Incest அத்தை ஊரில் விவசாயம் (CFNM)

[Rudran]

அத்தை ஊரில் விவசாயம் (CFNM)

பாகம் -01 , பாகம் -02

வெயில் தகிக்கும் நகரத்து விடுதியிலிருந்து, பச்சை பசேலென விரிந்..ு கிடக்கும் என் அத்தை ஊருக்குள் நுழைந்த போதே மனதுக்குள் ஒரு ஜில்லென்று உணர்வு. நான் மதன், இருபது வயது அக்ரிகல்சர் மாணவன்.

புத்தகத்தில் படித்த விவசாயத்தை விட, மண்ணில் இறங்கி செய்யும் விவசாயத்தை அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தில் அத்தை ஊருக்கு கிளம்பி வந்துவிட்டேன்.

பேருந்து நிறுத்தத்தில் இறங்கியதும் என்னை வரவேற்றது கார்முகில் போன்ற தென்னந்தோப்புகளும், வரப்புகளில் நடக்கும் நாரைகளும் தான். மண் வாசனை மூக்கைத் துளைக்க, அத்தை வீட்டை நோக்கி நடந்தேன். தூரத்திலிருந்தே தெரிந்தது அந்த ஓட்டு வீடு. முன்னால் பெரிய முற்றம், அதில் காயப்போட்டிருந்த நெல் மணிகள் என அசல் கிராமத்துத் தோற்றம்.
"அத்தை...!" என்று குரல் கொடுத்தபடி உள்ளே நுழைந்தேன்.

வாசலில் எதையோ துடைத்துக் கொண்டிருந்த அத்தை, என்னை பார்த்ததும் முகமெல்லாம் பூரிக்க ஓடி வந்தாள். "அடடே... மதனா! வாடா கண்ணு... எப்போ கிளம்பி வந்த? மெலிஞ்சு போயிட்டயேடா," என்று பாசத்தோடு என் தலையை கோதி வரவேற்றாள்.

வயல் வெளியில் பகல் முழுக்க நின்ற உழைப்பு அவள் உடலில் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. 20 ஏக்கர் நிலத்தை ஒரு ஆளாக நின்று கவனிக்கும் வீரம் அவள் கண்களில் இருந்தது. விவசாய வேலைகளில் ஊறியதால் அந்த வயதிலும் அவள் உடல் கட்டுக்கோப்பாக, ஒரு நாட்டு கட்டை போல உறுதியாக இருந்தாள்.

வீட்டு வேலை, வெளி வேலை என ஓடிக்கொண்டே இருந்ததால் தன் ஆடையைப் பற்றி கூட கவலைப்படாமல், தோளில் கிடந்த மாராப்பை எடுத்து வியர்வையைத் துடைத்தபடி, "உள்ள போடா, உன் அக்காங்க ரெண்டு பேரும் உன்னைத்தான் எதிர்பார்த்துட்டு இருக்காங்க" என்றாள் எதார்த்தமான அன்புடன்.

உள்ளே நுழைந்ததும், "ஆகா... நம்ம அக்ரிகல்சர் ஆபிசர் வந்துட்டாரோ?" என்று கிண்டலாகக் கேட்டபடி வந்தனர் என் அத்தை மகள்கள். இருவரும் என்னை விட வயதில் மூத்தவர்கள் என்றாலும், அந்த ஊர் காற்றும் சத்தான உணவும் அவர்களை இளமைத் துடிப்புடன் வைத்திருந்தது.

"என்ன தம்பி, சிட்டிப் பையன் வயல்ல இறங்கி வேலை செய்ய முடியுமா? இல்ல வெயிலைப் பார்த்தே ஓடிடுவியா?" என்று பெரியவள் காமினி கண்ணடித்தாள்.

"அக்கா, அவன் படிச்ச படிப்புக்கு நம்ம தென்னை மரத்துல எப்போ இளநீர் வரும்னு கரெக்டா சொல்லுவான், பாருங்களேன்!" என சின்னவள் பாமினி கூற. இருவரும் என்னைச் சூழ்ந்து கொண்டு கேலி செய்யத் தொடங்கினர்.

அவர்களின் அந்த கிராமத்து அழகும், கள்ளமில்லாத சிரிப்பும், கிண்டலும் அந்தச் சூழலை இன்னும் அழகாக்கின.

"நீங்க வேணா பாருங்கக்கா, இந்த லீவு முடியறதுக்குள்ள உங்க 20 ஏக்கர் நிலத்தையும் நான் ஒரு கை பார்த்துட்டு தான் போவேன்!" என்று நான் சவால் விட, அத்தை சிரித்துக் கொண்டே தட்டில் சூடாகப் பணியாரங்களை எடுத்து வந்தாள்.

மறுநாள் காலை, அத்தையோடு வயலுக்குக் கிளம்பினேன். நகரத்து விடுதியில் பழகிய அதே அலட்சியத்தில், ஒரு மெல்லிய டீ-சர்ட் மற்றும் தளர்வான லோயர் மட்டும் அணிந்து கொண்டேன். உள்ளாடை அணியும் பழக்கம் அப்போது இல்லாததால், காற்றோட்டமாக இருக்கும் என்ற எண்ணத்தில் அப்படியே கிளம்பிவிட்டேன்.

நடக்கும்போது கால்களுக்கிடையே உரசிய அந்த மெல்லிய துணி, வயல்வெளியின் குளிர்ந்த காற்று படும்போது ஒருவித புது உணர்வைத் தந்து எனது தடியை விரைக்க செய்தது..

நாங்கள் 20 ஏக்கர் நிலத்தின் ஒரு பகுதிக்குச் சென்றபோது, அங்கே நாற்று நடும் வேலை மும்முரமாக நடந்து கொண்டிருந்தது. அத்தையின் தோழிகள் ஐந்து பேர் அங்கே வந்திருந்தார்கள். அத்தை என்னை அவர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தினாள்.

"இவன் என் தம்பி மகன் மதன்... சிட்டியில அக்ரிகல்சர் படிக்கிறான். இன்னைக்கு நம்மகூடச் சேர்ந்து சேத்துல இறங்கப் போறான்!" என்று பெருமையாகச் சொன்னாள். அந்தப் பெண்கள் அனைவரும் என்னை ஒருவித குறும்புப் பார்வையோடு பார்த்தனர்.

அவர்கள் அனைவரும் வேலை வசதிக்காகத் தங்கள் சேலைகளை முழங்கால் வரை மடித்து, வேட்டி போலக் கட்டியிருந்தனர். குனிந்து நாற்று நடும்போது, அவர்களின் வலிமையான மற்றும் மினுங்கும் தேக்கு நிறத் தொடைகள் சூரிய ஒளியில் மின்னின. சேற்றில் கால் பதித்து அவர்கள் நடக்கும்போது அந்தத் தசைப்பிடிப்புகள் எனக்குள் ஒரு விசித்திரமான கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தின.

நாற்று நடும்போது ஏற்படும் உடல் உழைப்பின் களைப்பால், அவர்கள் அணிந்திருந்த மாராப்புச் சேலைகள் மெல்ல விலகித் தளர்ந்திருந்தன. வியர்வையில் நனைந்த அந்தச் சேலைகள் உடலோடு ஒட்டிக் கொண்டிருக்க, அவர்களின் முலைகள் பாதியளவு அப்பட்டமாகத் தெரிந்தன. அத்தை உட்பட அனைவருமே வேலையில் மூழ்கியிருந்ததால், தங்கள் ஆடைகள் விலகுவதைப் பற்றி எந்தக் கவலையுமின்றி எதார்த்தமாக இருந்தார்கள்.

"மதன்... அங்கே இருக்குற நாத்துக் கட்டுகளை எடுத்து இங்க வீசுடா!" என்று அத்தை குரல் கொடுத்தாள்.
நான் சேற்று வரப்பில் நின்றுகொண்டு, அந்தப் பெண்கள் வேலை செய்யும் இடத்திற்கு நாற்றுகளைத் தூக்கி வீசத் தொடங்கினேன். ஒவ்வொரு முறை நான் குனிந்து நாற்றை எடுக்கும்போதும், என் லோயர் மெல்லியதாக இருப்பதால் என் உடல்வாகு அவர்களுக்குத் தெரிந்துவிடுமோ என்ற தயக்கம் ஒருபுறம் இருந்தாலும், அவர்களின் அந்த இயற்கையான அழகை ரசிப்பதில் என் கண்கள் லயித்திருந்தன.

அந்தப் பெண்கள் நாற்று நடும்போது எழும் 'சலக் சலக்' சத்தமும், அவ்வப்போது அவர்கள் என்னைச் சீண்டும் விதமாகச் சிரிக்கும் சிரிப்பும் அந்த வயல்வெளியையே ஒரு காதல் நிலமாக மாற்றியது. வியர்வை வழிய அவர்கள் வேலை செய்வதைப் பார்க்கும்போது, புத்தகத்தில் படித்த விவசாயத்தை விட இது எவ்வளவு ரசனையானது என்று எனக்குப் புரிந்தது.

வரப்பில் நின்றபடி நாத்துக் கட்டுகளை வீசிக் கொண்டிருந்த எனக்கு, ஒரு கட்டத்தில் தூரம் அதிகமாகவே, வேறு வழியின்றி வயலுக்குள் இறங்க வேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டது. சேற்றில் இறங்கினால் என் லோயர் நனைந்துவிடுமே என்ற கவலையில், அதை முடிந்தவரை முழங்காலுக்கு மேல் சுருட்டி விட்டுக் கொண்டேன். உள்ளாடை அணியாததால், லோயரைச் சுருட்டும் போது ஒருவித தயக்கம் இருந்தாலும், வேலையின் அவசரத்தில் மெல்லச் சேற்றுக்குள் காலை வைத்தேன்.

"வாடா தம்பி... சேத்துல கால் வச்சாதான் விவசாயம் பழகும்!" என்று அத்தை உற்சாகப்படுத்தினாள்.
ஆனால், சேற்றில் கால் பதித்து நடப்பது நான் நினைத்தது போல எளிதாக இல்லை. ஒவ்வொரு முறை காலைத் தூக்கி வைக்கும் போதும், சேற்றின் பிடிமானத்தால் லோயர் மெல்ல மெல்ல நழுவி கீழே இறங்கியது. நான் ஒரு கையில் நாத்துக் கட்டைப் பிடித்துக்கொண்டு, மறு கையால் அடிக்கடி லோயரை மேலே இழுத்துச் சுருட்டி விட்டுக் கொண்டிருந்தேன்.
இதைப் பார்த்த அத்தையின் தோழிகள் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துச் சிரித்துக் கொண்டனர்.

"என்ன தம்பி... ஒரு கையில வேலையைச் செய்யுறதா, இல்ல ஒரு கையில மானத்தைக் காப்பத்தறதா?" என்று ஒரு அத்தை தோழி வாய்விட்டுச் சிரிக்க, அங்கிருந்த மற்ற நால்வரும் கலகலவெனச் சிரித்தனர்.

அத்தை என் பக்கம் வந்து, "ஏன்டா மதன்... இந்த மாதிரி டவுசர் எல்லாம் போட்டுக்கிட்டு வயல்ல இறங்குனா சரிப்பட்டு வருமா? இதுக்குன்னு ஒரு ரூல்ஸ் இருக்குடா தம்பி," என்றாள் புன்னகையோடு.

"என்ன அத்தை சொல்றீங்க? இது கம்பர்டபிளா இருக்குமேன்னு தான் போட்டேன்," என்று நான் அப்பாவியாக முழிக்க, இன்னொரு தோழி இடைமறித்தாள்.

"தம்பி... நாங்கெல்லாம் பாரு, சேலையை எப்படிக் கட்டியிருக்கோம்னு? அப்போதான் சேத்துல காலைத் தூக்கி வைக்க வசதியா இருக்கும். நீயும் ஊர்க்காரப் பசங்க மாதிரி கோவணத்தைக் கட்டிக்கிட்டு, வெறும் மேலோட இறங்குனாத்தான் வேலை ஓடும். இல்லேன்னா இந்தத் துணி உனக்கு இடைஞ்சலாத்தான் இருக்கும்," என்று அவர்கள் பூடகமாகச் சொல்லிச் சிரித்தனர்.

அவர்கள் எதைச் சொல்கிறார்கள், ஏன் அப்படிச் சிரிக்கிறார்கள் என்று புரியாமல் நான் திருதிருவென முழித்தேன்.

"அது என்ன... கோவணமா? அது பழங்காலத்து முறையாச்சே அத்தை," என்று நான் சொல்ல,
"பழங்காலமா இருந்தாலும், அதுல இருக்குற சௌகர்யம் வேற எதுலயும் வராதுடா. மதியம் வீட்டுக்கு வந்ததும் அத்தை உனக்குச் சொல்லித்தர்றேன்," என்று அத்தை கண் சிமிட்டினாள்.
மதிய வெயில் உச்சிக்கு வர, அவர்கள் வேலை செய்யும் வேகம் குறையவில்லை. வியர்வையில் நனைந்த அவர்களின் உடல்களும், மாராப்பு விலகித் தெரிந்த அந்த எதார்த்தமான  முலை அழகும் என் கவனத்தை அடிக்கடி சிதறடித்தன. லோயரைச் சரி செய்வதா அல்லது அவர்களின் அழகைப் பார்ப்பதா என்ற தவிப்பிலேயே மதியம் வரை பொழுது ஓடியது.

பசி வயிற்றைக் கிள்ள, "சரி... எல்லாரும் கரையேறுங்க, சாப்பாடு கொண்டு வந்தாச்சு!" என்று அத்தை குரல் கொடுத்தாள்.

வயல் வரப்பில் இருந்த பெரிய ஆலமரத்தடிக்கு அனைவரும் சென்றோம். அங்கே வீசிய மெல்லிய காற்று உடலுக்கு இதமாக இருந்தது. வேலை செய்த களைப்பில் அத்தையின் தோழிகள் ஒவ்வொருவராகத் தங்கள் மாராப்பை எடுத்து முகத்திலும் கழுத்திலும் வழிந்த வியர்வையைத் துடைத்துக் கொண்டனர்.

 வெயிலின் உக்கிரம் தாங்காமல், சிலர் தங்கள் ஜாக்கெட்டின் மேல் இரண்டு கொக்கிகளைத் தளர்த்தி விட்டு, கைகளால் விசிறிக் கொண்டு காற்று வாங்கினர்.
அவர்கள் அப்படி அமர்ந்திருந்தபோது, தளர்ந்திருந்த சேலைகளுக்கு இடையே அவர்களின் பாதி முலைகள் எதார்த்தமாகத் தெரிந்தன. அந்த ஊர் வெயிலுக்கு அது அவர்களுக்குப் பழகிப்போன ஒன்றாக இருந்தது. ஊர் கதைகளையும், கிசுகிசுக்களையும் பேசியபடி ஒருவருக்கொருவர் சிரித்துக் கொண்டு தங்கள் உடல் அலுப்பை ஆற்றிக் கொண்டனர்.

அத்தை ஒரு பெரிய பாத்திரத்தில் கொண்டு வந்திருந்த மோர் கலந்த குளிர்ந்த கம்மங்கூழைக் கரண்டியால் மொண்டு கொடுத்தாள். அந்த வெயிலுக்கு அந்த மோர் கூழ் அமிர்தமாக இருந்தது. "என்னடா மதன்... உங்க ஊர் ஏசி காத்தை விட இந்த மரத்தடி நிழலும், இந்தக் கூழும் தேவலையா?" என்று ஒரு அத்தை தோழி கேட்க, நான் சிரித்துக் கொண்டே தலையசைத்தேன்.

எல்லாரும் சாப்பிட்டு முடித்ததும், அத்தை என் பக்கம் திரும்பினாள். "மதன்... இப்படியே இந்தத் துணியைப் பிடிச்சுக்கிட்டே இருந்தா உன்னால வேலை செய்ய முடியாது. நீ ஒண்ணு பண்ணு... நான் கொண்டு வந்திருக்கிற அந்தப் பழைய வேட்டித் துணியை எடுத்துக்கோ. உனக்கு ஒரு முறையான 'கோவணம்' கட்டிவிடுறேன். அப்போதான் அக்ரிகல்சர் படிக்கிற உனக்கு உண்மையான விவசாயம் புரியும்," என்றாள் தீர்க்கமாக.

"அத்தை... அது எப்படின்னு தெரியலையே," என்று நான் தயங்க, அங்கிருந்த தோழிகள் அனைவரும் கலகலவெனச் சிரிக்கத் தொடங்கினர்.

"அடடா... நம்ம சிட்டிப் பையனுக்கு அத்தையே கோவணம் கட்டிவிடப் போறாங்களா? இதைப் பார்க்காம நாங்க போவோமா?" என்று ஒருத்தி கேலி செய்தாள்.

"ஏன்டி... அத்தை கட்டுனா தான் அவனுக்குப் பிடிக்கும் போல! நாங்க வேணா வந்து ஹெல்ப் பண்ணட்டுமா மதனு?" என்று இன்னொருத்தி கண்ணடிக்க, என் முகம் வெட்கத்தில் சிவந்தது.

அத்தை ஒரு துணிப்பையிலிருந்து ஒரு நீளமான வெள்ளை துணியை எடுத்தாள். "எல்லாரும் ஓரமாப் போங்கடி... பையனைப் போட்டு இப்படிப் படுத்தாதீங்க," என்று அவர்களை அதட்டிவிட்டு, என்னை மரத்தின் பின்புறம் வரச் சொன்னாள்.

உள்ளாடை அணியாமல் இருந்த எனக்கு, அந்தப் பெண்களின் கேலிப் பேச்சுகளுக்கு நடுவே அத்தையிடம் அந்தப் பழைய பாரம்பரிய ஆடைக்கு மாறுவது ஒரு புதிய அனுபவமாக அமையும் என்று தோன்றியது.

அத்தை அந்த நீளமான துணியுடன் என்னை மரத்தின் மறைவிற்கு அழைத்தாள். தோழிகளின் கேலிச் சிரிப்பு தூரத்தில் கேட்டுக் கொண்டிருந்தாலும், என் இதயம் படபடவென அடித்துக் கொண்டது. "இந்த லோயரை கழட்டிட்டு நில்லுடா மதன், அப்போதான் இதைச் சுத்த முடியும்," என்றாள் அத்தை மிக இயல்பாக.

“அத்தை எனக்கு வெக்கமா இருக்கு அத்த உங்க முன்னாடி நா எப்புடி துணி போடாம நிக்குறது” என்று கூறினேன்.. அத்தை என்னை முறைத்து விட்டு “விவசாயம் செய்யனும்னா ஒருசில விஷயங்கள விட்டுடனும் அதுல மொத விஷயம் இந்த வெக்கம்” என்று என் கண்ணத்தை கிள்ளினாள்..

விடுதியில் கூட இப்படி ஒரு சூழலில் நான் நின்றதில்லை. மெல்ல என் லோயரைத் தளர்த்தி கீழே இறக்கினேன். நான் உள்ளாடை அணியவில்லை என்பதை அத்தை அப்போதுதான் கவனித்தாள். என் ஆடை முழுவதுமாகக் கலைந்த அந்த நொடி, அந்தத் திறந்தவெளியில் முற்றிலும் நிர்வாணமாக நின்றபோது ஒருவிதக் கூச்சமும், அதே சமயம் ஒரு காட்டுத்தனமான சுதந்திர உணர்வும் என்னைத் தொற்றிக் கொண்டது.

என் உடம்பைப் பார்த்த அத்தை ஒரு கணம் அப்படியே உறைந்து போனாள். சிறுவயதில் பார்த்த மதன் இப்போது இல்லை.

 அக்ரிகல்சர் படிப்பின் களப்பணிகளால் என் உடல் கட்டுக்கோப்பாக மாறியிருந்தது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அத்தையின் அந்த நெருக்கமும், அங்கிருந்த பெண்களின் பேச்சும் தந்த கிளர்ச்சியில் என் ஆண்மை துடிப்புடன் எழும்பியிருந்தது.
அத்தை இவ்வளவு பெரிய வளர்ச்சியை என்னிடம் எதிர்பார்க்கவில்லை போலும். அவள் கண்கள் ஒரு நிமிடம் அகல விரிந்து என் தடியைப் பார்த்தன.

 "அடப்பாவி... என்னடா இவ்வளவு பெருசா வளர்ந்து நிக்குது?" என்று அவள் அறியாமலேயே முணுமுணுத்தாள். அவள் முகத்தில் ஒருவித அதிர்ச்சியும், அதே சமயம் ஒரு பெண்ணிற்கே உரிய மெல்லிய ரசனையும் தெரிந்தது.

உடனே சுதாரித்துக் கொண்ட அத்தை, "சரி சரி... இப்படித் தடியை தூக்கிட்டு நிக்காதே, அப்புறம் அவளுங்க இத பார்த்தா சும்மா விடமாட்டாளுங்க," என்று சிரித்துக் கொண்டே கிண்டல் செய்தாள்.

அவள் அந்த நீளமான துணியின் ஒரு முனையை என் கால்களுக்கு இடையே கொடுத்துப் பிடிக்கச் சொன்னாள். அவள் குனிந்து என் இடுப்பில் துணியைச் சுற்றும் போது, அவளது கைகள் எதார்த்தமாக என் விரைத்த தடியின் மீது பட்டன. அந்தத் தீண்டல் என் உடலில் மின்சாரத்தைப் பாய்ச்சியது.

விரைத்து நின்ற என் தடியை அந்தத் துணிக்குள் அடக்க அத்தை பெரும்பாடுபட்டாள். "இது என்னடா... இவ்வளவு வேகமா துடிக்குது? அடங்கவே மாட்டேங்குதே," என்று சொல்லிக் கொண்டே, தன் மென்மையான விரல்களால் அதை மெல்ல அழுத்தி துணிக்குள் வைத்து இறுக்கிக் கட்டினாள். அவளது மூச்சுக்காற்று என் அடிவயிற்றில் பட்டது எனக்குள் ஒரு புதிய உலகத்தைத் திறந்து காட்டியது.

ஒருவழியாகக் கோவணம் கட்டி முடிக்கப்பட்டது. இப்போது நான் ஒரு அசல் கிராமத்து விவசாயியைப் போல உணர்ந்தேன். கைகள் கால்கள் முழுவதுமாகத் திறந்திருக்க, அந்த ஆடை தரும் சௌகர்யம் அலாதியாக இருந்தது.

"இப்போ போடா... இப்போ உன்னை யாராலும் தடுக்க முடியாது," என்று அத்தை என் முதுகில் தட்டிக் கொடுத்தாள். நான் மரத்தின் மறைவில் இருந்து வெளியே வந்தபோது, அத்தையின் தோழிகள் என்னை ஒரு வீரனைப் பார்ப்பது போலப் பார்த்து விசிலடித்தனர்.

     -:தொடரும் 

[raj47770]

sema start

[samns]

Nice Start please continue a long and fantastic story

[Rudran]

அத்தை ஊரில் விவசாயம் (CFNM)

பாகம் -02

மரத்தடியிலிருந்து நான் கோவணம் மட்டும் அணிந்து வெளியே வந்தபோது, அத்தையின் தோழிகளின் கண்கள் மொத்தமும் என் மீதுதான் இருந்தது. நகரத்து ஜிம்முக்குப் போய் ஏற்றிய என் உடற்கட்டும், கோவணத்தில் இறுக்கமாகத் தெரிந்த என் பூலின் துருத்தலும் அவர்களை ஒரு நிமிடம் பேச்சற்றுப் போகச் செய்தது.

"என்னடி அத்தைக்காரி... உன் வீட்டுக்கு வந்த காள மாடு நல்லா திடகாத்திரமா தான் இருக்கு!" என்று ஒருத்தி ஆரம்பிக்க, அரங்கம் கலகலவெனச் சிரிப்பில் நனைந்தது.

"அடியே... உன்னோட மருமகன் கோவணம் கட்டுன அழகைப் பாருங்களேன். துணிக்குள்ள அடங்காம ஏதோ ஒண்ணு எட்டிப் பார்க்குதே... அது என்ன அக்ரிகல்சர் படிப்புல சொல்லிக் கொடுத்த புது விதையா?" என்று ஒருத்தி இரட்டை அர்த்தத்தில் கேட்க, அத்தை முகம் சிவந்து சிரித்தாள். "போங்கடி... பையனைப் போட்டு இப்போவே இப்படி வறுத்தெடுக்காதீங்க," என்று அத்தை என்னை சமாதானப்படுத்த முயன்றாலும், அவள் கண்களிலும் ஒரு பெருமிதம் தெரிந்தது.

வேலை மீண்டும் தொடங்கியது. ஆனால் இப்போது சூழலே மாறியிருந்தது. வெயிலின் தாக்கம் தாங்க முடியாமல், அத்தையின் தோழிகள் அனைவரும் தங்கள் மாராப்புச் சேலையை முற்றிலுமாக எடுத்து இடுப்பில் சுற்றித் கட்டிக் கொண்டனர். இப்போது அவர்கள் வெறும் ஜாக்கெட் மற்றும் பாவாடையுடன், எந்தவித மறைப்பும் இன்றி எதார்த்தமாகத் தெரிந்தனர்.

அவர்கள் குனிந்து நாற்று நடும்போது, வியர்வையில் நனைந்த ஜாக்கெட் உடலோடு ஒட்டிக் கிடந்தது. ஒவ்வொரு முறை அவர்கள் கைகளை அசைத்து நாற்றை நடும்போதும், அவர்களின் முலைகள் தாளத்திற்கேற்ப குலுங்குவதும், சேறு தெளித்த அந்த உடம்பும் என் கண்ணுக்கு ஒரு காவியமாகத் தெரிந்தது.

நான் நாற்றுக் கட்டுகளைத் தூக்கிக் கொண்டு சேற்றுக்குள் இறங்கிய போது, சேறு என் கால்களிலும், தொடைகளிலும், மெல்ல என் கோவணத்தின் ஓரங்களிலும் ஒட்டிக் கொண்டது. ஈரமான சேறு என் உடலில் படும்போது ஏற்பட்ட ஜில்லிப்பும், பெண்களின் அந்த மேலாடையற்ற தோற்றமும் எனக்குள் பெரும் கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தின.

கோவணத்திற்குள் இருந்த என் தடி, அத்தையின் தோழிகள் ஒவ்வொரு முறை என்னைப் பார்த்துச் சிரிக்கும்போதும் மேலும் விடைத்துக் கொண்டது. துணியின் வழியே அது புடைத்துக் கொண்டு நிற்பதை அவர்கள் கவனித்துவிட்டார்கள் என்பது அவர்களின் கேலிப் பேச்சில் புரிந்தது.

"ஏன் தம்பி... நாத்து நடும்போது இப்படி விறைப்பா இருந்தா குனிய முடியுமா? கொஞ்சம் தண்ணியத் தெளிச்சு அதைக் குளிர்ச்சி பண்ணுடா!" என்று ஒருத்தி சிரித்தபடியே என் மீது சேற்றை வாரி இறைத்தாள்.

என் உடல் முழுவதும் ஆங்காங்கே சேறு படிந்து, வியர்வை வழிய, அந்தப் பெண்களின் வளைவுகளையும் குலுக்கல்களையும் ரசித்துக் கொண்டே நான் வேலை செய்த அந்த மதியத் தருணம், எந்த ஒரு ஏசி அறையிலும் கிடைக்காத ஒரு சுகமான அனுபவமாக எனக்குள்  பதிந்தது.

மணி நான்கைத் தாண்டியிருந்தது. வெயிலின் தாக்கம் குறைந்து இதமான காற்று வீசத் தொடங்கியது. "சரிடி... மீதி இருக்கிறதை மாரியும் மதனும் பார்த்துப்பாங்க, நாங்க கிளம்புறோம்," என்று சொல்லிவிட்டு அத்தையின் தோழிகள் விடைபெற்றனர். போகும்போது கூட, "மதனா... இன்னைக்கு ராத்திரி தூக்கம் வருமா, இல்ல கோவணம் கட்டுன ஞாபகமே இருக்குமா?" என்று ஒரு அத்தை தோழி கிண்டலாகக் கேட்டுவிட்டுச் சிரித்துக் கொண்டே சென்றாள்.

இப்போது அந்தப் பெரிய வயலில் நானும் அத்தையும் மட்டுமே. மீதமிருந்த நாற்றுகளை நடுவதற்காக இருவரும் சேற்றில் இறங்கினோம். அத்தை தன் சேலையை இன்னும் நன்றாகத் தூக்கிக் கட்டிக்கொண்டு குனிந்து வேலை செய்ய, நான் அவளுக்கு உதவியாக நாற்றுகளை எடுத்துக் கொடுத்தபடி இருந்தேன்.

அப்போது, தூரத்தில் சிரிப்புச் சத்தம் கேட்டது. நிமிர்ந்து பார்த்தால், அத்தை மகள்கள் இருவரும் கைகளில் காபி தூக்குகளுடன் வரப்பில் வந்து கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் அருகில் வரும் வரை நான் கவனிக்கவில்லை. ஆனால், என்னை இந்தக் கோவணக் கோலத்தில் பார்த்ததும் அவர்கள் அப்படியே சிலையாக நின்றுவிட்டனர்.

"அடியேய்... இது நம்ம மதனா? இல்ல வேற யாராவது ஊர்க்காரப் பயலா?" என்று காமினி ஆச்சரியத்தில் கண்கள் விரியக் கேட்டாள்.

பாமினி என் உடலை மேலிருந்து கீழ் வரை ஒருவிதப் புதுப் பார்வையோடு ரசித்தாள். "சிட்டிப் பையன் இப்போ அசல் கிராமத்து காளையா மாறிட்டான் போல அக்கா! இந்தத் தோளு, இந்த உடம்பு... கோவணம் அவனுக்கு அம்புட்டு அழகா இருக்கு," என்று அவள் வெளிப்படையாகவே வர்ணிக்க, எனக்குக் கூச்சத்தில் முகம் சிவந்தது.

இருவரும் சேற்று வரப்பில் அமர்ந்து கொண்டு என்னைக் கலாய்க்கத் தொடங்கினர். "என்ன மதன்... அக்ரிகல்சர் காலேஜ்ல இப்படித்தான் டிரஸ் பண்ணச் சொல்லிக் கொடுப்பாங்களா? இல்ல எங்க அம்மா உன்னை இப்படி மாத்திட்டாளா?" என்று காமினி கேட்க, அத்தை சிரித்துக் கொண்டே, "அவனுக்கு அதுதாண்டி வசதியா இருக்குன்னு சொன்னான்," என்று வக்காலத்து வாங்கினாள்.

"ஆமா ஆமா... வசதிதான்! ஆனா அந்தப் புடைப்பைப் பார்த்தா அந்தத் துணி பாவம்னு தோணுது," என்று பாமினி என் கோவணத்தின் வழியே துருத்திக் கொண்டிருந்த என் ஆண்மையைப் பார்த்துச் சுட்டிக்காட்ட, அங்கிருந்த சூழலே சூடானது.

நான் அவர்களின் கிண்டலில் இருந்து தப்பிக்க, இன்னும் வேகமாக வேலை செய்யத் தொடங்கினேன். குனிந்து நிமிர்ந்து நாற்று நடும்போது, சேற்றில் கால் சிக்கித் தடுமாறினேன். அத்தை அவசரமாகக் கட்டியிருந்த அந்தக் கோவணம், சேற்றின் ஈரத்தாலும் என் வேகமான அசைவுகளாலும் மெல்லத் தளர்ந்திருந்தது எனக்குத் தெரியவில்லை.

ஒரு கட்டத்தில், நான் ஒரு பெரிய நாற்றுக் கட்டை எடுக்கக் குனிந்தபோது, இடுப்பில் இருந்த முடிச்சு மெல்லச் சரிந்து கோவணம் முற்றிலும் அவிழ்ந்து சேற்றுக்குள் விழுந்தது. ஆனால், வேலையின் மும்முரத்தில் நான் அதை உணரவே இல்லை.

முற்றிலும் நிர்வாணமாக, என் பின்னழகு அப்பட்டமாகத் தெரிய நான் குனிந்து வேலை செய்வதைக் கண்ட அத்தை மகள்கள் இருவரும் ஒரு நிமிடம் அதிர்ச்சியில் உறைந்து, பின் வாயைப் பொத்திக் கொண்டு சிரித்தனர். அத்தை அதைப் பார்த்துவிட்டு, "அடேய் மதனு ... நில்லுடா!" என்று கத்தினாள்.

அந்த நடு வயலில், மாலை நேரத்துச் சூரியன் மெல்ல மறைந்து கொண்டிருந்த வேளையில், நான் முற்றிலும் நிர்வாணமாக நின்ற அந்தத் தருணம் என் வாழ்நாளில் மறக்க முடியாத ஒன்று. அத்தை கத்திய பிறகுதான், என் இடுப்பில் இருந்த அந்த மெல்லிய பாரம் குறைந்திருப்பதை நான் உணர்ந்தேன். சட்டென்று கீழே குனிந்து பார்த்தபோது, அத்தை எனக்கு ஆசையாகக் கட்டிவிட்ட கோவணம் சேற்றுக்குள் ஒரு பாம்பைப் போலச் சுருண்டு கிடந்தது.

"ஐயோ!" என்று வாய்விட்டுக் கத்தியபடி, கையில் இருந்த நாற்றுக் கட்டுகளை அப்படியே சேற்றில் போட்டேன். என் உடல் முழுவதும் ஒரு மின்னல் தாக்கியது போன்ற உணர்வு. அத்தை மகள்கள் இருவரும் சில அடி தூரத்தில்தான் நின்றிருந்தார்கள். அவர்களின் கண்கள் அப்பட்டமாக என் மீது படிந்திருப்பதை உணர்ந்தபோது, எனக்குப் பூமி பிளக்காதா, அதற்குள் ஒளிந்து கொள்ள மாட்டோமா என்று தோன்றியது.

உடனடியாக என் இரு கைகளையும் வைத்து என் ஆண்மையை மறைக்க முயன்றேன். ஆனால், மதியத்திலிருந்து அந்தப் பெண்களின் கிண்டல் பேச்சுகளாலும், அந்தச் சூழலாலும் விடைத்து நின்ற என் தடி, என் உள்ளங்கைகளுக்குள் அடங்க மறுத்தது. விரல்களுக்கு இடையேயும், கைகளின் ஓரங்களிலும் அது துருத்திக் கொண்டு நின்றது.

நான் பதற்றத்தில் தவிப்பதைக் கண்டு அத்தை மகள்கள் இருவரும் வாய் விட்டு சிரித்தனர்.

காமினி "ஏன்டா மதன்... இவ்வளவு நேரம் 'விவசாயம்' பண்ணிட்டு இப்போ எதுக்குடா மறைக்கிற? அத்தை கத்துற வரைக்கும் உனக்குத் தெரியவே இல்லையா?" என்று முகத்தைச் சிவக்க வைத்துக்கொண்டு கேட்டாள்.

பாமினி அவளது பார்வை மட்டும் என் கைகளையும் மீறித் தெரிந்த விரைத்த குஞ்சுமணி மீதுதான் நிலைத்திருந்தது. "அக்கா... சிட்டிப் பையன் ரொம்ப 'ஸ்ட்ராங்'தான் போல! கைக்குள்ள கூட அடங்க மாட்டேங்குதே," என்று அவள் குறும்பாகச் சொல்ல, என் காது மடல்கள் கூட வெட்கத்தில் சூடாகிப் போயின.

அத்தை மட்டும் பதறாமல், "அடப் போங்கடி... பையனைப் போட்டு இப்படிப் படுத்தாதீங்க. மதன்... இங்க வாடா, இப்படி வந்து வரப்புல உட்காரு," என்று சொல்லிக்கொண்டே சேற்றுக்குள் கிடந்த அந்தத் துணியை எடுத்தாள்.

நான் கைகளால் மறைத்தபடியே, கால்களைச் சேர்த்துக் கொண்டு குறுகிப் போய் அவளிடம் சென்றேன். அந்த திறந்தவெளியில், அத்தை மற்றும் இரு அக்காக்களுக்கு முன்னால் நான் நிர்வாணமாக நின்றது என் வெட்கத்திற்க்கும கூச்சத்திற்கும் இடையிலான ஒரு விசித்திரமான போராட்டமாக இருந்தது. என் உடல் முழுவதும் வழிந்த வியர்வையும், ஆங்காங்கே ஒட்டியிருந்த சேறும் அந்த மாலையில் ஒரு விதமான காம உணர்வையும், என் மனதுக்குள் விதைத்தது.
"கையை எடுடா... அப்போதானே இதைக் கழுவிட்டு மறுபடியும் கட்ட முடியும்," என்று அத்தை அதிகாரமாகச் சொன்னபோது, நான் வேறு வழியின்றி மெல்லக் கைகளை எடுத்தேன். அந்த ஒரு நொடி, என் முழு வளர்ச்சியடைந்த அந்த உறுப்பு அவர்கள் மூவர் முன்னிலையிலும் விடைத்து நின்றது. அவர்கள் மூவரின் கண்களிலும் தெரிந்த அந்த வியப்பும், ரசனையும் எனக்குள் ஒருவிதமான பெருமிதத்தையும், அதே சமயம் அடக்க முடியாத கூச்சத்தையும் தந்தது.

நான் நிமிர்ந்து பார்க்க, அங்கே அத்தை மகள்கள் இருவரும் முகம் சிவக்க என் நிர்வாணத்தை ரசித்துக் கொண்டே சிரிப்பதைக் கண்டு, நான் அப்படியே உறைந்து போனேன்.

மாலை நேரத்துச் சிவந்த அந்தி வெளிச்சத்தில், என் விறைத்த குஞ்சு மணி துடிப்புடன் நின்றது. அத்தை மற்றும் அவளது மகள்களுக்கு முன்னாள் எந்த ஒரு மறைப்பும் இன்றி அம்மணமாக நின்றேன். எனது விரைத்த தடி அவர்களுக்கு முன்னால் ஆடி கொண்டிருந்தது..

அத்தை குனிந்து, துணியின் ஒரு முனையை என் கால்களுக்கு இடையே கொடுத்து இழுத்தாள். அப்போது என் தடி துணிக்குள் அடங்காமல் அடம் பிடிக்க, அத்தை சற்றும் தயக்கமின்றித் தன் மென்மையான உள்ளங்கையால் அதை அப்படியே பற்றிப் பிடித்து, துணிக்குள் அழுத்தித் தள்ளினாள்.

அவளது கைச்சூடு என் மீது பட்டதும் நான் ஜிவ்வென்று ஒரு அதிர்வை உணர்ந்தேன். இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த அத்தை மகள்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்துச் சிரித்துக்கொண்டனர்.

"அக்கா... அம்மா எவ்வளவு லாவகமா பிடிச்சு உள்ள தள்ளுறாங்க பாரு! அதுக்குத்தான் அம்மாவுக்கு அவ்வளவு எக்ஸ்பீரியன்ஸ் போல," என்று பாமினி சொல்ல, காமினி "ஆமாடி... பாவம் மதன், அம்மா கையில மாட்டிட்டு முழிக்கிறான் பாரு," என்று கண்ணடித்தாள். என் தடி அத்தையின் பிடிக்குள் ஒரு நிமிடம் துடித்து அடங்கியதை அவர்கள் இருவரும் ரசித்துக்கொண்டே கேலி செய்தனர்.

அத்தை கோவணத்தை இறுக்கிக் கட்டிவிட்டு, "நேரமாச்சுடா... நான் போய் பால் கறக்கணும். மதன் , இன்னும் கொஞ்சம் தான் நாத்து இருக்கு, அதை நட்டுட்டு வந்துடு. உனக்குத் துணையா இவங்க ரெண்டு பேரும் இங்கயே இருக்கட்டும்," என்று சொல்லிவிட்டு விறுவிறுவென வீட்டுக்குக் கிளம்பினாள்.

அத்தை மறைந்ததும், அந்தப் பெரிய வயலில் நானும் அந்த இரு அழகிகளும் மட்டுமே. அவர்கள் இருவரும் வரப்பில் அமர்ந்து கொண்டு, கால்களை ஆட்டியபடி என்னையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.

"என்ன மதன்... அம்மா இருக்கும்போது ரொம்ப அடக்கமா இருந்த மாதிரி தெரிஞ்சது? இப்போ என்ன இப்படித் துடிக்குது?" என்று பாமினி எழுந்து வந்து, சேற்றுக்குள் இறங்கி என் அருகே வந்தாள்.

காமினி வரப்பிலிருந்தே, "மதன் ... நீ அக்ரிகல்சர் படிக்கிறவன் தானே? செடிக்குத் தண்ணி ஊத்துற மாதிரி, உன் கோவணம் நனையாம பார்த்துக்கோ... ஏன்னா அது மறுபடியும் அவிழ்ந்தா, இப்போ அம்மா இல்ல கட்டி விட," என்று கிண்டலாகச் சொன்னாள்.

பாமினி என் அருகே வந்து, நான் நட்டுக்கொண்டிருந்த நாற்றுகளைப் பறித்து என் மீது வீசினாள். "ஏன் மதன்... கோவணம் ரொம்ப டைட்டா இருக்கோ? பேசாம அத்தை கட்டும்போது கையைத் தடுத்திருக்கலாமே," என்று சொல்லிக்கொண்டே, என் இடுப்புப் பகுதியில் இருந்த அந்தத் துணியைத் தொடுவது போல வந்து சீண்டினாள்.

அவள் என் அருகில் வரும்போது அவள் உடம்பிலிருந்து வீசிய அந்த மல்லிகைப் பூ மற்றும் வேர்வை கலந்த மணம் எனக்குள் ஒரு போதையை ஏற்றியது. கோவணத்திற்குள் என் ஆண்மை மேலும் விடைக்க, அந்தத் துணி ஏறத்தாழக் கிழிந்துவிடுவது போலப் புடைத்துக் கொண்டது.

"பாருக்கா... இவன் வாயால ஒண்ணுமே பேச மாட்டேங்குறான், ஆனா இவன் குஞ்சி மட்டும் பதில் சொல்லிக்கிட்டே இருக்கு!" என்று பாமினி வாய்விட்டுச் சிரிக்க, அந்த அமைதியான மாலை நேரத்து வயல்வெளி அவர்களின் கேலிப் பேச்சாலும், என் இளமைத் தவிப்பாலும் ஒரு மாயா உலகமாக மாறியது.

"என்ன மதன்... அத்தை கட்டிக் கொடுத்தது ரொம்பப் பத்திரமா இருக்கோ?" என்று கேட்டபடியே, அவன் சற்றும் எதிர்பார்க்காத நேரத்தில், இடுப்பில் இருந்த அந்த முடிச்சை ஒற்றை இழுப்பில் உருவினாள். மதன் நிலைதடுமாறிப் போவதற்குள், ஈரமான அந்தத் துணி அவள் கையில் இருந்தது.

"ஐயோ... அக்கா! என்ன பண்றீங்க? கொடுங்க அக்கா!" என்று மதன் பதறியபடி தன் கைகளால் மறைக்க முயன்றான். ஆனால் பாமினி அந்தத் துணியை உயரத் தூக்கிக் காட்டிக்கொண்டு வரப்பிற்கு ஓடினாள்.

"இப்போ எதுக்குடா மறைக்கிற? இப்பதானே அம்மா முன்னாடி எல்லாம் தெரிஞ்சுது? அப்படியே நட்டு முடி... அப்புறம் தர்றோம்," என்று காமினி வரப்பில் நின்றபடி கலகலவெனச் சிரித்தாள்.

மதனுக்கு ஒரு பக்கம் அதிர்ச்சி, இன்னொரு பக்கம் கடுமையான கோபம் வந்தாலும், அந்த இரு பெண்களின் குறும்புத்தனமான அதிகாரத்திற்கு முன்னால் அவனால் எதுவும் செய்ய முடியவில்லை. "ப்ளீஸ் அக்கா... யாராவது வந்துடப் போறாங்க, கொடுங்கக்கா... என்னால இப்படி இருக்க முடியாது," என்று கெஞ்சினான்.

"யாரும் வரமாட்டாங்கடா... இந்த 20 ஏக்கர்ல இப்போ நாம மட்டும் தான். ஒழுங்கா மீதி இருக்கிற நாத்தை நட்டு முடி, அப்போதான் துணி கிடைக்கும்," என்று பாமினி கட்டளையிட்டாள்.

வேறு வழியின்றி, நான் முற்றிலும் நிர்வாணமாக அந்தச் சேற்று வயலில் மீண்டும் குனிந்து வேலை செய்யத் தொடங்கினேன். நான் ஒவ்வொரு முறை குனிந்து நிமிர்ந்து நாற்றுகளை நடும்போதும், எனது கட்டுக்கோப்பான உடலும், அந்தி வெளிச்சத்தில் மின்னிய எனது ஆண்மையும் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தன.

நான் வேலை செய்யும் அழகை அந்த இரு அழகிகளும் கண்கொட்டாமல் ரசித்தனர்.

காமினி: "பாருடி... கோவணம் இல்லாம இவன் குனிஞ்சு வேலை செய்யும்போதுதான் நிஜமான இயற்கை விவசாயி மாதிரி இருக்கான்!"
பாமினி: "ஆமாக்கா... ஆனா அந்த 'நாத்து' மட்டும் ஏன் இவ்வளவு துடிக்குது? காத்துல ஆடுற அழகைப் பாரேன்," என்று என் விரைத்த தடியை சுட்டிக்காட்டி கேலி செய்தாள்.


நான் கூச்சத்தில் நெளிந்தாலும், எனது உடல் அவர்களின் பேச்சால் ஒரு விசித்திரமான கிளர்ச்சிக்கு உள்ளானது. காற்றில் ஆடிக்கொண்டிருந்த எனது விரைத்த தடி, எனது தவிப்பை அந்தப் பெண்களுக்குப் பறைசாற்றியது.

"மதன் ... ரொம்ப வேகமா நடாதடா... அப்புறம் அந்த அதிர்வுல அது இன்னும் பெருசாகிடும்!" என்று பாமினி அருகில் வந்து அவன் முதுகில் மெல்லத் தட்ட, மதன் அப்படியே உறைந்து போய் நின்றான். அந்த மாலை நேரத்தில், ஆடையின்றி, இரு பெண்களின் கேலிக்கு நடுவே நான் செய்த அந்த விவசாயம் எனது வாழ்நாளின் மறக்க முடியாத உணர்ச்சிப்பூர்வமான தருணமாக மாறியது.

வேலை ஒருவழியாக முடிந்தது. ஆனால், அந்த இரு அழகிகளும் என் கோவணத்தைத் திருப்பித் தருவதாக இல்லை. "அப்படியே வாடா... தோட்டத்து கிணத்துல போய் குளிச்சிட்டு அப்புறம் துணியைத் தர்றோம்," என்று சொல்லிவிட்டு அவர்கள் முன்னால் நடக்க, நான் வேறு வழியின்றி அந்த மாலை நேரத்து இருளில் என் நிர்வாணத்தை கைகளால் மறைத்தபடி அவர்கள் பின்னால் ஓடினேன்.

-:தொடரும்

[Rudran]

அத்தை ஊரில் விவசாயம் (CFNM)

பாகம் -03

தோட்டத்து கிணற்றடிக்கு வந்ததும் நான் கண்ட காட்சி என் ரத்த அழுத்தத்தை எகிற வைத்தது. "என்ன மதன்... உனக்கு மட்டும் தான் டிரஸ்ஸை கழட்டத் தெரியுமா? எங்களுக்கும் தான் வெயிலா இருக்கு," என்று சொல்லிக்கொண்டே, இருவரும் தங்கள் ஜாக்கெட்டுகளைக் கழற்றி எறிந்தனர்.

அவர்கள் அணிந்திருந்த வெள்ளை நிறப் பாவாடைகளை மட்டும் அவிழ்த்து, மார்புக்கு மேலே தூக்கிக் கட்டிக்கொண்டார்கள். ஜாக்கெட் இல்லாத அந்தத் தோற்றத்தில், பாவாடையின் முடிச்சுக்கு மேலே அவர்களின் தோள்களும், அந்த இளஞ்சிகப்பு நிறக் கழுத்துகளும் மின்னின. பாவாடை மார்பின் மீது இறுக்கமாகக் கட்டப்பட்டிருந்ததால், அவர்களின் பாதி முலைகள் மேலே துருத்திக்கொண்டு தெரிந்தன. குளிர்ச்சியான காற்று பட்டதில், அந்தப் மெல்லிய துணிக்கு அடியிலிருந்த அவர்களின் காம்புகள் விரைத்துக்கொண்டு பாவாடையை முட்டி நின்றன.

பாமினி கிணற்றிலிருந்து ஒரு வாளித் தண்ணீரை எடுத்துத் தன் மீது ஊற்றிக்கொண்டாள். அவள் அணிந்திருந்தது மெல்லிய வெள்ளை நிறப் பாவாடை என்பதால், தண்ணீர் பட்ட அடுத்த நொடியே அது ஒரு கண்ணாடித் திரை போல மாறியது.

துணி நனைந்து அவளது உடலோடு அப்படியே ஒட்டிக்கொண்டது. அவளது தொப்புள் குழி, இடுப்பின் வளைவுகள் என அனைத்தும் அப்பட்டமாகத் தெரியத் தொடங்கின. அவளது மார்பகங்களின் காம்புகள் அந்த ஈரமான துணியைத் துளைத்துக்கொண்டு வெளியே தெரிவதைக் கண்டபோது, என் இதயத்துடிப்பு நின்றது போல இருந்தது.

நிர்வாணமாக நின்றிருந்த என் தடி, இந்தத் தரிசனத்தைக் கண்டதும் கட்டுக்கடங்காமல் விடைத்துக்கொண்டு நின்றது. "என்ன மதன்... இங்க பாரு, சின்னவளைப் பார்த்ததும் உன்னோட ஏர்களப்பை வேலைய மறுபடியும் ஆரம்பிச்சிடுச்சு போல!" என்று பெரியவள் சிரித்தபடி என் அருகில் வந்தாள்.

அவளும் ஒரு வாளித் தண்ணீரை என் மீது ஊற்றினாள். குளிர்ந்த தண்ணீர் என் உடலில் பட்டாலும், எனக்குள் கனல் தகித்தது. "மதனு... சோப்புப் போடட்டுமா?" என்று கேட்டபடி சின்னவள் என் பின்னால் வந்து, தன் ஈரமான உடம்பால் என் முதுகில் உரசியபடி சோப்புப் போடத் தொடங்கினாள்.

அவளது அந்த ஈரமான பாவாடை என் உடலில் பட்ட இடமெல்லாம் தீயாய் சுட்டது. அவளது முலைகள் என் முதுகில் அழுந்துவதை நான் உணர்ந்தபோது, என் தடி துடிப்புடன் எழும்பியது. "அக்கா... ப்ளீஸ், இப்படியே பண்ணிட்டு இருந்தா நான் என்ன பண்ணுவேன்னு எனக்கே தெரியாது," என்று நான் தழுதழுத்த குரலில் கெஞ்சினேன்.

"என்ன பண்ணுவ? பண்ணுடா பார்க்கலாம்!" என்று சொல்லிவிட்டு, பெரியவள் என் முன்னால் வந்து அமர்ந்து, என் கால்களில் ஒட்டியிருந்த சேற்றைத் துடைப்பது போலத் தன் கைகளால் என் விரைத்த தடியின் அருகில் தீண்டினாள். அந்த ஈரமான கிணற்றடியில், வெள்ளை நிறத் துணியில் தேவதைகள் போல மின்னிய அவர்களின் அழகும், என் கட்டுப்பாட்டை மீறித் துடித்த என் ஆண்மையும் அந்த இரவை ஒரு காமக் காவியமாக மாற்றிக் கொண்டிருந்தது.


கிணற்றடியில் நடந்த அந்த ஈரமான விளையாட்டு என் கட்டுப்பாட்டை முற்றிலுமாகச் சிதைத்தது. ஒரு பக்கம் பாமினி என் முதுகில் உரசித் தேய்க்க, மறுபக்கம் காமினி என் காலடியில் அமர்ந்து ஈரமான கைகளால் என் தொடைகளைத் வருடிக்கொண்டிருந்தாள்.

அந்தச் சூழலும், ஜாக்கெட் இல்லாமல் அவர்கள் முலைகளுக்கு மேல் கட்டியிருந்த அந்த ஈரமான வெள்ளை பாவாடையும் எனக்குள் ஒரு காட்டுத்தீயை மூட்டியிருந்தது. தண்ணீர் பட்ட அந்தப் பாவாடை வழியாகத் தெரிந்த அவர்களின் உடலமைப்பும், துருத்திக் கொண்டு தெரிந்த காம்புகளும் என் கண்களை மயக்கின.

பாமினி குனிந்து என் கழுத்துப் பகுதியைத் தேய்க்கும்போது, அவளது அந்த ஈரமான முலைகள் என் முதுகில் அழுத்தமாகப் பதிந்தன. "என்ன மதன்... உடம்பெல்லாம் இப்படி அனலா கொதிக்குது? தண்ணி ஊத்துனாலும் குறைய மாட்டேங்குதே," என்று அவள் என் காதோரம் கிசுகிசுத்தாள். அவளது மூச்சுக்காற்று என் தோள்களில் பட்டபோது என் உடல் ஒருமுறை பலமாக அதிர்ந்தது.

அதே சமயம், கீழே இருந்த காமினி என் தொடைகளில் ஒட்டியிருந்த சேற்றை வழிப்பதாகச் சொல்லி, தன் மென்மையான விரல்களால் என் விரைத்து நின்ற தடியின் அடிப்பகுதியை மெல்லத் தீண்டினாள். அந்தத் தீண்டல் என் உடலில் மின்னல் வேகத்தில் ஒரு கிளர்ச்சியைப் பாய்ச்சியது. "அக்கா... வேணாம்... விட்ருங்க..." என்று நான் கெஞ்சினேன், ஆனால் என் குரலில் உறுதி இல்லை, தவிப்புதான் இருந்தது.

அவர்கள் இருவரும் என்னைச் சூழ்ந்து கொண்டு செய்த அந்தத் தீண்டல்கள், என் இருபது வயது உடம்பைத் தாங்க முடியாத ஒரு நிலைக்குக் கொண்டு சென்றன. என் ஆண்மை இப்போது ஒரு இரும்புத் தடியைப் போலக் கல்லைப் போல் மாறியிருந்தது. பாமினி என் முன்னால் வந்து, என் கைகளைப் பிடித்துக் கொண்டு, "ஏன்டா... இப்படித் துடிக்கிற? நாங்கதானே இருக்கோம்," என்று என் கண்களை உற்றுப் பார்த்தாள்.

அவளது ஈரமான வெள்ளை பாவாடை என் விரைத்த தடியின் மீது உரசியது. அந்த மெல்லிய துணியின் உரசல் என் உச்சகட்ட உணர்ச்சியைத் தூண்டியது. என் அடிவயிற்றில் இருந்து ஒரு வேகம் மேலெழும்பியது. என் கண்கள் சொருகின, கால்கள் தள்ளாடின. இருவரின் கூட்டுத் தீண்டலும், அந்த அந்தரங்கத் தருணமும் என்னை ஒரு கனவு உலகிற்கு அழைத்துச் சென்றன.
ஒரு கட்டத்தில், காமினி தன் உள்ளங்கையால் என் ஆண்மையை முழுவதுமாகப் பற்றி ஒரு மெல்லிய அழுத்தம் கொடுக்க, என்னால் அதற்கு மேல் தாங்க முடியவில்லை. என் உடலில் இருந்த அத்தனை நரம்புகளும் ஒரே நேரத்தில் புடைத்தன. ஒரு வினாடி உலகம் அப்படியே நின்றது போன்ற உணர்வு.

என் இருபது வயது வீரியம், அந்த ஈரமான கிணற்றடியில், அந்த இரு அழகிகளின் முன்னிலையில் சீறிப் பாய்ந்தது. என் உடல் முழுவதும் ஒரு தளர்ச்சி பரவியது. என் கைகள் தானாகச் சின்னவளின் தோள்களைப் பற்றிக்கொள்ள, நான் நீண்ட மூச்சை இழுத்துவிட்டுத் தலைசாய்த்தேன்.

அவர்கள் இருவரும் சிரித்துக்கொண்டே என்னைப் பார்த்தனர். "அடடா... நம்ம அக்ரிகல்சர் மாணவன் வயல்ல வேலை செய்றதுக்கு முன்னாடியே இங்க வேலையை முடிச்சுட்டாரே!" என்று பாமினி என் கன்னத்தைக் கிள்ளினாள். என் நிர்வாணமும், என் பலவீனமும் அவர்களுக்கு ஒரு ரசனையான விளையாட்டாக இருந்தது.


கிணற்றடியில் அந்த உச்சகட்டத் தவிப்பு தணிந்த பிறகு, என் உடல் ஒருவிதமான மென்மையான தளர்ச்சிக்கு உள்ளானது. அந்த இரு அழகிகளின் முன்னிலையில் என் வீரியம் அடங்கியிருந்தாலும், கூச்சம் இன்னும் என்னை விட்டுப் போகவில்லை.

"சரி சரி... ரொம்ப அசந்துட்டான் போல நம்ம தம்பி. சீக்கிரம் கிளம்புங்கடி, அத்தை தேடுவாங்க," என்று காமினி சொல்ல, பாமினி சிரித்துக்கொண்டே என் கோவணத்தைத் தூக்கிக் கொடுத்தாள். இப்போது அதை வாங்கும் போது எனக்குப் பழைய தயக்கம் இல்லை. அவர்கள் இருவரும் என் உடம்பின் அணு அணுவையும் பார்த்துவிட்டார்கள் என்ற எண்ணம் எனக்குள் ஒரு புதுவிதமான நெருக்கத்தைத் தந்திருந்தது.

ஈரமான உடலோடு, கோவணத்தை மட்டும் கட்டிக்கொண்டு நான் முன்னே நடக்க, பின்னால் அவர்கள் இருவரும் தங்கள் ஜாக்கெட்டுகளை கைகளில் பிடித்துக்கொண்டு, அந்த ஈரமான வெள்ளை பாவாடையுடனேயே நடக்கத் தொடங்கினர்.

தோட்டத்துப் பாதையில் இருள் மெல்லக் கவியத் தொடங்கியிருந்தது. தென்னை மரங்களின் நிழல்கள் நீண்டுகிடக்க, வண்டுகளின் ரீங்காரம் மட்டுமே கேட்டது. அமைதியாக நடந்துகொண்டிருந்த போது, பாமினி என் அருகில் வந்து என் கையைப் பிணைத்துக்கொண்டாள்.

"ஏன் மதன்... ரொம்ப அமைதியாயிட்ட? நாங்க பண்ணது தப்போன்னு நினைக்கிறியா?" என்று அவள் மெல்லிய குரலில் கேட்டாள். அவளது ஈரமான தோள் என் கையில் உரசியபோது, இழந்த வீரியம் மீண்டும் மெல்லத் துளிர்க்கத் தொடங்கியது.

"இல்ல அக்கா... ஒரு மாதிரி புதுசா இருக்கு. இதுவரைக்கும் இப்படி ஒரு அனுபவம் எனக்குக் கிடைச்சது இல்ல," என்று நான் உண்மையைச் சொன்னேன்.

காமினி மறுபக்கம் வந்து, "இது வெறும் ஆரம்பம் தான் மதன் ... இன்னும் இந்த லீவு முடியறதுக்குள்ள நீ உண்மையான விவசாயியா மாறணும்னா, நாங்க நிறைய சொல்லித்தர வேண்டியிருக்கு," என்று என் காதோரம் குறும்புடன் சொன்னாள்.

அவர்கள் இருவருக்கும் இடையே நான் அந்த இருட்டில் நடந்து சென்றபோது, என் குடும்ப உறவுக்கும் அப்பாற்பட்ட ஒரு இனம் புரியாத பந்தம் உருவானதை உணர்ந்தேன். ஒரு மாணவனாக வந்த நான், அந்த ஒரு நாளில் ஒரு ஆணாக மாறிய உணர்வு எனக்குள் இருந்தது.

தூரத்தே அத்தை வீட்டின் விளக்கு வெளிச்சம் தெரிந்தது. "வீட்டுக்குள்ள போகும்போது அமைதியா இருடா. ஆனா நாளைக்குக் காலையில மறுபடியும் வயலுக்குப் போகணும்... அப்போதான் பாக்கி இருக்குற வேலையை முடிக்கலாம்," என்று பாமினி கண்ணடித்துவிட்டு முன்னே ஓடினாள்.

அத்தை வீட்டு முற்றத்தை நெருங்கும்போது, அந்த மாலை நேரத்து ஈரமும், அக்காக்களின் தீண்டலும், என் நிர்வாணமும் கலந்த அந்த நினைவுகள் என் மனதில் ஒரு இனிய பாரமாக நிலைத்துவிட்டன.

அத்தை வீட்டு முற்றத்திற்குள் நுழைந்தபோது, அத்தை விளக்கேற்றிக் கொண்டிருந்தாள். எங்களை அந்த ஈரமான கோலத்தில் பார்த்ததும் அவளுக்கு விஷயம் புரிந்துவிட்டது. குறிப்பாக, நான் வெறும் கோவணத்துடன், கைகளை மறைத்தபடி கூச்சப்பட்டுக்கொண்டு வருவதையும், பின்னால் என் அத்தை மகள்கள் இருவரும் நனைந்த வெள்ளை பாவாடையுடன் கலகலவெனச் சிரித்துக்கொண்டு வருவதையும் பார்த்ததும் அத்தைக்குச் சிரிப்பு வந்துவிட்டது.

"என்னடா மதன் ... வயலுக்குப் போன விவசாயி, இப்போ கிணத்துத் தவளை மாதிரி நனைஞ்சுட்டு வர்ற?" என்று அத்தை கேட்டபோது, அத்தை மகள்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்து விசிலடித்தனர்.

"அம்மா... உங்க மருமகன் ரொம்ப சமத்து! கிணத்தடியில தண்ணி ஊத்துனா இவன் உடம்பு அனலா கொதிக்குது," என்று பாமினி அத்தையிடம் போட்டுக்கொடுக்க, அத்தை என் அருகே வந்து என் தோளைத் தொட்டுப் பார்த்தாள். "ஆமாடா... உடம்பு சூடாத்தான் இருக்கு. இது அந்தப் பழைய கோவணத்தோட மகிமை," என்று அவள் கண்ணடித்தாள்.

நான் உள்ளே சென்று என் உடைகளை மாற்ற முயன்றபோது, அத்தை தடுத்து நிறுத்தினாள். "இருடா மதன் ... அக்ரிகல்சர் படிக்கிற பையன், மண்ணோட வாசனையையும் இந்த வசதியையும் முழுசா அனுபவிக்கணும். இந்த லீவு முடியற வரைக்கும் வீட்டுக்குள்ளயும் நீ இந்தக் கோவணத்தோடவே இரு. அப்போதான் உனக்கு அந்த இறுக்கமும் சௌகர்யமும் பழகும். எதுக்கும் இருக்கட்டும்னு நான் இன்னும் ரெண்டு வேட்டித் துணி எடுத்து வச்சிருக்கேன்," என்று அதிரடியாகச் சொன்னாள்.

"அத்தை... அது எப்படி அத்தை? அக்காங்க முன்னாடி..." என்று நான் இழுக்க, அத்தை மகள்களுக்கு அதுதான் ஜாக்பாட் அடித்தது போல இருந்தது.

காமினி உடனே வந்து, "ஆமாம்மா... நீங்க சொல்றதுதான் சரி. அவனுக்கு இதுதான் நல்லா இருக்கு. இப்போவே பாருங்க... அவன் உடம்பு எப்படித் தேக்கு மரம் மாதிரி மின்னுதுன்னு!" என்று என் மார்பைத் தொட்டுத் தடவினாள்.
பாமினி என் காதோரம் வந்து, "அத்தை சொல்லிட்டாங்கல்ல... இனிமே நீ இங்க அம்மணச் சாமிதான்! உனக்கு வேணுங்கிறதை நாங்கதான் பார்த்துப் பார்த்துச் செய்வோம்," என்று குறும்புடன் சொன்னாள்.

-:தொடரும்

[Arunkumar7895]

Your concept is same but the plots are too good...

[Rudran]

அத்தை ஊரில் விவசாயம் (CFNM)

பாகம் -04

அன்றிரவு சாப்பாட்டு மேசையிலும் அதே கதைதான். நான் கோவணத்துடன் அமர்ந்து சாப்பிட, அத்தை மகள்கள் இருவரும் மாறி மாறி எனக்குப் பரிமாறினர். ஒவ்வொரு முறை அவர்கள் குனிந்து பரிமாறும்போதும், அவர்களின் தளர்ந்த உடைகளும், என் நிர்வாணத் தோற்றமும் அந்தச் சூழலை மீண்டும் சூடாக்கின. அத்தை இதையெல்லாம் பார்த்து ரசித்துக் கொண்டே, "நல்லா சாப்பிடுடா... நாளைக்கு வயல்ல நிறைய வேலை இருக்கு," அதுக்கு தெம்பு வேணாமா.

அன்று இரவு அந்தப் பழைய ஓட்டு வீட்டின் திண்ணையில் படுத்திருந்தபோது, புதிதாகக் கட்டிய கோவணத்தால் என் தொடை இடுக்குகளில் ஒருவிதமான எரிச்சலும் அரிப்பும் ஏற்பட்டது. மெல்லிய துணி என்றாலும், நாள் முழுவதும் சேற்றிலும் நீரிலும் ஊறியதால் ஏற்பட்ட அந்த 'கணவாய்' அரிப்பை என்னால் தாங்க முடியவில்லை. நான் நெளிந்துகொண்டிருப்பதை அத்தை கவனித்துவிட்டாள்.

அத்தை சிரித்துக்கொண்டே, "என்னடா மதன் ... சிட்டி உடம்புக்கு இந்தக் கோவணம் கொஞ்சம் ஒத்துக்கலையா? விடு... அதுக்குத்தான் இந்த அத்தை இருக்கேன்ல," என்றாள். உடனே பெரிய அக்காவிடம் ஒரு கிண்ணத்தில் நல்லெண்ணெய் கொடுத்து, "பெரியவளே... இதை எடுத்துட்டுப் போய் மதன் இடுப்புலேயும், தொடை இடுக்குலேயும் நல்லாத் தேய்ச்சு விடு... அப்போதான் நாளைக்கு அவன் வயலுக்கு ஓட முடியும்," என்று அனுப்பி வைத்தாள்.

காமினி எண்ணெய்க் கிண்ணத்துடன் என் அறைக்குள் நுழைந்தபோது, அவள் கண்களில் ஒருவிதமான மர்மமான சிரிப்பு இருந்தது. இதைத் தெரிந்துகொண்ட சின்னவளும், "நானும் வர்றேன் அக்கா... அவனுக்குத் தேய்க்கத் தெரியாது, நாம ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து செய்வோம்," என்று அவசர அவசரமாகப் பின்னாடியே வந்தாள்.

"மதன் ... அத்தை சொன்னாங்கல்ல, இப்படிப் படுடா," என்று காமினி சொல்ல, நான் பாயில் மல்லாக்கப் படுத்தேன். பாமினி சற்றும் யோசிக்காமல் என் இடுப்பில் இருந்த கோவணத்தின் முடிச்சை உருவினாள்.

"அக்கா... வேணாம் அக்கா, நானே தேய்ச்சுக்கிறேன்," என்று நான் பதறினேன். ஆனால் இருவரும் கேட்பதாக இல்லை. அத்தை அங்கே வந்து, "இருடா... இவங்க தேய்க்கட்டும். எண்ணெய் நல்லா ஊறணும்," என்று சொல்லிக்கொண்டே என் கால்களைப் பிடித்துக் கொண்டாள்.

என் இருபது வயது உடம்பு, அத்தை மற்றும் இரு அக்காக்களின் முன்னிலையில் முழு நிர்வாணமாகக் கிடந்தது. அவர்கள் மூவரின் பார்வையும் என் தடியின் மீது பட, அது ஏற்கனவே அவர்களின் நினைவுகளால் விடைத்துக்கொண்டு நின்றது.

காமினி தன் உள்ளங்கையில் எண்ணெயை எடுத்து, என் அடிவயிற்றிலிருந்து மெல்லத் தேய்க்கத் தொடங்கினாள். அவளது வழவழப்பான கைகள் என் இடுப்புப் பகுதியில் ஊர்ந்தபோது, குளிர்ச்சியும் சூடும் கலந்த ஒரு உணர்வு என்னைத் தாக்கியது.

பாமினி என் தொடை இடுக்குகளில் எண்ணெயைத் தேய்க்கத் தொடங்கினாள். அவளது விரல்கள் என் விரைத்த ஆண்மையின் ஓரங்களில் எதார்த்தமாக உரசிச் சென்றன. "பாரும்மா... இவனுக்கு அரிப்பு மட்டும் இல்ல, வேற ஏதோ 'துடிப்பு' அதிகமா இருக்கு போல," என்று பாமினி கண்ணடிக்க, அத்தை சிரித்துக்கொண்டே என் தலையைத் தடவிக்கொடுத்தாள்.

ஒரு கட்டத்தில், காமினி தன் எண்ணெய் பூசிய கைகளால் என் ஆண்மையை முழுவதுமாகப் பிடித்து, "இதுக்கும் கொஞ்சம் எண்ணெய் போடணும், இல்லேன்னா நாளைக்கு இது இன்னும் கஷ்டப்படும்," என்று சொல்லிக்கொண்டே அதை மெல்ல வருடத் தொடங்கினாள்.

அந்தச் சிறிய அறையில், அத்தையின் முன்னிலையிலேயே என் அக்காக்கள் இருவரும் என் நிர்வாண உடம்பில் எண்ணெயைத் தேய்த்து விளையாடிய அந்தத் தருணம், எனக்குள் உச்சகட்டக் கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. அவர்களின் பிடிமானமும், எண்ணெய்ப் பசையும், அந்தப் பெண்களின் வாசமும் அந்த இரவை ஒரு மறக்க முடியாத காமக் கவிதையாக மாற்றின.

அத்தை, "சரி, நல்லா ஊறிடுச்சு... பையன் நிம்மதியா தூங்கட்டும், தொந்தரவு பண்ணாதீங்க," என்று சொல்லிவிட்டு விளக்கின் ஒளியைக் குறைத்துவிட்டு அறையை விட்டு வெளியேறினாள். ஆனால், அத்தை மகள்கள் இருவரும் நகருவதாக இல்லை.

அறைக்குள் இப்போது அந்த ஒற்றை மண்ணெண்ணெய் விளக்கின் மங்கலான வெளிச்சம் மட்டும் தான். எண்ணெய்ப் பசையோடு நிர்வாணமாகப் படுத்திருந்த என் உடல் அந்த வெளிச்சத்தில் ஒரு வெண்கலச் சிலை போல மின்னியது.

காமினி கதவைச் சாத்திவிட்டு வந்து என் தலைமாட்டில் அமர்ந்து கொண்டாள். பாமினி என் காலடியில் அமர்ந்து, இன்னும் என் கால்களை வருடிக்கொண்டிருந்தாள். "என்ன மதன் ... அத்தை போனதும் பயம் வந்துடுச்சா? இப்போ எதுக்கு இப்படி நடுங்குற?" என்று பாமினி மெல்லக் கேட்டாள்.

"இல்ல அக்கா... அத்தை முன்னாடி இப்படி அம்மணமா படுத்திருக்கிறது ஒரு மாதிரியா இருக்கு," என்று நான் உண்மையைச் சொன்னேன்.

"அதுக்கு என்னடா... அம்மாவுக்கு தெரியாததா? அவதான் உன்னை எங்ககிட்ட ஒப்படைச்சிருக்கா," என்று காமினி குனிந்து என் காதோரம் கிசுகிசுத்தாள். அவளது நீண்ட கூந்தல் என் மார்பில் பட்டு ஒருவித சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்தியது. அவர்கள் இருவரும் இன்னும் அந்த ஜாக்கெட் இல்லாத, முலைகளுக்கு மேல் கட்டிய பாவாடையோடுதான் இருந்தார்கள். அந்த மங்கலான வெளிச்சத்தில் அவர்களின் தோற்றமே ஒரு போதையைத் தந்தது.


பாமினி என் தொடை இடுப்பில் இருந்த எண்ணெயை இன்னும் மென்மையாகத் தடவிக்கொண்டே, "மதன் ... நீ சிட்டியில காலேஜ்ல படிக்கும்போது உன்னை யாராவது இப்படிப் பார்த்திருக்காங்களா? இல்ல, உனக்கு யாராவது இப்படிச் செஞ்சிருக்காங்களா?" என்று குறும்பாகக் கேட்டாள்.

"யாரும் இல்ல அக்கா... இதெல்லாம் எனக்குப் புதுசு," என்றேன்.

"அப்போ... நாங்கதான் உனக்கு முதல் முறையா எல்லாத்தையும் சொல்லித்தரணும் இல்லையா?" என்று காமினி சொல்லிக்கொண்டே, என் மார்பில் படர்ந்திருந்த எண்ணெய் பிசுபிசுப்பைத் தன் விரல்களால் கோலம் போடுவது போல வருடினாள்.

அவர்களின் அருகாமையும், அந்த அறையில் நிலவிய நிசப்தமும், என் உடலில் பூசப்பட்டிருந்த அந்த எண்ணெயும் சேர்ந்து என் ஆண்மையை மீண்டும் ஒரு உச்சகட்டத் துடிப்பிற்கு உள்ளாக்கின. எண்ணெய்ப் பசையால் மின்னிக் கொண்டிருந்த என் தடி, அந்த மங்கலான ஒளியில் மேலும் பெரிதாகத் தெரிந்தது.

"பாருக்கா... அம்மா போனதும் இது இன்னும் வேகமாத் துடிக்குது," என்று பாமினி தன் விரலால் என் தடியின் முனையை மெல்லத் தட்டினாள்.

"விடுடி... பாவம் தம்பி, இன்னைக்கு வயல்லயே ரொம்ப டயர்ட் ஆயிட்டான். ஆனா, இந்த லீவு முடியறதுக்குள்ள இவன் அக்ரிகல்சர்ல மட்டும் இல்ல... 'நம்ம வீட்டு' விவசாயத்துலேயும் கோல்ட் மெடல் வாங்க வைக்கிறது நம்ம பொறுப்பு," என்று காமினி சொல்லிவிட்டு என் நெற்றியில் ஒரு முத்தம் கொடுத்தாள்.

அந்த இரவு, அந்த இரு அழகிகளுக்கும் நடுவே, எந்த ஆடையும் இன்றி, அவர்களின் தீண்டல்களை ரசித்தபடி நான் கழித்த அந்த நிமிடங்கள், என் இருபது வயது வாழ்க்கையின் பொன்னான தருணங்களாக மாறின. நாளை காலை வயலில் என்ன நடக்கப்போகிறது என்ற எதிர்பார்ப்பிலேயே என் கண்கள் மெல்லச் சொருகின.

மறுநாள் காலை, விடியற்காலையின் பனிமூட்டம் கிராமத்தையே போர்த்தியிருந்தது. தூக்கக் கலக்கத்தில் பாயை விட்டு எழுந்த எனக்கு, உடலில் ஆடை ஏதுமில்லை என்பது கூட நினைவில் இல்லை. நேற்று இரவு அத்தை மகள்கள் தேய்த்துவிட்ட எண்ணெய் உடல் முழுவதும் ஊறி, ஒருவித சிலிர்ப்பைத் தந்துகொண்டிருந்தது.

கண்களைக் கசக்கிக் கொண்டே, அப்படியே நிர்வாணமாகத் திண்ணையைத் தாண்டி புழக்கடைப் பக்கம் நடந்தேன். அங்கே கிணற்றடியில் யாரோ குளிக்கும் சத்தம் கேட்டது. தூக்கக் கலக்கத்தில் அது அத்தை மகள்களாக இருக்கும் என்று நினைத்து தள்ளாடி நடந்தேன்.

ஆனால், அங்கே குளித்துக் கொண்டிருந்தது அத்தை!

அத்தை தனது இளஞ்சிவப்பு நிறப் பாவாடையை முலைகளுக்கு மேல் கட்டிக்கொண்டு, ஆவி பறக்கும் சுடுதண்ணீரைத் தன் மீது ஊற்றிக் கொண்டிருந்தாள். தண்ணீர் பட்ட அந்தப் பாவாடை அப்படியே அத்தையின் உடலோடு ஒட்டிக் கொள்ள, அத்தையின் அந்த ஆஜானுபாகுவான உடல்வாகு ஒரு கண்ணாடிச் சிலை போலத் தெரிந்தது. அந்த விடியற்காலை ஒளியில், பாவாடையைத் தாண்டித் தெரிந்த அத்தையின் மார்பகங்களின் திணிவும், அகன்ற இடுப்பும் என் தூக்கத்தை அடியோடு விரட்டியது.

அதே சமயம், விடியற்காலையின் குளிர்ந்த காற்று என் நிர்வாண உடலில் பட்டதும், என் ஆண்மை சட்டென்று விழித்துக்கொண்டது. அந்தத் தடியின் மீது பட்ட பனிக்காற்று ஒரு மின்சாரத்தைப் பாய்ச்ச, அது விறைத்துக் கொண்டு நிமிர்ந்தது. அப்போதுதான் எனக்கு உறைத்தது—நான் அத்தையின் முன்னால் முற்றிலும் நிர்வாணமாக நிற்கிறேன் என்பது.

அத்தை என்னைப் பார்த்ததும் அதிர்ச்சியில் "அடேய்!" என்று கத்த, "ஐயோ அத்தை... சாரி அத்தை!" என்று பதறியபடி, கைகளால் என் தடியை மறைக்கக் கூடத் தோன்றாமல், அப்படியே திரும்பி வீட்டுக்குள் ஓடினேன்.

பதற்றத்தில் தலைதெறிக்க ஓடிய நான், வாசலில் எதிரே வந்த காமினியை கவனிக்கவில்லை. அவள் கையில் காபித் தட்டோடு வர, "தொப்"பென்று அவள் மீது மோதி, அவளைக் கட்டிப்பிடித்தபடியே தரையில் விழுந்து உருண்டேன்.

நிர்வாணமாக இருந்த என் உடம்பு, அவளது மென்மையான பாவாடையின் மீது அழுத்தமாகப் பதிய, விழுந்த வேகத்தில் இருவருமே தரையில் புரண்டோம். என் விரைத்த தடி அவளது அடிவயிற்றில் அழுத்தமாக உரச, அவள் "ஆ!" என்று ஒருவித அதிர்ச்சியோடும் கிளர்ச்சியோடும் என்னைப் பார்த்தாள்.

இந்தக் கூத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த பாமினி, வாய்விட்டுச் சிரிக்கத் தொடங்கினாள். "அக்கா... என்னக்கா விடியக்காலையிலேயே மதனை இப்படி 'அமுக்கிப்' பிடிச்சிருக்க? அவன்தான் டிரஸ் இல்லாம ஓடி வர்றான்னா, நீயும் அவன்கூடவே உருளுறியே!" என்று கைதட்டிச் சிரித்தாள்.

சத்தம் கேட்டு, கையில் வாளியுடன் பாவாடை நனைந்த கோலத்தில் அத்தை ஓடி வந்தாள். தரையில் நிர்வாணமாகப் காமினி மீது நான் விழுந்து கிடப்பதையும், என் ஆண்மை அவளது இடுப்பில் இடித்துக் கொண்டிருப்பதையும் பார்த்த அத்தை, இடுப்பில் கை வைத்துக்கொண்டு நின்றாள்.

"ஏன்டா மதன் ... காலைலேயே வயலுக்குப் போறதுக்கு முன்னாடி இங்கேயே கோதால இறங்கிட்டியா?" என்று அத்தை கேலி செய்ய, என் முகம் தக்காளி போலச் சிவந்தது.

"மதன் ... நீ இப்படி அம்மணமா ஓடுறதைப் பார்த்தா, இந்த ஊர்ல இருக்குற பொண்ணுங்க எல்லாம் உன் பின்னாலேயே வயலுக்கு வந்துடுவாங்க போலிருக்கே!" என்று அத்தை கிண்டல் செய்ய, அத்தை மகள்கள் இருவரும் என்னை வளைத்துப் பிடித்துக் கொண்டு, "இனிமே இவன் எங்கேயும் ஓட முடியாது!" என்று மீண்டும் சீண்டத் தொடங்கினர்.

காமினி மீது விழுந்து கிடந்த என்னை அத்தை அப்படியே தோளைப் பிடித்துத் தூக்கி நிறுத்தினாள். "விடுங்கடி அவனை... பாவம் பையன் ரொம்பப் பதறிப்போயிட்டான்," என்று அத்தை சொன்னாலும் அவள் கண்களில் குறும்பு குறையவில்லை. நனைந்த பாவாடையில் அத்தை அருகில் நின்றபோது, அவளது உடம்பிலிருந்து வந்த அந்தச் சுடுதண்ணீர் ஆவியும், சோப்பு வாசனையும் என் விறைத்த தடியை இன்னும் அடங்கவிடாமல் செய்தன.

"மதன் ... நீ ஆடை இல்லாம ஓடுனதுல உன் கோவணம் எங்கயோ விழுந்துடுச்சு போல! சரி, இன்னைக்குப் புதுக் கோவணமே கட்டிக்கோ. ஆனா இன்னைக்கு அக்காங்க ரெண்டு பேரும் தான் உன்னைத் தயார் பண்ணணும்," என்று அத்தை சொல்ல, பாமினி குஷியில் துள்ளினாள்.

காமினி தரையிலிருந்து எழுந்து தன் ஆடையைச் சரிசெய்து கொண்டு, "வாடா மதன் ... இன்னைக்கு உன்னை அசல் கிராமத்து ஜமீன்தார் மாதிரி மாத்துறோம்," என்று என் கையைப் பிடித்து அறைக்குள் இழுத்துச் சென்றாள்.

பாமினி ஒரு புது வெள்ளை வேட்டித் துணியை எடுத்து வந்து, அதை நீளவாக்கில் கிழித்து எனக்கான கோவணத்தைத் தயார் செய்தாள். "மதன் ... இன்னைக்கு நாங்க கட்டுறது நேத்து மாதிரி அவிழ்ந்து விழாது... ஏன்னா நாங்க ரொம்ப 'டைட்டா' கட்டப்போறோம்," என்று பாமினி கண்ணடிக்க, என் இதயம் படபடவென அடித்துக்கொண்டது.

காமினி என் முன்னால் மண்டியிட்டு அமர்ந்து, என் கால்களுக்கு இடையே துணியைக் கொடுத்தாள். பாமினி என் பின்னால் நின்று என் இடுப்பை வளைத்துப் பிடித்துக்கொண்டாள். அவர்களின் நெருக்கமான தீண்டலில், என் தடி மீண்டும் விஸ்வரூபம் எடுத்து அவர்கள் மூக்கின் அருகிலேயே துடிக்கத் தொடங்கியது.

"பாருக்கா... இந்த கலப்பை நிக்கிற நிமிர்வைப் பார்த்தா, இன்னைக்கு 20 ஏக்கர் நிலமும் பத்தாது போல இருக்கே!" என்று காமினி அதைத் தன் மென்மையான விரல்களால் வருடி, துணிக்குள் வைத்து இறுக்கிக் கட்டினாள்.

ஒருவழியாகத் தயாராகி வெளியே வந்தபோது, அத்தை எனக்காகக் கம்மங்கூழும், சின்ன வெங்காயமும் தயார் செய்து வைத்திருந்தாள். "நல்லாச் சாப்பிட்டுப் போடா... இன்னைக்குத் தென்னந்தோப்புல கலை எடுக்கிற வேலை இருக்கு. வெயில் ஏறதுக்குள்ள வேலையை ஆரம்பிக்கணும்," என்றாள் அத்தை.

-:தொடரும்

[Rudran]

அத்தை ஊரில் விவசாயம் (CFNM)

பாகம் -05

இன்று வயலுக்கு நானும் இரண்டு அக்காக்களும் மட்டும் தான் சென்றோம் நாங்கள் மூவரும் வயலை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினோம். முன்னே நான் கோவணம் மட்டும் அணிந்து, தோளில் ஒரு துண்டைப் போட்டுக் கொண்டு கம்பீரமாக நடக்க, பின்னால் அத்தை மகள்கள் இருவரும் தங்கள் இடுப்பை ஆட்டி அசைத்து வர்ணனை செய்தபடி வந்தனர்.

"மதன் ... முன்னாடி பார்க்கிறப்போ நீ ஒரு விவசாயி மாதிரி இருக்க, ஆனா பின்னாடி பார்க்கிறப்போ..." என்று பாமினி இழுக்க, காமினி "பின்னாடி பார்த்தா நம்ம மதன் ஒரு மன்மதன் மாதிரி இருக்கான்டி!" என்று முடித்தாள்.

தோட்டத்துச் சாலை வழியாக நாங்கள் செல்லும்போது, தென்னை மரங்களிலிருந்து விழுந்த பனித்துளிகள் என் நிர்வாண உடலில் பட்டுத் தெறித்தன. அக்காக்களின் சிரிப்புச் சத்தமும், என் இளமைத் துடிப்பும் அந்த விடியலை ஒரு புதிய உற்சாகத்துடன் வரவேற்றன.

தென்னந்தோப்பிற்குள் நுழைந்தபோது, சூரியன் மெல்லத் தென்னை ஓலைகளுக்கு இடையே எட்டிப்பார்த்துக்கொண்டிருந்தது. அந்தத் தோப்பு முழுவதும் பரவியிருந்த அமைதி, அக்காக்களின் கொலுசுச் சத்தத்தால் கலைந்தது. அத்தை சொன்னது போல, தென்னை மரங்களைச் சுற்றி மண்டிப் போயிருந்த கலைகளை எடுக்கத் தொடங்கினோம்.

தென்னந்தோப்பு என்பது வயல் வெளியை விட அதிக மறைவிடங்கள் கொண்டது. அங்கே நிலவிய நிழலும், குளிர்ந்த காற்றும் ஒருவிதமான ரகசிய உணர்வை ஏற்படுத்தியது. காமினி ஒரு பக்கம் மண்பாரையைக் கொண்டு கிளற, பாமினி என் அருகே அமர்ந்து கலைகளைப் பிடுங்கத் தொடங்கினாள்.

நான் குனிந்து வேலை செய்யும் போது, என் கோவணம் அந்தப் புதுத் துணியின் இறுக்கத்தால் என் ஆண்மையை இன்னும் அழுத்திக் காட்டியது. "என்ன மதன் ... தென்னந்தோப்புக்கு வந்ததும் உன் 'தென்னங்கன்று' ரொம்ப நிமிர்ந்து நிக்குது?" என்று பாமினி என் தொடை ஓரம் கைவைத்து கிண்டல் செய்தாள்.

நேரம் செல்லச் செல்ல வெயில் ஏற, அக்காக்கள் இருவரும் தங்கள் தாவணி மற்றும் ஜாக்கெட்டை அவிழ்த்து விட்டு வெறும் பாவாடையை மட்டும் மார்புக்கு மேல் ஏற்றி கட்டி கொண்டு கலை பிரித்தார்கள். அவர்கள் குனிந்து வேலை செய்யும்போது, ஜாக்கெட் அணியாத அவர்களின் முதுகும், தோள்களும் வியர்வையில் நனைந்து மினுங்கின.

காமினி மூச்சிரைக்க வேலை செய்துவிட்டு, "அப்பா... என்ன வெயிலு!" என்று சொல்லிக்கொண்டே தன் கைகளால் முலைப் பகுதியில் வழிந்த வியர்வையைத் துடைத்தாள். அப்போது அவளது அந்தத் தளர்வான பாவாடை முடிச்சுக்குள்ளே தெரிந்த அந்த எதார்த்தமான அழகு, என் கையில் இருந்த வேலையை மறக்கச் செய்தது.

ஒரு கட்டத்தில், நான் ஒரு பெரிய தென்னை மரத்தின் பின்னால் கலை எடுத்துக் கொண்டிருந்தபோது, பாமினி அங்கே வந்தாள். "மதன் ... இங்க ரொம்ப நிழலா இருக்குல்ல?" என்று கேட்டபடியே என் பின்னால் வந்து அணைப்பது போல நின்றாள்.

அவளது ஈரமான முலைகள் என் முதுகில் அழுந்த, நான் அப்படியே ஸ்தம்பித்துப் போனேன். "அக்கா... யாராவது பார்த்திடப் போறாங்க," என்று நான் முணுமுணுக்க, "யாரும் வரமாட்டாங்கடா... இந்தத் தோப்புக்குள்ள நாம மூணு பேர் தான் இருக்கோம்," என்று பெரியவளும் அங்கே வந்து சேர்ந்தாள்.

இருவரும் என்னை அந்த மரத்தோடு சேர்த்து வளைத்துக்கொண்டனர். காமினி தன் ஈரமான விரல்களால் என் கோவணத்தின் ஓரத்தைத் தடவ, பாமினி என் கழுத்தில் முத்தமிட்டாள். "மதன் ... அக்ரிகல்சர்ல தென்னை மரத்துக்கு எப்படித் தண்ணி ஊத்தணும்னு படிச்சிருப்ப... ஆனா இந்த அக்காக்களோட தாகத்தை எப்படித் தீர்க்கணும்னு உனக்குத் தெரியுமா?" என்று காமினி இரட்டை அர்த்தத்தில் கேட்க, என் கோவணத்திற்குள் இருந்த வீரியம் அந்தத் துணியையே கிழித்துக்கொண்டு வெளியே வந்துவிடும் போலத் துடித்தது.

அவர்களின் தீண்டல்கள் என் கட்டுப்பாட்டை முற்றிலுமாகச் சிதைத்தன. அந்தத் தென்னந்தோப்பின் நிழலில், இரு அழகிகளுக்கு இடையே கோவணம் மட்டும் அணிந்து நின்ற என் நிலை, ஒரு வேட்டைக்காரனிடம் சிக்கிய மானைப் போல இருந்தது. அவர்கள் இருவரும் மாறி மாறி என் காதுகளில் கிசுகிசுப்பதும், என் உடலைத் தடவுவதும் எனக்குள் ஒரு பேரின்ப அவஸ்தையை ஏற்படுத்தியது.

வேலைக்காக வந்த அந்தத் தோப்பு, இப்போது எங்களின் காதல் லீலைகளுக்கான கூடாரமாக மாறியது. "மதன் ... இன்னைக்கு இந்தத் தோப்புல நீ எடுக்கிற 'கலை' தான் உன்னோட நிஜமான பிராக்டிகல் எக்ஸாம்!" என்று பாமினி சிரிக்க, அந்தத் தென்னை மரங்கள் எங்களின் அந்தரங்கத்திற்குச் சாட்சியாக நின்றன.

தென்னந்தோப்பின் அந்த நிழலில், வேலை சூடுபிடிக்கத் தொடங்கிய வேளையில் பாமினி மீண்டும் அவளது வேலையைக் காட்டினாள். "மதன் ... இந்தத் துணி உனக்கு ரொம்ப இடைஞ்சலா இருக்குடா. நேத்து மாதிரியே சுதந்திரமா வேலை பாரு," என்று சொல்லிக்கொண்டே, நான் தடுத்தும் கேளாமல் என் இடுப்பு முடிச்சை ஒரே இழுப்பில் உருவினாள்.

மறுபடியும் நான் அந்தத் தென்னந்தோப்பின் நடுவே முற்றிலும் நிர்வாணமாக நின்றேன். அக்காக்கள் இருவரும் கைகளைத் தட்டிச் சிரிக்க, நான் கூச்சத்தில் நெளிந்தேன். "அக்கா... இன்னைக்கு யாராவது வந்துடுவாங்க அக்கா, கொடுங்க," என்று நான் கெஞ்சியும், அவர்கள் துணியைத் தரவில்லை.

வேறு வழியின்றி, கையில் இருந்த கலைக்கொத்தியை எடுத்துக்கொண்டு தென்னை மரத்தைச் சுற்றி இருந்த புற்களைச் செதுக்கத் தொடங்கினேன். நான் குனிந்து வேலை செய்யும் போது, என் இருபது வயது ஆண்மை காற்றில் சுதந்திரமாக ஆடிக்கொண்டிருந்தது. பாமினி என் பின்னால் அமர்ந்து கொண்டு, "பாருக்கா... மதன் குனியும் போது அது எப்படித் தரையைத் தொடுது பாரு!" என்று வர்ணிக்க, என் உடம்பெல்லாம் வெட்கத்தில் தீயாய் சுட்டது.

நாங்கள் இப்படி ஒரு லீலையில் இருந்தபோது, எதிர்பாராத விதமாகத் தென்னந்தோப்பின் மறைவிலிருந்து அத்தையின் தோழி ஒருத்தி (நேற்று வயலில் பார்த்த அதே குறும்புக்கார அத்தை) அங்கே வந்தாள். "ஏன் மாரி... தோப்புல வேலை எப்படி நடக்குது?" என்று கேட்டபடி உள்ளே வந்தவள், என் கோலத்தைப் பார்த்ததும் அப்படியே ஸ்தம்பித்து நின்றாள்.

நான் அதிர்ச்சியில் உரைந்து, கையில் இருந்த கலைக்கொத்தியால் மறைக்க முயன்றேன். ஆனால், மதிய வெயிலின் உஷ்ணத்திலும், அக்காக்களின் சீண்டலாலும் விடைத்து நின்ற என் தடி, எதற்கும் அடங்காமல் அவளது கண்ணில் பட்டது.

அந்த அத்தை ஒரு நிமிடம் வாயைப் பிளந்து என்னையே பார்த்தாள். "அடி ஆத்தி! என்னடி இது... உங்க வீட்டுத் தோப்புல ஒரு இளவட்டக் காளையை இப்படியா அம்மணமா விட்டு வேலை வாங்குவீங்க?" என்று அவள் கேட்க, அத்தை மகள்கள் இருவரும் குறும்பாகச் சிரித்தனர்.

அவள் என் அருகில் வந்து, சற்றும் தயக்கமில்லாமல் என் நிர்வாண அழகை மேலிருந்து கீழ் வரை அளவெடுத்தாள். "ஏன் மதனு... அத்தை கட்டிக் கொடுத்த கோவணம் எங்கேடா? இவ்வளவு பெரிய தடியைத் தூக்கிட்டு இப்படித் தோப்புல நிக்கிறியே... யாராவது பொண்ணுங்க பார்த்தா உன்னைத் தூக்கிட்டுப் போயிடுவாங்களே!" என்று அவள் என் இடுப்புப் பகுதியில் கை காட்டிப் பேச, எனக்குச் சங்கடத்தின் உச்சத்திற்கே சென்றேன்.

அவள் வந்த பிறகு என் சங்கடம் இன்னும் அதிகமானது. ஆனால், அவளது அந்தப் பெண்களுக்கே உரிய ரசனையான பார்வையும், "தம்பி... நிஜமாவே நீ ரொம்ப லட்சணமா வளர்ந்திருக்கடா!" என்று அவள் கொடுத்த அந்தப் பாராட்டும் எனக்குள் ஒரு விசித்திரமான சுகத்தைத் தந்தது.

காமினி அவளிடம், "அத்தை... இவன் கோவணம் கட்டிட்டு வேலை செய்யத் தெரியாமத் தவிச்சான், அதான் நாங்க கழட்டிட்டோம்," என்று வக்காலத்து வாங்கினாள்.

"அப்படியா? அப்போ இன்னைக்கு முழுசும் இவன் இப்படியேதான் இருப்பானா? சரி சரி... நீங்க வேலையைத் பாருங்க நான் அத்தையைப் பார்த்துட்டு வர்றேன்," என்று சொல்லிவிட்டு, அந்த அத்தை போகும் போது என் தடியைத் தன் கண்களால் ஒருமுறை வருடிவிட்டுச் சென்றாள்.

நிர்வாணமாக, மூன்று பெண்களின் பார்வையில் சிக்கித் தவித்த அந்தத் தருணம், எனக்குள் கூச்சத்தையும் தாண்டிய ஒரு ஆண்மைப் பெருமிதத்தை விதைத்தது. என் தடி இன்னும் விடைத்துக் கொள்ள, அக்காக்கள் இருவரும் என்னைச் சூழ்ந்து கொண்டு மீண்டும் தங்களின் லீலைகளைத் தொடங்கினர்.

அத்தை தோழி சிரித்துக்கொண்டே சென்ற பிறகு, அந்தத் தென்னந்தோப்பின் நிசப்தம் மீண்டும் எங்களைச் சூழ்ந்து கொண்டது. நான் இன்னும் நிர்வாணமாக நிற்க, அத்தை மகள்கள் இருவரும் என் அருகே வந்து அமர்ந்தனர். வெயில் ஏறியிருந்ததால், அவர்கள் அணிந்திருந்த ஜாக்கெட் இல்லாத அந்தப் பாவாடைகள் வியர்வையில் நனைந்து, அவர்களின் மேனியை இன்னும் பளிச்சென்று காட்டின.

காமினி என் கையைப் பிடித்துத் தன் அருகே அமர வைத்தாள். "மதன் ... நீ மெட்ராஸ்ல படிக்கும்போது இதெல்லாம் பார்த்திருக்க மாட்டியே? அங்க இருக்குற பொண்ணுங்க உன்னை இப்படிப் பார்த்திருக்காங்களா?" என்று ஆரம்பித்தார்.

நான் வெட்கத்தில் தலைகுனிந்து, "இல்ல அக்கா... அங்கெல்லாம் இப்படி யாரும் இருக்க மாட்டாங்க. எல்லாரும் அவங்க அவங்க வேலையைப் பார்த்துட்டுப் போவாங்க," என்று மெதுவான குரலில் பதில் சொன்னேன்.

பாமினி என் விரைத்த தடியை ஒரு குச்சியால் மெல்லத் தட்டியபடி, "ஏன்டா... இவ்வளவு அழகா, இம்புட்டுப் பெருசா வளர்ந்து நிக்கிறியே, இதுவரைக்கும் ஒரு பொண்ணைக் கூட உன் பக்கம் இழுக்கலையா? இல்ல, எதாவது பொண்ணுக்கிட்ட மாட்டிக்கிட்டு இப்படித் துடிக்குதா?" என்று குறும்பாகக் கேட்டாள்.

அவளது நேரடியான கேள்வியில் என் முகம் தக்காளி போலச் சிவந்தது. "அக்கா... அதெல்லாம் ஒண்ணும் இல்ல. நான் படிக்கிறதுலேயே சரியா இருப்பேன். ஆனா... ஆனா இங்க வந்ததுக்கு அப்புறம் தான் எனக்குள்ளேயே ஒரு மாற்றம் தெரியுது," என்று தடுமாறினேன்.

"என்ன மாற்றம்டா? எங்ககிட்ட சொல்லு... நாங்க அக்காங்க தானே?" என்று காமினி என் தோளில் சாய்ந்துகொண்டு, என் மார்புத் தசைகளைத் வருடினாள்.

"அது... அத்தை முன்னாடியும், உங்க முன்னாடியும் இப்படித் துணி இல்லாம இருக்கிறது... நீங்க இப்படித் தொடுறது... இதெல்லாம் எனக்கு ஒரு மாதிரி சுகமா இருக்கு. ஆனா ஒரு பக்கம் பயமாவும் இருக்கு," என்று நான் உண்மையை உடைத்தேன்.

பாமினி சிரித்துக்கொண்டே, "பயப்படாதடா மதன் ... இந்த உடம்பு ஒரு வயசுக்கு அப்புறம் இப்படித்தான் துடிக்கும். அதுவும் எங்க மாதிரி அழகான அக்காங்க முன்னாடி நிக்கும்போது, அது நிமிராம இருந்தாதான் ஆச்சரியம்!" என்று சொல்லிவிட்டு, என் தடியின் முனையைத் தன் விரல்களால் மெல்ல நீவினாள்.

"மதன் ... அங்க மெட்ராஸ்ல இருக்குற பொண்ணுங்க ஜீன்ஸ், டீ-சர்ட் போட்டுட்டு வருவாங்களே... அவங்களைப் பார்க்கும்போது உனக்கு இப்படித் துடிக்குமா? இல்ல, நாங்க இப்படியே பாவாடையை மட்டும் கட்டிட்டு வர்றதைப் பார்த்தா பிடிச்சிருக்கா?" என்று காமினி அடுக்கடுக்காகக் கேள்விகளை வீசினாள்.

நான் மௌனமாக இருக்கவும், "சொல்லுடா... பதில் சொன்னாத்தான் கோவணத்தைத் தருவோம்," என்று மிரட்டினாள்.

"உங்களை... உங்களை இப்படிப் பார்க்கிறது தான் பிடிச்சிருக்கு அக்கா. இந்தத் தோப்பு, இந்தத் தண்ணி... நீங்க இப்படியே இருக்கிறது எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு," என்று நான் சொல்லவும், இருவரும் கலகலவென விசிலடித்தனர்.

"அப்போ... இன்னைக்கு இந்த அக்ரிகல்சர் மாணவனுக்குப் பிராக்டிகல் கிளாஸ் இன்னும் முடியல போல! வாடா... அந்தப் பம்ப் செட் தண்ணியில குளிச்சுட்டு உன் சூட்டைத் தணிப்போம்," என்று சொல்லிவிட்டு இருவரும் என்னை இழுத்துக்கொண்டு பம்ப் செட்டை நோக்கி ஓடினர்.

அக்காக்கள் இருவரும் என்னை இழுத்துக்கொண்டு பம்ப் செட் அறைக்கு வந்தனர். அந்த அறையின் வாசலில் இருந்தே பம்ப் செட் தண்ணீர் "குபுக் குபுக்" எனப் பொங்கி வரும் சத்தம் என் இதயத் துடிப்பை இன்னும் அதிகரித்தது.

காமினி ஓடிச் சென்று பம்ப் செட்டை ஆன் செய்ய, தரை வழியே பாய்ந்து வந்த அந்தத் தண்ணீர் தொட்டியில் விழுந்து பொங்கியது. பாமினி சட்டென்று தன் மார்புக்கு மேலே கட்டியிருந்த அந்தப் பாவாடை முடிச்சை அவிழ்த்து எறிந்தாள். அவள் இப்போது முற்றிலும் நிர்வாணமாக, அந்தத் தண்ணீருக்குள் குதித்தாள்.

"மதன் ... நின்னுகிட்டே இருக்காதடா, வா!" என்று அவள் அழைக்க, பெரியவளும் தன் பாவாடையைக் கழற்றிவிட்டு அந்தத் தண்ணீருக்குள் இறங்கினாள். அந்த விடியற்காலை ஒளியில், தண்ணீர் பட்டு மின்னிய அவர்களின் நிர்வாண மேனி எனக்குப் பெரும் அதிர்ச்சியைத் தந்தது. நான் ஏற்கனவே அம்மணமாகத்தான் இருந்தேன், ஆனால் இரு பெண்களும் என் முன்னால் இப்படி நிர்வாணமாக நிற்பதை நான் கனவிலும் நினைக்கவில்லை.

நான் தயங்கித் தயங்கித் தண்ணீருக்குள் இறங்கியபோது, அந்த ஜில்லிப்பு என் உடலில் பட்டதும் என் ஆண்மை இன்னும் வீரியமாகத் துடித்தது. "என்ன மதன் ... தண்ணி பட்டா சூடு குறையும்னு பார்த்தா, உனக்கு மட்டும் ஏறிக்கிட்டே போகுது?" என்று காமினி சிரித்துக் கொண்டே என் அருகே வந்தாள்.

தண்ணீருக்கு அடியில் அவளது கால்கள் என் கால்களோடு பின்னிக்கொண்டன. "தம்பிக்கு இதுதான் முதல் முறையா... அதான் தடி இப்படித் தவிக்குது," என்று பாமினி என் முன்னால் வந்து, என் தோள்களில் கைகளைப் போட்டபடி மிதந்தாள். அவளது மென்மையான முலைகள் தண்ணீரின் அசைவில் என் மார்பில் உரசியபோது, நான் ஒரு சொர்க்கத்தையே கண்டது போல உணர்ந்தேன்.

"மதன் ... சொல்லு, எங்க ரெண்டு பேர்ல யாரோட உடம்பு உனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு?" என்று காமினி பின்னால் இருந்து என் இடுப்பைக் கட்டிக்கொண்டு கேட்டாள்.

"அக்கா... ரெண்டு பேருமே தேவதை மாதிரி இருக்கீங்க," என்று நான் தழுதழுத்த குரலில் சொன்னேன்.

"தேவதை மாதிரி இருக்கோமா? இல்ல... உன்னைத் தூங்கவிடாம பண்ணுற பேய் மாதிரி இருக்கோமா?" என்று பாமினி என் காதுகளைக் கடித்தாள். அவளது கை தண்ணீருக்கு அடியில் மெல்ல நகர்ந்து, என் விறைத்த தடியைப் பற்றியது. "பாருக்கா... இவன் தடி தண்ணிக்குள்ளயும் அனலா கொதிக்குது. இதுக்கு இப்போவே ஒரு விடை கொடுக்கலைன்னா இவன் செத்துடுவான் போல!" என்று அவள் சொல்ல, காமினி என் கழுத்தில் முத்தமிட்டாள்.

அவர்கள் இருவரின் கைகளும் தண்ணீருக்கு அடியில் என் உடலைச் சல்லடை போட்டன. ஒருவர் என் மார்பைத் தடவ, இன்னொருவர் என் ஆண்மையை லாவகமாக வருட, என் உச்சகட்ட உணர்ச்சிகள் கட்டுக்கடங்காமல் பாய்ந்தன. "அக்கா... வேணாம்... விட்ருங்க... எனக்கேதோ பண்ணுது," என்று நான் சொல்லியும், அவர்கள் விடுவதாக இல்லை.
அந்தப் பம்ப் செட் அறையின் மூடிய கதவுக்குப் பின்னால், தண்ணீரின் சத்தத்திற்கு நடுவே, இரு அழகிகளின் நிர்வாணத் தீண்டல்களில் நான் கரைந்து போய்க்கொண்டிருந்தேன். என் இருபது வயது வீரியம் அந்தத் தண்ணீரோடு கலந்து சீறிப் பாய்ந்தபோது, அந்தப் பெண்களின் சிரிப்புச் சத்தம் அந்த அறையெங்கும் எதிரொலித்தது.

குளித்து முடித்த பிறகு, அந்தப் பம்ப் செட் அறையின் ஒரு மூலையில் இருந்த வைக்கோல் போரின் மீது நாங்கள் மூவரும் அமர்ந்தோம். ஈரமான உடலில் ஒட்டியிருந்த தண்ணீர் சொட்டுக்கள் மெல்ல வழிந்து கொண்டிருந்தன. இன்னும் யாருமே துணி உடுத்தவில்லை. அந்தத் தனிமையும், குளிர்ச்சியும் ஒருவிதமான அமைதியைத் தந்தாலும், எனக்குள் பல கேள்விகள் குடைந்துகொண்டிருந்தன.

காமினி தன் நீண்ட கூந்தலைப் பிழிந்து கொண்டிருந்தாள். பாமினி என் தோளில் சாய்ந்து கொண்டு, என் மார்பில் ஒட்டியிருந்த ஒரு வைக்கோல் துண்டை எடுத்து விளையாடிக் கொண்டிருந்தாள். அந்த மங்கலான வெளிச்சத்தில் அவர்களின் நிர்வாண மேனி இன்னும் வசீகரமாகத் தெரிந்தது.
"என்ன மதன் ... இப்போவாவது அந்தப் பயம் போச்சா? இல்ல, இன்னும் ஏதாவது சந்தேகம் இருக்கா?" என்று காமினி என்னைப் பார்த்துத் திருஷ்டி கழிப்பது போலச் சொடக்கு எடுத்தாள்.

நான் மெல்லத் தைரியத்தை வரவழைத்துக்கொண்டு கேட்டேன். "அக்கா... நிஜமாவே கேட்கிறேன், அத்தை இதையெல்லாம் பார்த்தா திட்ட மாட்டாங்களா? நீங்க ரெண்டு பேரும் இப்படி என்கிட்ட நடந்துக்கிறது அவங்களுக்குத் தெரிஞ்சா என்ன ஆகும்?"

காமினி சிரித்தாள். "மதன் ... கிராமத்துல அத்தை மகனும், மாமன் மகளும் இப்படிச் சிரிச்சுப் பேசி விளையாடுறதுல எந்தத் தப்பும் இல்லடா. அம்மாவுக்கு தெரியாம இங்க எதுவும் நடக்கல. அவதான் உன்னை எங்ககிட்ட விட்டுட்டுப் போயிருக்கா. உனக்கு இந்தச் சின்ன வயசுல எதுவும் தெரியாமப் போயிடக்கூடாதுன்னு அவதான் எங்களுக்கு 'பச்சைக்கொடி' காட்டியிருக்கா," என்றாள்.

"அப்போ... சின்னவக்கா, நீங்க ஏன் இவ்வளவு அதிகமா என்னைக் கலாய்க்கிறீங்க? உங்க முன்னாடி நான் அம்மணமா நிக்கும்போது உங்களுக்குக் கூச்சமா இருக்காதா?" என்று சின்னவளிடம் கேட்டேன்.

பாமினி என் கண்களை நேராகப் பார்த்துச் சொன்னாள். "கூச்சமா? எதுக்கு மதன் ? நீ எங்க சொந்தக்காரப் பையன். அதுவும் இல்லாம, ஒரு ஆணை அவனோட இயற்கையான அழகோட பார்க்கிறதுல ஒரு தனி சந்தோஷம் இருக்குடா. நீ கோவணம் கட்டாம ஆடிக்கிட்டு ஓடும்போதும், இப்போ இப்படி முன்னாடி நிக்கும்போதும் உன்னோட அந்த ஆண்மைத் துடிப்பு இருக்கு பாரு... அதை ரசிக்கிறதுல ஒரு சுகம் இருக்கு. அதை ஏன் நாங்க மறைக்கணும்?"

அவளது பதில் எனக்குள் ஒரு பெரிய ஆச்சரியத்தைத் தந்தது. "அப்போ... நீங்க ரெண்டு பேரும் என்னைக் கல்யாணம் பண்ணிப்பீங்களா?" என்று நான் கொஞ்சம் தயக்கத்தோடு கேட்டேன்.

இருவரும் கலகலவெனச் சிரித்தனர். "கல்யாணம் அப்புறம் இருக்கட்டும்டா... முதல்ல நீ இந்த லீவுல ஒரு முழுமையான கிராமத்து ஆணாவோ, இல்ல ஒரு மன்மதனாவோ மாறணும். அதுக்கு நாங்க கொடுக்கிற இந்தப் பயிற்சிகளே போதும்!" என்று காமினி என் கன்னத்தைக் கிள்ளினாள்.

அந்த வைக்கோல் போரின் மீது, நிர்வாணமாக நாங்கள் மூவரும் அமர்ந்து பேசிய அந்தப் பேச்சுக்கள், உறவுகளுக்கு இடையிலான ஒரு புதிய பரிமாணத்தை எனக்கு உணர்த்தின. என் தடி இப்போது சாந்தமாக இருந்தாலும், அவர்களின் ஒவ்வொரு சொல்லும் எனக்குள் ஒரு புதுத் தெம்பை ஊட்டியது.
"சரி வாடா... ரொம்ப நேரம் இங்கேயே இருந்தா அத்தை தேடுவாங்க. இனிமே வீட்டுக்குப் போய் அம்மா கையால சூடா ஒரு காபி குடிக்கணும்," என்று சொல்லிவிட்டு பாமினி எழுந்தாள்.

வீட்டிற்குத் திரும்பும் அந்தப் பாதையில், அடர்த்தியான கிளைகளுடன் ஒரு பெரிய புளிய மரம் நின்றிருந்தது. அதன் அடியில் நிழல் படர்ந்து இருள் கவ்வியிருந்தது. "மதன் ... கொஞ்சம் நில்லு, மூச்சிறைக்க ஓடி வந்தா எப்படி? இங்க கொஞ்சம் காத்தோட்டமா உட்கார்ந்துட்டுப் போவோம்," என்று காமினி சொல்ல, நாங்கள் மூவரும் அந்த மரத்தடியில் அமர்ந்தோம்.

நாங்கள் இன்னும் முழுமையாக ஆடை அணியவில்லை. நான் மட்டும் கோவணத்தை ஒரு வழியாகக் கட்டியிருந்தேன், அக்காக்கள் இருவரும் தங்கள் பாவாடைகளை இடுப்பில் மட்டும் சுற்றிக்கொண்டு, மேலாடையின்றி என் இருபுறமும் அமர்ந்தனர். மரத்திலிருந்து உதிர்ந்த புளியம்பூக்கள் என் தோளிலும், அவர்களின் நனைந்த மார்புகளிலும் வந்து விழுந்தன.

"மதன் ... இந்த மரத்துக்கு ஒரு தனி பவர் இருக்குடா. இங்க உட்கார்ந்து காத்து வாங்கினா, உடம்புல இருக்கிற சூடு எல்லாம் இறங்கிடும்னு சொல்லுவாங்க," என்று பாமினி என் தொடையில் கை வைத்துச் சொன்னாள்.

காமினி திடீரென என் ஆண்மையைத் தடவினாள்.
குளிர்ந்த காற்றில் தணிந்திருந்த என் தடி, அவளது சூடான விரல்கள் பட்டதும் மீண்டும் ஒருமுறை துள்ளியது. "பாருக்கா... இவன் தடி இந்த மரத்துல இருக்கிற புளியம்பழம் மாதிரி வளைஞ்சு கொடுக்காம, செங்கல்லை விடக் கடினமா நிக்குது," என்று பாமினி சிரித்துக்கொண்டே என் மார்பில் முத்தமிட்டாள்.

"அக்கா... வீட்டுக்குப் போயிடலாம் அக்கா, யாராவது பார்த்திடப் போறாங்க," என்று நான் பதறினேன்.

"யார் பார்ப்பாங்க? இது நம்ம தோட்டம்டா. அதுவும் இல்லாம, இந்த இருட்டுல உன் நிர்வாணத்தை ரசிக்கிறதுக்குன்னே ஒரு தனி கூட்டமே வரும் போல இருக்கே," என்று காமினி சொல்ல, தூரத்தே ஒரு சத்தம் கேட்டது.

சட்டென்று நாங்கள் மூவரும் புளிய மரத்தின் பின்னால் மறைந்தோம். அந்த இருளில், இரு பெண்களின் உடல்களுக்கு நடுவே நான் சிக்கிக்கொண்டேன். அவர்களின் வியர்வை மணம், அந்தப் புளிய மரத்தின் வாசனை, மற்றும் எங்களின் நிர்வாண உடல்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று உரசியது எனக்குள் ஒரு புதிய அதிர்வை ஏற்படுத்தியது.

"பயப்படாதடா மதன் ... நீ இவ்வளவு பயந்தா எப்படி? இந்த லீவு முடியறதுக்குள்ள உன்னை ஒரு வீரன் ஆக்கணும்னு அம்மா எங்களுக்கு ஆர்டர் போட்டிருக்காங்க," என்று பாமினி என் இடுப்பை இன்னும் இறுக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டாள்.

நாங்கள் அந்த மரத்தடியில் சில நிமிடங்கள் அப்படியே மெளனமாக இருந்தோம். என் ஆண்மை அவர்களின் உடலோடு உரசித் தவித்துக்கொண்டிருந்தது. அந்தத் தருணம், காதலும் காமமும் கலந்த ஒரு விசித்திரமான கிராமத்து அனுபவமாக என் மனதில் பதிந்தது.

"சரி வா... இனிமே இங்க இருந்தா அம்மா தேடுவாங்க," என்று சொல்லிவிட்டு அவர்கள் இருவரும் தங்கள் ஆடையைச் சரிசெய்து கொள்ள, நான் கோவணத்தைச் கட்டிக்கொண்டு அவர்களுடன் வீட்டிற்கு நடந்தேன்.

அன்றிரவு நிலவு முற்றத்தில் வெள்ளியை வாரி இறைத்துக் கொண்டிருந்தது. வயல் வேலையும், தென்னந்தோப்பு குளியலும் முடிந்து நான் உடல் தளர்ந்து திண்ணையில் அமர்ந்திருந்தேன். அத்தை என்னையே ஒரு மாதிரியாகப் பார்த்தபடி அருகில் வந்தாள்.

"என்ன மதன் ... ஒரு நாள்ளேயே ரொம்பக் களைச்சுட்டியா? சிட்டி உடம்பு இல்லையா... சீக்கிரம் விடாது. ஆனா நாளைக்கு இன்னும் பெரிய வேலை இருக்குடா," என்று சொல்லிவிட்டு என் அருகில் அமர்ந்தாள். அத்தையின் கையில் ஒரு சிறிய செம்பு கிண்ணத்தில் ஏதோ ஒரு பச்சை நிற மூலிகை தைலம் இருந்தது.

"மதன் ... இன்னைக்கு ராத்திரி நீ உள்ள படுக்க வேணாம். இந்த முற்றத்துல, இந்த நிலா வெளிச்சத்துல மல்லாக்க படுக்கணும். அதுவும் வெறும் உடம்போட!" என்று அத்தை சொல்ல, என் அக்காக்கள் இருவரும் கதவோரம் நின்று ஒருவரையொருவர் பார்த்துச் சிரித்துக்கொண்டனர்.

அத்தையின் சொல்லுக்கு மறுபேச்சு ஏது? நான் அந்த நிலவொளி படர்ந்த முற்றத்தில், என் கோவணத்தை அவிழ்த்து எறிந்துவிட்டு, முற்றிலும் நிர்வாணமாகப் படுத்தேன். குளிர்ந்த நிலவு வெளிச்சம் என் நிர்வாண உடலில் பட்டுத் தெறித்தது.

அத்தை அந்த மூலிகை தைலத்தை எடுத்தாள். "இது நம்ம பரம்பரை வைத்தியம்டா. இதோ இந்த இடத்துல..." என்று சொல்லிக்கொண்டே என் ஆண்மையின் அடிப் பகுதியிலும், விதைப்பைகளிலும் அந்தத் தைலத்தைத் தடவினாள். அந்தத் தைலம் பட்ட அடுத்த நொடி, ஒரு குளிர்ச்சியும், பின் ஒரு மெல்லிய எரிச்சலும் என் உடலில் பரவியது.

அத்தை வேலையை முடித்துவிட்டு, "பெரியவளே... சின்னவளே... இவனுக்குத் தைலம் காயற வரைக்கும் காத்து வீசுங்கடி," என்று சொல்லிவிட்டு உள்ளே சென்றாள்.

அத்தை சென்றதும், இருவரும் என் இருபுறமும் அமர்ந்தனர். நிலவொளியில் அவர்களின் நனைந்த கூந்தலும், ஜாக்கெட் இல்லாத அந்தத் தோற்றமும் என்னை மீண்டும் கிளர்ச்சி அடையச் செய்தன. தைலத்தின் வீரியத்தாலும், அவர்களின் அருகாமையாலும் என் தடி நிலவை நோக்கி நிமிர்ந்து நின்றது.

"பாருக்கா... நிலா வெளிச்சத்துல இது எப்படி ஒரு உலைக்கோல் மாதிரி ஜொலிக்குதுன்னு!" என்று பாமினி தன் ஈரமான விரல்களால் அந்தத் தைலத்தை என் தடியின் மீது மெல்லத் தேய்த்துவிட்டாள். தைலத்தின் வழவழப்பும், அவளது விரல் சூடும் என் நரம்புகளைத் துடிக்க வைத்தன.

காமினி என் நெற்றியில் வழிந்த வியர்வையைத் துடைத்தாள். "மதன் ... நாளைக்கு வயல்ல நீ இந்தக் கோலத்துல தான் நிக்கப் போற. ஆனா ஒரு வித்தியாசம்... நாளைக்கு ஊரே உன்னைப் பார்க்கும்," என்று அவள் சொல்ல, நான் அதிர்ச்சியில் எழுந்திருக்க முயன்றேன்.

பாமினி என்னை அழுத்திப் படுக்க வைத்தாள். "பயப்படாதடா... ஊர்னா ஒட்டுமொத்த ஊர் இல்ல, நம்ம சொந்தக்காரப் பொண்ணுங்க மட்டும் தான் வருவாங்க. உன்னோட இந்தத் திடகாத்திரமான உடம்பைப் பார்த்து அவங்க எல்லாம் ஏங்கப் போறாங்க," என்று சொல்லிவிட்டு என் இடுப்புப் பகுதியில் ஒரு மெல்லிய கிள்ளு வைத்தாள்.

அந்த நிலவொளியில், நிர்வாணமாகப் படுத்திருந்த என் உடம்பில் அக்காக்கள் இருவரும் தைலத்தைத் தேய்த்து, ரகசியமாகப் பேசி என்னைச் சீண்டிய அந்த இரவு, எனக்குள் ஒரு புதிய மன்மத உணர்வை விதைத்தது. என் தடி தவித்துக் கொண்டிருக்க, "இன்னும் நிறைய பாக்கி இருக்குடா மதன் ..." என்று காமினி என் காதோரம் கிசுகிசுத்தாள்.

-: தொடரும் 

[Din@10]

Super

[karthikhse12]

நண்பா இப்போது உங்கள் கதை முழுவதும் படித்தேன் மிகவும் அருமையாக உள்ளது.அதிலும் கிராமத்தில் வந்து தன் அத்தை வயல் நட்டு தடவும் போது முதல் முதலாக அவனுக்கு கோமனம் கட்டும் போது அவனின் ஆண்மையை பார்த்து அத்தை ஆச்சரியமாக பார்த்து ரசித்து சொல்லியது மிகவும் தத்ரூபமாக இருந்தது. பின் காமினி மற்றும் யாமினி இருவரும் அவன் நிர்வாணமாக பார்த்து ரசித்து சொல்லி பின்னர் கிணற்றில் முதல் முதலாக அவனின் ஆண்மையை சீண்டி பற்றி சொல்லியது மிகவும் அற்புதமாக இருந்தது.

பின்னர் தென்னை மரத்தில் களை எடுக்கும் போது அவனின் கோவணத்தை கழட்டி விட்டு செய்யும் செயல்கள் மிகவும் நேர்த்தியாக எதார்த்தமாக இருந்தது. பின்னர் பம்ப்செட் இரு பெண்கள் நிர்வாணமாக இருப்பதை சொல்லி அவனுக்கு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பேசி அவனை சூடேற்றி செய்யும் செயல்கள் மிகவும் அற்புதமாக இருந்தது.

பின் மதன் மூலிகை தைலம் அத்தை தன் கையால் தேய்த்து விட்டு அதை தன் மகள் மூலமாக காய காற்று வீசும்போது மதனின் ஆண்மையை பற்றி பேசியது பார்க்கும் போது பிற்பகுதியில் பல ஆட்டங்கள் நிறைந்து காணப்படும் என்று அறிய ஆவலுடன் எதிர்பார்த்து காத்திருக்கிறேன்