులు ఢీకొన్నాక ఇద్దరిలో ఒక మైకం చుట్టేసింది.
సింధూ అతడి మొహం పట్టుకొని కళ్ళలో కళ్లు పెట్టి సూటిగా మోహంగా చూసింది.
భరత్ అమాయకంగా ఉండిపోయాడు.
సింధూ: నన్ను కొడతావా?
కళ్లు పెద్దచేసి ఆశ్చర్యం నింపుకున్నాడు.
భరత్: ఏంటి మేడం.
సింధూ: నన్ను కొట్టు. చెల్లుకి చెల్లు అవుతుంది.
భరత్: లేదు ఏం చెప్తున్నారు, నేను మిమ్మల్ని కొట్టడం ఏంటి.
అతడి రెండు గరుకైన అరచేతుల్లో ఆమె మోము అమర్చి మృదువైన చెంపలు రాసింది.
సింధూ: కొట్టు పర్లేదు.
భరత్: నో సారీ మేడం.
చేతులు పిసికింది.
సింధూ: పర్లేదు అంటున్నా కదా ప్లీస్ కొట్టు.
భరత్ కి బుర్రకెక్కలేదు. 
భరత్: మేడం ఏంటి మీరు అనేది.
మరోసారి భరత్ ని కౌగిట్లో లాక్కుని అతడు గడ్డం కింద ముద్దు పెట్టింది.
సింధూ: ప్లీస్ నామీద కోపం ఉంటే కొట్టు. పర్లేదు. ఇక్కడ కెమెరాలు లేవు.
భరత్: వద్దు…. అని వెనక్కి అడుగువేసాడు.
సింధూ ముందుకు అడుగువేసి భుజాలు పట్టుకుంది.
సింధూ: ప్లీస్ రా కొట్టు.
భరత్: ఎందుకు మేడం?
సింధూ: నేను కొట్టిన కదా. ఏం కాదు కొట్టు. ఇప్పుడు కాదంటే నీకు ఛాన్స్ ఇవ్వను మరి.
భరత్: సీరియస్ గా?
ఇంకోసారి చెంప మీద కొట్టేసింది.
భరత్ కి చెంప మండి మెల్లిగా సింధూని తిరిగి చెంప మీద కొట్టాడు.
సింధూ: ఊహు గట్టిగా.
ఈసారి కుడి చెంప ఈడ్చి చెల్లుమనిపించాడు.
ఆఫీస్ గదిలో రీసౌండ్ వచ్చింది. 
సింధూ మంటకి చెంప రుద్దుకుంది.


ఇద్దరూ మౌనంగా ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు. 
సింధూ చెంపని ఎడమ చేత రుద్దుకుంటుంది.
భరత్ తలుపు దిక్కు చూసాడు. ఎవరూ లేరు.
సింధూ: నేను చెప్పకుండా తలుపు ఎవ్వరూ తియ్యరు.
ఎడమ చేత సింధూ చేతిని తప్పించి లాగి ఇంకో దెబ్బ సరిచాడు.
సింధూ చెంప ఎర్రబడింది. 
సింధూ: ఆఆ…. అని చేత్తో రుద్దుకుంటూ వెనక్కి అడుగు వేసింది.
భరత్ ని సూటిగా చూడలేక కిందకి మొహం వాల్చుకుంది. 
భరత్: చెయ్ అడ్డు తియ్యండి మేడమ్ ఇంకోటి ఉంది.
సింధూ తియ్యలేదు. మంటగా ఉన్న చెంపని అరచేత దాచేస్తూ ఉంది.
ఆమె గవధ పట్టుకొని మొహం పైకి ఎత్తించి ఎడమ చేత కుడి చెంప లెంపకాయ పీకితే నోట ఉమ్ము బయటికి చిల్లింది.
చెంపలకు రెండు చేతులు అడ్డు పెట్టేసుకుంది.
భరత్ ఆమె చేతులు తప్పించి తన చేతుల్లో ఆమె మొహం పట్టుకొని చెంపలు అభిమానంగా నిమిరాడు.
భరత్: ఎందుకు కొట్టమన్నారు మేడం.
సింధూ: నన్ను కొడితే నీకెలా ఉంది?
భరత్: మేడం మీ మొహం చెంప దెబ్బలు కాదు ముద్దులు చేసుకోవాలి.
సింధూ: చేసుకో.
కొట్టిన ఎడమ చెంప ఎర్రని వాత మీద వెచ్చని ముద్దు పెట్టాడు.
సింధూ: నేను పిలిచినప్పుడు రావాలి వస్తావా?
భరత్: దేనికి మేడం?
చిన్నగా చెంప దెబ్బ వేసింది.
కానీ భరత్ చేయి చాచి గట్టిగా సట్టుమని పీకాడు.
మంట ఓర్చుకుంటూ, నవ్వింది.
సింధూ: నీ ఫోన్ నంబర్ చెప్పు.
తన ఫోను తీసి డయలర్ ఓపెంచేసంది.
భరత్: 9966…..46
పేరు ఏమని save చేసుకోవాలా అని ఆగింది.
భరత్: భరత్ వద్దు మేడమ్ బిట్టు అని save చేస్కోండి.
bittu అని టైప్ చేసి సేవ్ చేసింది.
ఫోను పక్కన పెట్టేసి భరత్ మొహం పట్టుకొని లిప్స్టిక్ లేని పచ్చి స్ట్రాబెర్రీ పెదాలతో భరత్ చెంపలు ముద్దు చేసింది.
సింధూ: ఉమ్మ ఉమ్మ….ఏదో ఒక విధంగా మనం ఇక్కడ కలవాలి సరేనా. నేను చెప్పినట్టు విను.
భరత్: వినను….. అన్నాడు పొగరుగా.
చేతులు పట్టుకుంది.
సింధూ: ప్లీస్….ఆఫీస్ బయట నువు నేను చెప్పినట్టు వింటే, ఇక్కడ నువు చెప్పినట్టు నేను వింటాను.
భరత్: నిజంగా?
సింధూ: ఊ…
భరత్: నా ఒక్కడితోనేనా లేక ఇంకెవరైనా ఉన్నారా?
అనుమానంగా అడిగాడు.
సింధూ కోపం వచ్చి మళ్లీ కొట్టింది.
సింధూ: నువ్వొక్కడివేరా.
కోపంగా చూసాడు.
భరత్: చేతులు ముడుచుకో….
సింధూ చేతులు ముడుచుకుంది.
ఛడేలుమని కొట్టాడు.
కొట్టిన ఎడమ చెంప రుద్దుతూ ఆమె కింది పెదవిని స్పృశించాడు.
భరత్: ఇదంతా నమ్మబుద్ధి కావడం లేదు మేడం. కానీ నచ్చింది.
సింధూ: చాలు పో… నాకు ఫస్ట్ ఇయర్ క్లాస్ టైం అవుతుంది. ఎవ్వరికీ చెప్పకు.
భరత్: అస్సలు చెప్పను. మళ్లీ ఎప్పడు రావాలో ఫోనులో చెప్పండి.
సింధూ: ఒకే.
భరత్ ఇక ఏమీ జరగనట్టు గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకొని మాములుగా బయటికి వెళ్ళాడు.
సింధూ తన కుర్చీలో కూలపడి ఎర్రగా మండిపోతున్న చెంపలను పెదవి కొరుక్కుంటూ సిగ్గుతో రుద్దుకుంటూ, గీత చేసిన తప్పులో తీపిని తాను కూడా రుచి చేసింది. 
భరత్ మాత్రం సింధూ ఇలా ఎందుకు చేయమని చెప్పిందా అని ఆలోచిస్తూ క్లాసులోకెళ్లాడు.
అది ఏంటి అంటే, భరత్ గీతకి ఇవ్వలేనిది, సింధూ శివ దగ్గర పొందలేనిది.
.
.
.
To be continued……….
update keka sir

[mohan1432]

సూపర్ అప్డేట్ కంటిన్యూగా అప్డేట్ ఇవ్వండి

[krish1973]

bagundi