Login

Jalsaa

1

HELPLESS

రాత్రి పన్నెండు దాటింది. ఊరి చివర వీధులు. చెత్త కుప్పలు. ఖాళీ మందు సీసాలు. కొన్ని గుడిసెలు. కప్పు మీద టైర్లు కూడా లేచి ఎగిరేలా వీస్తున్న గాలి దుమారం. కంటికి కనపడనంత ఏర్పడిన దుమ్ము నుంచి ప్రశాంతంగా మారి ఒక్కో చినుకు పడుతూ నిమిషాల్లోనే చెట్లని సైతం తొక్కేయాలని చూసే గాలి వీస్తుంది. చెవులు సైతం చిల్లులు పడేలా ఆకాశం ఉరుముతుంది. రాళ్ళ వర్షం ఇనప రేకుల మీద పడి గోల చేస్తుంది. పక్కపక్కనే కూర్చుని మాట్లాడుకున్నా వినపడనంత రుద్రతాండవం చేస్తుంది ప్రకృతి.

ఆ గుడిసెల్లో మూడో గుడిసె ముందు తెల్ల అంబాసిడర్ 9499 కారు ఆగి ఉంది. గుడిసెలో తడిక పట్టుకుని బైటికి చూస్తున్నాడు రాజా. ప్రకృతిని తిడుతూ వెనక్కి తిరిగి చూసాడు. అదే గుడిసెలో మూలకి ఎడమ వైపు కూతురినీ.. కుడి వైపు కొడుకుని ఒళ్ళో పడుకోబెట్టుకుని బిక్కు బిక్కుమంటూ రాజా వైపు చూస్తుంది మంజు. ఆమె జాకెట్ చినిగి ఉంది, పెదం నుంచి సన్నగా రక్తం కారుతుంది. చిందరవందర జుట్టు. చినిగిపోయిన చీర. కళ్ళలో భయం. ఒంట్లో ఒణుకు. కాసేపటికి ప్రకృతి కొంచెం శాంతించింది, రాజా మంజు వైపు నడిచాడు.

ఇటు చూడు మంజు.. మగ దిక్కు లేనిదానివి, నిన్నీ సమాజం బతకనియ్యదు. ఎంతైనా నా ఫ్రెండ్ పెళ్ళానివి. నా మాట విని నాతో వచ్చేయి. నిన్ను నేను ఉంచుకుంటాను. కనీసం నీకు నీ బిడ్డలకి ఇంత తిండి, ఉండటానికి చోటైనా దొరుకుతాయి. లేదంటే ఇలానే బతుకు అని వెనక్కి తిరిగి వెళ్లిపోతుంటే పెదం తుడుచుకుంది మంజు. రాజా తడిక తీస్తుంటే మంజు నోటి నుంచి వస్తాను అన్న మాట విని రాజా నవ్వుకున్నాడు.

9499 అంబాసిడర్ కారు సిటీ చివరికి చేరింది. రాజా చెప్పినట్టే మంజుకి ఉండటానికి చోటు, తిండికి బట్టకి లోటు లేకుండా ఏర్పాటు చేసాడు. రెండు గదుల ఇల్లు అది. ఒక గదిలోనే కిచెన్ ఉండటానికి ఏర్పాటు చేఉకోమని, ఇంకో గది మాత్రం తనకి మంజుకి అని వంకరగా నవ్వుతూ చెప్పాడు రాజా. మంజు ఒప్పుకుంది. ముందు గదిలో పిల్లలిద్దరికీ అన్నం పెట్టుకుని పడుకోబెట్టిన తరువాత వెనక గదిలో మొడ్డ లేపుకుని ఎదురు చూస్తున్న రాజా దెగ్గరికి వెళ్లి పడుకున్న ఇద్దరు పిల్లల్ని చూస్తూ తలుపు వేసుకుంది.