கார் சீட்டில் தலை சாய்த்து தன் வாழ்க்கையில் கடந்த 3 வாரங்களாக நடந்ததை சில நிமிடங்கள் யோசித்துவிட்டு சுற்றி மெதுவாக காரை கிளப்பி ரிஷியின் பண்ணை வீட்டைவிட்டு வெளியே வந்தாள். கொஞ்ச தூரம் தாண்டியதும் வழியில் இருந்த சிறு கிராமத்திற்காக, ஸ்பீட் பிரேக்கர் போட்டிருந்தார்கள். அதை கடப்பதற்காக வண்டியை மெதுவாக ஓட்டும்போது, அங்கிருந்த டீ கடையில் நண்பர்களுடன் அரட்டை அடித்துக்கொண்டிருந்த பிஹாரி, மாலதியின் வண்டியை அடையாளம் கண்டுகொண்டான்.
இந்த அக்கா எங்க வந்துட்டு போறாங்க என யோசித்ததில், ஸ்கூல் ஹெட்மாஸ்ட்டர் எப்பவோ "MD'யோட பண்ணை வீடு தன்னோட கிராமத்துக்கு பக்கத்துல'னு" சொன்னது ஞாபகம் வந்தது. மணி 11.30 இந்நேரத்துக்கு ஹெட்மாஸ்ட்டரை கூப்பிட வேண்டாமென அவருக்கு ஒரு மெசேஜ் தட்டி விட்டான். அவரோ உடனே அவனுக்கு போன் செய்து "என்னடா சொல்ற? நிஜமா அவ காரை பாத்தியா ?"
"சார், போட்டோ கூட எடுத்து வச்சுருக்கு சார், அனுப்புறேன் பாருங்க" என சொல்லி அவருக்கு மாலதியின் கார் போட்டோவை அவருக்கு அனுப்பி வைத்தான்.
"டேய், ஆமாண்டா இது கண்டிப்பா அந்த கொழுத்த சூத்துக்காரியோடதுதான். இதைவிட
நமக்கு ஒரு நல்ல சான்ஸ் கெடைக்காது. என்கிட்ட இதை விட்டுரு நான் அவளை நம்ம வழிக்கு கொண்டுவந்துறேன்."
"சார்...என்ன லூஸ்ல விற்றாத சார். செம பீஸ் சார் அந்த அக்கா" என சுண்ணியை தடவியபடியே அவரிடம் கெஞ்சினான்.
"டேய்....என்னைக்காவது நான் போட்ட ஃபிகெரெ நீ போடாம இருந்திருக்கியாடா?"
"ஒகே சார் ஒகே சார்" என வழிந்தான்.
ஆறு மணி நேரம் ரிஷியுடன் போட்டு துணியில்லாமல் இருந்துவிட்டும், தன கற்பை காப்பாற்றிக்கொண்டு வந்துவிட்டோம் என லேசான சந்தோஷம் இருந்தாலும், இன்னும் இரண்டு வாரங்களில் கல்யாணம் பண்ணிகொள்ளப்போகிறோம் என நினைக்கும் போது அசிங்கமாக இருந்தது. அதே சமயம் நாளை மாரிக்கு பத்திரிக்கை குடுக்க வேண்டும் என நினைத்தபோது, அவளின் தடித்த கரும்புண்டையில் பட்டாம்பூச்சி ஒன்று பறந்தது. "ஐயோ நாளைக்கு சதீஷ வேற பாக்க போகணுமே" என வாய்விட்டு சொல்லிக்கொண்டாள்.
சதீஷிடம் என்ன காரணம் சொல்லி நாளை சந்திப்பை தள்ளிபோடலாம் என நினைத்தபோது "சீ..பாவம், ஏமாந்து போயிடுவான்" என எண்ணி, மாரியை அதற்கு மறுநாள் சென்று பார்த்துவிட்டு பத்திரிகை கொடுக்கலாம் என தனக்குள் பேசிக்கொண்டே வீடு வந்து சேர்ந்தாள். அம்மாவும் அப்பாவும் ஒரு 20 நிமிடம் குடுத்த வசையை வாங்கிக்கொண்டு நகர்ந்தாள்.
இவ்வளவு இளம் வயதில் காமத்தில் இரண்டு மூன்று PhD பெற்றதை போல ரிஷியின் ஒவ்வொரு செயலும் இருந்ததை நினைத்து அவளுக்கு ஆச்சர்யமாக இருந்தது. மாரி ஒரு வகை என்றால் ரிஷி வேறொரு வகை. ஒருவன் முரடன் மற்றொருவன் கொஞ்சம் இனிமையானவன், ஆனால் இருவரும் ஒவ்வொரு வகையாக தன்னுள் இருக்கும் காமத்தை தனக்கு உணர்த்தி அவர்களும் அதில் திளைப்பது என்பது ஒரு கலை தான்.
குளிக்கலாம் என போட்டிருந்த துணிகளை கழட்டிக்கொண்டிருக்கும் போது, கோபம் அடங்கிய மாலதியின் அம்மா உள்ளே வந்து "என்னடி பசிக்கலயா?" என்றாள்.
"இல்லமா...பசிக்கல"
"என்னடி சாப்பிட்ட உங்க MD வீட்ல?"
"மில்க் ஷேக்'கும் குலாப் ஜாமூனும்". மாலதி மில்க் ஷேக் என சொன்னது ரிஷியின் 100மில்லி கஞ்சியைத்தான். அதுவும் குலாப் ஜாமூனும் சேர்ந்து அவள் பசியை சுத்தமாக மறக்கடித்தது.
"சின்ன பிள்ளை மாதிரி, இன்னும் ஒழுங்கா சாப்பிட தெரியல" என சொல்லிக்கொண்டே அவளருகில் வந்து கழுத்துக்கு கீழே தொட்டு "இங்க பாரு பிசு பிசுன்னு இருக்கு, ஒழுங்கா சாப்பிட தெரியாதா?" என்றாள். மாலதிக்கு இதயம் சில நொடிகள் நின்றுவிட்டு துடித்தது.
"சரிம்மா...எனக்கு கச கசன்னு இருக்கு, நான் குளிக்க போறேன்" என சொல்லி நகர்ந்தாள்.
பாத்ரூமில் நுழைந்து கதவை சாத்திவிட்டு துணிகளை களைந்து கண்ணாடி முன் நின்று பார்க்கையில் அங்கங்கே கன்னிப்போயிருந்தது. அதிலும் அவளின் முலைகளும், புண்டையை சுற்றியும், சூத்தின் ஓட்டையை சுற்றியும் மற்றும் தொண்டையும் வலியுடன் சேர்ந்த ஒரு சிறு எரிச்சல் இருந்தது. இருந்தாலும் ரிஷி அவளை பாடாய் படுத்தியதை நினைக்கையில் அவளின் முலைக்காம்புகள் துருத்திக்கொள்ள தவறவில்லை. "இவ்வளவு நடந்தும் ஒனக்கு அடங்கலயா ?" என அவளின் முலைகளை பார்த்து கேட்டுவிட்டு, ஷவரை திறந்து வெதுவெதுப்பான நீருக்கடியில் நின்றபோது வலியும் எரிச்சலும் குறைவது மாதிரி இருந்தது.
இதற்கிடையில், ஸ்கூல் ஹெட்மாஸ்டர் பிஹாரி பையனிடம் "டேய்....நான் சொல்ற அட்ரஸுக்கு போய், ஒரு கவர எடுத்துக்கிட்டு போய் நாளைக்கு காலைல மாலதிகிட்ட குடுத்திடு, என்ன ?"
"அதுல என்ன சார் இருக்கு ?"
"டேய்....உனக்கு இது தேவை இல்லாத கேள்வி. நான் சொன்னதை மட்டும் செய், சரியா ?" என கத்தினார்.
"சரி சார்" என பம்மினான்.
"நான் குடுத்தேன்னு சொல்லு. அவ அத பிரிச்சு பாக்குற வரைக்கும் இருந்து என்ன சொல்றான்னு கேட்டுட்டு வா".
"அந்த அக்கா ஏதாவது திருப்பி குடுப்பாங்களா சார் ?" என கேட்டதற்கு "அத பாத்துட்டு ஓங்கி உன் கன்னத்துல ஒரு அரை விடாம இருந்தானா, பேசாம திரும்பி வந்துடு" என்றார்.
அவனுக்கு இப்போது புரிந்தது அது ஒரு போட்டோவாக இருக்கவேண்டும் என்று. கொஞ்சம் யோசித்ததில் சில வாரங்களுக்கு முன்னர் ஹெட்மாஸ்டர் அவனிடம், ரிஷி வந்துபோனதுக்கு மறுநாள் அவனிடம் சொன்னது ஞாபகம் வந்தது. அதுல கண்டிப்பா MD' யும் மாலதியும் அந்த ஸ்டோர் ரூம்ல இருந்தப்போ எடுத்த போட்டோவாகத்தான் இருக்கும் என நினைத்துக்கொண்டான். இருந்தாலும் அதை பார்க்க துடித்து அவனின் சுன்னியை தேய்த்துவிட்டான்.
குளித்து முடித்து அன்று நடந்தவற்றை நினைத்துக்கொண்டே, தன கொழுத்த தொடைகளுக்குள் கையை வைத்துக்கொண்டே தூங்கி போனாள்.
காலையில் மாலதியின் அம்மா அவள் பெட் ரூம் கதைவை திறந்து "மாலதி, நான் கோவிலுக்கு போய்ட்டு வரும்போது அப்படியே மார்க்கெட்ல இன்னக்கி சமைக்க காய் வாங்கிட்டு வரேன். யாதாவது பெல் அடிச்சா போய் கதவ திற.....சோம்பேறி தனமா படுத்துகிட்டு இருக்காத" என சொல்லி அவள் "ம்ம்ம்ம்" சொன்னவுடன் கதவை சாத்தி கிளம்பினாள்.
காலிங் பெல் அடிக்கும் சத்தம் கேட்டு முழித்து, ஓவர்கோட் மாட்ட மறந்துபோய் தள்ளாடிக்கொண்டே கதவை திறந்தாள்.
"டேய் என்னடா இந்த நேரத்துல" என கோட்டை இழுத்துவிட பார்க்கையில் அப்பொழுதுதான் போட மறந்ததை எண்ணி தன்னை நொந்து கொண்டாள். பதில் சொல்லாமல் தன் மாரையே பார்த்துக்கொண்டிருந்ததை பார்த்து குனிந்து பார்த்ததில், நைட்டியின் மேல் பட்டன்கள் இரண்டும் கழண்டு அவளின் முலை காம்பை தவிர எல்லாவற்றையும் வெளிச்சம்போட்டு அந்த பீஹாரிக்கு காட்டிக்கொண்டிருந்தது. ஒரு கையை வைத்து மாரை மறைத்து இன்னொரு கையால் பளாரென ஒரு அரை விட்டாள்.
அதிர்ந்து போன பிஹாரி "நீ பட்டன் போடலேன என்ன ஏன்கா அடிக்கிற? நான் என்ன பன்னேன் ? " என கண்கலங்கியவாறே கேட்டான்.
கோபம் கொஞ்சம் தனிந்ததும் "தொறந்திருந்தா பாப்பியா ? என் முகத்த பாக்கவேண்டியது தானே ?"
"நான் என்ன பண்றது....கொஞ்சம் குட்டையா பொறந்துட்டேன். அதுனால அது தான் என்
கண்ணுக்கு நேரா இருந்துச்சு" என்றவுடன், சிரிப்பு வந்தாலும் அடக்கி கொண்டு "இந்த அரை இப்ப நீ பாத்ததுக்கு மட்டும் இல்ல, அன்னக்கி பண்ணதுக்கும்"
அவளை சீண்டி பார்க்க எண்ணி "அன்னக்கி நான் என்ன பன்னேன் ?"
"இன்னொரு கன்னமும் பழுக்கனுமா என்ன ?"
"ஒரு அரை விட்டதே என் காது இன்னும் கொய்ய்ய்னு சத்தம் போடுது" என சொல்லி "இந்தாங்க உங்களுக்கு பார்சல்" என சொல்லி கவரை அவளிடம் தினித்துவிட்டு "கொஞ்சம் தண்ணி குடுங்க, நான் குடுச்சிட்டு கிளம்புறேன்"
"உனக்கு தான் பிரிட்ஜ் எங்க இருக்கும்னு தெரியுமே, நீயே போய் எடுத்துக்கோ" என தேவையில்லாமல் அவனை அடித்துவிட்டோமோ என எண்ணி அவனை உள்ளே அனுமதித்தாள்.
பிரிட்ஜை திறந்து பாட்டிலை எடுத்து தண்ணி குடிக்கும் சாக்கில் மாலதியை கவனித்தான். அவள் மெதுவாக அந்த கவரை பிரித்து பார்த்துவிட்டு "ஆஆஆஆஆ......" என ஒரு சின்ன சத்தம் போட்டுக்கொண்டே வீட்டின் உள்ளே வந்து அங்கிருந்த சோபாவில் விழுந்தாள். அப்படி அவள் விழும்போது அவளின் முலைகள் குலுங்கி அதன் கருத்த காம்பை வெளியே காண்பித்து விட்டு சட்டைக்குள் ஒளிந்துகொண்டது.
அதை கண்ட பிஹாரி சுன்னியை தேய்த்தபடியே அவளருகில் மெதுவாக சென்று கையில் இருந்தது தான் நினைத்தது போல ரிஷியும் அவளும் ஸ்டார் ரூமில் இருந்த போட்டோ தான் என்பதை உறுதி செய்து "என்னக்கா ஏதாவது பிரச்சனையா ?" என ஒன்னும் தெரியாதவன் போல கேட்டுக்கொண்டே அருகில் வந்தான். மாலதி அந்த போட்டோவை கவருக்குள் போட்டுவிட்டு தலையை சோபாவில் சாய்ந்து என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் கண்ணீர் சிந்த ஆரம்பித்தாள்.
இது கண்டிப்பாக அந்த ஹெட்மாஸ்டர் வேலையாகத்தான் இருக்கும். ரிஷிக்கு போன் செய்யலாமா வேண்டாமா என யோசித்து அதை கைவிட்டாள். வழக்கம் போல ஸ்கூலுக்கு போவோம் அங்க என்ன நடக்குதுன்னு பொறுத்து ரிஷி போன் பண்ணலாம் என முடிவு செய்து, "டேய், உன் வேலை முடிஞ்சுடுச்சு, நீ கெளம்பு" என சொல்லி அவனை துரத்தி கதவை சாத்திவிட்டு பள்ளிக்கு கிளம்ப தயாரானாள்.
வெளியே வந்த பிஹாரி பையன் ஹெட்மாஸ்டருக்கு போன் போட்டு "சார்....பார்செல பிரிச்சு பார்த்துட்டு அப்படியே சோபால சாஞ்சு அழ ஆரம்பிச்சுட்டாங்க, பாவம் சார் அந்த அக்கா" என்றான். தனக்கு அடி விழுந்ததையோ தான் அந்த போட்டோவை பார்த்ததையோ அவன் அவரிடம் சொல்லவில்லை.
"ஒனக்கு அவளை பத்தி தெரியாதுடா, என்னய எப்படி எல்லாம் அசிங்க படுத்திருக்கா தெரியுமா?. இனிமேல் தன் இருக்கு என்னோட ஆட்டம். அவளை துணி இல்லாம என் ஆபீஸ் டான்ஸ் அட விடுறேன் பார்" என கொக்கரித்தார்.
அவள் அம்மா வரும் முன்னர் குளித்து, வழக்கம் போல புடைவை அணிந்து கார் சாவியை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பும்போது, "இது என்னடி இந்த சேலை இவ்வளவு மெல்லிசா இருக்கு. உள்ள இருக்குற பேண்டிஸ் எல்லாம் தெரியுது பார் கருமம்" என்றாள்.
"இல்லமா, சூரிய வெளிச்சத்துக்கு நேர இருக்குறதால அப்படி இருக்கு. ஸ்கூல் பில்டிங் உள்ள போன ஒன்னும் தெரியாது" என சொல்லி கிளம்பினாள்.
"இந்த காலத்து பொண்ணுங்கள புருஞ்சுக்கவே முடியல. என்ன கருமம் துணி போடுதுங்களோ" என முனகிக்கொண்டே சென்றாள்.
கொஞ்சம் கூட தான் பயந்த மாதிரி காண்பிக்க கூடாது என நினைத்துக்கொண்டே ஸ்கூலுக்கு சென்றாள். மிஞ்சி போனா ரிஷிக்கு போன் பண்ணி சொல்லிவிட வேண்டியதுதான் என யோசித்தபடியே காரை பார்க் செய்துவிட்டு இறங்கி வழக்கம்போல் தன் இளம் இடுப்பை ஆட்டி ஆட்டி நடந்து ஆபீஸ் சென்று வேலையை தொடங்கினாள். ஒரு அரை மணி கூட வேலை செய்திருக்க மாட்டாள், ஹெட்மாஸ்டரிடம் இருந்து போன். "மாலதி, கொஞ்சம் இங்க வாம்மா" என சொல்லி போனை கட் செய்துவிட்டார்.
என்ன நடந்தாலும் இந்த கீழ்த்தரமான மனிதனிடம் மாட்டிக்கொள்ளக்கூடாது என எண்ணி சேலையை சரிபார்த்து அவரின் ஆஃபீஸை நோக்கி நடை போட்டாள். உள்ளே நுழைந்து அவருக்கு வணக்கங்கள் ஏதும் செலுத்தாமல், "என்ன விஷயம் சார் ?" என கேட்டாள்.
கடுப்பான ஹெட்மாஸ்டர் "மேலதிகாரிகளுக்கு வணக்கம் சொல்லணும்னு உங்க PhD சொல்லி தரலையோ ?"
தவறை உணர்ந்த மாலதி "சாரி சார், குட் மார்னிங். என்ன விஷயம் சொல்லுங்க" என்றாள்.
"இன்னும் ரெண்டு வாரத்துல கல்யாணம் கட்டிக்க போறீங்க. நெறைய வேலை இருக்கும், எல்லாம் எப்படி போகுதுனு கேக்குறதுக்கு தான் கூப்பிட்டேன்"
"இதை போனிலேயே கேட்டிருக்கலாமே?"
"கண்டிப்பா கேட்டுருக்கலாம் தான். ஆனா நான் கேக்குற சில கேள்விகளுக்கு நீ பதில் சொல்றத மத்த ஸ்டாப் கேட்டா நல்லா இருக்காது, அதுனால தான் உன்ன என் ஆஃபீஸுக்கு வர சொன்னேன்"
"சார்...நான் எப்படி வேலை செய்வேன்னு உங்களுக்கு நல்லாவே தெரியும், அதுனால எனக்கு எந்த பிரச்னையும் இல்ல, அதுனால கேளுங்க என கால் மேல் கால் போட்டு" நிமிர்ந்து உட்கார்ந்தாள்.
"கொஞ்சம் கூட ஒன்னோட திமிர் ஒன்ன விட்டு போகாது" என சொல்லி எழுந்து போய் அவரின் ஆஃபீஸ் கதவை மூடி தாழிட்டார்.
"தப்பு பண்ணவங்க தான் சார் பயப்படணும்" என அலட்சியமாக பதிலளித்தாள்.
"நேத்து லேட் நைட் எங்கம்மா போய்ட்டு வந்த?"
"இது உங்களுக்கு தேவை இல்லாத விஷயம்"
"எனக்கு தேவை இல்லாம இருக்கலாம், ஆனா நீ இன்னக்கி சாயந்தரம் பாக்க போற உன் வருங்கால புருஷனுக்கு தேவையான விஷயம்"
"சார்....நீங்க தேவை இல்லாம என் விஷயத்துல தலையிடுறீங்க. வேலை சம்பந்தமா என்ன வேணா கேளுங்க அதுக்கு நான் பதில் சொல்றேன். ஆனா இதை பத்தி நான் பேச விரும்பல"
"சரி, நீ அப்ப கிளம்பலாம். நான் மத்ததை சதிஷ்கிட்ட பேசிக்குறேன்" என சொல்லிவிட்டு கதவின் மேலிருந்த தாழ்ப்பாளை கீழே இறக்கி திறக்கப்போனார். ஓடிப்போய் இடது கையை தூக்கி அவரின் கைமேல் வைத்து திறப்பதை தடுத்து "ப்ளீஸ்......சதிஷ்கிட்ட எதுவும் சொல்லீராதீங்க" என கெஞ்சாமல் கெஞ்சினாள். தூக்கியிருந்த அவளது இடது கையை கீழே இறக்க விடாமல் அவரது வலது கையால் பிடித்துக்கொண்டார். இடது கை தூக்கியிருந்ததால் மாலதியின் சேலை விலகி குழைந்த வயிறும் குழி விழுந்த தொப்புளும் முதல் முறையாக ஒரு அடி தூரத்தில் எந்த இடைஞ்சலும் இல்லாமல் அவருக்கு தெரிந்தது.
தூக்கியிருந்த கையின் அக்குளில் இருந்து வந்த வேர்வை மற்றும் சென்டின் கலவையான மனம் அவரின் மூக்கை துளைத்து அந்த காம அரக்கனின் மூளையில் வக்கிரம் என்ற தீ கொழுந்து விட்டு எரிய ஆரம்பித்தது.
மெதுவாக கண்களை உயர்த்தி அவளின் சேலை விலகி கொழுத்த கரு முலைகள் ஜாக்கெட்டில் திமிறிக்கொண்டு இருப்பதை பார்த்தார். கொஞ்ச நேரம் பொறு உங்களை அவுத்து விடுறேன் என எண்ணியபடி வியர்திருந்த அக்குளுக்கு அருகில் சென்று நன்றாக மூச்சை இழுத்து "ஆஹா....உன்னைய வேற எதுவும் பண்ணவேண்டாம். இந்த வாசனையை மோந்து பாத்துகிட்டு இருந்தாலே போதும்".
"என் கைய விடுங்க....
இல்லேனே நான் போலீசுக்கு போன் பன்னீடுவேன்." என்று திமிறினாள்.
"சரி..... நான் கைய விட்டுடுறேன். ஆனா நான் சதிஷ்சுக்கு போன் போட்டு, தம்பி தம்பி இன்னும் ரெண்டு வாரத்துல கல்யாணத்த வச்சுக்கிட்டு உன் வருங்கால பொண்டாட்டி நைட் பதினோரு மணிக்கு எங்க சுத்திட்டு வர்றானு கேளுப்பா" அப்படீனு மட்டும் சொல்லீட்டு போனை வச்சுடுறேன். இது ஒனக்கு ஒகேனா சொல்லு நான் உன் கைய விட்டுடுறேன்"
"ப்ளீஸ்.... நீங்க என் அப்பா வயசு. இப்படி பேசலாமா? என் வாழ்க்கைய கெடுக்க பாக்குறீங்க". மாலதிக்கு கொஞ்சம் கூட தோணவில்லை அவருக்கு சதிஷ்சை எப்படி தெரியும் என்று.
"உன் வாழ்க்கைய கெடுக்கிறது என்னோட என்னம் இல்ல, ஆனா உன்னைய மட்டும் கொஞ்சமா கெடுத்துக்கிறேன், சரியா?" என கேட்டு மாலதியின் பதிலை எதிர்பாராமல் தன் நாக்கை நீட்டி, பயத்தினால் மேலும் கொஞ்சம் வேர்திருந்த அவளின் அக்குளை கீழிருந்து மேல் நோக்கி அவளை பார்த்துக்கொண்டே எந்த அவசரமும் இல்லாமல் நக்கினார்.
வேர்வையில் நனைந்திருந்த மாலதியின் அக்குள் இப்போது அவரின் நாற்றமெடுத்த எச்சிலால் நனைந்தது. அருவருப்பு பட்டு அவளின் உடல் குலுங்கியதில் அவளது மதர்த்த முலைகளும் இடதும் வலதும் ஆடிவிட்டு நின்றது.
"எங்க இன்னும் கொஞ்சம் அழு பாப்போம்" என கூறியதற்கு மாட்டேன் என்கிற மாதிரி தலையசைத்தாள்.
"முரட்டு குதிரை மாதிரி ஆட்டிக்கிட்டு போவியே, உன்னோட நிலமைய இப்ப பாத்தியா? நான் தான் சொன்னேன்ல, உன்னைய அம்மணமா இந்த ஸ்கூல்ல ஓட விடுறேன்னு"
"உங்க கால்ல விழுந்து மன்னிப்பு கேக்குறேன். நான் உங்ககிட்ட ஏதாவது தப்பா நடந்திருந்தா என்னய மன்னிச்சிருங்க... ப்ளீஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்" என கெஞ்சினாள்.
"சரி.... உனக்கும் வேண்டாம் எனக்கும் வேண்டாம். என் கால்ல நீ மூணு தடவ விழணும். எப்படி விழணும்னு நான் தான் முடிவு பண்ணுவேன். ரெண்டாவது, நேத்து ராத்திரி என்ன நடந்துச்சுனு ஒன்னு விடாம என்கிட்ட சொல்லணும். இது ரெண்டுக்கும் ஒகேனா சொல்லு. இல்லாட்டி நான் கையை விடுறேன் நீ திரும்பிக்கூட பாக்காம போகலாம்"
எங்கே தன் கல்யாணம் நின்றுபோய், தன் அப்பா அம்மாவிற்கு கேட்ட பேர் வந்துவிடுமோ என பயந்தும், எங்கே சதிஷ்சுக்கு உண்மை தெரிந்து விடுமோ என பயந்தும் "சரி" என்றாள்.
"நீ என்ன சொல்றேன்னு எனக்கு கேக்கல. வயசாயிருச்சுல்ல, கொஞ்சம் சத்தமா சொல்லு பாப்போம்"
"நான் உங்க கால்ல விழுறேன்"
"ம்ம்ம்ம்ம்....சும்மா அப்படி சொன்னா எப்படி ? நான் சொல்ற மாதிரி விழணும்"
"சரி....நான் நீங்க சொல்ற மாதிரி உங்க கால்ல விழுறேன்" என்று மாலதி சொல்லிக்கூட முடிக்கவில்லை, பிடித்திருந்த அவளின் கையை கீழே விட்டுவிட்டு "உன் சேலைய உருவி போட்டுட்டு, கும்முனு இருக்குற முலையையும் சூத்தையும் ஆட்டிகிட்டு வந்து என் கால்ல விழு பாப்போம்" என தெனாவெட்டாக கூறிக்கொண்டே போய் அவரின் சேரில் உக்கார்ந்தார்.
"What the heck are you saying?" என அவளையும் அறியாமல் வார்த்தைகள் வந்து விழுந்தன.
"ஏய்...இந்த பருப்பெல்லாம் என்கிட்ட வேணாம். பேசாம மூடிகிட்டு, வெங்காய சருகு மாதிரி இருக்குற அந்த சேலைய புடுங்கி போட்டுட்டு ஒழுங்கா வந்து என் கால்ல விழு. இல்லேனா போய் உன் வேலைய பாரு. எனக்கும் இங்க தலைக்கு மேல வேலை இருக்கு" என சொல்லி அவரின் கம்ப்யூட்டரில் ஏதோ வேலை பார்க்க ஆரம்பித்தார்.
கொஞ்ச நேரம் என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் நின்ற மாலதி மெதுவாக கண் கலங்கியபடி முந்தானையை சரியவிட்டு கருப்பு வெண்ணையை போலிருந்த அவளின் வயிற்றிலிருந்த கொசுவத்தை மெதுவாக வெளியே எடுத்துவிட ஆரம்பித்தாள். முழு கொசுவமும் வெளியே வந்தவுடன் சேலையை கீழே போட மனமில்லாமல் கையில் பிடித்துக்கொண்டே பொலபொலவென்று கண்ணீர் விட்டபடி "இப்பகூட ஒன்னும் ஆகல சார், என்னய விட்டுடுங்க...ப்ளீஸ்ஸ். உங்களுக்கு என்னய பிடிக்கலேனா நான் வேலையைக்கூட விட்டுடுறேன்"
சேரில் இருந்து எழுந்து வந்து மாலதியின் கையிலிருந்த சேலையை பிடுங்கி வீசிவிட்டு "உன்னைய எனக்கு பிடிக்குமா பிடிக்காதான்னு நீ இன்னக்கி நடந்துகிறதுலதான் இருக்கு. வாடி குட்டி....சமத்தா வந்து என் கால்ல விழு இப்போ" என சொல்லி மீண்டும் சேரில் சென்று அமர்ந்தார்.
அன்ன நடை போட்டுக்கொண்டே அவரின் முன்னாள் சென்று குனிந்து ஒரு கையால் அவரின் காலை தொட்டுவிட்டு நிமிர்ந்தாள். "இது எந்த ஊர் பழக்கம் ? அரசியல்வாதிங்க தலைவர்கள் கால்ல எப்படி விழுவாங்கன்னு பாத்திருப்பதான, அது மாதிரி எந்த அவசரமும் இல்லாம விழணும்."
கொஞ்சம் பின்னால் நகர்ந்து போய் மெதுவாக குனிந்து கீழே விழப்போகும் போது "எங்க அப்படியே நின்னுகிட்டு என்னய கொஞ்சம் பாரு" என்றார்
குனிந்தவாறே மாலதி தலையை மட்டும் தூக்கி அவரை பார்க்கும் போது "ஆஹா....இத பாக்குறதுக்கு தானே இவ்வளவு பாடுபட்டேன். இங்க உக்காந்துகிட்டு உன் முலைய பாக்குறது எப்படி இருக்கு தெரியுமா ? ஒரு பெரிய பனம்பழத்த நடுவுல கீறிவிட்ட மாதிரியும் உனக்கு வேர்த்து இருக்குறதால ரொம்ப ஷைனிங்காவும் வேற இருக்கு." என சொல்லிக்கொண்டே தன் போனில் போட்டோ எடுத்துக்கொண்டார், பின்னால் ஏதாவது நடந்தால் நடந்ததை திசை திருப்ப வசதியாக இருக்குமென்று. தான் இப்போது என்ன சொன்னாலும் அவர் கேட்க போவதில்லை என மாலதி அமைதியாக இருந்தாள்.
கையை கொண்டு அவளின் மாரை மறைக்க முயற்சிக்கையில் "ம்ம்ம்ம்ம்....எதுக்கு மாலதி இந்த பாசாங்கெல்லாம், இன்னும் என்ன என்னமோ எனக்கு காமிக்க போற, இதெல்லாம் ஒண்ணுமே இல்ல" என சொல்லி அவரின் விரலை தன பாதத்தை நோக்கி நீட்டினார். கோவிலில் கர்பகிரகத்தை சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து வணங்குவதை போல குப்புற படுத்து தன முலைகள் தரையில் நசுங்க அவரின் பாதத்தை இரு கையால் தொட்டாள்.
"ஒன்னோட முலை தான் கொள்ளை அழகுனா ஒன்னோட துருத்திகிட்டு இருக்குற ரெண்டும் சூத்தும் அதவிட அழகுடி" என மாலதிக்கு அவர் இதுவரை குடுத்த மரியாதையை காற்றில் பறக்கவிட்டார். "எங்க படுத்துகிட்டே உன் சூத்தை ஆட்டு பாப்போம்" என்றதும் அரைமனதாக மாலதி அவளின் இடுப்பை ஆட்ட அவளின் கருஞ்சூத்து இடதும் வலதும் ஆட்டம்போட்டு ஒருவழியாக நின்றது.
"ஒன்னய நிக்க வச்சு இப்படி உன் சூத்த ஆட விட்டு ஏன் மூஞ்சிய அதுல வச்சு தேய்கனும் போல இருக்கு எனக்கு"
"யாரவது வந்துட போறாங்க சார். நான் சேலைய கட்டிக்கிட்டு போய் என் வேலைய பாக்குறேன்....ப்ளீஸ்".
"என்னது இப்பதான் நம்ம விளையாட்டே ஆரம்பிக்குது, நீ கிளம்புறேன்னு சொல்ற? கவலையே படாத, என்னோட ஆபீஸ் கதவு மூடி இருந்தா ஒருத்தரும் கதவை கூட தட்ட மாட்டாங்க"
"மெதுவா எந்திரிச்சு கதவு பக்கத்துல போய் உன் ஜாக்கெட்ட கழட்டி போட்டுட்டு, மெதுவா வந்து மறுபடியும் என் கால்ல விழு பாப்போம்" என சொல்லிவிட்டு கம்ப்யூட்டரில் தன் வேலையை பார்க்க ஆரம்பித்தார்.