Thread Rating:
  • 17 Vote(s) - 2.76 Average
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
పట్టుదల
Hooo very nice
Like Reply
Do not mention / post any under age /rape content. If found Please use REPORT button.
Excellent update
Like Reply
Vijayawada lo pulasa tintadu..please continue
Like Reply
first aunty tho bamchik aata untunda?
[+] 1 user Likes ash.enigma's post
Like Reply
bagundi
[+] 1 user Likes krish1973's post
Like Reply
జోగులాంబ ని బస్సు ఎక్కించి ఇంటికి వచ్చాను. వీణ హాల్ లో నెల మీద బాబు ని ఆడిస్తుంది. నేను సోఫా లో కూర్చున్నాను.


వీణ:- నిన్న రాత్రి అత్తయ్య ని ఏమి అన్నావు ?? రాత్రి నీ దగ్గర నుంచి వచ్చిన తరవాత పడుకోలేదు.. ఎదో ఆలోచిస్తూ ఉన్నారు.. రాత్రి బాబుకి పాలు ఇవ్వడానికి లేచిన ప్రతి సారి ఆంటీ మెలుకువగా ఉన్నాను..

నేను:- ఏమి లేదు చిన్న రొమాంటిక్ అంగెల్ ఇచ్చాను..

వీణ:- రొమాంటిక్ అంగెల్ అంటే ??

నేను:- ఏమి లేదు.. అంకుల్ ఉన్నప్పుడు ఎప్పుడు ఇద్దరి మధ్య ఎదో మనస్పర్థలు.. అంకుల్ సంపాదన వాళ్ళ తరుపు వాళ్లకు ఇచ్చేవాడు.. ఆంటీ వాళ్ళ తరుపు వాళ్ళను పోషించేది. ఇద్దరి కుటుంబాలు అంకుల్,ఆంటీ  మధ్య లేనిపోని టెన్షన్ లో ఉంచేవాళ్ళు..  ఇద్దరు జోగులాంబ కు ఇలాంటి జీవితం ఉండకూడదు అని బయట సంబంధం చేసారు..

వీణ:- ఈ చరిత్ర నీకు ఎలా తెలుసు ??

నేను:- ఆంటీ చెప్పింది.. ఇప్పుడు చుట్టాలు గోల లేదు కానీ జోగులాంబ జీవితం పెద్ద సమశ్య  గా మారింది అని బాధ తో చెప్పింది.. సరే ఈ బాధ ఆంటీ వీక్ పాయింట్.. ఈ పాయింట్ తో ఆంటీ ని మచ్చిక చేసుకుంటే.. ఆంటీ లొంగిపోతుంది.. ఈ సమశ్య తీరేవరకు ఆంటీ ని కాపాడుకోవడం కోసం ఆలా చేశాను...

వీణ:- నీవు ఏమి అన్నావో ఆంటీ మొత్తం చెప్పింది.. నాకు జోగులాంబకు ఉదయం నుంచి నివ్వు ఎందుకు ఆలా అన్నవా అని పిచ్చి ఎక్కిపోతుంది. అసలు విష్యం ఇదా..

నేను:- రామకృష్ణ ఏమి అన్నాడు ??

వీణ:- మా అమ్మ చావుకు కారణం నీవే.. నిన్ను ఏలుకోను అన్నాడు..      

నేను:- నీవు, ఆంటీ సహాయం చేస్తాను అంటే ఇద్దర్ని కలుపుతాను.. కానీ ఆరు నెలలు టైం పడుతుంది.. రామకృష్ణ కి ఇప్పుడు జోగులాంబ అవసరం లేదు.. ఆర్థికంగా ఆస్తి ఉంది.. శారీరికం గా కీప్ లు ఉన్నారు.. వాడికి మొదటిది దూరం చేస్తాను .. డబ్బులు లేకపోతె అన్ని దూరం అయిపోతాయి.. ఈ లోపల జోగులాంబ ను సెట్ చెయ్యాలి.. 

వీణ:- నీవు ఏది చెపితే అది జోగులాంబ వింటుంది.. 

నేను:- నీకు ఎలా తెలుసు ??

వీణ:- అదే ఆడదాని కి దేవుడు ఇచ్చిన వరం.. ఆంటీ,జోగులాంబ ఇద్దరు నీకు సెట్ అయిపోయారు.. నీవు ఏది చెపితే అది చేస్తారు...

నేను:- తప్పు జరుగుతుంది..  వాళ్ళు మీద తప్ప ఇంకో మనిషి మీద ఆధారపడకూడదు.. వాళ్ళ జీవితం వాళ్ళ చేతిలో ఉండాలి.. నేను వెళ్లే మార్గం తప్ప కరెక్ట్ ఆ ???

వీణ:- అది దేవుడికే తెలియాయి...

నేను:- నేను దేవుడిని నమ్మను..

వీణ:- తప్పు తప్పు ఆలా అనకూడదు..

నేను:- నేను నాలుగో తరగతి వరకు రాజా లాగా బ్రతికాను.. ఐదో తరగతి కి వచ్చాను. అమ్మ, నాన్న కు నేను ఒక్కడినే సంతానం.. అమ్మ నాన్న బయటనుంచి వచ్చేటప్పుడు ఆక్సిడెంట్ లో చనిపోయారు.. వాళ్ళు చనిపోయారు అన్న విష్యం కూడా తెలియదు..  రెండు రోజులు వరకు మా మెయిడ్ ఆంటీ నాతో ఉంది .. అప్పుడు దుబాయ్ లో ఉన్న మా అత్తా, మామయ్య, మామయ్య వాళ్ళ నాన్న గారు, అమ్మగారు వచ్చారు,మామయ్య వాళ్ళ తమ్ముడు, వాళ్ళ భార్య వచ్చారు.. ఒక సారి నన్ను హాస్పిటల్ కి తీసుకొని వెళ్లారు. అక్కడ నుంచి శ్మశాన కి వెళ్ళాము అక్కడ ఏదో చేసాము.. ఇంటికి వచ్చిన తర్వాత అమ్మ నాన్నగారి ఆఫీస్ వాళ్ళు వచ్చారు.. వెళ్లారు.. 

అత్తా, మామయ్య,మామయ్య వాళ్ళ నాన్నగారు నన్ను చాల ఆఫీసెస్ కి తీసుకొని వెళ్లారు. అక్కడ నుంచి మా మామయ్య వాళ్ళ నాన్నగారి వూరువెళ్తున్నాము అని చెప్పి నన్ను తీసుకొని ఎయిర్పోర్ట్ కి వచ్చారు. అత్తా మామయ్య వెళ్తూ .. "నన్ను దుబాయ్ తీసుకొని వెళ్ళడానికి పేపర్స్ చేయించి మూడు నెలలో వస్తాము..అప్పుడు వరకు తాతగారు నిన్ను బాయ్స్ హోమ్ లో ఉంచుతారు" అని చెప్పి వెళ్లిపోయారు.   

తాతగారు నన్ను అనాథ శరణాలయం లో జాయిన్ చేసారు అని కూడా తెలియదు. అందరు బాయ్స్ ఉండడం వాళ్ళ హాస్టల్ అనుకున్నాను. నన్ను అక్కడ జాయిన్ చేసిన తరవాత రెండు సార్లు వచ్చారు.. అత్తా వాళ్ళ వచ్చే నెల వస్తారు అని చెప్పారు. నాకు అక్కడ ఉండడం చాల కష్టం గా ఉండేది.. అప్పుడు నుంచి నా కోసం ఎవ్వరైనా వస్తారా అని  ఎదురుచూస్తూ ఉండిపోయాను. ఒంటరితనం,మౌనం తప్ప ఎవ్వరు స్నాహితులు లేరు నేను  పదవ  తరగతి వరకు చదువుకున్నాను.. పది తరవాత అక్కడ ఉండి చదువుకోవడం కుదరదు అన్నారు.. ఆ శరణాలయం ఫాదర్ హాస్పిటల్ లో హెల్పేర్ కింద పెట్టారు. అక్కడ పని చేస్తూ ఇంటర్మీడియట్, డిగ్రీ చదువుకున్నాను. యవ్వనం లో ఉన్నాను అని అక్కడ నుంచి వెళ్ళిపోమన్నారు. ఒక కాలేజీ లో హాస్టల్ వార్డెన్ గా జోయినయ్యాను.. అక్కడ పిల్లలు (నా కన్నా రెండు మూడు సంవత్సరాలు చిన్న) చాల ఇబ్బంది పెట్టారు. కస్టపడి బ్యాంకు లో జాబ్ తెచ్చుకున్నాను. అందరు  అనాథ అని చులకన చూపు చూసారు. ఎంత మంది ఎన్ని అన్న ముందుకు సాగాను.. అక్కడ ఒక మనిషి రూపం లో ఉన్న దేవత.. నన్ను ప్రోతసహించి బ్యాంకు ఎగ్జామ్స్ రాయమంది. బ్యాంకు ఎక్సమా రాసాను.. ప్రమోషన్ వచ్చింది. 

మా అనాథ శరణాలయం వెళ్లి అడ్మిషన్ బుక్ చుస్తే నా గార్డియన్ కింద ఎవ్వరు లేరు.."ఫాదర్, మదర్ డెడ్ ఫౌండ్ ఆన్ రోడ్"  అని రాసి వుంది. ఆ బుక్ లో అందరికి చాల మంది స్పాన్సర్స్ ఉన్నారు. చాలామందిని దత్తత చేసుకున్నారు.చాల మంది పారిపోయారు. చాల మంది "టేకెన్ బై రెలతివెస్" అని ఉన్నాయి. నన్ను చదివించిన వాళ్ళు పేరు కింద మీ నాన్నగారి పేరు తెలుగు టీచర్. కాలేజ్ పేరు వుంది. ఆ పుస్తకం చుసిన తరువాత నన్ను దత్తత కోసం గాని, స్పాన్సర్స్ కి గాని ఎప్పుడు ఎందుకు ప్రయత్నించలేదు? అని ఇప్పుడు ఫాదర్ ని అడిగాను.  అప్పుడు ఫాదర్ కి తెలుసు అన్నారు(ఆయన చనిపోయిన తరవాతే నన్ను అక్కడ నుంచి వెళ్ళిపోమన్నారు) . కస్టపడి వెతికి మీ అడ్రస్ పట్టుకున్నాను. మీ నాన్నగారిని కలసి నన్ను చదివించినందుకు కృతఙ్ఞతలు చెప్పుకోవాలి అనుకున్నాను.. కానీ అది జరగలేదు నేను వచ్చే ముందే చనిపోయారు.. మీ అమ్మగారికి నాగురుంచి ఏమి తెలియదు..

ఇప్పుడు చెప్పు దేవుడు ఉన్నాడా.. మీరు చాల సార్లు యెగతాళి చేస్తారు.. మంచి బట్టలు కొనుకో,మంచి భోజనం తిను.. పిసినిగొట్టు అంటారు .. అందరికి లాగా నాకు ఉండాలి.. చెయ్యాలి అని ఉంటుంది. కానీ నా జీతం లో సగం అనాథ శరణాలయం లో నా లాంటివాళ్లు కోసం ఇచ్చేస్తాను.

వీణ వచ్చి నన్ను గట్టిగ పట్టుకొని ఏడిచేసింది.. నా మొకం వీణ రెండు బోండాల మీద వుంది.. పల వాసన వస్తుంది...     

నీ గురుంచి మా నాన్న డైరీ లో చదివాను. మా నాన్నగారి క్లోజ్ ఫ్రెండ్ బాబు రావు అంకుల్. నాన్న అంకుల్ బిజినెస్ పార్టనర్స్.. అంకుల్ రిక్వెస్ట్ మీద నిన్ను చదివించారు అని మాత్రం తెలుసు. నాన్న అంకుల్ ఒకే సంవత్సరం లో చనిపోయారు.ఆంటీ ఢిల్లీ లో ఉంటున్నారు అని మాత్రం తెలుసు. అడ్రస్ లేదు..

నేను:- వాళ్ళ తో నాకు పని లేదు.. నేను ఎవ్వరికి అక్కరలేదు అనుకున్నప్పుడు నాకు ఎవ్వరు వద్దు.

వీణ:- ఇంత బాధ లోపల పెట్టుకొని అంత సంతోషం గా ఎలా ఉంటున్నావు.. 

నేను:- నిజం చెప్పాలి అంటే.. ఇక్కడ నీవు, అక్కడ జోగులాంబ, ఆంటీ.. చెన్నై లో విజయ వదిన.. మీరు చూపించే ప్రేమకు నేను ఎప్పుడు సంతోషం గా ఉంటాను.  గతించిన దానికి ఎవ్వరం ఏమి చేయలేము.. మీరు నన్ను ఎప్పుడు మోసం చెయ్యరు అన్న నమ్మకం. 

వీణ:- అందరి గురుంచి నాకు తెలియదు.. నీకోసం పురుషోత్తమ్ ని కూడా ఎదిరిస్తాను.. నీకు  ఏ కష్టం రానివ్వను అని సోది చెప్పను..కానీ నీకు కష్టం వస్తే మాత్రం నేను నీకు ఆ కష్టం పోయే వరకు సహాయం చేస్తాను.

నేను:- నివ్వు మా విజయ వదిన లగే అన్నావు. 

వీణ:- విజయ వదిన ఎవ్వరు??

నేను:- వదిన కథ మొత్తం చెప్పను.

వీణ:- దేవుడు లేదు అన్నావు.. నీకు మంచి వదినను ఇచ్చాడు..

నేను:- నీవు నన్ను రెండు విషయాలలో బాధ పెట్టావు.. 

వీణ:- నాకు తెలుసు ఒకటి icwa. రెండు నా డెలివరీ దగ్గర నుంచి నిన్ను పట్టించుకోలేదు. నీ icwa. దగ్గర ఉండి నేను చదివిస్తాను. డెలివరీ అవ్విన తరవాత బాడీ లో చాల మార్పులు వస్తాయి.అలవాట్లు లో మార్పులు వస్తాయి. నివ్వు, దివ్య (వీణ కూతురు) ఒకేలాగా ప్రవర్తిస్తున్నారు. పైగా నేను పిల్లలు పుట్టకుండా ఆపరేషన్ చేయించుకున్నాను. ఇప్పుడు బాడీ కొంచం బాగుంది. ఈ రోజు నుంచి నిన్ను పట్టించుకుంటాను.. నీవు చేసిన సహాయం కి చాల థాంక్స్..

నేను:- సరే.. దివ్య బాబు తో ఎలా ఉంటుంది..

వీణ:- మొదటి లో కొంచం ఇబ్బంది పెట్టింది కానీ ఇప్పుడు వాడిని ఆడిస్తుంది. పాలు  ఇచ్చినప్పుడు మాత్రం ఆలా చూస్తూ ఉంటుంది..

నేను:- పలు కావాలి అనుకుంటాను.. తాగుతావా అని అడుగు.  

వీణ:- ఆలా చేస్తే ఆలవాటు అయిపోతుంది..

నేను:- వేప రసం రాసి పట్టించు.. చేదుగా ఉంటె మల్లి అడగదు..

వీణ:- సరే అలాగే చేస్తాను.. నా మీద ఒట్టు వేసి చెప్పు .. నిజం గా నీకు అత్తను చూసి సెక్సువల్ ఫీలింగ్స్ వచ్చాయా..

నేను:- ఫీలింగ్స్ ఎందుకు రాకుండా ఉంటాయి..ఉప్పు కారం తింటున్న శరీరం.. వయసులో ఉన్నాను.. 

వీణ:- జోగులాంబ, నా మీద ??

నేను:- వస్తాయి.. కానీ సిగ్గు లేకుండా చెపుతున్నాను.. ఇప్పుడు వరకు ఒక్క అమ్మాయి ని కూడా ముట్టుకోలేదు. ఒక అమ్మాయి ని లైన్ వేసి సెట్ చేసుకున్న.. ఏమి చెయ్యాలో కూడా తెలియదు. అమ్మాయి ఒంటరిగా పక్కకు వస్తే నాకు కాళ్ళు వొణికిపోతాయి..  

వీణ:- ఎందుకు.

నేను:- హాస్టల్ లో ఒక సారి ఒక అన్న ఎవరో అమ్మాయి తో మాట్లాడుతున్నాడు అని వాళ్ళ ఇంటిలోవాళ్ళు వచ్చి శరణాలయం లో పెద్ద గొడవ చేసి దొరికినోళ్లను దొరికినట్లు కొట్టేరు. ఆ గొడవ లో నాకు చాల దెబ్బలు పడ్డాయి.. అప్పుడు నుంచి భయం..  అందుకే నా పరిధిలో ఉంటాను. 

వీణ:- ఫిసికల్ రేలషన్ మీద నీ అభిప్రాయం ఏమిటి  ??

నేను:- అది ఎలా ఉంటుందో నాకు తెలియదు.. 

వీణ:- పెళ్లైన ఇద్దరు మనుషులు  ఫిసికల్ రేలషన్ పెట్టుకోవచ్చా.. రామకృష్ణ లాగా..

నేను:-  ఏమో.. వీణ.. ఆ విష్యం నాకు అర్ధం కాలేదు.. జోగులాంబ తప్పు అంది.. మీ అమ్మగారు కరెక్ట్ అన్నారు..పురుషోత్తమ్ కరెక్ట్ అన్నాడు.. ఆంటీ నవ్వి ఊరుకుంది. నా ద్రుష్టి లో రేలషన్ అనేది పవిత్రమైనది.. ఒక సారి రిలేషన్ లోకి వెళ్తే.. ఫిసికల్ రిలేషన్ అనేది చివరిగా చేసే పని అనుకుంటాను. నీ అభిప్రాయం ఏమిటి ??

వీణ:- నా ద్రుష్టి లో ఫిసికల్ రిలేషన్ అంటే రెండు మనసులు కలిసిన మనుషులు అనుభవించే తియ్యని అనుభవం..

నేను:- అదృష్టవంతురాలివి పురుషోత్తం దొరికాడు..

వీణ:- నిజం పురుషోత్తమ్ చాల మంచోడు నా కోసం ఏమైనా చేస్తాడు.. మంచి భర్త, తండ్రి,కొడుకు. కానీ పురుషోత్తమ్ తల్లి చెప్పుచేతల్లో ఉండే బిడ్డ.. మా అత్తా డబ్బు మనిషి.. నాన్నకి దూరం చుట్టం.. ప్రభుత్వ ఉద్యోగం ఉంది. మామగారు వ్యాపారం చేస్తారు. మా అత్తా డామినేషన్ భరించలేక నెమ్మదిగా తాగుడుకు అలవాటు అయిపోయాడు. నాన్నపెళ్ళికి ఒకే కండిషన్ అల్లుడు ఇల్లరికం రావాలి. మా అత్తా కు కావలవాసినవన్నీ ఇచ్చి నాకు ఇచ్చి పెళ్లి చేసాడు.     

పురుషోత్తమ్ కి డబ్బు ఆస లేదు కానీ అధికారాన్ని కోరుకుంటాడు.మంచి పోసిషన్ కి వెళ్ళాలి అన్న కాంక్ష దాని కోసం ఏదైనా త్యాగం చేస్తాడు. 

ఒక రోజు అత్తా వచ్చింది. ఆ రోజు రామకృష్ణ కూడా వచ్చాడు 

అత్తా ఆస్తి పంపకాలు చెయ్యాలి అని  ఒత్తిడి తెచ్చింది..

పురుషోత్తమ్:- నువ్వు నా జీవితాన్ని నాశనం చేస్తున్నావు. నేను బాడీ బిల్డింగ్ లో మంచి పేరు తెచ్చుకొని ఎదగాలి అని ప్రయత్నిస్తున్నారు. నీ వ్యాపారం, నీ ప్రవర్తన, నీ కుటుంబం నన్ను వెనకకు లాగేస్తున్నాయి. నేను ఇంక బాడీ బిల్డింగ్ మీద ద్రుష్టి పెడుతున్నాను.. నీ వ్యాపారం గురుంచి నీవు చూసుకో నాకు సంబంధం లేదు.. నీకు పది రోజులు టైం ఇస్తున్నాను ఆలోచించుకొని చెప్పు.

అమ్మ ఆలోచించి ఆస్తి పంపకం చేసింది. ఒడ్డి వ్యాపారం, నా చిట్టి తో సహా అమ్మేసాను. డబ్బులు ఉంటె  పురుషోత్తమ్ డబ్బు పాడు చేస్తాడు అని స్థలం కొని బిల్డింగ్ కడుతున్నాము.. తాక్కట్టు వ్యారం లైసెన్స్ కూడా తీసుకున్నాను. ఇప్పుడు అంత  పురుషోత్తమ్ చేతిలో ఉంది. అమ్మ చనిపోయిన దగ్గర నుంచి మనిషి లో మార్పు వచ్చింది. 

పురుషోత్తమ్ కి రామకృష్ణ పని చేసిన కాలేజ్ ఓనర్ భార్య తో రేలషన్ ఉంది. ఆ విష్యం తెలిసి నేను దూరం పెట్టాను. ఆ రోజు నీవు  ఒక సంతానం గురుంచి మాట్లాడినప్పుడు నీ మాటలు నన్ను ఆలోచన లో నెట్టాయి.  పురుషోత్తమ్ కి దగ్గర అవ్వి తనలో మార్పు తీసుకొని రావాలి అని ప్రయతించాను. బాబు పుట్టాడు కానీ తన లో మార్పు రాలేదు..అని ఏడుస్తుంది. 

నేను లేచి వెళ్లి వీణను పట్టుకున్నాను. మా పొట్ట మీద తలా పెట్టుకొని ఏడిచింది.

నేను:- నీ వస్తి నీ పేరు మీద ఉందా ??

వీణ:- వుంది..

నేను:-  పురుషోత్తమ్ పేరు మీద ఏమైనా ఉన్నాయా..

వీణ:- లేవు.. డబ్బులు కావాలి అంటే నేను,వాళ్ళ అమ్మ, వాడి కీప్ ఇస్తాము. వాడు సంపాదించుకున్నవి వాడి బ్యాంకు అకౌంట్ లో దాచుకుంటాడు. 

నేను:- ఒక పని చెయ్యి మీ అత్తకు వాడు డబ్బులు కీప్ మీద పెట్టేస్తున్నాడు అని చెప్పు. మీరు ఆస్తి ఇస్తే దాని మీద ఖర్చుపెడతాడు.. పిల్లలు గురుంచి ఆలోచించాడు అని చెప్పు. మీ మామగారు నీకు సపోర్ట్ చేస్తారు అన్నావు కదా. సపోర్ట్ తీసుకో... తన ఆస్తి మొత్తం పిల్లకు వెళ్ళాలి అని వీలునామా రాయించి రిజిస్టర్ చెయ్యమను .  

వీణ:- చాల థాంక్స్..
Like Reply
Good update
Like Reply
Excellent super update bro
Like Reply
Excellent update
Like Reply
Super excellent update bro
Like Reply
Good one
Like Reply
Good going..kocham romance petandi.please
Like Reply
Nice story
Like Reply
good narration
Like Reply
Story super but updates daily ivvandi please.
Like Reply
Good update, it is going like good emotional novel plz continue, wherever possible plz put on erotism
Like Reply
Nice update
Like Reply
వీణ అనుకున్న ప్రకారం పురుషోత్తమ్ వాళ్ళ అమ్మకి స్లో పాయిజన్ లాగా పురుషోత్తమ్ రంకు గురుంచి చెప్పుతుంది. పురుషోత్తమ్ వీణ ఇచ్చిన స్వేచ్ఛ ని పూర్తి గా ఉపయోగించుకుంటున్నాడు. వీణ తరుపున మాట్లాడడానికి ఎవ్వరు లేరు కాబట్టి కొంచం పెత్తనం చుపించడం మొదలు పెట్టాడు. అసోసియేషన్ పని ఉంది అని విజయవాడ వెళ్తున్నాను, కొత్తగా కడుతున్న బిల్డింగ్ లో నైట్ వర్క్ జరుగుతుంది, రామకృష్ణ పిలుస్తున్నాడు, బాడీ బిల్డింగ్ పోటీలు.. ఇలా తనకు ఇష్టం వచ్చినట్లు సాకులు చెప్పి ట్యాంకు నచ్చినట్లు ప్రవర్తిస్తున్నాడు. 


ఇప్పుడు ఇంటి ఖర్చులకు డబ్బులు రావడం లేదు. ఏదైనా పురుషోత్తమ్ ఇవ్వవల్సిందే.. లోన్ డబ్బులు కూడా అయిపోతున్నాయి.బిల్డింగ్ పనులు చాల మట్టుకు అయిపోయాయి. డబ్బు కొరత కనబడుతుంది. వీణ పురుషోత్తమ్ ని డబ్బులు అడిగిన ప్రతిసారి తిడుతున్నాడు.. ముక్కి ముల్గి డబ్బులు ఇస్తున్నాడు. జరుగుతున్నా ప్రతి విష్యం పురుషోత్తమ్ వాళ్ళ అమ్మకి చెపుతూనే ఉంది.

పురుషోత్తమ్ లేనన్ని రోజులు నేనే కింద పడుకుంటున్నాను. దివ్య నా సొంత కూతురులాగా అన్ని నన్నే అడుగుతుంది. పురుషోత్తమ్ బయటవాడిలాగా అయిపోయాడు. రోజు రాత్రి నా దగ్గర పడుకుంటుంది. పురుషోత్తమ్ లేకపోతే నలుగురం హాల్ లో పడుకుంటున్నాము.  

ఒక రోజు పురుషోత్తమ్ వాళ్ళ అమ్మ వచ్చింది.. వీణ నన్ను పరిచయం చేసింది.

వీణ:- అత్తా పురుషోత్తమ్ విషయాలు అన్ని మీకు తెలుసు. మేము ఇప్పుడు ఈ అబ్బాయికి భోజనం పెట్టి ఆ అబ్బాయి ఇచ్చే డబ్బులు తో బ్రతుకుతున్నాము. ఇంటి విషయాలు అన్ని ఈ అబ్బయ్ చూసుకుంటున్నాడు.. నిజం చెప్పాలి అంటే మేము ఈ అబ్బాయి దయ మీద బ్రతుకుతున్నాము. నా పిల్లలు ఆలా బ్రతకడం నేను తట్టుకోలేకపోతున్నాను. పిల్లోడు తినే ఫేర్స్ కూడా ఈ అబ్బాయి తెచ్చి ఇస్తే తప్ప కొనే పరిస్థితి లేదు.

నేను:-   అమ్మ (పురుషోత్తమ్ వాళ్ళ అమ్మ తో) మాస్టారు గారు నాకు చేసినదానికి నేను ఋణం తీర్చుకుంటున్నాను.. మీకు తెలిసిఉంటుంది నా లాంటి ఎంతోమందికి చదువు చెప్పించి బ్రతుకుతెరువు చూపించారు.. నేను ఖర్చుపెట్టే కొన్ని డబ్బులు మాస్టారు గారు పెట్టిన బిక్ష కన్నా తక్కువే.. పురుషోత్తమ్ అన్న ఎదో సాదించాలి అని ప్రయత్నిస్తున్నాడు. మనం అందరం సహాయం చేస్తే మంచి పోసిషన్ కి వెళ్తాడు.

వీణ:- కోపంగా.. అవును సాధిస్తున్నాడు.. దాని గుద్ద చుట్టూ తిరుగుతూ సాధిస్తున్నాడు.. అని ఏడుచుకుంటూ బెడ్ రూమ్ కి వెళ్ళిపోయింది. 

నేను బ్యాంకు కి వెళ్ళిపోయాను. సాయంత్రం వచ్చే సరికి 

వీణ:- మా అత్తగారు ప్రతి నెల ఇంటికి అవ్వే ఖర్చు మొత్తం ఇస్తాను అంది..  తన దగ్గర ఉన్న డబ్బు పిల్లల పేరు మీద ఫిక్స్డ్ డిపాజిట్ చేసి ఆ బాండ్స్, ఆస్తి పత్రాలు, నగలు బ్యాంకు లోకెర్ లో ఉన్నాయి దానికి నామినీ కింద నన్ను రాసింది. ఆ పార్టీలు అన్ని ఇవ్వడానికి వచ్చింది. మా అత్తగారు మార్చ్ లో రిటైర్ అయిపోతారు తనకు వచ్చే డబ్బు మొత్తం పిల్లలకు చెందుతుంది. . తన LIC., ఆస్తులు మొత్తం పిల్లకు చెందాలి అని వీలునామా రాసేసింది.  తన ఆస్తి మీద వచ్చే డబ్బులు పిల్లలు ఎదిగేవరకు.. మామగారు ఉనంత కాలం మామగారు అనుభవిస్తారు.. మామగారు తరవాత నాకు వస్తాయి. 

నేను:- మీ అత్తగారు చాల ముందు చూపు ఉన్న వ్యక్తి.

వీణ:- దురాశ మనిషిని ఏమైనా చేయిస్తుంది. తన సంపాదించిన ఆస్తి నాశనం అవ్వకూడదు అని ఆలా చేసింది.

నేను:- పాపం పురుషోత్తమ్ కు తెలిస్తే ఏమైపోతాడు.

వీణ:- వాడికి లెక్క లేదు.. వాడి కీప్ బాగా డబ్బు ఉన్న మనిషి.. వీడికోసం ఎంతైనా   ఖర్చుపెడుతుంది.  

నేను:- అక్కడ అంత సినిమా లేదు.. వాళ్లకు చాల లోన్స్ ఉన్నాయి.. చాల లోన్స్ లో డిఫాల్టర్లు.. బ్యాంక్స్ లీగల్ నోటీసులు పంపుతున్నాయి. ఇప్పుడు వరకు బ్యాంకు మేనేజర్ కి డబ్బులు ఇచ్చి మేనేజ్ చేసాడు.. కానీ లోన్స్ ఫ్రీజ్ మోడ్ కి వెళ్లిపోయాయి. ఆస్తులు అమ్మి లోన్ క్లియర్ చేస్తున్నారు

వీణ:- ఎవ్వరి రాత ఎవ్వరు మార్చగెలరు.. మనకు ఎందుకు... మనం అందరి మంచి కోరుకుందాం.

పురుషోతోమ్ స్టేట్ లెవెల్ పోటీలు కి సూరత్ వెళ్ళాడు.అక్కడ పది రోజులు ఉంటాడు. నా డ్యూటీ ప్రకారం రాత్రి హాల్ లో పక్క వేసుకున్నాను.. నా పక్కన దివ్య పడుకుంది. దివ్య పక్కన బాబుని వేసి వీణ అటు పడుకుంది. మధ్య రాత్రి లో దివ్య బాబు మీద పడుతుంది అని బాబు ని అటుపక్కవేసి మధ్యలో వీణ పడుకుంది.. ఎప్పుడు వెళ్లిందో దివ్య బాబుకు పక్కన పడుకుంది. నా పక్కకు వీణ పడుకుంది. బాబు ఏడిచాడు. 

వీణ:- పురుషోతోమ్ నిద్ర వస్తుంది కొంచం బాబు సంగతి చూడు అని పడుకుంది. ఏమి చెయ్యికుండా బాబు ఏడుపు ఆపేసాడు.

వీణ నాకు దగ్గరగా జరిగి నా చెయ్యి తన పొట్ట మీద వేసుకుంది. అనుకోని ఈ సంఘటన వల్ల నేను, మా వాడు నిద్ర లేస్తున్నాము.  మా వాడు వీణ గుద్ద కి "హాయ్" చెపుతున్నాడు..వీణ గుద్ద కూడా నమస్కారం కి ప్రతి నమస్కారం చేస్తూ నా తమ్ముడు ని నొక్కుతుంది.. నా చెయ్యి పొట్ట మీద నుంచి సొల్లు మీద వేసి నొక్కుతూ .. మా వాడి ని ఆ గుద్దకు రాస్తూ  నడుం తో చెలనం మొదలు పెట్టాను..చీరపైనా ఆ గుద్ద ను దెంగుతున్నాను..ఆ కసిలో వీణ తలను   ముద్దులు పెడుతూ సొల్లు నొక్కుతున్నాను.. నాలో తాపం తారాస్థాయికి వస్తుంది...నా నొక్కుడు లో ఆవేశం పెరుగుతుంది.. ఆఆ అంటూ గట్టిగా నొక్కి కింద కార్చేస్తున్నాను... నా చెయ్యి మీద చెయ్యి వేసి నెమ్మదిగా నెప్పివస్తుంది.. "పురు అప్పడే అయిపోయిందా.." అంది. ఆ మాటకి చేయి తీసి "సారీ " అని పక్కకు జరిగి లేచి పైకి వెళ్ళిపోయాను..   

ఆ సంఘటన తరవాత నేను నా మొకం వీణకు చూపించలేకపోయాను.. ఉదయం బ్యాంకు కి వెళ్లి రాత్రి తొమిదికి వచ్చాను. నేను వచ్చిన వెంటనే దివ్య పైకి వచ్చి నన్ను కిందకు తీసుకొని వెళ్ళింది. నేను వీణ తో ఎదో మాట్లాడబోతే.. కళ్ళ తో వద్దు అని సైగ చేసింది.  భోజనం చేసి హాల్ కో కూర్చున్నాను.. 

వీణ:- దివ్య ఈ రోజు మనం బెడ్ రూమ్ లో పడుకుందాం.. రాజు అంకుల్ హాల్ లో పడుకుంటాడు..

ఆ రోజు నుంచి వాళ్ల బెడ్ రూమ్ లో నేను హాల్ లో పడుకున్నాము.. పురుషోత్తమ్ వచ్చాడు.. నన్ను వారం రోజులు కోసం విజయవాడ పంపారు..  

బ్యాంకు కి రావడం ఆంటీ చూసింది..మధ్యాహ్నం నా దగ్గర కు వచ్చింది..

ఆంటీ:- ఈ రోజు ఎన్ని సార్లు కొట్టుకున్నావు?? కష్టం గా ఉంటె మల్లి చూస్తావా ?? నుంచుంటే సరిపోతుందా ?? వొంగోనా ??

నేను:- చెప్పేసిందా...

ఆంటీ:- నా అంచనా ఎందుకు తప్పుతుంది.. మరీ అంత తింగరి మొకం లాగా కనిపిస్తునాన..

నేను:- గుడ్డి గా నమ్మకు నేను నీవు అనుకునేంత మంచోడిని కాదు.. 

ఆంటీ:- సరే..సరే.. ఈ రోజు నేను మా స్టాఫ్ వాళ్ల గృహప్రవేశం కి వెళ్తున్నాను.. నీవు ఇంటికి వెళ్లి భోజనం చెయ్యి సాయంత్రం ఇద్దరం కలసి ఇంటికి వెళదాం..

మధ్యాహ్నం జోగులాంబ వాళ్ల ఇంటికి వెళ్ళాను.. ఇద్దరం భోజనం తింటున్నాము..   

జోగులాంబ:- బాగా నెయ్యి వేసుకో.. రోజుకి నాలుగు ఐదు సార్లు బలం పోగొట్టుకోవాలి కదా అని నవ్వుతుంది..

నేను:- తప్పు చేశాను తల్లి కూతుర్లు నన్ను క్షమించండి.. సిగ్గు లేకుండా ఇద్దరు నన్ను   ఆడుకుంటున్నారు. ఒక్క సారి అన్నాను అని సిగ్గు తో చచ్చిపోతున్నాను. మీ ఇద్దరికీ అసలు సిగ్గు లేదు..        

జోగులాంబ:- నీవు మమల్ని ఆడుకోవచ్చు కానీ మేము ఆడుకుంటే నీకు కష్టం గా ఉందా..

నేను:- బుద్ది వచ్చింది.. ఇంకా ఎప్పుడు ఆలాంటి పనులు చెయ్యను..

జోగులాంబ:- సరే సరే.. పర్లేదు నెయ్యి వేసుకో.. నిద్ర లో కూడా బలం పోగొట్టుకోవాలి కదా...

ఆ మాటకు నోటిలో ఉన్న ముద్ద గొంతులో అడ్డు పడింది.. దగ్గు వచ్చింది.. జోగులాంబ తమ మీద కొట్టి... నీళ్లు తాగు అని నవ్వింది..

నేను:- మీ మధ్యన రహస్యాలు, వ్యక్తిగత విషయాలు అంటూ ఉండవా???

జోగులాంబ:- మీరు చేస్తే తప్పు లేదు గాని మేము దానిగురుంచి మాట్లాడితే తప్పు వచ్చిందా..

నేను:- అందులో నా తప్పు ఏమి లేదు.. వీణ పురుషోత్తమ్ అనుకుంది.. మొదటి సారి ఆలా ఒకరు నన్ను ఆలా పుట్టుకున్నారు.. నాకు తెలియకుండా ఆలా జరిగిపోయింది..

జోగులాంబ:- ఓహ్..అవునా.. మరి నీ కథ చెప్పిన తర్వాత వీణ వచ్చి నిన్ను పట్టుకొని ఓదారుస్తుంటే..ఎంజాయ్ చెయ్యలేదా..

నేను:- దేవుడా.. చిన్నపిల్లోడిని ఎన్ని ఎన్ని మాటలు అంటున్నారు..

జోగులాంబ:- చిన్న పిల్లోడు మరి పెద్దోళ్లు పనులు ఎందుకు చేస్తున్నాడు..

నేను:- ఇప్పుడు నుంచి మీకు ఒక అడుగు దూరం లో ఉంది మాట్లాడాలి..

జోగులాంబ:- హ్మ్మ్.. దగ్గరనుంచి గుద్దలు సరిగ్గా కనిపించవు అందుకా..

నేను:- మీరు సిగ్గు అనే పదార్థం వదిలేసారు...
 
చెయ్యి  కడిగి వెళ్లి బాబు తో ఆడుకుంటూ..

నేను:- నీ భవిషత్తు మీద నాకు భయం వేస్తుంది.. మీ అమ్మ నీవు అనుకునేంత మంచిదికాదు..

జోగులాంబ:- అవును రా.. మీ అమ్మ మంచిది కాదు.. మీ అంకుల్ మాత్రం మంచోడు.. మీ అమ్మ బాయలు నీఘ్ట్య్ లో నుంచి చూసాడు..

నేను:- చూపిస్తే చూడకుండా ఎలా ఉంటాను..

జోగులాంబ:- అప్పుడు బాబు పుట్టాడు.. డెలివరీ తరవాత శరీరం లో చాల మార్పులు వస్తాయి.. ఆ మార్పులు కి అలవాటు పడడానికి సమయం పడుతుంది.. అప్పుడు ఏమి తింటాము, ఏమి వేసుకున్నాము అని ఆలోచించము.. ఆ సమయం లో వచ్చి చూడకూడనివి చూసి.. ఎదో పెద్ద ఘనకార్యం చేసినట్లు అందరికి చెప్పావు..

నేను:- ఇంకా ఏమైనా ఉన్నాయా నన్ను దెప్పాడానికి..

జోగులాంబ:- ఇంక ఏమి లేవు.. మల్లి ఏమైనా చేస్తే అప్పుడు దెప్పుతాను..

నేను:- ఇంత జరిగిన తర్వాత ఒళ్ళు దగ్గర పెట్టుకొని ఉంటాను...

జోగులాంబ:- అది నీ వాళ్ల కాదు.. ఎదో ఒకటి చేస్తావు..

నేను:- ఆలాంటి మాటలు అని నన్ను బయపెట్టకు..

జోగులాంబ నవ్వుకుంటూ వంటగదిలో తిన్న గిన్నులు తోముతుంది..

నేను:- జోగులాంబ.. ఆ విష్యం జరిగిన దగ్గర నుంచి.. వీణ నా తో మాట్లాడం లేదు.. ఆలా తన మాట్లాడకుండా ఉంటె నాకు చాల బాధ గా ఉంది.. 

జోగులాంబ:- వీణ తన వల్ల ఇదంతా జరిగింది అని బాధ పడుతుంది అందుకే  తన మొకం ఎలా చూపించాలి అని బాధ పడుతుంది.. ఈ ప్రేమ అంత వీణకేనా.. మా కోసం కూడా ఉందా..

నేను:- నీకు ఎప్పడు కనిపించలేదా.. నేను చేసిన పనుల్లో నీ మీద అభిమానం కనిపించలేదా..

జోగులాంబ:- కనిపించింది.. కానీ వీణ మీద నీకు మాకన్నా ఎక్కవ ప్రేమ ఉంది..

నేను:- అవునా.. నివ్వు అంటే నాకు ఎంత ఇష్టమో నీకు తెలియదు..నివ్వు నా మీద అలిగి నా తో మాట్లాడనప్పుడు.. నేను పడ్డ బాధ ఎవ్వరికి తెలియదు... రామకృష్ణ ఎదవ కాబట్టి  నీకు దూరం గా ఉంటున్నాడు.. అదే నీవు నాకు దొరికి ఉంటె.. ప్రేమ అంటే ఏమిటో చూపించేవాడిని.. అసలు నిన్ను వదిలి వాడు ఎలా ఉంటున్నాడో నాకు అర్ధం కావడమా లేదు..

జోగులాంబ:- అందరికి అన్ని దొరకవు.. సరే సరే.. ఆ విష్యం వదిలే..

నేను:- హ్మ్మ్.. సరే నీ పలుకు బడి ఉపయోగించి కొంచం నాకు వీణకి మధ్య రాజీ చెయ్యవా..

జోగులాంబ:- రాజి చేస్తే నా కమిషన్ ఏమి ఇస్తావు..

నేను:- నీవు ఏమి అడిగిన అది ఇస్తాను.. బ్యాంకు టైం అవుతుంది ఇంక వెళ్ళాలి..

నేను బ్యాంకు కి వచ్చాను.. నా పని అయిపోయింది.. ఆంటీ ఆఫీస్ కి వెళ్ళాను.. ఆంటీ వాళ్ళు గృహప్రవేశం నుంచి ఇంకా రాలేదు.. ఆంటీ కోసం ఎదురు చూస్తునాను.. ఆంటీ రాత్రి  పది  గంటలు వచ్చింది.
Like Reply
Nice update
[+] 2 users Like raki3969's post
Like Reply
Comdey , romantic. and suspense.......ountundiii......anukuntunna.....hero nagaraju......edaina revange plan chestunnada......
[+] 1 user Likes Arjun0410's post
Like Reply




Users browsing this thread: 7 Guest(s)