Adultery గొలుసు కట్టు.... ఒకరి తర్వాత ఒకరు (EP 47 కలగాపులగం II on 3rd July)

[Raju777]

సరోజ, ప్రభాకర్ 

[Raju777]

ప్రభాకర్ పంట పండింది
 గోలుసుకట్టు లోని తరువాతి భామలు 

[Raj4869]

Nice update

[the_kamma232]

అబ్బా ఏం వ్రాస్తున్నారు, super excellent update bro 

[mohan1432]

సూపర్ అప్డేట్ బాగుంది కంటిన్యూగా అప్డేట్స్ ఇవ్వండి

[sunil879]

Excellent update

[Chandra228]

Nice దమయంతి సరోజ ల కుతి బాగా తీర్చేస్తునాడు

[Jeevi14th]

Niceupdate

[utkrusta]

Excellent update

[Chchandu]

Update please

[vikas123]

waiting for next update

[Sectorabcd]

సరోజ, ప్రభాకర్ 

Excellent match......

[Sectorabcd]

EP 11
దమయంతి: “ నెక్స్ట్ 6 మంత్స్ నువ్వు నేను చెప్పినట్టు నడుచుకుంటా, ఎక్కడ కూర్చోమంటే అక్కడ కూర్చోవాలి… ఎక్కడ ముంచమంటే అక్కడ ముంచాలి “
ప్రభాకర్: “ ఒప్పుకుంటున్నా”
దమయంతి: “ కానివ్వు మరి “ అని అక్కడ ఉన్న coconut డబ్బాను టేబుల్ పైన ఉన్న మొబైల్ పై విసిరింది. అది మొబైల్‌కు తగిలి కిందపడి, లైట్ ఆఫ్ అయి, రూమ్ అంతా చీకటి అయిపోయింది……… దమయంతి, ప్రభాకర్‌ను లోపలికి తీసుకొని, గట్టిగా కౌగిలించుకొని, చేతులను అతని పిర్రలపై వేసి, లోపలికి నెట్టుతూ “ కానివ్వు “ అంటూ చెవిలో హస్కీగా చెప్పింది……….
 
ఇక ఆ రూమ్‌లో……..”IIIIIIiSSSSHHHHHHHHHHHHH” అని పావు నిమిషం శబ్దం వినపడింది………..
 
 
ఇక ఆ రూమ్‌లో……..”IIIIIIiSSSSHHHHHHHHHHHHH” అని పావు నిమిషం శబ్దం వినపడింది.
శబ్దం ఆగాక, ప్రభాకర్ దమయంతి పెదాలను కిస్ చేసి, “I Love This” అన్నాడు.
దమయంతి, అతని పిరుదులపై వేసిన చేతులను కొంచెం గట్టిగా బిగించి “Love this too”, అంటూ మరోసారి ఆ రూమ్‌లో ”IIIIIIiSSSSHHHHHHHHHHHHH” అని శబ్దం నింపింది.
అతను, “హేయ్..” అంటూ విడిపోవటానికి ట్రై చేసి ఆమె పట్టు విడిపించుకోలేక, ఆమె జలాన్ని తన మోలలో వెచ్చగా ఫీల్ అయ్యాడు……”నువ్వు వేరే లెవల్ “ అంటూ పెదాలను మూశాడు.
 
కొంతసేపటికి, ఇద్దరు విడిపడ్డారు. వారి మొత్తలు, కింద నున్న బెడ్లు తడిచి ఘాటు వాసన రాసాగాయి. ఇద్దరూ నవ్వుతూ కిందికి దిగి, “నేను ముందు Bathroom కి వెళ్లి వస్తాను” అన్నది దమయంతి.
“ఇద్దరం వెళ్దాం” అన్నాడు అతడు…
“వద్దు….తెల్లవారుతుంది” అంటూ, తన పిరుదులు కదుపుతూ బాత్‌రూమ్ వైపు నడిచింది..ప్రభాకర్ టేబుల్ దగ్గరికి వెళ్లి వాయిస్ మెసేజ్ వెళ్ళిందా అని చూశాడు. మెసేజ్ వెళ్ళింది, BLUE టిక్ కూడా ఉంది, సరోజ చూసినట్టు……ప్రభాకర్ అమ్మయ్య అనుకున్నాడు, ఇంకోసారి సరోజతో గడపొచ్చు అనుకుంటూ…..
ఇంతలో బాత్‌రూమ్ నుంచి దమయంతి బయటికి వచ్చి, “వెళ్లు…తొందరగా రా…మనం వెళ్లాలి” అంటూ, తన బట్టల దగ్గరకు వెళ్లింది..ప్రభాకర్ వెళ్లి, కొంతసేపటికి బయటికి వచ్చాడు.దమయంతి అతని వైపు చిన్న టవల్ విసిరింది…అప్పటికే దమయంతి బట్టలు కట్టుకొని, రూమ్ అంతా సర్దేసింది..రూమ్‌లో ఇంకా ఘాటు వాసన అలాగే ఉంది…ముగ్గురి రసాల వాసన అది..
దమయంతి బెడ్ షీట్ తీసి, అక్కడ పడిన బెడ్ మరకపై, కొబ్బరి నూనె వేయసాగింది..”ఎందుకు” అని అడిగాడు అతను….
ఆమె “ఎవరికైనా అనుమానం వచ్చినా, నూనె అనుకుంటారు” అంటూ, రూమ్ వెనక ఉన్న కిటికీ ఓపెన్ చేసింది…మళ్ళీ బెడ్ దగ్గరికి వచ్చి కొత్త బెడ్ షీట్ వేస్తుంది వంగుతూ. ఆమె ఆకృతి చూసి, ప్రభాకర్ అలాగే నగ్నంగా ఆమెను వెనకనుంచి కౌగిలించుకొని “నీతో ఇంకో బెడ్ షీట్ చేంజ్ చేయించాలని ఉంది” అంటూ ఆమె పిరుదులను గుచ్చాడు.
ఆమె “అల్లరిపాలు చేస్తావు” అంటూ బెడ్ షీట్ పరిచేసింది.
ప్రభాకర్ “మళ్ళీ ఇలాంటి అదృష్టం ఎప్పుడో?....kab milega eisa ittefaaq” అంటూ కౌగిలించుకున్నాడు.
దమయంతి “Ittefaaq se kuch nahi hota….Everything is Planned…….మరి వెళ్దామా” అన్నది..
అతను సంకోచించసాగాడు…దమయంతి గ్రహించి “ఏంటి సరోజను ఎలా ఎదుర్కోవాలా అని ఆలోచిస్తున్నావా?”
అతను “అవును”
ఆమె “నీకు నిజంగా ఒక విషయం చెప్పాలి……తను నిజంగా, ఎవ్వరి వైపు కన్నెత్తి చూడదు….రాత్రి మిమ్మల్ని అలా చూసి నేనే నమ్మలేక పోయాను….నువ్వు సరోజ పైన ఎక్కువ ఆశలు పెట్టుకోవద్దు….నీకు ఇంకో ఛాన్స్ కూడా ఇవ్వదు” అంటూ తలుపు వైపు నడిచింది…..ప్రభాకర్ ఆమెను ఫాలో అయ్యాడు……..
 

తలుపు తీసుకొని ఇద్దరూ బయటికి వచ్చారు….ఆ శబ్దానికి, సరోజ లేచి నిలబడింది..
సరోజ ఇద్దరి వైపు చూసింది…..దమయంతి నార్మల్ గా చూసింది సరోజ వైపు…..ప్రభాకర్, సరోజతో చూపులు కలపకుండా తప్పించుకున్నట్టు, అటు ఇటు చూడసాగాడు..
దమయంతి “తెల్లవారుతుంది….బయలుదేరాలి” అంటూ ప్రభాకర్ వైపు చూసి, కొంచెం చీకటిగా ఉన్న మూల వైపు చూసి, అటు వెళ్లింది.
ప్రభాకర్, సరోజ దగ్గరికి వచ్చి, చేతిని పట్టుకొని “వాయిస్ మెసేజ్ చూశావా” అని అడిగాడు.సరోజ “మ్మ్మ్మ్” అంటూ తల తిప్పుకుంది.
దమయంతి ఖాళీ కూల్ డ్రింక్ బాటిల్‌తో వారి దగ్గరికి వచ్చింది, ప్రభాకర్ వైపు తిరిగి “తెల్లవారుతుందిగా…ఇది తీసుకొని వెళ్లు……వీధికి వెళ్లి ఎడమ వైపు వెళ్లు, నాలుగో మలుపు వైపు వెళ్తే బస్టాప్ వస్తుంది, అలా ముందుకు వెళ్తే చెరువు…అటువైపుగా వెళ్లు” అన్నది.
ప్రభాకర్ సరే అంటూ , ఇద్దరి వైపు చూసి, వెనక తలుపు తీసి వీధి వైపు నడిచాడు బాటిల్‌తో.
దమయంతి, సరోజ వైపు తిరిగి “ఏంటే, మాట్లాడకుండా ఉన్నావ్.అంత కోపంగా చూస్తున్నావ్ ఆ అబ్బాయిని?”
సరోజ “అబ్బా, గంటలోనే వాణ్ణి వెనకేసుకొస్తుంది చూడు. నా బాధ నీకు అర్థం కావట్లేదా?....అయినా నిన్నని, ఏం లాభం లే, నాతో వచ్చిన వాడు అలా ఏడిస్తే ఏం చేయాలి”
దమయంతి “నీ బాధ తెలుస్తుందిలే…కానీ అతని పైన నింద మోపకు, నేను నీతో మాట్లాడి లోపలికి వెళ్లాక, అతను కూడా వచ్చి నీతో మాట్లాడాలి అన్నాడు, నేనే ఒప్పుకోలేదు…బతిమిలాడాడు కూడా.అతన్ని నువ్వు తప్పుగా అనుకోకు”..
సరోజ “మరి నిన్ను తప్పుపట్టాలా?...ఏమన్నా అంటే పని ఉంది అంటావ్….ఏం పని అంటే చెప్పవు”
దమయంతి “ఎందుకు అడుగుతావ్?. సర్లే నువ్వు అంతగా అడుగుతున్నావు కాబట్టి పని అయ్యాక నీకు చెబుతా….పద వెళ్దాం….ఎవ్వరూ చూడక ముందే” అంటూ సరోజ చేయి పట్టుకొని వెనక డోర్ వైపు కదిలింది.
సరోజ “మన యవ్వారం ఎవ్వరూ చూడలేదన్నది ఒక్కటే, నాకు ఈ రాత్రి మిగిలిన సంతోషం” అంటూ నడిచింది….ఇద్దరూ ఇంకోసారి ఇంటి వైపు చూసి, వెనక డోర్ నుంచి బయటికి వెళ్లి, డోర్ వేశారు.
కానీ వారికి తెలియని విషయం, ఇంటి మేడ పై గదిలో నుంచి S24 Ultraతో వీడియో రికార్డ్ అయిందని….రికార్డ్ చేసింది ఎవరు?
 

తెల్లవారుతుండగా, వీధి లోకి వచ్చిన ప్రభాకర్, చెప్పిన దారి వెతుకుతూ వెళ్లసాగాడు…….పొగమంచు ఉండటంతో, తనకు దారి కరెక్ట్ గా తెలియటం లేదు…అలా ముందుకు వెళ్తుండగా….కొంచెం దూరంలో ఏదో గజ్జల చప్పుడు వినపడింది….ప్రభాకర్ ఆగి ఏంటి అని చూడసాగాడు…….అలా చూస్తూ ఉంటే, పొగమంచులో నుంచి, మెల్లగా నడుస్తూ ఒక అమ్మాయి రాసాగింది…….ఆమె దగ్గరికి వస్తుంటే, క్లియర్ గా కనపడసాగింది…….ఆమె గుడికి వెళ్ళటానికి రెడీ అయి, చీర కట్టుకొని, చేతిలో పూజ బుట్ట తీసుకొని రాసాగింది……….ఆమె ముఖం పై పడుతున్న జుట్టు సవరించుకుంటూ నడుస్తూ వస్తూ ఉంటే, దేవలోకం లోనుంచి గంధర్వ కన్య దిగివచ్చినట్టుంది……… ప్రభాకర్, ఆమెను చూసి ” చూడటానికి K Lohar లా ఉంది….సూపర్…ఏంటి, నా అదృష్టం. నాకు దారిలో పండ్లు దొరుకుతున్నాయా, లేక పండ్ల తోట లోకే నేను వచ్చానా” అనుకున్నాడు.
దగ్గరకు వస్తున్న ఆమె, ప్రభాకర్ వైపు చూసింది……అది చూసి, అతను బాటిల్ వెనక్కు పెట్టుకున్నాడు, మళ్ళీ ఎటు వెళ్ళాలా అంటూ దారి కోసం అటు ఇటు చూడసాగాడు…ఆమె అతని దగ్గరికి వస్తూ, అతను ఏదో వెతుకుతున్నట్టు అనిపించి..”మీరు దేని కోసమో వెతుకుతున్నారు” అని అడిగింది.
అతను “ అది…. ఇక్కడ బస్ స్టాప్‌కి వెళ్లే సందు ఏదో తెలియటం లేదు, పొగమంచు ఉండటం వల్ల దారి తప్పాను” అన్నాడు
ఆమె “మీరు ముందుకు వచ్చారు, అలా వెనక్కు వెళ్లి రెండో సందు” అంటూ నడవసాగింది
అతను వెంటనడుస్తూ “థాంక్స్ అండి. మీరు దొరికారు కాబట్టి సరిపోయింది….మీరు ఇంత ఉదయం వేళ???”
ఆమె “మా అమ్మ చెప్పింది, ఒక వారం రోజులు ఉదయాన్నే పూజ చేయమని……చేస్తే….” అంటూ ఏదో చెప్పబోయి “ ….మంచి జరుగుతుందని” అంటూ నిలబడి, అదో ఇలా వెళ్ళండి బస్టాప్ వస్తుంది అంటూ ముందుకు వెళ్లిపోయింది.
ప్రభాకర్ వెళ్తున్న ఆమెతో “థాంక్స్ అండి” అంటూ బస్ స్టాప్ వైపు కదిలాడు.
 


తెల్లవారి పోయింది….ఊరంతా పెళ్లి రోజుల అలసటలతో లేట్‌గా నిద్ర లేచింది..అంతా మళ్ళీ భోజనం వేళకు తయారై పెళ్లి ఇంటికి వచ్చారు…….పెళ్లి కొడుకు పెళ్లి కూతురుతో వ్రతాలు చేయిస్తున్నారు……..అమ్మలక్కలంతా పెళ్లిలో జరిగిన విశేషాల గురించి మాట్లాడుకోసాగారు…….
ప్రభాకర్ రూమ్‌కి వెళ్లి నిద్రపోయి, మధ్యాహ్నం లేచి ఫ్రెష్ అయ్యాడు.పెళ్లి అయిపోయింది వెళ్లిపోదాం అనుకొని, ఒక్కసారి సరోజకి చెప్పి వెళ్దాం అని పెళ్లి ఇంటికి వచ్చాడు…అటు ఇటు చూస్తున్న ఎక్కడా, కనపడటం లేదు….కానీ ఏవో చూపులు తనను తలుపుల వెనక నుండి చూస్తున్నాయి అనిపించసాగింది. తను కచ్చితంగా, సరోజనే అనిపించింది. అలా తోచక ఒక చోట కూర్చుండి పోయాడు…అటునుంచి వెళ్తూ ఒక లేడీ, ఇంకో లేడీతో ఇలా చెప్పసాగింది “వంట అరేంజ్ చేయటం ఈజీ అనుకున్నా…ఈ రోజు ఆ పని నేనే చేద్దామని కిచెన్‌కి వెళ్లానా, అంత మంది వంటవాళ్లను చూసే సరికి నాకు వణుకు వచ్చింది….నాతో కాదులే అని ఇప్పుడే సరోజకు చెప్పి తనను కిచెన్‌కు పంపించి వచ్చా…నాకు భారం తీరినట్టు అయిపోయింది” అనింది.
అది విని ప్రభాకర్, సరోజ కిచెన్ వైపు ఉంటుంది అనుకుంటూ కిచెన్ వైపు కదిలాడు…వంటశాలలో రెండు రూమ్ లు చూసి, ఇంకో రూమ్ లోపలికి వెళ్లబోయాడు, అప్పుడే లోపలినుంచి సరోజ బయటికి వస్తూ ఇద్దరూ ఎదురు పడ్డారు..సరోజ , ప్రభాకర్ ను చూసి వెనక్కా వెళ్లబోయింది..ప్రభాకర్ ఆమె చేయి పట్టుకొని “ఆగు మాట్లాడాలి” అన్నాడు.
సరోజ చుట్టూ చూస్తూ, ఎవ్వరూ లేరని నిర్ధారించుకొని “చెప్పు తొందరగా, ఎవరైనా వస్తారు” అన్నది..
ప్రభాకర్ “ఎందుకు నన్ను అవాయిడ్ చేస్తున్నావ్……. చాటు నుంచి మళ్ళీ ఎందుకు చూస్తావు”
సరోజ “నేనేమీ చూడలేదు…..తలుపు దగ్గర అయిన శబ్దం నాది కాదు’
ప్రభాకర్ “తలుపు చాటునుంచి అని నేను చెప్పలేదే….సరే అవన్నీ వదిలేయ్, నీకు మెసేజ్ పంపానుగా, ఇంకేమి చేయమంటావు”
సరోజ “ఏమో నాకు తెలియదు…మీరు మెసేజ్ పంపినా, లేకున్నా నాకు అది ఇప్పుడు అనవసరం…నిన్న ఏదో అనుకోకుండా అలా జరిగిపోయింది…ఇక నీతో నేను ఏమీ వాదించుకోవట్లేదు.నా కాపురంలో నేను బాగా ఉన్నాను”
ప్రభాకర్ “నువ్వు అంత మాట అన్నాక, నేను ఏం చేయగలను..కానీ నాకు మాత్రం మీ పట్ల దగ్గరి భావన ఎప్పటికీ ఉంటుంది, గుర్తు పెట్టుకోండి “
సరోజ “నిన్న జరిగిన అనుభవం, నాకు ఒక తీయని జ్ఞాపకంగా ఉంటుంది…మళ్ళీ నా కోసం వెతకొద్దు…మీకు థాంక్స్ ” అంటూ అరచేయి ముందుకు చాపింది………ప్రభాకర్ కూడా అరచేతిని ముందుకు చాపాడు…….ప్రభాకర్ చేయి, సరోజ చేయిని కలవక ముందు ఒక చేయి వచ్చి ప్రభాకర్ చేతిని తీసుకొని “హలో…..థాంక్స్ ఎన్ని సార్లు చెబుతారండి” అన్నది……ప్రభాకర్ , సరోజ ఆ పలకరింపు వైపు చూశారు.
అక్కడ, ఉదయం పొగమంచులో ప్రభాకర్ కు కనిపించిన అమ్మాయి నిలబడి ఉంది.ఆమె ఒక చేతిని సరోజ భుజంపై వేసి, ఇంకో చేతితో ప్రభాకర్ కు కరచాలనం చేస్తుంది. ముగ్గురు ఒకరి నొకరు చూసుకున్నారు.
ఆమె “ఏంటి సరోజ అక్క, ఈయనను నువ్వు ఏం సహాయం చేశావు…నీకు థాంక్స్ అంటున్నాడు”
సరోజ “ఏమీ లేదు….ఏదో కావాలంటే చెబుతున్నా…అయినా నువ్వేంటి, అతను నీకు తెలుసా”
ఆమె “ఏదో తెలుసులే, నేను కూడా నీ లాగా సాయం చేశా” అంటూ ప్రభాకర్ వైపు తిరిగి “ఉంటాఅండి…మీకు కావాల్సింది దొరికింది అనుకుంటా” అంటూ వెళ్లిపోయింది……
ఒక్కక్షణం మెరుపులా వచ్చి వెళ్లిపోయిన ఆ అమ్మాయి వైపు ఇద్దరూ చూశారు.
సరోజ “ఆ అమ్మాయి ఎలా తెలుసు నీకు”
ప్రభాకర్ “అది ఉదయం బస్ స్టాప్ దగ్గరికి వెళ్తూ ఉంటే, పొగమంచుతో దారి తప్పాను.అప్పుడు ఈ అమ్మాయి దారి చెప్పింది..అప్పుడు నేను థాంక్స్ చెబుతుంటే వెళ్లిపోయింది….మళ్ళీ ఇప్పుడు పిడుగులా పడింది” అన్నాడు..
సరోజ “ఆమె ఎవరో తెలుసా”
ప్రభాకర్ “లేదు”
సరోజ “దమయంతి పిన్ని రెండో కూతురు, అను”……నోరు తెరవటం ప్రభాకర్ వంతు అయ్యింది.


 
అందరి భోజనాలు అయిపోయాయి….ప్రభాకర్ సైలెంట్ గా కూర్చొని ఉన్నాడు….లేడీస్ మాటల్లో పడి కబుర్లు చెబుతూ మధ్యలో ప్రభాకర్ ను టీజ్ చేయసాగారు
“నెక్స్ట్ నీ పెళ్లికే కలవాలి అందరం”
“పప్పన్నం ఎప్పుడు పెడతావ్”
“మా ఊరి పిల్లనే చేసుకుంటావా, లేక పట్నం అమ్మాయి కావాలా”
“మా అన్నయ్య కూతురు ఉంది చేసుకుంటావా?”
ఇవన్నీ మాటలు ప్రభాకర్ కు వినపడటం లేదు……కానీ, తనకు కలిసిన వాళ్లు ఒకరితో ఒకరికి సంబంధం ఉండటం ఏదో విచిత్రంగా ఉంది, ఏదో స్క్రిప్ట్ లాగా…ఏమవుతుంది అంటూ ఆలోచించసాగాడు.
“ఏంటే అంతా నవ్వుకుంటున్నారు….ఆ విశేషం ఏదో నాకు చెప్పండి “ అంటూ తెలిసిన గొంతు మాటలు వినిపించాయి, ఎవరా అని చూస్తే, దమయంతి వచ్చింది…..
అక్కడ లేడీస్ “దమయంతి, ఏం లేదు…ఈ అబ్బాయికి ఇంకా పెళ్లి కాలేదట, ఎప్పుడు పెళ్లి అని అడుగుతున్నాం”
దమయంతి , ప్రభాకర్ వైపు చూసి “అలాగా, ఎవరు బాబు నువ్వు…ఈ ఊరే నా?...ఏం చేస్తుంటావు…మా ఊరి అమ్మాయిని చేసుకో, జీవితాంతం కలిసి ఉంటుంది” అనింది
అసలే అతను ఆలోచనల్లో ఉన్నాడు, దమయంతి వచ్చి అలా మాట్లాడేసరికి ప్రభాకర్ కు చిర్రెత్తుకొచ్చింది….ప్రభాకర్ మొహమాటంగా నవ్వుతూ “నా పేరు ప్రభాకర్ అండి…నాకు సగం సగం ఆన్సర్ చెప్పడం చిరాకు..పెళ్లి చేసుకుందామని డిసైడ్ అయితే మీ అందరికే ముందు చెబుతా..మీ మాట ప్రకారం నడుచుకుంటా” అన్నాడు మండుతుంటే.
“ఎందుకో అంత ఉడుక్కుంటున్నావు….వయసు అయిపోతే ఇలా అడిగే వారు కూడా ఉండరు” అనింది…అంతా నవ్వారు……
లేడీ..”దమయంతి ఇంతకీ, నీ కూతురి వడిపూజ ఎప్పుడే” అని అడిగింది
దమయంతి “4 రోజుల తర్వాత”…
లేడీ “ఆ యోగిని పూజ చేసి 4 సంవత్సరాలు పైన అయింది, ఇప్పుడు చేస్తుందటనా”
దమయంతి “ఆ మాట్లాడాను చేస్తుందట”
వారి మాటలు అర్థం కాక, ప్రభాకర్ “నేను ఇక వెళ్తానండి, మా ఊరు వెళ్లాలి…పెళ్లి చేసుకోవాలని అనిపించగానే మీ అందరికీ చెబుతాను” అంటూ అందరు లేడీస్ కి దండం పెట్టి లేచాడు…
దమయంతి “ఆగు బాబు….పెళ్లి ఇంటి వారు అందరికీ గిఫ్ట్ ఇవ్వమని చెప్పారు…నేను తెస్తా” అంటూ లేచి వెళ్లి గిఫ్ట్ తెచ్చి, పద అంటూ ప్రభాకర్ వెంట నడవ సాగింది…..
ఇద్దరూ బయటికి వచ్చాక, దమయంతి “ఏంటి అంత కోపం..”
ప్రభాకర్ “మరి…ఎవరో ముక్కు మొహం తెలియని వాడితో మాట్లాడినట్టు మాట్లాడితే కోపం రాదా?”
దమయంతి “మరి , ఏం చెప్పమంటావ్?...మనం గదిలో ముందే కలుసుకున్నామని చెప్పమంటావా?”
ప్రభాకర్ “అలా అని కాదు…కానీ మరీ అంత కఠినంగా?”
ఆమె “సరే లే….ఇంతకీ సరోజ ఏమనింది”
అతడు “లేదు నేను మాట్లాడలేదు”
దమయంతి “కోతలు కోయకు…ఈ ఊళ్లో నాకు తెలియని విషయం లేదు….మళ్ళీ కలవటానికి ప్రయత్నించవద్దందిగా”
ప్రభాకర్ “అవును “ అన్నాడు.
దమయంతి “నేను చెప్పలేదు…అది అంతే అని….సరే లే…ఈ విషయాల్లో పడి, నాకు ఇచ్చిన మాట మర్చిపోయావు”
ప్రభాకర్ “ఏం మాట”
దమయంతి “అప్పుడే మరిచావా….నేను ఏం చేయమంటే అది చేస్తా అన్నావ్….ఎక్కడ ముంచమంటే అక్కడ ముంచుతా అన్నావ్”
ప్రభాకర్ “నేను ఊరు వెళ్తున్నా…ఏమైనా పని ఉంటే కబురు చేయండి” అన్నాడు.
దమయంతి “అందుకే బయటికి తెచ్చింది…..5 రోజుల తర్వాత రిసెప్షన్  ఉంది….మా ఇంట్లో కూడా చిన్న ఫంక్షన్ ఉంది…ఆ రిసెప్షన్ కి నువ్వు మళ్ళీ రావాలి, నా పని చేసి పెట్టాలి” అన్నది.
ప్రభాకర్ అనుమానంగా దమయంతి వైపు చూశాడు…..దమయంతి “మాట ఇచ్చావ్, తప్పకూడదు” అన్నది.
ప్రభాకర్ ఆమె చేతిలో ఉన్న గిఫ్ట్ తీసుకొని, తన రూమ్ వైపు వెళ్లిపోయాడు……… దమయంతి అతని వైపు చూస్తూ, తనలో తాను
“స్టెప్ 1 నిన్న రూమ్‌లో అయింది….
స్టెప్ 2 అయిపోయింది…….
స్టెప్ 3 ఇక నా ఇంట్లో మొదలుపెట్టాలి” అనుకొని కదిలింది….

[Sectorabcd]

EP 12

Hope You all liking the flow....
Please suggest any improvements required....
కామెంట్స్  చేసిన వారికి ధన్యవాదాలు....

 
ప్రభాకర్ అనుమానంగా దమయంతి వైపు చూశాడు…..దమయంతి “మాట ఇచ్చావ్, తప్పకూడదు” అన్నది……
ప్రభాకర్ ఆమె చేతిలో ఉన్న గిఫ్ట్ తీసుకొని, తన రూమ్ వైపు వెళ్లిపోయాడు……… దమయంతి అతని వైపు చూస్తూ, తనలో తాను “స్టెప్ 1 నిన్న రూమ్‌లో అయింది, స్టెప్ 2 అయిపోయింది……. స్టెప్ 3 ఇక నా ఇంట్లో మొదలుపెట్టాలి” అనుకొని కదిలింది….
 
 
5 రోజుల తర్వాత వచ్చాడు ప్రభాకర్ ఆ ఊరికి…..రిసెప్షన్ మధ్యాహ్నం పెట్టారు…….రిసెప్షన్ చూసుకొని వెళ్లిపోదామని వచ్చాడు, ఏం బ్యాగ్ లేకుండా….డైరెక్ట్‌గా ఫంక్షన్ హాల్ కి వెళ్లాడు…..సమయం 10:30 అవుతుంది,ఏర్పాట్లు చేస్తున్నారు…..ప్రభాకర్ అక్కడ చైర్‌లో కూర్చొని మొబైల్ చూసుకోసాగాడు…..మొబైల్ చూస్తూ చుట్టూ చూశాడు…..అక్కడ దూరంగా సరోజ కనిపించింది, తను కూడా ప్రభాకర్‌ను చూసింది….ప్రభాకర్ చిన్నగా నవ్వి మళ్ళీ తన పనిలో పడిపోయాడు…..ఇద్దరూ అప్పుడప్పుడు చూసుకోసాగారు……కాసేపటికి, సరోజ లేచి వచ్చింది ప్రభాకర్ దగ్గరికి, ప్రభాకర్ మొబైల్‌లో మునిగిపోయి ఉన్నాడు.
 
సరోజ మెల్లగా దగ్గింది.
ప్రభాకర్ తల ఎత్తి చూసి, లేచి నిలబడ్డాడు, ఏంటి అన్నట్టు.
సరోజ “ఏంటి, మళ్ళీ వచ్చావ్? ఎవరు రమ్మన్నారు?”
ప్రభాకర్ “అదే రిసెప్షన్ ఉంది అని…దమయంతి చెబితే ….”
సరోజ “అంతేనా…పెళ్లి వారి రిసెప్షన్‌కి ఈమె ఆహ్వానించిందా”
ప్రభాకర్ “పెళ్లి వాళ్లు కార్డు కూడా పంపారు….దమయంతి కూడా రమ్మని పిలిచింది…అలాగే వాళ్ళ ఇంట్లో ఏదో ఫంక్షన్ ఉందట”
సరోజ “ఏ ఫంక్షన్”
ప్రభాకర్ “ఏదో పేరు తెలియదు”
సరోజ “వడి ఫంక్షన్ అందా?” అంటూ ఆతృతగా అడిగింది….
ప్రభాకర్ “అలాంటిదే ఏదో చెప్పింది”
సరోజ “అమ్మ నీ యమ్మ...ఎంత ప్లాన్ వేసింది దమయంతి పిన్ని….ఇదా దీని ప్లాన్…ఇప్పుడు నాకు అర్థం అవుతుంది…ఎందుకు నన్ను అన్ని ప్రశ్నలు వేసిందో…ఎందుకు వద్దన్నా రూమ్‌లోకి దూరిందో….అమ్మ పిన్ని ఘటికురాలివి నువ్వు..నాకు తెలియకుండా ఎన్ని పనులు చేస్తున్నావ్…” అంటూ నవ్వుతూ, జాలిగా ప్రభాకర్ వైపు చూసింది.
 ప్రభాకర్ కు ఏమీ అర్థం కాలేదు ”ఏంటి “ అని అడిగాడు
సరోజ “వడి పూజ “ అంటే తెలుసా
ప్రభాకర్ “తెలియదు”
సరోజ “అది…. దమయంతి పిన్ని కూతురు ఉందిగా….దానికి….” అంటుంటే….
”సరోజ ఇక్కడున్నావా?...నీ కోసం ఇల్లంతా వెతుకుతూ వస్తున్నాను” అంటూ ఒక మనిషి సరోజను కౌగిలించుకున్నాడు……ఎవరా అతను అని ప్రభాకర్ చూడసాగాడు…
సరోజ “ఆగండి…అందరూ చూస్తున్నారు” అంటూ విడిపించుకుంది….
అతను “నా భార్యను నేను పట్టుకుంటే అడిగేది ఎవడు, అంతే కదండీ” అంటూ ప్రభాకర్ వైపు చూసి, “ఇంతకీ ఈయన ఎవరు” అని అడిగాడు
సరోజ “పెళ్లిలో కలిశాడు….చంద్రమోహన్ బాబాయ్, దమయంతి పిన్ని గురించి అడుగుతుంటే చెబుతున్నా”
“బాబాయ్ దగ్గరికి ఎప్పుడు ఎవరో ఒకరు వస్తూనే ఉంటారు” అంటూ, “పద మనకు లేట్ అవుతుంది” అన్నాడు
సరోజ “పదండి” అన్నది
ప్రభాకర్ “సరోజ గారు, మీరు ఫంక్షన్ గురించి చెప్పారు…మీరు రావట్లేదా?”
సరోజ “లేదండి….నాకు ఎగ్జామ్స్ ఉన్నాయి, సిటీ కి వెళ్తున్నాను. మీరే ఫంక్షన్‌కి వెళ్లి తెలుసుకోండి….మీకు ఫంక్షన్ నచ్చుతుంది” అని భర్తతో వెళ్లిపోయింది కార్ వైపు.
 


రిసెప్షన్ మొదలయ్యింది…….అంతా హడావిడిగా ఉన్నారు……ప్రభాకర్ ప్రోగ్రామ్ చూస్తున్నాడు….అంతలో దమయంతి, తన భర్త చంద్రమోహన్‌తో వచ్చింది….చూడటానికి నిజంగానే చంద్రమోహన్ అనుకున్నాడు ప్రభాకర్ అతన్ని చూస్తూ…..చంద్రమోహన్ ఫంక్షన్ హాల్‌లో తిరుగుతుంటే, అంతా అతన్ని పలకరించే వాళ్లే…….ఏదో సలహా కోసం చుట్టూ తిరుగుతున్నారు……చంద్రమోహన్ “లేదయ్యా, ఈ రోజు ఆఫీస్ లేదు…రెండు రోజుల తర్వాత ఆఫీస్‌కు రండి మాట్లాడుకుందాం “ అంటున్నాడు.
దమయంతి మాత్రం, ప్రభాకర్ వైపు చూడకుండా తిరుగుతుంది. ప్రభాకర్, దమయంతి తనను గమనించలేదేమోలే అనుకున్నాడు….ఇంతలో ప్రభాకర్ మొబైల్ కు మెసేజ్ వచ్చింది. దమయంతి నుంచి వచ్చిన మెసేజ్ చదవసాగాడు….
“పిలవగానే వచ్చినందుకు థాంక్స్…..రిసెప్షన్ అయిపోయాక సాయంత్రం 16:30 కు మా ఇంటి వైపు రా…మా ఇంటి పక్క సందులో మా ఆయన ఆఫీస్ ఎంట్రీ డోర్ ఉంటుంది….బయట బోర్డు CLOSE అని ఉంటుంది….నువ్వు తలుపు నెట్టుకొని లోపలికి రా, వచ్చి తలుపు గొళ్ళెం పెట్టు….లోపల ఆఫీస్‌లో రెండు WAITING ROOMs ఉంటాయి…..వెయిట్ చెయ్యి ”
మెసేజ్ చదివి, స్టేజ్ పైన ఉన్న దమయంతి వైపు చూశాడు, దమయంతి తన వైపే చూస్తుంది…ప్రభాకర్ సరే అన్నట్టు తల పైకి కిందకి ఊపాడు.దమయంతి నవ్వి, ముందుకు కదిలింది.
 
దంపతులను ఆశీర్వదించి చంద్రమోహన్ - దమయంతి కిందకి వచ్చారు. చంద్రమోహన్ దమయంతితో అన్నాడు “ఏంటే నువ్వు అలా ఉన్నావు……నేను టూర్ నుంచి రెండు రోజులు ముందే వచ్చానని సంతోషంగా ఉంటావనుకుంటే, నువ్వేంటి ఇలా ముభావంగా ఉన్నావు?”
దమయంతి “అయ్యో నాకెందుకు సంతోషంగా లేదు…నేను బానే ఉన్నాను…కాకపోతే మన అమ్మాయి సమస్య నన్ను వేధిస్తుంది”
చంద్రమోహన్ “మనం ఏం చేస్తామే….అన్ని ప్రయత్నాలు వాళ్లు చేస్తున్నారు, మనము చేస్తున్నాము…..ఎలా రాసి ఉంటే అలా జరుగుతుంది, మన చేతుల్లో ఏముంది”
దమయంతి “అలా అని మనం ఊరుకుంటే ఎలా…ఇప్పటికే 5 ఇయర్స్ అయ్యింది, ఇంకో 2 సంవత్సరాలు ఉంటే, సమస్య చేయి దాటిపోతుంది…కొత్త సమస్యలు కూడా వస్తాయి”
చంద్రమోహన్ “అందుకేనా నువ్వు అమ్మాయిని రిసెప్షన్‌కు రావద్దు అని చెప్పింది”
దమయంతి “అవును. ఇప్పుడు దానికి మంచి రోజులు….వడి పూజ చేయిద్దామని”
చంద్రమోహన్ “సరే లే ఇక్కడ ఎందుకు ఇంటికి వెళ్లి మాట్లాడుకుందాము..ఇక్కడుంటే ఎవరైనా వినే ఛాన్స్ ఉంది..అది కాక, చూడు మగ వెధవలంతా నిన్ను కొరుక్కు తినేలా చూస్తున్నారు…పద వెళ్దాం” అంటూ బయటికి వెళ్లారు ఇద్దరూ.
“16:30” అని మళ్ళీ ప్రభాకర్‌కు మెసేజ్ వచ్చింది..
 
కార్‌లో ఇంటికి వెళ్తున్న దమయంతి ఆలోచించసాగింది…ఏంటి తన ప్లాన్, ఇంతవరకు బాగా జరిగింది, కానీ లాస్ట్ మినిట్‌లో నా మొగుడు ఊరి నుంచి వచ్చేశాడు….”ఏం చేయాలి” అని ఆలోచించి…..”ఇప్పుడు మళ్ళీ, ఏవో ఎత్తులు వేస్తే అనుమానం రావొచ్చు, కాబట్టి ఉన్నది ఉన్నట్టు చెప్పేసి….ఒప్పుకోకపోతే, అర్థం అయ్యేలా చెప్పాలి, లేదంటే కాళ్లు పట్టుకొని ఒప్పించాలి “ అని ఆలోచించ సాగింది..
చంద్రమోహన్ “ఏంటే మళ్ళీ నీ ఆలోచనలు”
దమయంతి, ఏదో నిర్ణయించుకున్నట్టు, “పదండి, మీతో ఇంట్లో మాట్లాడాలి” అన్నది…కార్‌లో ఇంటికి చేరుకున్నారు…..
 


టైమ్ 16:30 చంద్రమోహన్ దమయంతి ఇల్లు – 3 ఫ్లోర్స్ ఉన్న డ్యూప్లెక్స్ ఇల్లు 16 సెంట్లలో కట్టి విశాలంగా ఉంది…ఇంటి చుట్టూ గార్డెనింగ్ ఉంది….
ఇద్దరూ వచ్చి సోఫాలో కూర్చున్నారు….దమయంతి 1st ఫ్లోర్‌లో ఉన్న కూతురు రూమ్ వైపు చూసింది, రూమ్‌కి తలుపు వేసి ఉంది. తను నిద్రపోయింది అని నిర్ధారించుకుంది. ఇల్లంతా నిశ్శబ్దంగా ఉంది..
చంద్రమోహన్ “ఏంటే ఇది, నన్ను ఆఫీస్ రెండు రోజులు CLOSE చేయమని , బయట బోర్డు పెట్టావ్…పని వాళ్లకు రెండు రోజులు సెలవు ఇచ్చావు…సీరియస్‌గా మాట్లాడాలంటున్నావు….ఇప్పుడు చెప్పు”
దమయంతి “నేను చెప్పే మాట జాగ్రత్తగా వినండి…నేను అన్ని రకాలుగా ఆలోచించి, వేరే ఏ మార్గం లేక, ఈ మార్గాన్ని ఎంచుకున్నాను”
చంద్రమోహన్ “చెప్పు” అన్నాడు.
దమయంతి “మన రెండో దానికి పెళ్లి అయ్యి 5 సంవత్సరాలు అయ్యింది….ఇప్పటికి పిల్లజెల్ల లేరు…..మనము చూపించాం డాక్టర్స్‌కు, వాళ్ళ అత్తింటి వాళ్లు చూపించారు…ఏం ప్రయోజనం లేదు ….మన పిల్లను అడిగితే అంతా బానే ఉంది, కాపురం బానే జరుగుతుంది అంటుంది…ఏం చేయాలో నాకు తోచడం లేదు. వాళ్ళ అత్తింటి వాళ్ళ గురించి మీకు తెలుసు….ముఖ్యంగా వాళ్ళ అత్త, పెళ్లిలోనే పిల్లలు కావాలి అని మాటలు మొదలుపెట్టింది…వాళ్ళేమీ ఈజీగా తీసుకునే రకం కాదు….మీకు తెలుసు”
చంద్రమోహన్ “తెలుసు లేవే….మన లాగే వాళ్లది ఆ ఊర్లో , మంచి పలుకుబడి ఉన్న కుటుంబం…ఈ ఊర్లో నువ్వు నీ అందంతో రాజ్యం చేస్తున్నావో, ఆమె అక్కడ రాజ్యం ఏలుతుంది…మీరిద్దరూ ఒకరికి ఒకరు తీసిపోరు” అన్నాడు, ఆమెను గుర్తు చేసుకుంటూ
దమయంతి “నోరు మూయండి……ఆమె అంటే మీకు సాఫ్ట్ కార్నర్ ఉంది అని నాకు తెలుసు. కానీ ఇది సీరియస్ మేటర్. ఆమె ఎంత కలిసి ఉంటుందో, అంత కఠినంగా కూడా ఉంటుంది. ఇప్పుడు దీనికి రెండు సంవత్సరాల్లో పిల్లలు కాకుంటే, కొత్త సమస్యలు వస్తాయి”
చంద్రమోహన్ “ఏముంది IVF ట్రై చేస్తారు”
దమయంతి “మాటల్లో ఒక్కసారి ఇది వాళ్ళ అత్తతో చెప్పిందంట IVF గురించి, వాళ్లు ససేమిరా అంటున్నారు”
చంద్రమోహన్ “పిల్లలను దత్తత తీసుకోవడమే”
దమయంతి “వేరే పిల్లలను తను పెంచను, అన్నదంట దీని అత్త”
చంద్రమోహన్ “మరేంటి మార్గం…హైదరాబాద్‌కి మళ్ళీ వెళ్దామా”
దమయంతి “రెండు నెలల క్రితం అది కూడా అయిపోయింది”
చంద్రమోహన్ “మరేంటి మార్గం”
దమయంతి : మీరే చెప్పండి”
చంద్రమోహన్ ఆలోచించి, “తెలియటం లేదే, నువ్వే చెప్పు ఏదో మార్గం ఉంది అన్నావుగా”
దమయంతి “మన ఊర్లో కొన్ని ఇయర్స్ క్రితం ఒక యోగిని, పిల్లలు కలగని వాళ్లకు వడి పూజ అని చేసేది..మన ఊర్లో చాలామంది, వడి పూజ చేయించుకొని మళ్ళీ పిల్లలు కలిగిన వాళ్లు ఉన్నారు. మన ఊర్లో అందరికీ నమ్మకమే. ఆ యోగిని పూజలో ఏదో ద్రవం ఇస్తుందట, అది తాగి మొగుడు పెళ్ళాలు అమ్మాయి రెడీగా ఉన్న రోజుల్లో కలిస్తే పిల్లలు పుడతారంట. అందుకే ఆ నమ్మకంతో నేను దీని అత్తింటివారికి చెప్పి దీన్ని పూజకు తీసుకువచ్చాను. కానీ ఒక సమస్య వచ్చింది”
చంద్రమోహన్ “మళ్ళీ ఏంటి. ముందు చెప్పు, మనం సాల్వ్ చేసుకుందాము”
దమయంతి “నేను ఆ యోగినిని కలిసి పూజ గురించి అడిగాను. ఆవిడ పూజ చేసి 4 ఇయర్స్ పైన అయింది. ఆవిడ బాగా ముసలావిడ అయిపోయింది. తనలో ఆ మంత్ర శక్తులు ఇప్పుడు లేవని, తను తలుచుకున్నా ఇప్పుడు మళ్ళీ చేయలేనని చెప్పింది. అసలు ఎవ్వరికీ కలిసేది కాదట, నేను మళ్ళీ మళ్ళీ అడిగే సరికి పిలిచి ఆ సమాధానం చెప్పింది. కానీ ఇంకా ఊర్లో అంతా ఆమెకు మహిమలు ఉన్నాయని నమ్ముతున్నారు. తాను తొందర్లో కాశీకి కూడా వెళ్ళిపోతుందని చెప్పింది”
చంద్రమోహన్ “సమస్య వచ్చి పడిందే…ఏం చేద్దాం…చెప్పు నీ పరిష్కారం ఏంటో”
దమయంతి “మీరు మరో విధంగా అనుకోకూడదు…..మీకు చెప్పకుండా చేద్దాం అనుకున్నా, కానీ మీరు సడన్‌గా వచ్చే సరికి చెప్పాల్సి వస్తుంది…చెప్పాక మీ ఇష్టం.. అను తల్లి కావాలంటే మొగుడే అవసరం లేదు, మగాడు అయితే చాలు…అందుకే….”
చంద్రమోహన్ “ఏం మాట్లాడుతున్నావ్….బుద్ధి ఉందా….అంతగా పిల్లలు లేకుంటే పిల్లలు లేకుండా ఉంటారు….అంతే గానీ ఇలాంటి మార్గం చెబుతావా “ అంటూ లేచాడు
దమయంతి కామ్‌గా కూర్చొని “ఆ ఆప్షన్ కూడా లేదు….మొన్న వచ్చేటప్పుడు, వాళ్ళ అత్త చెప్పింది, “ మీరు పూజ చేయించి సమస్య తీరుస్తా అంటున్నారు కాబట్టి ఒప్పుకుంటున్నా. తొందరగా పిల్లలు పుట్టకుంటే, మా నిర్ణయాలు మేము తీసుకుంటాం” అన్నారు.”
చంద్రమోహన్ డీలా పడిపోయి కూర్చున్నాడు “ అంత మాట అన్నారా…వాళ్లు చేసినా చేస్తారు మరో పెళ్లి. ఏం చేద్దాం?”
దమయంతి “నాకు తోచినది నేను చెప్పాను. మీదే నిర్ణయం”
చంద్రమోహన్ “అది కాదే, అమ్మాయి ఒప్పుకుంటుందా….మన పరువు ఏం కావాలి…… ఎవరికైనా తెలిస్తే ఎలాగ ……కడుపు అవుతుందని గ్యారెంటీ ఏంటి?....నేను ఒప్పుకున్నా ఇవన్నీ కావాలిగా”
దమయంతి “అవన్నీ మీరు వదిలేయండి. అవన్నీ ఆడవారి విషయాలు. అసలు ఈ విషయం మీకు తెలియదు అంతే. మనం పూజ చేయించటం వల్ల పిల్లలయ్యారు అని చెప్పటమే. యోగినిని తొందరగా నేనే కాశీ కి పంపిస్తాను, సమస్య తీరిపోతుంది. “
చంద్రమోహన్ “అన్నీ నువ్వు చూసుకుంటావా”
దమయంతి “నాది గ్యారెంటీ”
చంద్రమోహన్ “అమ్మయ్య” అంటూ నవ్వాడు……”చెప్పు ఇంతకీ ఎప్పుడు చేసేది”
దమయంతి “ఈ రోజే”
చంద్రమోహన్ “ఎవరు …సక్సెస్ అవుతుందిగా”
దమయంతి “మనకు తెలిసిన దగ్గరి బంధువు వల్ల కలిశాడు. మీరే చూడండి” అంటూ కిటికీ కర్టెన్ తీసింది..
చంద్రమోహన్ వెయిటింగ్ రూమ్ వైపు చూశాడు, ప్రభాకర్ అటు ఇటు నడుస్తున్నాడు….దూరం నుంచి ముఖం కనపడటం లేదు. చంద్రమోహన్‌కి, కానీ ఆరడుగుల అబ్బాయి కనపడుతున్నాడు.
 

చంద్రమోహన్ మళ్ళీ సోఫాలో కూర్చొని ఆలోచిస్తూ, దమయంతి వైపు చూస్తూ “కుర్రాడు బానే ఉన్నాడు….కానీ…”
దమయంతి “చెప్పండి ఏమయ్యింది, తను ఈ ఊరికి కొత్త, మంచి ఉన్న కుటుంబం….గౌరవం ఉన్న అబ్బాయి….సీక్రెట్‌గా ఉంచుతాడు”
చంద్రమోహన్ “అవన్నీ చూసే నువ్వు సెలెక్ట్ చేసి ఉంటావులే, కానీ…”
దమయంతి “ఏంటి మరి”
చంద్రమోహన్ “అది…..తను…” అంటూ కిటికీ వైపు, దమయంతి వైపు చూడసాగాడు.
దమయంతి అనుమానంతో భర్తను చూసి “మళ్ళీ మీ తెలివితేటలు ఇక్కడ చూపకండి…..చెప్పండి ఏంటి?”
చంద్రమోహన్ “అది…..తను చూస్తే దుక్కలా ఉన్నాడు…మనం కూడా కలిసి 2 ఇయర్స్ అవుతుంది…..అతను నిన్ను చూసి, అసలుతో వడ్డీ కావాలి అని, నిన్ను కూడా కావాలని అడిగితే..” అన్నాడు.
దమయంతి “హవ్వ” అంటూ నోరు మూసుకుంది……కళ్ళు పద్మాల్లా పెద్దవి చేస్తూ….

[vikas123]

nice update

[styleraja]

Adigithe icheyyatame. Nice update

[arkumar69]

 superb writing n nice plot keep going 

[the_kamma232]

అబ్బబ్బబ్బబ్బా , ఇరగదీసారు 

Super narration, excellent back to back updates.

[mohan1432]

సూపర్ గా రాస్తున్నారండి ఇలాగే కంటిన్యూ చేయండి

[Vego1990]

Super updates and excellent narration. Will be waiting for your next update.
If possible give and update in this weekend. Tq