Posts: 303
Threads: 10
Likes Received: 2,699 in 287 posts
Likes Given: 72
Joined: Jan 2020
Reputation:
89
சென்னைக்கு கார் ஓட்டிட்டு வந்த அந்த மூணு மணி நேரமும் என் மனசு என் கன்ட்ரோல்லயே இல்லை. அந்த அதிகாலை இருட்டுல, வெறும் பனியன் லுங்கியோட நின்ன அந்த முரட்டு ஆம்பளைக்குப் பக்கத்துல... ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரி, உடம்பெல்லாம் பதட்டத்தோட என் பொண்டாட்டி நின்னுகிட்டு இருந்த அந்தப் பச்சையான காட்சி தான் என் கண்ணுக்குள்ளயே ஓடிட்டு இருந்துச்சு.
அவ முகத்துல இருந்த அந்தப் பயம்... அது நிஜமான பயமா? இல்ல, இத்தனை வருஷமா இருட்டுல தன் உள்ளாடையைத் திருடி வெறியைத் தீர்த்துக்கிட்ட ஒருத்தன் கூட தனியா மாட்டிட்டோமேங்குற ஒரு கள்ளத்தனமான தவிப்பா? எதுவுமே ஓடல மண்டைக்குள்ள. அடிவயிறு சும்மா சுருண்டு சுருண்டு கலங்குச்சு. மகாவ அங்க தனியா விட்டுட்டு வந்துட்டோமேங்குற குற்றவுணர்ச்சி ஒரு பக்கம் உசுர எடுத்தாலும்... இப்போ யாருமில்லாத அந்த வீட்ல அவங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல என்ன நடந்துட்டு இருக்குமோங்குற அந்த நெனப்பு என்னைய அப்படியே பைத்தியம் பிடிக்க வச்சுது. அவரோட அந்த பலத்துக்கு முன்னாடி இவ தனியா மாட்டிட்டு என்ன பாடுபட்டுட்டு இருக்காளோங்குற பயம் நெஞ்ச அடைச்சுது. ஆனா... இதெல்லாம் மனச போட்டு அறுத்துட்டு இருக்கும்போதே, என்னைய மீறி என் பேண்ட்டுக்குள்ள என் சுன்னி நரம்பு தெறிக்க விறைக்க ஆரம்பிச்சது தான் எனக்கே என் மேல ஒரு பயங்கரமான அருவருப்ப குடுத்துச்சு. 'பொண்டாட்டி இன்னொருத்தன் கைக்குள்ள அசிங்கப்பட்டுட்டு இருப்பாளோனு தவிக்குற நேரத்துல, உனக்கு இந்த கேவலமான விறைப்பு ஒரு கேடாடா?'னு என் புத்தி என்னையப் பாத்து காரித் துப்புச்சு. ஆனா அவளுக்கு என்ன நடக்குதோங்குற அந்த பயமும், அவள என் கண்ணு முன்னாடியே விட்டுட்டு வந்த அந்த இயலாமையும் சேந்து... என்னைய ஒரு வக்கிரமான ஆம்பளையா மாத்தி, என் நரம்பையெல்லாம் முறுக்கேத்தி ஒரு கேவலமான காம நரகத்துல தள்ளி சித்திரவதை பண்ணுச்சு.
ஒருவழியா வீட்டுக்குப் போய் சேர்ந்து, அவசர அவசரமா குளிச்சிட்டு, வழில ரெண்டு இட்லி சாப்பிட்டு, ஸ்கூலுக்குப் போனேன். மண்டைக்குள்ள ஆயிரம் கேள்வி ஓடினாலும், கிளாஸ்ல பசங்க முன்னாடி வாத்தியாரா ஒன்னுமே தெரியாத மாதிரி நிக்க வேண்டியதா போச்சு. ஒரு எந்திரம் மாதிரி பாடத்த நடத்திட்டு இருந்தேன்.
கரெக்டா 11:15-க்கு ஃபர்ஸ்ட் இன்டர்வல் பெல் அடிச்சது. பசங்க எல்லாம் வெளிய ஓட, நான் வேகமா ஸ்டாஃப் ரூமுக்குப் போய் என் போனை எடுத்து மகாவுக்கு கால் பண்ணேன்.
ரிங் போயிட்டே இருந்துச்சு... எடுக்கல.
பொதுவா காலையில இந்த நேரத்துல பாட்டிக்கு சாப்பாடு குடுத்துட்டு, மாமாவுக்கும் சாப்பாடு போட்டுட்டு ஃப்ரீயா தான் இருப்பா. நான் கால் பண்ணா முதல் ரிங்லயே எடுத்துருவா. ஆனா இப்போ போன் கட் ஆகுற வரைக்கும் ரிங் போச்சு, அவ எடுக்கல.
மறுபடியும் ஒரு தடவை ட்ரை பண்ணேன். அப்பவும் எடுக்கல.
எனக்குள்ள லேசா ஒரு பதட்டம் பத்திக்கிச்சு. மனசு கண்டபடி யோசிச்சுச்சு. சரி, எதாவது வேலையா இருப்பா, நாமே தொந்தரவு பண்ண வேண்டாம்னு போன வச்சிட்டு கிளாஸூக்குப் போனேன். ஆனா போர்டுல சாக்பீஸ வச்சு எழுதும்போதெல்லாம், அந்த மர பீரோவுக்கு மேல இருந்த மாமாவோட கட்டைப் பை தான் என் கண்ணுக்குள்ள வந்து வந்து போச்சு.
மதியம் 1 மணி ஆச்சு. லஞ்ச் பிரேக். சாப்பாட்டைத் தொறந்து வச்சுக்கிட்டே திரும்பவும் அவளுக்கு கால் பண்ணேன்.
ரிங் போயிட்டே இருக்கு... எந்த பதிலும் இல்ல.
இப்போ என் அடிவயிறு நிஜமாவே கலங்க ஆரம்பிச்சது. சாப்பாடு தொண்டைக்குள்ள இறங்கல. தண்ணிய மட்டும் குடிச்சிட்டு, திரும்பத் திரும்ப ஒரு மூணு தடவை கால் பண்ணேன். போன் தொணதொடனு அடிச்சு கட் ஆச்சே தவிர, மகா அட்டென்ட் பண்ணவே இல்ல.
என் மூளைக்குள்ள இப்போ பயம் வேற மாதிரி வேலை செய்ய ஆரம்பிச்சது. 'ஒருவேளை காலையில மாமா அந்தப் பழைய பேக்கை எடுத்துப் பாத்துருப்பாரோ? நேத்து ராத்திரி மகா அதைப் பீரோ மேல வைக்கும்போது, பதட்டத்துல எதாவது தப்பா மாத்தி வச்சிருப்பாளோ? நாம அவரோட காம ரகசியத்த பாத்துட்டோம்னு தெரிஞ்சிருச்சோ?'
பயம், கோபம், ஒருவிதமான வக்கிரமான தவிப்பு... எல்லாம் ஒன்னா சேர்ந்து என் சுன்னியை ஜட்டிக்குள்ள லேசா துடிக்க வச்சுது.
ஸ்கூல் முடிஞ்சு ஈவ்னிங் ஒரு அஞ்சு மணிக்கு வீட்டுக்கு வந்தேன். வீடு அவ்ளோ அமைதியா, மயானம் மாதிரி இருந்துச்சு.பேக்கை சோபாவில தூக்கிப் போட்டுட்டு, உடனே போனை எடுத்து மகாவுக்கு மறுபடியும் கால் பண்ணேன்.
அப்பவும் எடுக்கல.
இப்போ எனக்கு நிஜமாவே கை கால்லாம் நடுங்க ஆரம்பிச்சுருச்சு. 'காலையில இருந்து ஒரு தடவை கூடவா போன் எடுக்க மாட்டா?' ஊர்ல எதாவது பெரிய விபரீதமே நடந்திருச்சுனு என் மனசு அடிச்சு சொல்லுச்சு. பக்கத்து வீட்ல யாருக்காவது கால் பண்ணி கேக்கலாமானு தோணுச்சு. ஆனா, ஒருவேளை நாமளா எதாவது கேட்டு, அவங்க மாமா ரகசியம் ஊருக்கே தெரிஞ்சிருச்சுனா என்ன பண்றதுனு அந்த ஐடியாவை விட்டுட்டேன்.
பெட்ல மல்லாக்கப் படுத்துக்கிட்டு இருட்டுற சீலிங்கையே வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தேன். வீட்ல லைட் கூடப் போடல. காலைல இருந்து என் மூளை ஒரே ட்ராக்ல தான் ஓடிட்டு இருந்துச்சு... 'அவரு இவள எதாவது வற்புறுத்தி பண்ணிருப்பாரோ, மிரட்டியிருப்பாரோ'னு. ஆனா, இருட்டுல தனியா கிடக்க கிடக்க... என் மனசுக்குள்ள ஒரு கேவலமான, ஆனா பயங்கரமான சந்தேகம் ஒன்னு லேசா எட்டிப் பாத்துச்சு.
'ஒருவேளை...' அதை நெனைக்கும்போதே என் அடிவயிறு அப்படியே சுருண்டு, நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு பெரிய கலக்கம் ஏறுச்சு. 'ஒருவேளை... அவரு இவள ஒன்னும் பண்ணாம, இவளாப் போய் அவரை எதாவது பண்ணியிருப்பாளோ?'
இவ்ளோ நாளா, 'அவர் மேல இவளுக்கு வெறித்தனமான ஒருதலைக் காதல் இருந்துச்சு, ஆனா அவர் தான் இவள வேணாம்னு ஒதுக்கிட்டாரு'னு தான் எனக்குத் தெரியும். ஆனா இன்னைக்கு விடியகாலைல நிலைமை மொத்தமா தலைகீழா மாறிடுச்சுல? இத்தனை வருஷமா இவ உடம்புக்காகத் தான் அவர் தவம் கிடந்திருக்காருங்குற அந்தப் பச்சையான உண்மை இவளுக்குப் பளீச்சுனு தெரிஞ்சிருச்சு. தான் உசுரா காதலிச்சவன், தன் ஜட்டிய திருடுற அளவுக்குத் தன் மேல காம வெறியோட இருக்கான்னு தெரிஞ்சதுக்கு அப்புறம்... இவ சும்மா இருப்பாளா? அந்த நோட்டையும், கறை படிஞ்ச ஜட்டியையும் கையில வச்சிருந்தப்போ இவ கண்ணுல இருந்த அந்த வக்கிரமான திமிரும், போதையும் எனக்கு இப்போ தான் ஞாபகம் வந்துச்சு.
அப்போ, பாட்டிக்காகனு அவளை அங்க தனியா விட்டுட்டு வந்தது எவ்ளோ பெரிய முட்டாள்தனம்? என் கையாலயே என் பொண்டாட்டிய அவன்கிட்ட கூட்டிக் குடுத்துட்டு வந்துட்டேனோ?
இந்த நெனப்பு வந்ததும் என் தொண்டை அப்படியே வறண்டு போச்சு. உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி பதட்டத்துல சிலிர்த்து அடங்குச்சு. ஒருபக்கம், என் பொண்டாட்டிய அவரா எதாவது பண்ணி இருப்பாரோன்னு ஒரு பயம்... இன்னொரு பக்கம், இவளே விரும்பிப் போய் அவர்கிட்ட முழுசாச் சரணடைஞ்சிட்டாளோ, இல்ல இவளா போய் அவர உசுப்பேத்தித் தன் காமத்தைத் தீர்த்துக்கிட்டாளோங்குற அந்த நெஞ்சையறுக்குற சந்தேகம்.
இந்தக் குழப்பத்துல ஒரு புருஷனா எனக்கு அழுகையும் கோபமும் தான் ஒன்னா வரணும்... ஆனா, என் உடம்பு பண்ணுன வேலை எனக்கே ரொம்ப அருவருப்பா, கேவலமா இருந்துச்சு. 'பொண்டாட்டி இப்போ வேற ஒருத்தன் கூட படுத்துருப்பாளோ'னு மூளை தவிச்சிட்டு இருக்கும்போதே, என் பேண்ட்டுக்குள்ள என் சுன்னி இரும்பு மாதிரி முறுக்கேறி, நரம்பு தெறிக்க 'தக் தக்'னு வெறித்தனமாத் துடிக்க ஆரம்பிச்சுது. 'எதுக்குடா இப்போ இப்படி விறைக்குது? இது என்ன கேவலமான புத்தி? உனக்கு ரோஷமே இல்லையா?'னு எனக்கே என் மேல பயங்கரமான கோபமும், அருவருப்பும் வந்துச்சு.
எதுக்கு என் உடம்பு இப்படி ரியாக்ட் பண்ணுதுனு எனக்கு சுத்தமாப் புரியல. ஆனா, அவளோட அந்த அப்பட்டமான பெண்மை, இப்போ எந்தத் தடையுமில்லாம அவர்கிட்ட ஒட்டி உரசிட்டு இருக்குமோங்குற அந்தப் பச்சையான கற்பனை... என்னைய ஒரு மாதிரி பைத்தியம் பிடிக்க வச்சு, என்னாலயே கண்ட்ரோல் பண்ண முடியாத ஒரு வக்கிரமான சூட்டுல, நெஞ்சை அறுக்குற ஒரு கேவலமான தவிப்புல என்னையத் தள்ளுச்சு.
கரெக்டா நைட் எட்டு மணி... என் போன் ரிங் ஆச்சு.
ரூம் இருட்டுல என் போன் ஸ்க்ரீன் மட்டும் வெளிச்சமாப் பளபளத்துச்சு. ஸ்க்ரீன்ல 'மகா'னு பேர்!
அடிச்சுப் பிடிச்சு போனை எடுத்தேன். உசுரு திரும்பி வந்த மாதிரி இருந்துச்சு. ஆனா அதே சமயம், அவ என்ன சொல்லப் போறாளோங்குற பயமும் தொண்டைய அடைச்சுது.
போனை அட்டென்ட் பண்ணி, என் பதட்டத்தைக் காட்டிக்காம, ஆனா கொஞ்சம் கோபமா...
"ஹலோ... என்னடி ஆச்சு உனக்கு? காலையில இருந்து கூப்பிடுறேன், போனை எடுக்கவே இல்ல?" நான் என் பதட்டத்தை மறைக்க முடியாம, படபடனு கேட்டேன்.
எதிர்முனையில ஒரு ரெண்டு செகண்ட் அமைதி. அப்புறம் லேசான மூச்சு வாங்குற சத்தத்தோட அவ பேசுனா.
"அச்சோ... சாரி வாத்தி... கோவிச்சுக்காதீங்க..."
"கோவிச்சுக்காதீங்களாவா... என்னடி ஆச்சு? எங்க போயிருந்த? அத சொல்லு ஃபர்ஸ்ட்."
"ஒன்னுமில்லங்க. நான் வெளிய வேலையா இருந்தேன், போன் ரூம்லயே சைலெண்ட்ல இருந்துச்சு..."
"காலைல கூப்பிட்டேன், மதியமும் கூப்பிட்டேன், ஈவ்னிங் கூப்பிட்டேன். ஒரு தடவை கூடவாடி கண்ணுல படல? அப்படி என்னடி வேலை உனக்கு நாள் பூரா?"
"ஐயோ நிஜமா வாத்தி... காலையில நீங்க கிளம்புனதுக்கு அப்புறம் வீடு பூரா பெருக்கித் தொடைச்சு க்ளீன் பண்ணேனா... அப்புறம் பாட்டியப் பாக்க சொந்தக்காரங்க நாலஞ்சு பேரு வந்துட்டாங்க. அவங்களுக்குச் சமைச்சுப் போட்டு, பாத்திரம் கழுவி முடிக்கவே மதியம் ஆயிடுச்சு..."
"சரி, மதியம் அவங்க போனதுக்கு அப்புறம் என்ன பண்ண? அப்பவும் போன் எடுக்கலையே?"
"மாமா காலையிலயே காட்டுப் பக்கம் போயிருந்தாரா... அவருக்கும் சேர்த்து தான சமைச்சேன். அதான் அப்படியே சாப்பாடு குடுத்துட்டு வரலாமேனு வயலுக்குப் போனேன் வாத்தி."
"சாப்பாடு குடுக்கப் போனியா? அதுக்கு ஏன்டி இவ்ளோ நேரம்? எப்போ திரும்பி வந்த?"
"ஒரு... அஞ்சரை, ஆறு மணி இருக்கும்..."
"ஆறு மணியா?! மதியம் வயலுக்குச் சாப்பாடு குடுக்கப் போனவ, சாயந்திரம் வரைக்கும் அங்க என்னடி பண்ணிட்டு இருந்த?" நான் கொஞ்சம் கோபமா, குரலை உயர்த்தி கேட்டேன்.
"ஐயோ, சாப்பாடு குடுத்துட்டு உடனே வரலாம்னு தான் வாத்தி நெனச்சேன். ஆனா அங்க மோட்டார் பைப் ரிப்பேர் ஆகிருச்சா... அவரு தண்ணிக்குள்ள இறங்கி தனியா கஷ்டப்பட்டாரு. அதான் கூட நின்னு கொஞ்சம் ஹெல்ப் பண்ணேன்."
"மோட்டார் ரிப்பேர் பண்ண நீ என்னடி ஹெல்ப் பண்ண? நீ என்ன மெக்கானிக்கா?"
"அவரு அந்த கனமான பைப்ப தூக்கி புடிச்சிட்டு இருந்தாரு, நான் தான் ஸ்பேனர் எடுத்து குடுத்துட்டு இருந்தேன்... அப்புறம் அந்த பைப்ல அடைப்ப எடுக்க ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து புடிச்சு இழுத்து..."
"ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து இழுத்தீங்களா?" நான் டக்குனு குறுக்கிட்டேன்.
"ஆமா வாத்தி... அது ரொம்ப வெயிட்டா இருந்துச்சு. அவரு அவ்ளோ முரட்டுத்தனமா இழுத்தும் வரலையா, அதான் நானும் பக்கத்துல இறங்கி அவர் கூட சேர்ந்து இழுத்தேன்."
அவ அப்படிச் சொன்ன அடுத்த செகண்ட், என் அடிவயிறு அப்படியே சுருண்டு கலங்குச்சு. அந்த சுட்டெரிக்கிற வெயில்ல... வேர்த்து விறுவிறுத்து நின்னுட்டு இருக்குற அந்த முரட்டு ஆம்பளைக்குப் பக்கத்துல உரசுற மாதிரி நின்னு, அவளும் தன் பலத்தை எல்லாம் குடுத்து இழுக்கும்போது அவ உடம்பு எப்படி குலுங்கியிருக்கும்? அவ வியர்வையில நனைஞ்ச புடவை அவ முலைகளுக்கு நடுவுல எப்படி அப்பட்டமா ஒட்டியிருக்கும்னு கற்பனை பண்ணும்போதே... என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னி லேசா முறுக்கேறித் துடிக்க ஆரம்பிச்சுது. அவ ஏதோ சாதாரணமா வேலையப் பத்திப் பேசுறா... ஆனா என் மனசு அவங்க ரெண்டு பேரோட அந்தப் பச்சையான உடல் உழைப்பை ஒரு காமக் கோணத்துல பாத்து என்னைய உசுப்பேத்திட்டு இருந்துச்சு.
"சரி... இழுத்தீங்க. அப்புறம்?" நான் பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டே கேட்டேன்.
"அப்புறம் என்ன... வேலை முடிய லேட் ஆகிடுச்சு வாத்தி. வெயில்ல அவ்ளோ நேரம் வேல செஞ்சதுக்கு ரெண்டு பேருக்கும் வேர்த்து ஊதிரிச்சீங்க. எனக்கு , புடவையெல்லாம் பிசுபிசுனு ஆகிடுச்சு. அதான் ரெண்டு பேரும் ஒன்னாவே வீட்டுக்கு வந்து, அப்படியே நேரா கொல்லைப்புறம் போய் குளிச்சிட்டு வந்துட்டோம் வாத்தி..."
"ஒன்னாவா?" நான் டக்குனு குறுக்கிட்டேன்.
நான் அப்படி கேட்டதும் போன்ல ஒரு செகண்ட் அமைதி. "என்னங்க?"னு அவளுக்கு நான் கேட்டது சரியாப் புரியாம, குழப்பமா இழுத்தா.
"இல்ல.... 'ரெண்டு பேரும் ஒன்னா வந்து, அப்படியே கொல்லைப்புறம் போய் குளிச்சோம்'னு சொல்ற. வீட்ல இருக்கிறதே ஒரு பாத்ரூம் தான. அப்புறம் எப்படிடி ஒரே நேரத்துல குளிப்பீங்க? அதான் ஒன்னாவா உள்ள போனீங்கனு கேட்டேன்...," என் குரல் லேசா நடுங்குச்சு. என் மூளைக்குள்ள, சேறும் வியர்வையுமா அந்த முரட்டு ஆம்பளையோட நெஞ்சுல என் பொண்டாட்டி எந்தத் துணியும் இல்லாம ஒட்டி உரசி நிக்கிற அந்தப் பச்சையான காட்சி ஓடி, என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னியத் துடிக்க வச்சுது.
எதிர்முனையில மறுபடியும் ஒரு செகண்ட் அமைதி. அப்புறம்...
"ஆஹ்... வாத்தி..."னு அவ வாயில இருந்து ஒரு சின்ன, சூடான முனகல் சத்தம்! சாக்ல மூச்சு அடைக்கிற மாதிரி ஒரு தவிப்பு.
நான் அப்படியே உறைஞ்சு போனேன். 'சீ... என்னங்க இப்படி கேவலமா கேக்குறீங்க?'னு என் மேல அவ கோபப்பட்டிருக்கணும். ஆனா அவ கோபப்படல. பதிலா அவ வாயில இருந்து வந்த அந்த லேசான முனகலும், அதுக்கப்புறம் போன்ல விழுந்த அந்தப் பயங்கரமான அமைதியும் என்னைய என்னமோ பண்ணுச்சு.
அந்த ஒரு செகண்ட்... அவரோட அம்மணமா ஒன்னாச் சேர்ந்து குளிக்கிற அந்த வக்கிரமான கற்பனை ஒருவேளை அவ மூளைக்குள்ள வந்துட்டுப் போயிருக்குமோங்குற சந்தேகம் என் அடிவயிற்றக் கலக்குச்சு. போன்ல எந்தப் பேச்சும் இல்லாம, அவளோட அந்தச் சுடச்சுடான மூச்சுக் காத்து மட்டும் என் காதுல வேகமா, திணறித் திணறி வந்து விழுந்துச்சு. தன்னோட அந்த இருட்டான கள்ள ஆசைய, புருஷனே இப்படிப் பச்சையா வாயால சொன்னதும்... ஒருவேளை போதை ஏறி அவ உடம்பு சிலிர்த்துப் போய், நைட்டிக்குள்ள அவ காம்பு கூர்மையா விறைச்சு நிற்குமோனு என் மனசு கண்டபடி கற்பனை பண்ணி என் சுன்னிய வெறித்தனமாத் துடிக்க வச்சுது.
ஒரு பத்து செகண்ட் போன்ல ரெண்டு பேருக்குமே வார்த்தை இல்ல. அவ மூச்சுச் சத்தம் மட்டும் தான் கேட்டுச்சு.
"என்னடி ஆச்சு... ஏன் அமைதியா இருக்க?" நான் என் தவிப்பைக் காட்டிக்காம தொண்டை கரகரக்கக் கேட்டேன்.
"இ... இல்ல வாத்தி... ச்சீ... நாங்க தனித் தனியாத் தான்..." அவ வார்த்தைகள் இப்போ திக்கித் திணறி, ஏதோ ஒரு கள்ளத்தனமான தவிப்போட, கூச்சத்தோட வந்துச்சு.
"அப்புறம்?" நான் என் சுன்னி இரும்பு மாதிரி விறைக்கிறதக் கண்ட்ரோல் பண்ண முடியாம கேட்டேன்.
"அப்புறம்... நான் பாத்ரூம்ல போய் குளிச்சிட்டு, நைட்டி மாத்திட்டு... ராத்திரிக்கு சமையல் செஞ்சு பாட்டிக்கு மாத்திரை குடுத்துட்டு... இப்போ தான் வாத்தி வந்தேன்... சாரிங்க..." அவ குரல்ல இப்போ ஒரு அடக்கமும், தன் உடம்பு காட்டிக் குடுத்த திருட்டுத்தனம் எங்கே புருஷனுக்குப் புரிஞ்சிருச்சோங்குற லேசான பயமும் இருந்துச்சு.
"இப்போ எங்க இருக்க நீ?" நான் தொண்டை கரகரக்கக் கேட்டேன்.
"அதான்... மாமா ரூம்ல... பெட்ல உக்காந்து உங்ககிட்ட பேசிட்டு இருக்கேன் வாத்தி," அவ குரல் ரொம்ப மெதுவா குசுகுசுனு வந்துச்சு.
"அவரு எங்க இப்போ?"
"அவரு வெளிய ஹால்ல படுத்திருக்காரு வாத்தி."
"நீ கதவ நல்லா சாத்தித் தாழ்ப்பாள் போட்டுட்டுப் படு, புரியுதா?" நான் என் தவிப்பை மறைச்சுக்கிட்டு ஒரு அதிகாரத்தோட சொன்னேன்.
"நான் ஏற்கனவே சாத்தி தாழ்ப்பாள் போட்டுட்டேன் வாத்தி."
அவ உடனே பதிலளிச்சா. ஆனா அந்த வார்த்தையில ஒரு லேசான நடுக்கமும் ஏதோ ஒரு கள்ளத்தனமான போதையும் அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.
அவ ஏற்கனவே கதவை லாக் பண்ணிட்டேன்னு சொன்ன அந்த வேகம் என் மூளைக்குள்ள ஒரு வக்கிரமான கற்பனையைக் கொண்டு வந்துச்சு. வெளிய அவளோட உள்ளாடையை திருடி வெறியைத் தீர்த்துக்கிற ஒருத்தன் படுத்துருக்கான். இவ உள்ள அவனோட கட்டில்ல, அவனோட வாசனைல தனியாப் படுத்துருக்கா. கதவை லாக் பண்ணிட்டு அவ அப்படி என்னதான் தனியா பண்ணிட்டு இருப்பா? அந்த இருட்டுல, அவனோட வேர்வை வாசனை அடிக்கிற அந்த பெட்ஷீட்டுக்குள்ள, எந்த ஆம்பளைக்காக ஏங்கித் தவிச்சாளோ அவனோட படுக்கையில அவ உடம்பு எப்படிச் சூடேறி சிலிர்த்துட்டு இருக்குமோங்குற நெனப்பு என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னிய நரம்பு தெறிக்க முழுசா விறைக்க வச்சுது.
"சரிடி, நீ படு. நான் அப்புறம் பேசுறேன்,"னு சொல்லிட்டு போனை கட் பண்ணேன்.
நான் ஒரு பெரிய பெருமூச்சு விட்டுட்டு சீலிங்கைப் பாத்தேன். என் மனசுக்குள்ள ஒரே ஒரு கேள்வி தான் நரம்பைப் பிடிச்சு அறுத்துட்டு இருந்துச்சு. 'ஏதோ அவ மாமா கூட படுத்துட்ட மாரி அவமேல கோவமா இருந்தாலும். அந்த நெனப்பு என் நெஞ்சை அடைச்சாலும்... என் அடிவயிறு சுருண்டு சுருண்டு கலங்குச்சுன்னாலும். ஒரு புருஷனுக்கே உரிய அந்தச் சந்தேகம், கோபம், அருவருப்பு எல்லாம் ஒன்னாச் சேர்ந்து என்னையத் துடிக்க வச்சுது. அவ இப்போதைக்கு எந்தத் தப்பும் பண்ணலனு எனக்கே மனசுக்குள்ள ஒரு ஓரமாத் தோணுனாலும், அவ தப்பு பண்ண மாதிரி அவகிட்ட பேசுற அத்தனை வார்த்தைகளும், அவ விட்ட அந்தச் சுடச்சுடான மூச்சுக் காத்தும் என் மண்டைக்குள்ளயே ஓடிட்டு இருந்துச்சு. என் நெஞ்சு, வயிறு, கைகள்னு உடம்போட மேல் பாதி பூரா ஒரு புருஷனோட கோபத்துலயும், பொறாமையிலயும் நடுங்கிட்டு இருந்துச்சு.
ஆனா... என் இடுப்புக்குக் கீழ, என் காலுக்கு நடுவுல... என் ஆணுறுப்பு எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம நரம்பு புடைக்கத் துடிச்சிட்டு இருந்துச்சு. 'அவரு கூட அவ தப்பு பண்ணியிருப்பாளோ'னு நெனச்சு என் நெஞ்சு பயத்துல துடிச்சா, என் குஞ்சு எதுக்குடா இப்படி வெறித்தனமாத் துடிக்குதுனு எனக்கே புரியல.
எனக்கே என் மேல பயங்கரமான குழப்பமும், ஒரு கேவலமான அருவருப்பும் வந்துச்சு. 'பொண்டாட்டி இன்னொருத்தன் கைக்குள்ள அசிங்கப்பட்டுட்டு இருப்பாளோனு தவிக்குற நேரத்துல, உனக்கு இந்த விறைப்பு ஒரு கேடாடா?'னு என் புத்தி என்னையப் பாத்து காரித் துப்புச்சு. அந்த விறைப்பை எப்படியாவது கண்ட்ரோல் பண்ணிடணும்னு, என் தொடையை இறுக்கிப் பிடிச்சு, மூச்சை ஆழமா இழுத்து விட்டு என் கவனத்தைத் திருப்பப் பாத்தேன். ஆனா அவளோட அந்த அப்பட்டமான பெண்மை, வேற ஒரு ஆம்பளையோட நெஞ்சுல ஒட்டி உரசி நிக்கிற அந்தப் பச்சையான காட்சி என் கண்ணு முன்னாடியே வந்து வந்து போச்சு. நான் அடக்க அடக்க, என் ஆண்மை இன்னும் இரும்பு மாதிரி முறுக்கேறி, என் ஈகோவைச் சுக்குநூறா உடைச்சு, என்னைய ஒரு வக்கிரமான காம நரகத்துல தள்ளி சித்திரவதை பண்ணுச்சு. கோபப்பட நெனச்சாலும், என் உடம்பு அவளோட அந்தத் திருட்டுத்தனத்தை ரசிச்சு வெறித்தனமாத் துடிச்சது
Posts: 303
Threads: 10
Likes Received: 2,699 in 287 posts
Likes Given: 72
Joined: Jan 2020
Reputation:
89
அந்த ஒரு வாரம் போறதுக்குள்ள எனக்குப் போதும் போதும்னு ஆகிருச்சு. ஒவ்வொரு நிமிஷமும் மண்டைக்குள்ள ஒரே நெனப்பு தான். 'அவ தப்பு பண்ணியிருவாளோ? இல்ல அவன் எதாவது பண்ணிடுவானோ?'ங்குற பயம் ஒருபக்கம் உசுர எடுக்க... இன்னொரு பக்கம், 'ஒருவேளை தப்பு பண்ணிருந்தா அவ உடம்பு எப்படிச் சிலிர்த்திருக்கும்?'ங்குற வக்கிரமான கற்பனை என் சுன்னியைத் துடிக்க வச்சுது.
ஸ்கூல்ல கிளாஸ் எடுக்கும்போது, போர்டுல எழுதிப் போடும்போது, எங்க பாத்தாலும் அவளோட உடம்பும், அவ மாமாவோட உருவமும் தான் கண்ணுக்குள்ள வந்து வந்து போச்சு. டூ வீலர்ல போகும்போது, காத்துல எவளோ ஒருத்தியோட சேலை பறந்தா கூட, என் பொண்டாட்டியோட புடவை அந்த ஆம்பளைக்கு முன்னாடி எப்படி விலகியிருக்கும்னு தோணி என் சுன்னி பேண்ட்டை முட்டிக்கிட்டு விறைக்கும். ஒரு புருஷனா என் ரோஷத்துக்கும், என் உடம்போட இந்தக் கேவலமான காமப் புத்திக்கும் நடுவுல ஒவ்வொரு செகண்டும் செத்துச் செத்துப் பிழைச்சேன். ஒரே நரகம்.
ஒரு வழியா வெள்ளிக்கிழமை வந்துருச்சு.
ஸ்கூல் முடிஞ்சதும் அவசர அவசரமா வீட்டுக்கு வந்தேன். ஊருக்குப் போக ட்ரெஸ் பேக் பண்ணிட்டு இருந்தேன். மகாவும் அவளுக்குச் சில துணிகளைக் கொண்டு வரச் சொல்லியிருந்தா. அவளோட புடவை, பாவாடை, பிரா, பேன்ட்டி, நைட்டினு எல்லாத்தையும் எடுத்து வச்சிட்டு இருந்தேன்.
மொதல்ல எந்த நெனப்பும் இல்லாம, செல்ஃப்ல கையில கிடைச்ச ஒரு நாலு அஞ்சு புடவையை எடுத்துப் பேக்ல போட்டேன். ஆனா, டக்குனு என் கண்ணு பீரோவோட இன்னொரு ஓரத்துல இருந்த அவளோட நைட்டிகள் மேல போச்சு. நான் அப்படியே கையப் பின்னாடி இழுத்துக்கிட்டேன்.
ஆனா என் பார்வை இன்னமும் அங்க மடிச்சு வச்சிருந்த ஒரு நைட்டி மேலயே தான் நின்னுச்சு. மெதுவா கைய நீட்டி அந்த நைட்டிய வெளிய எடுத்தேன். அதை அப்படியே ரெண்டு கையாலயும் விரிச்சுப் பாத்தேன். வழுவழுனு தண்ணி மாதிரி இருந்த அந்த மெலிசான இளஞ்சிவப்பு சாட்டின் துணி என் விரல்ல உரசும்போதே... என் பொண்டாட்டியோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரி உடம்பு என் கண்ணு முன்னாடி வந்துட்டுப் போச்சு. கை இல்லாத, ரொம்பச் சின்ன ஸ்லீவ்லெஸ் நைட்டி அது. கழுத்துப் பகுதி ரொம்ப அழகா ஆழமா 'வி' ஷேப்ல இளஞ்சிவப்பு லேஸ் வேர்க்கால் செய்யப்பட்டிருந்தது.
'இந்த நைட்டிய நாங்க குழந்தைக்கு ட்ரை பண்ணும்போது, அவ ஓவுலேஷன் டைம்ல போட்டுக்கிறதுக்காக வாங்கினது. அப்போ அவ இதை முதல் முதல்ல போட்டுட்டு என் முன்னாடி நின்னப்போ என் உசுரே போயிட்டு வந்துச்சு'னு பழைய நெனப்பு வந்துச்சு. உள்ள பிரா போடாம இந்த நைட்டிய அவ போட்டா... அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகளோட ஆழமான பிளப்பு, அந்த லேஸ் வேர்க்குக்குக் கீழ அப்படியே பளபளனு வெளிய தெரியும். அவ மூச்சு விடும்போதெல்லாம் அவ காம்புகள் கூர்மையா விறைச்சுப் போய், அந்த மெல்லிய சாட்டின் துணிக்கு மேலயே அப்பட்டமா வெளிய துருத்திட்டு நிக்கும். அந்தப் பச்சையான அழகை, அந்த நைட்டியை என் கையால விரிச்சு வச்சுப் பாக்கும்போதே என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னி லேசா முறுக்கேறித் துடிக்க ஆரம்பிச்சுது.
இந்த நைட்டியோட பின்னாடி பக்கம் பாத்தா... ரொம்ப மெலிசா ஸ்பகெட்டி ஸ்ட்ராப்கள் மட்டும் தான்... முதுகோட முக்கால் பகுதி அப்படியே லேஸ் வேர்க்கால் அப்பட்டமா வெளிய தெரியுற மாதிரி இருந்துச்சு.
ஆனா அடுத்த செகண்ட், 'இந்த நைட்டிய அவ போட்டுட்டு அவர் முன்னாடி நடமாடுவாளே'ங்குற நெனப்பு வந்ததும் எனக்கு அப்படியே தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு.
"ச்சீ..."னு என் வாயில இருந்து வார்த்தை வந்துச்சு. என் கை நடுங்க, அந்த நைட்டியை டக்குனு மடிச்சு எங்க இருந்து எடுத்தேனோ அங்கயே வச்சிட்டேன்.
எனக்கே என் மேல பயங்கரமான கோபம் வந்துச்சு. ஒரு மனுஷனா என் புத்திய நெனச்சு எனக்கே அருவருப்பா இருந்துச்சு. ஆனா, இந்தக் கோபம், அருவருப்பு எல்லாமே என் உடம்போட மேல் பகுதிக்குத் தான். இடுப்புக்குக் கீழ, என் பேண்ட்டுக்குள்ள என் சுன்னி எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம வெறித்தனமாத் துடிச்சிட்டு இருந்துச்சு. இவ்வளவு வருஷமா ஒரு சாதாரண புருஷன் பொண்டாட்டியாத் தான் வாழ்ந்துட்டு இருந்தோம். பொண்டாட்டிக்கு அவர் மேல ஒருதலைக் காதல் இருக்குனு எனக்குத் தெரிஞ்சாலும், அது எங்கயும் போய் முடியாதுங்குற நம்பிக்கையில நான் அதைப் பெருசா கண்டுக்காம தான் இருந்தேன். ஆனா இப்போ... அவரோட அந்த ரகசியத்தை அந்த கட்டைப் பையில பாத்த அப்புறம், இது எங்க போய் முடியுமோனு நெனச்சு நெனச்சு என் மனசு தவிச்சிட்டு இருக்கு. ஒரு பக்கம் தாலி கட்டுன புருஷனுக்கு வர்ற கோபம், இன்னொரு பக்கம் காமம்னு ரெண்டும் சேர்ந்து என்னைப் பைத்தியம் பிடிக்க வச்சுது.
அந்த ஓவர் கவர்ச்சி நைட்டிய வச்சிட்டு, அதுக்குப் பக்கத்துல இருந்த வேற ஒரு நைட்டிய எடுத்தேன். அது ரொம்ப மோசம் இல்ல, ஆனா அவ வழக்கமா போடுற நைட்டிய விடக் கொஞ்சம் தூக்கலாத் தான் இருந்துச்சு. ஒரு டார்க் ரெட் கலர் ஸ்லீவ்லெஸ் நைட்டி அது. தோள்பட்டையில லேசா முடிச்சுப் போட்டு கட்டுற மாதிரி ரெண்டு ஸ்ட்ரப்ஸ் மட்டும் தான் அதுல இருந்துச்சு. கழுத்து நல்லா அகலமா, இறக்கமாத் தச்சிருந்தாங்க. அந்த மெல்லிய துணி அவ உடம்புல விழுந்தா, அவ முலைகளோட மேல்பகுதி அந்த இறக்கமான கழுத்து வழியா நல்லாத் திரட்சியாத் தெரியும். அவ குனிஞ்சு நிமிரும்போதெல்லாம் அந்த முடிச்சுப் போட்ட நாடா லேசா விலகி, அவளோட அந்த வழுவழுப்பான தோள்பட்டையும், அக்குளும் அப்பட்டமாத் தெரியும். பாக்குறதுக்கு ரொம்ப கேஷுவலா இருந்தாலும், அவ உடம்போட வளைவு நெளிவுகளை அந்த டார்க் ரெட் நைட்டி ரொம்பச் சூடா எடுத்துக்காட்டும்.
அந்த நைட்டியை எடுத்தேன். அதுகூடவே அவ வழக்கமாப் போடுற ஒரு சாதாரண நைட்டியவும் சேர்த்து எடுத்துக்கிட்டேன்.
அதை எடுத்துப் பேக்ல வைக்கும்போது தான் பாத்தேன். பேக்ல நான் ஏற்கனவே எடுத்து வச்சிருந்த ஒரு நாலஞ்சு சாதாரண, கொஞ்சம் தடிமனான புடவைகள் இருந்துச்சு. நான் கையில இருந்த நைட்டிகளைப் பேக் ஓரமா வச்சிட்டு, அந்தப் புடவைகளைப் பேக்ல இருந்து எடுத்து என் கையில வச்சுப் பாத்தேன்.
என் பார்வை பேக்குக்கும் பீரோவுக்கும் மாறி மாறிப் போயிட்டு வந்துச்சு. 'இதை ஏன்டா வெளிய எடுக்குற?'னு என் மனசு கத்துச்சு. ஆனா என் உடம்பு இப்போ என் மூளையோட கட்டுப்பாட்டுல இல்லனு எனக்கு நல்லாப் புரிஞ்சிருச்சு. மூளை சொல்றதைச் செய்யாம, என் காலுக்கு நடுவுல விறைச்சுப் போய் நிக்கிற என் பூலு என்ன சொல்லுதோ, அதைத் தான் என் கைகள் செஞ்சிட்டு இருந்துச்சு.
அந்தச் சாதாரணப் புடவைகளை அப்படியே ஓரமா பீரோவுல வச்சிட்டு, வேற என்னென்ன புடவை இருக்குனு தேடினேன். காத்து பட்டாலே உடம்போட ஒட்டிப் பிடிக்குற மாதிரி, ரொம்ப மெல்லியதா இருக்குற ஒரு நாலஞ்சு லேசான காட்டன் புடவைகளை எடுத்தேன். இந்தப் புடவையைக் கட்டினா, அது உடுத்தியிருக்கோம்ங்குற ஒரு பேருக்குத் தான் இருக்குமே தவிர, அவளோட ஒவ்வொரு மூச்சுக் காத்தையும், அவளோட ஒவ்வொரு அசைவையும் மறைக்காம அப்படியே அச்சு வார்த்த மாதிரி வெளிய போட்டுக் குடுத்துரும். இடுப்புல ஒரு சுத்து சுத்துனாலே, அந்த மெல்லிய துணி அவ சதைல ஒரு பாகமா மாறிடும். முந்தானைய இழுத்துப் போத்தினாலும், அந்தத் துணி அவ உடம்போட சுருக்கென்று ஒட்டி, உள்ள திமிறிக்கிட்டு நிக்கிற அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரி ஆளுமையை எந்த ஒளிவும் மறைவும் இல்லாமப் பச்சையா எடுத்துக் காட்டும். இந்தப் புடவையைக் கட்டிக்கிட்டு, வேர்த்து விறுவிறுத்து அவ அவர் முன்னாடி குனிஞ்சு நிமிர்ந்து வேலை செய்யும்போது... அந்த ஈரத்துல துணி இன்னும் அவ உடம்போட ஒட்ட... அவரோட பார்வை அந்த மெல்லிய துணியைத் தாண்டி அவளை எப்படித் துகிலுரிச்சுப் பாக்கும்னு நெனைக்க நெனைக்க... என் உசுரு ஒரு வக்கிரமான போதையில பிழிஞ்சது.
அந்த மெல்லிசா இருக்குற காட்டன் புடவைகளை எடுத்துப் பேக்ல வச்சேன். கடைசியா அந்தப் புடவைகளுக்கு மேட்சா ஒரு நாலஞ்சு பாவாடையை எடுத்து வச்சேன். பிரா, பேன்ட்டி ரொம்ப மோசமா, கவர்ச்சியா எடுக்க வேணாம்னு நெனச்சுக்கிட்டு... சாதாரணமா அவ டெய்லி யூஸ் பண்ற உள்ளாடைகளையே எடுத்தன்.
ஆனா… இதையெல்லாம் அந்தப் பேக்குக்குள்ள அடுக்கி வைக்கும்போதே என் மனசு பயங்கரமா அடிச்சுக்கிட்டுத் தவிச்சுது. 'எதுக்குடா இப்படி ஒரு ரிஸ்க் எடுக்குறோம்? அங்க ஒருத்தர் உன் பொண்டாட்டியப் பாத்து வெறியோட அலையுறாரு. அந்த இடத்துக்குப் போய், அவளை அப்பட்டமா காட்டிக் குடுக்குற மாதிரி இப்படிப்பட்ட துணியை நீயே எடுத்துக்கிட்டுப் போறது எவ்ளோ பெரிய பைத்தியக்காரத்தனம்?'னு… இத தான் சும்மா கடக்குற சங்க ஊதி கெடுத்த மாரினு சொல்லுவாங்கனு என் புத்தி என்னையப் பாத்துக் காரித் துப்புச்சு.
'இப்போ கூட ஒன்னும் கெட்டுப் போகல... இந்தப் பேக்கத் தொறந்து துணியெல்லாம் வெளிய தூக்கிப் போட்டுட்டு, மொதல்ல எடுத்து வச்ச அந்தச் சாதாரணப் புடவைகளையே பத்திரமா எடுத்து வைடா'னு என் மூளை கத்துச்சு.
ஆனா என் உடம்பு அந்தச் சத்தத்தைக் காதுல வாங்கல. புத்தி ஒரு பக்கம் 'வேணாம்'னு அலற அலற, என் கைகள் எனக்குச் சம்மந்தமே இல்லாத மாதிரி ரொம்ப அவசரமா, ஒரு விபரீதமான போதையிலயும் படபடப்பிலயும் பேக்கோட ஜிப்பை இழுத்து 'சர்ர்ர்'னு மூடுச்சு.
ஜிப்பைப் போட்டு முடிச்ச அந்த அடுத்த செகண்ட், 'இனிமே பின்வாங்க முடியாது, அவ அங்க அவர் முன்னாடி இதைத் தான் போட்டுக்கப் போறா'ங்குற நெனப்பு என் மூச்சு காத்தைச் சூடாக்கி, என்னைய அறியாமலே என் அடிவயிற்ற ஒரு கள்ளத்தனமான தவிப்போட கலக்க வச்சுது.
…
…
…
நைட் ஒரு ஏழரை மணிக்கு மகாவோட பாட்டி வீட்டுக்குப் போய் சேர்ந்தேன். காரை ஓரமா நிப்பாட்டிட்டு, பேக்கை எடுத்துக்கிட்டு வந்து கதவைத் தட்டுனேன்.
ஒரு ரெண்டு நிமிஷம் கழிச்சு மாமா வந்து கதவைத் திறந்தாரு. உடம்புல ஒரு வெள்ளை பனியன், கீழ லுங்கி, கழுத்துல ஒரு துண்டு. என்னைப் பாத்ததும் அவர் முகம் இயல்பா மலர்ந்துச்சு.
"வாங்க மாப்பிள்ளை... நல்லா இருக்கீங்களா?"னு ரொம்பச் சாதாரணமாச் சிரிச்சுக்கிட்டே வரவேற்றாரு.
"நல்லா இருக்கன் மாமா,"னு நான் சொன்னேன்.
"நீங்க உக்காருங்க மாப்பிள்ளை. மகா கிச்சன்ல தான் இருக்கா. வந்துருவா,"னு சொல்லிட்டு, அவர் மறுபடியும் கிச்சனுக்கே போயிட்டாரு.
நான் நேரா அவர் ரூமுக்குப் போய், நான் கொண்டு வந்த அந்த 'விபரீதமான' பேக்கை ஓரமா வச்சிட்டு, மகாவோட பாட்டி ரூம்க்கு போய், அவங்கள பாத்தான். அவங்க நல்லா தூங்கிட்டு இருந்தாங்க. அதனால, அவங்கள தொந்தரவு செய்யாம, அங்க இருந்து கிச்சன் பக்கம் போனேன்.
கிச்சன் வாசலுக்குப் போறதுக்கு முன்னாடியே ஒரு லேசான சிரிப்புச் சத்தம் கேட்டுச்சு. என் காலடி சத்தம் வெளிய கேக்காத மாதிரி மெதுவாப் போய் வாசல்ல நின்னு உள்ள எட்டிப் பாத்தேன்.
உள்ள நான் பாத்த முதல் காட்சி... என் நெஞ்சை ஒரு செகண்ட் அப்படியே நிப்பாட்டிடுச்சு. மூச்சு காத்து தொண்டையோட நின்னுச்சு.
அவங்க ரெண்டு பேரும் நின்னுட்டு இருந்த விதம்... அது சாதாரணமா இல்ல. கிச்சன் ஸ்லாப்ல மகா மாவு வச்சு சப்பாத்திக் கட்டையால தேய்ச்சிட்டு இருந்தா. அவளுக்குப் பக்கத்துல, அடுப்புல தோசைக் கல்லுல சப்பாத்தியப் போட்டு சுட்டுட்டு இருந்தாரு மாமா. ஆனா... ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல இருந்த இடைவெளி என்னைய ஒரு மாதிரி பதற வச்சுது. அவர் கொஞ்சம் அசைஞ்சா கூட அவ மேல முழுசா உரசிடுவாருங்குற அளவுக்கு, அவ்வளவு நெருக்கமா நின்னுட்டு இருந்தாரு.
மகா அந்தச் சப்பாத்திக் கட்டைய வச்சு முன்னும் பின்னும் மாவை அழுத்தித் தேய்க்கும்போது... அவளோட உடம்பு லேசா முன்னாடி வளைஞ்சு பின்னாடி வந்துச்சு. ஒவ்வொரு தடவை அவ அப்படித் தன் பலத்தைக் குடுத்து அழுத்தும்போதும், அவளோட முதுகு வளைவும், அந்தப் புடவைக்குள்ள இருக்கிற அவளோட அசைவுகளும் ரொம்பத் தாளமா, என் கண்ணை விட்டு அகலாத மாதிரி இருந்துச்சு.
அவ தேய்ச்சு முடிச்சதும், மாமா ரொம்ப இயல்பா தன் கையை நீட்டி, அவ கைக்கு ரொம்பப் பக்கத்துல போய் அந்த மாவை எடுத்து தோசைக் கல்லுல போட்டாரு. அவ தேய்க்கத் தேய்க்க இவரு எடுத்துப் போடுற அந்த இடைவெளி இல்லாத வேகம்... ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல எந்த வார்த்தையும் இல்லாமலே, உடம்பாலயே ஒரு பயங்கரமான புரிதல் இருக்கிறதக் காட்டிக் குடுத்துச்சு. ஏதோ பல வருஷமா ஒரே கிச்சன்ல ஒன்னாச் சமைக்கிற புருஷன் பொண்டாட்டி மாதிரி, அவ்வளவு ஒரு ஆழமான அன்னியோன்யம் அந்த இடத்துல இருந்துச்சு.
மாமா கல்லுல இருந்து சப்பாத்திய எடுக்கும்போது, முகத்தைத் திருப்பி அவகிட்ட லேசாச் சாஞ்சு ஏதோ சொன்னாரு. அதுக்கு மகா தன் வேலையை நிப்பாட்டாம, முகத்துல ஒரு சின்னச் சிரிப்போட, லேசாத் தலைய ஆட்டிப் பதில் சொன்னா. கிச்சன்ல இருந்த அந்தப் புழுக்கமான சூடு, சப்பாத்தி வேகுற வாசனை... இது எல்லாத்தையும் தாண்டி, அவங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல இருந்த அந்த ரகசியமான நெருக்கம் ஒரு விபரீதமான காந்தம் மாதிரி என்னைய வாசல்லயே கட்டிப் போட்டுச்சு. நேரா எந்தத் தப்பும் நடக்கல, ஆனா அவங்க நின்ன அந்த ரெண்டு அடி தூரம் என் மனசுக்குள்ள ஆயிரம் கற்பனைகளை ஓடவிட்டு என்னையத் தவிக்க வச்சுது.
அப்படியே வாசல்ல உறைஞ்சுப் போய் நின்னுட்டு இருந்தேன். அடுத்த செகண்ட், மகா மாவு தேய்க்கிறதை அப்படியே நிப்பாட்டுனா. மாவு பிசைஞ்ச கைங்குறதால, தன் நெத்தியில விழுந்த முடியை லேசாத் தன் மணிக்கட்டால மேல தூக்கி ஒதுக்கி விட்டுக்கிட்டே, ரொம்ப எதார்த்தமா என் பக்கம் திரும்புனா.
அப்படித் திரும்பும்போது வாசல்ல நான் நிக்கிறதைப் பாத்ததும்... அவ முகத்துல ஒரு செகண்ட் அதிர்ச்சியோ, பயமோ வரும்னு தான் நான் எதிர்பாத்தேன். ஆனா, நான் நெனச்ச மாதிரி அங்க எதுவுமே நடக்கல. என்னைப் பாத்ததும் அவ முகம் வெளிறிப் போகல... மாறாக, அவ முகத்துல இருந்த அந்தச் சிரிப்பு இன்னும் அதிகமா, ரொம்பப் பிரகாசமா மலர்ந்துச்சு. அந்தச் சிரிப்புல எந்தக் குற்றவுணர்ச்சியும் இல்ல, எந்தப் பதட்டமும் இல்ல. ஒரு புருஷனைப் பாக்குற சாதாரண சந்தோஷம் மட்டும் தான் அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.
"வாங்க... அவ்ளோதான், இன்னும் ஒரு பத்து நிமிஷத்துல எல்லாம் ரெடி ஆகிடும்,"னு ரொம்பச் சந்தோஷமா, இயல்பா சொன்னா.
அவளோட அந்தச் சலனமே இல்லாத சிரிப்பு என்னைய இன்னும் குழப்பத்துல தள்ளுச்சு. 'இவ்வளவு நெருக்கமா அவருகிட்ட நின்னுட்டு இருக்காளே, இது தப்புனு அவளுக்குத் தோணலையா? இல்ல, மனசுக்குள்ள தப்பான ஆசையை வச்சுக்கிட்டே வெளிய இப்படிச் சாதாரணமாச் சிரிக்கிறாளா?'னு என் மூளைக்குள்ள ஆயிரம் கேள்விகள் ஓடிச்சு.
அவ அப்படித் திரும்பி, சிரிச்சுக்கிட்டே இயல்பாப் பேசும்போது தான் என் கண்ணு மெதுவா அவ கழுத்தைத் தாண்டி கீழ இறங்கிச்சு... நான் அப்படியே உறைஞ்சு போய் நின்னேன். கிச்சன்ல இருந்த அந்தப் புழுக்கத்துலயும், அவ மாவு தேய்க்க முன்னும் பின்னும் அசைஞ்சதுலயும் அவ கட்டியிருந்த புடவை ரொம்பவே தளர்ந்து கீழே இறங்கியிருந்துச்சு.
எனக்கு மூச்சே ஒரு செகண்ட் தொண்டையில நின்னு போச்சு. மகா எப்பவுமே இப்படித் துணியைப் போட்டுக்கிறவ கிடையாது. கல்யாணமான புதுசுல இருந்து இன்னைக்கு வரைக்கும், வெளிய எங்க போனாலும் சரி, வீட்டுக்குள்ளயே இருந்தாலும் சரி... ஏன், இத்தனை வாரமா இந்தப் பாட்டி வீட்ல இருந்தப்போ கூட, அவ புடவை எப்பவும் தொப்புளுக்கு மேல ரொம்பச் சுத்தமா, உடம்பு பெருசா வெளிய தெரியாத மாதிரி தான் கட்டியிருப்பா. அவளுக்கு அதுல அவ்ளோ ஒரு கவனம் இருக்கும்.
ஆனா இப்போ... அந்தப் புடவை அவளோட தொப்புளுக்குக் கீழ, சரியா ஒரு ரெண்டு இன்ச் இறங்கி நின்னுச்சு. நான் வாசல்ல இருந்து பக்கவாட்டுல பாக்கும்போது, அவளோட அந்த ஆழமான தொப்புள் குழியும், அடுப்பங்கரைச் சூட்டுல வியர்வை படிஞ்சு பளபளக்குற அந்த இடுப்பு மடிப்பும் எந்த மறைவும் இல்லாம அப்படியே பச்சையா என் கண்ணுக்குத் தெரிஞ்சது. கொஞ்சம் அசைஞ்சா உள்ள இருக்கிற பாவாடை நாடா கூடத் தெரிஞ்சிருமோங்குற அளவுக்கு அந்தப் புடவை அவ்ளோ கீழ இறங்கியிருந்துச்சு.
'என்னடி இது... மாமாக்கு இவ்ளோ பக்கத்துல, உரசுற தூரத்துல நின்னு வேலை செஞ்சிட்டு இருக்க... கொஞ்சம் கூடச் சேலையை இழுத்துப் போர்த்தாம, தொப்புளுக்குக் கீழ புடவையை இறக்கிக் கட்டிட்டு இவ்ளோ அசால்ட்டா நின்னுட்டு இருக்கியே'னு என் புத்திக்குள்ள ஒரு கோபம் பதட்டமா வெடிச்சுது. இத்தனை நாளா இழுத்துப் போத்துனவ, இப்போ அவர் பக்கத்துல நிக்கும்போது மட்டும் ஏன்டி இவ்வளவு கவர்ச்சியா, அப்பட்டமா நிக்கிறங்குற கேள்வி நெஞ்சை அடைச்சுது. ஏதோ ஒரு விபரீதமான மாற்றம் அவ உடம்புல நடந்துருக்குங்குறது அந்த ரெண்டு இன்ச் இறக்கத்துலேயே எனக்குச் சுளுக்குன்னு உறைச்சது.
ஆனா அந்தப் பதட்டமும் கோபமும் சில செகண்ட் தான். அடுத்த நிமிஷமே என் உடம்பு வேற மாதிரி ரியாக்ட் பண்ண ஆரம்பிச்சுது.
அவ மாவு தேய்க்க மறுபடியும் குனிஞ்சு நிமிரும்போதெல்லாம், அவளோட அந்த வழுவழுப்பான இடுப்பு லேசா வளைஞ்சு நெளிஞ்சது. அவளுக்குப் பக்கத்துல... அவ மேல உரசாத குறையா மாமா நின்னுட்டு இருந்தாரு. அவரு கல்லுல சப்பாத்தியத் திருப்பிப் போடுற சாக்குல, கீழ குனியும்போதெல்லாம் அவரோட பார்வை எங்கே போயிட்டு இருக்கும்னு என் மூளை கணக்குப் போட ஆரம்பிச்சுது.
இவ்வளவு நேரமா, இவ்வளவு நெருக்கமா அவளுக்குப் பக்கத்துல நின்னுட்டு இருக்குற அவரு, கண்டிப்பா அவளோட அந்தப் பச்சையான இடுப்பு மடிப்பையும், அந்தத் தொப்புள் குழியையும் பாக்காம இருந்திருக்க மாட்டாருங்குற நெனப்பு நெஞ்சை அடிச்சுது. அந்த இடுப்புல படிஞ்சிருக்குற வியர்வையை அவர் எவ்ளோ நேரமா வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்திருப்பாரோனு கற்பனை விரிய விரிய, எனக்குள்ள ஒரு சூடு ஏறுச்சு.
புருஷன் நான் இங்க வாசல்ல நிக்கிறேன், ஆனா என் பொண்டாட்டியோட உடம்பை எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம அவரு இவ்வளவு பக்கத்துல இருந்து ரசிச்சிட்டு இருப்பாரோங்குற அந்த நெனப்பு... என்னை ஒரு வக்கிரமான போதையில தள்ளுச்சு. என் பொண்டாட்டியப் பாத்து கோபப்பட வேண்டிய இடத்துல, என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னி நரம்பு தெறிக்கச் சடார்னு முழுசா விறைக்க ஆரம்பிச்சுது.
அதுக்கு மேல ஒரு செகண்ட் கூட என்னால அந்த கிச்சன் வாசல்ல நிக்க முடியல. என் பொண்டாட்டியப் பாத்து, 'என்னடி இது, சேலையை இழுத்துப் போர்த்தாம மாமாக்கு இவ்ளோ பக்கத்துல நிக்கிறியே'னு கோபப்பட வேண்டிய இடத்துல... என் பேண்ட்டுக்குள்ள என் சுன்னி நரம்பு தெறிக்கச் சடார்னு முழுசா விறைக்க ஆரம்பிச்சுது. அந்த நிமிஷம் நான் அங்கயே நின்னுட்டு இருந்தா, என் பேண்ட்டுக்குள்ள துடிக்குற அந்த விறைப்பையோ, இல்ல என் முகத்துல இருக்குற அந்த வக்கிரமான தவிப்பையோ அவங்க பாத்துருவாங்களோனு பயந்து, அவசரமா அங்க இருந்து பின்வாங்கினேன்.
நேரா மாமா ரூம்க்குள்ள நுழைஞ்சு, வேகமாக் கதவைச் சாத்தித் தாழ்ப்பாள் போட்டேன். என்னால சரியா மூச்சு கூட விட முடியல. நெஞ்செல்லாம் படபடனு அடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு. உடம்புல கொட்டித் தீர்த்த வியர்வையும், மனசுக்குள்ள இருந்த அந்த இருட்டான புழுக்கமும் என்னைய ஒரு மாதிரி மூச்சுத் திணற வச்சுது. அவசர அவசரமா நான் போட்டுருந்த ஷர்ட்டைக் கழட்டி ஹேங்கர்ல மாட்டுனேன். ஜீன்ஸையும் கழட்டிட்டு, வெறும் பனியன், ஜட்டியோட நின்னேன்.
மூச்சை ஆழமா இழுத்து விட்டுட்டு, லேசா குனிஞ்சு கீழ பாத்தேன். என் வெள்ளை ஜட்டிக்குள்ள என் சுன்னி இரும்புத் தடி மாதிரி முறுக்கேறி, துணியைத் தூக்கிட்டு அப்பட்டமா, எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம நரம்பு புடைச்சு நின்னுச்சு. ஒரு பொண்டாட்டி, தாலி கட்டுன புருஷனுக்கு முன்னாடியே வேற ஒருத்தருக்கு இவ்ளோ நெருக்கமா, உடம்பு தெரிய நிக்கிறாளேங்குற கோபத்தை விட... அவருக்கு முன்னாடி அவ இடுப்பு எப்டிப் பச்சையாத் தெரிஞ்சிருக்கும்ங்குற அந்தத் திருட்டுத்தனமான காமம் தான் என் உடம்பை முழுசா ஆட்டிப் படைச்சுட்டு இருந்துச்சு. நடுக்கத்தோட மெதுவா என் கையைக் கொண்டு போய், ஜட்டிக்கு வெளிய இருந்து அந்த விறைப்பு மேல லேசா வச்சு அழுத்துனேன்.
தொட்ட அந்த அடுத்த செகண்ட்... என் கண்ணு முன்னாடி கிச்சன்ல நடந்த காட்சி ஒரு சினிமா மாதிரி பளிச்சுனு வந்துட்டுப் போச்சு. மாமாவுக்கு அவ்ளோ நெருக்கமா, உரசுற தூரத்துல நின்ன மகாவோட உடம்பு... அவ மாவு தேய்க்கும்போது அந்தப் புடவை தளர்ந்து, அந்த ஆழமான தொப்புள் குழியும், வியர்வை படிஞ்ச இடுப்பு மடிப்பும் அப்பட்டமாத் தெரிஞ்ச அந்தப் பச்சையான காட்சி என் மூளைக்குள்ள ஓடி, என் சுன்னியை இன்னும் வெறித்தனமாத் துடிக்க வச்சுது. 'அவரு என்ன நெனச்சிருப்பாரு? அவ இடுப்பைப் பாத்து அவர் உடம்பு எப்படித் துடிச்சிருக்கும்?'னு என் மனசு கண்டபடி கற்பனை பண்ணுச்சு.
"ச்சீ..."னு எனக்கு நானே பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டு முனகுனேன். என் மேலயே எனக்கே பயங்கர கோபமும், ஒரு கேவலமான அருவருப்பும் வந்துச்சு. டக்குனு கையை சுன்னியில இருந்து எடுத்துட்டேன். செம கோபத்தோட பேக்கைத் திறந்து, ஒரு லுங்கியை எடுத்து இடுப்புல சுத்தி, அந்த விறைப்பை வெளிய தெரியாத மாதிரி மறைச்சுக் கட்டுனேன். தோள்ல ஒரு டவலைப் போட்டுக்கிட்டு, ரூமை விட்டு வெளிய வந்தேன். ஹால்ல மாமாவோ, மகாவோ இல்ல. அவங்க இன்னும் கிச்சன்ல தான் பேசிட்டு இருந்தாங்க. நான் கிச்சன் பக்கம் திரும்பிக் கூடப் பாக்காம, நேராப் போய்க் கொல்லைப்புறக் கதவைத் திறந்தேன். வெளிய இருந்த இருட்டுல நடந்து போய், கொல்லைப்புற பாத்ரூம் கதவைத் தொறந்து உள்ள போனேன்.
Posts: 303
Threads: 10
Likes Received: 2,699 in 287 posts
Likes Given: 72
Joined: Jan 2020
Reputation:
89
பாத்ரூம்க்குள்ள போய், அங்க இருந்த டேப்பைத் திருகி, தண்ணியை மொண்டு முகத்துல வேகவேகமா அடிச்சுக் கழுவுனேன். அந்தச் சில்லுனு இருக்குற தண்ணியிலயாவது என் மண்டைக்குள்ள கொதிச்சுட்டு இருக்குற காமமும், இந்த அசிங்கமான தவிப்பும் அடங்குமானு ஒரு ஆசை. ஃபேஸ் வாஷ் பண்ணிட்டு, தோள்ல இருந்த டவலை எடுத்து முகத்தைத் துடைச்சுக்கிட்டே கண்ணைத் தொறந்தேன்.
கண்ணைத் தொறந்ததும், பாத்ரூம் மூலைல இருந்த ஒரு பிளாஸ்டிக் பக்கெட் மேல என் பார்வை ரொம்ப எதார்த்தமாப் போச்சு. மொதல்ல பாக்கும்போது அது சும்மா அழுக்குத் துணியெல்லாம் சலவைக்குப் போடுறதுக்காகத் தண்ணியில ஊறப் போட்டிருக்குற ஒரு சாதாரண பக்கெட்டாத் தான் தெரிஞ்சது.
ஆனா, முகத்தைத் துடைச்சிட்டு வெளிய போகலாம்னு திரும்புன என் கால்கள்... அப்படியே நின்னுச்சு. ஏதோ ஒன்னு என் கண்ணை உறுத்துச்சு. என் மனசுக்குள்ள இருந்த அந்த சந்தேகமும், கள்ளத்தனமான காமமும் கலந்து விஷமாப் போன என் மூளை, அந்தப் பக்கெட்டுக்குள்ள இருந்த துணிகளைப் பாத்த விதமே வேறயா இருந்துச்சு. நான் மெதுவா அந்தப் பக்கெட்டுக்குப் பக்கத்துல போய், கொஞ்சம் குனிஞ்சு உத்துப் பாத்தேன்.
உள்ள சோப்புத் தண்ணியில துணியெல்லாம் அப்படியே ஊறிக்கிட்டு இருந்துச்சு. அந்தப் பக்கெட்டோட அடியில பாத்தா, மாமாவோட பழைய லுங்கி ஒன்னு கிடந்துச்சு. அதுக்கு மேலயே... மகாவோட புடவையை அப்படியே சுருட்டிப் போட்டுருந்தாங்க. அவரோட அந்த லுங்கியும், மகாவோட புடவையும் ஒன்னோடு ஒன்னு ஒட்டி உரசித் தண்ணியில ஜோடியா ஊறிக் கிடந்ததைப் பாத்தப்பவே... என் அடிவயிறு ஒரு மாதிரி கலங்கிப் போச்சு. ஆனா, அதையும் தாண்டி என் பார்வை... அந்தப் புடவைக்கு மேல, அந்த நுரைக்கு நடுவுல ஓரமா மிதந்துகிட்டு இருந்த ரெண்டு உள்ளாடைகள் மேல அப்படியே லாக் ஆகி நின்னுச்சு.
நெஞ்சு படபடனு அடிக்க, நான் இன்னும் கொஞ்சம் குனிஞ்சு நல்லா உத்துப் பாத்தேன். மொதல்ல தண்ணிக்கு மேல தெரிஞ்சது மாமாவோட அழுக்கான ஜட்டி. அது அவரு போடுற பெரிய சைஸ் ஜட்டிங்குறது எனக்குப் புரிஞ்ச அடுத்த செகண்ட், என் மூச்சு காத்து லேசா சூடேறிச்சு. ஆனா என் கண்ணு அந்த ஜட்டியைத் தாண்டி, அதுக்குப் பக்கத்துல... சொல்லப் போனா, அந்த ஜட்டி மேலயே உரசுன மாதிரி கிடந்த இன்னொரு சின்ன துணி மேல மெதுவாப் போச்சு.
அந்தத் தண்ணிக்குள்ள, அவரோட ஜட்டிக்குக் குறுக்க விழுந்து கிடந்தது... மகாவோட பேன்ட்டி.
அதை உத்துப் பாக்கப் பாக்க என் தொண்டைக்குள்ள எச்சில் முழுங்க முடியாம அடைச்சுக்கிச்சு. அவ டெய்லி சாதாரணமாப் போடுற ஒரு ப்ரவுன் கலர் காட்டன் பேன்ட்டி தான். ஆனா... அந்தச் சாதாரண ப்ரவுன் பேன்ட்டி, மாமாவோட ஜட்டியோட சும்மா உரசிக்கிட்டு மட்டும் கிடக்கல. அது அப்பட்டமா ஒட்டிப் பிணைஞ்சு கிடந்த விதம்... என் நெஞ்சை சுத்தியல வச்சு அடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு.
சோப்புத் தண்ணியில ஊறி, அந்த ரெண்டு துணியும் ஒன்னோடு ஒன்னு இறுக்கமாப் பின்னிக்கிட்டு கிடந்துச்சு. சரியா மகாவோட பெண்மை படுற அந்த பேன்ட்டியோட நடுப்பகுதியும், மாமாவோட ஆண்மை படுற அந்த ஜட்டியோட முன் பகுதியும்... எந்த இடைவெளியும் இல்லாம ஒன்னாச் சுருட்டிப் பின்னிக்கிட்டு கிடந்துச்சு. மாமாவோட அந்தப் பெரிய சைஸ் முரட்டு ஜட்டிக்குள்ள, மகாவோட அந்தச் சின்ன ப்ரவுன் கலர் பேன்ட்டி மொத்தமாப் புதைஞ்சு கிடந்துச்சு. அந்த துணி, இவளோட மெல்லிய துணியை முழுசா முழுங்கி, தன் கட்டுக்குள்ள வச்சிருக்கறதப் பாக்கும்போது என் மூளை நரம்பெல்லாம் தெறிக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு.
அது வெறும் துணி தான், ஆனா என் வக்கிரமான கண்ணுக்கு, அவங்க ரெண்டு பேரோட அந்தரங்க உறுப்புகளும் தண்ணிக்குள்ள ஒன்னோடு ஒன்னு உரசிக் காமத்துல ஊறிக்கிட்டு இருக்குற மாதிரி ஒரு விபரீதமான, பச்சையான காட்சியைக் காட்டுச்சு. ஏதோ மாமாவும் மகாவும் எந்தத் துணியும் இல்லாம, தண்ணில ஒருத்தர் மேல ஒருத்தர் ஏறிப் படுத்துக் கிடக்குற மாதிரி ஒரு கேவலமான நெனப்பு என் மூளைக்குள்ள ஓடுச்சு.
என் கையில இருந்த டவலை ஹங்கர்ல போட்டுட்டு, வேகமாத் தண்ணிக்குள்ள கையை விட்டேன். அந்த ஒண்ணா சுத்தி கிடைக்கிற ரெண்டு துணியையும் தனி தனியா பிரிச்சு வச்சிரலாமுனு வச்சிரலாமுனு பக்கெட்ல கைய விட்டு துணிய எடுத்து பிரிச்சேன்.
ஆனா, நான் இழுக்க இழுக்க அது பிரியல. மாமாவோட ஜட்டியில இருக்குற அந்தத் தடிமனான எலாஸ்டிக், மகாவோட பேன்ட்டியை ஒரு முரட்டுக் கையால இடுப்பைப் புடிச்சு அழுத்துற மாதிரி கப்புனு சுருக்கிப் புடிச்சிருந்துச்சு. என் பொண்டாட்டியோட அந்த மெல்லிய பேன்ட்டி, அவரோட பெரிய ஜட்டியோட எலாஸ்டிக்குள்ள ஒரு சுருக்கு மாதிரி மாட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு. நான் பிரிக்கப் பலத்தைக் குடுத்து இழுக்கும்போது, அந்த சோப்புத் தண்ணியோட வழுவழுப்புல துணி பிரியாம, முடிச்சு இன்னும் டைட் ஆச்சு.
'எவ்ளோ இழுத்தும் பிரிக்க முடியலையே... இது வெறும் துணி இல்ல, இனிமே என் பொண்டாட்டிய அவருகிட்ட இருந்து பிரிக்கவே முடியாது, அவ அவருக்குள்ள இப்படித் தான் சிக்கிக்கப் போறா'ங்குற அந்தப் பயங்கரமான எண்ணம் என் மனசுல வந்துட்டு போக, ஒரு ஆம்பளையா என் ஈகோவைச் சுக்குநூறா உடைச்சுது. என் பொண்டாட்டிய அவரோட பிடியில இருந்து இனிமே என்னாலயே பிரிக்க முடியாதுங்குற அந்த கையாலாகாதத்தனம் தொண்டையை அடைச்சுது.
ஒரு வழியா அந்த முடிச்சு லூஸ் பண்ணி… பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டு அந்த பேன்ட்டியை இழுத்து வெளிய எடுத்தேன்.. தனி தனியா பிரிச்சு மாமாவோட ஜட்டி ஒரு பக்கமும், மகாவோட பேன்ட்டி ஒரு பக்கமும் பக்கெட்ல தனி தனியா வச்சேன்.
என் கோபமும், என் பொண்டாட்டி மேல இருந்த சந்தேகமும், அவ இன்னொருத்தருக்குச் சொந்தமாகிட்டு இருக்காளோங்குற பயமும் ஒன்னாச் சேர்ந்து... முழுசா ஒரு இருட்டான காமமா மாறிச்சு. கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி ரூம்ல லேசா அடங்குன என் சுன்னி, இப்போ மறுபடியும் லுங்கியைத் தூக்கிக்கிட்டு நரம்பு தெறிக்க வெறித்தனமா விறைக்க ஆரம்பிச்சுது. என் பொண்டாட்டியோட உள்ளாடை, அவர் ஜட்டியோட கிடக்குறதப் பாத்தே எனக்கு இவ்வளவு காமம் ஏறுதேனு நெனைக்கும்போது எனக்கே என் மேல பயங்கரமான அருவருப்பா இருந்துச்சு. ஆனா அந்த அருவருப்பையும் மீறி, கோபத்துல தவிச்சுக்கிட்டே அந்தப் பக்கெட்டையே வெறித்துப் பாத்துட்டு, மூச்சு முட்ட நின்னேன். செம கோபம், ஆனா அதே சமயம் ஒரு விபரீதமான லஸ்ட் என்னைய அப்படியே பாத்ரூம்க்குள்ளயே கட்டிப் போட்டுருச்சு.
வேகமாத் தலைய ஆட்டி, அந்த வக்கிரமான நெனப்புகளை மனசுல இருந்து விரட்டப் பாத்தேன். அங்க இருந்த டேப்பை வேகமாத் திருகி விட்டேன். தண்ணி சலசலனு கொட்டுச்சு. ரெண்டு கையாலயும் திரும்ப தண்ணிய அள்ளி அள்ளி என் முகத்துலயும், கழுத்துலயும் வேகவேகமா அடிச்சுக் கழுவுனேன். அந்தச் சில்லுனு இருக்குற தண்ணியிலயாவது என் மண்டைக்குள்ள கொதிச்சுட்டு இருக்குற இந்த அசிங்கமான தவிப்பு கொஞ்சம் அடங்குமானு ஒரு நப்பாசை. ஒரு ரெண்டு நிமிஷம் அந்த டேப்புல கொட்டுற தண்ணியையே வெறிச்சுப் பாத்துட்டு நின்னேன். கண்ணை மூடுனா அந்தப் ப்ரவுன் கலர் பேன்ட்டியும், அவர் ஜட்டியும் ஒட்டி உரசிட்டு இருந்த காட்சி தான் பளிச்சுனு வந்து போச்சு.
மூச்சை ஆழமா இழுத்து விட்டுட்டு, டேப்பை மூடினேன். டவலை எடுத்து முகத்தையும், கழுத்தையும் அழுத்தித் தொடைச்சேன். மனசை எவ்ளோ கண்ட்ரோல் பண்ணி வேற எதையோ யோசிக்க ட்ரை பண்ணாலும், என் உடம்பு என் பேச்சைக் கேக்க மறுத்துச்சு. நான் தொடைக்கும்போதே, என் பார்வை மெதுவா கீழ எறங்கி என் லுங்கி மேல போச்சு. சில்லுனு தண்ணிய முகத்துல அடிச்சும் எந்தப் பிரயோஜனமும் இல்ல. இடுப்புக்குக் கீழ சுத்தி விட்டிருந்த அந்த லுங்கியைத் தூக்கிக்கிட்டு, என் சுன்னி இன்னும் எந்த அடக்கமும் இல்லாம, நரம்பு தெறிக்க ஒரு முரட்டுத்தனமான பிடிவாதத்தோட இரும்பு மாதிரி விறைச்சுப் போய் முன்னாடி நீட்டிக்கிட்டு நின்னுச்சு.
"அடங்குடா..."னு பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டு எனக்கு நானே முனகிக்கிட்டேன். வேற வழியில்லாம, லுங்கியோட அந்த முடிச்சை இன்னும் கொஞ்சம் லூஸ் பண்ணி, விறைப்ப வெளிய பெருசா காட்டிக்காத மாதிரி துணியை அட்ஜஸ்ட் பண்ணி மறைச்சுக் கட்டிக்கிட்டேன். டவலை திரும்பவும் தோள் மேலயே போட்டுக்கிட்டு, ஒரு பெரிய பெருமூச்சோட பாத்ரூமை விட்டு வெளிய வந்தேன்.
கொல்லைப்புறத்துல இருந்து ஹாலுக்கு நடந்து வர்ற அந்தப் பத்து இருபது அடி தூரம், என் கால்கள் ரொம்பக் கனமா இருந்துச்சு. உள்ள கிச்சன்ல இருந்து சுடச்சுட சப்பாத்தி வேகுற வாசனையும், குருமா வாசனையும் வீடு பூரா பரவியிருந்துச்சு. நான் ஹாலுக்குள்ள நுழைஞ்சேன்.
ஹால்ல நடுவுல ஒரு பெரிய பாயை விரிச்சுப் போட்டிருந்தாங்க. அந்தப் பாயில மாமா சம்மணம் போட்டு உக்காந்திருந்தாரு. அவருக்கு முன்னாடி ஒரு எவர்சில்வர் தட்டு, அதுக்குப் பக்கத்துல கொஞ்சம் தள்ளி எனக்காக இன்னொரு தட்டு வச்சிருந்துச்சு. தண்ணி டம்ளர், குருமா ஊத்துறதுக்கான சின்ன கிண்ணம்னு பந்தி ரொம்பச் சுத்தமா ரெடி பண்ணி வச்சிருந்தாங்க.
நான் உள்ள வர்றதைப் பாத்ததும் மாமா நிமிர்ந்து பாத்தாரு. இத்தனை வருஷமா நான் அவரை எப்படிப் பாத்தேனோ, அதே ஆளுமை, அதே கம்பீரம். ஆனா இப்போ அவர் முகத்தைப் பாக்கும்போது என் மூளை வேற எதையோ தான் கணக்குப் போட்டுச்சு. அவர் என்னைப் பாத்து ஒரு ஃபார்மாலிட்டிக்கு லேசாச் சிரிச்சாரு. அந்தச் சிரிப்புல எந்தக் குற்றவுணர்ச்சியும் இல்ல, ஒரு சாதாரண மாமா… மாப்பிள்ளையைப் பாக்குற அதே இயல்பான சிரிப்பு தான்.
நான் மனசுக்குள்ள கொதிச்சிட்டு இருந்த கோபத்தையும், தவிப்பையும் முகத்துல சுத்தமாக் காட்டிக்காம, பதிலுக்கு லேசாப் பல்லைக் கடிச்சுக்கிட்டே ஒரு சிரிப்பை உதிர்த்துட்டு, அவருக்குப் பக்கத்துல எனக்காக வச்சிருந்த தட்டுக்கு நேராப் போய் உக்காந்தேன். பாயில சம்மணம் போட்டு உக்காரும்போது, என் லுங்கிக்குள்ள நரம்பு புடைச்சு நின்ன என் ஆண்மை என் தொடையில இடிச்சுக்கிட்டு இன்னும் விறைப்பா எழுந்து நின்னுச்சு. நான் கொஞ்சம் உஷாரா, டவலை எடுத்து என் மடி மேல போட்டு, அந்த விறைப்பை அவர் கண்ணுல படாத மாதிரி மறைச்சுப் பாதுகாப்பா உக்காந்துகிட்டேன்.
நான் உக்காந்த அடுத்த செகண்ட், கிச்சன்ல இருந்து மகா வெளிய வந்தா.
அவ கையில சுடச்சுடப் புகை பறக்குற சப்பாத்திகள் வச்சிருந்த ஒரு பெரிய ஹாட்பாக்ஸும், இன்னொரு கையில குருமா சட்டியும் இருந்துச்சு. அவ ஹாலுக்கு நடந்து வர்ற அந்த அசைவு, அவளோட அந்தப் புடவை சலசலப்பு... எல்லாமே என் கவனத்தை மொத்தமா அவ பக்கம் திருப்புச்சு.
அவ வந்து பாயில எங்களுக்கு நடுவுல லேசா முட்டிப் போட்டு உக்காந்தா. உக்காந்துக்கிட்டே, "சாப்பிடுங்க..."னு ரொம்பச் சாதாரணமாச் சொன்னா.
நான் அவ முகத்தைப் பாக்காம, லேசாத் தொண்டையைச் செருமிக்கிட்டு, என் தவிப்பை மறைக்க கேஷுவலாப் பேசுற மாதிரி, "பாட்டி சாப்பிட்டாங்களா மகா? அவங்களுக்கும் சப்பாத்தியா செஞ்சி வச்சி இருக்க?"னு கேட்டேன்.
"இல்லங்க... பாட்டிக்குச் சப்பாத்தி செரிக்காதுனு கஞ்சி ரெடி பண்ணி வச்சிருக்கேன். நீங்க மொதல்ல சாப்பிடுங்க, நான் அப்புறமா போய் அவங்களுக்குக் கஞ்சி ஊட்டி விட்டுட்டு மாத்திரை குடுத்துப் படுக்க வச்சிருவேன். நீங்க சாப்பிடுங்க,"னு ரொம்ப அக்கறையா, பொறுப்பான ஒரு குடும்பப் பொண்ணு மாதிரி பதில் சொன்னா.
சொல்லிக்கிட்டே அவளோட அந்த மிருதுவான விரல்களால ஹாட்பாக்ஸைத் திறந்து, சுடச்சுட இருந்த சப்பாத்திகளை எடுக்கப் போனா. அவ அப்படி முன்னாடி லேசா வளைஞ்சு குனியும்போதே... என் கண்ணு தன்னிச்சையா அவளோட அந்த இடுப்புப் பக்கம் சரிஞ்சுச்சு.
அவ குனிஞ்ச அந்த நளினத்துல, நான் கிச்சன் வாசல்ல நின்னு எதைப் பாத்து உறைஞ்சு போனேனோ... அதே காட்சி இப்போ இன்னும் கொஞ்சம் பச்சையா என் கண்ணுக்கு முன்னாடி விரிஞ்சுது. ஆமா, அந்தப் புடவை இன்னும் சரி செய்யப்படாம, தொப்புளுக்குக் கீழ அதே ரெண்டு இன்ச் இறக்கத்துல தான் இருந்துச்சு!
கிச்சன்ல வேலை செய்யும்போது, மாமாக்கு முன்னாடி அசால்ட்டா நின்னுட்டு இருந்தப்போ புடவை அப்படி இறங்கி இருந்துச்சு. சரி, வேலை முடிஞ்சு ஹாலுக்குப் பரிமாற வரும்போதாவது ஒரு பொம்பளையா அந்தப் புடவையைக் கொஞ்சம் மேல ஏத்தி, அந்தத் தொப்புள் குழியை மறைச்சு ஒழுங்காச் சொருகியிருக்கலாம்ல? ஆனா அவ அதைச் செய்யவே இல்ல. எப்படி அங்க தளர்ந்து தொங்குச்சோ, அதே மாதிரி எந்த மறைவும் இல்லாம, இப்போ பந்தியில எங்களப் பாத்து முட்டிப் போட்டு உக்காந்திருக்கும்போதும் அந்தப் புடவை அவ்ளோ கீழ இறங்கியே நின்னுச்சு.
அவ சப்பாத்தியை எடுத்துத் தட்டுல வைக்க முன்னாடி குனியும்போது... அவளோட அந்த ஆழமான, வியர்வை படிஞ்ச தொப்புள் குழி எந்த ஒளிவும் மறைவும் இல்லாம அப்படியே பளபளனு என் கண்ணைப் பறிச்சுது. அந்த இடுப்பு மடிப்புல இருந்த சதை, அவ குனிஞ்ச நளினத்துல லேசா மடிஞ்சு பிதுங்கி அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.
என் நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு செகண்ட் மூச்சு நின்னுச்சு. 'இவளுக்கு என்ன பைத்தியம் பிடிச்சிருக்கா? நான் இங்க உக்காந்திருக்கேன், எனக்குப் பக்கத்துல அந்த மாமா உக்காந்திருக்காரு... ரெண்டு ஆம்பளைங்களுக்கு நடுவுல இப்படிப் புடவையத் தளர்வா விட்டுக்கிட்டு, இடுப்பும் தொப்புளும் அப்பட்டமாத் தெரியுற மாதிரி குனிஞ்சு பரிமாறுறாளே... இது அவளுக்குத் தெரியாம நடக்குதா? இல்ல, தெரிஞ்சே தான் அவர் பாக்கணும்னு இப்படி எந்தத் தடையுமில்லாமத் தன் உடம்பை அவர் கண்ணுக்கு விருந்து வைக்கிறாளா?'
என் மனசுக்குள்ள ஆயிரம் கேள்வி அம்பா பாய்ஞ்சுச்சு. புருஷனான எனக்குப் பயங்கரமான கோபம் பொத்துக்கிட்டு வரணும். 'ஏய், என்னடி புடவைய இப்படி அசிங்கமா கட்டிப் பரிமாறிட்டு இருக்க? ஒழுங்கா இழுத்துச் சொருகுடி'னு அதிகாரமாச் சத்தம் போட்டிருக்கணும். ஆனா, என் வாய் திறக்கல. கோபம் மனசுக்குள்ள கொதிச்சாலும், என் உடம்பு, என் காலுக்கு நடுவுல விறைச்சு நின்ன என் சுன்னி அந்தப் பச்சையான காட்சியப் பாத்து ஒரு வக்கிரமான போதையில 'தக் தக்'னு துடிச்சு ஆட்டம் போட ஆரம்பிச்சுது. நான் உக்காந்த எடத்துலேயே செத்துச் செத்துப் பிழைச்சேன். கோபமும், காமமும் ஒன்னாச் சேர்ந்து என்னைய அப்படியே மௌனமா கட்டிப் போட்டுருச்சு.
மகா என் தட்டுல ரெண்டு சப்பாத்திய வச்சா. அப்புறம் திரும்பி மாமாவோட தட்டுலயும் ரெண்டு சப்பாத்திய வச்சா. குருமா கிண்ணத்துல இருந்து கரண்டியால குருமாவை எடுத்து, ரெண்டு பேர் தட்டுலயும் ஊத்துனா. அவ ஒவ்வொரு தடவை அப்படித் திரும்பி வளைஞ்சு பரிமாறும்போதும், அவளோட அந்த இடுப்பு சதை லேசாத் தளும்பி அடங்குச்சு. அவரோட பார்வை அந்தத் தட்டுல விழுந்துச்சா, இல்ல தட்டுக்கு மேல குனிஞ்சு பரிமாறுற அவளோட அந்தப் பச்சையான தொப்புள் குழிக்குள்ள விழுந்துச்சானு என்னால கண்டுபிடிக்க முடியல. ஆனா அவர் கண்ணு கண்டிப்பா அதைப் பாக்காம இருந்திருக்காதுங்குற நெனப்பு என் மூச்சு காத்தைச் சூடாக்குச்சு.
"சாப்பிடுங்க மாமா..."னு சிரிச்சுக்கிட்டே சொல்லிட்டு, மகா அந்த ஹாட்பாக்ஸை மூடி ஓரமா வச்சிட்டு, எங்களுக்கு பரிமாறுறதுக்காக தள்ளிப் போகாம, எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நேர் எதிரா, முட்டிப் போட்ட வாக்குலயே சம்மணம் போட்டு அப்படியே உக்காந்துகிட்டா.
அவ அப்படி நேரா உக்காந்தப்போ, முந்தானை லேசா விலகி, அந்த புடவைக்குள்ள அவளோட பெண்மை எந்தச் சமரசமும் இல்லாமத் திமிறி நின்னது என் கண்ணுக்கு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. முக்கியமா அந்த இடுப்பு... அவ நிமிர்ந்து உக்காந்தும் அந்தப் புடவை கொஞ்சம் கூட மேல ஏறல. அவளோட அந்தப் பளபளப்பான தொப்புள் அப்படியே வெளியத் தெரிஞ்சு எங்களைத் தவிப்பாப் பாத்துட்டு இருந்துச்சு. நான் என் பார்வையை அவ முகத்துல இருந்து தட்டுக்குத் திருப்புனேன்.
மாமா தட்டுல இருந்த சப்பாத்தியத் தன் வலது கையால பிட்டு, குருமாவுல தொட்டு வாயில வச்சாரு. மெதுவா மென்னு சாப்பிட்டுட்டு, ஒரு செகண்ட் முகத்துல ஒரு திருப்தியான சிரிப்போட மகாவைப் பாத்தாரு.
"சப்பாத்தி ரொம்ப சாஃப்ட்டா இருக்கு மகா... குருமாவுக்கும் இதுக்கும் செமையா இருக்கு,"னு ரொம்ப கேஷுவலா, ஒரு பாராட்டுற மாதிரி சொன்னாரு.
மகா முகம் வெட்கத்துலயும், சந்தோஷத்துலயும் அப்படியே மலர்ந்துச்சு. தன் முந்தானைய லேசா விரலால சுருட்டிக்கிட்டே, அவரைப் பாத்து ஒரு கள்ளச் சிரிப்போட, ரொம்ப இயல்பா, ஆனா ஒரு செக்ஸியான தொனியோட பதில் சொன்னா...
"பின்ன சும்மாவா மாமா... மாவு பிசைஞ்சது நீங்களாச்சே! அவ்ளோ அழுத்திப் பிசைஞ்சா மாவு சாஃப்ட்டா வராம எப்படிப் போகும்?"னு சொல்லிப்புட்டு, என்னையும் பாத்து ஒரு சின்னச் சிரிப்பு சிரிச்சா.
அந்த வார்த்தை... அந்த ஒரு வார்த்தை மகா வாயில இருந்து வெளிவந்த அடுத்த செகண்ட்... ஹால்ல இருந்த அந்தப் பழைய ஃபேன் சத்தம் கூட எனக்குக் கேக்கல. என் காதுக்குள்ள 'வ்வ்வ்வோவ்வ்வ்...'னு ஒரு சத்தம். என் உடம்புல ஓடுன ரத்தம் அப்படியே உறைஞ்சு, அடுத்த நொடி சுடுதண்ணி மாதிரி கொதிக்க ஆரம்பிச்சுது.
'மாவு பிசைஞ்சது நீங்களாச்சே...'
அவ எதார்த்தமாத் தான் சொல்லியிருப்பா. கிச்சன்ல ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து சமைக்கும்போது, அவர் தன் கையால மாவு பிசைஞ்சு குடுத்ததை மனசுல வச்சு, அவர்கிட்ட உரிமையாச் சொல்லியிருப்பா. ஆனா... அந்த பக்கெட்ல அவரோட ஜட்டியோட ஒட்டிப் பிணைஞ்சிருந்த அவளோட பேன்ட்டியப் பாத்துட்டு வந்து உக்காந்திருந்த என் வக்கிரமான மூளைக்கு, அவ சொன்ன அந்த வார்த்தை ஒரு சாதாரண வார்த்தையாப் பதியல.
என் மூளைக்குள்ள ஒரு பயங்கரமான, பச்சையான டபுள் மீனிங் அர்த்தம் இடி மாதிரி இறங்கிச்சு.
'மாவு பிசைஞ்சது நீங்களாச்சே...'
'எந்த மாவுடி? சப்பாத்தி மாவா... இல்ல, உன் உடம்புல இருக்கிற சதையவா?' என் புத்தி என்னைய அறியாமலே ஒரு கேவலமான, இருட்டான கற்பனைய முடுக்கி விட்டுச்சு.
மாமாவோட அந்தப் பெரிய, முரட்டுத்தனமான கைகள்... அவ மாவு பிசையப் பலம் பத்தாமத் திணறும்போதோ, இல்ல மோட்டார் பைப் இழுக்கக் கஷ்டப்படும்போதோ... அவளுக்குப் பின்னாடி உரசுற மாதிரி நின்னு, அவளோட அந்த மெத்துனு இருக்குற இடுப்பு சதையை, அந்தப் பஞ்சு மாதிரி முலைகளை, சப்பாத்தி மாவை பிசையுற மாதிரி அவ்ளோ அழுத்தமா, எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம ஒரு முரட்டுப் பிடி பிடிச்சுப் பிசைஞ்சு விட்ருப்பாரோ? இவளோட இந்த மிருதுவான பெண்மை, அவரோட அந்த முரட்டுப் பிடிக்குள்ள மாட்டி எப்படி நசுங்கிப் பிதுங்கியிருக்கும்னு என் மனசு கண்டபடி கற்பனை பண்ண ஆரம்பிச்சுது.
அவ சொன்ன அந்த 'மாவு பிசைஞ்சது'ங்குற வார்த்தையும், அதை அவ சொல்லும்போது அவ முகத்துல இருந்த அந்த வெட்கமும் சிரிப்பும் ஒன்னாச் சேர்ந்து... ஏதோ அவர் இவ உடம்பை நல்லாப் பிசைஞ்சு பதப்படுத்துனதால தான், இவ இப்போ இவ்ளோ சாஃப்ட்டா, செக்ஸியா உக்காந்திருக்கானு அவளே என் மூஞ்சியில அடிச்சுப் பச்சையா ஒத்துக்குற மாதிரி எனக்குத் தோணுச்சு.
அந்தக் கற்பனை மூளைக்குள்ள போன அடுத்த செகண்ட்... என் மடியில கிடந்த அந்த டவலுக்குக் கீழ... என் சுன்னி எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம, நரம்பு தெறிக்க 'தக்... தக்... தக்...'னு வெறித்தனமாத் துடிச்சுக்கிட்டு மேல எழும்பிச்சு. என் ஈகோ, கோபம், புருஷன்ங்குற ரோஷம் எல்லாத்தையும் தூக்கிப் போட்டுட்டு, ஒரு பொண்டாட்டி வேற ஒருத்தனோட கைகள்ல மாவு மாதிரி பிசையப்படுறத நெனச்சு என் உடம்பு இவ்ளோ கேவலமா, ஆபாசமா ரியாக்ட் பண்ணுனத... என்னாலயே ஜீரணிக்க முடியல.
மூச்சு காத்து தொண்டையில அடைச்சுக்கிச்சு. தட்டுல இருந்த சாப்பாட்டப் பிட்டு வாயில வச்சேன்... ஆனா அது சப்பாத்தியா, இல்ல களிமண்ணானு கூட எனக்கு ருசி தெரியல. என் கண்ணு தட்டுலயே தான் இருந்துச்சு, ஆனா என் கவனம் பூரா எனக்கு நேர் எதிரா உக்காந்திருந்த மகா மேலயும், அவளோட அந்த விலகியிருந்த புடவை மேலயும் தான் இருந்துச்சு.
'அட்லீஸ்ட் இப்போவாது அந்தப் புடவைய மேல இழுத்து மூடுவாளா? நான் இங்க உக்காந்து தவிச்சிட்டு இருக்கேனே, அதையாவது புரிஞ்சுக்குவாளா?'னு என் மனசு ஒரு ஓரமா கெஞ்சுச்சு. ஆனா அவ அசையல. அவ மாமா சாப்பிடுறத அவ்ளோ ரசனையோட பாத்துக்கிட்டு, தன் தொப்புள் குழிய எந்த மறைவும் இல்லாமப் பச்சையா எங்க ரெண்டு பேருக்கும் முன்னாடி தொறந்து வச்சுக்கிட்டே உக்காந்திருந்தா. அவளோட அந்தத் திருட்டுத்தனமான தைரியமும், அவ சொன்ன அந்த டபுள் மீனிங் வார்த்தையோட போதையும் என்னைய அப்படியே நரகத்துல தள்ளுச்சு.
எனக்கு அதுக்கு மேல அங்க ஒரு செகண்ட் கூட உக்காந்து அந்த சாப்பாட்ட முழுங்க முடியல. உடம்பெல்லாம் வியர்த்து ஊத்துச்சு. கைகள் லேசா நடுங்குச்சு. லுங்கிக்குள்ள துடிக்குற என் விறைப்பு டவலை மீறி அவர் கண்ணுல பட்டுருமோங்குற பயம் வேற நெஞ்சைக் கலக்குச்சு.
வேகவேகமா என் தட்டுல இருந்த சப்பாத்தியப் பிட்டுப் பிட்டு முழுங்குனேன். என்ன சாப்பிடுறோம், எவ்ளோ வேகமாத் திங்குறோம்னு எனக்கே தெரியல. ஒரு அஞ்சு நிமிஷத்துக்குள்ள தட்ட காலி பண்ணிட்டு, "போதும் மகா..."னு தொண்டை கரகரக்கச் சொல்லிட்டு, டவலை கவனமா மடியிலயே புடிச்சுக்கிட்டுத் தட்டுல கையக் கழுவுனேன்.
"என்ன மாப்பிள்ளை... அதுக்குள்ள முடிச்சிட்டீங்க? இன்னும் ரெண்டு சப்பாத்தி வை மகா..."னு மாமா இயல்பா சொன்னாரு.
"இல்ல மாமா... அவளோ தூரம் கார் ஓட்டிட்டு வந்ததுல ரொம்ப டயர்டா இருக்கு. நான் போய்ப் படுக்குறேன்,"னு என் குரல்ல இருந்த நடுக்கத்தைக் காட்டிக்காம ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டுச் சொல்லிட்டு, வேகமா எந்திரிச்சேன்.
மகா என்னைய நிமிர்ந்து பாத்து, "சரிங்க... போய் படுங்க,"னு ரொம்பச் சாதாரணமாச் சொன்னா. அவ முகத்துல எந்தக் குற்றவுணர்ச்சியும் இல்ல, நான் ஏதோ கோபத்துல எழுந்து போறேங்குற எந்தப் புரிதலும் இல்ல.
நான் திரும்பி அவங்களப் பாக்காம, என் லுங்கியை இறுகப் பிடிச்சுக்கிட்டு, நேரா மாமாவோட பெட்ரூமுக்குப் போய் வேகவேகமா உள்ள நுழைஞ்சு கதவைச் சாத்துனேன். தாழ்ப்பாளைப் போட்டுட்டு, அப்படியே அந்த மரக்கதவுல சாஞ்சு நின்னேன். என் மூச்சு சுடச்சுட வந்துச்சு. 'மாவு பிசைஞ்சது நீங்களாச்சே...'ங்குற அந்த வார்த்தை என் காதுக்குள்ள மறுபடியும் மறுபடியும் ஒரு அசிங்கமான பாட்டு மாதிரி எக்கோ அடிச்சுக்கிட்டே இருந்துச்சு. என் நெஞ்சு படபடனு துடிக்க, அந்த இருட்டு ரூம்க்குள்ள, மாமாவோட அந்த முரட்டு வாசனையோட... என் காமமும் கோபமும் ஒன்னாச் சேர்ந்து என்னையப் பைத்தியம் பிடிக்க வச்சுட்டு இருந்துச்சு.
நெஞ்சைப் பிடிச்சுக்கிட்டே மெதுவா நடந்து போய், அந்தப் பெரிய கட்டில்ல உக்காரப் போனேன்.
ஆனா, நான் உக்காரப் போன அந்த எடத்துல, பெட்டோட ஓரமா நான் கொண்டு வந்த அந்த பேக் இருந்துச்சு. அதைப் பாத்ததும் என் உடம்புக்குள்ள மறுபடியும் ஒரு கோபமும், வக்கிரமான காமமும் பத்திக்கிச்சு. வெளிய ஹால்ல என் பொண்டாட்டி ஒரு கூச்சமும் இல்லாமத் தன் தொப்புளையும் இடுப்பையும் அப்பட்டமா அவருகிட்ட காட்டிக்கிட்டு உக்காந்திருக்கா... உள்ள நான், என் மூளை 'வேணாம்டா'னு எவ்ளோ கத்தியும் கேக்காம, என் சுன்னி கேட்டதுக்காக ஒரு ஆம்பளைக்குக் கூச்சமே இல்லாம அவ உடம்பை காட்டிக் குடுக்குற அந்த மெல்லிசான புடவைகளையும், கவர்ச்சி நைட்டியையும் என் கையாலயே எடுத்து வச்சுக்கிட்டு வந்த பேக் இருந்தது.
இந்த நெனப்பு வந்ததும் எனக்கே என் மேல பயங்கரமான அருவருப்பா இருந்துச்சு. கோபத்துல அந்த பேக்கை பெட்ல இருந்து அப்படியே பக்கத்துல இருந்த ஒரு பழைய மர ஷேர்ல மேல கையால தள்ளி விட்டேன்.
அப்படியே பெட்ல மல்லாக்க விழுந்து கண்ணை மூடினேன். ஃபேன் சத்தம் மட்டும் லேசாக் கேட்டுச்சு. ஆனா தூக்கம் வரல. கண்ணை மூடுனா... அந்தப் பாத்ரூம் பக்கெட்டுக்குள்ள ஒட்டிப் பிணைஞ்சிருந்த உள்ளாடைகள், ஹால்ல அவ குனிஞ்சு சப்பாத்தி வைக்கும்போது தெரிஞ்ச அந்த ஆழமான தொப்புள் குழி, அந்த டபுள் மீனிங் வார்த்தைனு எல்லாமே ஒன்னாச் சேர்ந்து என் நரம்பையெல்லாம் முறுக்கேத்திச்சு. புருஷனான எனக்கே என் பொண்டாட்டிய நெனச்சு ஜட்டிக்குள்ள எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம நரம்பு புடைக்கச் சுன்னி விறைக்கிறதக் கண்ட்ரோல் பண்ண முடியல. இந்த இருட்டுல, அவரோட வாசனையில படுத்துக் கிடக்கக் கிடக்க என் குழப்பம் இன்னும் அதிகமாச்சு.
அப்படியே ஏதோ ஒரு தவிப்புல கண்ணசந்து போயிட்டேன்.
டக்குனு... "க்ளிக்"னு கதவு தாழ்ப்பாள் திறக்குற சத்தம் கேட்டு முழிச்சேன்.
கண்ணைத் தொறந்து பாத்தேன். மகா மெதுவா ரூம்க்குள்ள வந்து கதவைச் சாத்துனா. லைட் வெளிச்சத்துல அவ முகத்தைப் பாத்தேன். இப்போ தான் வெளிய போய் முகம் கழுவிட்டு வந்துருக்கா போல. முகத்துல ஈரம் பளபளனு மின்னிக்கிட்டு இருந்துச்சு. கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி சமையல் கட்டிலயும், பந்தியிலயும் அவ்ளோ வியர்வையோட இருந்தவ... இப்போ அந்த ஈரம் காயாத முகத்தோட, தன் கையில இருந்த புடவை முந்தானையாலயே முகத்தையும் கழுத்தையும் லேசாத் துடைச்சுக்கிட்டே என் பக்கம் திரும்பி லேசாச் சிரிச்சா.
நான் எழுந்து பெட்ல சாஞ்சு உக்காந்துகிட்டேன். பக்கத்துல இருந்த என் போனை எடுத்து டைம் பாத்தேன். மணி கரெக்டா நைட் ஒன்பது.
"பாட்டிக்கு மாத்திரை குடுத்துட்டியா மகா? எப்படி இருக்காங்க?" நான் ஒரு புருஷனா என் கடமைக்கு ரொம்ப ஃபார்மலா கேட்டேன்.
"குடுத்துட்டேன் வாத்தி. கஞ்சியக் குடிச்சிட்டு நல்லாத் தூங்கிட்டாங்க... மாமாவும் ஹால்ல படுத்துட்டாரு,"னு சொல்லிக்கிட்டே, அவ கழுத்துல இருந்த அந்த ஈரத்தை முந்தானையால மறுபடியும் ஒத்தி எடுத்தா.
"என்ன ரொம்ப வேக்காடா இருக்கா?" நான் கேஷுவலா கேட்டேன்.
"ஆமா வாத்தி... செம சூடு. கிச்சன்ல இருந்து வெளிய வரவே முடியல. வெயில் காலம் ஆரம்பிக்கிறதுக்கு முன்னாடியே ஊர்ல இப்படி அனல் அடிக்குது,"னு சொல்லிக்கிட்டே, தன் புடவை முந்தானையால முகத்தையும், அந்த ஆழமான கழுத்துப் பிளப்பையும் லேசா விசிறி விட்டா. அவ அப்படி விசிறும்போது, அவ கட்டியிருந்த அந்தப் புடவை லேசா விலகி... நான் ஹால்ல உக்காந்து எந்தத் தொப்புள் குழியப் பாத்து செத்துச் செத்துப் பிழைச்சேனோ, அதே தொப்புள் குழி இப்போ இன்னும் ஒரு இன்ச் அதிகமாவே அப்பட்டமா என் கண்ணுக்குத் தெரிஞ்சது.
அவ அதை மறைக்க எந்த முயற்சியும் பண்ணல. அவளுக்குத் தெரியாம நடக்குதா, இல்ல புருஷன் தான பாக்குறான்ங்குற தைரியமா, இல்ல வேற ஏதோ திமிரானு எனக்குப் புரியல. ஆனா அவளோட அந்தப் பச்சையான அழகு என்னைய மூச்சு முட்ட வச்சுது.
"என் துணியெல்லாம் கொண்டு வந்தீங்களா வாத்தி?"னு அவ ரொம்ப இயல்பா, ஒரு சாதாரண விஷயத்தைக் கேக்குற மாதிரி கேட்டா.
"ம்ம்... ஆமா... எல்லாம் அதுல இருக்கு..."னு நான் பெட்டுக்குப் பக்கத்துல இருந்த ஷேர்யைக் கைகாட்டி லேசாத் தொண்டை கரகரக்கச் சொன்னேன். என் அடிவயிறு இப்போ ஒரு கள்ளத்தனமான தவிப்போட சுருண்டுச்சு. இவ்வளவு நேரம் எந்தக் கேள்விக்கு நான் பயந்துட்டு இருந்தேனோ, இப்போ அது நேரா வந்து நிக்குது. அவ அந்த பேக்கைத் தொறந்து, நான் அவளுக்காக எடுத்து வந்த அந்த மெல்லிசான ஷிபான் புடவைகளையும், அந்த ஸ்லீவ்லெஸ் நைட்டியையும் பாத்தா என்ன சொல்வா? 'ஏங்க இந்த மாதிரி துணியெல்லாம் எடுத்து வந்தீங்க? எனக்கு இங்க போடுறதுக்குச் சாதாரணக் புடவை, நைட்டி, சுடிதார் எதுவும் இல்லையானு' அவ கோபமா கேப்பா. அப்போ 'என்னடி பண்றது, என் கண்ணுக்கு மொதல்ல இது தான் சிக்குச்சு, அவசரத்துல இதான்டி கையில கிடைச்சுது'னு சமாளிக்கலாம்னு மனசுக்குள்ள ஒத்திகைப் பாத்துக்கிட்டு உக்காந்திருந்தேன்.
மகா மெதுவா நடந்து போய், ஷேர்ல இருந்த அந்த பேக்கை எடுத்தா. அதை எடுத்துக்கிட்டு, அந்த ஷேர்லயே சம்மணம் போட்டு உக்காந்துகிட்டா. பேக்கை தன் மடியில வச்சுக்கிட்டு, அதோட ஜிப்பைப் பிடிச்சு 'சர்ர்ர்'னு இழுத்துத் திறந்தா.
நான் மூச்சு விட மறந்து அவளையே வெறிச்சுப் பாத்துட்டு இருந்தேன். என் சுன்னி ஜட்டிக்குள்ள லேசா முறுக்கேற ஆரம்பிச்சுது.
அவ மொதல்ல உள்ள கையை விட்டு, மேல இருந்த அவளோட ரெண்டு மூணு பழைய பாவாடை, அப்புறம் அவ டெய்லி போடுற ரெண்டு செட் பிரா, பேன்ட்டி எல்லாத்தையும் சாதாரணமா எடுத்தா. அதை எடுத்து ஷேர்லக்குப் பக்கத்துல, பெட்டோட ஒரு ஓரத்துல வச்சா.
அப்புறம்... மறுபடியும் பேக்குக்குள்ள கையை விட்டவளோட அசைவு டக்குனு ஒரு செகண்ட் நின்னுச்சு.
Posts: 303
Threads: 10
Likes Received: 2,699 in 287 posts
Likes Given: 72
Joined: Jan 2020
Reputation:
89
அவ கையில இப்போ, நான் அவளுக்காக ஆசை ஆசையா... இல்ல, ஒரு வக்கிரமான காமத்தோட எடுத்து வச்ச அந்த மெல்லிசான, லேசா ட்ரான்ஸ்பரண்டா இருக்குற காட்டன் புடவை இருந்துச்சு. அதை முழுசா வெளிய எடுக்காம, பைக்குள்ளயே வச்ச வாக்குல, அந்த மெல்லிசான துணியை லேசா விரிச்சுப் பாத்தா.
அந்த ஒரு ரெண்டு செகண்ட்... ரூம்ல ஒரு பயங்கரமான அமைதி. ஃபேன் சத்தம் மட்டும் தான் கேட்டுச்சு.
நான் என் கண்ணை அவ முகத்துல இருந்து எடுக்கவே இல்ல. அவ அந்த மெல்லிசான புடவையத் தன் விரல்களால தடவிப் பாத்துக்கிட்டே... டக்குனு ஒரு செகண்ட், ரொம்பத் திருட்டுத்தனமா, ஓரக்கண்ணால பெட்ல உக்காந்திருந்த என்னைப் பாத்தா.
அவ அப்படிப் பாத்த அடுத்த செகண்ட்... மின்னல் வேகத்துல என் பார்வையை அவ முகத்துல இருந்து விலக்கி, என் கையில இருந்த போனைப் பாக்குற மாதிரி தலை குனிஞ்சுக்கிட்டேன். ஆனா என் மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய இடி இறங்குன மாதிரி இருந்துச்சு. 'இப்போ கேப்பா... ஏங்க இந்தப் புடவைய எடுத்தீங்கனு கேப்பா'னு என் மூளை அலறுச்சு. நான் சமாளிக்கத் தயாரா, மூச்சை இழுத்து விட்டுக்கிட்டே போன் ஸ்க்ரீனை வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தேன்.
ஆனா... ஒரு செகண்ட் ஆச்சு, ரெண்டு செகண்ட் ஆச்சு. அவ வாயில இருந்து எந்தக் கேள்வியும் வரல.
நான் மெதுவாத் தலையத் தூக்கி மறுபடியும் அவளப் பாத்தேன். அவ என்னைக் கேக்குறதா எந்த உத்தேசமும் இல்லாம, ரொம்பச் சாதாரணமா அந்த மெல்லிசான புடவைகளை எடுத்து, பாவாடைகளுக்குப் பக்கத்துல பெட் ஓரத்துல அடுக்கி வச்சா. ஆனா அவ அதை வைக்கும்போது... அவளோட அந்த கண்கள் அந்தப் புடவையை ஒருவிதமான வக்கிரமான போதையோட, அதைக் கடிச்சுத் திங்குற மாதிரி பாத்தத நான் கவனிச்சேன். இந்த மெல்லிசான புடவையைக் கட்டுனா தன் உடம்பு எப்படி அப்பட்டமா வெளிய தெரியும்னு அவளுக்கு நல்லாவே தெரியும். ஆனா, புருஷன் ஏன் இதை எடுத்தான்னு அவ கேக்கல. பதிலா, அந்தப் புடவையப் பாக்கும்போதே அவளுக்குள்ள ஒரு கள்ளத்தனமான சூடு ஏறுனத... அவ மூச்சு வாங்குற வேகமும், லேசா விம்முன அவ நெஞ்சும் எனக்கு அப்பட்டமா காட்டிக் குடுத்துருச்சு.
என் சுன்னி இப்போ ஜட்டிக்குள்ள இன்னும் திமிறிக்கிட்டு, நரம்பு புடைக்க இரும்பு மாதிரி விறைக்க ஆரம்பிச்சுது. 'ஏன் கேக்கல? ஒருவேளை அவளும் இப்படிப்பட்ட துணியைப் போட்டுக்கிட்டு, அவர் முன்னாடி தன் உடம்பைக் காட்டணும்னு ஆசைப்படுறாளா?'ங்குற அந்த விபரீதமான நெனப்பு என்னையப் பைத்தியம் பிடிக்க வச்சுது.
புடவைகளை வச்சிட்டு, இப்போ கடைசியா பேக்குக்குள்ள கையை விட்டா. அவ கையில இப்போ ரெண்டு நைட்டி வந்துச்சு. ஒன்னு அவ டெய்லி போடுற ஒரு சாதாரணப் பழைய நைட்டி. இன்னொன்னு... நான் வக்கிரமாத் தேடி எடுத்த அந்த டார்க் ரெட் கலர் ஸ்லீவ்லெஸ் நைட்டி.
அதை வெளிய எடுத்ததும் அவ பார்வை அந்த டார்க் ரெட் நைட்டி மேலேயே ஆணி அடிச்ச மாதிரி நின்னுச்சு. அந்த இறக்கமான கழுத்து, அந்த மெல்லிய நாடா... இதப் போட்டா தன் தோள்பட்டையும், முலைகளோட பிளப்பும் எந்த மறைவும் இல்லாமத் தெரியும்னு அவளுக்குப் புரியாம இருக்காது.
அவ அந்த நைட்டிய தன் கையால லேசா விரிச்சுப் பாத்தா. பாத்துட்டு... மறுபடியும் அதே திருட்டுத்தனம். இப்போ கொஞ்சம் கூடப் பயமில்லாம, முகம் முழுக்க ஒரு கள்ளத்தனமான சிரிப்போட, தன் பார்வையை நேரா என் பக்கம் திருப்புனா.
நான் இப்போ பார்வையைத் திருப்பல. அவ கண்ணை நேருக்கு நேராப் பாத்தேன். அவளோட அந்தப் பார்வையில, 'என் உடம்பை அவருகிட்ட காட்டணும்னு நீயே ஆசைப்படுறியா?'னு என்னைய இன்டைரக்ட்டா ஒரு கேள்வி கேக்குற மாதிரி அவ்ளோ வக்கிரமா இருந்துச்சு அவளோட அந்தப் பார்வை.
அவ கேள்வி கேப்பானு நெனச்சு பயந்துட்டு இருந்த என் ஈகோ... இப்போ அவ கேள்வி கேக்காம, என்னையப் பாத்த அந்தத் திருட்டுத்தனத்துல சுக்குநூறா உடைஞ்சு போச்சு. அவ கேக்கலங்குற நிம்மதியை விட, அவளுக்குள்ள ஏறிக்கிட்டு இருக்குற இந்தக் கள்ளத்தனமான காமம் என்னைய ஒரு கேவலமான தவிப்புல தள்ளுச்சு. என் சுன்னி இப்போ முறுக்கேறி, நரம்பு தெறிக்க 'தக்... தக்'னு என் கட்டுப்பாட்டையே மீறித் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.
ஷேர்லயில இருந்து மகா எழுந்து, அந்த பேக்கை ஷேர்லயே போட்டுட்டு, பெட்ல எடுத்து வச்சிருந்த அந்தப் புடவைகள், பாவாடை, பிரா, பேன்ட்டி எல்லாத்தையும் மொத்தமா அள்ளுனா. அந்த டார்க் ரெட் கலர் கவர்ச்சி நைட்டியையும் அதோடயே சேர்த்து எடுத்துக்கிட்டு, ரூம்ல இருந்த அந்தப் பழைய மர பீரோவுக்குப் போனா. அதைத் திறந்து, துணிகளையெல்லாம் ரொம்பப் பத்திரமா உள்ள அடுக்கி வச்சா.
இப்போ பெட்டோட ஓரத்துல, அவ போட்டுக் தூங்குறதுக்காக எடுத்து வச்சிருந்த அந்த ஒரு சாதாரணப் பழைய நைட்டி மட்டும் தான் மிச்சம் இருந்துச்சு.
பீரோவைச் சாத்திட்டுத் திரும்பி வந்தவ, லைட்டை ஆஃப் பண்ணாம, என் முன்னாடியே நின்னுகிட்டு... தான் கட்டியிருந்த புடவை முந்தானைய லேசாப் பிடிச்சு இழுத்தா.
நான் மூச்சு விட மறந்து அவளையே வெறிச்சுப் பாத்துட்டு இருந்தேன்.
அவ எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம, ரொம்பச் சாதாரணமாத் தன் இடுப்புல சொருகியிருந்த அந்தப் புடவை மடிப்பை ஒவ்வொன்னா மெதுவா உருவுனா. அந்த நீளமான துணி அவ உடம்பை விட்டுப் பிரியப் பிரிய, என் நெஞ்சு படபடனு அடிச்சுக்கிச்சு. அவுத்த புடவையை அப்படியே சுருட்டிப் பக்கத்துல இருந்த அந்த சேர் மேல போட்டா.
இப்போ அவ உடம்புல, கீழ தொங்குற ஒரு சாதாரணப் பழைய பாவாடையும், மேல அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகளைத் தாங்கிப் பிடிச்சிருக்குற ஒரு சின்ன காட்டன் ஜாக்கெட்டும் மட்டும் தான் இருந்துச்சு. கிச்சன்ல அவ்ளோ நேரம் புழுக்கத்துல நின்னு வேலை செஞ்சதுல, அவளோட அந்தப் பாவாடை இடுப்புல லேசா வேர்வை படிஞ்சு, அந்தத் துணி அவளோட வழுவழுப்பான சதையோட அப்படியே ஒட்டிப் பிடிச்சிருந்துச்சு.
என் பார்வை இடுப்புல இருந்து மெதுவா மேல ஏறி அவளோட அந்த ஜாக்கெட் மேல போச்சு. சாதாரணமா அவ போடுற அந்த காட்டன் ஜாக்கெட்... இப்போ அவ உடம்பு வேர்வையில முழுசா நனைஞ்சு, அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரி முலைகளோட ஷேப்பை எந்த ஒளிவும் மறைவும் இல்லாம அப்படியே அச்சு வார்த்த மாதிரி பச்சையா காட்டிக் குடுத்துச்சு. குறிப்பா, அந்த ஜாக்கெட்டோட அக்குளுக்குக் கீழயும், அந்த ரெண்டு முலைகளுக்கு நடுவுல இருக்குற ஆழமான பிளவுலயும் வேர்வை பிசுபிசுனு ஊறி, அந்தத் துணியோட கலரையே டார்க் ஆக்கியிருந்துச்சு. முலைகளோட அந்த அடிப் பகுதியில வேர்வை கோர்த்துக்கிட்டு, ஜாக்கெட் துணியை அவ சதையோட இறுக்கமாப் பிணைஞ்சுப் புடிச்சிருந்துச்சு.
அந்த ஈரமான ஜாக்கெட்டோட பிளவுல, கச்சிதமாப் பிதுங்கி நின்ன அவளோட அந்த முலைச் சதைகளுக்கு நடுவுல... நான் கட்டுன அந்த மஞ்சக் கயிறு தாலி அப்படியே பதிஞ்சு கிடந்துச்சு. அவ மூச்சு வாங்கும்போது, வேர்வையில நனைஞ்ச அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள் நளினமா விம்மி விம்மித் தணிய... அதுல உரசிட்டு இருந்த அந்தத் தாலியும் அவளோட நெஞ்சுச் சூட்டுல முன்னும் பின்னும் ஏறி இறங்கி, அவளோட அந்தப் பச்சையான பெண்மையை எனக்குக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாப் படம்பிடிச்சுக் காட்டி என் சுன்னியை ஜட்டிக்குள்ள இரும்பு மாதிரி விறைக்க வச்சுது.
அவ மெதுவாத் தன் ரெண்டு கைகளையும் பின்னாடி முதுகுப் பக்கம் கொண்டு போனா. அவளோட மிருதுவான விரல்கள், அந்த வேர்வையில நனைஞ்ச ஜாக்கெட்டோட பின் பக்க ஹூக்குகள் மேல ஒன்னொன்னாப் பட்டுச்சு. அவ கைகள் அப்படிப் பின்னாடி வளைஞ்ச அந்த நளினத்துல, அவளோட நெஞ்சுப் பகுதி முன்னாடி இன்னும் கூர்மையா, திமிறிக்கிட்டுத் தூக்கி நின்னுச்சு. நான் மூச்சு விட மறந்து அவளையே பாத்துட்டு இருந்தேன். 'க்ளிக்... க்ளிக்...'னு அவ ஒவ்வொரு ஹூக்கா கழட்டக் கழட்ட... முன்னாடி அந்த ஜாக்கெட்டோட பிளவு கொஞ்சம் கொஞ்சமாப் பெரிசாகி, உள்ளே மறைஞ்சிருந்த அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகளோட ஆழம் என் கண்ணுக்குப் பச்சையாத் தெரிய ஆரம்பிச்சுது.
எல்லா ஹூக்கையும் கழட்டுனதும், தன் தோள்பட்டையை லேசாச் சுருக்கி, உடம்போட ஒட்டியிருந்த அந்த ஈரமான காட்டன் ஜாக்கெட்டை மெதுவா உருவி எடுத்தா. கழட்டுனதை அப்படியே சேர் மேல கிடந்த புடவைக்கு மேல தூக்கிப் போட்டா. இப்போ... என் பொண்டாட்டி எனக்கு முன்னாடி வெறும் பாவாடை, மேல ஒரு பிங்க் கலர் பிராவோட அப்பட்டமா வந்து நின்னா.
கிச்சன்ல வேலை செஞ்ச அந்தப் புழுக்கம்... அக்குளுக்குக் கீழயும், அந்தப் பிங்க் பிராவுல, நெஞ்சுக் குழிக்கு நடுவுலயும் வேர்வை படிஞ்சு திட்டுத்திட்டாத் தெரிஞ்சது. அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகளோட பாரத்தை முழுசாத் தாங்க முடியாம, அந்தப் பிரா லேசாத் தளர்ந்து, அவ முலைச் சதைகளை இன்னும் கொஞ்சம் வெளிய அப்பட்டமாப் பிதுக்கிக் காட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு. அவ மூச்சு வாங்க மூச்சு வாங்க, அந்தப் பிராவுக்குள்ள அடங்க மறுத்துத் திமிறிக்கிட்டு நின்ன அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள் ரொம்ப செக்ஸியா, தாளம் போடுற மாதிரி முன்னும் பின்னும் ஏறி இறங்குச்சு. அந்த ஆழமான முலை இடுக்குல, அவ உடம்பு சூட்டுலயும் வேர்வையிலயும் நான் கட்டுன அந்த மஞ்சக் கயிறு தாலி எந்த அசைவும் இல்லாம அப்படியே ஒட்டிப் பதிஞ்சு கிடந்துச்சு. ஒரு பொம்பளையோட அப்பட்டமான பெண்மையும், அவளோட அந்த உழைப்புல வந்த வேர்வையும் ஒன்னாச் சேர்ந்து ஒரு பச்சையான காமக் காவியம் மாதிரி என் கண்ணைப் பறிச்சு, என் சுன்னியை ஜட்டிக்குள்ள இரும்பு மாதிரி விறைக்க வச்சுது.
இவ்வளவு நேரம் அவ உடம்பையே என் வக்கிரமான கண்ணால நான் உறிஞ்சிட்டு இருக்கேன்னு அவளுக்கு நல்லாவே தெரியும். ஆனா எந்தக் கூச்சமும் படல, என்னையத் திரும்பிப் பாக்கவும் இல்ல. பெட் ஓரத்துல இருந்த அந்தப் பழைய நைட்டியைத் தன் மென்மையான விரல்களால மெதுவா எடுத்தா. அதை அப்படியே ரெண்டு கையாலயும் பிடிச்சு, தன் தலைக்கு மேல தூக்குனா. அவ அப்படி ரெண்டு கைகளையும் உசரமாத் தூக்கும்போது, அவளோட வழுவழுப்பான அக்குளும், மேல் நோக்கி இழுக்கப்பட்ட அவளோட அந்த கச்சிதமான இடுப்பு வளைவும் எந்த மறைவும் இல்லாம என் நரம்பையெல்லாம் முறுக்கேத்துச்சு.
மெதுவாத் தன் கழுத்து வழியா அந்த நைட்டியை உள்ள விட்டா. அவ தலை வழியா இறங்குன அந்தத் துணி, அவ முகத்தை மூடி, அப்புறம் கீழ இறங்கி அந்த பிராவுக்குள்ள திமிறி நின்ன அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகளை லேசா உரசிக் கடந்து, அவளோட அந்த அகலமான இடுப்பு மடிப்பைத் தாண்டிப் பாதம் வரைக்கும் மெதுவாச் சரிஞ்சு விழுந்துச்சு. அவளோட அந்த ஒவ்வொரு அசைவும் என்னைய அவ்ளோ நிதானமா, உசுர எடுக்குற மாதிரி உசுப்பேத்துச்சு.
அந்த நைட்டி அவ உடம்புல முழுசா இறங்குனதுக்கு அப்புறமும், அவ முன்னாடி இருந்த அந்த நைட்டி ஜிப்பை உடனே மேல ஏத்தி மூடல. அந்த ஜிப் பாதிக்கு மேல தொறந்து, அவளோட நெஞ்சுக் குழி வரைக்கும் ஆழமா விரிஞ்சு கிடந்துச்சு. அந்த இடைவெளி வழியா, அவளோட அந்த வேர்வை படிஞ்ச பிங்க் கலர் பிராவும், அதுக்குள்ள அமுங்கிப் பிதுங்கி நின்ன அவளோட பழுத்த முலைகளோட பிளப்பும் எனக்கு அப்படியே பச்சையாத் தெரிஞ்சது.
ஜிப்பை மூடாம, அவ மெதுவாத் தன் ரெண்டு கைகளையும் அந்தத் தொறந்த ஜிப் வழியா நைட்டிக்குள்ளேயே விட்டு, பின்னாடி முதுகுப் பக்கம் கொண்டு போனா. உள்ள அவ கை அசைய அசைய, வெளிய அந்த நைட்டித் துணி லேசாத் துடிச்சு ஆடுச்சு. நான் மூச்சு விட மறந்து அவளையே வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தேன். என் சுன்னி ஜட்டிக்குள்ள இரும்பு மாதிரி முறுக்கேறித் தவிச்சுட்டு இருந்துச்சு.
ஒரு சில செகண்ட்... அவ கைகள் அவளோட முதுகுக்குப் பின்னாடி வேலை செய்ய, 'க்ளிக்'னு உள்ள அந்தப் பிரா ஹூக் ரிலீஸ் ஆகுற சத்தம் ரொம்ப மெதுவா என் காதுல விழுந்துச்சு.
ஹூக் கழண்டதும், நைட்டிக்குள்ளேயே தன் தோள்பட்டைய லேசா வளைச்சு, உள்ள மாட்டிருந்த அந்தப் பிரா ஸ்ட்ராப்பை மெதுவாத் தன் கை வழியா கீழ நழுவ விட்டா. மொதல்ல வலது தோள்பட்டை... அப்புறம் இடது தோள்பட்டைனு அவ லேசாத் தன் உடம்பை நெளிச்சு அந்த ஸ்ட்ராப்களைக் கீழ இறக்கும்போது, அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள் நைட்டிக்குள்ள ரொம்பச் செக்ஸியா அதிர்ந்து ஆடுச்சு.
ரெண்டு ஸ்ட்ராப்பும் தோள்பட்டையில இருந்து கழண்ட அடுத்த செகண்ட்... இவ்வளவு நேரம் அந்தப் பிராவுக்குள்ள சிறைப்பட்டு, மூச்சு முட்டித் திமிறிக்கிட்டு இருந்த அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகள்... சடார்னு முழுப் பிடிமானத்தையும் இழந்து, ஒரு சுதந்திரமான நளினத்தோட லேசாச் சரிஞ்சு தளர்ந்து இறங்குனதை அந்தத் தொறந்த ஜிப் வழியா நான் அப்பட்டமாப் பாத்தேன். எந்த உள்ளாடையோட அழுத்தமும் இல்லாம, அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரி சதை விரிஞ்சு குலுங்குன அந்த ஒரு நொடி... என் நரம்பையெல்லாம் அப்படியே சுண்டி இழுத்துச்சு.
இப்போ அந்தப் பிரா எந்த ஒட்டுதலும் இல்லாம நைட்டிக்குள்ள ஃப்ரீயா கிடந்துச்சு. அவ ரொம்பச் சாதுர்யமா, அந்தத் தொறந்த ஜிப் வழியாவே உள்ள கையை விட்டு, வேர்வையில நனைஞ்சு, அவளோட உடம்புச் சூட்டுலயும் காம வாசனையிலயும் ஊறியிருந்த அந்தப் பிங்க் கலர் பிராவை அப்படியே மெதுவா வெளிய உருவி எடுத்தா. எடுத்ததை அப்படியே தூக்கிப் பக்கத்துல இருந்த அந்தச் சேர் மேல போட்டா.
இப்போ... அந்த மெல்லிசான நைட்டிக்குள்ள அவ மார்பு எந்த உள்ளாடையும் இல்லாம அம்மணமா நிக்குதுனு நெனைக்கும்போதே என் அடிவயிறு ஒரு கள்ளத்தனமான போதையில சுருண்டுச்சு.
இத்தனை வருஷ கல்யாண வாழ்க்கையில அவளோட இந்த உடம்பை நான் எத்தனையோ தடவை எந்தத் துணியும் இல்லாம முழு அம்மணமாப் பாத்திருக்கேன். எனக்கே இன்ச் இன்ச்சா மனப்பாடமான உடம்பு தான் அது. ஆனா இன்னைக்கு... நேராத் துணியைக் கழட்டாம, நைட்டியைப் போட்டுக்கிட்டு அதுக்குள்ள இருந்து தந்திரமா பிராவை உருவி எடுத்து, அந்தத் தொறந்த ஜிப் வழியா தன் பழுத்த முலைகளை எனக்குப் பச்சையா விருந்து வைக்கிறாளே... இதை வேணும்னே என்னைய உசுப்பேத்துறதுக்காகப் பண்றாளா, இல்ல எதார்த்தமாப் பண்றாளானு என் மூளை குழம்பித் தவிச்சுது. அவ பாட்டுக்குச் சாதாரணமாத் துணியை முழுசா அவுத்துப் போட்டுட்டு என் முன்னாடி அம்மணமா நின்னிருந்தா கூட எனக்குள்ள இவ்வளவு வெறி ஏறியிருக்காது. ஆனா, இப்படிப் பாதி மறைச்சுப் பாதி காட்டி, நைட்டிக்குள்ள தன் உடம்பை நெளிய விட்டு அவ பண்ணுன இந்தக் கள்ளத்தனமான வேலை... என்னை அப்படியே நெருப்பாப் பத்தவச்சு எரிய விட்டுச்சு.
இப்போ அவ மெதுவாத் தன் கையைக் கீழ கொண்டு போய், தொறந்து கிடந்த அந்த நைட்டியோட ஜிப்பைப் பிடிச்சா. என்னையப் பாக்காம, ரொம்ப நிதானமா, ஒவ்வொரு பல்லா அந்த ஜிப்பை மேல நோக்கி மெதுவா இழுக்க ஆரம்பிச்சா. அந்த ஜிப் மெதுமெதுவா மேல ஏற ஏற... தொறந்து கிடந்த அந்த ஆழமான பிளவு கொஞ்சம் கொஞ்சமா மூடிக்கிட்டே வந்துச்சு. என் கண்ணு முன்னாடியே அப்பட்டமாத் தெரிஞ்ச அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள், அந்த ஜிப் மூட மூட கொஞ்சம் கொஞ்சமா இருட்டுக்குள்ள மறைய... என் மூச்சு காத்து தவிப்புல சுடச்சுட வெளிய வந்துச்சு.
கடைசியா, அவளோட நெஞ்சுக் குழி வரைக்கும் ஜிப்பை இழுத்து லாக் பண்ணா. ஆனா, ஜிப்பைப் போட்டு மூடினாலும், உள்ள பிரா இல்லாததால... அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரி முலைகள் அந்த மெல்லிய நைட்டித் துணியை முட்டிக்கிட்டு, எந்தப் பிடிமானமும் இல்லாம அப்பட்டமாப் புடைச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு. அவ மூச்சு வாங்கும்போதெல்லாம் அது லேசா முன்னும் பின்னும் தளும்பி என்னை உசுப்பேத்துச்சு.
ஒரு பெரிய பெருமூச்சு விட்டுட்டு, மெதுவா நடந்து வந்து பெட்ல என் பக்கத்துல படுத்தா. அவ என் பக்கத்துல வந்து படுத்த அடுத்த செகண்ட்... அவ உடம்புல இருந்து வந்த அந்த வியர்வை வாசனையும், அவளோட அந்தப் பச்சையான பெண்மை வாசனையும் என் மூக்கைத் துளைச்சுது. அவ என் பக்கத்துல படுத்து, ஒருக்களிச்சு என்னையப் பாத்து லேசாச் சிரிக்கும்போது... அந்த நைட்டிக்குள்ள எந்தப் பிடிமானமும் இல்லாத அவளோட முலைகள் லேசாச் சரிஞ்சு, என் நெஞ்சுல உரசி என் ஈகோவை மொத்தமா உடைச்சு என்னைய ஒரு வக்கிரமான போதையில தள்ளுச்சு. எனக்குள்ள கொதிச்சிட்டு இருந்த கோபத்தை விட, ஒரு விபரீதமான காமத்தை தான் இன்னும் அதிகமா ஏத்திவிட்டுச்சு. என் சுன்னி ஜட்டிக்குள்ள இரும்பு மாதிரி விறைச்சுப் போய், என் ஈகோவை மொத்தமா உடைச்சிருச்சு.
நான் என் பார்வையை அவ முகத்துல இருந்து திருப்புனேன். என் தவிப்ப அவ பாத்துறக் கூடாதுனு, சும்மா போனை எடுத்து நோண்டுற மாதிரி, ஏதோ மெசேஜ் படிக்கிற மாதிரி ஸ்க்ரீனையே வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தேன்.
மகா என் பக்கத்துல இன்னும் கொஞ்சம் நெருக்கமா நகர்ந்து வந்தா. அவளோட அந்த நைட்டி என் லுங்கி மேல உரசுனது.
"வாத்தி..." அவ குரல் இப்போ ரொம்பச் சாஃப்ட்டா, ஒரு கொஞ்சலோட வந்துச்சு.
"ம்ம்..." நான் போனைப் பாத்துக்கிட்டே முனகுனேன்.
"என்னைய ரொம்ப மிஸ் பண்ணீங்களா?"
அவ அப்படி தழுதழுப்பா கேட்டதும் என் மனசுக்குள்ள ஒரு செகண்ட் பழைய பாசம் எட்டிப் பாத்துச்சு. 'ஆமாம்டி'னு சொல்லணும் போல இருந்துச்சு, ஆனா என் ஈகோ தடுத்துச்சு. நான் அவளப் பாக்காமலே, சும்மா லேசாத் தலைய மட்டும் ஆட்டி 'ஆமா'னு சைகை பண்ணேன்.
"நானும் உங்களை ரொம்ப மிஸ் பண்ணேன் வாத்தி..."னு சொல்லிட்டு, தன் வலது கையை மெதுவா என் மேல போட்டா. ஆனா அந்த கை என் நெஞ்சுலயோ, தோள்பட்டையிலயோ விழல. நேரா என் இடுப்புக்குக் கீழ, நான் சுத்தி விட்டிருந்த அந்த லுங்கியோட மடிப்புக்குள்ள ரொம்ப எதார்த்தமா உள்ள போச்சு.
எனக்கு அப்படியே தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு. உடம்பெல்லாம் ஒரு செகண்ட் சில்லிட்டு, அடுத்த செகண்ட் சூடேறிச்சு.
"ஹேய்... என்னடி பண்ற?" நான் கொஞ்சம் பதட்டமா, போனை கீழ வச்சிட்டு அவளப் பாத்துக் கேட்டேன்.
"ஏன்... என்ன வாத்தி?" அவ முகத்துல எந்தக் குற்றவுணர்ச்சியும் இல்ல, அவ்ளோ அப்பாவியா என்னைப் பாத்துக் கேட்டா.
"இல்ல... லைட் எல்லாம் எரியுது... மாமா வேற வெளிய படுத்துருக்காரு..." நான் கொஞ்சம் திக்கித் திணறிச் சொன்னேன்.
"ஓஹோ... லைட் எரியுதா?" அவ உதட்டுல இப்போ ஒரு கள்ளத்தனமான சிரிப்பு. "நான் அங்க துணி மாத்தும்போது மட்டும் லைட் எரியலையா வாத்தி? நீங்க மட்டும் ஃபிரீ ஷோ பாக்கலாம்... நான் பாக்கக் கூடாதா?"
அவ அப்படி எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம, ரொம்பப் பச்சையா அந்த வார்த்தையைச் சொன்னதும் என் தொண்டை அடைச்சுக்கிச்சு. 'அப்போ நான் இவ்வளவு நேரம் அவ உடம்ப வெறித்துப் பாத்தத அவ கவனிச்சுட்டு, என்னையத் திருட்டுத்தனமா உசுப்பேத்திட்டு இருந்துருக்கா!'ங்குற உண்மை என் மூஞ்சியில அடிச்ச மாதிரி உறைச்சது.
நான் அவ கேட்ட அந்தப் பச்சையான கேள்வியில உறைஞ்சு போய், எந்தப் பதிலும் சொல்ல முடியாம வாயடைச்சுப் போயிக் கிடந்தேன். ரூம்ல இருந்த அந்த அமைதியில என் மூச்சு காத்து மட்டும்தான் வேகமா வந்துட்டுப் போச்சு. நான் அப்படியே சிலையாப் படுத்திருக்க... அவளோட வலது கை ரொம்ப நிதானமா, மெதுவா என் காலுக்குக் கீழ நகர்ந்துச்சு. என் லுங்கியோட அடிப்பகுதியில லேசாப் பிடிச்சு, அந்தத் துணியை மேல தூக்காம, அப்படியே துணிக்கு அடியில இருட்டுக்குள்ள ஊர்ந்து உள்ள போச்சு. அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரி மிருதுவான விரல்கள் முதல்ல என் முட்டிக்கால்ல பட்டு உரசுன அந்த முதல் ஸ்பரிசத்துலயே... என் உடம்பெல்லாம் ஒரு செகண்ட் 'ஜிவ்'வுனு சிலிர்த்து அடங்குச்சு.
அவ கொஞ்சம் கூட அவசரப்படல. ரொம்பப் பொறுமையா, ஏதோ என்னையத் தவிக்க விட்டுச் சித்திரவதை பண்றதுக்காகவே பிளான் பண்ண மாதிரி, அவ விரல்கள் என் உள் தொடையில மெதுமெதுவா மேல ஏறிச்சு. அந்த லுங்கிக்கு அடியில அவளோட உள்ளங்கையோட கதகதப்பு என் தொடைச் சதையில உரச உரச... என் நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு விபரீதமான சூடு பத்திக்கிச்சு. அவ விரல் நுனிகள் ஒவ்வொரு இன்ச்சா மேல ஊர்ந்து வர வர, என் தொடையில இருந்த நரம்பெல்லாம் முறுக்கேறித் துடிச்சுது. என் கவனம் மொத்தமும் லுங்கிக்கு அடியில நகர்ந்துட்டு இருக்குற அவளோட அந்த ஒத்தக் கை மேல தான் குவிஞ்சுருந்துச்சு. 'அடுத்து எங்க தொடப் போறா... எப்போ தொடப் போறா?'னு என் மூளை பைத்தியம் பிடிச்ச மாதிரி தவிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு. நான் மூச்சை அடக்கிப் பிடிச்சுக்கிட்டு, கண்ணை மூடி அவளோட அந்தப் பச்சையான ஸ்பரிசத்தை அப்படியே உறிஞ்சிட்டு இருந்தேன்.
Posts: 303
Threads: 10
Likes Received: 2,699 in 287 posts
Likes Given: 72
Joined: Jan 2020
Reputation:
89
அவ கை இன்னும் மேல ஏறி, சரியா என் இடுப்புக்குக் கீழ வந்து நின்னுச்சு. என் சுன்னி இப்போ ஜட்டிக்குள்ள எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம, நரம்பு புடைக்க இரும்பு மாதிரி விறைச்சுப் போய், துணியை முட்டிக்கிட்டு நின்னது அவளுக்கு நல்லாவே தெரியும். ஆனா அவ நேராப் போய் அதைத் தொடல. அவளோட அந்தச் சுடச்சுடான விரல்கள், என் ஜட்டியோட அந்த எலாஸ்டிக் ஓரத்துலயே ரொம்பச் செக்ஸியாத் தடவிக்கிட்டு, சுத்தி சுத்தி விளையாடுச்சு. தொடையிலயும், அந்த ஜட்டியோட ஓரத்துலயும் அவ கை உரசி உரசிக் கிச்சுக்கிச்சு மூட்டுச்சு. அந்த ஜட்டித் துணிக்கு வெளிய இருந்து, உள்ள வெறித்தனமாத் துடிச்சிட்டு இருக்குற என் ஆணுறுப்போட அந்த அனலை அவளோட உள்ளங்கை எந்தத் தொடுதலும் இல்லாமலே முழுசா உணர்ந்துக்கிட்டு இருந்துச்சு. என்னையத் தொடாமலே அவ பண்ணிட்டு இருந்த அந்தப் பச்சையான சீண்டல், என் உசுரையே பிழிஞ்சு என்னைய ஒரு உச்சக்கட்ட காமத் தவிப்புல தள்ளுச்சு.
"வாத்தி... ஒரு நிமிஷம் இங்க திரும்புங்க,"னு மெதுவாச் சொன்னா.
நான் அவளப் பாத்தேன்.
" அந்த ஜட்டியைக் கழட்டி போடுங்க..." அவ குரல்ல ஒரு சின்ன அதிகாரமும், காமத்தோட போதையும் கலந்து இருந்துச்சு.
"மகா... வேணாம்டி… வெளிய…,"னு நான் சொல்ல வந்தேன்.
"கழட்டுங்க வாத்தி..."
அவ கண்கள்ல இருந்த அந்தத் திமிரான பார்வையை என்னால எதிர்க்க முடியல. நான் என் காமத்துல முழுசா மூழ்கி, பெட்ல மல்லாக்கப் படுத்த வாக்குலயே, லுங்கிக்குள்ள ரெண்டு கையையும் விட்டு ரொம்பச் சிரமப்பட்டு என் ஜட்டியைக் கழட்டுனேன். கழட்டுன ஜட்டியை அப்படியே எடுத்து பெட் மேல எனக்குப் பக்கத்துல வச்சேன்.
இப்போ என் சுன்னி எந்தத் தடையுமில்லாம, லுங்கிக்குள்ள முழுசாச் சுதந்திரமா விறைச்சுப் போய், என் தொடையை முட்டிக்கிட்டு நின்னுச்சு.
நான் ஜட்டியைக் கழட்டிப் போட்டதும், அவ முகத்துல இருந்த அந்தத் திருட்டுச் சிரிப்பு இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாச்சு. எந்த அவசரமும் இல்லாம, மறுபடியும் அவளோட அந்த மெதுவான கை என் லுங்கிக்கு அடியில மெதுவா உள்ள போச்சு. இப்போ எனக்குக் கீழ எந்தத் துணியும் இல்ல, எந்த மறைவும் இல்ல. நான் முழுசா அம்மணமா அவ கைக்குள்ள மாட்டிட்டேங்குற அந்தத் தவிப்பு என் மூச்சு காத்தை ரொம்பச் சூடாக்குச்சு. அவ கை மெதுவா என் தொடையைத் தாண்டி, அந்த இருட்டுக்குள்ள என் காலுக்கு நடுவுல ஊர்ந்து வந்தப்போ, என் நெஞ்சு 'பக் பக்'னு அடிச்சுக்கிச்சு.
ஆனா, உள்ள போன கை நேராப் போய் என் சுன்னியை உடனே கப்புனு புடிக்கல. அவளோட அந்த வழுவழுப்பான விரல்கள், காத்துல எந்தப் பிடிமானமும் இல்லாம இரும்பு மாதிரி விறைச்சுப் போய்த் துடிச்சிட்டு இருந்த என் ஆண்மைக்குப் பக்கத்துல... லேசா, சும்மா உரசுற மாதிரி வந்து நின்னுச்சு. அவ உள்ளங்கையோட சூடு என் சுன்னிக்கு நேராப் படுது, ஆனா துளி கூடத் தொடல. 'தொடுவாளா, மாட்டாளா?'னு என்னைய ஏங்க வச்சு, அவ விரல் நுனிகளால அந்த அடிப்பகுதியைச் சுத்தி சுத்தி சும்மா வித்தை காட்டுனா. இப்போ தொடுவா, அப்போ தொடுவானு நான் கண்ணை மூடிப் பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டுப் படுத்திருந்தேன். என்னைய அப்படித் தவிக்க விடுறதுல அவளுக்கு ஒரு வக்கிரமான, ஆனா பயங்கர செக்ஸியான போதை இருந்துச்சு.
ஒரு வழியா என்னைய உச்சக்கட்டத்துல ஏங்க விட்டதுக்கு அப்புறம்... ரொம்பச் சாதாரணமா, அவளோட அந்த மிருதுவான உள்ளங்கை என் சுன்னியோட அடி வேர்ல வந்து கச்சிதமா உக்காந்துச்சு. அந்தப் பஞ்சு மாதிரி கை, எந்தத் துணியும் இல்லாம என் சூடான சுன்னி மேல பட்ட அடுத்த செகண்ட்... என் உடம்பு அப்படியே 'ஜிவ்'வுனு ஆகி, உசுரே ஒரு நிமிஷம் தொண்டைக்கு வந்துட்டுப் போச்சு. அவளோட அஞ்சு விரல்களும் அப்படியே முழுசா என் சுன்னியைச் சுத்தி வளைச்சு, எந்த கேப்பும் இல்லாம இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிச்சு. அப்புறம் ரொம்ப நிதானமா, என்னையப் பாத்துச் சிரிச்சுக்கிட்டே, தன் கையை மெதுவா மேலயும் கீழயும் உருவி விட ஆரம்பிச்சுது. அந்த மொத உருவல்லயே என் நரம்பெல்லாம் முறுக்கேறி, என்னைய அப்படியே கிறங்கடிச்சுது.
"உங்களை எவ்ளோ மிஸ் பண்ணேன் தெரியுமா வாத்தி..." அவ முனகிக்கிட்டே என் கண்ணை நேருக்கு நேரா பாத்துக்கிட்டு, தன் கையை லேசா வேகமாக்குனா.
அவ கைகள் எனக்குக் கீழ வேலை செஞ்சிட்டு இருந்தாலும், அவளோட மேலுடம்பு என் கண்ணுக்கு நேரா இருந்துச்சு. அவ அப்படி என் சுன்னியை உருவி விடும்போது, அவளோட வலது தோள்பட்டை லேசா முன்னும் பின்னும் அசைஞ்சது. அந்த அசைவுக்கு ஏத்த மாதிரி, அந்த மெல்லிசான நைட்டிக்குள்ள எந்த பிராவுடைய பிடிமானமும் இல்லாமத் திமிறி நின்ன அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகள் ரெண்டும் 'தக்... தக்...'னு ஒரு தாளத்தோட அதிர்ந்து குலுங்குச்சு. என் சுன்னி மேல அவ கை ஏறி இறங்குற ஒவ்வொரு தடவையும், அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள் லேசா விம்மித் தணியுற அந்தப் பச்சையான காட்சி என்னை அப்படியே பைத்தியம் பிடிக்க வச்சுது. அந்த நைட்டியோட ஆழமான பிளவு வழியா, நான் கட்டுன அந்த மஞ்சக் கயிறு தாலி அவளோட முலை இடுக்குல வேர்வையில ஒட்டி, அவ அசைவுக்கு ஏத்த மாதிரி முன்னும் பின்னும் உரசி விளையாடுறதப் பாக்கப் பாக்க... என் நெஞ்சு படபடனு அடிச்சுக்கிச்சு.
"ஆஹ்..."னு என்னைய அறியாமலே ஒரு சத்தம் என் தொண்டையில இருந்து வந்துச்சு.
அவ சிரிச்சா. "இந்த ஊர் வெயில்ல நான் எவ்ளோ கஷ்டப்பட்டேன் தெரியுமா வாத்தி? சும்மாவே இங்க அனல் அடிக்குது... இதுல புடவையைக் கட்டிக்கிட்டு, உள்ள அந்த டைட்டான பிராவையும் போட்டுக்கிட்டு நான் வேலை செஞ்சதெல்லாம் நரகமா இருந்துச்சு."
அவ இப்படித் தன் உடம்போட கஷ்டத்தைச் சொல்ற மாதிரி பேசினாலும், ஒவ்வொரு வார்த்தையும் என் நரம்பை முறுக்கேத்துச்சு. 'டைட்டான பிரா'னு அவ சொல்லும்போது, அவளோட கை என் சுன்னி மேல இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமா அழுத்துனது எனக்கு நல்லாவே தெரிஞ்சது.
"நான் கூட உங்களுக்கு போன் பண்ணிச் சொல்லணும்னு தான் நெனச்சேன் வாத்தி..."
"எ... என்னடி?" நான் மூச்சுத் திணறிக்கிட்டே கேட்டேன்.
"இல்ல... ஊருக்கு வரும்போது, இந்த மாதிரி வெயிலுக்குத் தகுந்த மாதிரி, ரொம்பத் தடிமனா இல்லாத, கொஞ்சம் மெல்லிசான புடவையா எடுத்துட்டு வாங்கனு சொல்லலாம்னு நெனச்சேன்... ஆனா, நான் சொல்லாமலே என் புருஷனுக்கு என் கஷ்டம் புரிஞ்சிருச்சு போல," அவ சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னா.
அவ அப்படிச் சொல்லிட்டு என்னைய ஒரு ஓரக்கண்ணால பாத்து, அவ கை வேகத்தை இன்னும் கொஞ்சம் கூட்டுனா. என் சுன்னி இப்போ இரும்பு மாதிரி அவ கைக்குள்ள துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.
'என் கஷ்டம் புரிஞ்சிருச்சு போல'னு அவ சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்ன அந்த வார்த்தை என் மூளைக்குள்ள ஒரு வக்கிரமான பொறியைப் பத்த வச்சுது. 'இவளுக்கு நெஜமாவே நான் அந்த மெல்லிசான புடவையை எடுத்ததுக்கான அந்த அசிங்கமான காரணம் புரிஞ்சிருச்சா? இல்ல வெயில் கஷ்டத்துக்காகத் தான் நான் எடுத்தேன்னு நெனச்சுக்கிட்டு அப்பாவியாப் பேசுறாளா? ஒருவேளை, என்னோட அந்தத் திருட்டுப் புத்தியை இவளும் புரிஞ்சுகிட்டு, அந்தப் புடவையைக் கட்டி அவர் முன்னாடி தன் உடம்பை அப்பட்டமாக் காட்டணும்னு அவளுக்கே ஒரு கள்ள ஆசை வந்துருச்சோ?'னு என் மனசு கண்டபடி வக்கிரமா யோசிச்சுது. இவ தெரிஞ்சு பண்றாளா, தெரியாம பண்றாளானு புரியாத அந்தத் தவிப்பு, என்னைய ஒரு மிருகத்தனமான காமப் போதையில தள்ளுச்சு.
"அதான்... நீங்க எடுத்திருந்த அந்தப் புடவைகளப் பாத்தேன். நல்லா மெல்லிசா, காத்தோட்டமா இருந்துச்சு. இந்த வெயிலுக்கு அதைக் கட்டிக்கிட்டா அவ்ளோ ஃப்ரீயா இருக்கும்... ஒருவேளை ரொம்பச் சூடா இருந்தா, உள்ள அந்தப் பிராவைக் கூடப் போடாம, வெறும் புடவையைக் கட்டிக்கிட்டா கூட அவ்ளோ வசதியா இருக்கும்ல?" அவ ரொம்பச் சாதாரணமா, ஏதோ உடம்பு புழுக்கத்தைப் பத்திப் பேசுற மாதிரி தான் சொன்னா.
ஆனா என் மூளைக்குள்ள இடி இறங்குன மாதிரி இருந்துச்சு. 'பிரா போடாம வெறும் புடவையைக் கட்டிக்கிட்டா'னு அவ சொன்ன அந்தப் பச்சையான வார்த்தை... என்னைய அப்படியே உறைக்க வச்சுது. அவ அந்த மெல்லிசான புடவையைக் கட்டிக்கிட்டு, உள்ள பிரா போடாம மாமா முன்னாடி நடமாடுற கற்பனை என் கண்ணுக்கு முன்னாடி வந்துட்டுப் போச்சு. என் அடிவயிறு அப்படியே சுருண்டு ஒரு வக்கிரமான சூட்டுல வெந்துச்சு.
"ச்சீ... என்னடி பேசுற?" நான் கோபமா கேக்க நெனச்சேன், ஆனா என் குரல் காமத்துல கரகரனு தான் வந்துச்சு.
"ஏன் வாத்தி, தப்பா சொல்லிட்டேனா? உங்களுக்குத் தெரியாதது என்ன இருக்கு... ஒரு பொம்பளைக்கு அவ்ளோ மூச்சு முட்டுற அளவுக்குப் புழுக்கமா இருந்தா, வீட்ல உள்ளவங்க முன்னாடி எப்டியாவது அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்க மாட்டாங்களா?" அவ சொல்லிப்புட்டு என் கண்ணை நேராப் பாத்துச் சிரிச்சா.
அந்தச் சிரிப்பு... அந்தத் திருட்டுத்தனமான, செக்ஸியான சிரிப்பு. இவ வேணும்னே தான் என்னைய வச்சு செய்றானு எனக்குப் புரிஞ்சிருச்சு. என் பொண்டாட்டியே இன்னொருத்தன் முன்னாடி பிரா போடாம புடவை கட்டினா எப்டி இருக்கும்னு எனக்குப் பச்சையா வர்ணிச்சு என்னைய உசுப்பேத்துறா.
என் சுன்னி இப்போ அவ கைக்குள்ள கண்ட்ரோலே இல்லாம விம்மி விம்மித் துடிச்சுது. எனக்குள்ள ஒரு பக்கம் கோபம் கொதிச்சாலும், அந்த வக்கிரமான காமப் போதையில நான் முழுசாச் சரணடைஞ்சிட்டேன். என் உடம்பு அவ கைக்குள்ள அடங்கிப் போச்சு.
"ஆமா வாத்தி... இப்போ கூடப் பாருங்க... நீங்க எடுத்துட்டு வந்த இந்த ஸ்லீவ்லெஸ் நைட்டி... எவ்ளோ ஃப்ரீயா, காத்தோட்டமா இருக்கு. உள்ள எந்த உள்ளாடையும் போடாமப் போட்டுட்டுப் படுத்தா... எவ்ளோ நிம்மதியாத் தூக்கம் வரும் தெரியுமா?"னு அவ சொல்லிக்கிட்டே, லேசா முன்னாடி வளைஞ்சு என் நெஞ்சுப் பக்கம் வந்தா.
அவ அப்படி முன்னாடி வரும்போது, அந்த நைட்டிக்குள்ள எந்தத் தடையுமில்லாம இருந்த அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகள் லேசாப் பிதுங்கி, நைட்டியோட அந்த ஆழமான கழுத்துப் பிளவு வழியா என் கண்ணுக்கு விருந்து வச்சுது. அவளோட அந்தச் சென்சிட்டிவான காம்பு ஒன்னு, நைட்டித் துணியை மீறிக்கிட்டு அவ்ளோ அப்பட்டமாத் துருத்திட்டு நின்னு என்னை அப்படியே கிறங்கடிச்சுது.
"ஆஆஹ்... மகா..." நான் சுகத்துலயும், அந்தப் பச்சையான வார்த்தைகளோட போதையிலயும் முனகுனேன்.
என் சுன்னி வெறித்தனமாத் துடிக்கிறதை அவ தன் உள்ளங்கையில நல்லாவே உணர்ந்தா. அதுக்கு மேல என்னைய சுதந்திரமா ஆட்டம் போட விடாம, தன் மென்மையான விரல்களால என் சுன்னியை மூச்சு முட்டுற அளவுக்கு இறுக்கமா, கப்புனு புடிச்சு அழுத்துனா.
"அவ்ளோ வெறியா வாத்தி உங்களுக்கு?" அவ முணுமுணுத்துக்கிட்டே, தன் கை வேகத்தை இப்போ முரட்டுத்தனமா அதிகமாக்குனா. என் மொட்டைக் கவ்விப் புடிச்சுக்கிட்டு, நரம்பு தெறிக்க மேலயும் கீழயும் வேகமா கை அடிச்சு விட்டா. அவ கைகள் ஏற இறங்க... அவளோட முலைகள் நைட்டிக்குள்ள 'தக் தக்'னு தாளம் போட்டு என் நெஞ்சுல லேசா உரசி என்னையச் சுழட்டியடிச்சுது.
"ஆஹ்... மகா... வருது... கஞ்சி வருதுடி..." நான் மூச்சுத் திணறிக்கிட்டே, என் உடம்பைக் கன்ட்ரோல் பண்ண முடியாமத் துடிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன்.
அவ டக்குனு லுங்கிக்கு வெளிய இருந்த தன் இடது கையை நீட்டி, பெட்ல எனக்குப் பக்கத்துல கிடந்த என் ஜட்டியை எடுத்தா. அதை எடுத்து, அப்படியே லுங்கிக்கு அடியில விட்டு, என் சுன்னிக்கு நேரா மேல கச்சிதமா வச்சுப் புடிச்சுக்கிட்டா.
"விடுங்க வாத்தி..."னு சொல்லிப்புட்டு, தன் வலது கையால கடைசியா ஒரு முரட்டுத்தனமான அழுத்தம் குடுத்து உருவி விட்டா.
"ஆஆஆஹ்..." நான் பெட்ஷீட்ட இறுக்கமாப் புடிச்சுக்கிட்டு உடம்பு சிலிர்க்கக் கத்துனேன். என் சுன்னியில இருந்து சுடச்சுடக் கஞ்சி, எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம பீய்ச்சிக்கிட்டுப் போய், அவ வச்சிருந்த அந்த ஜட்டியிலயே மொத்தமாப் பட்டுச் சிதறிச்சு. என் வீரியம் மொத்தமும் அந்தத் துணியில வெதுவெதுப்பா இறங்கிப் பிசுபிசுத்துச்சு.
என் உடம்பு ஒரு நிமிஷம் அப்படியே தளர்ந்து, மூச்சு இரைக்கப் பெட்ல கிடந்தேன்.
மகா மெதுவா தன் கைகளை லுங்கியில இருந்து வெளிய எடுத்தா. அந்த கஞ்சி பட்ட ஜட்டியை அப்படியே எடுத்து, மறுபடியும் பெட் ஓரமா வச்சிட்டு, என்னையப் பாத்து ரொம்ப எதார்த்தமாச் சிரிச்சா.
"இப்போ ரிலாக்ஸ் ஆகிட்டீங்களா வாத்தி?" அவ குரல் ரொம்பச் சாதாரணமா, ஏதோ தண்ணி குடுத்து தாகம் தீர்த்த மாதிரி இருந்துச்சு.
நான் ஒன்னும் புரியாம, ஆனா உடம்பு தளர்ந்து போய் அவளப் பாத்தேன்.
"பின்ன என்ன வாத்தி... ஊர்ல இருந்து வந்ததுல இருந்தே என்னைய ஒரு மாதிரித் தவிப்பாவே பாத்துட்டு இருக்கீங்க. நான் கிச்சன்ல இருந்து வரும்போது என் இடுப்பைப் பாக்குறீங்க... தொப்புளப் பாக்குறீங்க... நான் துணி மாத்தும்போது கூடக் கண்ணெடுக்காம பாத்துட்டே இருக்கீங்க... ரொம்ப நேரமா நீங்க தவிக்கிறது எனக்குத் தெரியாதா?"னு அவ சிரிச்சுக்கிட்டே கேட்டா.
நான் எதுவும் சொல்லாம அப்படியே கிடக்க... அவளே முகத்தை ஒரு மாதிரி செல்லக் கோபமா வச்சுக்கிட்டுத் தொடர்ந்தா.
"போன வாரம் உங்க பேக் ஜிப் பிஞ்சுருச்சுனு, என்கிட்ட இருந்த ஹூக் பின்னை உங்க பேக்ல குத்திட்டுப் போயிட்டீங்க... ஞாபகம் இருக்கா? என்கிட்ட மாத்துறதுக்கு வேற பின்னே இல்ல வாத்தி. இந்த ஒரு வாரமா புடவை இடுப்புலயே நிக்க மாட்டேங்குது, நழுவி நழுவி கீழ போகுது. பின்னு இல்லாம அதை இடுப்புல நிப்பாட்ட நான் பட்ட கஷ்டம் எனக்குத் தான் தெரியும்... ஆனா நீங்க வந்ததுல இருந்து, தொப்புள, என் இடுப்பையே குறுகுறுனு வெறித்துப் பாத்துட்டு இருக்கீங்க...பொண்டாட்டி ஹூக் இல்லாம கஷ்ட படுறானு இல்லாம ஜாலியா சைட் அடிச்சிட்டு இருக்கீங்க."
அப்படி ஒரு சின்னச் செல்லக் கோபத்தோட சொல்லிப்புட்டு, தன் முலைகள் குலுங்க என் பக்கம் திரும்பி ஒரு சிரிப்பு சிரிச்சுட்டு, "இப்போ ரிலாக்ஸ் ஆகிட்டீங்கள... நிம்மதியாத் தூங்குங்க,"னு சொல்லிட்டு அப்படியே திரும்பிப் படுத்துக்கிட்டா. அவ என்னையத் திருப்பிப் படுத்த அந்த நளினத்துல, அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரியான குண்டி நைட்டிக்குள்ள உருண்டையாப் புடைச்சுக்கிட்டு என் கண்ணுக்கு நேரா நின்னுச்சு.
அவ பாட்டுக்குத் திரும்பிப் படுத்துட்டா... ஆனா நான் அப்படியே உறைஞ்சு போய் பெட்ல கிடந்தேன். என் நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு பெரிய வெடிகுண்டு வெடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு. 'நான் வந்ததில இருந்து அவ தொப்புளப் பாக்குறத இவ கவனிச்சுட்டாளா?'ங்குற அந்த உண்மை இப்போ தான் எனக்குத் சுளுக்கென்று உறைச்சது.
அப்போ... நான் வாசல்ல நின்னப்போ, அவ புடவை தொப்புளுக்குக் கீழ ரெண்டு இன்ச் எறங்கி அப்பட்டமாத் தொப்புள் தெரிஞ்சதும் இவளுக்குத் தெரியும். மாமா முன்னாடி அவ இடுப்பு அப்படித் தெரிஞ்சதும் இவளுக்குத் தெரியும்! அவளா வேணும்னே புடவையக் கீழ எறக்கலனாலும்... பின்னு இல்லாததால புடவை கீழ எறங்கித் தான் இருக்கு, தன் தொப்புள் அப்பட்டமா வெளிய தெரியுதுனு தெரிஞ்சும் அவ அதை மேல ஏத்தி விடவே இல்ல! தெரிஞ்சே தான், அந்தப் பச்சையான கவர்ச்சியக் மறைக்காம, இழுத்துப் போத்தாம அப்படியே அசால்ட்டா விட்ருக்கா!
என் மனசுக்குள்ள ஆயிரம் கேள்வி சுழட்டியடிச்சுது. அவ மாமா அவ தொப்புளப் பாத்திருப்பாரா? அவரும் இப்படித் தான் தவிச்சிருப்பாரா? அவரும் இவளப் பாத்துத் தன் லுங்கிக்குள்ள துடிச்சிருப்பாரா? அந்த நெனப்பு என்னைய அப்படியே பைத்தியம் பிடிக்க வச்சுது. என் பொண்டாட்டி என்னைய அவ்ளோ சூடா ஏத்தி விட்டுட்டு, இப்போ என் கஞ்சியை ஜட்டியிலயே வடிக்க வச்சுட்டு, ரொம்பத் திமிரா என்னையத் திரும்பிப் படுத்து நிம்மதியாத் தூங்குறா.
நான் தூக்கம் வராமத் தவிச்சுப் போய்க் கிடந்தேன். என் கண்ணு முன்னாடி, அவ திரும்பிப் படுத்திருக்கும்போது நைட்டிக்குள்ள லேசா விலகித் தெரியுற அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைச் சதையும், அதுல உரசிக்கிட்டு இருக்குற நான் கட்டுன தாலியும் தான் இருட்டுல தெரிஞ்சது. அவ என் சுன்னியைப் புடிச்சு ஆட்டும்போது குலுங்குன அவ முலைகளோட அந்த அசைவு, என் மூளைக்குள்ள ஒரு பச்சையான படமா ஓடி ஓடி என்னைய ஒரு நரகத்துல வதைச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.
Posts: 72
Threads: 0
Likes Received: 48 in 38 posts
Likes Given: 115
Joined: Dec 2021
Reputation:
0
செம்ம, ஒவ்வொரு வரியும் செதுக்கி வச்சிருக்கீங்க. மகா புருஷனின் தவிப்ப அழகா சொல்லி இருக்கிறீங்க. ஆனா புருஷனுடை உறுப்பு தன்னிச்சையாக வக்கிரமாக மூளைக்கு கட்டுப்படாமல்
அவருடைய வக்கிர மனதுக்கு ஏற்றார்போல் விறைப்பது செம்ம.
இன்னும் ஏனென்னல்ல பண்ண போறானோ/ போறாளே.
காத்திருக்கேன் மஹா மாமா வேட்டைக்கு....
Posts: 210
Threads: 0
Likes Received: 296 in 149 posts
Likes Given: 2,729
Joined: Aug 2019
Reputation:
8
02-04-2026, 01:04 PM
(This post was last modified: 02-04-2026, 01:08 PM by flamingopink. Edited 2 times in total. Edited 2 times in total.)
வாத்தியோட பயணித்து
மஹாவோட அழகை ஒவொவ்ரு வரியாக சொல்லும் விதம் மிக அருமை
மஹாவை வாத்தியாகவே மாறி அழகை காமத்துடன் ரசித்தோம்
அதில் உங்கள் எழுத்து நடை
காமயின்பஎழுத்து நடையாக இருந்தது
ஒவ்வொரு வரியையும் நிருத்தி நிதானமாக படிக்க வேண்டியுள்ளது
நீங்கள் மாகாவின் ஒவ்வொரு அசைவிளும்
காம வடிவத்தை
நாங்கள் ரசிக்கும் மாறு எழுதியுள்ளீர்கள்
நன்றி நண்பா தொடரவும்
ரசனையுடன்
வாத்தியுடன்
மாமாவுடனான உறவு இப்படியிருக்குமோ அப்படியிருக்குமோ
என்று நாங்கள் ஆவலுடன் மாஹா வின் ஆட்டத்தை எழுதாமலே கற்பனையில் மிதக்க
விட்டு விட்டீர்கள்
மாமவுடனான காம மூர்க்கமான களியாட்டத்தை
உங்கள் எழுத்தில் வாசிக்க ஆவலோடு இருக்கிறோம்
Posts: 72
Threads: 0
Likes Received: 48 in 38 posts
Likes Given: 115
Joined: Dec 2021
Reputation:
0
02-04-2026, 02:05 PM
(This post was last modified: 02-04-2026, 02:06 PM by Deepika2021. Edited 1 time in total. Edited 1 time in total.)
(02-04-2026, 01:04 PM)flamingopink Wrote: வாத்தியோட பயணித்து
மஹாவோட அழகை ஒவொவ்ரு வரியாக சொல்லும் விதம் மிக அருமை
மஹாவை வாத்தியாகவே மாறி அழகை காமத்துடன் ரசித்தோம்
அதில் உங்கள் எழுத்து நடை
காமயின்பஎழுத்து நடையாக இருந்தது
ஒவ்வொரு வரியையும் நிருத்தி நிதானமாக படிக்க வேண்டியுள்ளது
நீங்கள் மாகாவின் ஒவ்வொரு அசைவிளும்
காம வடிவத்தை
நாங்கள் ரசிக்கும் மாறு எழுதியுள்ளீர்கள்
நன்றி நண்பா தொடரவும்
ரசனையுடன்
வாத்தியுடன்
மாமாவுடனான உறவு இப்படியிருக்குமோ அப்படியிருக்குமோ
என்று நாங்கள் ஆவலுடன் மாஹா வின் ஆட்டத்தை எழுதாமலே கற்பனையில் மிதக்க
விட்டு விட்டீர்கள்
மாமவுடனான காம மூர்க்கமான களியாட்டத்தை
உங்கள் எழுத்தில் வாசிக்க ஆவலோடு இருக்கிறோம்
Best comment for this story, I request you to keep commenting on this story for getting best erotic updates from writer.
Posts: 95
Threads: 1
Likes Received: 50 in 35 posts
Likes Given: 100
Joined: May 2023
Reputation:
0
![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)
•
Posts: 18
Threads: 0
Likes Received: 3 in 3 posts
Likes Given: 75
Joined: Jan 2025
Reputation:
0
02-04-2026, 03:40 PM
(This post was last modified: 02-04-2026, 09:04 PM by Ratish20. Edited 1 time in total. Edited 1 time in total.)
Super narration
•
Posts: 174
Threads: 0
Likes Received: 56 in 50 posts
Likes Given: 97
Joined: Sep 2019
Reputation:
1
•
Posts: 303
Threads: 10
Likes Received: 2,699 in 287 posts
Likes Given: 72
Joined: Jan 2020
Reputation:
89
அடுத்த நாள் விடியற்காலையிலயே மகா எழுந்துட்டா. நேத்து ராத்திரி அவ பண்ணுன அந்தச் சேட்டையிலயும், அவ பேசின அந்தப் பச்சையான டபுள் மீனிங் வார்த்தையிலயும் எனக்குத் தான் தூக்கமே இல்லாமப் போச்சு. ஆனா அவ ரொம்ப நிம்மதியாத் தூங்கி எழுந்து, வழக்கம்போல வீட்டு வேலைகளைக் கவனிக்க ஆரம்பிச்சுட்டா. துணியெல்லாம் துவைச்சுப் போட்டுட்டு, பாட்டிக்குத் தேவையானதெல்லாம் செஞ்சு, அவங்கள நல்லபடியா பாத்துக்கிட்டா.
மணி சரியா ஒன்னேகால் இருக்கும். நான் ஹால்ல உக்காந்து போனை நோண்டிட்டு இருந்தேன். மகா குளிச்சி எல்லாம் ரெடி ஆகிட்டு கிச்சன்ல இருந்து ஒரு ஒயர் பைல சாப்பாடு எடுத்துக்கிட்டு வெளிய வந்தா.
"வாத்தி... நான் போய் மாமாக்கு வயல்ல சாப்பாடு குடுத்துட்டு வந்துடுறேன்,"னு ரொம்பச் சாதாரணமாச் சொன்னா.
இந்த உச்சி வெயில்ல, ஆள் அரவமில்லாத வயக்காட்டுல, இவள தனியா அனுப்புறதா? இவளத் தனியா அனுப்புனா, அங்க வயக்காட்டுல என்ன நடக்கும்னு யாருக்குத் தெரியும்?
என் மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய பயமும், கோபமும் சுழட்டியடிச்சுது. டக்குனு எந்திரிச்சேன்.
"இல்ல மகா... எனக்கும் போர் அடிக்கிது. நீ தனியாப் போக வேணாம், இரு நானும் வரேன்,"னு நான் என் தவிப்பைக் காட்டிக்காம ரொம்பக் கேஷுவலா சொன்னேன்.
"ஐயோ... நீங்க எதுக்கு வாத்தி வெயில்ல? நான் டெய்லி போயிட்டு வர்றது தான. குடுத்துட்டு உடனே வந்துருவேன்,"னு அவ என்னையத் தடுத்தா.
"பரவால்ல டி, நான் சும்மா தான இருக்கேன். நடக்குறதுக்கு ஒரு ஆள் துணைக்கு வந்தா உனக்கும் போர் அடிக்காதுல, நட,"னு நான் கொஞ்சம் பிடிவாதமா சொல்லிட்டு முன்னாடி நடந்தேன்.
நான் அவளத் தனியா அனுப்பக் கூடாதுங்குற நெனப்புல, அவள சரியாப் பாக்காமலே பேசிட்டு முன்னாடி வந்துட்டேன். ஆனா அவ வாசப்படியத் தாண்டி வெளிய வெயில்ல வந்தப்போ தான்... அவள நான் முழுசாப் பாத்தேன். என் காலடி அப்படியே நின்னு போச்சு. மூச்சு காத்து தொண்டையில ஒரு செகண்ட் அடைச்சுக்கிச்சு.
அவ கட்டியிருந்தது... நேத்து நான் என் கையால வக்கிரமாத் தேடி எடுத்து பேக்ல வச்ச அந்த மெல்லிசான காட்டன் புடவைகள்ல ஒன்னு! ஒரு டார்க் பச்சை கலர் புடவை. என்ன தான் அவ இப்போ தான் குளிச்சு ரெடி ஆகி இருந்தாலும், கிட்சேன்ல வேல செஞ்ச அந்தப் புழுக்கத்துல, அவ உடம்புல லேசா வேர்வை படிஞ்சு பிசுபிசுனு இருந்துச்சு. அந்தப் மெல்லிசான பச்சை புடவை, அவளோட அந்த வழுவழுப்பான வேர்வை உடம்போட... அப்படியே எந்த இடைவெளியும் இல்லாம அப்பட்டமா ஒட்டிப் பிடிச்சிருந்துச்சு.
அந்தப் புடவைக்கு மேட்சா, ஒரு வெளிறிய பச்சை கலர்ல மூச்சு முட்டுற அளவுக்கு ரொம்ப டைட்டான ஒரு காட்டன் ஜாக்கெட் போட்டிருந்தா. எப்பவும் வேலை செய்யும்போது கொண்டை போடுறவ... இன்னைக்குனு பாத்து, அவளோட அந்த அடர்த்தியான கருகரு கூந்தலை அவுத்துவிட்டு, சும்மா ஃப்ரீ ஹேரா அப்படியே முதுகுல அலைய விட்டுருந்தா. அந்த முரட்டுத்தனமான நீளமான முடி, அவளோட இடுப்பு வளைவைத் தாண்டி, அவளோட அந்தப் பெரிய குண்டி வரைக்கும் ஒரு கார்மேகம் மாதிரி விரிஞ்சு சரிஞ்சு கிடந்துச்சு.
அந்த அவிழ்ந்து கிடக்குற அடர்த்தியான முடிக்கு நடுவுல... ஒரு முழம் மல்லிகைப்பூவை அவ்ளோ அழகா, கவர்ச்சியாச் செருகி வச்சிருந்தா. அந்த உச்சி வெயில்ல, அவ உடம்புல இருந்து வர்ற அந்த வேர்வைக் கவுச்சியோட, இந்த மல்லிகைப்பூ வாசனையும் ஒன்னாச் சேர்ந்து ஒரு ராவான, பச்சையான பொம்பளை வாசனையா என் மூக்கைத் துளைச்சுது. வேர்வையில ஒட்டுன புடவையும், விரிச்சுப் போட்ட கூந்தலுமா அந்த வெயில்ல அவ நின்ன நளினம்... என்னை அப்படியே மூச்சு முட்ட வச்சுது.
அந்தப் புடவை ரொம்ப மெல்லிசுங்குறதால... அவ அடியெடுத்து வச்சு முன்னாடி நடக்கும்போதெல்லாம், உள்ள அவ கட்டியிருந்த பாவாடையோட ஷேப் மட்டும் இல்லாம, அந்தப் பாவாடைக்குள்ள உரசிப் பின்னிக்கிற அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரியான தொடைகளோட அசைவு கூட வெளியில இருந்து பாக்குற என் கண்ணுக்கு ஒரு பச்சையான நிழல் மாதிரி அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. இடுப்புல அந்தப் புடவையச் சுத்திச் சொருகியிருந்த எடத்துல, வேர்வையோட ஈரம் அந்தத் துணியை அவ சதையோட அப்படியே கப்புனு ஒட்டிப் பிடிக்க வச்சிருந்துச்சு. அவளோட அந்த வழுவழுப்பான இடுப்பு மடிப்பு, ஒவ்வொரு எட்டுக்கும் ஒரு பாம்பாட்டம் வளைஞ்சு நெளிஞ்சு என்னைய அப்படியே கிறங்கடிச்சுது.
ஆனா, என் உசுரையே மொத்தமா உறிஞ்சது அவளோட அந்தப் பின்னழகு தான். அவ நடக்குற நளினத்துக்கு ஏத்த மாதிரி, இடுப்புக்குக் கீழ விரிஞ்சு கிடந்த அந்தச் செழிப்பான சதைப்பரப்பு எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம லேசாத் தளும்பித் தளும்பி அடங்குச்சு. அந்த மெல்லிய காட்டன் துணி அவளோட வளைவுகள்ல டைட்டா இழுத்துப் பிடிச்சு, ரெண்டு பக்கமும் பாரமாத் திமிறிக்கிட்டு நின்ன அந்தப் பருத்த சதை உருண்டைகளை எந்த ஒளிவும் மறைவும் இல்லாம அப்படியே அச்சு வார்த்துக் காட்டுச்சு. ஒவ்வொரு தடவை அவ கால்களை மாத்தி மாத்தி எடுத்து வைக்கும்போதும், அந்தப் புடவைக்குள்ள அவளோட அந்தப் பெரிய குண்டிச் சதைகள் ஒன்னோடு ஒன்னு உரசி, ஒரு தாளத்தோட 'தக்... தக்...'னு குலுங்குன அந்தப் பச்சையான காட்சி... பின்னாடி நடந்து போயிட்டு இருந்த என் சுன்னியை ஜட்டிக்குள்ள இரும்பு மாதிரி முறுக்கேறி விறைக்க வச்சுது.
நானும் அவளும் அந்த மண் பாதையில ஜோடியா நடந்து போனோம். அவ ஒரு கையில ஒயர் பையை வச்சுக்கிட்டு, இன்னொரு கைய வீசி வீசி நடந்து வந்தா. கொஞ்ச நேர நடையில மாமாவோட அந்த நிலத்துக்குப் போய்ச் சேர்ந்தோம்.
தூரத்துல இருந்தே பாத்தேன்... மாமா கழனியில மம்பட்டிய வச்சுக்கிட்டு ஏதோ வரப்பு வெட்டிட்டு இருந்தாரு. உடம்புல மேல எந்தச் சட்டையும் இல்ல. அந்த அனல் அடிக்கிற வெயில்ல, அவரோட அந்த ஆஜானுபாகுவான உடம்பு முழுக்க வேர்வை கொட்டி, அப்படியே எண்ணெயைத் தடவி விட்ட மாதிரி பளபளனு மின்னிக்கிட்டு இருந்துச்சு. அவரோட ஒவ்வொரு அசைவுக்கும், அவர் முதுகுலயும் தோள்பட்டையிலயும் இருந்த அந்த முரட்டுச் சதைகள் இறுகித் தளர்றத, ஒரு ஆம்பளையா நானே பார்த்து மிரண்டு போனேன்.
எங்களப் பாத்ததும், அவரு மம்பட்டியக் கீழ போட்டுட்டு, "இதோ... ஒரு ரெண்டு நிமிஷத்துல வந்துடுறேன் மகா..."னு தூரத்துல இருந்தே சத்தம் போட்டாரு.
"சரி மாமா..."னு மகாவும் சத்தம் போட்டுச் சொல்லிட்டு, "வாங்க வாத்தி, மரத்தடி நிழல போய் நிப்போம்,"னு சொல்லிட்டுப் பக்கத்துல இருந்த கிணத்துப் பக்கம் நடந்தா.
அந்தக் கிணத்தை ஒட்டி, ஒரு பெரிய, பல வருஷத்துப் பழைய மாமரம் ஒன்னு இருந்துச்சு. கிளைகளெல்லாம் நல்லாத் தாழ்வா, சுத்தி அடர்த்தியாப் படர்ந்து ஒரு பெரிய குடை மாதிரி நிழல் குடுத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு. நானும் அவளும் அந்த மரத்துக்கு அடியில போய் நின்னோம். வெளிய இருந்த அந்தச் சுட்டெரிக்கிற வெயிலுக்கும், அந்த மரத்தடியில இருந்த சில்லுனு காத்துக்கும் அவ்ளோ இதமா இருந்துச்சு.
மகா தன் கையில இருந்த ஒயர் பையை அங்க இருந்த ஒரு பெரிய கல்லு மேல பத்திரமா வச்சா. வச்சிட்டு, நிமிர்ந்து அந்த மாமரத்தைப் பாத்தா.
அவ முகத்துல டக்குனு ஒரு பெரிய சந்தோஷம். சின்னப் பொண்ணு மாதிரி கண்கள் விரிய என்னையப் பாத்து, "வாத்தி... மாங்காய் சாப்பிடுறீங்களா?"னு ரொம்பக் குஷியா கேட்டா.
நான் நிமிர்ந்து அந்த மரத்தைப் பாத்தேன். நல்லாத் தாழ்வான கிளைகள்லயே, கொத்து கொத்தாப் பச்சை பசேல்னு மாங்காய்கள் தொங்கிட்டு இருந்துச்சு. பாக்கும்போதே நாக்குல எச்சில் ஊறுச்சு.
"ம்ம்... நல்லாத் தான் இருக்கு. ஆனா எப்படிப் பறிக்கிறது? கல்லு எதாவது கீழ இருக்கானு பாரு,"னு நான் சுத்தி முத்திப் பாத்துட்டு இருக்கும்போதே...
"எதுக்கு கல்ல தேடுறீங்க..."னு சொல்லிட்டு, மகா டக்குனு தன் முந்தானையை எடுத்து இடுப்புல சுத்தித் டைட்டாச் சொருகிட்டு, அந்த மாமரத்தோட அடி மரத்துக்கிட்ட போய் நின்னா.
எனக்கு ஒன்னும் புரியல. "ஏய்... லூசு, என்னடி பண்ற?"னு நான் கொஞ்சம் கன்ஃபியூஸா கேட்டேன்.
"ஹ்ம்ம்... மாங்கா வேணுமுன்னா மாமரம் ஏறி தான ஆகணும், குமாரு..."னு ரொம்பச் சாதாரணமா, ஏதோ சேர்ல ஏறி உக்காருற மாதிரி அசால்ட்டா சிரிச்சிட்டே சொன்னா.
எனக்கு அப்படியே தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு. "ஏய்... பைத்தியமா உனக்கு? புடவையக் கட்டிக்கிட்டு எப்டிடி மரத்துல ஏறுவ? கால் ஸ்லிப் ஆகிக் கீழ விழுந்து தொலையப் போற... வந்துரு, நான் ஏறிப் பறிச்சுத் தர்றேன்,"னு நான் அவளைத் தடுக்கப் போனேன்.
மகா டக்குனு என்னைப் பாத்து ஒரு கிண்டலான சிரிப்பு சிரிச்சா. "அடப் போங்க வாத்தி! உங்களால இந்த மரத்துல எல்லாம் ஏற முடியாது. சார் பெரிய இவரு... நீங்க ஏறிப் பறிக்கப் போறீங்களாம்!"னு என்னைய லோக்கலா கலாய்ச்சா.
"ஏய்... என்னையப் பாத்து ஏற முடியாதுனு சொல்றியா? வழி விடு," நான் என் ஈகோ சீண்டப்பட்டுப் கோபமா சொன்னேன்.
"சும்மா இருங்க வாத்தி. இது நான் காலேஜ் படிக்கிற காலத்துல இருந்தே ஏறிப் பழகுன மரம் வாத்தி. உங்கள விட நான் நல்லா ஏறுவேன். ஏன்... இப்போ கூட, மாமாக்குச் சாப்பாடு கொண்டு வந்து குடுத்துட்டு, டெய்லி ஒரு மாங்காய் ஏறிப் பறிச்சுட்டுத் தான் கீழ வருவேன்,"னு ரொம்ப அசால்ட்டா, பெருமையாச் சொன்னா.
அவ அந்த வார்த்தையச் சொன்ன அடுத்த செகண்ட்... என் நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு செகண்ட் மூச்சு நின்னுச்சு. என் அடிவயிறு அப்படியே பக்'குனு சுருண்டுச்சு.
'டெய்லி சாப்பாடு கொண்டு வந்து குடுத்துட்டு மரத்துல ஏறுவாளா?' என் புத்தி ரொம்ப வேகமாப் பின்னோக்கி ஓடிச்சு. அப்போ... நான் சென்னையில ஸ்கூல்ல உக்காந்துட்டு இருந்தப்போ, டெய்லி மதியம் உச்சி வெயில்ல இவ புடவையைக் கட்டிக்கிட்டு இந்த மரத்துல ஏறியிருக்கா. அவ மரத்துல ஏறும்போதெல்லாம்... கீழ, அவளுக்கு நேர் கீழ யாரு நின்னிருப்பா? அந்த மாமா தான!
ஒரு பொம்பளை புடவையக் கட்டிக்கிட்டு மரத்துல ஏறுனா, அவளுக்கு நேர் கீழ நின்னு அண்ணாந்து பாக்குற ஆம்பளைக்கு என்னென்ன பச்சையாத் தெரியும்னு என் மூளை கணக்குப் போட்டுச்சு. 'ஒருவேளை இதப் பாக்குறதுக்காகத் தான் இவள டெய்லி மரத்துல ஏற விட்டுட்டு அவரு கீழ நின்னு வேடிக்கை பாத்துட்டு இருக்காரா?'னு நெனைக்கும்போதே என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னி சுரீர்னு விறைக்க ஆரம்பிச்சுது. நான் எதுவும் பேச முடியாம உறைஞ்சு போய் நிக்க... மகா நான் சொல்றதைக் காதுல வாங்காம, மரத்துல ஏற ரெடியானா.
மரத்துல கால் வைக்க ஃப்ரீயா இருக்கணும்னு, மொதல்ல கீழ லேசா குனிஞ்சு, தன் இடுப்புல சுத்திச் சொருகியிருந்த அந்த மெல்லிசான பச்சை புடவையையும், உள்ள இருக்குற பாவாடையையும் சேர்த்து ரொம்பப் பக்குவமா லேசா மேல தூக்குனா. இவ்வளவு நேரம் அந்தத் துணிக்குள்ள மறைஞ்சிருந்த அவளோட அந்த வழுவழுப்பான, எந்த முடியும் இல்லாத செக்கச்செவேல்னு இருக்குற கீழ்க்கால் சதைகள் இப்போ அப்பட்டமா வெளிய தெரிஞ்சது. அப்படியே தன் வலது காலைத் தூக்கி, மரத்தோட அடியில இருந்த ஒரு பிளவுல வச்சு அழுத்தமா ஊனுனா. அவ கால்ல கிடந்த கொலுசு 'சலக்...'னு ஒரு சத்தம் குடுத்துச்சு.
காலை ஊனிட்டு, இப்போத் தன் ரெண்டு கைகளையும் மேல தூக்கி, மரத்தோட ஒரு தடிமனான கிளையக் கப்புனு இறுக்கமாப் பிடிச்சா. அவ அப்படி கைகளை உசரமாத் தூக்கும்போது... அவ போட்டிருந்த அந்த டைட்டான காட்டன் ஜாக்கெட், அவளோட அக்குளுக்குக் கீழயும் நெஞ்சுப் பகுதியிலயும் அப்படியே அச்சு வார்த்த மாதிரி இறுக்கமா இழுத்துப் பிடிச்சுச்சு. கிளையைப் பிடிச்சுத் தன் உடம்பை ஒரு ரப்பர் மாதிரி வளைச்சு மேல தூக்கும்போதெல்லாம், அந்த ஜாக்கெட்டை கிழிச்சுக்கிட்டு வெளிய வந்துருமோங்குற அளவுக்கு அவளோட முலைகள் வெயிட்டா முன்னும் பின்னும் ஆடுச்சு. அவ குனிஞ்சு அடுத்த கிளையைப் பிடிக்கும்போதெல்லாம், நான் கட்டுன அந்த மஞ்சக் கயிறு தாலி வெளிய தொங்கி, மறுபடியும் அவளோட அந்தச் சூடான முலை இடுக்குக்குள்ளயே போய் 'சப்'புனு விழுந்துச்சு.
நான் மரத்துக்குக் கீழ, கரெக்டா அவளுக்கு நேர் பின்னாடி நின்னுட்டு இருந்தேன். அவ ஒவ்வொரு கிளையாத் தாவி மேல ஏற ஏற, அவளோட உடம்பு அசைவுக்கு ஏத்த மாதிரி அந்த மெல்லிசான புடவை அவளோட பின்பக்கத்துல ரொம்ப டைட்டா இழுத்துப் பிடிச்சுச்சு. கீழ இருந்து பாக்குற என் கண்ணுக்கு... அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரியான குண்டிச் சதைகள் ரெண்டும் புடவையப் பொளந்துகிட்டு வெளிய தெரியுற அளவுக்கு அவ்ளோ உருண்டையா, கச்சிதமா என் கண்ணைப் பறிச்சுது.
அவ ஒரு பத்து அடி உசரத்துக்கு ஏறி, ரெண்டு கிளைகளுக்கு நடுவுல ரொம்ப லாவகமா, ஒரு கால் இங்கயும் இன்னொரு கால் அங்கயுமா அகட்டி வச்சு ரொம்ப ஸ்டெடியா நின்னுக்கிட்டா. அவ அப்படி கால்களை அகட்டி வச்சு நிக்கும்போது, அந்தப் புடவை அவ முட்டி வரைக்கும் ஏறி, அவளோட தொடைகளோட அந்த உள்வளைவைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக் காட்டி என்னையச் சுழட்டியடிச்சுது. புருஷனான எனக்கே என் பொண்டாட்டியோட இந்த அப்பட்டமான கவர்ச்சியப் பாத்து ஜட்டிக்குள்ள மூச்சு முட்டுதுனா... டெய்லி கீழ நின்னு இதையே பாத்துட்டு இருக்குற அவருக்கு எப்டித் துடிச்சிருக்கும்னு நெனைக்கும்போது என் உசுரே போயிட்டு வந்துச்சு.
நான் கீழ இருந்து மூச்சு விட மறந்து அவளையே வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தேன்.
அப்போ... எனக்குப் பின்னாடி ஒரு சத்தம் கேட்டுச்சு.
"என்ன மாப்பிள்ளை... வெயில்ல நீங்களும் வந்துட்டீங்களா?"
நான் டக்குனு பதறிப் போய்த் திரும்பிப் பாத்தேன்.
மாமா!
அந்தப் பம்பு செட்ல தண்ணியத் தொறந்து விட்டு, தன் முகத்தையும் கைகளையும் கழுவிட்டு, ஒரு பழைய டவலால தன் முகத்தைத் துடைச்சுக்கிட்டே என்னைய நோக்கி நடந்து வந்துட்டு இருந்தாரு.
அவரு நேரா என் பக்கத்துல வந்து நின்னாரு. அவரோட உடம்புல இருந்து அந்த ஈர மண்ணோட வாசனையும், ஆம்பளைக்கே உரிய அந்த முரட்டு வேர்வை வாசனையும் கலந்து வந்துச்சு. அவரு பக்கத்துல வந்து நின்ன உடனே, அவரோட அந்த ஆளுமை என்னைய ஏதோ ஒரு எறும்பு மாதிரி ஃபீல் பண்ண வச்சுது.
அவரு டவலைத் தோள்ல போட்டுக்கிட்டு, அப்படியே அண்ணாந்து மரத்துல நிக்கிற மகாவைப் பாத்தாரு.
"இவளுக்கு இதே வேலையாப் போச்சு மாப்பிள்ளை. எவ்ளோ சொல்லியும் கேக்க மாட்டேங்குறா,"னு செல்லமாப் புகார் சொல்ற மாதிரி ரொம்ப இயல்பாச் சொன்னாரு.
ஆனா அவர் அப்படிச் சொல்லிட்டு, மரத்துல நிக்கிற அவளப் பாக்கும்போது... என் அடிவயிறு அப்படியே பக்'குனு சுருண்டு கலங்குச்சு. இப்போ மரத்துக்குக் கீழ, நானும் அவரும் தோளோடு தோள் உரசாத குறையாப் பக்கத்துல பக்கத்துல நின்னுட்டு இருக்கோம். எங்க ரெண்டு பேருக்கும் மேல, ஒரு பத்தடி உசரத்துல ரெண்டு கிளைகளுக்கு நடுவுல காலை நல்லா அகட்டி வச்சு என் பொண்டாட்டி ஒரு பச்சையான கவர்ச்சிச் சிலை மாதிரி நின்னுட்டு இருந்தா.
அவ அப்படி அகட்டி நிக்கும்போது, அந்த மெல்லிசான பச்சை புடவை முட்டிக்கு மேல சுருண்டு ஏறி, அவளோட அந்த செழுமையான தொடை வளைவுகளைக் கீழ இருந்து பாக்குற எங்களுக்கு அப்பட்டமாக் காட்டுச்சு. அவ லேசா அசையும்போதெல்லாம் அவ கால்ல இருந்த கொலுசு 'சலக்... சலக்...'னு சத்தம் குடுத்து என் நரம்பைச் சுண்டி இழுத்துச்சு. கைகளை உசரமாத் தூக்கி கிளையைப் பிடிச்சிருந்ததால, அந்த டைட்டான ஜாக்கெட்டோட அக்குள் பகுதி பூரா உழைச்ச வேர்வையில நனைஞ்சு டார்க் ஆகி, ஒரு பொம்பளைக்கே உரிய அந்தப் பச்சையான கவுச்சி வாசனையை லேசாத் தூவிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அவளோட அந்த அடர்த்தியான கருகரு கூந்தல், இடுப்பு வளைவைத் தாண்டி கீழ சரிஞ்சு... அந்த புடவையில உருண்டையாப் புடைச்சு நின்ன அவளோட அந்தச் செழுமையான குண்டிச் சதைகள் மேல காத்துல லேசாப் பட்டுப் பட்டு உரசி விளையாடுச்சு. அவ அசையும்போதெல்லாம் அந்த நீளமான முடி அவ பின்பக்கத்துல ஒருவிதமான சிலிர்ப்போட உரச... அதுல செருகி வச்சிருந்த மல்லிகைப்பூ வாசனையும், அவ வேர்வை வாசனையும் ஒன்னாச் சேர்ந்து காத்துல அடிச்சு என்னைய அப்படியே ஒரு பச்சையான காமப் போதையில தள்ளுச்சு.
ஆனா, எல்லாத்த விட என் உசுர உறிஞ்சது... அவளோட அந்தத் தாலி தான்! அவ மாங்காயைப் பறிக்க லேசா முன்னாடி குனியும்போதெல்லாம், அந்தப் பழுத்த முலைகள் ஜாக்கெட்டை கிழிச்சுக்கிட்டு வெளிய வர்ற மாதிரி விம்மித் தணிய... அதுக்கு நடுவுல ஆழமாப் பதிஞ்சிருந்த நான் கட்டுன அந்த மஞ்சக் கயிறு தாலி வெளிய தொங்கி, காத்துல அங்கும் இங்கும் ஊசலாடி, மறுபடியும் அவளோட அந்தச் சூடான முலை இடுக்குக்குள்ளயே போய் 'சப் சப்'புனு விழுந்துச்சு. என் பொண்டாட்டியோட அந்த அப்பட்டமான முலைச் சதையில நான் கட்டுன தாலி அப்படி உரசிக் குலுங்குறதப் பாக்கப் பாக்க... என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னி இரும்பு மாதிரி முறுக்கேறி வெறித்தனமாத் துடிச்சுது. நான் கீழ நின்னு எதைப் பாத்து என் ஆண்மையத் துடிக்க விட்டுட்டு இருந்தேனோ... இப்போ என் பொண்டாட்டியோட அதே பச்சையான உடம்பை, அவிழ்ந்து கிடக்குற அந்த முடியை, வேர்வை வழியுற அக்குளை, என் பக்கத்துல நிக்கிற அவரும் அண்ணாந்து வெறித்துப் பாத்துட்டு இருக்காருங்குற அந்த உண்மை... என்னைய ஒரு வக்கிரமான காம நரகத்துல தள்ளிச் சித்திரவதை பண்ணுச்சு.
"மாமா... இதோ பாருங்க, எவ்ளோ பெரிய மாங்கா..."னு மேல இருந்து மகா சத்தம் போட்டா.
அவ குரல் கேட்டு நான் நிமிர்ந்து பாத்தேன். அவ ஒரு கையால கிளையைப் பிடிச்சுக்கிட்டு, பறிச்ச அந்தப் பெரிய மாங்காயத் தன் நெஞ்சுக்கு நேரா... அந்த டைட்டான ஜாக்கெட்டை முட்டிக்கிட்டு நிக்கிற அவளோட வெயிட்டான முலைகளுக்குப் பக்கத்துல வச்சு மாமாக்குக் காட்டுனா. 'அவ கையில இருக்குற மாங்காயைச் சொல்றாளா, இல்ல ஜாக்கெட்டுக்குள்ள விம்மிப் புடைச்சு நிக்கிற தன்னோட அந்தப் பழுத்த மாம்பழ முலைகளைக் காட்டி மாமாவ உசுப்பேத்துறாளா?'னு எனக்கு தெரில. அவ அப்படி மாங்காயைக் காட்டி ஒருக்களிச்சு நின்ன அந்த நளினத்துல, அவளோட இடுப்பு மடிப்புப் புடவையைத் தாண்டிப் பளபளனு வெளிய தெரிஞ்சது.
"வாத்தி... புடிங்க..."னு சொல்லிட்டு, மகா எந்த முன்னறிவிப்பும் இல்லாம அந்த மாங்காயைக் குறி பாத்து என் பக்கம் தூக்கிப் போட்டா.
நான் சுத்தமா எதிர்பார்க்கல. என் கவனம் பூரா அவ உடம்பு மேலயும், பக்கத்துல நிக்கிற மாமா மேலயும் தான் இருந்துச்சு. மாங்காய் காத்துல சரக்'னு கீழ வந்துச்சு. நான் பதறிப் போய்க் கையை நீட்டிப் பிடிக்கப் போனேன்... ஆனா என் விரல் நுனியில பட்டு, அது 'பொத்'துனு கீழ மண்ணுல விழுந்துருச்சு.
எனக்கு அப்படியே முகம் சுருங்கிப் போச்சு.
மேல இருந்து மகா சத்தமாச் சிரிச்சா. "அடப் போங்க வாத்தி... நீங்க ரொம்ப வேஸ்ட்! இவ்வளவு ஈஸியான கேட்ச் கூடப் பிடிக்க மாட்டேங்குறீங்க,"னு என்னைய அசிங்கமா கிண்டல் பண்ற மாதிரி கலாய்ச்சா.
நான் அசிங்கப்பட்டுப் போய் நிக்கும்போதே...
"இப்போ பாருங்க... நான் மாமாக்கு ஒன்னு போடுறேன். மாமா எப்படிப் பிடிக்கிறாருனு மட்டும் பாருங்க வாத்தி,"னு சொல்லிட்டு, மகா அந்த மரக்கிளையில தன் பிடிமானத்தை இன்னும் கொஞ்சம் ஸ்ட்ராங் ஆக்குற மாதிரி, ஏற்கனவே அகட்டி வச்சிருந்த தன் ரெண்டு கால்களையும் இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமா, அகலமா விரிச்சா.
அவ அப்படித் தன் கால்களை இன்னும் கொஞ்சம் அகலமாப் பிரிச்சப்போ... அந்த புடவை அவ முட்டிக்கு மேல இன்னும் சடார்னு சுருண்டு ஏறிச்சு. கீழ நின்னு அண்ணாந்து பாக்குற எங்களுக்கு, அவளோட அந்த வழுவழுப்பான உள் தொடையோட ஆரம்ப வளைவுகள் எந்த மறைவும் இல்லாம இருட்டுல இருந்து வெளிய வந்து இன்னும் பச்சையாத் தெரிஞ்சது.
அடுத்து, அந்த மாங்காயைப் பறிக்க அவ தன் மேலுடம்பை லேசா முன்னாடி வளைச்சு, உசத்தி எட்டிப் பிடிச்சா. அவ அப்படி உடம்பை வளைஞ்சப்போ, அந்த உச்சி வெயில்ல உழைச்சு ஊத்துன வேர்வை அவ கழுத்துலயும், அந்த ஆழமான முலை இடுக்குலயும் பளபளனு மின்னுச்சு. நெஞ்சு வெயிட்டா முன்னாடி சரிய... நான் கட்டுன தாலி மறுபடியும் அந்த ஜாக்கெட் பிளவுல இருந்து வெளிய வந்து, காத்துல லேசா ஊசலாடி அவளோட அந்த வேர்வை படிஞ்ச பழுத்த முலைச் சதையில ரொம்பச் செக்ஸியா உரசிக் கிச்சுக்கிச்சு மூட்டுச்சு.
தன்னோட அந்த அப்பட்டமான கவர்ச்சிய மாமா கண்ணுக்கு நேரா பச்சையா விருந்து வச்சுக்கிட்டே, மரத்துல இருந்த இன்னொரு பெரிய மாங்காயைக் கையை நீட்டிப் பறிச்சா.
"மாமா... புடிங்க,"னு சொல்லிட்டு, அந்த மாங்காயை ரொம்ப வேகமா மாமாவைக் குறி பாத்துத் தூக்கிப் போட்டா.
அது காத்துல கிழிச்சுக்கிட்டு வந்துச்சு. மாமா கொஞ்சம் கூடப் பதட்டப்படல. அவர் எந்த அசைவும் குடுக்கல. மாங்காய் கரெக்டா அவர் முகத்துக்கு நேரா வரும்போது... ரொம்ப அசால்ட்டா, தன் வலது கையை மட்டும் சடார்னு முன்னாடி நீட்டி, அந்த மாங்காயை 'கப்'புனு ஒரே கையில பிடிச்சாரு. அவர் பிடிச்ச அந்த வேகம், அவர் கை நரம்புகள் புடைச்சு நின்ன விதம்... ஒரு முரட்டு ஆம்பளையோட அப்பட்டமான பலத்தை எனக்குக் காட்டுச்சு.
"பார்த்தீங்களா வாத்தி... மாமா எவ்ளோ சூப்பராப் பிடிக்கிறாருனு!" மகா மேல இருந்து கைதட்டி, ஒரு சின்னப் பொண்ணு தன் ஹீரோவைப் பாராட்டுற மாதிரி சிலிர்த்துப் போய்ச் சொன்னா.
என் ஈகோ சுக்குநூறா உடைஞ்சு தூள் தூளாப் போச்சு. ஒரு கேட்ச் புடிக்காததுக்கே அவ இவளோ கிண்டல் பண்ரா. என் பொண்டாட்டி முன்னாடி நான் ஒரு கையாலாகாத கோழை மாதிரியும், அவன் ஒரு முரட்டுத்தனமான வீரன் மாதிரியும் நின்னுட்டு இருக்கோம்ங்குற நெனப்பு என் ரத்தத்தைக் கொதிக்க வச்சுது. ஆனா என் கோபத்தை விட, என் பொண்டாட்டி அவனைப் பாத்து உருகி சிலிர்க்கிறதப் பாக்கும்போது என் ஜட்டிக்குள்ள இருந்த என் சுன்னி இன்னும் முறுக்கேறித் துடிச்சது தான் எனக்கே ரொம்ப அருவருப்பா இருந்துச்சு.
"சரி..."னு சொல்லிட்டு, தனக்காகப் பறிச்ச அந்தப் பெரிய மாங்காயத் தன் வலது கையில பத்திரமாப் பிடிச்சுக்கிட்டா.
இப்போ ஒரு கையில மாங்காய் இருக்கறதால, அவளால ரெண்டு கைகளையும் முழுசாப் பயன்படுத்தி மரத்துல இருந்து இறங்க முடியல. மாங்காயப் பிடிச்ச கைய லேசா நெஞ்சோட அணைச்சுக்கிட்டு, இன்னொரு கையையும் கால்களையும் மட்டும் நம்பி மரத்துல இருந்து ரொம்ப அவசர அவசரமாத் தாவித் தாவி கீழ இறங்க ஆரம்பிச்சா.
ஒத்தக் கையில பேலன்ஸ் பண்ணி அவ அப்படித் தளர்ந்து எறங்கும்போது... அவ உடம்பு அங்கும் இங்கும் பயங்கரமா ஊசலாடிச்சு. அவ கிளையைப் பிடிக்கத் தன் இடது கையை மேல தூக்கும்போதெல்லாம், அந்த டைட்டான ஜாக்கெட்டோட அக்குள் பகுதியில ஊறிப் போயிருந்த அந்த வேர்வை ஈரம் பச்சையாத் தெரிஞ்சது. காத்துல விசிறியடிச்ச அவளோட அந்த அடர்த்தியான கருகரு கூந்தல், இடுப்பைத் தாண்டி சரிஞ்சு... அந்த மெல்லிய புடவையில உருண்டையாப் புடைச்சு நின்ன அவளோட அந்தப் பெரிய குண்டிச் சதைகள் மேல பட்டுப் பட்டு உரசி விளையாடுச்சு. முடி அப்படி அலைஞ்சு குண்டியில உரச உரச என்னையப் பைத்தியம் பிடிக்க வச்சுது.
Posts: 303
Threads: 10
Likes Received: 2,699 in 287 posts
Likes Given: 72
Joined: Jan 2020
Reputation:
89
அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகள் எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம நரம்பு தெறிக்க முன்னும் பின்னும் வெறித்தனமா ஆட்டம் போட்டுச்சு. அந்த உச்சி வெயில்ல உழைச்சு ஊத்துன வேர்வையில, அவ கழுத்துல கிடந்த மஞ்சக் கயிறு தாலி லேசா வழுக்கி, குலுங்குற அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள் மேலயே 'சப் சப்'புனு சுழண்டு அடிச்சுக்கிச்சு.
கடைசியா ஒரு நாலு அடி உசரம் இருக்கும்போதே... கையில மாங்காயோட, எந்தப் பிடிமானமும் இல்லாம அவ மரத்துல இருந்து அப்படியே கீழ மண்ணுல 'தொப்'புனு குதிச்சா.
கையில மாங்காய் இருந்ததால, அவ குதிச்ச அந்த அதிர்வை உடம்பால முழுசாத் தாங்க முடியல. அவளோட முழு உடம்பும் ஒரு செகண்ட் 'ஜல்'லுனு பயங்கரமா அதிர்ந்து குலுங்கி அடங்குச்சு. நான் மூச்சு விட மறந்து அவளையே உறைஞ்சு போய்ப் பாத்துட்டு இருந்தேன்.
மரத்துல ஏறி இறங்குன அந்த வேலை... அவ உடம்பை ரொம்பப் பச்சையா, ஒரு கசங்குன கோலத்துல மாத்தியிருந்துச்சு. மூச்சு வாங்க முடியாம அவ நெஞ்சு ஆக்ரோஷமா ஏறி இறங்கிட்டு இருந்துச்சு. அவ அப்படி ஆழமா மூச்சு வாங்கும்போதெல்லாம், அந்தப் பச்சை கலர் காட்டன் ஜாக்கெட் அவ முலைகளைத் தாங்க முடியாமத் திணறிச்சு. அவ குதிச்ச அந்த அதிர்வுல, அவளோட ஜாக்கெட்டோட கழுத்துப் பகுதி லேசா ஒரு பக்கமா விலகி... அவளோட ஒரு பழுத்த முலை, அந்த ஜாக்கெட்டோட பிளவுல இருந்து எந்தச் சப்போர்ட்டும் இல்லாம, பாதிக்கு மேல அப்பட்டமாப் பிதுங்கி வெளிய வந்து விழுந்துருச்சு!
அது மட்டும் இல்ல... நான் கட்டுன அந்தத் தாலி, இப்போ அவ கழுத்துல இல்லாம, சரிஞ்சு வெளிய வந்த அந்த முலைச் சதைக்குக் குறுக்க, உழைச்ச வேர்வையில அப்படியே ஒட்டி ஒரு பச்சையான கவர்ச்சிக் கோடு மாதிரி கிடந்துச்சு.
கீழ, இடுப்புல சுத்திச் சொருகியிருந்த அவளோட புடவை... அவ மரத்துல கால் விரிச்சு ஏறி இறங்குனதுல ரொம்பத் தளர்ந்து, தொப்புளுக்குக் கீழ ஒரு நாலு இன்ச் வரைக்கும் சடார்னு இறங்கி நின்னுச்சு. அவளோட அந்த ஆழமான தொப்புள் குழியும், இடுப்பு மடிப்பும் உச்சி வெயில் வேர்வையில எந்த மறைவும் இல்லாமப் பளபளனு பச்சையா என் கண்ணைப் பறிச்சுது.
நான் மூச்சு விடக் கூட மறந்து, என் பொண்டாட்டியோட அந்த ஆபாசமான, பச்சையான கோலத்தையே வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தேன். 'இப்போவாவது பதறிப் போய்ப் புடவையையும் ஜாக்கெட்டையும் இழுத்து மூடுவாளா?'னு என் மனசு தவிச்சுது.
ஆனா... மகா எந்தப் பதட்டமும் படல. இன்னொரு ஆம்பளை முன்னாடி நிக்கிறோமேங்குற எந்தக் கூச்சமும் அவ முகத்துல இல்ல. மூச்சு இரைக்க இரைக்க, ரொம்பச் சாதாரணமா, நிதானமாத் தன் புடவை முந்தானைய லேசா இழுத்து அட்ஜஸ்ட் பண்ணா. அந்த வெளிய பிதுங்கி நின்ன முலையைத் திரும்ப உள்ள தள்ளக் கூட அவசரப்படல. ஏதோ தனியா ரூம்க்குள்ள நின்னுட்டு இருக்குற மாதிரி, அவ்ளோ எதார்த்தமாச் செஞ்சிட்டு இருந்தா.
அப்போ... நான் எதார்த்தமா என் பார்வையை மகா கிட்ட இருந்து விலக்கி, என் பக்கத்துல நிக்கிற மாமா முகத்தைப் பாத்தேன்.
என் நெஞ்சுல இடி விழுந்த மாதிரி இருந்துச்சு. என் மூச்சு காத்து அப்படியே தொண்டையில உறைஞ்சு போச்சு.
மாமா... தன் கையில இருந்த அந்த மாங்காயை வாயில வச்சு லேசாத் கடிச்சுத் திண்ணுட்டு இருந்தாரு. ஆனா அவரோட பார்வை... அவரோட பார்வை அந்த மாங்காய் மேல இல்ல, என் முகத்துலயும் இல்ல.
அவரோட கண்கள்... மகாவோட உடம்பை உச்சி முதல் பாதம் வரை ஒரு பசியுள்ள மிருகம் மாதிரி ஸ்கேன் பண்ணுச்சு. ஆனா, அந்தப் பார்வை கடைசியாப் போய் ஒரு இடத்துல ஆணி அடிச்ச மாதிரி அப்படியே குத்திட்டு நின்னுடுச்சு.
மரத்துல இருந்து குதிச்ச வேகத்துல அவளோட அந்தத் தளர்ந்த ஜாக்கெட்டுக்குள்ள இருந்து, எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம பாதிக்கு மேல அப்பட்டமாப் பிதுங்கி வெளிய வந்து விழுந்திருந்த அவளோட அந்தப் பழுத்த இடது முலை!
அந்தப் பிதுங்கி நின்ன முலைச் சதை மேல தான் மாமாவோட பார்வை வெறித்தனமாக் குத்திட்டு நின்னுச்சு. மாங்காயை மெல்லும்போதெல்லாம் அவரோட தாடை நரம்புகள் புடைச்சு அடங்குச்சு. அவர் மாங்காயைக் கடிக்கல, அவரோட பார்வை அந்த முலைச் சதையை அப்படியே கடித்துத் தின்பது போல இருந்துச்சு. அந்தப் பச்சையான சதை மேல உழைச்ச வேர்வை துளிகள் பளபளக்க, அவர் கண்கள்ல ஒரு ஆம்பளையோட காம வெறி அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.
அவர் பாக்குற அந்தப் பார்வை... அது ஒரு தாய்மாமன் தன் அக்கா பொண்ணைப் பாக்குற பார்வை இல்ல. ஒரு ஆம்பளை, தனக்குக் கிடைக்காத ஒரு பொம்பளையோட அப்பட்டமான சதை விருந்தை, அவ்ளோ வக்கிரமா, ஒரு மிருகத்தனமான பசியோட வெறித்துப் பாக்குற பார்வை!
'இப்படி இவ அவர் முன்னாடி முலையை அவுத்துப் போட்டுக்கிட்டு ஆட்டிக்கிட்டு நின்னா... அவரு எப்டித் தான் கை அடிக்காம நிப்பாரு? இவளோட இந்தச் சூடான உடம்பை நெனைச்சு எப்டித் தான் இருட்டுல தவிக்காம இருப்பாரு?'னு நெனைக்கும்போதே என் புருஷன் ஈகோ சுக்குநூறா உடைஞ்சுது.
இத்தனை வருஷமா, 'அவர் பெரிய உத்தமன்'னு நான் நெனச்சுட்டு இருந்த அத்தனையும் இப்போ உடைஞ்சு சிதறிச்சு. தன் பழைய துணியை வச்சு அவர் இருட்டுல கை அடிச்சாருங்குறது எனக்குத் தெரியும். ஆனா இப்போ... என் கண்ணு முன்னாடியே, என் பொண்டாட்டியோட அந்த ஆபாசமான உடம்பை அவர் அவ்ளோ கூச்சமே இல்லாம, ஒரு காம வெறியோட ரசிச்சுப் பாக்குறத நான் நேர்லயே பாத்துட்டேன்!
அவர் பாக்குற அந்தப் பார்வையோட வீரியம், என்னைய அப்படியே செத்துச் செத்துப் பிழைக்க வச்சுது. 'டேய்... நான் அவ புருஷன்டா... நான் பக்கத்துல நிக்கும்போதே என் பொண்டாட்டியோட உடம்பை இப்படிப் பச்சையாப் பாக்குறியே...'னு என் நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு பயங்கரமான கோபம் பொத்துக்கிட்டு வந்துச்சு.
ஆனா... அந்தக் கோபத்தை விட, ஒரு நூறு மடங்கு அதிகமான ஒரு விபரீதமான காமம் என் உடம்பை ஆட்டிப் படைச்சுட்டு இருந்துச்சு. என் பொண்டாட்டியோட அப்பட்டமான கவர்ச்சியை இன்னொரு ஆம்பளை அவ்ளோ வெறியோட பாக்குறான்னு நெனைக்கும்போதே... என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னி நரம்பு தெறிக்கச் சடார்னு இரும்பு மாதிரி முழுசா விறைக்க ஆரம்பிச்சுது. கோபம், அவமானம், காமம்னு மூணும் சேர்ந்து என்னைய அந்த மரத்தடியிலயே ஒரு வக்கிரமான நரகத்துல தள்ளிச் சித்திரவதை பண்ணுச்சு.
நான் உறைஞ்சு போய்ப் பாத்துட்டு இருக்க, மகா ரொம்ப நிதானமாத் தன் கையை மேல கொண்டு போனா. அந்த ஜாக்கெட்டுக்கு வெளிய பிதுங்கி நின்ன தன் பழுத்த முலைச் சதையை, எந்தக் கூச்சமும் இல்லாமத் தன் விரல்களால லேசா அழுத்தி, மறுபடியும் அந்த டைட்டான பிளவுல திணிச்சு விட்டா. உழைச்ச வேர்வையில பிசுபிசுனு இருந்ததால, அந்தச் சதை ரொம்பச் செக்ஸியா உள்ள வழுக்கிக்கிட்டுப் போச்சு. அப்புறம் தாலிய எடுத்துப் பத்திரமா உள்ள போட்டுட்டு, லேசாச் சரிஞ்சு கிடந்த புடவைய எடுத்து இடுப்புல சுத்திச் சொருகினா... ஆனா மொதல்ல இருந்ததை விட, இப்போ தொப்புள் இன்னும் கொஞ்சம் பச்சையாத் தெரியுற மாதிரி தான் வேணும்னே தளர்வாக் கட்டினா.
அப்புறம் தன் கையில இருந்த அந்தப் பச்ச மாங்காயத் தன் புடவையிலயே லேசாத் தொடைச்சிட்டு, ஆழமா ஒரு கடி கடிச்சா.
பச்ச மாங்காயோட அந்தச் சுரீர்னு ஏறுற புளிப்புல... அவளோட ரெண்டு கண்ணும் அப்படியே இறுக்கமா மூடிக்கிச்சு. சிவந்த உதட்டைச் சுழிச்சுக்கிட்டு, முகத்தை லேசாச் சுருக்கி, "ஸ்ஸ்ஸப்பா..."னு ஒரு முனகலோட காத்தை உள்ள இழுத்தா. அந்தப் புளிப்பு அவ நரம்புல பாய்ஞ்ச உடனே, அவளோட முழு உடம்பும் ஒரு செகண்ட் 'ஜிவ்'வுனு சிலிர்த்து அடங்குச்சு. அவ அப்படிச் சிலிர்க்கும்போது, அந்த ஜாக்கெட்டுக்குள்ள பிதுங்கி நின்ன அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகள் ரெண்டும் லேசா அதிர்ந்து குலுங்குச்சு.
அந்தப் புளிப்புல அவ உதட்டைக் கடிச்சுச் சுழிச்ச அந்தப் பச்சையான நளினத்தையும், சிலிர்த்த அவ உடம்பையும் பாத்ததும்... மாமா தன் கையில இருந்த மாங்காயை சாப்பிட மறந்துட்டு, அவளோட அந்தத் துடிக்கிற உதட்டையும், அதிர்ந்த நெஞ்சையும் இமைக்காம வெறித்துப் பாத்து எச்சில் முழுங்குனாரு. எனக்கே என் பொண்டாட்டிய அப்படிப் பாக்கும்போது ஒரு வக்கிரமான காமப் பசி ஏறுச்சு.
"மாமா... சாப்பாடு ஆறிடப் போகுது, வாங்க,"னு கொஞ்சலாச் சொல்லிட்டுப் ஒயர் பைல இருந்து பாத்திரத்தை எடுத்து தொறந்தா.
மாமா பம்புல கை கழுவிட்டு வந்து அங்க இருந்த திண்டுல உக்காந்தாரு. மகா அவருக்கு நேரா நின்னு, தட்டுல சாப்பாடு பரிமாற ரொம்ப லாவகமா முன்னாடி குனிஞ்சா.
அவ அப்படி சாப்பாட்டை அள்ளிக் குனியும்போதெல்லாம், தோள்பட்டையில இருந்த அந்த மெல்லிசான முந்தானை லேசா விலகி, முன்னாடி தளர்வாத் தொங்கி ஆடுச்சு. அந்த உச்சி வெயில்ல உழைச்சு ஊத்துன வேர்வை அவ நெஞ்சுக்குழியில பளபளனு மின்னிக்கிட்டு இருக்க... உள்ள அந்த டைட்டான ஜாக்கெட்டோட பிளவுல விம்மிப் புடைச்சு நின்ன அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள் பாதிக்கு மேல அப்பட்டமா வெளிய தெரியுற மாதிரி முன்னாடி பாரமாச் சரிஞ்சுது. அவ குனிஞ்சு நிமிரும்போதெல்லாம், அவ கழுத்துல கிடந்த அந்த மஞ்சக் கயிறு தாலி காத்துல லேசா ஊசலாடி, வேர்வை வழியுற அவளோட அந்த ஆழமான முலை இடுக்குக்குள்ளேயே போய் உரசிக் கிச்சுக்கிச்சு மூட்டுச்சு.
அவளோட அந்த நீளமான கருகரு கூந்தல் முன்னாடியும் பின்னாடியுமா சரிஞ்சு, அவளோட ஒவ்வொரு அசைவுக்கும் ஏத்த மாதிரி அலையடிச்சுது. அவ முன்னாடி குனிஞ்சு பரிமாறும்போது, அவளோட பின்பக்கம் அப்படியே மேல உசந்து செக்ஸியாத் தூக்கிக்கிட்டு நின்னுச்சு. கரண்டியால சாப்பாட்டை அள்ளி அள்ளி வைக்கும்போது அவ உடம்புல ஏற்படுற அந்த லேசான அதிர்வுல... அந்த மெல்லிசான பச்சை புடவைக்குள்ள அவளோட அந்தப் பெரிய குண்டிச் சதைகள் ரெண்டும் ஒரு தாளத்தோட 'தக் தக்'னு குலுங்கி ஆடுறத நான் பின்னாடி இருந்து பாத்துத் தவிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன்.
மாமா சாப்பிடுற சாக்குல, கீழ உக்காந்த வாக்குல அண்ணாந்து... குனிஞ்சு குனிஞ்சு நிமிருற அவளோட அந்த வேர்வை நெஞ்சுக் குழியையும், ஆடுற தாலியையும், முலைகளையுமே திருட்டுத்தனமா வெறித்துப் பாத்து ரசிச்சுட்டு இருந்தாரு. அவர் பாக்குறாருனு தெரிஞ்சே, அவளும் ஒவ்வொரு தடவையும் இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமாக் குனிஞ்சு, தன் பச்சையான உடம்பை அவருக்கு விருந்து வச்சு என்னை ஒரு வக்கிரமான நரகத்துல தள்ளுனா.
மாமா சாப்பிட்டு முடிச்சதும், அந்த எச்சில் தட்டுகளை எடுத்துக்கிட்டு மகா பம்பு செட்டுக்குப் போனா. நான் அவளுக்குப் பின்னாடி, கொஞ்சம் தள்ளி மரத்தடியில நின்னுட்டு இருந்தேன்.
பம்புக்குப் பக்கத்துல கால்களைக் கொஞ்சம் அகட்டி வச்சு, குத்துக்காலிட்டு உக்காந்தா. அவ அப்படி அகட்டி உக்காந்த உடனே... அவ கட்டியிருந்த அந்த மெல்லிசான பச்சை புடவை அவளோட பின்பக்கத்துல சடார்னு இழுத்து, எந்த கேப்பும் இல்லாம ரொம்ப டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிச்சு. பின்னாடி இருந்து பாக்குற என் கண்ணுக்கு நேரா... அந்த குத்துக்கால் பொசிஷன்ல அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரியான பெரிய குண்டிச் சதைகள் ரெண்டும், துணியைக் கிழிச்சுக்கிட்டு வெளிய வந்துருமோங்குற அளவுக்குப் பாரமா, அகலமா விரிஞ்சு அப்பட்டமாப் புடைச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு.
அவளோட கூந்தல், அவளோட முதுகு வழியாச் சரிஞ்சு... அந்தப் புடவையில டைட்டாப் புடைச்சு நின்ன அவளோட குண்டிச் சதைகள் மேல ரொம்ப புரண்டு கிடந்துச்சு. அவ கைகளை அசைக்கும்போதெல்லாம் அந்த முடி இடுப்புக்குக் கீழ சதையில உரசி உரசிக் கிச்சுக்கிச்சு மூட்ட... அதுல செருகியிருந்த மல்லிகைப்பூ வாசம் காத்துல அடிச்சு என்னைய அப்படியே கிறங்கடிச்சுது.
மோட்டார் பைப்பத் தொறந்து விட்டுப் பாத்திரத்தைத் தேய்க்க ஆரம்பிச்சா. போர்ஸா விழுந்த தண்ணி லேசாச் சிதறி, முன்னாடி குனிஞ்சிருந்த அவளோட நெஞ்சுப் பகுதியில பட்டுச்சு. முழுசா நனையல... ஆனா அந்தப் பச்சைக் காட்டன் ஜாக்கெட் மேல லேசாத் தெறிச்ச அந்தத் தண்ணித் துளிகள், உள்ள அமுங்கி நின்ன அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகளோட ஷேப்பை இன்னும் கொஞ்சம் பச்சையா, ஒரு கள்ளத்தனமான ஈரமாக் காட்டிக் குடுத்துச்சு.
பாத்திரத்துல சோப்பப் போட்டு அவ ஆக்ரோஷமாத் தேய்க்கும்போது... பின்னாடி இருந்து பாக்குற எனக்கு, அந்தப் புடவைக்குள்ள அச்சு வார்த்த மாதிரி ஒட்டிப் பிடிச்சிருந்த அவளோட அந்தப் பெரிய குண்டிச் சதைகள், தேய்க்கிற வேகத்துக்கு ஏத்த மாதிரி 'தக்... தக்...'னு ஒரு தாளத்தோட அதிர்ந்து குலுங்குச்சு.
எல்லாம் கழுவி முடிச்சிட்டு, மகா மெதுவா எந்திரிச்சு, பாத்திரத்தோட எனக்கு கிராசா ஒயர் பை இருக்குற இடத்துக்கு போக ரொம்ப கேஷுவலா இடுப்பை வெட்டி நடந்து வந்தா.
அவ அப்படி நடந்து வர்ற அந்த நளினத்துல... ஒரு பக்கம் அவளோட அந்தச் செழுமையான குண்டியோட வளைவு புடவைக்குள்ள தூக்கிக்கிட்டு வர, இன்னொரு பக்கம் அவளோட அந்த அகலமான இடுப்பு மடிப்பும், மரத்துல ஏறி இறங்குனதுல தொப்புளுக்குக் கீழ லேசா எறங்கியிருந்த புடவை வழியா அவளோட அந்த ஆழமான தொப்புள் குழியும் எனக்குப் பச்சையாத் தெரிஞ்சது. லேசான ஈரத்தோட, முன்னாடி நெஞ்சும் பின்னாடி குண்டியுமாத் திமிறிக்கிட்டு அவ நடந்து வந்த அந்தச் சைட் வியூ... என் உசுரையே மொத்தமா உறிஞ்சுச்சு.
திண்டுல உக்காந்திருந்த மாமா... அவ குத்துக்காலிட்டு உக்காந்து தேய்ச்சதுல இருந்து, இப்போ இடுப்பை வெட்டி நடந்து வர்ற அந்த சைட் வியூ வரைக்கும், இமைக்கக் கூட மறந்து வெறித்துப் பாத்துக்கிட்டே இருந்தாரு. தன் முன்னாடி குலுங்கி ஆடுற அவளோட அந்தப் பச்சையான சதைகளை, அவர் கண்களாலயே ஆக்ரோஷமா உறிஞ்சிட்டு இருந்தாரு. இன்னொரு ஆம்பளை, தன் பொண்டாட்டியோட உடம்பை அவ்ளோ வக்கிரமா ரசிச்சுப் பாக்குறதப் பாக்கப் பாக்க... மரத்தடியில நின்னுட்டு இருந்த என் பேண்ட்டுக்குள்ள, சுன்னி இரும்பு மாதிரி முறுக்கேறி, நரம்பு தெறிக்கத் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.
எல்லாம் முடிஞ்சு, "நாங்க கிளம்புறோம் மாமா"னு சொல்லிட்டு, நாங்க ரெண்டு பேரும் வீட்டுக்குத் திரும்பி நடந்து வந்துட்டு இருந்தோம்.
அந்த உச்சி வெயில்ல, அவளோட லேசா ஈரமான புடவை உடம்போட ஒட்டி, அவ நடக்கும்போதெல்லாம் ஒரு பச்சையான கவர்ச்சியக் காட்டிட்டு இருந்துச்சு. மாமாவோட அந்த மிருகத்தனமான பார்வையப் பாத்ததுக்கு அப்புறம், என் மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய புயலே அடிச்சிட்டு இருந்துச்சு. என் பொண்டாட்டி தன் உடம்பை இன்னொருத்தனுக்கு இவ்வளவு அப்பட்டமா விருந்து வைக்கிறாளேங்குற கோபமும், அதைப் பாத்து என் சுன்னி விறைக்குதேங்குற அசிங்கமான காமமும் கலந்து என்னை ஊமையாக்கிடுச்சு. நான் எந்த வார்த்தையும் பேசாம அவளுக்குப் பின்னாடியே நடந்து வந்தேன்.
கொஞ்ச தூரம் நடந்திருப்போம்... எதித்தாப்புல அந்த மண் பாதையில ஒரு பொம்பளை புடவையைக் கட்டிக்கிட்டு எங்களை நோக்கி நடந்து வந்துட்டு இருந்தா. அவளைப் பாத்ததும் எனக்கு முகம் ரிஜிஸ்டர் ஆன மாதிரி தான் இருந்துச்சு. பக்கத்து காட்டுகாரி தான்... ஆனா டக்குனு பேர் ஞாபகம் வரல. அவ முகத்துல ஒரு திமிரான, நக்கலான சிரிப்பு இருந்துச்சு.
அவளப் பாத்ததும், முன்னாடி நடந்துட்டு இருந்த மகாவோட வேகம் டக்குனு குறைஞ்சுது. அவ முகம் அப்படியே சுருங்கி, செக்கச்செவேல்னு கோபத்துல சிவந்து போச்சு. அந்த ஈரம் ஒட்டுன அவளோட நெஞ்சுப் பகுதி கோபத்துல வேகமா ஏறி இறங்குச்சு.
"இவளுக்கு வேற வேலையே இல்லையா... வந்துட்டா மூதேவி..."னு மகா பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டு, எனக்கு மட்டும் கேக்குற மாதிரி ரொம்பக் கோபமா முணுமுணுத்தா.
நான் புரியாம மகாவையும், முன்னாடி வர்ற அந்தப் பொம்பளையையும் மாத்தி மாத்திப் பாத்தேன்.
அந்தப் பொம்பளை நேரா எங்க முன்னாடி வந்து நின்னா. அவ நின்ன விதத்துலயே ஒரு நக்கல் இருந்துச்சு. மகாவோட அந்த ஈரமான உடம்பை, முன்னாடியும் பின்னாடியும் மேல இருந்து கீழ வரைக்கும் ஒரு பார்வை பாத்துட்டு, அப்புறம் என் பக்கம் திரும்பி ஒரு இளக்காரமான பார்வைய வீசுனா.
மகா தன் கோபத்தை முழுசா மறைச்சுக்கிட்டு, முகத்துல ரொம்ப ஃபார்மலா ஒரு பிளாட்டான சிரிப்பச் சிரிச்சா. ஆனா அந்தப் பொம்பளை, மகாவப் பாத்து ரொம்ப நக்கலாச் சிரிச்சா.
"என்ன மகா... வெயில்ல புருஷன் கூட சேந்து உன் மாமனுக்குச் சாப்பாடு குடுத்துட்டு வர்றியாக்கும்?" அவ குரல்ல அப்பட்டமான கேலி இருந்துச்சு.
"ஆமா ஈசு... சாப்பாடு தான் குடுத்துட்டு வர்றேன்," மகா ரொம்பச் சாதாரணமா, குரல்ல எந்தச் சலனமும் இல்லாமச் சொன்னா.
'ஈசு'னு மகா சொன்ன அடுத்த செகண்ட் தான் எனக்குப் பேர் ஞாபகம் வந்துச்சு. ஈஸ்வரி! ஈஸ்வரி யாருனு புரியுற மாதிரி சொல்லணும்னா... மகாவும் அவ மாமாவும் நேரம் காலம் இல்லாம போன்ல கிண்டல் பண்ணி சிரிச்சிட்டு இருப்பாங்களே. ஒருத்தி அவ புருஷனுக்கு தெரிஞ்சும் வேற ஒருத்தனை வச்சி இருக்கானு. அது இந்த மேடம் தான்.
ஈஸ்வரி இப்போ என்னையப் பாத்து லேசா இடுப்ப வளைச்சு நின்னுக்கிட்டா. அப்புறம் மகாவப் பாத்து ரொம்ப நக்கலாச் சிரிச்சா.
"அப்புறம் என்னடி மகா... கல்யாணச் சாப்பாடு ரெடி பண்ணிட்டியா? ரெண்டு நாள்ல நல்ல செய்தி வரும்னு சவால்லாம் விட்ட... உன் மாமா கல்யாணத்துல சாப்பாடு சாப்பிடலாம்னு நெனச்சா, அது நடக்காது போலயே?" அவ கேட்ட ஒவ்வொரு வார்த்தையிலயும் அப்பட்டமான கேலி இருந்துச்சு.
அவ ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடி சவாலுன்னு சொன்னது எனக்கு புரியல எனக்குப் புரியல. என்ன பேசுறா இவனு நான் குழப்பமா மகாவப் பாத்தேன்.
மகா கொஞ்சம் கூடப் பதட்டப்படாம, முகத்துல ஒரு பிளாட்டான சிரிப்போட நின்னா. "வரும் ஈசு... வரும். இவ்வளவு வருஷம் காத்திருந்துட்ட... இன்னும் கொஞ்சம் நாள் பொறுத்துக்க மாட்டயா? கண்டிப்பாச் செய்தி வரும்..."னு இழுத்தா. அப்புறம் ஈஸ்வரிய நேருக்கு நேரா பாத்து, "ஆனா... செய்தி வந்துச்சுனு நான் எங்க ஆள் வச்சுத் தகவல் சொல்றது? நீ எங்க இருப்ப? உன் புருஷன் வீட்ல இருப்பியா, இல்ல... புலிமேட்டுல இருப்பியா?"னு பச்சையா ஒரு குண்டைத் தூக்கிப் போட்டா.
எனக்கு அப்படியே தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு. 'புலிமேடு'னா பக்கத்துல இருக்குற ஒரு கிராமம். ஈஸ்வரி அவளோட கள்ளக்காதலனோட அங்க தான் ஒரு வாரம் தங்கிட்டு வந்தானு ஊருக்குள்ள பேச்சு. அதான் மகா மூஞ்சியில அடிச்ச மாதிரி பச்சையாக் கேக்குறா.
ஈஸ்வரியோட முகம் டக்குனு மாறுச்சு. ஆனா அவ உதட்டுல இருந்த அந்தத் திமிரான, நக்கலான சிரிப்பு மட்டும் கொஞ்சமும் குறையல. எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம ரொம்ப அசால்ட்டாப் பதில் சொன்னா.
"அதுக்கு என்னடி... என் புருஷன் கிட்டயே தகவல் சொல்லு. அவர் வந்து புலிமேட்டுல என்கிட்டச் சொல்லிருவாரு,"னு அவ்ளோ திமிராச் சொன்னா.
அவ அப்படிச் சொன்னதும் என் அடிவயிறு அப்படியே சுருண்டு கலங்கிருச்சு. அவளோட புருஷன்... பொண்டாட்டி புலிமேட்டுல தன் கள்ளக்காதலனோட ஒரு வீட்ல குடும்பம் நடத்த, அங்க போய் இவன் அவங்களப் பாத்துப் பேசித் தகவல் சொல்றதா? எப்படி ஒரு புருஷனால இதத் தாங்கிக்க முடியுது? பொண்டாட்டி இப்படி இன்னொருத்தனை வச்சிருக்கானு பச்சையாத் தெரிஞ்சும், அவளைத் துரத்தி விடாம அவ கூடவே குடும்பம் நடத்துறானே... நெனைக்கும்போதே எனக்கு ஒரு பக்கம் அருவருப்பாவும், இன்னொரு பக்கம் ஒரு விபரீதமான தவிப்பாவும் இருந்துச்சு.
ஈஸ்வரியோட அந்தப் பச்சையான திமிரைப் பாத்து மகாவும் திருதிருனு முழிச்சா. அவளுக்கு என்ன சொல்றதுனு தெரியல.
"சரி, நாங்க கிளம்புறோம்,"னு சொல்லிட்டு ஈஸ்வரிய ஒதுங்கிட்டுப் போகப் பாத்தா.
ஆனா ஈஸ்வரி டக்குனு முன்னாடி வந்து வழிய மறைச்சு நின்னா.
"எங்கடி அவசரமாப் போற? நான் உனக்கு நல்ல எண்ணத்துல தான் டி சொல்றேன். இவ்வளவு வயசு ஆகியும், இத்தனை வருஷமா அந்த வயசான கெழவிய வேலை வாங்கிட்டு, இப்போ பெட்ல முடியாம படுக்க வச்சிட்டாரு. இப்போ உன்னைய இங்க வர வச்சு வேலை வாங்கிக்கிட்டு இருக்காரு. நான் சொல்றதக் கேளு, சீக்கிரம் அவருக்கு ஒரு கல்யாணத்தைப் பண்ணி வை. இல்லனா, நீ சென்னைக்கே உன் புருஷனோட திரும்பிப் போயிரு."
ஈஸ்வரி கொஞ்சம் முன்னாடி வந்து, மகாவோட அந்த ஈரமான உடம்ப மேல இருந்து கீழ வரைக்கும் ஒரு வக்கிரமான பார்வை பாத்துட்டு, குரலை லேசாத் தாழ்த்திக் கள்ளத்தனமாச் சொன்னா.
"இவர்கிட்ட மட்டும் நீ மாட்டின... நீ கெழவி ஆனாலும் உன்னைய விட மாட்டாரு டி. அவருக்குத் தேவையானதெல்லாம் உன்னைய வச்சே செஞ்சுப்பாரு... பாத்து இருந்துக்கோ,"னு ரொம்பப் பச்சையா, அசிங்கமா டபுள் மீனிங்ல சொல்லிட்டுச் சிரிச்சா.
'அவருக்குத் தேவையானதெல்லாம் உன்னைய வச்சே செஞ்சுப்பாரு'னு ஈஸ்வரி சொன்ன அந்த வார்த்தை... என் மூளைக்குள்ள ஒரு பச்சையான படமா ஓடுச்சு. அந்த இருட்டு அறையில, மாமாவுக்காக மகா இந்த ஈரப் புடவையோட கால விரிச்சுப் படுத்துக் கிடக்க... முரட்டுத்தனமான அந்த ஆம்பளை என் பொண்டாட்டியோட உடம்பை அவனுக்குத் தேவையான மாதிரி எல்லாம் புரட்டிப் புரட்டி வச்சு வெறித்தனமாச் செய்ற மாதிரி ஒரு ஆபாசமான கற்பனை என் கண்ணு முன்னாடி வந்துட்டுப் போக... என்னைய அறியாமலே என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னி இரும்பு மாதிரி விறைச்சுத் துடிச்சுது. இன்னொரு ஆம்பளைக்குத் தேவையானதை என் பொண்டாட்டி செஞ்சு குடுக்குற கற்பனை என்னை அப்படியே காமத்துல கிறங்கடிச்சுது.
ஆனா மகா எந்தப் பதட்டமும் படாம, ஈஸ்வரியப் பாத்து ரொம்ப அமைதியா, ஆனா உறுதியாச் சொன்னா.
"இருக்கட்டும் ஈசு... அவர் என் மாமன் தான? அவருக்கு வேலை செய்யாம நான் வேற யாருக்குச் செய்யப் போறேன்? எனக்கு அதுல எந்தக் கஷ்டமும் இல்ல. நீ என்னைய நெனச்சுப் பரிதாபப்படத் தேவையில்லை, வழி விடு,"னு ரொம்பத் திமிராச் சொல்லிட்டு, ஈஸ்வரியத் தாண்டிப் போகப் பாத்தா மகா.
ஆனா ஈஸ்வரி நகரல. மகாவோட அந்தத் திமிரான பதிலைக் கேட்டதும், ஈஸ்வரி சத்தமா, ரொம்ப நக்கலாச் சிரிச்சா.
"உரிமையப் பாரு... ஏண்டி மகா, ஒரு ஆம்பளைக்குத் தேவையானதைச் செஞ்சு குடுக்குறதுக்குனு ஒரு உரிமை இருக்கு. அது பொண்டாட்டிக்குத் தான்டி இருக்கும். நீ என்னடான்னா அக்கா பொண்ணுங்குற பேர வச்சுக்கிட்டு, பொண்டாட்டி செய்ய வேண்டிய வேலையெல்லாம் செஞ்சிட்டு இருக்க?" ஈஸ்வரி ஒவ்வொரு வார்த்தையாப் பச்சையா, அழுத்திச் சொன்னா.
மகா முகம் ஒரு செகண்ட் இருகுனாலும், அவ கொஞ்சம் கூட அசரல. அவளோட அந்த ஈரப் புடவைக்குள்ள விம்மி நின்ன நெஞ்சு லேசா அதிர்ந்துச்சு.
"அவர் என் மாமன் ஈசு. அவருக்கு நான் பொண்டாட்டியாத் தான் செஞ்சுப் போடணும்னு அவசியம் இல்ல. என் மாமாங்குற உரிமையிலயே நான் எல்லாமே செய்வேன். நான் செஞ்சா அது உனக்கு ஏன் எரியுது?" மகா குரல்ல அப்பட்டமான உரிமை இருந்துச்சு. தான் தான் மாமாவுக்கு எல்லாம்ங்குற ஒரு கள்ளத்தனமான திமிர் அவ வார்த்தையில வந்து விழுந்துச்சு.
இவங்க ரெண்டு பேரும் உண்மையிலேயே வீட்டு வேலை செய்றது பத்தி தான் பேசுறாங்களா, இல்லை என் மனசுல இருக்குற அந்த வக்கிரமான தப்பத் தான் மறைமுகமாப் பேசிட்டு இருக்காங்களானு எனக்குப் பயங்கரமான குழப்பமா இருந்துச்சு.
ஈஸ்வரி லேசாத் தன் முந்தானையை எடுத்து இடுப்புல செருகிக்கிட்டு, மகாவோட கண்ண நேருக்கு நேரா பாத்தா.
"சரி சரி... ரொம்ப உரிமை கொண்டாடுற, அப்போ அதைவிடு. அத பேசினாலே என் சூடாகுர. வேற பேசுவோம். அப்றம் ஊருக்குள்ள எப்போ சீக்கிரம் ஒரு நல்ல செய்தி சொல்லப் போற?" ஈஸ்வரி இப்போ இன்னும் கொஞ்சம் நக்கலாச் சிரிச்சா.
"இப்போ தான ஈசு சொன்னேன். மாமா கல்யாணம் எப்போனு வந்ததும் தகவல் சொல்லி விடுறேன்னு..." மகா பொறுமையாச் சொன்னா.
"அடி லூசு... நான் அதைக் கேக்கல," ஈஸ்வரி இடையில புகுந்தா. "நான் கேட்டது உனக்கு எப்போ நல்ல செய்தி வரும்னு. கல்யாணம் ஆகி இத்தனை வருஷம் ஆகுது... உன் வயித்துல எப்போ ஒரு வாரிசு வரப் போகுதுனு கேட்டேன்... எப்ப பாரு அந்த மாமனையே சுத்திச் சுத்தி வந்தா குழந்தை பிறந்துருமாடி? உன் புருஷனை தான் சுத்தணும்."
அந்த வார்த்தை கேட்டதும், மகா முகம் அப்படியே செக்கச்செவேல்னு ஆக்ரோஷமா மாறுச்சு. ஈஸ்வரி நேரா அவளோட அந்தப் பெரிய குறையில, ஒரு பொம்பளைக்கே உரிய ஈகோவுல அடிச்சுட்டா.
மகா பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டு, ஈஸ்வரி வழி விடாம நின்னாலும், அவளைச் சட்டை பண்ணாம ஆக்ரோஷமா முன்னாடி நடந்தா. நடக்கும்போது வேணும்னே ஈஸ்வரியோட தோள்பட்டையில 'டம்'முனு இடிச்சுட்டு, கையில் இருந்த அந்த வயர் கூடையை இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டு வேகமா வீட்டை நோக்கி நடக்க ஆரம்பிச்சா.
எனக்குக் கோபம் கொப்பளிச்சுது. நான் ஈஸ்வரிய ஒரு முறை முறைச்சுட்டு, மகா பின்னாடியே ஓடுனேன்.
Posts: 303
Threads: 10
Likes Received: 2,699 in 287 posts
Likes Given: 72
Joined: Jan 2020
Reputation:
89
ரெண்டு பேரும் எந்த வார்த்தையும் பேசாம வீட்டுக்கு வந்தோம்.
மகா ஹால்லேயே அந்த வயர் பையை 'பொத்'துனு தூக்கிப் போட்டுட்டு, நேரா பெட்ரூம்க்குப் போனா. நான் பின்னாடியே வந்து கதவைச் சாத்துனேன்.
அவ கோபத்துல பெட்ல உக்காந்து, தன் ரெண்டு கைகளையும் கட்டில்ல ஊனி, முன்னாடி வளைஞ்சு முனகிக்கிட்டே அசிங்க அசிங்கமாத் திட்டிட்டு இருந்தா.
"எவ்வளவு திமிரு அந்தச் சிறுக்கிக்கு..." மகா என்னைப் பாத்துக் கத்துனா. அவ கண்ணுல அவ்வளவு கோபம். "என் மாமன் கல்யாணம் பண்ணா அவளுக்கு என்ன? எனக்குக் குழந்தை பிறந்தா அவளுக்கு என்ன? அவளுக்கு எங்க எரியுது?"
"அவள விடு மகா... அவ லட்சணம் தான் ஊருக்கே தெரியுமே, அவ ஒரு லூசு," நான் சொல்லிக்கிட்டே மகாவுக்கு முன்னாடி இருந்த அந்த மர சேரை இழுத்துப் போட்டு உக்காந்தேன்.
"உங்களுக்குத் தெரியாதுங்க. அந்தத் தேவிடியாவுக்கு வாய் ரொம்ப அதிகம்," அவ சத்தமாச் சொன்னா.
மகா எப்பவும் கெட்ட வார்த்தை அவ்வளவு ஈஸியாப் பேச மாட்டா. ஆனா கோபம் வந்துச்சுனா, கெட்ட வார்த்தையைத் தவிர வேற எதும் அவ வாயில இருந்து வராது. அவ்வளவு அசிங்கமாத் திட்டுவா.
"ஹேய்... என்னடி ஆச்சு உனக்கு? ஏன் இவ்ளோ கோபப்படுற?" நான் அவள அமைதிப்படுத்தக் கேட்டேன்.
"பின்ன என்ன வாத்தி... ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடி மாமாக்குச் சாப்பாடு குடுத்துட்டு வரும்போது, இவள வழியில பாத்தேன். இன்னைக்குச் சொன்ன மாதிரியே தான் அன்னைக்கும்... 'என்னடி, பாட்டி போனதும் நீ வந்து மாமாக்கு வேலை செஞ்சிட்டு இருக்கியா?'னு ரொம்ப நக்கலாப் பேசுனா."
"ம்ம்..." நான் அமைதியாக் கேட்டேன்.
"மாமாக்குக் கல்யாணம் ஆகுற வரைக்கும் நான் தான் பாத்துக்கணும்னு நான் அன்னைக்கும் அவ மூஞ்சியில அடிச்ச மாதிரி சொன்னேன். அதுக்கு அந்த முண்ட... அந்தக் கண்டாரவோலி.. எவ்ளோ நக்கலாச் சொல்றா தெரியுமா? 'உன் மாமாக்குக் கல்யாணம்லாம் இந்த ஜென்மத்துல நடக்காது'னு ஒரு சிரிப்புச் சிரிக்கிறா. எனக்கு எவ்ளோ கோபம் வரும்?"
நான் அவ பேசுறதக் காது குடுத்துக் கேக்க முடியாம, சீட்ல நெளிஞ்சேன்.
"அப்புறம் என்னடி ஆச்சு?" நான் மூச்சு இரைக்கக் கேட்டேன்.
"அப்புறம் நான் கோபத்துல சொல்லிட்டேன். 'மாமா கல்யாணத்துக்கு ஓகே சொல்லிட்டாரு, ரெண்டு நாள்ல நல்ல செய்தி சொல்றேன்'னு சவால் விட்டுட்டு வந்துட்டேன். ஆனா இந்த முண்ட... நான் மாமாக்குச் சாப்பாடு குடுத்துட்டு வர்ற டைம் பாத்து, இன்னைக்கு வேணும்னே வந்து என்னையக் கிண்டல் பண்ணிட்டுப் போறா."
"சரி விடு மகா, பாத்துக்கலாம். நேத்து புரோக்கர் ஒரு பொண்ணு இருக்கானு சொன்னாருல்ல... நாமே நேர்ல போய்ப் பாத்துட்டு வருவோம்," நான் அவளைச் சமாதானப்படுத்தப் பாத்தேன்.
"அடப் போங்க வாத்தி! இந்த மனுஷன் எந்த போட்டோ காமிச்சாலும் 'வேண்டாம் வேண்டாம்'னு தலையாட்டிட்டு இருக்காரு. எனக்குக் கோபமாத் தான் வருது... அந்த ஈஸ்வரி தேவிடியால... ஒருத்தனுக்கு ரெண்டு பேருனு வச்சி வாழ்ந்துட்டு இருக்கா ... ஆனா இந்த மனுஷன், ஒன்னும் கூட இல்லாம, எதக் காமிச்சாலும் வேணாம்னு சொல்றாரு. ஆனா திருட்டுத்தனமா என் பேண்ட்டிய மட்டும் திருடி வச்சுக்கிட்டு கை அடிக்கிறாரு."
அவ அப்படி அப்பட்டமா, மாமா தன் பேண்ட்டிய வச்சு கை அடிக்கிற விஷயத்தை ரொம்பச் சர்வ சாதாரணமாச் சொன்னதும்... எனக்குத் தலையே சுத்துச்சு. நான் வாய் அடைச்சுப் போய் அவளையே பாத்தேன்.
ஆனா அவ கோபம் இன்னும் குறையல.
"அப்போ அவருக்கு ஆசை இருக்குல்ல வாத்தி? ஒரு பொண்ணு வேணும்னு உடம்புல பசி இருக்குல்ல? அவர் அழகும் முரட்டுத்தனமும் பாத்தா, எவ வேணாலும் வருவாளே... அப்போ வாய மூடிக்கிட்டுக் கல்யாணம் பண்ணோமா, குடும்பம் நடத்துனோமா, பொண்டாட்டிக்கு ஒரு குழந்தையைக் குடுத்தோமானு இல்லாம... இருட்டுல என் பேண்ட்டியக் கையில வச்சுக்கிட்டுக் கஞ்சிய வேஸ்ட் பண்ணிட்டு இருக்காரு."
அவ மாமாவோட அந்தப் பச்சையான காமத்தைப் பத்தி எவ்ளோ கேஷுவலாப் பேசுறா! எனக்கோ கோபமே வரல... மாறா, என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னி இரும்பு மாதிரி முறுக்கேறித் துடிச்சுது. அவ அவளோ கோவமா பேசும் போதுகூட என் புத்தி தப்பா போச்சு.
"ஏன் வாத்தி... நீங்க இருக்கீங்களே, என் புருஷன் தான? கல்யாணம் ஆகி இத்தனை வருஷத்துல எத்தனை முறை என்னைய அம்மணமாப் பாத்திருப்பீங்க? ஆனா நேத்து லேசா என் தொப்புளைப் பாத்ததுமே உங்களுக்கு மூட் ஆகித் துடிச்சீங்கல்ல? நான் தான உங்களுக்குக் கை அடிச்சு விட்டேன்... அப்போ, நான் அம்மணமா கூட நிக்க தேவ இல்ல, வெறும் தொப்புளைப் பாத்தாலே எந்த ஒரு ஆம்பளைக்குச் சுன்னி துடிக்கும்ல? அப்போ இந்த மனுஷனும் என் தொப்புளைப் பாத்துருப்பாருல்ல? அவருக்கும் துடிச்சு இருக்கும்ல? அவளோ ஏன்… இன்னைக்கு மாமரம் ஏறுனேனே... இந்த மெல்லிசான புடவையில எல்லாம் அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சிருக்கும்ல? இதைப் பாத்தாவது அவருக்கு அந்தப் பசி முழிச்சுக்கிட்டு, பொண்ணு மேல ஆசை வந்து சீக்கிரம் கல்யாணம் பண்ணிப்பார்னு நெனச்சா... இந்த மனுஷன் நான் காட்டுறத மட்டும் வாயப் பொளந்து பாத்துட்டு, பொண்ணப் பாக்க மட்டும் சம்மதிக்க மாட்டேங்குறாரு."
இவ்வளவு இன்பர்மேஷன் ஒரே நேரத்துல என் மூளைக்குள்ள கொட்டுனதும், என் மைண்ட் அத அக்செப்ட் பண்ணவே டைம் எடுத்துச்சு. நான் ரெண்டு நிமிஷம் அமைதியா அவ சொன்னதைப் ப்ராசஸ் பண்ணேன். மகா இன்னும் கோபமா மூச்சு வாங்கிட்டு இருந்தா.
'அப்போ... இவ தெரிஞ்சே தான் தன்னுடம்பை அவருக்குக் காட்டியிருக்கா! தான் பண்ற கவர்ச்சி அத்தனையும் அவருக்குப் பச்சையாத் தெரியும்னு தெரிஞ்சே தான், மாமாவ உசுப்பேத்த இவ வேணும்னே செஞ்சிருக்கா!'
"அப்போ... நீ மரத்துல ஏறுனது... நீ கீழ எறங்கும்போ, அப்புறம் பரிமாறும்போது, பாத்திரம் கழுவுனது... இதெல்லாம் அவரு பாப்பாருனு உனக்குத் தெரியுமா மகா?" நான் ஒரு அப்பாவிப் புருஷன் மாதிரி, ஆனா காமத் தவிப்போட கேட்டேன்.
மகா ஒரு செகண்ட் என்னை ஆழமாப் பாத்தா. அவ வாயடைக்கல. ஆனா கோபம் இன்னும் குறையாம, ரொம்பச் சலிச்சுக்கிட்டே சொன்னா.
"ச்சீ... ஆமாங்க! உங்களுக்கே நான் ஹூக் குடுத்துட்டேன், இடுப்புல புடவை வேற நிக்கல. அப்போ அப்போ இறங்கித் தொப்புள் வெளிய தெரியுது. இவரு சும்மாவே இல்ல, அங்கேயே வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தாரு. நானும் ஆரமத்துல மேல ஏத்தி ஏத்தி விட்டு மறைச்சேன். ஆனா, போக போக மறைகல. அப்படியாவது சரி, என்னைப் பாத்தாவது அந்த ஆசை வந்து, சீக்கிரம் எந்தப் பொண்ணையாவது ஓகே சொல்லுவாருனு தான் நான் அதைப் பெருசாக் கண்டுக்கல. அதான் உங்களுக்குத் தெரியுமே... அவர் இருட்டுல என் பேண்ட்டிய வச்சுக் கை அடிக்கிறாருனு. சரி, என் உடம்பைப் பாத்து அவர் இன்னும் கொஞ்சம் சூடேறட்டும்னு தான் நான் வேணும்னே ஃப்ரீயா விட்டுட்டேன். அப்போ இன்னும் சீக்கிரம் ஓகே சொல்லுவாருனு."
அவ எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம, 'அவர் சூடேறட்டும்னு தான் விட்டுட்டேன்'னு புருஷன் என்கிட்டயே பச்சையா சொன்னதும்... என் உசுரே தொண்டைக்கு வந்துட்டுப் போச்சு.
"அப்படி உசுப்பேத்துனதுக்கு அப்புறம் தான், அந்த அரிப்பெடுத்த முண்ட ஈஸ்வரிய நான் ரெண்டு நாள் முன்னாடி பாத்தேன். மாமா என் தொப்புளைப் பாக்குறாரு, நான் மரம் ஏறும்போதெல்லாம் பாக்குறாரு... அப்போ அவருக்குள்ள பொண்ணு மேல ஆசை வந்திருக்கும், சீக்கிரம் ஓகே சொல்லிருவாருங்குற குஷியில தான்... அந்தத் தேவிடியா கிட்ட 'ரெண்டு நாள்ல நல்ல விஷயம் சொல்றேன்'னு சவால் விட்டேன். ஆனா இந்த மனுஷன் ஒன்னும் சொல்லல! மறுபடியும் வேதாளம் முருங்கை மரம் ஏறுன மாதிரி, எந்தப் பொண்ணக் காமிச்சாலும் 'வேண்டாம் வேண்டாம்'னு சொல்றாரு. இவரை என்ன தான் பண்றதுனு எனக்குத் தெரியல... அவருக்குப் பொண்ணு மேல ஆசை வரணும்னு, நான் என்ன முழுசா அவுத்துப் போட்டுட்டா அவர் முன்னாடி நிக்க முடியும்?" அவ ரொம்பக் கோபமா, விரக்தியாப் பச்சையாக் கேட்டா.
அவ அப்படிப் பேசப் பேச... என் சுன்னி கன்ட்ரோலே இல்லாம பேண்ட்டுக்குள்ள துடிச்சுச்சு. அது எந்த நேரத்துலயும் கஞ்சி கக்கிரும்னு எனக்குத் தெரிஞ்சதும், நான் துடிச்சுப் போய் சேரைில நெளிஞ்சேன்.
மகா என்னைப் புரியாமப் பாத்துட்டு, "சாரிங்க... செம கோபத்துல இருக்கேன், அதான் அப்படிப் பேசிட்டேன். இதுல அந்தத் தேவிடியா எனக்குக் குழந்தை பிறக்காததைப் பத்திக் கிண்டல் பண்றா. உங்களுக்கு ஒரு விஷயம் தெரியுமா?"னு அவ என்னை ஆழமாப் பாத்துக் கேட்டா.
என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னி நரம்பு தெறிக்கத் துடிக்க, நான் கன்ட்ரோல் பண்ண முடியாமப் பற்களைக் கடிச்சுக்கிட்டே, "எ... என்னடி?"னு கேட்டேன்.
"அவளுக்கு ரெண்டு குழந்தை இருக்கு. அதுல மூத்த குழந்தை மட்டும்தான் அவ புருஷனுக்குப் பொறந்தது. ரெண்டாவது... வேற எவன் கூடையோ இவ போய்ப் படுத்து... அதனால பெத்துட்டு வந்த குழந்தை. இது அவ புருஷனுக்கே தெரியும் வாத்தி! அவ குடும்ப லட்சணம் இப்படி அசிங்கமா இருக்க... அவ எனக்குக் குழந்தை இல்லாததைப் பத்திச் சொல்லலாமா? நான் என்ன அவள மாதிரி வேற ஒருத்தன் கூடப் போய்ப் படுத்துப் புள்ளையப் பெத்துட்டு வந்தேனா? தேவிடியா முண்ட..."
அவ அப்படி 'வேற ஒருத்தன் கூடப் போய்ப் படுத்துப் புள்ள பெக்குறதப் பத்தி' அவ்ளோ ஆபாசமாச் சொன்ன அடுத்த செகண்ட்... என் சுன்னி துடிச்சு, பேண்ட்டுக்குள்ளயே சுடச்சுடக் கஞ்சியக் கக்கிருச்சு. என் வீரியம் மொத்தமும் ஜட்டிக்குள்ள பிசுபிசுனு கொட்டுனது எனக்குத் தெரிஞ்சதும், நான் அப்படியே உடம்பு தளர்ந்து, மூச்சு வாங்க சேரைில சாஞ்சேன்.
"ஏங்க... என்ன ஆச்சு? ஏன் இப்படி நெளியுறீங்க?" மகா பதட்டமாக் கேட்டா.
"ஒ... ஒன்னும் இல்லடி. அவ தான் அப்படினு தெரியுமே... அவ பேசுறதை நீ ஏன் பெருசாப் பொருட்படுத்துற," நான் மூச்சு இரைக்க இரைக்க, சமாளிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன்.
"அடபோங்க..."னு அவ சலிச்சுக்கிட்டா.
"அப்போ... மரம் ஏறும்போ, உன் மாமா கீழ இருந்து பாக்குறது உனக்குத் தெரியுமா மகா?" நான் மறுபடியும் அதே பச்சையான கேள்வியைக் கேட்டேன். என் ஜட்டியில கஞ்சி இன்னும் ஊறிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
மகா இப்போ கோபம் கொஞ்சம் குறைஞ்சு, என்னைப் பாத்து ஒரு பெரிய பெருமூச்சு விட்டா.
"சாரிங்க... உங்களுக்கு நான் எந்தத் துரோகமும் பண்ணல. எதார்த்தமாப் பாத்து, அவருக்கு ஆசை வந்து சீக்கிரம் கல்யாணத்துக்கு ஓகே சொல்லுவாருனு ஒரு நப்பாசை தான். என்னைய மன்னிச்சுருங்க வாத்தி," அவ ரொம்பக் கெஞ்சலாச் சொன்னா.
நான் அவளையே பாத்தேன். என்னால ஒரு புருஷனா அவளுக்குக் குழந்தை குடுக்க முடியல. அவ தன்னுடம்பைத் தன் மாமாவுக்குக் காட்டுறதப் பாத்து, 'ஏன்டி காட்டுற'னு உரிமையாச் சத்தம் போட்டுச் சண்டை போடுற தகுதியும் எனக்கு இல்ல. என் பொண்டாட்டியோட உடம்பை இன்னொருத்தன் பாக்குறதப் பாத்து, நானே கை அடிக்காம ஜட்டியில கஞ்சி கக்குற அளவுக்குக் கேவலமான ஒரு கோழையா உக்காந்துட்டு இருக்கேன்.
"சரி... நீ கோபமா இருக்க. வெயில் வேற அதிகமா இருக்கு. நீ கொஞ்சம் படுத்துத் தூங்கு. நான் உன்னைய அப்புறம் எழுப்புறேன்," நான் சேரைில இருந்து தளர்வா எந்திரிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன்.
"என் மேல கோபமா இருக்கீங்களா வாத்தி?" அவ நான் அப்படிப் பண்ணதுக்கு லேசான குற்றவுணர்வோட கேட்டா.
நான் என்ன சொல்றதுனு தெரியாம அவளைப் பாத்தேன். என் உடம்புக்குள்ள என்ன ரியாக்ஷன் ஓடுதுனு எனக்கே புரியாதப்போ, நான் அவகிட்ட என்னனு சொல்ல முடியும்?
"நீ படு மகா... அப்புறம் பேசுவோம்,"னு சொல்லிட்டு நான் வேகமா ரூமை விட்டு வெளிய வந்தேன். என் ஜட்டி நனைஞ்சு, பிசுபிசுனு என் தொடைகளோட உரசுச்சு.
மகா சொன்ன அத்தனையும் கேட்டுத் தல சுத்திப் போய், ஹால்ல இருந்த சோஃபாவுல 'பொத்'துனு உக்காந்து, நடக்குற எல்லாத்தையும் வெறித்துப் பாத்து யோசிச்சுட்டு இருந்தேன்.
Posts: 72
Threads: 0
Likes Received: 48 in 38 posts
Likes Given: 115
Joined: Dec 2021
Reputation:
0
Great & excellent narration..
Keep posting updates.
•
Posts: 608
Threads: 0
Likes Received: 214 in 186 posts
Likes Given: 386
Joined: Sep 2019
Reputation:
2
•
Posts: 712
Threads: 0
Likes Received: 288 in 245 posts
Likes Given: 493
Joined: Oct 2019
Reputation:
1
Maha is going to turn a better bitch than eshu. This is a challenge to win for her.
•
Posts: 72
Threads: 0
Likes Received: 48 in 38 posts
Likes Given: 115
Joined: Dec 2021
Reputation:
0
காத்திருக்கிறோம் மகா மாமா காம வேட்டைக்கு.....
•
Posts: 510
Threads: 0
Likes Received: 272 in 230 posts
Likes Given: 318
Joined: Dec 2019
Reputation:
2
This impotent bastard should be punished badly.
•
Posts: 813
Threads: 0
Likes Received: 305 in 268 posts
Likes Given: 417
Joined: Sep 2019
Reputation:
0
•
|
