హైదరాబాద్ అవుట్ స్కర్ట్స్ లోని రోడ్ మీద ఒక తెల్లని షిఫ్ట్ కార్ దూసుకుని వెళ్తూ ఉంది. స్టీరింగ్ మీద ఉన్న ప్రేమ్ చేతులు ఆ స్టీరింగ్ ని గట్టిగా పట్టుకున్నాయి. ఏసీ ఆన్ లో ఉండటం వల్ల చల్లని గాలి అతని మొహాన్ని తాకుతూ ఉంది. అంత చల్లని గాలి తగులుతున్నా కూడా నుదిటి అంచుల మీద సన్నని చెమట ధార. మొహంలో ఒక కంగారు, కళ్ళలో ఒక ఆశ, వాటికి తోడు అతని మెదడులో ఎన్నో ఆలోచనలు ఒకేసారి కలిసి అతని మనసుని కుదిపేస్తున్నాయి.
9 సంవత్సరాల క్రితం తన జీవితం ఇలా ఉంటుందని కలలో కూడా అతను అనుకోలేదు. తనకంటూ ఒక కార్, ఒంటరిగా ఇప్పుడు ఐటీ అవుట్ సోర్సింగ్ కంపెనీ పెట్టె స్థాయికి వచ్చాడు అంటే తనకే నమ్మకం రావట్లేదు. కొంపదీసి ఇదేమన్నా కల అనుకున్నాడు. మెల్లగా తన చేత్తో తొడ మీద గిల్లుకున్నాడు. దాంతో చివుక్కుమనటంతో ఇది నిజమే అనుకుని మెల్లగా నవ్వుకున్నాడు. ఈ 9 సంవత్సరాలు పడ్డ కష్టం మొత్తం అతని కళ్ళ ముందు ఒక ఫ్లాష్ లా మెదిలింది. ఎన్నో నిద్రలేని రాత్రులు, మరెన్నో ఓవర్ టైం డ్యూటీలు, వాటికి తోడు ఇంకెన్నో సాక్రిఫైజ్ లు. ఇన్నాళ్ల తన కష్టానికి ప్రతిఫలంగా ఒక పెద్ద ఐటీ కంపెనీ తో డీల్ కుదిరింది. ఈ రోజే ఆ డీల్ కి సంబంధించిన డాకుమెంట్స్ మీద సంతకం పెడతామని కాల్ రావటంతో అక్కడికే బయలుదేరాడు. అది పూర్తి అయితే ఆఫీషియల్ గా ఈ రోజే తన కంపెనీని స్టార్ట్ చేయాలనే ప్లాన్ లో ఉన్నాడు. ఆ ఆనందం ఒక పక్కన ఉంటే, మరొక పక్క తన పెళ్లి రోజు కూడా ఈ రోజే. ఇలా రెండు ఒకేసారి కలిసి రావటం తనకి ఇంకాస్త సంతోషాన్ని ఇచ్చింది.
అలా ఆలోచనల్లో మునిగి ఉండగానే అతని ఫోన్ మోగింది. తల కొంచెం కిందకి దించి ఫోన్ చూసాడు. నివి అనే పేరు స్క్రీన్ మీద కనపడగానే ప్రేమ్ పెదాల మీద చిన్న చిరునవ్వు మెరిసింది. ఆ పేరు కిందనే నివిషా, తన కూతురు ఆధ్య ని పట్టుకుని దిగిన ఫోటోని అలానే చూస్తూ ఉన్నాడు. ఇద్దరి మొహాల్లో చిరునవ్వు స్పష్టంగా కనపడుతూ ఉంది. తన కూతురిని తనివితీరా చూసి మెల్లగా చూపుని పైకి జరిపాడు. గులాబీ రంగు పెదాలని సుకుమారంగా సాగదీసి నవ్వుతున్న నివిని చూడగానే అతని గుండె లాగినట్టు అనిపించింది. తన విరబోసిన కురులని కొంచెం ముందుకు వేసుకుని, బంగారు రంగులో మెరిసిపోతూ ఉంది నివిషా. ఆమె కళ్ళు అతనిని ఇంకా పిచ్చోన్ని చేసాయి. ఇక కాల్ లిఫ్ట్ చేయకపోతే కట్ అయిపోతుందేమో అనుకుని వెంటనే కాల్ లిఫ్ట్ చేసాడు.
"ఎక్కడ ఉన్నావ్?" అన్న మాటలు తియ్యగా వినపడ్డాయి. తన అందమే కాదు మాటలు కూడా అంతే మత్తేక్కించేలా ఉన్నాయి.
"చిన్న వర్క్ లో ఉన్నాను రా, క్లయింట్ మీటింగ్" అన్నాడు ప్రేమ్, మళ్ళీ రోడ్ చూస్తూ
"అవునా, ఎంత టైం పడుతుంది" అంది నివి
"మ్మ్మ్..... ఒక రెండు గంటలు అలా పట్టొచ్చు" అన్నాడు ప్రేమ్
"అవునా, సరే" అంది వెంటనే
"ఏంటి సరే, ఇంకేం లేదా?" అన్నాడు నవ్వుతూ
"ఇంకా..... మ్మ్మ్మ్......" అంటూ ఆలోచిస్తున్నట్టు మాట్లాడుతూ "ఇంకేం లేదు" అంది నవ్వుతూ తనని ఆట పట్టిస్తూ
"హాహా.... నిన్ను........." అంటూ చిలిపిగా కసురుకున్నాడు ప్రేమ్
"హీ........ నేను టైలర్ షాప్ కి వెళ్తున్నాను, కొన్ని బ్లౌసెస్ స్టిచ్చింగ్ చేయాల్సినవి ఉన్నాయి" అంది నివి
"అవునా, సరే వెళ్ళు, నేను కూడా నువ్వు తిరిగి వచ్చేలోపు వచ్చేస్తాను" అన్నాడు
"సరే జాగ్రత్తగా రా" అంది నివి
"సరే రా బాయ్" అంటూ కాల్ కట్ చేసాడు ప్రేమ్
మళ్ళీ తన చూపులు హోమ్ స్క్రీన్ వాల్ పేపర్ గా పెట్టుకున్న నివి ఫోటో మీదకి వెళ్లాయి. వయసు పెరుగుతున్న కొద్దీ నివి అందాలు కూడా పెరుగుతూ వచ్చాయి. ముఖ్యంగా ఆధ్య పుట్టిన దగ్గర నుండి. తన యద భాగంలో ఎంత తేడా వచ్చిందో చూస్తుంటేనే అర్ధం అవుతుంది. తన సళ్ళ సైజు విపరీతంగా పెరిగింది, అవి ఎంత లావుగా, ఏపుగా పెరిగాయో అంతే మెత్తగా, మృదుగా తయారయ్యాయి. 8 సంవత్సరాల కూతురు ఉన్నా కూడా ఇప్పటికి సన్నని నడుముని అలానే మెయింటైన్ చేస్తుండటం చూసి ప్రేమ్ ఆశ్చర్యపోయాడు. అక్కడ నుండి కిందకి వెళ్తే గుండ్రంగా పెరిగిన ఆమె పిరుదులని చూస్తే ఈ క్షణం కూడా ప్రేమ్ కి ఉద్రేకం వస్తుంది.
తన అందం సంగతి కాసేపు పక్కన పెడితే తన లాంటి క్యారెక్టర్ ఉన్న అమ్మాయి ఇంకెవరు ఉండరు అనుకుని ఇప్పటికి మురిసిపోతాడు ప్రేమ్. తన చేతిలో ఎలాంటి జాబ్ లేకపోయినా, తినటానికి కూడా దిక్కులేని టైంలో తన ప్రేమ కోసం ఇంట్లో వాళ్ళని కూడా కాదనుకుని వచ్చి, మనం మంచిగా సెటిల్ అవుతాం అంటూ ధైర్యం ఇచ్చి ఈ రోజు తను ఈ పొజిషన్ లో ఉండటానికి ప్రధాన కారణం అయింది నివి. ఆమె తన మీద పెట్టుకున్న ఆ నమ్మకాన్ని నిజం చేసే రోజు ఇదే అనుకున్నాడు ప్రేమ్.
మూడు నెలల క్రితం చేస్తున్న ఉద్యోగానికి రిజైన్ పెట్టేసాడు. కానీ ఆ విషయం నివి కి చెప్పలేదు. కొత్త కంపెనీ స్టార్ట్ చేసి, తనే CEO అనే సర్ప్రైజ్ ని ఈ రోజు రివీల్ చేయాలనే ఆత్రం అతనిలో ఇంకా పెరిగింది. మూడు నెలల నుండి ఎంతో కష్టం గా నివి ని మేనేజ్ చేస్తున్న పనికి ఇక తెర పడుతుంది అనుకుని చిన్నగా నవ్వుకున్నాడు.
పెళ్లి రోజు కావటంతో సాయంత్రం ప్లాన్ చేసిన చిన్న పార్టీ లో, తను కంపెనీ స్టార్ట్ చేస్తున్న విషయం చెప్పి, ఆఫీస్ కీ ని నివి చేతిలో పెట్టి ఆమె కళ్ళలో కనపడే ఆనందం ఎలా ఉంటుందో అని ఊహించుకుంటూ మురిసిపోయాడు. ఇంతలో తను చేరాల్సిన ఆఫీస్ వచ్చేసరికి మెల్లగా ఈ లోకంలోకి వచ్చాడు. తన కార్ పార్క్ చేసి లోపలికి అడుగు పెట్టాడు. లిఫ్ట్ పైకి వెళ్తున్న కొద్దీ అతనిలో కంగారు కూడా కొంచెం కొంచెం గా పెరుగుతూ ఉంది. రిసెప్షన్ లో తన గురించి చెప్పి వెయిట్ చేస్తూ ఉన్నాడు.
"సార్ రమ్మని పిలిచారు వెళ్ళండి" అంటూ రిసెప్షనిస్ట్ చెప్పిన మాట వినగానే
ప్రేమ్ గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుని పైకి లేచి CEO రూమ్ వైపు అడుగులు వేసాడు. డోర్ దగ్గర నిలబడి తన వాళ్లకం ఎలా ఉందొ చూసుకుని, కొంచెం పైకి వచ్చిన షర్ట్ ని తిరిగి ప్యాంటు లోపలికి తోసి నీట్ గా ఇన్షర్ట్ చేసుకుని డోర్ ఓపెన్ చేసి లోపలికి వెళ్ళాడు.
"హాయ్ సార్, నేను ప్రేమ్, కొత్తగా స్టార్ట్ చేసిన అవుట్ సోర్సింగ్ వెంచర్ నుండి వస్తున్నాను" అంటూ ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాడు.
రూమ్ లో కూర్చున్న ఆ కంపెనీ CEO తీక్షణంగా ఒకసారి ప్రేమ్ ని చూసాడు. అంతలో మెల్లగా అతని పెదాల మీద నవ్వు పుట్టుకుని వచ్చింది.
"ప్రేమ్....? నువ్వేనా?" అన్నాడు అతను
అతని మాటలు వినగానే ప్రేమ్ ఊపిరి ఆగినట్టు అనిపించింది.
"అ... ర... విం..... ద్........" అన్న పదం ప్రేమ్ నోటి నుండి పొడి పొడిగా బయటకు వచ్చింది.
ఆ క్షణం 12 సంవత్సరాల క్రితం జరిగిన సంఘటనలు మొత్తం ఒక్కసారిగా కళ్ళ ముందు మెదిలాయి.
కాలేజ్ డేస్ లో అరవింద్ కి ప్లే బాయ్ అనే పేరు ఉండేది. చూడటానికి కూడా మనిషి బాగానే ఉంటాడు. నివిషా వాళ్ళ ఫ్యామిలీ, అరవింద్ వాళ్ళ ఫ్యామిలీ, ఫ్రెండ్స్ అవ్వటం వలన అరవింద్, నివి కూడా బెస్ట్ ఫ్రెండ్స్ లా ఉండేవారు. నివి దృష్టిలో అరవింద్ జస్ట్ ఒక మంచి ఫ్రెండ్ మాత్రమే కానీ అరవింద్ మాత్రం నివి ఎప్పటికైనా తనకే సొంతం, ఆమె అందాన్ని పూర్తిగా అనుభవించాలనే ఉద్దేశంతోనే ఉండేవాడు.
ఆ ఉద్దేశంతోనే కాలేజ్ లో తన గురించి, నివి గురించి చాలానే రూమర్స్ స్ప్రెడ్ చేసాడు. అందులో ముఖ్యంగా ఇద్దరి మధ్య అది జరిగిపోయింది అనే దాని గురించి అందరూ మాట్లాడుకునేవారు. కానీ ఎందుకో ప్రేమ్ కి ఆ విషయం నమ్మబుద్ది కాలేదు. నివి, తను ఎప్పుడు కలిసి మాట్లాడుకోలేదు కానీ ఎదురెదురు పడినప్పుడు మాత్రం కళ్ళతోనే మాట్లాడుకునేవారు. ఒకరిని మరొకరు చూసినప్పుడు ఇద్దరికీ ఏదో తెలియని వింత ఫీలింగ్ కలిగేది. బహుశా అదేనేమో ప్రేమంటే.
అరవింద్, ప్రేమ్ ఇద్దరు అన్నింట్లో సమానంగానే ఉండేవారు. ముఖ్యంగా స్పోర్ట్స్ విషయంలో ఇద్దరు చెరొక టీమ్ లో ఉండేవారు. చూసేవాళ్ళకి ఇద్దరు బద్ద శత్రువులు అన్నట్టుగా కనపడేవారు. ఒక క్రికెట్ మ్యాచ్ అప్పుడు అరవింద్ చేయకూడని తప్పోకటి చేసాడు. అది ఇప్పటికి ప్రేమ్ మనసులో ఒక గాయం తాలూకు గుర్తులా మిగిలిపోయింది. ఇప్పటికి ఆ రోజు ఏం జరిగిందో కళ్ళకు కట్టినట్టు గుర్తుకు వచ్చింది.
గ్రౌండ్ లో క్రికెట్ మ్యాచ్ కాసేపట్లో స్టార్ట్ అవ్వబోతూ ఉంది. స్టాండ్స్ లో కూర్చుని జరిగేది చూస్తున్న నివి ని తన టీమ్ కి చూపిస్తూ
"ఈ రోజు ఏం జరిగినా సరే, మ్యాచ్ అయిపోయిన వెంటనే ఆ నివిషా ని, ఇండోర్ రూమ్ కి తీసుకుని వెళ్లి ఎంజాయ్ చేస్తాను, ఏమైనా తరువాత చూసుకుంటా" అన్నాడు అరవింద్.
అది విన్న టీమ్ మొత్తం షాక్ అయ్యారు. అంతలో అక్కడ ఉన్న అరవింద్ ఫ్రెండ్ మార్క్ మాట్లాడుతూ
"హాహా బయట క్రికెట్ ఏ కాదు, లోపల జరిగే క్రికెట్ ని కూడా చూడటానికి రెడీగా ఉండండి మీరంతా" అంటూ నవ్వాడు.
అది విని అందరి నరాలు ఒక్కసారిగా మెలికలు తిరిగాయి. నివిషా ఆ కాలేజీలోనే పెద్ద అందగత్తే. అలాంటి అమ్మాయిని పొందాలని అందరికి ఉంటుంది, కానీ ఆ అదృష్టం తమకి లేదు. ఇప్పుడు అరవింద్ రూపంలో కనీసం ఆమె అందాలని, దెంగుడిని చూసే అవకాశం వస్తుంది అనగానే అందరిలో ఉత్సాహం పొంగుకుని వచ్చింది.
మెల్లగా మ్యాచ్ మొదలైంది. ఇవేం తెలియని నివి, క్రికెట్ చూస్తూ, చీర్ చేస్తూ ఉంది. ప్రేమ్ తన సీనియర్ తో కలిసి బ్యాటింగ్ కి వెళ్ళాడు. తనదైన టెక్నీక్ తో బాగా షాట్స్ కొడుతూ ఉన్నాడు. కాసేపటికి డ్రింక్స్ బ్రేక్ తీసుకున్నారు. ఇంతలో తమ ఆపొసిట్ ప్లేయర్స్ అందరూ ఇండోర్ రూమ్ వైపు వెళ్ళటం చూసాడు ప్రేమ్.
"రేయ్ ఎవడొకడు వీడియో రికార్డ్ చేయండ్రా తర్వాత పనికొస్తుంది" అంటూ మార్క్ అరిచాడు.
ప్రేమ్ కి ఏం అర్ధం కాలేదు. ఒక్కసారి స్టాండ్స్ లోకి చూసాడు అక్కడ నివి కనపడలేదు. చుట్టూ చూస్తే అరవింద్ కూడా లేడు. ఏమైంది అనుకున్నాడు.
మళ్ళీ మ్యాచ్ స్టార్ట్ అయింది. కొంతమంది తిరిగి వచ్చారు కానీ అరవింద్ మాత్రం రాలేదు, నివి కూడా కనపడట్లేదు. ఆ ఆలోచనలో వస్తున్న బాల్ చూసుకోక అవుట్ అయ్యాడు.
చిరాకుగా బయటకు వచ్చి, నివి ఎక్కడ ఉంది అనుకుంటూ వెతకటం మొదలుపెట్టాడు. అప్పుడే ఇండోర్ రూమ్, రికార్డ్ చేయండి అన్న మాటలు గుర్తు వచ్చి అటు వెళ్ళాడు. అక్కడ సగం తెరిచిన కిటికీ డోర్ నుండి కొంతమంది తొంగి చూస్తూ ఉన్నారు. వాళ్లలో ఒకడు వీడియో తీస్తూ ఉన్నాడు. ప్రేమ్ దగ్గరికి వెళ్లి లోపలికి చూసాడు. అంతే అతని రక్తం మరిగిపోయింది.
నివి ని అక్కడే ఉన్న ఒక గోడకి అదిమాడు అరవింద్. ఆమె చేతులు వదులు అన్నట్టుగా అతని గుండెల మీద వేసి నెడుతూ ఉన్నాయి. ఆమె కళ్ళలో భయం, కోపం కనపడుతున్నాయి. అది చూసిన ప్రేమ్ ఇక ఒక్క క్షణం కూడా ఆగలేదు. విసురుగా డోర్ దగ్గరికి వెళ్లి ఒక్క తన్ను తన్నాడు. అది పెద్ద చప్పుడు చేస్తూ ఓపెన్ అయింది. దాంతో అరవింద్ ఏంటా అన్నట్టుగా వెనక్కి తిరిగి చూసాడు. ఆ మరుక్షణమే ప్రేమ్ ఉక్కులాంటి పిడికిలి అరవింద్ దవడని గట్టిగా తాకింది. ఆ దెబ్బకి పక్కకి జరిగాడు అరవింద్. ప్రేమ్ వెంటనే అటు చూసి అక్కడే ఉన్న ఒక ఇనుప రాడ్ తీసుకుని అదే దవడ మీద ఇంకొకటి పీకాడు. ఆ ఇనుప రాడ్ అరవింద్ కంటి కింద ఉన్న చర్మాన్ని చీరెస్తూ వెళ్ళింది. దాంతో రక్తం కారుతుంటే ఆ నొప్పిని తట్టుకోలేక అలానే పడిపోయాడు అరవింద్.
అది చూసిన నివి షాక్ అయిపొయింది. బొమ్మలా కదలకుండా ప్రేమ్ ని చూస్తూ ఉంది. వణుకుతున్న ఆమెని చూసి తన చేత్తో ఆమె చేయి పట్టుకుని అక్కడ నుండి బయటకు తీసుకొని వచ్చాడు ప్రేమ్. అదే మొదటిసారి నివి ని పట్టుకోవటం. ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ
"జరిగింది మర్చిపో, ఏం ఆలోచించకు" అన్నాడు
ఏం చెప్పాలో అర్ధం కాక అతని కళ్ళలోకి ప్రేమతో కూడిన కృతజ్ఞత భావంతో చూసింది నివి. ప్రేమ్ కూడా ఆమె కళ్ళలోకి చూసాడు. ఇద్దరు కాసేపు ఏం మాట్లాడుకోలేదు కానీ మధ్య మధ్యలో ఒకరి కళ్ళలోకి మరొకరు చూసుకుంటూ ఉన్నారు. కాసేపటికి ప్రేమ్ నోరు తెరిచి
"ఏం భయపడకు, నేను ఉన్నాను. ఏం జరిగినా నేను చూసుకుంటాను" అన్నాడు ఆమెకి ధైర్యం చెప్తూ
అది విన్న నివి, ప్రేమ్ కళ్ళలోకి చూస్తూ
"నాకేం భయం లేదు.... నువ్వు పక్కన ఉన్నంతవరకు" అంది మెల్లగా
అది వినగానే ప్రేమ్ గుండె వేగంగా కొట్టుకోవటం మొదలుపెట్టింది. ఊపిరి అందట్లేదా ఏంటి అన్నట్టుగా అనిపించింది. మెల్లగా అక్కడ నుండి ముందుకి కదిలాడు. అది గమనించిన నివి, వెళ్తున్న ప్రేమ్ ని చూస్తూ
"అసలు నేను ట్రబుల్ లో ఉన్నా అని నీకెలా తెలుసు?" అంది
ప్రేమ్ వెనక్కి తిరిగి చూసాడు. మళ్ళీ ఇద్దరి కళ్ళు కలుసుకున్నాయి. ఆమె కళ్ళలోకి అలానే చూస్తూ
"మ్యాచ్ అయిపోయిన తర్వాత ఇదే ప్లేస్ కి రా" అని గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుని "నీకే తెలుస్తుంది" అన్నాడు.
ఆ సమాధానం విన్న నివి పెదాల మీద చిన్నగా నవ్వు మెరిసింది. ప్రేమ్ కూడా మెల్లగా అక్కడ నుండి తిరిగి గ్రౌండ్ లోకి వెళ్ళిపోయాడు.
మ్యాచ్ ఎప్పుడు అవుతుందా అని నివి ఎదురు చూస్తూ ఉంది. దాదాపు సాయంత్రం వరకు అది జరుగుతూనే ఉంది. మ్యాచ్ అయిన వెంటనే ప్రేమ్ ని వెతుక్కుంటూ ఇందాకటి ప్లేస్ కి వెళ్ళింది. అప్పటికే నివి కోసం ఎదురుచూస్తూ ఉన్నాడు ప్రేమ్. నడుచుకుంటూ వస్తున్న నివి ని చూడగానే అలానే ఆగిపోయాడు ప్రేమ్. నివి కూడా ప్రేమ్ ని చూసి ఆగిపోయింది. ఇద్దరి కళ్ళు ఒకరినొకరిని చూసుకున్నాయి.
"కలవమని చెప్పావ్?" అంది నివి, ఏం చెప్తాడో అన్న ఆతృతతో
అది విన్న ప్రేమ్ గుండె ఇంకా వేగంగా కొట్టుకుంది. గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుని తన పాకెట్ లో ఉన్న ఒక లెటర్ తీసి వణుకుతున్న చేతులు ముందుకు చాపాడు. అది చూసిన నివి ఆశ్చర్యంగా కళ్ళు పెద్దవి చేసి అతని చేతిలో ఉన్న లెటర్ అందుకుంది.
అక్కడే దాని మడతలు ఓపెన్ చేసి మెల్లగా చదవటం మొదలుపెట్టింది. తన మీద ఉన్న ప్రేమ ని, ఆ ఒక్క లెటర్ లోనే చూపించాడు ప్రేమ్. అతని చేతి రాత వంకర తిరిగినా అతని ప్రేమ మాత్రం నేరుగా నివి మనసుని తాకింది. మెల్లగా తల పైకి లేపి ప్రేమ్ కళ్ళలోకి చూస్తూ
"నువ్వు కూడా నన్ను ప్రేమిస్తున్నావా?" అంది ఆశ్చర్యం, ఆనందం నిండిన కళ్ళతో. అప్పటికే ఆమె కంటి అంచుల నుండి ఆనంద భాష్పాలు మెల్లగా కిందకి కారుతూ ఉన్నాయి.
"మ్మ్...... అవును...." అన్నాడు ప్రేమ్ మెల్లగా
ఆ రోజే ఇద్దరి ప్రేమ ప్రయాణం మొదలైంది. ఎవరైతే నివి జీవితం నాశనం చేయాలి అనుకున్నాడో వాడి వల్లే ఇద్దరు కలిసారు.
సరిగ్గా 12 సంవత్సరాల తర్వాత అదే అరవింద్ ఇప్పుడు తన కళ్ల ముందు ఉన్నాడు. తన కన్నా మంచి పొజిషన్ లో, తన ముందే కూర్చుని ఉన్నాడు. ఆ రోజు అతని కంటి కింద చేసిన గాయం ఒక మచ్చలా ప్రేమ్ కి కనపడుతూనే ఉంది.
(Continued...)
22-02-2026, 09:35 PM
(This post was last modified: 01-03-2026, 06:06 PM by iHellBoy69. Edited 4 times in total. Edited 4 times in total.)
![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)
