9 hours ago
అర్ధరాత్రి పదకొండు గంటల యాభై తొమ్మిది నిమిషాలు
అరండాల్ పేట, న్యూ గుంటూరు.
ఇవ్వాళ పూజ కూతురి పుట్టినరోజు, గత మూడు నిమిషాల నుంచి కూతురికి విషెస్ చెపుదామని ఫోను ప్రయత్నిస్తూనే ఉంది. అవతలి నుంచి కూడా యూసర్ బిజీ అని వస్తూనే ఉంది. ఎవరితో మాట్లాడుతుంది ఇది అనుకుంది మనసులో పూజ. ఐటీ కంపెనీలో పని చేస్తున్న పూజ ఐదు అంకెల జీతం తీసుకుంటున్నా తన మనసులో ప్రశాంతత లేదు. దీనికి చాలా కారణాలు ఉన్నాయి. ఒకటి.. ఐదేళ్ల క్రితం మొగుడు ఆక్సిడెంటులో పోయిన దెగ్గర నుంచి ఒంటరిగా ఉంటుంది, ఇంటికి మగ దిక్కు లేడు. రెండు.. పూజ ఒక్క గానొక్క కూతురు, తన ఉద్యోగం వల్ల కూతురు హైదరాబాదులో ఒంటరిగా ఉండాల్సిన పరిస్థితి. భయం. రోజులు బాలేవు. ఎవడైనా తన కూతురిని ట్రాప్ చేస్తాడేమో.. మనిషి పక్కన లేకుండా కూతురు ఏది చెపితే అది నమ్మి తీరాలి. తన చదువు, తన భవిష్యత్తు.. పూజ ఆలోచన అంతా తన కూతురే..
ఆ తరువాత మూడవది, తన గురించి.. ఇలా ఎన్ని రోజులు ఒంటరిగా బతకాలి? తన ఆశ, కోరికలు. రోజూ రాత్రి మంచం ఎక్కి పడుకునే ముందు స్నానం చేస్తుంది. అప్పుడు కరిగే కోరికలు తన మనసుని అదుపు తప్పేలా చేస్తున్నాయి. ముడతలు పడని శరీరం పూజది. ఆఫీసులో రాబందులు ఎన్నో ఉన్నాయి. అవకాశాలు ఎన్నో వచ్చాయి, కానీ కూతురు అడ్డు వచ్చేది. త్వరగా కూతురిని ఒక ఇంటి దాన్ని చేసి తానూ ఎవరినో ఒకరిని చూసుకోవాలని ఎదురుచూస్తుంది.
తొమ్మిదవ సారి మళ్ళీ ఫోన్ చేసింది పూజ. బిజీ.. అసహనంగా ఫోను పక్కన పెట్టేసింది.
మెరీనా స్కైస్ అపార్ట్మెంట్స్. హైటెక్ సిటీ. హైదరాబాద్
ఫేస్ వన్, ఫ్లాట్ నెం.609లో మంచం మీద బోర్లా పడుకుని తన లవర్తో కబుర్లు చెబుతుంది నిహారిక. ఫోనులో ప్రియుడు పాట పాడుతుంటే బొటన వేలు కొరుక్కుంటూ సిగ్గు పడుతూ నవ్వుకుంటుంది. పుట్టిన రోజు జేజేలు చిట్టి పాపాయి, నీకు ఏటేటా ఇలాగే పండగ జరగాలి.. పండగ జరగాలి.. పండగ జరగాలి అని ప్రియుడు పాడుతుంటే నవ్వు ఆపుకుంటూనే ఆపుకోలేక విరగబడి నవ్వుతుంది. పైన టీషర్ట్ ఒక్కటే వేసుకుంది, కిందేమీ లేవు, మంచం మీద దొర్లుతుంటే తెల్లని బలిష్టమైన తొడలు నీలం రంగు పరుపు మీద ట్యూబ్ లైట్ వెలుతురుకి మెరుస్తున్నాయి. నిన్నే వాక్సింగ్ చేయించుకుంది. చాలా కబుర్ల తరువాత ఫోన్ చూస్తే అమ్మ నుంచి తొమ్మిది మిస్డ్ కాల్స్ చూసి, రేయి అమ్మ చాల సార్లు కాల్ చేసింది, నీ వల్ల నేనసలు చూడనే లేదు. ముందు నువ్వు ఫోను పెట్టు అని అరిచింది.
నేను ఎక్కువా మీ అమ్మ ఎక్కువా? అని అడిగాడు.
మా అమ్మే ఎక్కువ, ఇంక పెట్టు.
గుడ్, నా పేరు చెపితే నీ తాట తీసే వాడిని
ఎందుకు అలా !
మరి.. మనిషికి అమ్మ నాన్న తరువాతే ఎవరైనా ఉండాలి. అలాంటిది మీ అమ్మ నీకోసం ఒంటరిగా ఉంటూ నిన్ను ఇంత బాగా చూసుకుంటుంది. ముందు మీ అమ్మ, ఆ తరువాతే ఎవరైనా..
అందుకేరా నువ్వంటే నాకు ప్రేమ.. ఉమ్మా అని ముద్దు పెట్టింది.
ఉమ్మ్.. నువ్వలా ముద్దు పెడితే మూడ్ వస్తుందే..
ఒకవేళ అమ్మకి నువ్వు నచ్చకపోతే ?
అప్పుడు ఆలోచిద్దాంలే
రేపు అమ్మ వస్తుంది, నువ్వు కూడా రా.. పరిచయం చేస్తాను. తనెలా రియాక్ట్ అవుతుందోనని భయంగా ఉందిరా
ఓ పని చెయ్యి, ఇప్పుడే చెప్పేసేయి. ఎలా రియాక్ట్ అవుతుందో చూడు, దాన్ని బట్టి రేపు కలవాలా వద్దా అన్నది ఆలోచిద్దాం.
హ్మ్.. సరే, ఉండు అమ్మతో మాట్లాడి చేస్తాను.
ప్రియుడి కాల్ కట్ అవ్వగానే అమ్మకి ఫోన్ చేసింది నిహారిక, అవతల పూజ ఫోన్ ఎత్తినా మాట్లాడలేదు, మౌనంగా ఉంది. అమ్మ అలిగిందని అర్ధమైంది నిహారికకి. నిహారికని తన ప్రియుడు తనని శాంత పరిచే టెక్నిక్నే అమలుపరుస్తూ పాట అందుకుంది.
అలిగావా చిట్టి చిలకా, దిగవా నెలవంక.. అడిగేసా ఉండలేక, చాల్లే బెట్టు చేయక.. అని కూతురు బుజ్జగిస్తూ పాడుతుంటే నవ్వేసింది పూజ.
నువ్వు బాగా ముదిరిపోయావే, నీ మీద కోపం అంతా పోయింది అంది పూజ.
హమ్మయ్యా నవ్వేసావా, సారీ మా.. చూసుకోలేదు. ముందు నాకు విషెస్ చెప్పు
హ్యాపీ బర్త్ డే
హిహి. థాంక్స్.
నా కాల్ చూడలేనంత నిమఘ్నమై ఎవరితో మాట్లాడుతున్నావ్ ?
ఆగాగు.. ముందు నీకోటి చెప్పాలి. నాకు లవర్ ఉన్నాడన్నమాట, వాడితోనే సొల్లేస్తూ కూర్చున్నానన్నమాట. రేపు నువ్వు రాగానే వాడిని పరిచయం చేస్తానన్నమాట, నువ్వు ఒప్పుకుంటే వాడినే పెళ్లి చేసుకుంటా అనమాట.
అవతల నుంచి నిశబ్దం.
మా.. మ్మా.. అమ్మా..
ఉన్నాను
చాలా మంచోడు, బుద్ధిమంతుడు, గొడవలకి పోడు, నోట్లో నుంచి బూతులు కూడా రావు. నీకు డెఫినెట్ గా నచ్చుతాడు. కోపం తెచ్చుకోకుండా ఒక్క సారి నా గురించి, నా నిర్ణయం గురించి ఆలోచించు. రేపు ఒకసారి వాడిని కలవు. నీకు నచ్చితేనే.. లేదంటే.. అని ఆపేసింది.
లేదంటే వదిలేస్తావా? రెట్టించి అడిగింది కూతురుని
వదిలేస్తాను..
ఛా.. అవునా
నీ మీద ఒట్టు, వాడు నీకు నచ్చకపోతే వాడే నన్ను వదిలేస్తాడు.
అదేంటి !
నువ్వంటే వాడికి చాలా గౌరవం. ఇంట్లో వాళ్ళు ఒప్పుకోకుండా నన్ను పెళ్లి చేసుకోనని వాడు ముందే చెప్పేసాడు.
ఓహ్.. మరి ఆ అబ్బాయి ఇంట్లో ఒప్పుకోకపోతే ?
తనకెవరూ లేరు మమ్మీ..
అయ్యో.. సారీ..
రేపొక సారి వాడిని కలిసాక అప్పుడు చెప్పు
సరే.. నీకోసం అతన్ని కలుస్తాను. అతని ఫోటో పంపించు, నేను చూడాలి అంటే వెంటనే ఫార్వర్డ్ చేసింది నిహారిక
ఇతన్ని ఎక్కడో చూసానే
ఎక్కడ చూసావ్ (నిహారిక నవ్వుతుంది)
ఎక్కడో చూసాను, సర్లే రేపు ఎలాగో కలుస్తానుగా.. చూద్దాం నీ సెలక్షన్.
నా సెలక్షన్ మీద నాకు నమ్మకముంది, నేనే నిర్ణయం తీసుకున్నా నిన్ను మర్చిపోను. అలానే ఈ నిర్ణయం తీసుకునేటప్పుడు కూడా నిన్ను దృష్టిలో పెట్టుకునే తీసుకున్నాను.
ఇంకా అంది పూజ
అమ్మకి మాట్లాడటం ఇష్టం లేదని అర్ధమై ఎప్పుడు బైలుదేరుతున్నావ్ ? అని అడిగింది నిహారిక.
రేపు సాయంత్రం ఆఫీస్ అయిపోగానే స్టార్ట్ అవుతాను
అలా అయితే ఇక్కడికి వచ్చేసరికి రాత్రి అవుతుంది
అవ్వనీ.. అయితే ఏమైంది?
మరి వాడిని ఎప్పుడు కలుస్తావ్ ?
కలుస్తాను లేవే..
పో మమ్మీ.. అని పెట్టేసింది
ఇంతకీ ఆ అబ్బాయి పేరేంటి.. అని పూజ అడుగుతుండగానే కూతురు ఫోన్ కట్ చెయ్యడంతో నవ్వు మొహంతోనే కూతురిని తిట్టుకుంటూ ఫోన్ పక్కన పడేసింది.
కూతురు అప్పుడే వ్యక్తిగతంగా ఒకరిని ఇష్టపడేంత పెద్దది అయిపోయిందా అని ఆశ్చర్యపోయింది పూజ. స్నానానికి వెళుతూ ఒక్కో బట్టా విప్పుతూనే ఆలోచిస్తుంది. జాకెట్ విప్పుతు అది ఒకడిని చూసుకుంది, రేపు వాడు నచ్చితే నేనూ కూడా ఒకడిని చూసుకుంటాను. నిహారిక ఏమైనా అనుకుంటుందా ! దాని బొంద, పాతికేళ్ళు లేవు అదే ఆగలేకపోయింది, రుచి మరిగిన శరీరం నాది, నేనెందుకు ఆగాలి. ఈ సారి బాగా దెంగి సుఖ పెట్టే మగాడిని వెతికి మరీ కట్టుకుంటా. నాకంటే చిన్న వాడు అయితే బాగుంటుంది. కసిగా దెంగుతారు. కంట్రోల్లో ఉంటారు. అన్నీ రేపు నిర్ణయిస్తాయి. లంగా విప్పేసి నగ్నంగా బాత్రూం వైపు ఒక్కో అడుగు వేస్తుంటే కుడి వైపున నడుము కండతో పాటు ఆమె పిర్రలు కూడా నాట్యం చేస్తున్నాయి. బాత్రూంలో సళ్ళు గీరుకుంటూ షవర్ ఆన్ చేసింది. కుడి చేతిని తొడల మధ్య వేస్తే ఆతులు తగిలాయి. పక్కనే ఉన్న రేజర్ని చేతుల్లోకి తీసుకుంది.
అమ్మతో మాట్లాడాక నిహారిక మళ్ళీ ప్రియుడికి ఫోన్ చేసి అమ్మతో మాట్లాడింది చెప్పింది. నువ్వెప్పుడు వస్తావ్ అని అడిగితే మీ అమ్మ వచ్చేలోపు వచ్చేస్తాలే అన్నాడు, సరే అంది నిహారిక. మాటల్లోనే నిద్ర పోయింది.
పొద్దున్నే లేచి కొత్త డ్రెస్సు వేసుకుని కాలేజీకి వెళ్ళిపోయింది నిహారిక. రోజంతా కంగారుగా ఉన్నా, స్నేహితులతో ట్రీట్ అని పార్టీ అని హడావిడిగా గడిచిపోయింది.
పాత గుంటూరు, ఆనందపేట
సమయం సాయంత్రం ఆరు గంటలు ముప్పై నిమిషాలు
వంశీ ఫోను మాట్లాడుతూ బట్టలు సర్దుతున్నాడు. అవతల నుంచి కోపంగా తిట్లు వినపడుతుంటే త్వరగా స్నానం చేసి రెడీ అయ్యి తన బుల్లెట్ బైటికి తీసాడు. ట్రాఫిక్ దాటి ఫుల్ ట్యాంక్ కొట్టించి హైవే ఎక్కేముందు ఓ సారి బండి ఆపి, చెవిలో ఇయర్ ఫోన్స్ పెట్టుకుని, మొహానికి కర్చీఫ్ కట్టుకుని, హెల్మెట్ పెట్టుకుని ప్లే బటన్ మీద నొక్కి బండి మీటర్ మీద ట్రిప్ బటన్ నొక్కి చివరికి హైవే ఎక్కించాడు. ఎనభై దాటకుండా, తగ్గకుండా బండి పోనిస్తూ పాటలు వింటూ, చల్లని వాతావరణం ఆస్వాదిస్తూ వెళుతున్నాడు.
అరగంటకి సత్తెనపల్లి, ఆ పైన అరగంటకి పిడుగురాళ్ళ, ఆ పైన ఇరవై నిమిషాలకి నడికుడి ఒక్కో ఊరు దాటేసరికి ఎనిమిదిన్నర దాటింది. నడికుడిలో తినేసి మళ్ళీ హైవే ఎక్కాడు. చల్లని గాలికి పోటీగా వేగం పెంచుతూ వెళుతుంటే ఉన్నట్టుండి ఒక అరుపు వినిపించింది. ముందు పాటలోనెమో అనుకున్న వంశీకి, తన ఎడమ కంటికి పక్కన ఆపిన కారు, బార్లా తెరిచిన కారు తలుపులు కనిపించాయి. చెవిలో ఉన్న వైర్లని ఎడమ చేత్తో లాగేస్తూ బండి పక్కకి తీస్తూనే కారు ముందు వెనకా చూసాడు. చెట్ల వెనక ఫోను టార్చు లైట్లు కనిపించాయి. వెంటనే బండి పక్కకి ఆపేసి అదే వేగంలో హైవే కిందకి దిగి వెళ్ళాడు. ముగ్గురు ఒకామెని చెట్టుకి నొక్కి పట్టి బలవంతం చేస్తున్నారు. ఆమె పైట గట్టిగా పట్టుకుని లాగుతుంటే వంశీ కోపంగా వెళ్లి పైట లాగుతున్న వాడి భుజం మీద గట్టిగా తన్నాడు. వాడు పడిపోవడం, ఆ ఫోర్సుకి పైట లాగినట్టు అవడం, ఆమె వంశీ ఒళ్ళోకి రావడం, ఇవన్నీ ఒక్క తన్నులో జరిగాయి.
మిగతా ఇద్దరు మీదకి రాబోతే ఆమెని పక్కకి నిలుచోబెట్టి ఒకడి చెంప మీద ఒకడి దవడ మీద చేత్తో గట్టిగా దెంగాడు. దెబ్బలు తిన్న వాళ్ళు ఆగలేదు, మళ్ళీ లేచి కొట్లాటకి రెడీ అవుతున్నారు. అందులో ఒకడు నేను సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ని, దాన్ని వదిలినా నిన్ను వదలనురా అని కలబడుతుంటే కాలు పైకి ఎత్తి వాడి నోటి మీద తన్నాడు. ఆలోచిస్తే ఇప్పుడు సమయం, గొడవపడే మనుషులు రెండూ సరిగా లేవని తన వెనక నిలుచున్న ఆమె చెయ్యి పట్టుకుని రోడ్డు మీదకి తీసుకొచ్చేసాడు. వంశీ బండి స్టార్ట్ చేస్తుంటే ఆమె వెంటనే కారు దెగ్గరికి వెళ్లి తన బ్యాగు తెచ్చుకుని వంశీ బండి ఎక్కేసింది. వంశీ అరకిలోమీటర్ లోపే వంద దాటించేసాడు బండిని..
మిర్యాలగుడా..
నలభై కిలోమీటర్లు వచ్చే వరకు, బండి శబ్దం తప్ప ఇంకేమి వినపడలేదు. ఆమెలో కంగారు, వంశీలో భయము ఇద్దరినీ మౌనంగా ఉంచింది. మిర్యాలగూడా లోపలికి వెళుతుంటే ఎటు అన్న ఆమె గొంతు విని వెనక్కి తిరిగి చూసాడు. ఫ్రెష్ అయ్యి వెళదాం. వాళ్ళ కారు ఏపీది, మనం తెలంగాణ ఎంటర్ అయ్యాము కాబట్టి భయం లేదు, ఒకవేళ వాళ్ళు కూడా హైదరాబాద్ వెళ్లేవాళ్ళు అయితే మనం కాసేపు ఆగిన సమయంలో వాళ్ళు మనల్ని దాటి వెళ్ళిపోతారు, ప్రశాంతంగా వెళ్లొచ్చు అనేసరికి ఆమెలో కాసింత భయం తగ్గింది. అవును వాళ్ళు హైదరాబాదే వెళుతున్నారు అంది మెల్లగా.. ఇద్దరు మిర్యాలగూడా దాబా దెగ్గర ఆగారు. మంచినీళ్ల బాటిల్ ఇస్తే మొహం కడుక్కుని థాంక్స్ అంది పూజ.
అరండాల్ పేట, న్యూ గుంటూరు.
ఇవ్వాళ పూజ కూతురి పుట్టినరోజు, గత మూడు నిమిషాల నుంచి కూతురికి విషెస్ చెపుదామని ఫోను ప్రయత్నిస్తూనే ఉంది. అవతలి నుంచి కూడా యూసర్ బిజీ అని వస్తూనే ఉంది. ఎవరితో మాట్లాడుతుంది ఇది అనుకుంది మనసులో పూజ. ఐటీ కంపెనీలో పని చేస్తున్న పూజ ఐదు అంకెల జీతం తీసుకుంటున్నా తన మనసులో ప్రశాంతత లేదు. దీనికి చాలా కారణాలు ఉన్నాయి. ఒకటి.. ఐదేళ్ల క్రితం మొగుడు ఆక్సిడెంటులో పోయిన దెగ్గర నుంచి ఒంటరిగా ఉంటుంది, ఇంటికి మగ దిక్కు లేడు. రెండు.. పూజ ఒక్క గానొక్క కూతురు, తన ఉద్యోగం వల్ల కూతురు హైదరాబాదులో ఒంటరిగా ఉండాల్సిన పరిస్థితి. భయం. రోజులు బాలేవు. ఎవడైనా తన కూతురిని ట్రాప్ చేస్తాడేమో.. మనిషి పక్కన లేకుండా కూతురు ఏది చెపితే అది నమ్మి తీరాలి. తన చదువు, తన భవిష్యత్తు.. పూజ ఆలోచన అంతా తన కూతురే..
ఆ తరువాత మూడవది, తన గురించి.. ఇలా ఎన్ని రోజులు ఒంటరిగా బతకాలి? తన ఆశ, కోరికలు. రోజూ రాత్రి మంచం ఎక్కి పడుకునే ముందు స్నానం చేస్తుంది. అప్పుడు కరిగే కోరికలు తన మనసుని అదుపు తప్పేలా చేస్తున్నాయి. ముడతలు పడని శరీరం పూజది. ఆఫీసులో రాబందులు ఎన్నో ఉన్నాయి. అవకాశాలు ఎన్నో వచ్చాయి, కానీ కూతురు అడ్డు వచ్చేది. త్వరగా కూతురిని ఒక ఇంటి దాన్ని చేసి తానూ ఎవరినో ఒకరిని చూసుకోవాలని ఎదురుచూస్తుంది.
తొమ్మిదవ సారి మళ్ళీ ఫోన్ చేసింది పూజ. బిజీ.. అసహనంగా ఫోను పక్కన పెట్టేసింది.
***
మెరీనా స్కైస్ అపార్ట్మెంట్స్. హైటెక్ సిటీ. హైదరాబాద్
ఫేస్ వన్, ఫ్లాట్ నెం.609లో మంచం మీద బోర్లా పడుకుని తన లవర్తో కబుర్లు చెబుతుంది నిహారిక. ఫోనులో ప్రియుడు పాట పాడుతుంటే బొటన వేలు కొరుక్కుంటూ సిగ్గు పడుతూ నవ్వుకుంటుంది. పుట్టిన రోజు జేజేలు చిట్టి పాపాయి, నీకు ఏటేటా ఇలాగే పండగ జరగాలి.. పండగ జరగాలి.. పండగ జరగాలి అని ప్రియుడు పాడుతుంటే నవ్వు ఆపుకుంటూనే ఆపుకోలేక విరగబడి నవ్వుతుంది. పైన టీషర్ట్ ఒక్కటే వేసుకుంది, కిందేమీ లేవు, మంచం మీద దొర్లుతుంటే తెల్లని బలిష్టమైన తొడలు నీలం రంగు పరుపు మీద ట్యూబ్ లైట్ వెలుతురుకి మెరుస్తున్నాయి. నిన్నే వాక్సింగ్ చేయించుకుంది. చాలా కబుర్ల తరువాత ఫోన్ చూస్తే అమ్మ నుంచి తొమ్మిది మిస్డ్ కాల్స్ చూసి, రేయి అమ్మ చాల సార్లు కాల్ చేసింది, నీ వల్ల నేనసలు చూడనే లేదు. ముందు నువ్వు ఫోను పెట్టు అని అరిచింది.
నేను ఎక్కువా మీ అమ్మ ఎక్కువా? అని అడిగాడు.
మా అమ్మే ఎక్కువ, ఇంక పెట్టు.
గుడ్, నా పేరు చెపితే నీ తాట తీసే వాడిని
ఎందుకు అలా !
మరి.. మనిషికి అమ్మ నాన్న తరువాతే ఎవరైనా ఉండాలి. అలాంటిది మీ అమ్మ నీకోసం ఒంటరిగా ఉంటూ నిన్ను ఇంత బాగా చూసుకుంటుంది. ముందు మీ అమ్మ, ఆ తరువాతే ఎవరైనా..
అందుకేరా నువ్వంటే నాకు ప్రేమ.. ఉమ్మా అని ముద్దు పెట్టింది.
ఉమ్మ్.. నువ్వలా ముద్దు పెడితే మూడ్ వస్తుందే..
ఒకవేళ అమ్మకి నువ్వు నచ్చకపోతే ?
అప్పుడు ఆలోచిద్దాంలే
రేపు అమ్మ వస్తుంది, నువ్వు కూడా రా.. పరిచయం చేస్తాను. తనెలా రియాక్ట్ అవుతుందోనని భయంగా ఉందిరా
ఓ పని చెయ్యి, ఇప్పుడే చెప్పేసేయి. ఎలా రియాక్ట్ అవుతుందో చూడు, దాన్ని బట్టి రేపు కలవాలా వద్దా అన్నది ఆలోచిద్దాం.
హ్మ్.. సరే, ఉండు అమ్మతో మాట్లాడి చేస్తాను.
ప్రియుడి కాల్ కట్ అవ్వగానే అమ్మకి ఫోన్ చేసింది నిహారిక, అవతల పూజ ఫోన్ ఎత్తినా మాట్లాడలేదు, మౌనంగా ఉంది. అమ్మ అలిగిందని అర్ధమైంది నిహారికకి. నిహారికని తన ప్రియుడు తనని శాంత పరిచే టెక్నిక్నే అమలుపరుస్తూ పాట అందుకుంది.
అలిగావా చిట్టి చిలకా, దిగవా నెలవంక.. అడిగేసా ఉండలేక, చాల్లే బెట్టు చేయక.. అని కూతురు బుజ్జగిస్తూ పాడుతుంటే నవ్వేసింది పూజ.
నువ్వు బాగా ముదిరిపోయావే, నీ మీద కోపం అంతా పోయింది అంది పూజ.
హమ్మయ్యా నవ్వేసావా, సారీ మా.. చూసుకోలేదు. ముందు నాకు విషెస్ చెప్పు
హ్యాపీ బర్త్ డే
హిహి. థాంక్స్.
నా కాల్ చూడలేనంత నిమఘ్నమై ఎవరితో మాట్లాడుతున్నావ్ ?
ఆగాగు.. ముందు నీకోటి చెప్పాలి. నాకు లవర్ ఉన్నాడన్నమాట, వాడితోనే సొల్లేస్తూ కూర్చున్నానన్నమాట. రేపు నువ్వు రాగానే వాడిని పరిచయం చేస్తానన్నమాట, నువ్వు ఒప్పుకుంటే వాడినే పెళ్లి చేసుకుంటా అనమాట.
అవతల నుంచి నిశబ్దం.
మా.. మ్మా.. అమ్మా..
ఉన్నాను
చాలా మంచోడు, బుద్ధిమంతుడు, గొడవలకి పోడు, నోట్లో నుంచి బూతులు కూడా రావు. నీకు డెఫినెట్ గా నచ్చుతాడు. కోపం తెచ్చుకోకుండా ఒక్క సారి నా గురించి, నా నిర్ణయం గురించి ఆలోచించు. రేపు ఒకసారి వాడిని కలవు. నీకు నచ్చితేనే.. లేదంటే.. అని ఆపేసింది.
లేదంటే వదిలేస్తావా? రెట్టించి అడిగింది కూతురుని
వదిలేస్తాను..
ఛా.. అవునా
నీ మీద ఒట్టు, వాడు నీకు నచ్చకపోతే వాడే నన్ను వదిలేస్తాడు.
అదేంటి !
నువ్వంటే వాడికి చాలా గౌరవం. ఇంట్లో వాళ్ళు ఒప్పుకోకుండా నన్ను పెళ్లి చేసుకోనని వాడు ముందే చెప్పేసాడు.
ఓహ్.. మరి ఆ అబ్బాయి ఇంట్లో ఒప్పుకోకపోతే ?
తనకెవరూ లేరు మమ్మీ..
అయ్యో.. సారీ..
రేపొక సారి వాడిని కలిసాక అప్పుడు చెప్పు
సరే.. నీకోసం అతన్ని కలుస్తాను. అతని ఫోటో పంపించు, నేను చూడాలి అంటే వెంటనే ఫార్వర్డ్ చేసింది నిహారిక
ఇతన్ని ఎక్కడో చూసానే
ఎక్కడ చూసావ్ (నిహారిక నవ్వుతుంది)
ఎక్కడో చూసాను, సర్లే రేపు ఎలాగో కలుస్తానుగా.. చూద్దాం నీ సెలక్షన్.
నా సెలక్షన్ మీద నాకు నమ్మకముంది, నేనే నిర్ణయం తీసుకున్నా నిన్ను మర్చిపోను. అలానే ఈ నిర్ణయం తీసుకునేటప్పుడు కూడా నిన్ను దృష్టిలో పెట్టుకునే తీసుకున్నాను.
ఇంకా అంది పూజ
అమ్మకి మాట్లాడటం ఇష్టం లేదని అర్ధమై ఎప్పుడు బైలుదేరుతున్నావ్ ? అని అడిగింది నిహారిక.
రేపు సాయంత్రం ఆఫీస్ అయిపోగానే స్టార్ట్ అవుతాను
అలా అయితే ఇక్కడికి వచ్చేసరికి రాత్రి అవుతుంది
అవ్వనీ.. అయితే ఏమైంది?
మరి వాడిని ఎప్పుడు కలుస్తావ్ ?
కలుస్తాను లేవే..
పో మమ్మీ.. అని పెట్టేసింది
ఇంతకీ ఆ అబ్బాయి పేరేంటి.. అని పూజ అడుగుతుండగానే కూతురు ఫోన్ కట్ చెయ్యడంతో నవ్వు మొహంతోనే కూతురిని తిట్టుకుంటూ ఫోన్ పక్కన పడేసింది.
కూతురు అప్పుడే వ్యక్తిగతంగా ఒకరిని ఇష్టపడేంత పెద్దది అయిపోయిందా అని ఆశ్చర్యపోయింది పూజ. స్నానానికి వెళుతూ ఒక్కో బట్టా విప్పుతూనే ఆలోచిస్తుంది. జాకెట్ విప్పుతు అది ఒకడిని చూసుకుంది, రేపు వాడు నచ్చితే నేనూ కూడా ఒకడిని చూసుకుంటాను. నిహారిక ఏమైనా అనుకుంటుందా ! దాని బొంద, పాతికేళ్ళు లేవు అదే ఆగలేకపోయింది, రుచి మరిగిన శరీరం నాది, నేనెందుకు ఆగాలి. ఈ సారి బాగా దెంగి సుఖ పెట్టే మగాడిని వెతికి మరీ కట్టుకుంటా. నాకంటే చిన్న వాడు అయితే బాగుంటుంది. కసిగా దెంగుతారు. కంట్రోల్లో ఉంటారు. అన్నీ రేపు నిర్ణయిస్తాయి. లంగా విప్పేసి నగ్నంగా బాత్రూం వైపు ఒక్కో అడుగు వేస్తుంటే కుడి వైపున నడుము కండతో పాటు ఆమె పిర్రలు కూడా నాట్యం చేస్తున్నాయి. బాత్రూంలో సళ్ళు గీరుకుంటూ షవర్ ఆన్ చేసింది. కుడి చేతిని తొడల మధ్య వేస్తే ఆతులు తగిలాయి. పక్కనే ఉన్న రేజర్ని చేతుల్లోకి తీసుకుంది.
అమ్మతో మాట్లాడాక నిహారిక మళ్ళీ ప్రియుడికి ఫోన్ చేసి అమ్మతో మాట్లాడింది చెప్పింది. నువ్వెప్పుడు వస్తావ్ అని అడిగితే మీ అమ్మ వచ్చేలోపు వచ్చేస్తాలే అన్నాడు, సరే అంది నిహారిక. మాటల్లోనే నిద్ర పోయింది.
పొద్దున్నే లేచి కొత్త డ్రెస్సు వేసుకుని కాలేజీకి వెళ్ళిపోయింది నిహారిక. రోజంతా కంగారుగా ఉన్నా, స్నేహితులతో ట్రీట్ అని పార్టీ అని హడావిడిగా గడిచిపోయింది.
***
పాత గుంటూరు, ఆనందపేట
సమయం సాయంత్రం ఆరు గంటలు ముప్పై నిమిషాలు
వంశీ ఫోను మాట్లాడుతూ బట్టలు సర్దుతున్నాడు. అవతల నుంచి కోపంగా తిట్లు వినపడుతుంటే త్వరగా స్నానం చేసి రెడీ అయ్యి తన బుల్లెట్ బైటికి తీసాడు. ట్రాఫిక్ దాటి ఫుల్ ట్యాంక్ కొట్టించి హైవే ఎక్కేముందు ఓ సారి బండి ఆపి, చెవిలో ఇయర్ ఫోన్స్ పెట్టుకుని, మొహానికి కర్చీఫ్ కట్టుకుని, హెల్మెట్ పెట్టుకుని ప్లే బటన్ మీద నొక్కి బండి మీటర్ మీద ట్రిప్ బటన్ నొక్కి చివరికి హైవే ఎక్కించాడు. ఎనభై దాటకుండా, తగ్గకుండా బండి పోనిస్తూ పాటలు వింటూ, చల్లని వాతావరణం ఆస్వాదిస్తూ వెళుతున్నాడు.
అరగంటకి సత్తెనపల్లి, ఆ పైన అరగంటకి పిడుగురాళ్ళ, ఆ పైన ఇరవై నిమిషాలకి నడికుడి ఒక్కో ఊరు దాటేసరికి ఎనిమిదిన్నర దాటింది. నడికుడిలో తినేసి మళ్ళీ హైవే ఎక్కాడు. చల్లని గాలికి పోటీగా వేగం పెంచుతూ వెళుతుంటే ఉన్నట్టుండి ఒక అరుపు వినిపించింది. ముందు పాటలోనెమో అనుకున్న వంశీకి, తన ఎడమ కంటికి పక్కన ఆపిన కారు, బార్లా తెరిచిన కారు తలుపులు కనిపించాయి. చెవిలో ఉన్న వైర్లని ఎడమ చేత్తో లాగేస్తూ బండి పక్కకి తీస్తూనే కారు ముందు వెనకా చూసాడు. చెట్ల వెనక ఫోను టార్చు లైట్లు కనిపించాయి. వెంటనే బండి పక్కకి ఆపేసి అదే వేగంలో హైవే కిందకి దిగి వెళ్ళాడు. ముగ్గురు ఒకామెని చెట్టుకి నొక్కి పట్టి బలవంతం చేస్తున్నారు. ఆమె పైట గట్టిగా పట్టుకుని లాగుతుంటే వంశీ కోపంగా వెళ్లి పైట లాగుతున్న వాడి భుజం మీద గట్టిగా తన్నాడు. వాడు పడిపోవడం, ఆ ఫోర్సుకి పైట లాగినట్టు అవడం, ఆమె వంశీ ఒళ్ళోకి రావడం, ఇవన్నీ ఒక్క తన్నులో జరిగాయి.
మిగతా ఇద్దరు మీదకి రాబోతే ఆమెని పక్కకి నిలుచోబెట్టి ఒకడి చెంప మీద ఒకడి దవడ మీద చేత్తో గట్టిగా దెంగాడు. దెబ్బలు తిన్న వాళ్ళు ఆగలేదు, మళ్ళీ లేచి కొట్లాటకి రెడీ అవుతున్నారు. అందులో ఒకడు నేను సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ని, దాన్ని వదిలినా నిన్ను వదలనురా అని కలబడుతుంటే కాలు పైకి ఎత్తి వాడి నోటి మీద తన్నాడు. ఆలోచిస్తే ఇప్పుడు సమయం, గొడవపడే మనుషులు రెండూ సరిగా లేవని తన వెనక నిలుచున్న ఆమె చెయ్యి పట్టుకుని రోడ్డు మీదకి తీసుకొచ్చేసాడు. వంశీ బండి స్టార్ట్ చేస్తుంటే ఆమె వెంటనే కారు దెగ్గరికి వెళ్లి తన బ్యాగు తెచ్చుకుని వంశీ బండి ఎక్కేసింది. వంశీ అరకిలోమీటర్ లోపే వంద దాటించేసాడు బండిని..
మిర్యాలగుడా..
నలభై కిలోమీటర్లు వచ్చే వరకు, బండి శబ్దం తప్ప ఇంకేమి వినపడలేదు. ఆమెలో కంగారు, వంశీలో భయము ఇద్దరినీ మౌనంగా ఉంచింది. మిర్యాలగూడా లోపలికి వెళుతుంటే ఎటు అన్న ఆమె గొంతు విని వెనక్కి తిరిగి చూసాడు. ఫ్రెష్ అయ్యి వెళదాం. వాళ్ళ కారు ఏపీది, మనం తెలంగాణ ఎంటర్ అయ్యాము కాబట్టి భయం లేదు, ఒకవేళ వాళ్ళు కూడా హైదరాబాద్ వెళ్లేవాళ్ళు అయితే మనం కాసేపు ఆగిన సమయంలో వాళ్ళు మనల్ని దాటి వెళ్ళిపోతారు, ప్రశాంతంగా వెళ్లొచ్చు అనేసరికి ఆమెలో కాసింత భయం తగ్గింది. అవును వాళ్ళు హైదరాబాదే వెళుతున్నారు అంది మెల్లగా.. ఇద్దరు మిర్యాలగూడా దాబా దెగ్గర ఆగారు. మంచినీళ్ల బాటిల్ ఇస్తే మొహం కడుక్కుని థాంక్స్ అంది పూజ.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)
