22-04-2026, 09:08 AM
COME BACK SOON NANBA. WE ARE WAITING VERY LONG TIME FOR YOUR UPDATES
♥️♥️⭐காத்தவராயன் மரணத்தில் மறையாதவன், அவள் அவன் மரணத்தையே வென்றவள்.Running
23-04-2026, 09:34 PM
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)
23-04-2026, 09:36 PM
EPISODE - 154
[b]பொதிகை மலையின் புனிதக் காற்றும், அகத்தியர் இட்ட அந்தச் சக்திவாய்ந்தக் கட்டுப்பாடும் ஆராதனாவின் உடலுக்குள் இருந்த காத்தவராயன் அரக்க சக்தியை அடியோடு பிடுங்கி எறிந்திருந்தது. அதுவரை அவளை இயக்கி வந்த காத்தவராயனின் வீரியம் சட்டென வடிந்ததும், ஒரு மரம் சாய்வது போல அவள் வீராவின் கைகளிலேயே சரிந்தாள்.
அகத்தியர் அன்று ராவணனுக்கு இட்ட சாபம்—"எந்தவொரு தீய சக்தியும் என் மலையின் எல்லைக்குள் நுழைய முடியாது"—என்பது இத்தனை நூற்றாண்டுகள் கழித்தும் ஆராதனாவின் உடலில் இருந்த அரக்கனை முடக்கிவிட்டது.
ஆனால், அந்தப் புனிதமான சூழலிலும் வீராவின் உள்ளத்தில் ஊறியது புனிதமல்ல; அது ஆதி காலத்து வேட்கை.
மயங்கிக் கிடந்த ஆராதனாவின் மேனி, பொதிகையின் இதமான வெயிலில் இன்னும் ஜொலித்தது. வீரா அவளைப் பார்த்தான். அவளது பால் வண்ண உடல் வியர்வையில் நனைந்து, அணிந்திருந்த ஆடை அவளது அழகிய வளைவுகளோடு ஒட்டிப் போய் ஒரு ஓவியம் போலக் காட்சியளித்தது.
அவளது செக்கச் சிவந்த இதழ்கள் லேசாகத் திறந்திருக்க, மூச்சுக்காற்று சீராக வந்து கொண்டிருந்தது. வீரா மெல்லத் தன் விரலால் அந்த இதழ்களை வருடினான். ஒரு மின்சாரம் அவன் உடல் முழுக்கப் பாய்ந்தது.
இதழ்களில் இருந்து மெல்லக் கீழே இறங்கிய அவன் விரல், அவளது கழுத்தின் மென்மையான வளைவுகளில் கோலம் வரைந்தது. அவனது தீண்டல் பட்டதும், மயக்கத்திலும் அவளிடம் இருந்து ஒரு மெல்லிய சுகமான முனகல் (Moan) வெளிப்பட்டது.
அவளது உடலின் வாசம், அந்தச் சந்தன வியர்வையின் மணம் வீராவின் ஆண்மையைக் கிளறிவிட்டது. அவனது கட்டுப்பாடுகள் மெல்லத் தளரத் தொடங்கின.
அவன் விரல்கள் கழுத்தில் இருந்து மெல்ல இறங்கி, அவளது ஆடையின் விளிம்பைத் தொட்டன. ஏறி இறங்கும் அவளது மார்பின் வனப்பு, அவனது கண்களுக்கு ஒரு விருந்தாக அமைந்தது. ஆடையின் மேலேயே அவன் விரல்கள் அவளது மார்பின் சரிவுகளைத் தீண்டியபோது, அவளது சந்தன வியர்வையின் ஈரம் அவன் கைவிரல்களில் ஒட்டிக்கொண்டது.
அங்கிருந்து அவன் கைகள் ஒரு பாம்பைப் போல ஊர்ந்து சென்று, அவளது மென்மையான இடுப்புச் சதைகளை நேரடியாகத் தீண்டியது.
அந்தத் தீண்டலில் ஆராதனாவின் மேனி சிலிர்த்தது (Goosebumps). மயக்கத்திலும் அவளது உடல் அந்தத் தீண்டலுக்கு எதிர்வினை ஆற்றியது. இது வெறும் உடல் சார்ந்த ஈர்ப்பு மட்டுமல்ல, போன ஜென்மத்தில் அவர்கள் இருவருக்கும் இருந்த ஏதோ ஒரு கர்மாவின் தொடர்ச்சி என்பதை வீரா அறியவில்லை.பொதிகை மலையின் அந்த நிசப்தத்தில், ஆராதனாவின் மெல்லிய முனகலும், வீராவின் வேகமான மூச்சுக்காற்றும் மட்டுமே எதிரொலித்தது. தன் நீண்ட நாள் ஏக்கத்தைத் தீர்த்துக்கொள்ள காலமே வழங்கிய இந்த வாய்ப்பை வீரா முழுமையாகப் பயன்படுத்தத் துடித்தான்.
பொதிகை மலையின் அந்த அடர்ந்த, ஆள்நடமாட்டமற்ற பகுதியில், புனிதமும் காமமும் நேருக்கு நேர் மோதிக்கொண்டன. ஆராதனாவின் இடுப்பில் ஊர்ந்து கொண்டிருந்த வீராவின் விரல்கள், அவளது தொப்புள் குழியைச் சுற்றி மெல்ல அழுத்தம் கொடுத்து வட்டமிட்டன. அந்தத் தீண்டலில் மெய்மறந்து, தன் காதலன் மாறன் தான் தன்னைக் கொஞ்சுகிறான் என நினைத்து அரை மயக்கத்தில் முனகினாள் ஆராதனா.
"மாறா... இது என்ன விளையாட்டு... அதுவும் இந்த நேரத்தில்? போதும் விடு..." அவள் கெஞ்சலாகக் கூறினாள்.
வீரா அவளது காதோரம் குனிந்து, சூடான மூச்சை அவளது கழுத்தில் படரவிட்டான். "நான் மாறன் இல்லை ஆராதனா... வீரா! உன் அழகை அணு அணுவாகச் சுவைக்கப் போகும் வீரா... உன்னை ஆளப் போகும் வீரா!" என்று காமக் குரலில் கிசுகிசுத்தான்.
மயக்கத்திலும் அதிர்ச்சியடைந்த ஆராதனா, "நீ நினைப்பது நடக்காது... மாறா... எங்கடா இருக்க? என்னிடம் இருந்த காத்தவராயன் சக்தி எங்கே?" எனப் பலவீனமாகப் புலம்பினாள். ஆனால், அவள் தள்ளிய கைகளில் வலுவில்லை; அது வீராவின் மார்பில் மென்மையாகப் பட்டுத் தெறித்தது.
வீரா விகாரமாகச் சிரித்துவிட்டு, அவளது பாதங்களில் தன் இதழ்களைப் பதித்தான். அங்கிருந்து அவளது மென்மையான வெண்ணிறக் கால்களைச் சுற்றிச் சுற்றிச் சூடான முத்தங்களை இட்டபடி மேலே ஏறினான். அவனது இதழ்களின் சூடு பட்ட இடமெல்லாம் ஆராதனாவின் ரத்தம் கொதிக்கத் தொடங்கியது.
அவளது எதிர்ப்பு மெல்லத் தேய்ந்து, உடல் ஒரு விசித்திரமான இன்ப வேதனைக்கு ஆளானது. மயக்கம் தெளிந்தாலும், உணர்ச்சிகளின் பிடியில் அவள் சிக்கினாள்.
அவன் தலையைத் தள்ள முயன்றாள், கால்களை உதைத்துத் திமிறினாள். ஆனால் அந்தத் திமிறல் அவனது முகத்தை அவளது பருத்தத் தொடைகளுக்கு இடையில் இன்னும் அழுத்தமாக உரசியது. அந்த உராய்வு அவளுக்குள் ஒரு மின்னல் போன்ற சூட்டைத் தெறிக்கவிட்டது.
அவளது டிரவுசர் மெல்ல இடுப்பில் இருந்து நழுவி இறங்க, வீராவின் கண்கள் வெறித்தனமாக மின்னின. அவன் ஆடையைச் சட்டென இன்னும் கீழே இழுக்க, அவளது பொன்னிற மேனியின் தங்க நிற கீழ் இதழ்கள் வெளிப்பட்டது.
அவளது செக்கச் சிவந்த பெண்மையின் இதழ்கள், ஒன்றோடொன்று ஒட்டியபடி அவனுக்குச் சவால் விடுவது போல இருந்தது. அவளது இரு கால்களையும் வலுவாகப் பற்றிக் கொண்ட வீரா, அந்த அழகிய முக்கோணப் பகுதி நோக்கித் தன் முகத்தைக் கொண்டு சென்றான்.
"வேண்டாம்... Nooooo!" என்று ஆராதனா தன் முழு சக்தியையும் திரட்டி அலறினாள்.
அந்த அலறல் காட்டின் அமைதியைக் கிழித்துக்கொண்டு பாய்ந்தது. அது ஒரு பெண்ணின் வேதனை, பயம் மற்றும் உச்சகட்ட உணர்ச்சிகளின் கலவையாக இருந்தது.
அந்தச் சத்தம் கேட்ட அடுத்த நொடி, மரக்கிளைகளில் ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்த நூற்றுக்கணக்கான பறவைகள் ஒரே நேரத்தில் இறக்கைகளை அடித்துக்கொண்டு, பீதியுடன் கத்தியபடி வானில் பறந்தன. அவை எழுப்பிய கலவைச் சத்தம் காட்டை இன்னும் பயங்கரமாக்கியது.
அருகில் புதர்களில் பதுங்கியிருந்த முயல்களும், சிறு விலங்குகளும் அஞ்சி நாலாபுறமும் சிதறி ஓடின. தொலைவில் இருந்த மான் கூட்டமும் திடுக்கிட்டு, அந்த இடத்தை விட்டு வேகமாகப் பாய்ந்து சென்றன. அந்தப் பகுதியே ஒரு கணத்தில் போர்க்களமாக மாறியது போல விலங்குகள் அலறியடித்துக்கொண்டு ஓடின.
வனமே நடுங்கினாலும், வீராவின் காம வெறி அடங்கவில்லை. அவன் தன் நாக்கை மெல்ல நீட்டி, அவளது பெண்மையின் இதழ்களை லேசாக வருடினான் (Licked).
அந்தத் தீண்டல் பட்ட அடுத்த நொடி, ஆராதனா மின்சாரம் தாக்கியது போல வில்லைப் போல வளைந்தாள்.
அந்தப் பனி போன்ற குளிரிலும் அவள் உடல் அனலாகக் கொதித்தது. வியர்வை துளிகள் முத்துக்களாக அவள் மேனி எங்கும் அரும்பின.
அவளது அலறல் இப்போது ஒரு ஆழமான, தாள முடியாத முனகல் சத்தமாக மாறியது. அது காட்டுக் காற்றின் ஓசையை விஞ்சி ஒலித்தது.
அவள் உடல் ஒருமுறை பலமாக வெட்டித் தறித்தது. தன் சக்தியை இழந்து தவித்த அந்தப் பெண்ணின் மென்மையான பாகங்களில், வீராவின் இதழ்கள் அத்துமீறிப் பாய்ந்து அவளது பெண்மையின் ஆழத்தை அணு அணுவாகத் துளைக்கத் தொடங்கின. அந்தப் புனிதமான மலை, ஒரு அசுரக் காமத்தின் சாட்சியாக நின்றது.
![[Image: 18479ae5a18be5d9b24aee0923e060c6.jpg]](https://i.ibb.co/fmk100z/18479ae5a18be5d9b24aee0923e060c6.jpg)
அந்த அடர்ந்த காட்டின் நடுவே, நிலவொளி மரக்கிளைகளின் வழியே ஊடுருவி அவர்கள் மேல் விழுந்து கொண்டிருந்தது. வீரா, ஆராதனாவின் கால்களை மெல்ல விரித்து, அவளது பெண்மையின் இதழ்களைத் தன் நாக்கால் வருடினான். அந்தத் தீண்டலில் ஆராதனா ஒரு கணம் செயலிழந்து போனாள். அவளது அடிவயிற்றில் ஒரு மின்சாரம் பாய்ந்து அவளைத் துடிக்க வைத்தது.
வீராவின் நாக்கு அவளது பெண்மையின் ஆழத்தைத் தேடிச் செல்லச் செல்ல, ஆராதனாவின் கைகள் அவன் தலையைத் தன்னிச்சையாக அழுத்திப் பிடித்தன. இன்பத்தின் வேதனை தாங்க முடியாமல், அவள் தன் உடலை வளைத்து நெளித்தாள். தரையில் இருந்த பச்சைப் புற்களைத் தன் விரல்களால் பிடுங்கி எறிந்து, ஒருவித முனகலோடு தன் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தினாள். அவனது ஒவ்வொரு அசைவும் அவளுக்குள் ஒரு புது உலகத்தைத் திறந்து காட்டியது.
அவள் பெண்மை ஊற்றெடுத்துப் பொங்கி அடங்கிய பிறகும் வீரா விடவில்லை. அவளது மென்மையான வயிற்றில் தன் முகத்தைப் புதைத்து ஆழமாக முத்தமிட்டான். அவனது மீசை அவளது இடுப்பில் உரசியது அவளுக்குச் சிலிர்ப்பை ஊட்டியது. அடுத்த நொடி, அவள் அணிந்திருந்த அந்த வெள்ளை நிற ஸ்கர்ட்டை அவன் அகற்றி, அவளைப் பிறந்த மேனியாக்கினான். ஆராதனா இப்போது முழுமையாக அவனிடம் சரணடைந்தாள்.
வீரா தன் ஆண்மையை அவளது பெண்மையின் வாசலில் வைத்து மெல்ல அழுத்த, அவள் உடல் விரிந்து கொடுத்து அவனை உள்வாங்கியது. நதியும் கடலும் சங்கமிப்பது போல, அவர்கள் இருவர் உடலும் ஒரு தாளத்திற்கு ஏற்ப அசையத் தொடங்கின.
அவன் இடுப்பை முன்னும் பின்னுமாக நகர்த்தித் தன் வேட்கையைத் தணிக்க முயல,
அவள் தன் கால்களால் அவன் இடுப்பை இறுக்கிப் பிணைத்துக் கொண்டாள்.
வீரா உச்சக்கட்ட இன்பத்தில் திளைத்தபடி, அவளது கழுத்தில் முத்தமிட்டு, மெல்லக் கீழே இறங்கி அவளது மார்பகங்களைச் சுவைக்கத் தொடங்கினான். அவனது கைகள் அவளது இடுப்பிலும் மார்பிலும் மாறி மாறி விளையாடி, அவளைப் பித்தெடுக்க வைத்தது.
அவர்களின் உடல்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று இழைந்து, பிரிக்க முடியாதபடி பிணைந்திருந்தன. வீரா, ஆராதனாவைத் தன் மடியில் அமர வைத்து, அவளது இடுப்பைத் தன் வலுவான கைகளால் இறுகப் பற்றிக் கொண்டான். அவளது மேனி வீராவின் மீது படர்ந்து, ஒரு கொடி மரத்தைச் சுற்றிப் படர்வது போல அவனது உடலோடு இரண்டறக் கலந்திருந்தது.
அவன் தன் இடுப்பை உயர்த்தி அவளுள் ஆழமாகத் தள்ளும் ஒவ்வொரு முறையும், ஆராதனா அவனது தோள்களைத் தன் நகங்களால் கீறித் தன் இன்பத்தை வெளிப்படுத்தினாள். அவளது கூந்தல் வீராவின் முகத்தில் கலைந்து விழுந்து ஒரு திரையைப் போல மறைக்க, அந்தத் திரைக்குள் அவர்களின் இதழ்கள் மீண்டும் மீண்டும் மோதிக் கொண்டன. அவளது மூச்சுக் காற்று அனலாய் அவன் கழுத்தில் பட்டு அவனை இன்னும் வெறி கொள்ளச் செய்தது.
வீரா இதற்கு முன் அனுபவித்திராத ஒரு பேரானந்தத்தில் திளைத்தான். ஆராதனாவின் மென்மையான பெண்மை அவனை முழுவதுமாக உள்வாங்கிக் கொண்டு, ஒவ்வொரு அசைவிலும் ஒருவித இதமான அழுத்தத்தைக் கொடுத்தது. அந்த அழுத்தம் அவனது நரம்புகளை முறுக்கேற்றி, அவனைப் பித்தெடுக்க வைத்தது.
அவன் அவளது கழுத்து மற்றும் மார்பகங்களில் தன் முகத்தைப் புதைத்துச் சுவைக்கும்போது, அவளது உடலின் நறுமணம் அவனது ஆண்மையை இன்னும் தூண்டியது.
அவன் தன் குத்துக்களின் வேகத்தை அதிகரிக்க, ஆராதனா அவனது இடுப்பைத் தன் கால்களால் இன்னும் பலமாகப் பின்னி அணைத்துக் கொண்டாள்.
அவளது மேனி மெல்ல மெல்ல சூடேறி, வீராவின் உடலோடு உரசும்போது ஏற்பட்ட உராய்வு, அவனுக்குள் ஒரு மின்சாரப் பாய்ச்சலை உண்டாக்கியது.
வீரா தன் உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல், அவளது இடுப்பைப் பிசைந்தபடி ஆழமாக அவளுள் ஊடுருவினான். அவனது கண்கள் சொருகிப் போக, அந்த இன்பத்தின் உச்சியில் அவன் மெய்மறந்து நின்றான். உலகம் மறந்து, காலம் மறந்து, அந்த அடர்ந்த காட்டின் இருளுக்குள் ஆராதனாவின் மேனியில் அவன் கண்ட அந்தச் சுகம், அவனது ஆன்மாவையே உலுக்கியது.
அவள் கொடுத்த அந்த முழுமையான சரணாகதி, வீராவை ஒரு மாவீரனாக உணரச் செய்தது. ஆனால், அந்த உச்சக்கட்ட இன்பத்தின் விளிம்பில் அவன் இருந்தான்
அவள் மேலிருந்து கீழாக அவனோடு இணைய, அந்தச் சங்கமம் ஒரு காமக் களியாட்டமாக மாறியது.
வீராவின் அணைப்பில் மென்மையாகக் கிடந்த ஆராதனாவின் உடலில், திடீரென ஒரு அதீத அதிர்வு ஏற்பட்டது. அவளது அடிமுதுகின் வழியாக ஏதோ ஒரு குளிர்ந்த, பாரமான சக்தி ஊடுருவுவதை அவளால் உணர முடிந்தது. அது ஆராதனா எனும் பெண்ணின் உணர்வுகளை மெல்ல மெல்ல அழித்து, **சகோச்சி** எனும் அந்தப் பழங்காலத்துத் தீய சக்தியை நிலைநிறுத்தியது.
அடுத்த சில நொடிகளில், வீரா வருடிக் கொண்டிருந்த அவளது மென்மையான சதை, சட்டெனக் குளிர்ந்த கருங்கல்லாக மாறத் தொடங்கியது. அவளது இதயம் துடிப்பதை நிறுத்திவிட்டு, ஒரு இயந்திரத்தைப் போல இயங்க ஆரம்பித்தது.
அவளது தலை பின்னோக்கிச் சாய்ந்து, கண்கள் திறந்தபோது அங்கிருந்த கருவிழிகள் மறைந்திருந்தன. அவற்றிற்குப் பதிலாக, கொழுந்துவிட்டு எரியும் இரண்டு நெருப்புக் கோளங்கள் தோன்றின. அந்தப் பார்வையில் இன்பம் இல்லை; பல நூற்றாண்டுகாலப் பசியும், குரூரமும் மட்டுமே மிஞ்சியிருந்தது.
அவளது தொண்டையிலிருந்து வெளிப்பட்ட அந்த ஒலி, ஒரு பெண்ணின் குரல் அல்ல. அது பல குரல்கள் ஒன்றாகச் சேர்ந்து எழுப்பும் ஒரு கர்ண கொடூரமான கர்ஜனையாக ஒலித்தது.
சகோச்சியின் வருகையை உணர்ந்த அடுத்த கணமே, அந்தக் காடே ஒரு மாயாஜாலக் கூடாரமாக மாறியது.
இவ்வளவு நேரம் பயந்து ஒளிந்திருந்த ஆந்தைகளும், காகங்களும், விசித்திரமான காட்டுப் பறவைகளும் கூட்டமாக வானில் தோன்றின. அவை வீராவையும் ஆராதனாவையும் சுற்றி ஒரு ராட்சத வளையம் போல வட்டமிட ஆரம்பித்தன. அவற்றின் சிறகடிப்புச் சத்தம் ஒரு போர் முரசைக் கொட்டுவது போலக் கேட்டது.
புதர்களுக்குள் மறைந்திருந்த நரிகளும், ஓநாய்களும் வெளியே வந்து தங்கள் எஜமானியின் வருகையை அறிவித்தன. அவை ஊளையிடாமல், ஒருவிதமான தாழ்வான குரலில் முனகிக் கொண்டு தங்கள் தலைகளைத் தரையில் பதித்து வணங்கின.
அந்தப் பறவைகளும் விலங்குகளும் சகோச்சிக்கு மிகவும் நெருக்கமானவை. அவள் ஒரு மனித உடலைப் பெற்றுவிட்டாள் என்ற மகிழ்ச்சியில், அவை காடு அதிரும் வகையில் ஆரவாரம் செய்தன. அந்த ஓசைகள் வீராவிற்கு மரண பயத்தை ஊட்டியது.
புயல் காற்று மரங்களை வேரோடு சாய்க்க முயல, மின்னல்கள் வானைப் பிளந்தன. அந்த ஒளியில் ஆராதனாவின் விகாரமான முகமும், அவளைச் சுற்றி நின்ற அந்த விசித்திரமான விலங்குகளின் கூட்டமும் சேர்ந்து, அந்த இடத்தையே ஒரு நரகத்தின் நுழைவாயிலாக மாற்றிக் காட்டின. இன்பத்தின் மழையில் நனைந்த வீரா, இப்போது மரணத்தின் நிழலில் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தான்.
வீரா பதற்றத்துடன் அவளது தோள்களைப் பிடித்து உலுக்கினான். "ஆராதனா... என்னாச்சு?" என்று கத்தினான். ஆனால், அவன் தொட்ட அந்தத் தோள்கள் இப்போது மென்மையான சதை அல்ல; அவை குளிர்ந்த, கடினமான கருங்கல்லைப் போல இருந்தன. அவளைத் தன் மடியிலிருந்து தள்ளிவிட அவன் முழு பலத்தையும் பிரயோகித்தான். ஆனால், ஒரு மலையை அசைக்க முயல்வது போல அவன் தோல்வியுற்றான்.
**சகோச்சி**, அந்தப் பயங்கரமான ஆத்மா ஆராதனாவின் உடலில் முழுமையாகக் குடியேறிவிட்டது.
ஆராதனா (சகோச்சி) மெல்லத் தன் தலையைக் குனிந்து வீராவைப் பார்த்தாள். வீரா அலறினான். அவளது கண்கள் இப்போது ஒரு மனிதனின் கண்கள் அல்ல; அவை கருவிழி இன்றி, கொழுந்துவிட்டு எரியும் இரு நெருப்புக் கோளங்களாக மாறின. அவளது முகம் விகாரமாகி, கர்ண கொடூரமாகக் காட்சியளித்தது.
வீராவின் அந்த அந்தரங்கத் தருணம் எப்படி ஒரு கோரமான மரணப் போராட்டமாக மாறியது என்பதை, அவனது உடல் மற்றும் மன ரீதியான துடிப்புகளைக் கொண்டு இன்னும் விரிவாக இங்கே காணலாம்:
வீராவின் இடுப்பைச் சுற்றிப் பிணைத்திருந்த ஆராதனாவின் தொடைகள், இப்போது இரு பெரும் இரும்புத் தூண்களைப் போல மாறின. அவனது ஆண்மை, அந்த மென்மையான சதைகளுக்குள் புதைந்து சுகம் கண்ட அதே இடத்தில், இப்போது சுருக்கென்று ஒரு மரண வலி உயிரைத் தொட்டது.
சகோச்சி தன் இடுப்பை இன்னும் கொஞ்சம் இறுக்க, வீராவிற்குத் தன் எலும்புகள் நொறுங்கும் சத்தம் தெளிவாகக் கேட்டது. கரும்பு ஆலைக்குள் சிக்கிய கரும்பு நசுங்கிச் சாறு பிழிவது போல, அவனது ஆண்மை புடைத்துத் தெறிக்க ஆரம்பித்தன. அந்த வலி அவனது அடிவயிற்றிலிருந்து மூளை வரை ஒரு மின்னல் கோடாகப் பாய்ந்தது. அவனது கண்கள் பிதுங்கி வெளிவரப் பார்த்தன.
அவளது விழிகள் நெருப்புப் பந்தாக அவனது முகத்திற்கு மிக அருகில் வந்து நின்றன. அவளது மூச்சுக் காற்று பிணத்தின் வாடையோடும், அனலோடும் அவன் மேல் பட்டது.
சகோச்சியின் நீண்ட நகங்கள் வீராவின் மார்பில் பதிந்தபோது, அவன் தன் கைகளால் அவளது கையைப் பிடித்துத் தடுக்க முயன்றான். ஆனால், அவனது கைகள் வெறும் காகிதத்தைப் போல பலவீனமாக இருந்தன.
அவளது கூர்மையான நகங்கள் மெல்ல மெல்ல அவனது தோல், தசை, விலா எலும்புகள் என ஒவ்வொன்றையும் கிழித்துக்கொண்டு உள்ளே இறங்கின.
ரத்தம் பீய்ச்சி அடித்து அவளது கருங்கல் மேனியை நனைத்தது. வீரா தன் வாயைத் திறந்து கத்த முயன்றான், ஆனால் தொண்டையிலிருந்து வெறும் ஒரு ‘கர்... கர்...’ என்ற ஒலி மட்டுமே வந்தது. அவனது குரல் நாண்கள் பயத்திலும் வலியிலும் செயலிழந்து போயின.
வீராவின் முகம் ரத்த ஓட்டமின்றி வெளிறிப்போனது. அவனது இதழ்கள் நீல நிறமாக மாறத் தொடங்கின. அவனது கண்கள் ஆராதனாவின் அந்தப் பயங்கரமான முகத்தைப் பார்த்தபடியே, "ஏன் எனக்கு இந்த நிலை?" என்று கேட்பது போல நிலைகுத்தி நின்றன.
இவ்வளவு நேரம் இன்பத்தில் துடித்த அவனது இதயம், இப்போது பயத்தில் மிக வேகமாகத் துடித்து, பின் மெல்ல மெல்ல அடங்கத் தொடங்கியது.
வீராவின் மார்பில் சகோச்சியின் நகங்கள் ஆழமாகப் பதிந்திருந்தன. ரத்தம் வழிய, மூச்சு விட முடியாமல் தவித்த வீராவின் முகத்திற்கு மிக அருகில் தன் நெருப்புப் பிழம்பான கண்களைக் கொண்டு வந்தாள் சகோச்சி. அவளது இதழ்களில் ஒரு விகாரமான புன்னகை தவழ்ந்தது.
வீரா தன் கடைசி மூச்சை இழுத்துப் பிடித்துக் கொண்டு அவளைப் பார்த்தான். அப்போது சகோச்சியின் குரல் அந்தக் காடே அதிரும்படி ஒலித்தது.
"வீரா...இது **நூற்றாண்டு காலப் பசி!** என் ஆன்மா தாகத்தோடு காத்துக் கொண்டிருந்த அந்தத் தருணம் இது.
அவளது குரல் கேட்டுச் சுற்றியிருந்த பறவைகள் இன்னும் ஆக்ரோஷமாக இறக்கைகளை அடித்தன. வீரா புரியாமல் விழிக்க, அவள் தொடர்ந்தாள்.
நீ அனுபவிக்கும் இந்த வலி, உன்னுடைய "முன் ஜென்மப் பாவம்". அப்போது உனக்கு வீரா என்ற பெயர் கிடையாது. உன் பெயர் **ஆரா!** அன்று நீ செய்த துரோகத்திற்கும், நீ சிந்த வைத்த ரத்தத்திற்கும் இன்று நான் வட்டியும் முதலுமாகத் தீர்த்துக் கொள்கிறேன்.
ஆரா' என்ற பெயரைக் கேட்டதும் வீராவின் நினைவுகளில் ஏதோ ஒரு மின்னல் வெட்டியது. மங்கலான பிம்பங்கள் அவன் கண்முன்னே வந்து மறைந்தன. ஆனால், அந்த உண்மையை அவன் முழுமையாக உணர்வதற்குள், சகோச்சி தன் கால்களால் அவனது இடுப்பை இன்னும் ஒரு முறை பலமாக இறுக்கினாள்.
அவனது எலும்புகள் நொறுங்கும் சத்தம் காடெங்கும் எதிரொலித்தது.
"இந்த நூற்றாண்டு காலப் பசிக்கு உன் உயிரே பலி!" என்று கர்ஜித்தபடியே, அவள் தன் நகங்களால் அவனது மார்பைப் பிளந்து இதயத்தைத் தொட்டாள். வீராவின் கண்கள் கடைசியாக ஒருமுறை நிலைகுத்தி, பின் உயிர் பிரிந்தது. அவனது உடல் அப்படியே ஜில்லிட்டுப் போனது.
சகோச்சி, அவனது ரத்தத்தை ருசித்தபடி, தன் நீண்ட காலப் பழிவாங்கலை முடித்த திருப்தியில் அந்த நெருப்பு விழிகளோடு வானத்தைப் பார்த்துச் சிரித்தாள். பழிவாங்கல் முடிந்தது, ஆனால் அந்தக் காட்டின் அமைதி இப்போது இன்னும் பயங்கரமாக ..
சகோச்சியின் அந்த விகாரமான சிரிப்பு காட்டின் மூலைமுடுக்கெல்லாம் எதிரொலித்தது. வீராவின் சடலம் ஒரு காய்ந்த சருகைப் போல அவளது பாறை போன்ற தொடைகளுக்கு இடையே உயிர் பிரிந்து கிடந்தது.
சகோச்சி தன் ரத்தம் படிந்த கைகளை வானை நோக்கி உயர்த்தினாள். அவளது நெருப்புக் கண்கள் மேகங்களைக் கிழிப்பது போல பிரகாசித்தன. சுற்றியிருந்த பறவைகள் அனைத்தும் ஒரு நிமிடம் நிசப்தமாகின. அந்த அமைதியைக் கிழித்துக்கொண்டு சகோச்சியின் குரல் வெளிப்பட்டது
என் கடமையை முடித்து விட்டேன் மதிவதனி! பல நூற்றாண்டு காலக் காத்திருப்பு இன்றுடன் முடிந்தது. இந்தத் துரோகி ஆராவின் (வீரா) ரத்தத்தால் என் தாகம் தணிந்தது!
அவளது குரலில் ஒருவிதமான தீராத ஆக்ரோஷமும், அதே சமயம் ஒரு கடமையை முடித்த நிம்மதியும் கலந்திருந்தது.
வானில் மின்னல்கள் இன்னும் உக்கிரமாக வெட்டின. காற்றில் ஒரு விசித்திரமான மணம் பரவியது. சகோச்சி மீண்டும் கத்தினாள்.
இப்போ உன் பழி வாங்கலை ஆவலுடன் எதிர்பார்க்கிறேன் மதிவதனி! பலி கொடுக்கப்பட்டுவிட்டது... இனி உன் ஆட்டம் தொடங்கட்டும்!
அந்தக் காட்டின் இருட்டில், எங்கோ ஒரு மூலையில் ஒரு உருவம் அசைவது போலத் தெரிந்தது. சகோச்சி சொன்ன அந்த 'மதிவதனி' யார்? அவள் எத்தகைய பழிவாங்கலைத் திட்டமிட்டிருக்கிறாள்?
வீராவின் உயிரற்ற உடல் அங்கேயே கிடக்க, சகோச்சி தன் ஆதிக்கத்தை நிலைநாட்டிய திருப்தியில் அங்கிருந்து மறையத் தயாரானாள். இயற்கையும் அந்தப் பயங்கரமான பலிக்குச் சாட்சியாகத் தன் சீற்றத்தைக் குறைத்துக் கொண்டது. ஆனால், 'மதிவதனி' என்ற பெயர் காற்றில் ஒரு புதிய பயத்தை விதைத்திருந்தது.
இதற்கு மேல் வாரம் ஒருமுறை update கொடுக்க முயற்சி செய்கிறேன் friend's.ஆனால் அது முழுக்க முழுக்க உங்கள் கைகளில் தான் இருக்கு.
![[Image: e00d468e82c013233fcbabcefb86a10c.jpg]](https://i.ibb.co/Gv78VjBM/e00d468e82c013233fcbabcefb86a10c.jpg)
[/b]
[b]பொதிகை மலையின் புனிதக் காற்றும், அகத்தியர் இட்ட அந்தச் சக்திவாய்ந்தக் கட்டுப்பாடும் ஆராதனாவின் உடலுக்குள் இருந்த காத்தவராயன் அரக்க சக்தியை அடியோடு பிடுங்கி எறிந்திருந்தது. அதுவரை அவளை இயக்கி வந்த காத்தவராயனின் வீரியம் சட்டென வடிந்ததும், ஒரு மரம் சாய்வது போல அவள் வீராவின் கைகளிலேயே சரிந்தாள்.
அகத்தியர் அன்று ராவணனுக்கு இட்ட சாபம்—"எந்தவொரு தீய சக்தியும் என் மலையின் எல்லைக்குள் நுழைய முடியாது"—என்பது இத்தனை நூற்றாண்டுகள் கழித்தும் ஆராதனாவின் உடலில் இருந்த அரக்கனை முடக்கிவிட்டது.
ஆனால், அந்தப் புனிதமான சூழலிலும் வீராவின் உள்ளத்தில் ஊறியது புனிதமல்ல; அது ஆதி காலத்து வேட்கை.
மயங்கிக் கிடந்த ஆராதனாவின் மேனி, பொதிகையின் இதமான வெயிலில் இன்னும் ஜொலித்தது. வீரா அவளைப் பார்த்தான். அவளது பால் வண்ண உடல் வியர்வையில் நனைந்து, அணிந்திருந்த ஆடை அவளது அழகிய வளைவுகளோடு ஒட்டிப் போய் ஒரு ஓவியம் போலக் காட்சியளித்தது.
அவளது செக்கச் சிவந்த இதழ்கள் லேசாகத் திறந்திருக்க, மூச்சுக்காற்று சீராக வந்து கொண்டிருந்தது. வீரா மெல்லத் தன் விரலால் அந்த இதழ்களை வருடினான். ஒரு மின்சாரம் அவன் உடல் முழுக்கப் பாய்ந்தது.
இதழ்களில் இருந்து மெல்லக் கீழே இறங்கிய அவன் விரல், அவளது கழுத்தின் மென்மையான வளைவுகளில் கோலம் வரைந்தது. அவனது தீண்டல் பட்டதும், மயக்கத்திலும் அவளிடம் இருந்து ஒரு மெல்லிய சுகமான முனகல் (Moan) வெளிப்பட்டது.
அவளது உடலின் வாசம், அந்தச் சந்தன வியர்வையின் மணம் வீராவின் ஆண்மையைக் கிளறிவிட்டது. அவனது கட்டுப்பாடுகள் மெல்லத் தளரத் தொடங்கின.
அவன் விரல்கள் கழுத்தில் இருந்து மெல்ல இறங்கி, அவளது ஆடையின் விளிம்பைத் தொட்டன. ஏறி இறங்கும் அவளது மார்பின் வனப்பு, அவனது கண்களுக்கு ஒரு விருந்தாக அமைந்தது. ஆடையின் மேலேயே அவன் விரல்கள் அவளது மார்பின் சரிவுகளைத் தீண்டியபோது, அவளது சந்தன வியர்வையின் ஈரம் அவன் கைவிரல்களில் ஒட்டிக்கொண்டது.
அங்கிருந்து அவன் கைகள் ஒரு பாம்பைப் போல ஊர்ந்து சென்று, அவளது மென்மையான இடுப்புச் சதைகளை நேரடியாகத் தீண்டியது.
அந்தத் தீண்டலில் ஆராதனாவின் மேனி சிலிர்த்தது (Goosebumps). மயக்கத்திலும் அவளது உடல் அந்தத் தீண்டலுக்கு எதிர்வினை ஆற்றியது. இது வெறும் உடல் சார்ந்த ஈர்ப்பு மட்டுமல்ல, போன ஜென்மத்தில் அவர்கள் இருவருக்கும் இருந்த ஏதோ ஒரு கர்மாவின் தொடர்ச்சி என்பதை வீரா அறியவில்லை.பொதிகை மலையின் அந்த நிசப்தத்தில், ஆராதனாவின் மெல்லிய முனகலும், வீராவின் வேகமான மூச்சுக்காற்றும் மட்டுமே எதிரொலித்தது. தன் நீண்ட நாள் ஏக்கத்தைத் தீர்த்துக்கொள்ள காலமே வழங்கிய இந்த வாய்ப்பை வீரா முழுமையாகப் பயன்படுத்தத் துடித்தான்.
பொதிகை மலையின் அந்த அடர்ந்த, ஆள்நடமாட்டமற்ற பகுதியில், புனிதமும் காமமும் நேருக்கு நேர் மோதிக்கொண்டன. ஆராதனாவின் இடுப்பில் ஊர்ந்து கொண்டிருந்த வீராவின் விரல்கள், அவளது தொப்புள் குழியைச் சுற்றி மெல்ல அழுத்தம் கொடுத்து வட்டமிட்டன. அந்தத் தீண்டலில் மெய்மறந்து, தன் காதலன் மாறன் தான் தன்னைக் கொஞ்சுகிறான் என நினைத்து அரை மயக்கத்தில் முனகினாள் ஆராதனா.
"மாறா... இது என்ன விளையாட்டு... அதுவும் இந்த நேரத்தில்? போதும் விடு..." அவள் கெஞ்சலாகக் கூறினாள்.
வீரா அவளது காதோரம் குனிந்து, சூடான மூச்சை அவளது கழுத்தில் படரவிட்டான். "நான் மாறன் இல்லை ஆராதனா... வீரா! உன் அழகை அணு அணுவாகச் சுவைக்கப் போகும் வீரா... உன்னை ஆளப் போகும் வீரா!" என்று காமக் குரலில் கிசுகிசுத்தான்.
மயக்கத்திலும் அதிர்ச்சியடைந்த ஆராதனா, "நீ நினைப்பது நடக்காது... மாறா... எங்கடா இருக்க? என்னிடம் இருந்த காத்தவராயன் சக்தி எங்கே?" எனப் பலவீனமாகப் புலம்பினாள். ஆனால், அவள் தள்ளிய கைகளில் வலுவில்லை; அது வீராவின் மார்பில் மென்மையாகப் பட்டுத் தெறித்தது.
வீரா விகாரமாகச் சிரித்துவிட்டு, அவளது பாதங்களில் தன் இதழ்களைப் பதித்தான். அங்கிருந்து அவளது மென்மையான வெண்ணிறக் கால்களைச் சுற்றிச் சுற்றிச் சூடான முத்தங்களை இட்டபடி மேலே ஏறினான். அவனது இதழ்களின் சூடு பட்ட இடமெல்லாம் ஆராதனாவின் ரத்தம் கொதிக்கத் தொடங்கியது.
அவளது எதிர்ப்பு மெல்லத் தேய்ந்து, உடல் ஒரு விசித்திரமான இன்ப வேதனைக்கு ஆளானது. மயக்கம் தெளிந்தாலும், உணர்ச்சிகளின் பிடியில் அவள் சிக்கினாள்.
அவன் தலையைத் தள்ள முயன்றாள், கால்களை உதைத்துத் திமிறினாள். ஆனால் அந்தத் திமிறல் அவனது முகத்தை அவளது பருத்தத் தொடைகளுக்கு இடையில் இன்னும் அழுத்தமாக உரசியது. அந்த உராய்வு அவளுக்குள் ஒரு மின்னல் போன்ற சூட்டைத் தெறிக்கவிட்டது.
அவளது டிரவுசர் மெல்ல இடுப்பில் இருந்து நழுவி இறங்க, வீராவின் கண்கள் வெறித்தனமாக மின்னின. அவன் ஆடையைச் சட்டென இன்னும் கீழே இழுக்க, அவளது பொன்னிற மேனியின் தங்க நிற கீழ் இதழ்கள் வெளிப்பட்டது.
அவளது செக்கச் சிவந்த பெண்மையின் இதழ்கள், ஒன்றோடொன்று ஒட்டியபடி அவனுக்குச் சவால் விடுவது போல இருந்தது. அவளது இரு கால்களையும் வலுவாகப் பற்றிக் கொண்ட வீரா, அந்த அழகிய முக்கோணப் பகுதி நோக்கித் தன் முகத்தைக் கொண்டு சென்றான்.
"வேண்டாம்... Nooooo!" என்று ஆராதனா தன் முழு சக்தியையும் திரட்டி அலறினாள்.
அந்த அலறல் காட்டின் அமைதியைக் கிழித்துக்கொண்டு பாய்ந்தது. அது ஒரு பெண்ணின் வேதனை, பயம் மற்றும் உச்சகட்ட உணர்ச்சிகளின் கலவையாக இருந்தது.
அந்தச் சத்தம் கேட்ட அடுத்த நொடி, மரக்கிளைகளில் ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்த நூற்றுக்கணக்கான பறவைகள் ஒரே நேரத்தில் இறக்கைகளை அடித்துக்கொண்டு, பீதியுடன் கத்தியபடி வானில் பறந்தன. அவை எழுப்பிய கலவைச் சத்தம் காட்டை இன்னும் பயங்கரமாக்கியது.
அருகில் புதர்களில் பதுங்கியிருந்த முயல்களும், சிறு விலங்குகளும் அஞ்சி நாலாபுறமும் சிதறி ஓடின. தொலைவில் இருந்த மான் கூட்டமும் திடுக்கிட்டு, அந்த இடத்தை விட்டு வேகமாகப் பாய்ந்து சென்றன. அந்தப் பகுதியே ஒரு கணத்தில் போர்க்களமாக மாறியது போல விலங்குகள் அலறியடித்துக்கொண்டு ஓடின.
வனமே நடுங்கினாலும், வீராவின் காம வெறி அடங்கவில்லை. அவன் தன் நாக்கை மெல்ல நீட்டி, அவளது பெண்மையின் இதழ்களை லேசாக வருடினான் (Licked).
அந்தத் தீண்டல் பட்ட அடுத்த நொடி, ஆராதனா மின்சாரம் தாக்கியது போல வில்லைப் போல வளைந்தாள்.
அந்தப் பனி போன்ற குளிரிலும் அவள் உடல் அனலாகக் கொதித்தது. வியர்வை துளிகள் முத்துக்களாக அவள் மேனி எங்கும் அரும்பின.
அவளது அலறல் இப்போது ஒரு ஆழமான, தாள முடியாத முனகல் சத்தமாக மாறியது. அது காட்டுக் காற்றின் ஓசையை விஞ்சி ஒலித்தது.
அவள் உடல் ஒருமுறை பலமாக வெட்டித் தறித்தது. தன் சக்தியை இழந்து தவித்த அந்தப் பெண்ணின் மென்மையான பாகங்களில், வீராவின் இதழ்கள் அத்துமீறிப் பாய்ந்து அவளது பெண்மையின் ஆழத்தை அணு அணுவாகத் துளைக்கத் தொடங்கின. அந்தப் புனிதமான மலை, ஒரு அசுரக் காமத்தின் சாட்சியாக நின்றது.
அந்த அடர்ந்த காட்டின் நடுவே, நிலவொளி மரக்கிளைகளின் வழியே ஊடுருவி அவர்கள் மேல் விழுந்து கொண்டிருந்தது. வீரா, ஆராதனாவின் கால்களை மெல்ல விரித்து, அவளது பெண்மையின் இதழ்களைத் தன் நாக்கால் வருடினான். அந்தத் தீண்டலில் ஆராதனா ஒரு கணம் செயலிழந்து போனாள். அவளது அடிவயிற்றில் ஒரு மின்சாரம் பாய்ந்து அவளைத் துடிக்க வைத்தது.
வீராவின் நாக்கு அவளது பெண்மையின் ஆழத்தைத் தேடிச் செல்லச் செல்ல, ஆராதனாவின் கைகள் அவன் தலையைத் தன்னிச்சையாக அழுத்திப் பிடித்தன. இன்பத்தின் வேதனை தாங்க முடியாமல், அவள் தன் உடலை வளைத்து நெளித்தாள். தரையில் இருந்த பச்சைப் புற்களைத் தன் விரல்களால் பிடுங்கி எறிந்து, ஒருவித முனகலோடு தன் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தினாள். அவனது ஒவ்வொரு அசைவும் அவளுக்குள் ஒரு புது உலகத்தைத் திறந்து காட்டியது.
அவள் பெண்மை ஊற்றெடுத்துப் பொங்கி அடங்கிய பிறகும் வீரா விடவில்லை. அவளது மென்மையான வயிற்றில் தன் முகத்தைப் புதைத்து ஆழமாக முத்தமிட்டான். அவனது மீசை அவளது இடுப்பில் உரசியது அவளுக்குச் சிலிர்ப்பை ஊட்டியது. அடுத்த நொடி, அவள் அணிந்திருந்த அந்த வெள்ளை நிற ஸ்கர்ட்டை அவன் அகற்றி, அவளைப் பிறந்த மேனியாக்கினான். ஆராதனா இப்போது முழுமையாக அவனிடம் சரணடைந்தாள்.
வீரா தன் ஆண்மையை அவளது பெண்மையின் வாசலில் வைத்து மெல்ல அழுத்த, அவள் உடல் விரிந்து கொடுத்து அவனை உள்வாங்கியது. நதியும் கடலும் சங்கமிப்பது போல, அவர்கள் இருவர் உடலும் ஒரு தாளத்திற்கு ஏற்ப அசையத் தொடங்கின.
அவன் இடுப்பை முன்னும் பின்னுமாக நகர்த்தித் தன் வேட்கையைத் தணிக்க முயல,
அவள் தன் கால்களால் அவன் இடுப்பை இறுக்கிப் பிணைத்துக் கொண்டாள்.
வீரா உச்சக்கட்ட இன்பத்தில் திளைத்தபடி, அவளது கழுத்தில் முத்தமிட்டு, மெல்லக் கீழே இறங்கி அவளது மார்பகங்களைச் சுவைக்கத் தொடங்கினான். அவனது கைகள் அவளது இடுப்பிலும் மார்பிலும் மாறி மாறி விளையாடி, அவளைப் பித்தெடுக்க வைத்தது.
அவர்களின் உடல்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று இழைந்து, பிரிக்க முடியாதபடி பிணைந்திருந்தன. வீரா, ஆராதனாவைத் தன் மடியில் அமர வைத்து, அவளது இடுப்பைத் தன் வலுவான கைகளால் இறுகப் பற்றிக் கொண்டான். அவளது மேனி வீராவின் மீது படர்ந்து, ஒரு கொடி மரத்தைச் சுற்றிப் படர்வது போல அவனது உடலோடு இரண்டறக் கலந்திருந்தது.
அவன் தன் இடுப்பை உயர்த்தி அவளுள் ஆழமாகத் தள்ளும் ஒவ்வொரு முறையும், ஆராதனா அவனது தோள்களைத் தன் நகங்களால் கீறித் தன் இன்பத்தை வெளிப்படுத்தினாள். அவளது கூந்தல் வீராவின் முகத்தில் கலைந்து விழுந்து ஒரு திரையைப் போல மறைக்க, அந்தத் திரைக்குள் அவர்களின் இதழ்கள் மீண்டும் மீண்டும் மோதிக் கொண்டன. அவளது மூச்சுக் காற்று அனலாய் அவன் கழுத்தில் பட்டு அவனை இன்னும் வெறி கொள்ளச் செய்தது.
வீரா இதற்கு முன் அனுபவித்திராத ஒரு பேரானந்தத்தில் திளைத்தான். ஆராதனாவின் மென்மையான பெண்மை அவனை முழுவதுமாக உள்வாங்கிக் கொண்டு, ஒவ்வொரு அசைவிலும் ஒருவித இதமான அழுத்தத்தைக் கொடுத்தது. அந்த அழுத்தம் அவனது நரம்புகளை முறுக்கேற்றி, அவனைப் பித்தெடுக்க வைத்தது.
அவன் அவளது கழுத்து மற்றும் மார்பகங்களில் தன் முகத்தைப் புதைத்துச் சுவைக்கும்போது, அவளது உடலின் நறுமணம் அவனது ஆண்மையை இன்னும் தூண்டியது.
அவன் தன் குத்துக்களின் வேகத்தை அதிகரிக்க, ஆராதனா அவனது இடுப்பைத் தன் கால்களால் இன்னும் பலமாகப் பின்னி அணைத்துக் கொண்டாள்.
அவளது மேனி மெல்ல மெல்ல சூடேறி, வீராவின் உடலோடு உரசும்போது ஏற்பட்ட உராய்வு, அவனுக்குள் ஒரு மின்சாரப் பாய்ச்சலை உண்டாக்கியது.
வீரா தன் உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல், அவளது இடுப்பைப் பிசைந்தபடி ஆழமாக அவளுள் ஊடுருவினான். அவனது கண்கள் சொருகிப் போக, அந்த இன்பத்தின் உச்சியில் அவன் மெய்மறந்து நின்றான். உலகம் மறந்து, காலம் மறந்து, அந்த அடர்ந்த காட்டின் இருளுக்குள் ஆராதனாவின் மேனியில் அவன் கண்ட அந்தச் சுகம், அவனது ஆன்மாவையே உலுக்கியது.
அவள் கொடுத்த அந்த முழுமையான சரணாகதி, வீராவை ஒரு மாவீரனாக உணரச் செய்தது. ஆனால், அந்த உச்சக்கட்ட இன்பத்தின் விளிம்பில் அவன் இருந்தான்
அவள் மேலிருந்து கீழாக அவனோடு இணைய, அந்தச் சங்கமம் ஒரு காமக் களியாட்டமாக மாறியது.
வீராவின் அணைப்பில் மென்மையாகக் கிடந்த ஆராதனாவின் உடலில், திடீரென ஒரு அதீத அதிர்வு ஏற்பட்டது. அவளது அடிமுதுகின் வழியாக ஏதோ ஒரு குளிர்ந்த, பாரமான சக்தி ஊடுருவுவதை அவளால் உணர முடிந்தது. அது ஆராதனா எனும் பெண்ணின் உணர்வுகளை மெல்ல மெல்ல அழித்து, **சகோச்சி** எனும் அந்தப் பழங்காலத்துத் தீய சக்தியை நிலைநிறுத்தியது.
அடுத்த சில நொடிகளில், வீரா வருடிக் கொண்டிருந்த அவளது மென்மையான சதை, சட்டெனக் குளிர்ந்த கருங்கல்லாக மாறத் தொடங்கியது. அவளது இதயம் துடிப்பதை நிறுத்திவிட்டு, ஒரு இயந்திரத்தைப் போல இயங்க ஆரம்பித்தது.
அவளது தலை பின்னோக்கிச் சாய்ந்து, கண்கள் திறந்தபோது அங்கிருந்த கருவிழிகள் மறைந்திருந்தன. அவற்றிற்குப் பதிலாக, கொழுந்துவிட்டு எரியும் இரண்டு நெருப்புக் கோளங்கள் தோன்றின. அந்தப் பார்வையில் இன்பம் இல்லை; பல நூற்றாண்டுகாலப் பசியும், குரூரமும் மட்டுமே மிஞ்சியிருந்தது.
அவளது தொண்டையிலிருந்து வெளிப்பட்ட அந்த ஒலி, ஒரு பெண்ணின் குரல் அல்ல. அது பல குரல்கள் ஒன்றாகச் சேர்ந்து எழுப்பும் ஒரு கர்ண கொடூரமான கர்ஜனையாக ஒலித்தது.
சகோச்சியின் வருகையை உணர்ந்த அடுத்த கணமே, அந்தக் காடே ஒரு மாயாஜாலக் கூடாரமாக மாறியது.
இவ்வளவு நேரம் பயந்து ஒளிந்திருந்த ஆந்தைகளும், காகங்களும், விசித்திரமான காட்டுப் பறவைகளும் கூட்டமாக வானில் தோன்றின. அவை வீராவையும் ஆராதனாவையும் சுற்றி ஒரு ராட்சத வளையம் போல வட்டமிட ஆரம்பித்தன. அவற்றின் சிறகடிப்புச் சத்தம் ஒரு போர் முரசைக் கொட்டுவது போலக் கேட்டது.
புதர்களுக்குள் மறைந்திருந்த நரிகளும், ஓநாய்களும் வெளியே வந்து தங்கள் எஜமானியின் வருகையை அறிவித்தன. அவை ஊளையிடாமல், ஒருவிதமான தாழ்வான குரலில் முனகிக் கொண்டு தங்கள் தலைகளைத் தரையில் பதித்து வணங்கின.
அந்தப் பறவைகளும் விலங்குகளும் சகோச்சிக்கு மிகவும் நெருக்கமானவை. அவள் ஒரு மனித உடலைப் பெற்றுவிட்டாள் என்ற மகிழ்ச்சியில், அவை காடு அதிரும் வகையில் ஆரவாரம் செய்தன. அந்த ஓசைகள் வீராவிற்கு மரண பயத்தை ஊட்டியது.
புயல் காற்று மரங்களை வேரோடு சாய்க்க முயல, மின்னல்கள் வானைப் பிளந்தன. அந்த ஒளியில் ஆராதனாவின் விகாரமான முகமும், அவளைச் சுற்றி நின்ற அந்த விசித்திரமான விலங்குகளின் கூட்டமும் சேர்ந்து, அந்த இடத்தையே ஒரு நரகத்தின் நுழைவாயிலாக மாற்றிக் காட்டின. இன்பத்தின் மழையில் நனைந்த வீரா, இப்போது மரணத்தின் நிழலில் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தான்.
வீரா பதற்றத்துடன் அவளது தோள்களைப் பிடித்து உலுக்கினான். "ஆராதனா... என்னாச்சு?" என்று கத்தினான். ஆனால், அவன் தொட்ட அந்தத் தோள்கள் இப்போது மென்மையான சதை அல்ல; அவை குளிர்ந்த, கடினமான கருங்கல்லைப் போல இருந்தன. அவளைத் தன் மடியிலிருந்து தள்ளிவிட அவன் முழு பலத்தையும் பிரயோகித்தான். ஆனால், ஒரு மலையை அசைக்க முயல்வது போல அவன் தோல்வியுற்றான்.
**சகோச்சி**, அந்தப் பயங்கரமான ஆத்மா ஆராதனாவின் உடலில் முழுமையாகக் குடியேறிவிட்டது.
ஆராதனா (சகோச்சி) மெல்லத் தன் தலையைக் குனிந்து வீராவைப் பார்த்தாள். வீரா அலறினான். அவளது கண்கள் இப்போது ஒரு மனிதனின் கண்கள் அல்ல; அவை கருவிழி இன்றி, கொழுந்துவிட்டு எரியும் இரு நெருப்புக் கோளங்களாக மாறின. அவளது முகம் விகாரமாகி, கர்ண கொடூரமாகக் காட்சியளித்தது.
வீராவின் அந்த அந்தரங்கத் தருணம் எப்படி ஒரு கோரமான மரணப் போராட்டமாக மாறியது என்பதை, அவனது உடல் மற்றும் மன ரீதியான துடிப்புகளைக் கொண்டு இன்னும் விரிவாக இங்கே காணலாம்:
வீராவின் இடுப்பைச் சுற்றிப் பிணைத்திருந்த ஆராதனாவின் தொடைகள், இப்போது இரு பெரும் இரும்புத் தூண்களைப் போல மாறின. அவனது ஆண்மை, அந்த மென்மையான சதைகளுக்குள் புதைந்து சுகம் கண்ட அதே இடத்தில், இப்போது சுருக்கென்று ஒரு மரண வலி உயிரைத் தொட்டது.
சகோச்சி தன் இடுப்பை இன்னும் கொஞ்சம் இறுக்க, வீராவிற்குத் தன் எலும்புகள் நொறுங்கும் சத்தம் தெளிவாகக் கேட்டது. கரும்பு ஆலைக்குள் சிக்கிய கரும்பு நசுங்கிச் சாறு பிழிவது போல, அவனது ஆண்மை புடைத்துத் தெறிக்க ஆரம்பித்தன. அந்த வலி அவனது அடிவயிற்றிலிருந்து மூளை வரை ஒரு மின்னல் கோடாகப் பாய்ந்தது. அவனது கண்கள் பிதுங்கி வெளிவரப் பார்த்தன.
அவளது விழிகள் நெருப்புப் பந்தாக அவனது முகத்திற்கு மிக அருகில் வந்து நின்றன. அவளது மூச்சுக் காற்று பிணத்தின் வாடையோடும், அனலோடும் அவன் மேல் பட்டது.
சகோச்சியின் நீண்ட நகங்கள் வீராவின் மார்பில் பதிந்தபோது, அவன் தன் கைகளால் அவளது கையைப் பிடித்துத் தடுக்க முயன்றான். ஆனால், அவனது கைகள் வெறும் காகிதத்தைப் போல பலவீனமாக இருந்தன.
அவளது கூர்மையான நகங்கள் மெல்ல மெல்ல அவனது தோல், தசை, விலா எலும்புகள் என ஒவ்வொன்றையும் கிழித்துக்கொண்டு உள்ளே இறங்கின.
ரத்தம் பீய்ச்சி அடித்து அவளது கருங்கல் மேனியை நனைத்தது. வீரா தன் வாயைத் திறந்து கத்த முயன்றான், ஆனால் தொண்டையிலிருந்து வெறும் ஒரு ‘கர்... கர்...’ என்ற ஒலி மட்டுமே வந்தது. அவனது குரல் நாண்கள் பயத்திலும் வலியிலும் செயலிழந்து போயின.
வீராவின் முகம் ரத்த ஓட்டமின்றி வெளிறிப்போனது. அவனது இதழ்கள் நீல நிறமாக மாறத் தொடங்கின. அவனது கண்கள் ஆராதனாவின் அந்தப் பயங்கரமான முகத்தைப் பார்த்தபடியே, "ஏன் எனக்கு இந்த நிலை?" என்று கேட்பது போல நிலைகுத்தி நின்றன.
இவ்வளவு நேரம் இன்பத்தில் துடித்த அவனது இதயம், இப்போது பயத்தில் மிக வேகமாகத் துடித்து, பின் மெல்ல மெல்ல அடங்கத் தொடங்கியது.
வீராவின் மார்பில் சகோச்சியின் நகங்கள் ஆழமாகப் பதிந்திருந்தன. ரத்தம் வழிய, மூச்சு விட முடியாமல் தவித்த வீராவின் முகத்திற்கு மிக அருகில் தன் நெருப்புப் பிழம்பான கண்களைக் கொண்டு வந்தாள் சகோச்சி. அவளது இதழ்களில் ஒரு விகாரமான புன்னகை தவழ்ந்தது.
வீரா தன் கடைசி மூச்சை இழுத்துப் பிடித்துக் கொண்டு அவளைப் பார்த்தான். அப்போது சகோச்சியின் குரல் அந்தக் காடே அதிரும்படி ஒலித்தது.
"வீரா...இது **நூற்றாண்டு காலப் பசி!** என் ஆன்மா தாகத்தோடு காத்துக் கொண்டிருந்த அந்தத் தருணம் இது.
அவளது குரல் கேட்டுச் சுற்றியிருந்த பறவைகள் இன்னும் ஆக்ரோஷமாக இறக்கைகளை அடித்தன. வீரா புரியாமல் விழிக்க, அவள் தொடர்ந்தாள்.
நீ அனுபவிக்கும் இந்த வலி, உன்னுடைய "முன் ஜென்மப் பாவம்". அப்போது உனக்கு வீரா என்ற பெயர் கிடையாது. உன் பெயர் **ஆரா!** அன்று நீ செய்த துரோகத்திற்கும், நீ சிந்த வைத்த ரத்தத்திற்கும் இன்று நான் வட்டியும் முதலுமாகத் தீர்த்துக் கொள்கிறேன்.
ஆரா' என்ற பெயரைக் கேட்டதும் வீராவின் நினைவுகளில் ஏதோ ஒரு மின்னல் வெட்டியது. மங்கலான பிம்பங்கள் அவன் கண்முன்னே வந்து மறைந்தன. ஆனால், அந்த உண்மையை அவன் முழுமையாக உணர்வதற்குள், சகோச்சி தன் கால்களால் அவனது இடுப்பை இன்னும் ஒரு முறை பலமாக இறுக்கினாள்.
அவனது எலும்புகள் நொறுங்கும் சத்தம் காடெங்கும் எதிரொலித்தது.
"இந்த நூற்றாண்டு காலப் பசிக்கு உன் உயிரே பலி!" என்று கர்ஜித்தபடியே, அவள் தன் நகங்களால் அவனது மார்பைப் பிளந்து இதயத்தைத் தொட்டாள். வீராவின் கண்கள் கடைசியாக ஒருமுறை நிலைகுத்தி, பின் உயிர் பிரிந்தது. அவனது உடல் அப்படியே ஜில்லிட்டுப் போனது.
சகோச்சி, அவனது ரத்தத்தை ருசித்தபடி, தன் நீண்ட காலப் பழிவாங்கலை முடித்த திருப்தியில் அந்த நெருப்பு விழிகளோடு வானத்தைப் பார்த்துச் சிரித்தாள். பழிவாங்கல் முடிந்தது, ஆனால் அந்தக் காட்டின் அமைதி இப்போது இன்னும் பயங்கரமாக ..
சகோச்சியின் அந்த விகாரமான சிரிப்பு காட்டின் மூலைமுடுக்கெல்லாம் எதிரொலித்தது. வீராவின் சடலம் ஒரு காய்ந்த சருகைப் போல அவளது பாறை போன்ற தொடைகளுக்கு இடையே உயிர் பிரிந்து கிடந்தது.
சகோச்சி தன் ரத்தம் படிந்த கைகளை வானை நோக்கி உயர்த்தினாள். அவளது நெருப்புக் கண்கள் மேகங்களைக் கிழிப்பது போல பிரகாசித்தன. சுற்றியிருந்த பறவைகள் அனைத்தும் ஒரு நிமிடம் நிசப்தமாகின. அந்த அமைதியைக் கிழித்துக்கொண்டு சகோச்சியின் குரல் வெளிப்பட்டது
என் கடமையை முடித்து விட்டேன் மதிவதனி! பல நூற்றாண்டு காலக் காத்திருப்பு இன்றுடன் முடிந்தது. இந்தத் துரோகி ஆராவின் (வீரா) ரத்தத்தால் என் தாகம் தணிந்தது!
அவளது குரலில் ஒருவிதமான தீராத ஆக்ரோஷமும், அதே சமயம் ஒரு கடமையை முடித்த நிம்மதியும் கலந்திருந்தது.
வானில் மின்னல்கள் இன்னும் உக்கிரமாக வெட்டின. காற்றில் ஒரு விசித்திரமான மணம் பரவியது. சகோச்சி மீண்டும் கத்தினாள்.
இப்போ உன் பழி வாங்கலை ஆவலுடன் எதிர்பார்க்கிறேன் மதிவதனி! பலி கொடுக்கப்பட்டுவிட்டது... இனி உன் ஆட்டம் தொடங்கட்டும்!
அந்தக் காட்டின் இருட்டில், எங்கோ ஒரு மூலையில் ஒரு உருவம் அசைவது போலத் தெரிந்தது. சகோச்சி சொன்ன அந்த 'மதிவதனி' யார்? அவள் எத்தகைய பழிவாங்கலைத் திட்டமிட்டிருக்கிறாள்?
வீராவின் உயிரற்ற உடல் அங்கேயே கிடக்க, சகோச்சி தன் ஆதிக்கத்தை நிலைநாட்டிய திருப்தியில் அங்கிருந்து மறையத் தயாரானாள். இயற்கையும் அந்தப் பயங்கரமான பலிக்குச் சாட்சியாகத் தன் சீற்றத்தைக் குறைத்துக் கொண்டது. ஆனால், 'மதிவதனி' என்ற பெயர் காற்றில் ஒரு புதிய பயத்தை விதைத்திருந்தது.
இதற்கு மேல் வாரம் ஒருமுறை update கொடுக்க முயற்சி செய்கிறேன் friend's.ஆனால் அது முழுக்க முழுக்க உங்கள் கைகளில் தான் இருக்கு.
[/b]
23-04-2026, 09:53 PM
வாழ்த்துக்கள் நண்பா. தாங்கள் வரவை எதிர்நோக்கி காத்துக் கொண்டு இருந்தது வீண்போகவில்லை.
23-04-2026, 09:53 PM
WOW SUPER UPDATE!!! GREAT COME BACK NANBA. NANBA ANU STORY FOR ME DONT FORGET.
23-04-2026, 10:22 PM
(23-04-2026, 09:53 PM)Arun_zuneh Wrote: வாழ்த்துக்கள் நண்பா. தாங்கள் வரவை எதிர்நோக்கி காத்துக் கொண்டு இருந்தது வீண்போகவில்லை.
(23-04-2026, 09:53 PM)rameshsurya84 Wrote: WOW SUPER UPDATE!!! GREAT COME BACK NANBA. NANBA ANU STORY FOR ME DONT FORGET.
நன்றி நண்பர்களே..! எல்லோருக்கும் ஒரு சின்ன வேண்டுகோள்..நான் கொஞ்சம் என் பாணியை மாற்றி இந்த பதிவை போட்டு உள்ளேன்..இந்த பதிவு எப்படி இருந்தது என உங்கள் நேர்மையான விமர்சனத்தை எதிர்பார்க்கிறேன்
23-04-2026, 11:02 PM
Simple Super Update Nanba. Please continue this type of writing Updates.
24-04-2026, 01:46 AM
It's good to have you back bro.....
Update nalla irukku... Ithe flow la kondu ponka...
Update nalla irukku... Ithe flow la kondu ponka...
24-04-2026, 07:06 AM
![[Image: FB-IMG-1776965714796.jpg]](https://i.ibb.co/dJc41PjC/FB-IMG-1776965714796.jpg)
24-04-2026, 07:31 AM
ஆராதனா: இந்த கதையில் மூன்று+ஒன்று (ஆவியாக அறிவு வுடனும்) மனிதர்களால் புணரப்பட்டால் அவள் விருப்பம் இல்லாமல். அதற்கு அறுதலாக ஆராதனா மட்டுமே அவளின் காதலனுடன் கலவியில் ஈடுபட்டால்
வீரா சாவதற்கு முன் ஆராதனாவை புணர்ந்து விட்டான் ஆனால் அதற்கு அவனின் விலையோ அதிகம்
வீரா சாவதற்கு முன் ஆராதனாவை புணர்ந்து விட்டான் ஆனால் அதற்கு அவனின் விலையோ அதிகம்
24-04-2026, 08:03 AM
(24-04-2026, 07:31 AM)Arun_zuneh Wrote: ஆராதனா: இந்த கதையில் மூன்று+ஒன்று (ஆவியாக அறிவு வுடனும்) மனிதர்களால் புணரப்பட்டால் அவள் விருப்பம் இல்லாமல். அதற்கு அறுதலாக ஆராதனா மட்டுமே அவளின் காதலனுடன் கலவியில் ஈடுபட்டால்
வீரா சாவதற்கு முன் ஆராதனாவை புணர்ந்து விட்டான் ஆனால் அதற்கு அவனின் விலையோ அதிகம்
ஆராதனாவை ராமகோபாலன் நேரடியாக புணர்ந்தான்.ஆனால் அறிவு நேரடியாக புணர வில்லை. அவன் அனுவை புணரும் பொழுது அவளுக்கு உணர்ச்சி மேலிட்டது.வீராவுக்கான தண்டனை அவன் விலாசினிக்கு செய்த துரோகத்துக்கும்,ஆராதனாவிடம் எல்லை மீறியதற்கும் சேர்த்து கொடுக்கப்பட்ட தண்டனை..
24-04-2026, 11:11 AM
After a long time, here’s an update—wow.
![[Image: va-machan-vaa-gif-25209364]](https://tenor.com/view/va-machan-vaa-gif-25209364https://tenor.com/view/va-machan-vaa-gif-25209364)
24-04-2026, 02:44 PM
25-04-2026, 10:04 PM
![[Image: 1777123855806.png]](https://i.ibb.co/hRS2Chqf/1777123855806.png)
காத்தவராயன் entry கூடிய விரைவில்
25-04-2026, 10:22 PM
KATHAVARAYAN LOOK LIKE A MONSTER.
25-04-2026, 10:39 PM
super come back update nanba...sagochi revenge...aradhana weakness veera enjoying but ultimate revenge tha....waiting for big battle....enna mayamoh na comment pota piragu intha kadhai thodaranum irunthcu ah ennavo....ovoru varium sirapa irunthcu brother...padika padika ipdium ezuthalamah thonuchu...sirpana sambvam
26-04-2026, 12:00 AM
Lasta Dec 2024la update pannirkinga
Nan indha gapela foreignla 1 yearku mela work pannitu returne vandhuten
Marriage aagadhavungaluku marriage aagirchu
Past story fulla marandurchu thirumba read pannanum pola
Inime weekly once aavudhu update pannunga bro
Nan indha gapela foreignla 1 yearku mela work pannitu returne vandhuten
Marriage aagadhavungaluku marriage aagirchu
Past story fulla marandurchu thirumba read pannanum pola
Inime weekly once aavudhu update pannunga bro
26-04-2026, 02:29 AM
(25-04-2026, 10:39 PM)Raju@Vijay Wrote: super come back update nanba...sagochi revenge...aradhana weakness veera enjoying but ultimate revenge tha....waiting for big battle....enna mayamoh na comment pota piragu intha kadhai thodaranum irunthcu ah ennavo....ovoru varium sirapa irunthcu brother...padika padika ipdium ezuthalamah thonuchu...sirpana sambvam
ரொம்ப நன்றி நண்பா, நீங்க திரும்ப வந்ததற்கு..வாசகர்கள் comment தான் எந்த ஒரு சூழ்நிலையிலும் நேரம் ஒதுக்கி எழுத்தாளர்களை மீண்டும் கதை எழுத வைக்கும்.
நான் அந்த அளவுக்கு பெரிய எழுத்தாளர் இல்லை. ஏதோ எனக்கு தெரிந்த வகையில் எழுதுகிறேன்
« Next Oldest | Next Newest »
Users browsing this thread: 6 Guest(s)