Posts: 349
Threads: 1
Likes Received: 154 in 130 posts
Likes Given: 4,058
Joined: Nov 2020
Reputation:
3
உங்களின் ரிப்ளைக்கு நன்றி நண்பா !
வெகு சிலர் எழுத்தாளர் மட்டுமே வாசகர்களின்
கருத்துக்களுக்கு மதிப்பு அளிப்பார்கள்
அதில் நீங்களும் ஒருவர் என்பதில் எனக்கு
மிக்க மகிழ்ச்சி...
காமம் என்பது ஒரு நோய்....
காதலும், காமமும் இரட்டைக்கிளவி...
இரண்டையும் பிரிக்க இயலாது...
ஒரு பெண்ணை பாலியல் பொருளாக மட்டுமே
பார்ப்பதும் , அணுகுவதும் மிகத்தவறு....
ஒரு தலை காமம் ஒரு மாயை !
இருதலை காமம் ஒரு மாயைஜாலம்...
இது கதை தான் என்றாலும், யாருமே
இங்கு சும்மா வருவதில்லை .
பதிலாக காமத்தினை சுமார்த்து
கொண்டே வருகிறார்கள்....
காமம் ஒரு பொய் என்றால், பெண் அதில் பிழை !
ஆம் நானும் ஒரு பொய்யை தேடி அலைகிறேன் ,
ஒரு வரலாற்று பிழையாக.......
உங்கள் எழுத்துகளில்.........
•
Posts: 349
Threads: 1
Likes Received: 154 in 130 posts
Likes Given: 4,058
Joined: Nov 2020
Reputation:
3
உங்களின் ரிப்ளைக்கு நன்றி நண்பா !
வெகு சிலர் எழுத்தாளர் மட்டுமே வாசகர்களின்
கருத்துக்களுக்கு மதிப்பு அளிப்பார்கள்
அதில் நீங்களும் ஒருவர் என்பதில் எனக்கு
மிக்க மகிழ்ச்சி...
காமம் என்பது ஒரு நோய்....
காதலும், காமமும் இரட்டைக்கிளவி...
இரண்டையும் பிரிக்க இயலாது...
ஒரு பெண்ணை பாலியல் பொருளாக மட்டுமே
பார்ப்பதும் , அணுகுவதும் மிகத்தவறு....
ஒரு தலை காமம் ஒரு மாயை !
இருதலை காமம் ஒரு மாயைஜாலம்...
இது கதை தான் என்றாலும், யாருமே
இங்கு சும்மா வருவதில்லை .
பதிலாக காமத்தினை சுமார்த்து
கொண்டே வருகிறார்கள்....
காமம் ஒரு பொய் என்றால், பெண் அதில் பிழை !
ஆம் நானும் ஒரு பொய்யை தேடி அலைகிறேன் ,
ஒரு வரலாற்று பிழையாக.......
உங்கள் எழுத்துகளில்.........
•
Posts: 65
Threads: 1
Likes Received: 165 in 37 posts
Likes Given: 7
Joined: Dec 2024
Reputation:
3
Part -- 12
வீட்டுக்கு வந்த வீணாவின் முகத்தில் முன்னெப்போதும் இல்லாத ஒரு பிரகாசம். சொல்லப்போனால், அவளது உள்ளம் சந்தோஷத்தில் மிதந்தது. ஆனால், அந்தச் சந்தோஷத்திற்கு நடுவே ஒரு தவிப்பும் இருந்தது. ஒரு தனிமையான அறையில் அமர்ந்தபோது, அவள் தன்னைத் தானே கேட்டுக்கொண்டாள்: "எப்படி இவ்வளவு சீக்கிரம் அந்த ரங்காவிடம் நான் சரணடைந்துவிட்டேன்?" அவள் தேடிய அந்தப் பதில் அவளுக்கே பிடிபடவில்லை.
"ஒருவேளை அன்னைக்குக் கோவிலில் எந்த ஒரு எதிர்பார்ப்பும் இல்லாம, ஏழை எளியவங்களுக்கு அவன் அன்னதானம் பண்ணானே... அந்த ஈரமான மனசு என்னை ஈர்த்ததா?" என்று யோசித்தாள். .
"இல்லை... ஒரு வேட்டையனைப் போல என்னை ஆக்ரோஷமாகச் சூறையாடும் அவனது அந்த முரட்டுத்தனமான அந்தரங்க குணமா?" அவளது உடல் அந்த நினைவிலேயே மீண்டும் ஒருமுறை சிலிர்த்தது.
நேற்று வரை அவனை ஒரு மிருகமாகப் பார்த்தவளுக்கு, இன்று அவன் மார்பில் கிடந்தபோது ஒரு அரசனாகத் தெரிந்தான். தன் புருஷன் பக்கத்திலேயே இருக்கும்போது, தன்னையே அறியாமல் ரங்காவிற்குத் தன்னைத் தாரை வார்த்த அந்த வினாடிகள் அவளது நினைவலைகளில் மோதின. அவன் தன் மடியில் குழந்தையாய் உறங்கிய அந்தத் தருணம்... அதுதான் அவளை முழுமையாகச் சாய்த்துவிட்டது.
"அவன் ஒரு முரடன் தான், ஆனா அந்த முரட்டுத்தனத்துக்குள்ளயும் எனக்காக ஒரு ஏக்கம் இருக்கு" என்று நினைத்தவள், கண்ணாடி முன் நின்று தன் கழுத்தில் ரங்கா ஏற்படுத்திய அந்தச் சிவந்த காயத்தைப் பார்த்து மெல்லச் சிரித்துக் கொண்டாள்.
வீணா எப்போதுமே குடோன் வேலை முடிந்து வந்ததும், முதல் வேலையாகக் குளித்துவிட்டுத் தன் உடைகளை மாற்றிவிடுவாள். அதிலும் குறிப்பாக ரங்கா அவளைத் தொட்டிருந்தால், அவன் தொட்ட இடங்களில் எல்லாம் சோப்பால் தேய்த்துத் தேய்த்துச் சிவக்கும் அளவுக்குக் குளிப்பாள். அவனது தீண்டலை ஒரு தீட்டாகவே கருதியவள் அவள்.
ஆனால் இன்றோ நிலைமை அப்படியே தலைகீழாக மாறியிருந்தது. குளிப்பதற்குப் பதில், ரங்கா தன்மேல் பதித்த அந்த முரட்டுத்தனமான வாசனை தன்னை விட்டுப் போய்விடுமோ என்ற பயம் அவளுக்குள் எழுந்தது. தன் உடையைக் கூடக் கழற்றாமல், அந்தப் பழைய நினைவுகளிலேயே திளைத்திருந்தாள்.
தனிமையில் இருந்த வீணா, மெல்லத் தன் பிளவுஸின் தோள் பட்டையை உயர்த்தி மோந்து பார்த்தாள். அங்கே... அதே ரங்காவின் முரட்டுத்தனமான மணம்! அவன் அடித்திருந்த அந்த அடர்த்தியான சென்ட், எல்லாவற்றையும் விட அவனது வேர்வை, மணம் அந்தத் துணியில் அப்படியே ஒட்டியிருந்தது.
அவள் கண்களை மூடி அந்த வாசனைக்குள் புதைந்து போனாள். அந்த மணம் அவளுக்குள் ஒரு இனம் புரியாத போதையைத் தந்தது. "இந்த மணம் இவ்வளவு சுகமா இருக்குமா?" என்று அவள் வியந்தாள். ரங்கா தன் மார்பில் முகம் புதைத்ததும், அவன் சப்பி எடுத்ததும் என ஒவ்வொன்றும் அந்த மணத்தின் வழியாக மீண்டும் அவளது கண்முன் விரிந்தது.
சுந்தர் அந்தப் பக்கமாக வருவதைக் கேட்டதும், சட்டெனச் சுதாரித்துக் கொண்டாள். ஆனால், அவளது மனசு மட்டும் ரங்காவின் அந்த முரட்டு மணத்தைச் சிறைபிடிக்கத் துடித்தது. ஒரு பக்கம் தான் செய்வது தவறு என்று தெரிந்தாலும், ரங்காவின் அந்த 'ராட்சசத் தனமான' அன்பு அவளை முழுமையாகத் தின்று கொண்டிருந்தது.
மறுநாள் காலையில் சூரியன் உதிக்கும் முன்பே வீணாவிடம் ஒரு புதிய உற்சாகம் தொற்றிக்கொண்டது. வழக்கமாக ஏழு மணிக்கு எழவே தயங்கும் அவள், இன்று ஏழு மணிக்கெல்லாம் குடோனுக்குப் போகத் தயாராகிவிட்டாள்.
முன்பெல்லாம் குடோனுக்குக் கிளம்பும்போது அவள் முகத்தில் ஒரு பாரமும், ஒருவிதச் சோகமுமே இருக்கும். தூக்கு மேடைக்குச் செல்லும் கைதியைப் போல வேண்டா வெறுப்பாகவே அங்கே போவாள். ஆனால் இன்றோ நிலைமை அப்படியே மாறிவிட்டது.
ஷாம்பு போட்டு நன்றாகக் குளித்து, தன் கூந்தலைப் பளபளப்பாக்கிக் கொண்டாள். முன்னெப்போதும் இல்லாத வகையில் கண்ணாடியின் முன் நின்று ஒரு மணி நேரம் தன்னைச் செதுக்கினாள். நன்றாகத் தலை சீவி, அடர்த்தியான மல்லிகைப் பூவைச் சூடிக்கொண்டாள். உதட்டில் லேசாக லிப்ஸ்டிக் மின்ன, முகத்தில் பவுடர் பூசி ஒரு தேவதையாகத் தன்னை அலங்கரித்துக் கொண்டாள்.
கண்ணாடியில் தன் உருவத்தைப் பார்க்கும்போது, அவளுக்கே ஆச்சரியமாக இருந்தது. "இது நானா? எதற்காக இவ்வளவு அலங்காரம்?" என்று அவள் மனம் கேட்டது. ஆனால் அவளது இதயம் "உன் அசுரனுக்காக!" என்று பதில் சொன்னது
சுந்தர் அவள் கிளம்புவதைப் பார்த்து, "என்ன வீணா... இன்னைக்கு என்ன விசேஷம்? மல்லிகைப் பூ வாசனை ஊரையே தூக்குது?" என்று வியப்பாகக் கேட்க,
சுந்தர் கேட்ட அந்த ஒரு கேள்வியில் வீணாவுக்கு இதயம் ஒரு நொடி நின்று துடித்தது. அவர் கண்களுக்குத் தெரியாவிட்டாலும், அவளது மல்லிகைப் பூ வாசனை அவருக்கு உண்மையைச் சொல்லிவிடுமோ என்று அஞ்சினாள். ஆனால், சட்டெனச் சுதாரித்துக் கொண்டு, "அது ஒன்னும் இல்லீங்க... போற வழியில கோவிலுக்கு அர்ச்சனை பண்ணப் பூ வாங்கியிருக்கேன், அதான் மணம் வீசுது. இன்னைக்குக் கணக்கு வழக்கு நிறைய இருக்கு, நான் கிளம்புறேன்," என்று படபடவெனப் பொய் சொல்லிவிட்டுத் தப்பித்தாள்
வீட்டை விட்டு வெளியே வந்ததும் ஒரு நீண்ட பெருமூச்சு விட்டாள். "சாமிக்காக வாங்குன பூன்னு பொய் சொல்லிட்டேனே..." என்று ஒரு பக்கம் குற்றவுணர்வு இருந்தாலும், மறுபக்கம் ரங்காவின் முரட்டு முகத்தை நினைத்ததும் அவளது கால்கள் வேகமெடுத்தன
வீணா குடோனுக்குள் புயலென நுழைந்தாள் . அவள் அணிந்திருந்த அந்த சிவப்பு நிறச் சேலை, எரியும் நெருப்பைப் போல அவளது மேனிக்கு இன்னும் அதிக அழகைத் தந்தது., அங்கிருந்த அத்தனை ரவுடிகளும் வேலையை மறந்து சிலையாக நின்றனர். எப்போதும் தலையைக் குனிந்தபடி, பயத்தில் நடுங்கிக்கொண்டு வரும் அந்தப் பழைய வீணாவைக் காணவில்லை. இன்று ஒரு ராணியைப் போல, தலையில் மல்லிகைப் பூவின் வாசனையோடும், உதட்டில் ஒரு மெல்லிய மர்மப் புன்னகையோடும் அவள் நடந்து வந்த விதம் அனைவரையும் திகைக்க வைத்தது.
ரங்கா தன் சாய்வு நாற்காலியில் அமர்ந்து, 500 ரூபாய் நோட்டுக் கட்டுகளைத் தீவிரமாக எண்ணிக்கொண்டிருந்தான். "அண்ணே... அங்க பாருங்க, அந்த அக்கா வந்துட்டிருக்காங்க!" என்று ஒருவன் அவன் தோளைத் தட்ட, ரங்கா மெல்லத் தன் பார்வையை உயர்த்தினான்.
நடந்து வரும் வீணாவைப் பார்த்ததும் ரங்காவிற்குப் பேச்சு எழவில்லை. அவளது கண்களில் தெரிந்த அந்தப் புத்துணர்ச்சி அவனைச் சுட்டது. எப்போதும் இறுக்கமாக உடுத்தும் சேலையை, இன்று கொஞ்சம் தாராளமாக, அந்தப் பளபளக்கும் தொப்புள் தெரியும்படி அவள் உடுத்தியிருந்த விதம் அவனது ரத்த அழுத்தத்தை ஏற்றியது. இரண்டு முழம் மல்லிகைப் பூவின் வாசனை குடோன் முழுக்கப் பரவி அவனை நிலைகுலைய வைத்தது.
தன் கையில் இருந்த 500 ரூபாய் நோட்டுகள் கைநழுவி கீழே விழுவதைக்கூட அவன் உணரவில்லை. நோட்டுகள் காற்றில் பறந்து சிதற, "அண்ணே... பணம்! அண்ணே... பணம்!" என்று ரவுடிக் கூட்டம் அதைப் பிடிக்க ஓடியது. ஆனால் ரங்காவோ, தன் முன்னால் ஒரு வைரமே நடந்து வருவது போல வீணாவையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
வீணா அவன் அருகில் வந்தாள். அவன் கண்கள் தன்னை அணு அணுவாக ரசிப்பதைப் புரிந்துகொண்டவள், தன் தொண்டையைச் செருமினாள். "கிம்... கிம்... இன்னைக்கு என்ன கணக்கு பார்க்கணும்னு வந்து சொல்லிட்டுப் போங்க," என்று அதிகாரமும் குழைவும் கலந்த குரலில் சொல்லிவிட்டு, திரும்பினாள்.
அப்படித் திரும்பும்போது, தற்செயலாகத் தவறி விழுவது போல, தன் தோளில் இருந்த சிவப்புச் சேலையின் முந்தானையை லேசாகச் சரியவிட்டாள். ப்ரா இல்லாமல் அவள் சுற்றி இருந்த அந்தச் சேலை விலக, அவளது முலைப்பிளவு அப்பட்டமாக ரங்காவின் கண்களுக்கு விருந்தானது. ரங்கா மூச்சடைத்து நிற்க, வினா எதுவும் தெரியாதவள் போலத் தன் முந்தானையை மீண்டும் இழுத்து மூடிக்கொண்டு, விறுவிறுவெனத் தன் அலுவலக அறைக்குள் நுழைந்து மறைந்தாள்.
அவள் மறைந்த பிறகும் ரங்கா அதே நிலையில்தான் இருந்தான். சுயநினைவு வந்தவன் போல, "டேய்... என்னடா இது? பணத்தை யார்டா இப்படி வீசுனது?" என்று மழுப்பலாகக் கத்தினான்.
"அண்ணே... இது உங்களுக்கே ஓவரா தெரியல? அந்த அக்கா வந்ததும் கையில் இருந்த பணத்தைக் கூடக் கவனிக்காம விட்டுட்டீங்களே!" என்று ஒருவன் கிண்டலாகச் சொல்ல, அந்த முரட்டு ரங்காவின் முகத்தில் முதல்முறையாக ஒரு வெட்கம் வந்து போனது. அவன் தலை குனிந்து தன் மீசையை முறுக்கிக்கொண்டான்.
அலுவலக அறை ஜன்னல் வழியாக இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த வீணா, கலகலவெனச் சிரித்துவிட்டாள். அந்தச் சிரிப்பு ரங்காவின் காதுகளில் தேனாகப் பாய்ந்தது.
ரங்காவுக்கு இப்போது எப்படா ஆட்களை வெளியே அனுப்புவோம் என்று இருந்தது. "டேய் காசி... நீ இன்னைக்கு லாரி சர்வீஸ் பண்ணிட்டு வா," என்று கத்தினான்.
Posts: 65
Threads: 1
Likes Received: 165 in 37 posts
Likes Given: 7
Joined: Dec 2024
Reputation:
3
"அண்ணே... அது நேத்தே பண்ணியாச்சு," என்று காசி அப்பாவியாகச் சொல்ல, ரங்காவுக்கு எரிச்சல் வந்தது. "அதுக்கென்னடா? இன்னொரு வாட்டி பண்ணு!" என்று அவன் சொல்லவும் காசி பேந்த பேந்த முழித்தான்.
அடுத்தவனைப் பார்த்த ரங்கா, "டேய் அன்வர்... நீ நம்ம அரிசியை மல்லிகைக் கடையில கொண்டு போடு," என்றான். அன்வர் குழப்பத்துடன், "அண்ணே... அது போட்டு ஒரு வாரம் ஆகுது," என்றான். "அப்படின்னா அதைத் திரும்பக் கொண்டு வா!" என்று ரங்கா கத்த, அன்வர் அதிர்ச்சியில் "அண்ணே??" என்று இழுத்தான்.
"என்னடா எல்லோரும் எதிர்த்துப் பேசுறீங்க?" என்று ரங்கா மீசையை முறுக்கிக்கொண்டு முறைக்க, அங்கிருந்தவர்களுக்குப் விஷயம் புரிந்துவிட்டது. அண்ணன் எதையோ சாக்கு சொல்லி தங்களை வெளியே துரத்துகிறார் என்பதும், அது அந்த "அக்காவுக்காகத்தான்" என்பதும் அவர்களுக்குப் பளிச்சென்று விளங்கியது.
"அண்ணே... புரிஞ்சிருச்சுண்ணே!" என்றான் ஒருவன் சிரித்துக்கொண்டே.
"என்னடா புரிஞ்சது?" என்று ரங்கா மழுப்ப, "நீங்க ஜாலியா இருங்கண்ணே... நாங்க போயி ஒரு படம் பார்த்துட்டு வரோம்," என்று சொல்லிவிட்டு மொத்தக் கூட்டமும் கைகொட்டிச் சிரித்துக்கொண்டே வெளியேறியது.
அந்தப் பெரிய குடோனில் இப்போது ரங்காவும், அந்த அலுவலக அறைக்குள் இருக்கும் வீணாவும் மட்டும்தான். ரங்கா ஒரு நிமிடம் அமைதியாக நின்று சுற்றிலும் பார்த்தான். ஆட்கள் அனைவரும் சென்றதை உறுதி செய்துகொண்டு, விறுவிறுவென நடந்து சென்று குடோனின் பெரிய இரும்புக் கதவை உட்புறமாகத் தாழிட்டான்.
அவன் இதயம் இப்போது ஒரு மிருதங்கம் போல அடித்துக் கொண்டது. மெல்ல நடந்து அந்த அலுவலக அறையின் கதவருகே வந்தான். கதவு லேசாகத் திறந்திருந்தது. உள்ளே மல்லிகைப் பூவின் வாசம் அவனது உணர்ச்சிகளைத் தூண்டியது.
அறையினுள் நுழைந்தவன், நாற்காலியில் அமர்ந்து கணக்குப் பார்ப்பது போலப் பாசாங்கு செய்துகொண்டிருந்த வீணாவைப் பார்த்தான். அவள் அவனை ஏறிட்டுப் பார்க்கவில்லை, ஆனால் அவளது இதல்களில் புன்னகை மலர்வதை ரங்கா கவனித்துவிட்டான்.
ரங்கா அவளை நெருங்கினான். வீணா ஏதோ சொல்லத் துவங்கினாள், ஆனால் அவளது வார்த்தைகளை அவனது வேகம் அப்படியே விழுங்கியது. ஒரு ஜல்லிக்கட்டு காளை தன் இலக்கை முட்டிச் சாய்ப்பது போல, மின்னல் வேகத்தில் அவளைத் தூக்கிச் செவுத்தோரம் சாய்த்தான். அவளது இரண்டு கைகளையும் தன் இரும்பு போன்ற கைகளால் விரித்துப் பிடித்துச் சுவரோடு சேர்த்தான். அடுத்த நொடி, அவளது நெற்றி, கன்னம், மூக்கு என இடமே தெரியாத அளவுக்கு முத்தங்களை மழையாகக் கொட்டினான்.
வீணா அந்த முரட்டுத் தனத்தில் அப்படியே கரைந்து போனாள். அவன் கொடுக்கும் ஒவ்வொரு முத்தமும் அவளுக்கு ஒரு ஆனந்த அதிர்ச்சியைத் தந்தது. ரங்கா அவளது கழுத்தில் முகம் புதைத்து, அங்கிருந்த மல்லிகைப் பூவின் வாசனையை ஒரு போதைப்பொருள் போல ஆழமாக இழுத்து உள்ளே வாங்கிக் கொண்டான்.
வீணாவும் சளைத்தவள் இல்லை! அவனது முரட்டு உடலில் இருந்து வழியும் அந்த வியர்வை வாசனையைத் தன் நாசிகளால் ரசித்து மோப்பம் பிடித்தாள். அது அவளுக்கு ஒருவிதமான வீரியத்தைத் தந்தது. ரங்கா அவளது இதழ்களை நெருங்கும் முன்னே, வீணாவே முந்திக்கொண்டு அவனது உதடுகளைத் தன் இதழ்களால் சிறைப்பிடித்தாள்.
அந்தத் தீண்டலில் இருவருமே தங்களை மறந்தனர். இரு உதடுகளும் ஆக்ரோஷமாக ஒட்டிக்கொண்டன. வீணா தன் கைகளை விடுவித்துக்கொண்டு, ரங்காவின் கழுத்தை வளைத்துப் பிடித்து அவனை இன்னும் தன்னோடு இறுக்கினாள். அவனது ஒவ்வொரு அசைவிற்கும் ஈடுகொடுத்து, ஒரு காதலியாகத் தன் முழு ஒத்துழைப்பையும் வழங்கினாள். அந்த அறையில் இப்போது ரங்காவின் மூச்சுக்காற்றும், வீணாவின் வளையல் ஓசையும் மட்டுமே எதிரொலித்தது.
ரங்கா அவளை அப்படியே ஒற்றைக் கையால் தூக்கி, அந்தப் பெரிய மர மேஜை மீது படுக்க வைத்தான். அவள் மல்லாக்க விழும் வேகத்தில், மேஜையில் இருந்த கோப்புகளும் பேனாக்களும் டப்... டப்... என்று தரையில் சிதறின. ரங்கா ஒரு பசியுள்ள வேங்கையைப் போல அவள் மேல் படர்ந்தான். அவளது சேலை முந்தானை ஏற்கனவே நழுவித் தரையோடு கிடக்க, வீணாவின் மேனி ரங்காவின் கண்களுக்கு விருந்தானது.
ரங்கா தன் முகத்தை அவளது மார்புகளில் புதைத்து, பிளவுஸிற்கு மேலாகவே ஆக்ரோஷமாகப் புரட்டினான். அவனது அந்த முரட்டுத்தனமான அழுத்தம் தாங்காமல், தன் பிளவுஸ் தையல்கள் பிரிந்து விடுமோ என்று வீணா அஞ்சினாள். ஆனால் அந்தப் பயத்தை விட, அவனை முழுமையாக அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற வேட்கையே அவளிடம் மேலோங்கி இருந்தது. ரங்கா அவளைச் சிதைக்கும் முன்னே, அவளாகவே தன் கைகளை உயர்த்தி, பிளவுஸின் கொக்கிகளை பட்... பட்... எனப் பிரித்தாள்.
ரங்கா அவளை அப்படியே ஒற்றைக் கையால் தூக்கி, அந்தப் பெரிய மர மேஜை மீது படுக்க வைத்தான். அவள் மல்லாக்க விழும் வேகத்தில், மேஜையில் இருந்த கோப்புகளும் பேனாக்களும் டப்... டப்... என்று தரையில் சிதறின. ரங்கா ஒரு பசியுள்ள வேங்கையைப் போல அவள் மேல் படர்ந்தான்.
ரங்கா அவளைச் சிதைக்கும் முன்னே, அவளாகவே தன் கைகளை உயர்த்தி, பிளவுஸின் கொக்கிகளை பட்... பட்... எனப் பிரித்தாள். சிறைக் கதவுகள் திறந்தது போல, அவளது வெண்ணிறப் பொக்கிஷங்கள் ரங்காவின் முன்னே துள்ளி வந்து விழுந்தன. அந்த வெள்ளை முயல் குட்டிகளுக்கு மகுடம் வைத்தாற்போல், அதன் நடுப்பாகத்தில் கருஞ்சிவப்பு நிறத்தில் இருந்த வட்டத்துக்குள் பிங்க் நிற முலைக்காம்புகள் ஆக்ரோஷமாகத் துருத்திக் கொண்டு நின்றன. ஒவ்வொரு காம்பும் அரை இன்ச் நீளத்தில் விடைத்துக் கொண்டு நிற்க, அதன் நுனியில் மட்டும் ஒரு சொட்டுப் பால் வெண்மையாகக் கசிந்து நின்றது. "இன்னைக்குச் சரியான விருந்து தான்!" என்று ரங்காவின் கண்கள் மின்னின.
ரங்கா தன் ஒரு கையால் வீணாவின் ஒரு பக்க மார்பைக் கீழ்ப்பக்கமாகக் கொடுத்துத் தூக்கி, மறு கையால் அந்த முழு உருண்டையையும் ஆசையோடு தடவிக் கொடுத்தான். பால் சுரந்து கனத்துப்போயிருந்த அந்த முலைகள், அவனது முரட்டுத்தனமான கைகளில் நிற்காமல், வழுக்கிக் கொண்டு நழுவின. அவன் விடாமல் மீண்டும் மீண்டும் அதைப் பிடித்துத் தடவி, அந்த மிருதுவான உணர்வில் தன்னை மறந்தான்.
அவன் தன் முகத்தைப் புதைத்து, அந்தப் பால் சொட்டைத் தன் நாவால் தீண்டியபோது வீணா வளைந்து நெளிந்தாள். அவனது முரட்டுத் தாடி அவளது மென்மையான மேனியில் உரசியது அவளுக்குள் ஒரு இன்பச் சித்திரவதையை உண்டாக்கியது. அந்த அறையே இப்போது அவளது மூச்சுக்காற்றிலும், ரங்காவின் வேட்கையிலும் தகித்துக் கொண்டிருந்தது. அவனது நாக்கு அவளது காம்பைச் சுற்றிச் சுழன்று உருட்டியது.
இடையில் அவன் தன் பற்களால் லேசாகக் கடிக்க, வீணா இன்பத்தில் நெளிந்தாள். "ஆஹ்... ரங்கா..." என்று அவனது பெயரை முதல் முறையாக முனகலாக உதிர்த்தாள். ரங்கா அவளை இன்பத்தில் சித்திரவதை செய்தான். அவனது ஒரு கை அவளது இடையைக் கசக்க, இன்னொரு கை அவளது கூந்தலில் இருந்த மல்லிகைப் பூக்களை உருவி மேஜை எங்கும் சிதறவிட்டது. அந்த அறையே இப்போது மல்லிகை மணத்தோடும், இவர்களது மூச்சுக் காற்றோடும் ஒரு மாய உலகமாக மாறியிருந்தது.
வீணா கண்கள் சொருகி, ரங்காவின் தலையைத் தன் மார்போடு இன்னும் பலமாக அமுக்கிக் கொண்டாள். அவனது ஒவ்வொரு சீண்டலும் அவளை ஒரு புது உலகத்திற்கு அழைத்துச் சென்றது.
ரங்கா மேஜை மீது அவள் மேல் படர்ந்து அவளது முலைகளை வெறியோடு சப்பிக் கொண்டிருந்தான். அவனது இறுக்கமான தீண்டலில் வீணா முழுமையாகத் தொலைந்து போயிருந்தாள். அப்போது, அவனது வேட்டியையும் தாண்டி முட்டி நின்ற அவனது அந்த முரட்டு ஆணுறுப்பு, அவளது மென்மையான தொடை இடுக்கில் பலமாக இடித்தது.
அந்தத் தடிமனான தீண்டல் வீணாவின் நரம்புகளைத் துடிக்க வைத்தது. முன்னெப்போதும் இல்லாத ஒரு வேட்கை அவளைச் சூழ்ந்தது. அதை இன்னும் நெருக்கமாக உணர வேண்டும் என்ற வெறியில், தன் கால்களால் அவனது இடுப்பை இன்னும் பலமாக இறுக்கிக் கொண்டாள். அவனது அந்த வீரியத்தை இப்போது தன் கால்களுக்கு இடையே நன்றாக அனுபவித்தவள், போதை தலைக்கேறத் தன் இடுப்பைத் தூக்கி அவன் மீது மோதினாள்.
ரங்கா அவளது முலைகளைச் சப்பிக் கொண்டே, அவளது தாளத்திற்கு ஏற்பத் தன் இடுப்பை முன்னும் பின்னும் அசைத்து உரசித் தேய்த்தான். அந்த உராய்வில் உண்டான வெப்பம் இருவரையும் நிலைகுலைய வைத்தது. மேஜையின் மரப்பலகை அவர்கள் போடும் ஆட்டத்திற்குத்....கிர்ர்ர் கக்க .. தாளம் போட்டது.
Posts: 65
Threads: 1
Likes Received: 165 in 37 posts
Likes Given: 7
Joined: Dec 2024
Reputation:
3
நேரம் போவதே தெரியாமல் இருவரும் அந்த மேஜையின் மேல் ஒரு யுத்தமே நடத்திக் கொண்டிருந்தார்கள். ஐந்து நிமிடம்... பத்து நிமிடம்... கடிகார முட்கள் நகர்ந்து இருபது நிமிடங்களை எட்டியது. ஆனால், ரங்காவின் வேகம் குறையவில்லை; வீணாவின் தவிப்பும் அடங்கவில்லை.
ரங்கா ஒரு பித்துப்பிடித்தவனைப் போல அவளது இரண்டு மார்புகளையும் மாறி மாறித் தன் வசமாக்கிக் கொண்டான். அவளது பொக்கிஷங்களில் இருந்து சுரந்த அத்தனைப் பாலையும் அவன் சொட்டு விடாமல் குடித்துத் தீர்த்தான். ஒரு கட்டத்தில் அவளது மார்புகள் வற்றிப்போகும் அளவுக்கு அவன் தன் ஆவேசத்தைச் சொரிந்திருந்தான்.
வீணா மேஜையின் விளிம்பைப் பிடித்துக் கொண்டு, தலை பின்னோக்கிச் சரிய, கண்கள் சொருகிக் கிடந்தாள். அவனது அந்த முரட்டுத்தனமான சப்பல் அவளது உடல் முழுக்க ஒருவிதமான மின்சாரத்தைப் பாய்ச்சியது.
ஆனால், ரங்காவின் வேட்கை அடங்குவதாகத் தெரியவில்லை; அவளை இன்று அணுவணுவாகச் சுவைக்க அவன் துடித்தான்.
வீணாவின் முனகல்கள் குடோன் முழுக்க எதிரொலிக்க, ரங்கா தன் கைகளால் அவளது கனத்த முலைகளைப் பற்றியபடியே மெல்லத் தன் முகத்தைக் கீழே இறக்கினான். அவளது பளபளக்கும் வயிற்றுப் பகுதிக்கு அவன் வந்தபோது, அங்கே விழுந்திருந்த அந்த மெல்லிய மடிப்பு அவளது தாய்மையை அவனுக்குப் பறைசாற்றியது.
"ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்..." என்று ரங்கா ஒரு பெருமூச்சை விட்டான். இரண்டு பிள்ளைகளுக்குத் தாயான அந்தத் தழும்பும், அந்த மடிப்பும் அவளுக்கு ஒரு அலாதியான கவர்ச்சியைத் தந்தது. இளம் பெண்களின் மேனியை விட, ஒரு குடும்பப் பெண்ணின் செழுமையான இந்த உடல் ரங்காவுக்கு வெறியை ஏற்றியது.
அவளது பளபளக்கும் வயிற்றின் மீது தன் முரட்டுப் பனங்காய்க் கையை வைத்துத் தடவினான். வீணா கூச்சத்தில் நெளிவதைக் கண்டு குஷியானவன், அவளது வயிற்றுச் சதையைத் தன் கைகளால் கொத்தாக அள்ளிப் பிடித்தான். அங்கே தன் ஈர இதழ்களைப் பதித்து ஆழமாக ஒரு முத்தமிட்டான். அவளது அந்த ஆழமான தொப்புள் குழிக்குள் தன் நாவைச் செலுத்தி அவன் சுழற்ற, வீணா அப்படியே விக்கித்து நின்று போனாள். அவளது அடிவயிற்றில் ஒரு ரசாயன மாற்றம் நிகழ்வதை அவளால் உணர முடிந்தது.
மெல்லத் தன் கையை இன்னும் கொஞ்சம் கீழிறக்கியவன், அவளது புடவை மடிப்பைப் பற்றி ஒரு இழுப்பு இழுத்தான். அது சரசரவென்று கீழே நழுவி, அவளது கால்களைத் தேடி ஓடித் தரையில் விழுந்தது. இப்போது அவளிடம் மிச்சம் ஒட்டியிருந்தது அந்த மெல்லிய பாவாடை மட்டுமே.
அந்தப் பாவாடைக்குள்ளாகவே அவளது அந்த யானைத் தந்தம் போன்ற கனத்தத் தொடைகளை ரங்காவால் ஊகிக்க முடிந்தது. அந்தத் தொடைகளுக்கு இடையில் தான் அவன் தேடிய அந்த மாமிசப் பொக்கிஷம் ஒளிந்திருக்கிறது. ரங்கா ஆவேசமாகப் பாவாடையின் நாடாவில் கை வைத்தான். ஆனால், "ம்ஹூம்..." என்று முனகியபடி வீணா சட்டென அவன் கைகளைத் தடுத்துவிட்டாள்.
வீணாவுக்கு இது முற்றிலும் ஒரு புது அனுபவம். தன் வாழ்நாளில் இதுபோலப் பட்டப்பகலில், வெளிச்சம் சிந்தும் ஒரு குடோனில், ஒரு ஆணின் முன்னால் இப்படித் திறந்த மேனியுடன் நிற்பதை அவளால் கற்பனை கூடச் செய்ய முடியவில்லை. தன் கணவன் சுந்தருடன் கூட அவள் இருட்டில் மட்டுமே பிறந்த மேனியாக இருக்க ஆசைப்படுவாள்.
ஆனால் இன்றோ, புருஷன் இல்லாத நேரத்தில், ஒரு முரட்டு ரவுடியின் முன்னால் இப்படி நிற்பது அவளது அந்த "குடும்பப் பெண்" உணர்வை உசுப்பியது. அந்த வெட்கம் அவளைத் தடுத்தது. அவளது மார்புகள் ஏறி இறங்க, முகம் சிவக்க, அவள் ரங்காவின் கண்களைப் பார்க்க முடியாமல் தவித்தாள்.
ரங்கா அவளது தவிப்பைப் புரிந்துகொண்டவன் போல மெலிதாகச் சிரித்தான். அவனுக்குப் புரிந்தது—ஒரு அந்நிய ஆடவனின் முன்பு எந்த ஒரு தமிழ்ப் பெண்தான் உடனடியாக எல்லாவற்றையும் அவிழ்த்துப் போட்டுவிட்டு நிற்கத் துணிவாள்? அதுவும் வீணா போன்ற ஒரு குடும்பப் பெண்ணிடம் அந்தத் தயக்கம் இருப்பது ரங்காவுக்கு இன்னும் பிடித்துப் போனது.
அப்படியே நிமிர்ந்து அவளை ஒருமுறை ஆழமாகப் பார்த்தான். உணர்ச்சி மேலீட்டால் அவள் முகம் ஒரு செவ்வரளிப் பூவைப் போலச் சிவந்திருந்தது. அந்த வெட்கம் கலந்த தயக்கம் அவள் முகத்தில் ஒரு தனி அழகைக் கூட்டியிருந்தது. "வீணா ஓரளவுக்குத் தன் வழிக்கு வந்துவிட்டாள், ஆனால் இன்னும் முழுதாகத் தன் வசமாகவில்லை" என்பதை ரங்கா உணர்ந்தான்.
அவளைக் கட்டாயப்படுத்தி அந்தத் தருணத்தைக் கெடுக்க அவன் விரும்பவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, அவளை இன்னும் ஆழமாகத் தன் காதலில் மூழ்கடிக்க நினைத்தான். அவளது இடையில் தன் கரங்களை மென்மையாகப் பதித்து, அவளைத் தன்னோடு இழுத்து அணைத்துக் கொண்டான். அவளது பயத்தை நீக்கும் விதமாக, அவளது இதழ்களில் மிகவும் இதமான, ஆழமான ஒரு முத்தத்தைப் பதித்தான்.
அந்த முத்தத்தில் முரட்டுத்தனம் இல்லை; ஒருவிதமான அரவணைப்பும், நம்பிக்கையும் இருந்தது. வீணா மெல்லத் தன் கண்களை மூடி அந்தத் தீண்டலில் உருகினாள். அவளது நடுக்கம் மெல்லக் குறைந்து, ரங்காவின் மார்பில் ஒருவிதப் பாதுகாப்பை உணர்ந்தாள்.
ரங்காவின் இதமான முத்தம் வீணாவிற்குள் இருந்த அத்தனை தடுப்புகளையும் உடைத்து எறிந்தது. சட்டென அவளது மென்மையான கைகள் ரங்காவின் கழுத்தைச் சுற்றி மாலையாய் விழுந்தன. ரங்காவுக்குத் தன் இதயத் துடிப்பு காதுகளில் கேட்கும் அளவுக்கு மகிழ்ச்சி பிடிபடவில்லை. வீணாவின் கண்களை ஏறிட்டுப் பார்த்தான்; அங்கே இப்போது வெட்கத்தை விட, அவனை முழுமையாக அடைய வேண்டும் என்ற ஏக்கமே அலைமோதியது.
வீணா அவனை இன்னும் இறுக்கமாகச் சேர்த்து அணைத்தாள். அவனது முன்விளையாட்டு அவளை முழுமையாக வழிக்குக் கொண்டு வந்திருந்தது. அவளது உடல் ரங்காவின் தொடுதலுக்காகத் தவிப்பதை அவன் உணர்ந்தான்.
வீணா...” என்று ரங்கா அழைக்க, அவளது மூச்சுக்காற்று அவன் கழுத்தில் படர “ம்ம்...” என்று தாளமாகப் பதில் சொன்னாள்.
“ஐ லவ் யூ...” - ஊரையே நடுங்க வைக்கும் அந்த முரட்டு ரவுடியின் வாயிலிருந்து இந்த வார்த்தைகள் கசிந்தபோது, அதில் ஒரு விசித்திரமான உண்மையும் உருக்கமும் இருந்தது. வீணா அதற்கு வார்த்தைகளால் பதில் சொல்லவில்லை; அதற்குப் பதிலாக அவனை இன்னும் இறுக்கமாகக் கட்டிப்பிடித்து ஆரத்தழுவிக் கொண்டாள். அவளது அந்த வெண்ணிற முலைகள் இரண்டும் அவனது முரட்டுத்தனமான நெஞ்சில் அழுந்திப் பிதுங்க, இருவருக்கும் இடையே நூலிழை இடைவெளி கூட இல்லாமல் போனது.
ரங்கா அவளை அணைத்தபடியே, தன் இரு கைகளாலும் அவளது முதுகை ஆழமாகத் துழாவினான். அவனது முரட்டு விரல்கள் அவளது முதுகின் வழவழப்பைச் சுவைக்க, வீணாவும் இம்முறை அவனைத் தன் பிடிக்குள் இறுக்கிக் கொண்டாள்
ரங்கா மெல்லத் தன் கைகளை வீணாவின் முதுகிலிருந்து கீழிறக்கினான். மேலிருந்து பார்த்தால், அவள் பாவாடை மட்டுமே அணிந்து ஒரு அலாதியான கவர்ச்சியோடு தெரிந்தாள். ரங்கா அந்தப் பாவாடையை அவிழ்க்கவில்லை; ஆனால், மெதுமெதுவாக அதை அவளது கால்களிலிருந்து மேலே உயர்த்தினான். அவளது வெண்ணிறத் தொடைகள் ஒவ்வொன்றாக வெளிப்படத் தொடங்கின.
ஆஹா! கட்டான கட்டிளம் பெண் ஒருத்தி... மேலே முழு நிர்வாணமாக, கீழே பரந்து விரிந்தத் தொடைகள் தெரியுமளவுக்குப் பாவாடை உயர்த்தப்பட்டு, அந்த மர மேஜையில் ஒய்யாரமாகச் சாய்ந்து படுத்திருக்கும் அந்தக் காட்சியே ஒரு போதைதான்! ரங்கா அவளைச் சிறிது இழுத்து, அவளது இடை அந்த மேஜையின் நுனியில் வருமாறு பார்த்துக் கொண்டான். பிறகு, அவளது இரு கால்களையும் மடக்கி மேஜையிலேயே ஊன்றச் செய்தான்.
அவள் கால்களை மடக்கிய அந்த வேகம், அவளது பாவாடையை முழுவதுமாக இடுப்புக்கே கொண்டு சென்றது. இப்போது அவளது கால்கள் விரிந்திருக்க, அவளின் அந்த மன்மதப் பெட்டகம் ரங்காவின் கண்களுக்குத் தாராளமாக விருந்து வைத்தது. "V" ஷேப்பில் கால்களை விரித்து அவள் படுத்திருந்த அந்தத் தோரணை, அந்த வெளிச்சத்தில் மிக மிக செக்ஸியாகத் தெரிந்தது.
ரங்கா அந்தத் தரிசனத்தில் ஒரு நிமிடம் ஸ்தம்பித்துப் போனான். யானைத் தந்தம் போன்ற தொடைகளுக்கு நடுவே, அந்தப் பொக்கிஷம் அவனுக்காகக் காத்திருந்தது. அவன் மெல்ல குனிந்து, அவளது கால்களுக்கு இடையே தன் முகத்தைக் கொண்டு செல்ல, வீணா வெட்கத்தில் மேஜையின் விளிம்பை இன்னும் பலமாகப் பற்றிக்கொண்டாள். அவளது மூச்சுக்காற்று இப்போது ஒரு சூறாவளியாக மாறியிருந்தது.
அவள் இன்பத்தில் துடிப்பதை ரசித்தவாறே ரங்கா அவளது முகத்தை ஏறிட்டுப் பார்த்தான். இன்னும் அவள் முகத்தில் அந்தத் தயக்கம் கலந்த வெட்கம் குறையவில்லை. தன் கீழ் உதட்டை மடித்துக் கடித்தவளாகப் பார்வையைத் தாழ்த்திக் கொண்டாள். ரங்கா மீண்டும் அவளது 'தேன்கூட்டை' நோக்கினான்; அது அவனை "வா... வா..." என்று வஞ்சனை இல்லாமல் அழைப்பது போலிருந்தது.
ஆசையாகக் குனிந்தவன், முதலில் அவளது அந்தப் பளபளக்கும் வெண்ணிறத் தொடைகளில் முகத்தைப் பதித்தான். ஒரு வேட்டை மிருகம் வாசனையைப் பிடிப்பது போல, அவள் தொடை எங்கும் தன் முகத்தைத் தேய்த்தான். தன் எச்சில் ஈரம் படாமல் தன் நாவால் வருடிவிட, வீணாவுக்குள் நெளிவு சுளிவுகள் ஆரம்பமாகின. ரங்கா தன் முகத்தை இன்னும் உள்ளே இறக்கினான். அவளது அந்த முடிகளடர்ந்தத் தங்கப் பெட்டகத்தை அடைந்ததும், ஒரு கணம் நிறுத்தி மென்மையாக ஒரு முத்தம் பதித்தான்
முன்விளையாட்டுகளால் அவள் ஏற்கனவே கசிந்து ஈரமாகி இருந்ததால், அங்கே அந்த மன்மத வாசம் ரங்காவை வெறியேற்றியது. தன் முரட்டு விரல்களை அவளது சுருள் முடிகளுக்குள் செலுத்திச் செல்லமாக இழுத்தான். அவன் இழுக்க இழுக்க, வீணா "ம்ம்ம்... ஆஆஆ..." என்று தாளமிட்டாள். ரங்கா விளையாட்டாகத் தன் நான்கு விரல்களால் அந்தப் பெட்டகத்தின் மேல் செல்லமாகத் தட்டினான்.
அடுத்த நொடி, ஒரு ஊசியைச் செலுத்துவது போலத் தன் நடுவிரலை மெதுவாக அவளுள் ஏற்றினான். ஏற்கனவே ஈரம் கசிந்திருந்ததால், அந்த விரல் எவ்விதத் தடையும் இல்லாமல் முன்னேறியது. விரல் ஏற ஏற, வீணா இன்பத்தின் எல்லையைத் தொட்டு நெளிய ஆரம்பித்தாள். ரங்கா தன் ஒரு கையால் அவளது தொடையைத் தடவிக்கொண்டே, தன் முழு விரலையும் உள்ளே செலுத்தி வெளியே இழுத்தான்
வீணா உணர்ச்சியைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் மேஜையின் விளிம்பைப் பலமாகப் பற்றிக்கொண்டாள். ரங்கா தன் விரலை உள்ளேயே வைத்து ஒரு சுழற்று சுழற்றி நிமிண்டினான். பிறகு, கிளிட்டோரிஸைத் தேடி பருப்பு போலத் துருத்திக் கொண்டிருந்த அதில் தன் விரலால் தடவினான். அவ்வளவுதான்!
“ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்... ஆ... ஆஆ...” - வீணா துடித்துப் போனாள்!
அவள் துடிப்பதை ரசித்தவன், மறுபடி அதை நிமிட்டினான். வீணா தன் இடையை மேஜையை விட்டு உயர்த்திப் போராடினாள். விரலின் வேகம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க, அவளுக்குள்ளே உணர்ச்சிகள் கரைபுரண்டன. "வரப்போகிறோம்... இதோ வந்தேவிட்டேன்..." என்று அவள் மனம் கதற, “ஆஆஆஆஆ... ஸ்ஸா... ர்ர்ர்ர்ர்...” என்று நீண்ட முனகலோடு உச்சத்தைத் தொட்டாள்.
Posts: 65
Threads: 1
Likes Received: 165 in 37 posts
Likes Given: 7
Joined: Dec 2024
Reputation:
3
தூக்கிய இடையை மெல்ல இறக்கிய வீணா, அந்த விரல் வித்தையிலேயே இதுவரை காணாத சொர்க்கத்தைக் கண்டுவிட்டாள். சுந்தர் தன் கைகளால் ஆசையாகத் தடவியிருப்பானே தவிர, விரலை உள்ளே விட்டதெல்லாம் வீணாவுக்குப் புதுசு. ரங்காவின் அந்த முரட்டுத்தனமான அன்பும், இந்த புதிய இன்பமும் அவளது தாமரை முகத்தை ஆச்சரியத்தில் மலர வைத்தது.
வீணாவின் அந்தப் பேரானந்த கசிவையும், முக மலர்ச்சியையும் வைத்தே அவளது நிலையை உணர்ந்த ரங்கா, மெதுவாகத் தன் விரலை வெளியெடுத்தான். அவளது பளபளக்கும் வெண்ணிறத் தொடைகளின் மேலாகவே தன் கைகளை வருடி, மேலேறி அவளது அந்த மாங்கனிகளை எட்டினான். இரு கைகளிலும் அந்தப் பொக்கிஷங்களைப் பற்றி மெதுவாகப் பிசைந்தான்.
லேசாகத் துவழ ஆரம்பித்திருந்த அந்த மாங்கனிகள் ரங்காவின் பிடியில் மீண்டும் விடைத்து எழும்பின. அவளது அந்த இரு காம்புகளையும் தன் விரல்களால் பிடித்து மேலே தூக்கினான். அவனது இழுப்புக்கு அது கோபுரம் போல் மேலெழும்ப, அதைப் பார்ப்பதற்கே ரங்காவுக்குக் கண்கொள்ளாக் காட்சியாக இருந்தது. காம்புகளை அவன் நிமிண்ட நிமிண்ட, வீணாவின் உடல் முழுக்க மின்னல் பாய்ந்தது போலிருந்தது. இரு மார்புகளையும் கொத்தாக அள்ளிப் பிசைந்து உருட்டினான்.
மீண்டும் தன் கையை அவளது அந்த மன்மதப் பெட்டகத்தை நோக்கித் துரிதப்படுத்தினான். அந்த முக்கோண மேட்டில் தன் கை முழுவதையும் வைத்து அழுத்தி அளவெடுத்தான். அப்படியே அந்தச் சுருள் முடிகளுடன் சதையையும் சேர்த்து கொத்தாக அள்ளினான்.
“ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்... ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்...”
வீணா பித்துப்பிடித்து முனகினாள். ரங்கா அந்தப் பூமேடையில் தன் முகத்தைப் பதித்து, நச்சென்று ஒரு முத்தமிட்டான். கொதிக்கும் ஆப்பத்தில் குளிர்ச்சியான பாலை ஊற்றியது போல வீணாவுக்கு ஜில்லென்று இருந்தது. அவளது கால்கள் அவனையறியாமலேயே மேலும் விரிந்து அவனுக்கு வழி கொடுத்தன.
சுந்தர் வெறும் விரலை நுழைப்பதே பெரிய விஷயமாக இருக்கையில், ரங்கா அங்கே தன் முகத்தைப் பதித்து நாவால் பெயிண்ட் அடித்தது அவளுக்குப் புதிய உலகத்தைக் காட்டியது. ஜன்னலிலிருந்து வந்த ஜில்லென்று காற்றையும் மீறி அவளது உடல் வெப்பத்தில் கொதித்தது. ரங்கா தன் நாக்கின் நுனியால் அவளது வாசலின் முனையை வருடி அவளை மேலும் வெறியேற்றினான். நாக்கைச் சுழற்றி கிளிட்டோரிஸை அவன் உரச உரச, வீணா மேஜையை இறுக்கிப் பிடித்துக் கொண்டு அவன் தலையைத் தனக்குள் அழுத்தினாள்.
“ரங்க்க் ... ம்ம்ம்ம்... அப்படித்தான் ... நிறுத்திடாத!”
அவளது கதறல் ரங்காவை இன்னும் வேகப்படுத்தியது. அவன் நுங்கு உறிஞ்சுவது போல அவளுள் புதைந்து இதழ்களைச் சேர்த்து உறிஞ்சினான். அவ்வளவுதான்! மடை திறந்த வெள்ளமாய் வீணா வெடித்துச் சிதறினாள். அவளது இடை ரங்காவின் தலையையும் சேர்த்துத் தூக்கித் தூக்கிப் போட்டது. சில முறை துடித்துவிட்டு மெல்ல ஓய்ந்தவள், ரங்காவை இழுத்து அணைத்து முத்தங்களால் நனைத்தாள்.
ரங்காவுக்கு இப்போது தெரிந்துவிட்டது, வீணா முழுமையாகத் தன் அடிமையாகிவிட்டாள் என்று. அடுத்த கட்டமாக, தன் பேண்ட்டை உருவிப் போட்டுவிட்டு, ஜட்டிக்குள் புடைத்துக் கொண்டிருந்த தன் அந்த முரட்டு வீரனை வெளியில் கொண்டு வந்தான்.
ரங்காவின் அந்த விஸ்வரூபத்தைப் பார்த்த வீணாவின் கண்கள் அப்படியே நிலை குத்திப் போயின. ஆச்சரியமும், ஒருவித அச்சமும் கலந்த அந்தப் பார்வையை ரங்கா ரசித்தான். தன் கையால் அதை ஒருமுறை வருடி விட, அது ஏற்கனவே சீறிப் பாயத் துடிக்கும் ஒரு கருநாகத்தைப் போலப் படமெடுத்து ஆடியது. ரங்கா அதைப் பிடித்து இரண்டு மூன்று முறை உருவி விட்டு, சிவந்திருந்த அந்த நுனியைத் தடவினான்.
அடுத்த நொடி, வீணாவின் இரு கால்களையும் அகல விரித்தான். அவளது அந்தப் பொக்கிஷம் இப்போது வாசலைத் திறந்து அவனை வரவேற்றது. எந்த முன்விளையாட்டும் இனி தேவையில்லை; அந்த இடமே இப்போது எரிமலையாய் கொதித்துக் கொண்டிருந்தது. ரங்கா தன் இடுப்பை உயர்த்தி, அந்த விடைத்துப் பெருத்த கோலை அவள் சொர்க்கபுரியின் வாசலில் வைத்து மெதுவாக அழுத்தினான். ஏற்கனவே கசிந்திருந்த மன்மத நீரால், பலாச்சுளையை விரலால் பிரித்து உள்ளே நுழைவது போல ரங்காவின் அந்த வீரன் அவளுள் புகுந்தான்.
"ஆ... ஆ... ம்... ம்..." என வீணா அடுத்த ரவுண்டு சங்கீதத்தைத் தொடங்கினாள்.
ரங்கா அவளது அந்த வெதுவெதுப்பான குகைக்குள் தன் கோலைச் சிறிது நேரம் அப்படியே வைத்திருந்தான். அந்த இதமான சூட்டை அனுபவித்தவன், பிறகு அவளது இடையை இறுகப் பற்றிக் கொண்டு, உள்ளே வெளியே எனத் தன் இடியைத் தொடங்கினான். அவன் இடிக்க இடிக்க, "ம்ம்ம்... ஆஆஆ..." என அவளது அரற்றல் அந்த குடோன் முழுக்க ரீங்காரமிட்டது. ரங்கா தன் வேகத்தைக் கூட்டினான்; அவளது பஞ்சு போன்ற உடல் அந்த அதிர்வில் அதிர, அவள் மார்புக் கோளங்கள் மேலும் கீழும் தாளமிட்டன.
ரங்கா தன் கைகளால் குதிக்கும் அந்த மாங்கனிகளை எட்டிப் பிடித்துப் பிசைந்தான். அதோடு நிறுத்தாமல், தன் விரல்களை அவளது இதழ்களுக்குக் கொடுத்துச் சப்பச் சொன்னான். அவளும் அந்த விரல்களைக் காமப் பசியோடு உறிஞ்சி, வலிக்காமல் கடித்தாள்.
"ம்ம்ம்... ஆஆஆ... - வீணாவின் முனகல் சிதறி விழுந்தன.
ரங்கா விடாமல் குத்தினான். அவளுக்கு ஏற்கனவே இரண்டு முறை உச்சம் வந்திருந்தாலும், இந்த நேரடித் தாக்குதலில் அவள் மீண்டும் ஒருமுறை சொர்க்கத்தின் உச்சிக்கே சென்றாள். ரங்காவின் முரட்டு இடியலுக்கு ஈடு கொடுத்து அவளும் தன் இடையைச் சுழற்றினாள்.
ரங்கா மெல்ல மெல்லத் தனது வேகத்தை அதிகப்படுத்தினான்; அவளையே உற்று நோக்கிக் கொண்டே, ஒரு பசியுள்ள வேங்கையைப் போல அவளைச் சிதைக்கத் தொடங்கினான். ஆரம்பத்தில் எக்குத்தப்பாக இறங்கிக்கொண்டிருந்த அவனது குத்துக்கள், போகப் போகச் சீரான ஒரு அசுர வேகத்தை எட்டின. அவன் அதை ரசித்து அனுபவித்தபடியே, தனது இடியின் அழுத்தத்தையும் ஆக்ரோஷத்தையும் கூட்டினான்.
ரங்காவின் வேகம் உச்சத்தைத் தொட்டது. அவனது குத்துக்கள் ஒவ்வொன்றும் சம்மட்டியடி போல வீணாவின் புழைக்குள்ளே ஆழமாக இறங்கியது. 'நாளை என்பதே இல்லை' என்பது போல, அவன் சகட்டுமேனிக்கு அவளைப் புழைக்குள்ளே ஆழமாக, அழுத்தமாகத் தனது செங்கோலை இறக்கி ஏற்றி ராஜ்ஜியம் நடத்தினான். அவனது உடலின் மொத்த எடையும் அவள் மீது அழுந்தியபோது, அவளது கொழுகொழு முலைகள் அவனது முரட்டு மார்புக்குக் கீழே நசுங்கிப் பிதுங்கின. அவளது விடைத்த காம்புகள் அவனது உடலோடு உராய்ந்ததில் ஏற்பட்ட கிளர்ச்சியில், ரங்காவின் வேகம் முன்னைக்கிப்போது பன்மடங்கு அதிகரித்துவிட்டது.
"ஆஆஆ... ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்... ஆஆ..." என முனகியபடியே ரங்காவின் குண்டியில் தன் கூர்மையான நகங்களால் கீறினாள் வீணா.
அந்த வலி ரங்காவுக்கு ஒரு மிருகவெறியையே ஏற்படுத்திவிட, அவன் அதிரடியாய் அவளைத் துவம்சம் செய்யத் தொடங்கினான். தலையை இறக்கி அவளது காம்புகளை மாற்றி மாற்றிக் கவ்விச் சுவைத்தான்; . அவனது ஆயுதத்தின் வேகம் நொடிக்கு நொடி அதிகரித்துக்கொண்டே போனது.
"தப்... தப்... தப்... தப்..." குடோன் சுவர்களில் அந்தச் சத்தம் எதிரொலிக்க, "ஆஆஆஆ... அம்மாஆ..." என வீணா கதறினாள்.
நிறுத்தாமல் தன் பூளை வீணாவின் புண்டையில் இறக்கிக்கொண்டிருந்தான். வீணாவும் ரங்காவின் ஒவ்வொரு ஆழமான குத்துக்கும் தனது இடுப்பை எம்பி மேல் நோக்கித் தூக்கிக் காட்டி, அவனின் முரட்டு ஆயுதம் தடையின்றித் தனது அந்தரங்கத்திற்குள் சென்றுவர வழிவிட்டாள். இருவரும் இன்பத்தின் உச்சியில் மிதந்தனர். அவன் ஓங்கி அடிக்க அடிக்க, வீணா ஆனந்தக் கடலில் மூழ்கித் தவித்தாள்.
சில நிமிட நீடித்த இந்த வேகத் தாக்குதலுக்குப் பிறகு, வீணா தன் பெண்மை உச்சத்தைத் தொடுவதை உணர்ந்தாள். அவள் தன் கால்களை மென்மேலும் உயர்த்தி, ரங்காவின் தோள்களைத் தொட்டு அணைத்தாள்.
"ஆஆஆ... அம்மாஆஆ... ரங்க்க்க்க்க்!" - அவள் அலறினாள்.
இனிமேலும் கட்டுப்படுத்த முடியாத நிலையில், ரங்கா தன் சுண்ணியை இறுக்கினான். "ஆஆஆ! எனக்கு வந்தி..." எனத் தன் சுண்ணி அவள் புண்டைக்குள் வெடித்துச் சிதறியது போல, தன் விந்து முழுவதையும் அவளின் அழகு முகத்தைப் பார்த்துக் கொண்டே பீச்சியடித்தான். தன் கள்ளக்காதலனின் ஆயுதம் துள்ளி அடங்கும்வரை, வீணா இரு கால்களாலும் அவனை இறுக்கிப் பிடித்து, அந்த உயிர் நீரைத் தன் ஆழத்தில் சேமித்துக் கொண்டாள்.
நிறைவான உடலுறவை இருவரும் அனுபவித்து, ஒருவர் மேல் ஒருவர் சாய்ந்து கிடந்தனர். ரங்கா அவள் மீது அயர்ந்தவனாய் சரிந்தான். அவனது சுண்ணி இன்னும் அவளது புழையின் ஆழத்துக்குள்ளேயே அமிழ்ந்து கிடந்தது. வீணாவின் உடல் சிலிர்த்தது. அந்த வெதுவெதுப்பான சூட்டில் திரவம் நிரம்புவதை உணர அவளுக்கு மயிர்க்கூச்செரிந்தது.
வீணாவின் நிலையைக் கண்ட ரங்காவுக்குள் ஒரு கணம் பரிதாபம் ஊற்றெடுத்தது. அவனது அசுர வேட்டையில் அவள் அடியோடு ஓய்ந்து போயிருந்தாள். அந்த முரட்டுச் சிங்கம் இப்போது ஒரு மென்மையானத் தென்றலாக மாறியது. அவளைக் கைத்தாங்கலாகத் தூக்கியவன், கீழே சிதறிக் கிடந்த அவளது ஆடைகளை எடுத்துத் தந்தான். அவள் களைப்பில் தடுமாற, ரங்காவே அவளுக்குப் பின்னால் நின்று, பிளவுஸின் ஹூக்குகளை ஒவ்வொன்றாக மாட்டிவிட்டு உதவினான். அந்த முரட்டு விரல்கள் அவளது முதுகில் பட்டபோது, இம்முறை அதில் ஆக்ரோஷம் இல்லை, ஒரு பாதுகாப்பான அரவணைப்பு இருந்தது.
முகத்தைக் கழுவிவிட்டு வந்த வீணா, மீண்டும் இயந்திரத்தனமாகக் கணக்கு நோட்டுகளை எடுக்கப் போக, ரங்கா அதைத் தடுத்து ஓரமாக விசி எறிந்தான். "இன்னைக்கு ஒரு நாள் நீ என்கூடவே இருக்கணும் வீணா... கணக்கெல்லாம் அப்புறம் பாத்துக்கலாம்," என்று அவன் உரிமையோடு சொல்ல, வீணாவும் மறுபேச்சின்றிச் சந்தோஷமாக ஒத்துக்கொண்டாள்.
Posts: 65
Threads: 1
Likes Received: 165 in 37 posts
Likes Given: 7
Joined: Dec 2024
Reputation:
3
Part -- 13
இருவரும் அந்தச் சின்னக் குழந்தையைத் தூக்கிக்கொண்டு, நர்சரியிலிருந்த அவளது மூத்த மகளையும் அழைத்துக்கொண்டு வெளியே வந்தார்கள். ஒரு செல்வாக்கான, வசதி படைத்த கணவன் - மனைவி போல அவர்கள் வலம் வந்த விதம் யாரையும் சந்தேகப்பட வைக்கவில்லை.
நேராக ஒரு பெரிய ஹோட்டலுக்குச் சென்றார்கள். நேராக ஒரு பெரிய ஹோட்டலுக்குச் சென்றார்கள். அங்கே ரங்கா ஒரு விசித்திரமான மாற்றத்தைக் கவனித்தான். முன்னெல்லாம் அவனைப் பார்த்தால் மக்கள் பயந்து பம்முவார்கள் . ஆனால் இன்று, அழகான மனைவியோடும் குழந்தைகளோடும் ஒரு குடும்பத்தலைவனாக வந்தபோது, மக்கள் அவனைப் பயத்துடன் பார்க்காமல் ஒரு மரியாதையோடு பார்த்தார்கள். அந்தப் பார்வை ரங்காவுக்குப் புதிதாகவும், இனிமையாகவும் இருந்தது.
ஹோட்டலின் நடுவில் இருந்த அந்த விஐபி டேபிளில் அவர்கள் அமர்ந்தனர். வீணா அவனை ஒரு முரட்டு ரவுடியாகப் பார்க்காமல், தன் இரு குழந்தைகளுடன் இருக்கும் மூன்றாவது குழந்தையாகவே பார்த்தாள்.
"இந்தாங்க... இதைச் சாப்பிட்டுப் பாருங்க," என்று சொல்லியபடி, தன்னவன் என்கிற உரிமையோடு ஒரு வாய் உணவை அவனுக்கு அன்புடன் ஊட்டினாள். அவனது உதட்டில் ஒட்டியிருந்த அந்தச் , தன் மெல்லிய விரல்களால் துடைத்துவிட்ட அந்த பாசம் கலந்த அக்கறை ... ரங்காவை அப்படியே உருகச் செய்தது
அவர்களின் அந்த அந்நியோன்னியத்தையும், ரங்காவிற்கு வீணா காட்டிய அந்த அளவற்ற அன்பையும் பார்த்த மற்ற வாடிக்கையாளர்கள், "என்ன ஒரு அழகான ஜோடி!" என்று பொறாமையுடன் பார்த்தார்கள். ரங்காவுக்குத் தன் வாழ்நாளில் முதல்முறையாக, கத்தியைக் காட்டி மிரட்டி வாங்கும் மரியாதையை விட, அன்பினால் கிடைக்கும் இந்த அங்கீகாரம் மேலானதாகத் தெரிந்தது.
அங்கிருந்து வினா அவனை கோவிலுக்கு அழைத்து சென்றால் , வாசல் வரை வந்தவன் அவளை போகும்படி சொன்னான் , ஆனா வினா அவன் கையை பிடித்து வலுக்கட்டாயமாக உள்ளே இழுத்து சென்றான் , அர்ச்சகர் தட்டோடு வர "வினா உடனே .."இவங்க பேருக்கு ஒரு அர்ச்சனை பண்ணுங்க , பெரு ரங்கநாதன் , சிம்ம ராசி மகம் நட்சத்திரம் அவள் சொல்ல சொல்ல ...ரங்கா ஆச்சிரியமாக பார்த்தான் இதெல்லாம் இவளுக்கு எப்படி தெரியும்
வினா மனம் உருகி கண்களை முடி சாமியை பார்த்து வேண்டிக்கொண்டிருந்தால் , ஆனா ரங்காவுக்கு உள்ள இருந்த சாமியை விட வினா தான் சாமியாக தெரிந்தால் , பூசாரியும் ஒரு மொல பூ மாட்ரிம் திருநீறோடுந் வர அதை வாங்கி ரங்காவின் நெற்றில் பூசி அந்த பூவை அவனிடம் கொடுத்து ம்ம் மாட்டி விடுங்க ன்னு திரும்பிக்கொண்டாள்
பல அறுவலையும் கத்தி துப்பாக்கி பிடித்த கை என அந்த ஒரு முழ பூவை எடுக்கும்போது கைகள் நடுங்கித்தான் செய்தது , எப்படியோ அவள் தலையில் மாட்டி விட இருவரும் படி இறங்கி கீழ வந்துகொண்டிருந்தார்க் அப்போ எதிர்க்க , சில இளம் காலேஜ் பொண்ணுங்க ரங்காவை பார்த்து "அடியே அங்க பாருடி செம ஸ்மார்ட்டா கெத்தா வரான் ன்னு ஜொள்ளு விட
இது வினவின் காதில் விழுந்ததோ என்னவோ , அவர்களை சுட்டும் விலையில் பார்த்து இது என்னவன் என்று அவன் கையை இறுக்கி பிடித்தால் , அவளின் பார்வையில பாய்ந்து தலை குளித்து கொண்டார்கள் , இதை ஓரக்கண்ணால் கவனித்த ரங்கா அவளுக்கே தெரியும் சிரித்தான்
அன்றிலிருந்து ரங்காவும் வீணாவும் நகமும் சதையுமாக இணைந்துவிட்டார்கள். வீணா அவனைத் தன் கணவன் போலவே பாவிக்கத் தொடங்கினாள். குடோனில் நடக்கும் தொழில்களைக் கூட அவளே முன்னின்று கவனித்துக் கொள்ளும் அளவுக்கு ரங்கா அவளுக்குச் சுதந்திரம் கொடுத்திருந்தான். பொதுவாக ரங்கா யாரையும் எளிதில் நம்பமாட்டான்; ஆனால் ஒருமுறை நம்பிவிட்டால் அவனுக்காக உயிரையே கொடுப்பான்.
அவனுடன் எப்போதும் ஒரு ஐந்து பேர் நிழல் போலவே இருப்பார்கள். அவர்கள் அனைவரும் முப்பது வயதுக்கு உட்பட்ட முரட்டு இளைஞர்கள். ரங்காவின் மெய்க்காப்பாளர்களாகச் சுற்றி வரும் அவர்களுக்கு ரங்கா என்றால் உயிர். எத்தனையோ எதிரிகள் கோடிக்கணக்கில் பணம் தருவதாக விலை பேசினாலும், அவர்கள் ஒரு நாயை விடவும் விசுவாசமாக ரங்காவையே சுற்றிக் கிடந்தார்கள்.
வீணா அவர்களிடமும் மிக நெருக்கமாகப் பழகினாள். ரங்காவிற்குச் சமைப்பதைப் போலவே அவர்களுக்கும் ருசியாகச் சமைத்துப் போடுவது, விசேஷ நாட்களில் அவர்களுக்குப் புது துணிகளை எடுத்துக் கொடுப்பது என ஒரு அக்கறையுள்ள சகோதரியாக மாறினாள். அவர்களும் ரங்காவிற்கு நிகரான மரியாதையை அவளிடம் காட்டினார்கள்.
அவர்களில் 19 வயதுடைய விக்கி என்பவன் மிகவும் துருதுருவென இருப்பான். இளம் இரத்தம் என்பதால் எப்போதும் எதையாவது பேசிக் கொண்டிருப்பவனை வீணா அடிக்கடி வம்பு இழுப்பாள்.
அப்படித்தான் அன்று எல்லோரும் அமர்ந்து பேசிக் கொண்டிருக்கையில், வீணா விக்கியைப் பார்த்து, "ஆமா விக்கி... உனக்கு இன்னும் இருபது வயசு கூட ஆகல, அதுக்குள்ள எப்படி இந்த அடாவடி கும்பலுக்குள்ள வந்து சேர்ந்த?" என்று கேட்டாள்.
விக்கி பெருமையுடன் ரங்காவைப் பார்த்துவிட்டு, "எங்க அண்ணன் தான் இங்க முதல்ல இருந்தாருக்கா... ஆனா ஒரு விபத்துல அவர் இறந்துட்டாரு. அதுக்கப்புறம் எனக்கு எல்லாமே ரங்கா அண்ணன் தான். அதான் அண்ணன் கூடவே வந்துட்டேன்," என்றான்.
"ஏண்டா... உனக்கு 20 வயசு கூட முழுசா முடியல, ஏதாவது படிச்சுட்டு உருப்படியான வேலைக்குப் போகலாம்ல? உன் அண்ணன் என்ன பெரிய கலெக்டரா? ஒரு ரவுடி... அவருக்குக் கைக்கூலியா நீங்களும் ஒரு ரவுடியா?" என்று வீணா விளையாட்டுக்கு வம்பு இழுத்தாள்.
ரங்காவை பற்றி வேறு யாராவது இப்படிச் சொல்லியிருந்தால் அவர்கள் இந்நேரம் எகிறி இருப்பார்கள். ஆனால் சொன்னது வீணா என்பதால், மரியாதையுடன் சிரித்துக் கொண்டே அமைதி காத்தார்கள். ரங்கா தன் தம்பிகளைப் போலவே அவர்கள் காட்டும் விசுவாசத்தை ரசித்துக் கொண்டிருந்தான்.
ரங்கா கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உருமாறிக் கொண்டிருந்தான். அவனது முரட்டுத்தனமான அடையாளங்கள் ஒவ்வொன்றாக மறைந்து, ஒரு கம்பீரமான நாகரிக மனிதனாக அவன் மாறினான். முன்னெல்லாம் நேரங்காலம் இல்லாமல் மதுவில் மூழ்கிக் கிடப்பவன், இப்போது குடிப்பதை அறவே நிறுத்திவிட்டான். புகைப்பிடிக்கும் பழக்கத்தையும் வினாவிற்காக வெகுவாகக் குறைத்துக் கொண்டான்.
ரங்கா எப்படி முடி வெட்ட வேண்டும், என்ன நிறத்தில் சட்டை அணிய வேண்டும், எந்தக் கடிகாரம் அவனுக்குப் பொருத்தமாக இருக்கும் என ஒவ்வொன்றையும் வீணா பார்த்துப் பார்த்துச் செய்தாள். அந்த முரட்டுச் சிங்கத்தைக் காதலாலும், அதிகாரத்தாலும் ஒரு பூனையைப் போலத் தன் வசமாக்கி வைத்திருந்தாள்.
அந்த ஐந்து இளைஞர்களும் எப்போதும் அவளை "அக்கா... அக்கா..." எனச் சுற்றியே வந்தார்கள். ஒரு நாள் வீணா அவர்களை அழைத்து, செல்லமாக அதட்டினாள்.
Posts: 65
Threads: 1
Likes Received: 165 in 37 posts
Likes Given: 7
Joined: Dec 2024
Reputation:
3
"டேய்! அது என்ன ரங்காவை அண்ணன்னு கூப்பிடுறீங்க, என்னை அக்கான்னு கூப்பிடுறீங்க? நாங்க என்ன அக்கா தம்பியா? இனிமே என்னை அக்கான்னு கூப்பிடக் கூடாது... 'அண்ணி'ன்னு தான் கூப்பிடணும்!" என்று கட்டளையிட்டாள்.
அந்த ஒரு வார்த்தை, அந்த ஐவருக்கும் இடையே ஒரு புதிய பந்தத்தை உருவாக்கியது. "அண்ணி" என்ற சொல்லில் இருந்த அந்த உரிமையும் பாசமும் அவர்களை இன்னும் விசுவாசமாக்கியது. ரங்காவிற்குத் தன் தம்பிகளைப் போல இருந்தவர்கள், இப்போது வீணாவிற்கு உயிரைக் கொடுக்கும் விசுவாசிகளாக மாறிவிட்டார்கள். ரங்காவும் தன் தம்பிகள் வீணாவைக் கொண்டாடுவதைக் கண்டு, பெருமிதத்தில் திளைத்தான்.
. "அண்ணி" என்கிற அந்தஸ்து வந்த பிறகு, அந்த ஐந்து இளைஞர்களையும் அவள் கிண்டல் செய்வதும், அவர்களைத் தன் பேச்சால் திணறடிப்பதும் அன்றாட வாடிக்கையாகிப் போனது. அந்த ஐந்து பேரும் ஒரு பக்கம் நின்றாலும், வீணா ஒருத்தியே அவர்களைத் தன் கிண்டல் பேச்சால் மடக்கினாள்.
அவர்கள் ஒன்றும் சளைத்தவர்கள் கிடையாது; ஆனால், ரங்கா அண்ணன் மீது அவர்கள் வைத்திருக்கும் அளவற்ற மரியாதையும், விசுவாசமும் அவர்களைக் கட்டிப் போட்டிருந்தது. "விளையாட்டுக்குக் கூட அண்ணி மனம் நோகும்படி ஒரு வார்த்தை பேசிவிடக் கூடாது" என்பதில் அவர்கள் மிகக் கண்டிப்புடன் இருந்தார்கள்.
வீணா அவர்களைப் பார்த்து, "ஏண்டா, அண்ணன் முன்னாடி மட்டும் இவ்வளவு பேசுறீங்க ... என்கிட்ட மட்டும் ஏன் இவ்வளவு பம்முறீங்க?" என்று வம்பு இழுக்கும்போது, அவர்கள் அமைதியாகச் சிரித்துக் கொள்வார்கள். விக்கி மட்டும் மெல்ல, "அண்ணி... அண்ணன் எங்களைச் சிங்கம் மாதிரி வளர்த்திருக்காரு, ஆனா நீங்க அந்தச் சிங்கத்தையே கட்டிப்போட்ட மகாராணி... உங்ககிட்ட நாங்க எப்படிப் பேச முடியும்?" என்பான்.
ரங்கா இதையெல்லாம் தூரத்திலிருந்து பார்த்துக் கொண்டே ரசிப்பான். தன் தம்பிகள் ஒரு பெண்ணிடம் இவ்வளவு பணிவாக இருப்பதைக் கண்டு அவனுக்குத் தன் பலம் கூடியிருப்பதாகவே தோன்றியது
அன்று குடோனின் அந்தத் தனிமை அறையில், ரங்காவைத் தன் மடியில் கிடத்திப் பால் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள் வீணா. ரங்கா ஒரு குழந்தையைப் போல அவளது முலைக்காம்பை இழுத்துச் சப்பிக் கொண்டிருந்தான். எதோ ஒரு அவசர வேலைக்காக அந்த ஐந்து பேரும் பதட்டத்துடன் உள்ளே வந்துவிட, அங்கே கண்ட காட்சி அவர்களை அப்படியே உரைய வைத்தது.
வீணா தன் மார்பைச் சரியாக மூடக் கூட இல்லை. ரங்கா அவளது மார்பில் முகம் புதைத்துக் கிடப்பதைப் பார்த்ததும், "அய்யோ... சாரி அண்ணி!" என்று பதறிப் போய் அப்படியே பம்மினார்கள்.
"டேய்... பரவால்லடா, வாங்க என்ன விஷயம்?" என்று கேட்ட வீணா, ஒரு பக்க மார்பை மட்டும் முந்தானையால் மறைத்துக் கொண்டாள். ஆனால், இன்னொரு மார்பு இன்னும் அவர்கள் கண்களுக்கு விருந்து படைத்துக் கொண்டே இருந்தது. அவளது முகத்தில் எந்த ஒரு சங்கடமும் இல்லை; ஆனால் அந்த ஐந்து ரவுடிகளும்தான் எங்கே பார்ப்பது என்று தெரியாமல் நெளிந்து கொண்டிருந்தார்கள்.
"என்னடா... வந்த இடத்துல இருந்து பேசாம இருக்கீங்க? சொல்லுங்க என்ன விஷயம்?" என்று குறும்பாக அவர்களை ஏறிட்டுப் பார்த்துக் கேட்டாள். அவர்கள் அவளைப் பார்க்க முடியாமல் தரையைப் பார்த்தபடி கூச்சத்தில் நெளிய, வீணா விடவில்லை.
"என்னடா... அண்ணி கிட்ட பால் வேணுமா?" என்று சொல்லி குறும்பாகச் சிரிக்க, அந்த முரட்டு இளைஞர்கள் அப்படியே அதிர்ந்து போனார்கள்.
"ஐயோ அண்ணி... அண்ணின்னா அம்மா மாதிரி, அப்படியெல்லாம் பேசாதீங்க!" என்று அவர்கள் பதற, வீணாவோ விடாமல், "அதாண்டா... அம்மான்னா பால் கொடுக்கணும்ல!" என்று மீண்டும் அவர்களைச் சீண்டினாள். அவர்கள் சங்கடத்தில் நெளிய, ரங்காவோ அவள் மடியிலேயே ஆழ்ந்த உறக்கத்திற்குப் போயிருந்தான்.
மடியில் இருந்த ரங்காவை மெல்லச் சாய்த்துவிட்டு எழுந்த வீணா, அவர்கள் முன்னிலையிலேயே தன் முந்தானையை ஒதுக்கி, ஜாக்கெட்டுக்குள் தன் மார்புகளைத் திணித்து ஹூக்குகளை மாட்டினாள்
"உங்களைப் பத்தி எனக்குத் தெரியும்டா... சும்மா விளையாடினேன்," என்று சொல்லிவிட்டு அவள் சிரிக்க, விக்கி மட்டும் கள்ளப் பார்வையால் அவளது அழகை மேய்ந்து கொண்டிருந்தான்.
அதைப் பார்த்த அன்வர், விக்கியின் பிடரியில் ஒரு அடி அடித்து, "டேய் அண்ணிடா... அப்படிப் பார்க்காத!" என்று அவன் கழுத்தைப் பிடித்து வெளியே இழுத்துச் சென்றான். அவர்கள் போவதைப் பார்த்த வீணா, வாய்விட்டுச் சிரித்தாள்.
Posts: 65
Threads: 1
Likes Received: 165 in 37 posts
Likes Given: 7
Joined: Dec 2024
Reputation:
3
Part -- 14
அன்று ஒரு முக்கியமான விஷயம் பேச வேண்டும் என்று ரங்கா, வினாவையும் அவளது இரு குழந்தைகளையும் அழைத்துக் கொண்டு ஒரு தனிமையான கடற்கரைக்குச் சென்றான். அங்கே வந்ததும் ரங்காவிடம் இருந்த அந்த முரட்டுத்தனம் அப்படியே மறைந்து போனது. அலைகள் வரும்போது கால்களை நனைத்துக் கொண்டு ஓடி விளையாடிய குழந்தைகளுடன் சேர்ந்து அவனும் ஒரு குழந்தையாகவே மாறிப் போனான்.
வினாவின் மேல் தண்ணீரை வாரி இறைத்து ரங்கா குறும்பாக விளையாட, குழந்தைகள் முன்னிலையில் அவன் செய்யும் அந்தச் செல்லச் சண்டைகள் வினாவிற்குள் ஒரு சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்தியது. குழந்தைகள் கவனிக்காத நேரத்தில் அவளது கன்னத்தில் நச்சென்று ஒரு முத்தம் வைப்பதும், அவளது பூசினாற்போன்ற குண்டியில் செல்லமாகத் தட்டுவதுமாக ரங்கா தன் காதலை வெளிப்படுத்தினான்.
"ஐயோ... யாராவது பார்த்துடப் போறாங்க! விடுங்க ரங்கா..." என்று வீணா பொய்யாக முறைப்பதும், பயத்தில் அவனைச் செல்லமாகத் திட்டுவதுமாக அந்தத் தருணம் மிக இனிமையாகக் கழிந்தது.
திடீரென வானம் இருண்டது. பயங்கரமான இடியுடன் மழை கொட்டத் தொடங்கியது. அங்கிருந்தவர்கள் மரத்தடியை நோக்கி ஓட, ரங்கா சட்டென ஒரு குழந்தையைத் தூக்கிக் கொண்டான்; வீணா மற்றொரு குழந்தையை அள்ளிக் கொள்ள, இருவரும் ஓடிச் சென்று அவங்க காரில் ஏறிக்கொண்டார்கள். வெளியே மழை வெளுத்து வாங்கிக் கொண்டிருந்தது.
குழந்தைகள் இருவரும் பீச்சில் விளையாடிய அசதியில், ஏசி (AC) காற்றில் காரின் பின் இருக்கையிலேயே அப்படியே தூங்கிப் போனார்கள். காரின் கண்ணாடி வழியே மழைத்துளிகள் வழிந்தோட, உள்ளே ஒரு அமைதியான சூழல் நிலவியது.
ரங்கா காரின் ஸ்டீயரிங்கைப் பிடித்தபடி, அருகில் அமர்ந்திருந்த வினாவைத் திரும்பிப் பார்த்தான். அவளது சேலை மழையில் நனைந்து உடலோடு ஒட்டி, அவளது அந்த வளமான அங்கங்களை இன்னும் எடுப்பாகக் காட்டிக் கொண்டிருந்தது. அந்த அமைதியைக் குலைக்கும் விதமாக ரங்கா பேசத் தொடங்கினான்.
"வீணா..." - அவனது குரல் கரகரப்பாக ஒலித்தது.
வீணா அவனது பார்வையின் ஆழத்தைப் புரிந்து கொள்ள முயன்றபடி, "என்ன ரங்கா... ஏதோ பேசணும்னு சொன்னீங்களே, என்ன விஷயம்?" என்று மெல்லிய குரலில் கேட்டாள்.
"என் மேல நம்பிக்கை இருக்கா?" - ரங்கா கேட்ட விதம் அவளுக்குப் புதிதாக இருந்தது.
"என்ன ரங்கா இப்படி கேட்டுட்டீங்க? உங்களுக்குத் தெரியாதா?"
"இல்ல... பதில் சொல்லு. நம்பிக்கை இருக்கா, இல்லையா?" - ரங்கா அவளது கையைப் பலமாகப் பற்றிக்கொண்டு, அவளது விழிகளைச் சிமிட்டாமல் பார்த்தான். அவனது முகத்தில் ஒருவிதமான அதிகாரம் குடி கொண்டிருந்தது.
"நிச்சயமா இருக்கு... உன் மேல உசுரையே வச்சிருக்கேன். ஆனா ஏன் இப்போ இப்படி கேக்குறீங்க?" - வினாவின் குரலில் ஒருவிதமான நடுக்கம் கலந்திருந்தது.
"நம்பிக்கை இருக்குன்னா நான் என்ன சொன்னாலும் செய்வியா?" - ரங்காவின் உதடுகளில் ஒரு மெல்லிய, மர்மமான புன்னகை அரும்பியது.
வீணா அடுத்த நொடியே தயங்காமல் தலையை அசைத்தாள். "ம்ம்ம்... செய்வேன்."
ரங்கா காரின் ஜன்னல் வழியே வெளியே கை காட்டினான். "இங்க இருந்து ஒரு 500 மீட்டர் தூரத்துல அதோ தெரியுதா ஒரு தென்னை மரம்?"
"ஆமா..."
"இப்பவே... இங்கேயே... உன் பிளவுஸ், பாவாடை எல்லாத்தையும் கழட்டிப் போட்டுட்டு, வெறும் சேலையை மட்டும் உடம்புல சுத்திக்கிட்டு என்கூட அந்த மரம் வரைக்கும் வரணும்!"
வினா அப்படியே உறைந்து போனாள். அவளது கண்கள் அதிர்ச்சியில் விரிந்தன. முகம் வெளிறிப்போக, "என்னது? என்ன ரங்கா இது... என்ன விளையாட்டு இது?" என்று திணறினாள்.
ரங்காவின் முகத்தில் விளையாட்டின் அறிகுறியே இல்லை. அவன் அவளைக் கூர்மையாகப் பார்த்தபடி, "அதான் சொன்னேனே... நம்பிக்கை இருக்கா இல்லையான்னு? நான் சீரியஸா தான் சொல்றேன். செய்வியா?" என்று அழுத்தமாகக் கேட்டான்.
ரங்கா கேட்ட அந்த ஒரு கேள்வி வினாவின் தன்மானத்தைத் தீண்டிவிட்டது. தன் மீது அவன் வைத்திருக்கும் சந்தேகத்தை விட, தான் அவன் மீது வைத்திருக்கும் நம்பிக்கையை நிரூபிக்க அவள் எதற்கும் துணிந்துவிட்டாள்.
மறுகணமே, அவனது கண்களை நேருக்கு நேர் பார்த்தபடி தன் தோளில் இருந்த முந்தானையைக் கீழே சரியவிட்டாள். ரங்கா இமைக்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருக்க, , தன் பிளவுசின் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாக விடுத்தாள். அடுத்த சில நொடிகளில் அவளது பாவாடையும் காலடியில் சரிந்தது. காரின் அந்தச் சிறிய அறைக்குள், அந்த மங்கலான வெளிச்சத்தில், வினா முழு நிர்வாணமாக ஒரு தேவதையைப் போல அமர்ந்திருந்தாள்.
அவளது இந்தத் துணிச்சலான செயலை ரங்கா கண் இமைக்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது முரட்டுத்தனமான முகத்தில் ஒரு மெல்லிய வியப்பு படர்ந்தது. வினா எந்தச் சலனமும் இல்லாமல், அவன் சொன்னது போலவே அந்த நீண்ட சேலையை மட்டும் எடுத்து மேலோட்டமாகத் தன் உடல் அங்கங்களை மறைக்கும்படி சுற்றிக்கொண்டாள். ஜாக்கெட் இல்லை, பாவாடை இல்லை... வெறும் ஒற்றைச் சேலை மட்டும் அவளது மேனியை உரசிக்கொண்டிருந்தது.
ரங்கா எதுவுமே சொல்லும் முன்பே, வண்டியின் கதவைத் திறந்தவள் அவனைத் திரும்பிப் பார்த்தாள். அவளது கண்களில் இப்போது ஒருவிதமான வைராக்கியம் மின்னியது.
"எனக்கு எல்லாமே நீதான் ரங்கா... உன் மேல நான் வச்சிருக்க நம்பிக்கையை இப்படித்தான் நிரூபிக்கணும்னா, நான் அதுக்கும் ரெடி!"
என்று அழுத்தமாகச் சொன்னவள், கதவைத் திறந்து தன் பாதத்தை அந்தச் சேற்று மழையில் வெளியே எடுத்து வைத்தாள். வெளியே இடி இடித்துக் கொண்டிருந்தது, மழை சவுக்கால் அடிப்பது போலப் பெய்து கொண்டிருந்தது. ஆனால் வினாவின் மனதுக்குள் ரங்காவைத் தவிர வேறு எந்த பயமும் இல்
கார் கதவைத் திறந்து வெளியே கால் வைத்த அடுத்த நொடியே வினாவுக்கு உடல் சிலிர்த்தது. கொட்டும் மழையும், காது செவிடாகும் இடியும் அவளது ஒற்றைச் சேலையை வினாடிகளில் நனைத்து உடலோடு ஒட்டச் செய்தது. இப்போது அந்த மெல்லிய சேலை அவளது மேனியில் ஒரு தோல் போலப் படிந்திருந்தது. அந்தச் சேலையை உடுத்தியிருப்பதும், அம்மணமாக இருப்பதும் ஒன்றுதான் என்கிற நிலைக்கு அவள் தள்ளப்பட்டாள்.
எந்த ஒரு பெண்ணும் தன் மானத்தை இவ்வளவு ரிஸ்க்கில் விடமாட்டாள். ரங்கா இப்போதாவது தன்னைத் தடுத்து நிறுத்துவான் என்று அவள் எதிர்பார்த்தாள். ஆனால் அவனோ, மழையில் நனைந்தபடி அவளது கையைப் பற்றி, "வா... போலாம்!" என்றான்.
"ரங்கா... இது ரொம்ப ரிஸ்க்கடா... யாராவது பார்த்தா என்னவாகுறது?" எனத் தலைகுனிந்து நடுங்கும் குரலில் கேட்டாள்.
"அதெல்லாம் நான் பார்த்துக்கிறேன்... வாடி!" - ரங்காவின் குரலில் ஒரு முரட்டுத்தனம் தெறித்தது.
யோசிக்க யோசிக்க வினாவுக்குள் பயமும், ரங்காவின் நம்பிக்கையைக் காப்பாற்றப் போகிறோம் என்கிற ஒருவிதக் காமக் கிளர்ச்சியும் போட்டிப் போட்டன. சேலை நனைந்து அவளது மாங்கனிகளை அப்பட்டமாகக் காட்டிக் கொண்டிருந்தது. ஜாக்கெட் இல்லாததால், அவளது விடைத்த காம்புகள் ஈட்டி முனைப் போல அந்த நனைந்த துணியைத் துளைத்துக் கொண்டு வெளியே குதித்தன. இடுப்பு வளைந்து அவள் எடுத்து வைக்கும் ஒவ்வொரு அடிக்கும் அவளது மாமிச மலை போன்ற பிட்டங்கள் துள்ளி ஆடுவது ரங்காவின் கண்ணுக்குப் பெரும் விருந்தானது.
அவள் இதயம் தடதடத்தது. ஒரு கையில் சேலையைச் சரி செய்தபடி, முதல் அடியை எடுத்துவைத்தல் , ரங்கா கூடவே இருக்கும் தைரியம் அவளுக்கு ஒரு துணிவைத் தந்தது.
இருவரும் அந்த இருட்டுச் சாலையில் நடக்கத் தொடங்கினார்கள். யாராவது பார்த்துவிடுவார்களோ என்கிற பயம் அவளுக்குள் மின்னலாய் வெட்டியது. தரை கால்களை விட்டு நகர்வது போல இருந்தது. அந்தத் தென்னை மரத்தைச் சேரும் பெரிய சாலையில் மட்டும் தூரத்தில் சில வண்டிகளின் வெளிச்சம் தெரிந்தது.
"அந்தத் தென்னை மரம் வரை ஒரே ஓட்டமாப் போயிட்டு வந்திடலாம் ரங்கா..." என நடுங்கினாள்.
ரங்கா அவளை இழுத்துத் தன் பக்கம் சாய்த்தான். ஒரு குறும்புச் சிரிப்பை உதிர்த்து, "என்ன அவசரம்? மெதுவாவே போலாமே..." என்று அவளைப் பின்னுக்கு இழுத்து, அவளது நனைந்த முதுகில் தன் கையைத் தேய்த்தான்.
"யாராவது வந்திடப் போறாங்க... சீக்கிரம் நடங்க!" என்று அவள் அவசரப்படுத்த, ரங்காவோ முரண்டு பிடித்தான். "முடியாது... என் கூட இப்படித்தான் மெதுவா நடக்கணும்."
வினா அவனை முறைத்தாள். அவள் நடக்கும்போது அந்த நனைந்த சேலை அவளது தொடை இடுக்குகளில் சிக்கி, அவளது அங்க அசைவுகளை ஒரு சினிமா ஸ்லோ-மோஷன் போல ரங்காவுக்குக் காட்டியது. அந்தத் தென்னை மரத்தடியை வந்தடைந்ததும், ரங்கா சட்டென அவளது இடுப்பில் ஒரு கிள்ளு கிள்ளினான்.
"ச்சீ... சும்மா இருங்க!" என அவள் நெளிய, அந்த அசைவில் இடது பக்க மாங்கனி எப்படியோ தப்பித்து, சேலையை மீறிப் 'பளக்'கென்று வெளியே விழுந்து மழையைச் சுவாசித்தது. வினா பதறிப்போய் அதை உள்ளே தள்ள முயல, ரங்கா அதற்கு இடம் கொடுக்கவில்லை.
சுற்றிப் பார்த்தாள்... கடற்கரையில் ஆள் நடமாட்டமே இல்லை. ஆனால் அந்தத் தனிமையும், குளிர்ச்சியான மழையும் அவளுக்குள் ஒரு போதையை ஏற்றியது. சட்டென்று பின்னால் வந்த ரங்கா, அவளது சேலையை ஓங்கி இழுக்க... அது அவளது பின்புறத்தை விட்டு விலகி, அந்தப் பிரம்மாண்டமான பிட்டங்களை முழு நிர்வாணமாகக் காட்டியது. குளிர்ந்த காற்று அந்தச் சதைகளைத் தீண்ட, "ஆஆஆஆ..." எனச் சிணுங்கியவள், கைகளால் தன் பின்புறத்தை மறைக்க முயன்றாள்.
"வேணாண்டா ரங்கா... ப்ளீஸ்... ரொம்பப் பயமா இருக்குடா!" என நடுங்கும் குரலில் அவள் கெஞ்ச, ரங்கா அவளது அந்த நிர்வாண அழகை ரசித்துவிட்டு, "சரி... ஒன்னும் பண்ணல, வா போலாம்..." என அவளது இடையை வளைத்துப் பிடித்தான்.
தூரத்தில் ஒரு பைக்கின் வெளிச்சம் இவர்களின் திசையை நோக்கி வருவதைக் கண்டதும் வீணாவுக்குத் தலைசுற்றியது. "ஐயோ... யாரோ வர்றாங்க!" எனப் பதறியவள், வரும் ஆபத்தை உணர்ந்து சட்டென்று திரும்பித் தான் வந்த திசையை நோக்கி ஓட ஆரம்பித்தாள்.
ரங்கா அவளைத் தடுக்கக் கையை நீட்ட, அவளது உடல் அவனது பிடியில் சிக்கவில்லை; ஆனால், அவளது ஒற்றைச் சேலையின் நுனி மட்டும் அவனது முரட்டுக் கையில் மாட்டிக்கொண்டது. வீணா உயிருக்குப் பயந்து விடாமல் முன்னோக்கி ஓட ஓட, ரங்காவின் கையில் இருந்த சேலை அவளது உடலை விட்டு முழுவதுமாக உருவப்பட்டுப் பிரிந்தது. வெறும் ஆறடி ஓட்டத்தில், கொட்டும் மழையில் வீணா முழு நிர்வாணமானாள்!
அவள் உடல் முழுக்கக் கூசியது. பதறினாள், துடித்தாள், ஆனால் ஓட்டத்தை நிறுத்தவில்லை. வெட்கம், மானம், ரோஷம் எல்லாம் ஒன்றாகக் கலக்க... ஒரு கையால் தன் பெண்மையைத் தடுத்தபடி, மறு கையால் தன் பொங்கி எழும் முலைகளை அழுத்திப் பிடித்தபடி ஓடினாள். அவளது உடல் நெளிய, தசைகள் ஒவ்வொன்றும் மழையில் மின்னி அதிர்ந்தன. பிட்டங்கள் துள்ளிக் குதிக்க, ஒரு வன தேவதையைப் போலத் தன் முழு நிர்வாணத்தையும் மழையில் நனைத்தபடி, ஓரே மூச்சாக ஓடிச் சென்று காரின் கதவைத் திறந்து உள்ளே புகுந்து கொண்டாள்.
அந்தக் கண்கொள்ளாக் காட்சியைப் பார்த்து ரங்கா அப்படியே சிலையாக உறைந்து நின்றான். இப்படி ஒரு சம்பவம் உலகத்தில் எங்கும் நடந்திருக்காது! ஒரு தேர்ந்த விலைமகள் கூடத் தன் மானத்தை இப்படித் துச்சமாக நினைக்கமாட்டாள். ஆனால், ஒரு கௌரவமான குடும்பப் பெண், தனக்காக... தான் கேட்ட அந்த ஒரு வார்த்தைக்காக இப்படி நிர்வாணமாக வீதியில் ஓடியதை நினைத்தபோது ரங்காவின் மனம் ஆனந்தக் கூத்தாடியது.
அவனுக்கு உணர்ச்சிகள் பொங்கின. அவளை அவமானப்படுத்துவது அவனது நோக்கம் அல்ல; ஆனால், எந்தச் சூழ்நிலையிலும் இவள் தன்னை விட்டு விலக மாட்டாள் என்கிற அந்த அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை அவனுக்கு ஒரு பேரானந்தத்தைத் தந்தது. கையில் அந்த ஈரமான சேலையோடு, மழையில் நனைந்தபடி நின்ற ரங்காவுக்கு, வீணா ஒரு சாதாரணப் பெண்ணாகத் தெரியவில்லை... அவனது உலகமாகத் தெரிந்தாள்!
கார் கண்ணாடி வழியாக வினா வெளியே பார்த்தாள். ரங்கா மழையில் நனைந்தபடி நிதானமாக காரை நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தான். அந்த பைக் இவர்களைக் கடந்து வேறொரு திசையில் மின்னல் வேகத்தில் மறைந்து போனது. ரங்கா கார் கதவைத் திறந்ததும் வினா அப்படியே அதிர்ச்சியில் வாயடைத்துப் போனாள்.
அங்கே ரங்காவும் அவளைப் போலவே முழு அம்மணமாக நின்றிருந்தான்! அவனது முரட்டுத்தனமான உடலும், வீறு கொண்டு எழுந்த அவனது ஆண்மையும் அந்த மழையில் இன்னும் பிரம்மாண்டமாகத் தெரிந்தன. வினா திகைத்து நிற்க, ரங்கா அவளது கையைப் பற்றி வெளியே வரும்படி சைகை காட்டினான்.
Posts: 65
Threads: 1
Likes Received: 165 in 37 posts
Likes Given: 7
Joined: Dec 2024
Reputation:
3
"ஐயோ... இவன் இன்னும் என்னவெல்லாம் பண்ணப் போறான்னு தெரியலையே!" என்று மனதுக்குள் புலம்பிக்கொண்டே, ஒரு ஆட்டுக்குட்டி போல அவனுடன் வெளியே வந்தாள். சுற்றிப் பார்த்தாள்... அந்த மழையிலும், இருட்டிலும் ஒரு ஈ காக்கா கூட அங்கே இல்லை. இருவரும் முழு நிர்வாணமாக, சொட்டச் சொட்ட நனைந்தபடி நின்றிருந்தனர். வானம் அவர்களுக்கு ஒரு பிரம்மாண்டமான 'ஷவரை' திறந்துவிட்டது போல இருந்தது.
அந்த வெட்டவெளியில், மழையின் சத்தத்திற்கு நடுவே ரங்கா அவளை இறுகக் கட்டிப் பிடித்தான். அவனது சூடான உடம்பு பட்டதும் வினாவுக்குள் மின்சாரம் பாய்ந்தது. ரங்கா அவளது இதழ்களைத் தன் வாய்க்குள் இழுத்துச் சப்பத் தொடங்கினான்.
"டேய்... ரங்கா... யாராவது பார்த்திடப் போறாங்கடா... ம்ஹும்..." என்று அவள் ஆரம்பத்தில் முரண்டு பிடித்தாலும், ரங்காவின் அந்த முரட்டுத்தனமான தீண்டலில் அவள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகத் தன்னை மறந்தாள். மழையின் குளிர்ச்சியை விட, ரங்காவின் முத்தங்களின் சூடு அவளை நிலைகுலைய வைத்தது. அவனது கரடுமுரடான கைகள் அவளது மழையில் நனைந்த வழுவழுப்பான அங்கங்களில் விளையாட, வினா அவனது அணைப்பில் ஒரு மெழுகாக உருகிப் போனாள்.
மழையின் வேகம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க, ரங்காவின் வெறியும் அதிகரித்தது. வினாவை அப்படியே அலக்காகத் தூக்கியவன், அவனோட கருப்பு மஹிந்திரா தார் காரின் போனெட் மீது படுக்க வைத்தான். இரும்புச் சூடும் மழையின் குளிர்ச்சியும் அவள் முதுகைத் தாக்க, வினா சிலிர்த்துப் போனாள். ரங்கா அவளது இரு கால்களையும் அகல விரித்து, அவளது அந்த மன்மதப் பொக்கிஷத்தில் தன் முகத்தைப் புதைத்தான்.
வினா எச்சில் விழுங்கினாள். மிரட்சியுடன் வானத்தைப் பார்க்க, பெரும் மழைத்துளிகள் அவள் மேனியில் அம்புகளாய் வந்து விழுந்தன.
"ஸ்ஸ்ஸ்... ம்ம்ம்... ப்ளீஸ்... ரங்கா... ஸ்ஸ்ஸ்..."
அந்தச் சில்லென்ற மழைக்கு இணையாக, ரங்கா அவளைக் கவ்வி கவ்விச் சப்பி உறிஞ்ச ஆரம்பித்தான். கொட்டும் மழையிலும் அவளது அந்தரங்கத்தை ஒரு திருட்டுப் பூனை போலச் சுவைத்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது நாவினால் ஏற்படும் அந்தத் தீண்டல், அவளுக்குள் மின்சாரத்தைப் பாய்ச்சியது.
"ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்... ஆஆஆங்ங்..." - வினாவின் அலறல் மழையின் சத்தத்தையும் மீறி ஒலித்தது.
வினாவின் கூதியின் சுவை, ரங்கா இதுவரை அனுபவித்திராத ஒரு புதிய ரகமாக அவனுக்குத் தெரிந்தது. நான்கு சுவர்களுக்குள் ரகசியமாகச் சுவைத்த சுவை வேறு; ஆனால், இப்படி வெட்டவெளியில், இயற்கையின் சீற்றத்திற்கு நடுவே, மழை நீரோடு கலந்து கசியும் அந்தப் புண்டையின் மணம் அவனுக்குப் பெரும் போதையைத் தந்தது.
செம கிக்கில் இருந்த ரங்கா, இஷ்டத்திற்கு அவளது இதழ்களை நாவால் வருடி, எச்சிலால் குறுக்கும் நெடுக்குமாகக் கோடு போட்டு இழுத்தான். உள்ளே இருப்பதை அவன் மொத்தமாய் உறிஞ்சி வெளியே இழுப்பதை உணர்ந்த வினா, துடிதுடித்துப் போனாள். அந்தச் சொல்ல முடியாத உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்புகளைத் தாள முடியாமல், அவள் காரின் போனெட்டை இறுகப் பற்றிக் கொண்டு அனத்தினாள்.
"ஆஹ்ஹா... ஆஹ்ஹா... ஆஹ்ஹா... ரங்கா... ..."
ரங்கா அவளது கிளிட்டோரிஸை நாவினால் அழுத்தித் தேய்க்க, வினா சொர்க்கத்தின் விளிம்பிற்கே சென்றாள். மழையின் குளிர்ச்சி இப்போது அவளுக்குத் தெரியவில்லை; ரங்காவின் நாவினால் உண்டான அந்த உஷ்ணம் அவள் உடல் முழுவதும் பரவிக் கிடந்தது.
மழை சவுக்கால் அடிப்பது போலப் பெய்து கொண்டிருக்க, வீணா இப்போது தன்னை முழுமையாக மறந்தாள். காரின் பின் இருக்கையில் தன் இரு மகள்கள் தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதையும் மறந்தாள்; தான் ஒரு வெட்டவெளியில் நிர்வாணமாகக் கிடக்கிறோம் என்பதையும் மறந்தாள். அவளுக்கு இப்போது தெரிந்தது ரங்காவின் அந்தச் சூடான நாவினால் ஏற்படும் அனல் தெறிக்கும் இன்பம் மட்டும்தான்.
"ஆஆ... ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்..."
அவள் தன் இரு கால்களையும் இன்னும் அகல விரித்து, ரங்காவின் முகத்திற்குத் தன் பொக்கிஷத்தை முழுவதுமாக ஒப்படைத்தாள். ரங்கா அவளது தொடை இடுக்குகளைத் தன் முரட்டுக்கைகளால் அழுத்திப் பிடித்துக்கொண்டு, அவளது அந்தரங்கத்தின் ஒவ்வொரு அணுவிலும் தன் நாவால் ராஜ்ஜியம் நடத்தினான். மழை நீர் அவளது வயிற்றிலிருந்து வழிந்து அவளது கூதிக்குள் செல்ல, ரங்கா அந்த மழை நீரோடு கலந்த மன்மத ரசத்தை ருசி பார்த்தான்.
வினா காரின் போனெட்டைத் தன் நகங்களால் கீறினாள். அவளது உடல் வளைந்து நெளிந்து ஒரு வில்லாக மேலே எம்பியது. ரங்கா அவளது அந்தச் சிறிய மொட்டைத் தன் பற்களால் மென்மையாகக் கவ்வி இழுக்க, அவள் உச்சக்கட்டத்தின் விளிம்பில் நின்று கதறினாள்.
வினாவின் உடல் வில்லாக வளைந்து மேலே எம்பியது. அவளது கண்கள் சொருகி, மூச்சுக்காற்று அனலாகப் பாய, "ரங்கா... ம்ம்ம்... ஆஆஆ!" என ஒரு நீண்ட கதறலோடு அவளது உச்சக்கட்டம் வெடித்தது. ரங்காவின் முகம் அவளது பொக்கிஷத்தில் புதைந்திருந்த அதே விநாடி, அவளது அந்தப் பிசுபிசுப்பான காமத் திரவியம் அவனது முகத்தில் பீச்சியடித்தது.
மழைநீரின் குளிர்ச்சியோடு, அவளது அந்த வெதுவெதுப்பான, பிசுபிசுப்பான திரவியம் ரங்காவின் கன்னங்களிலும், உதடுகளிலும் பட்டு உரசியது. அந்த மணம் ரங்காவை இன்னும் வெறி கொள்ளச் செய்தது. அவனது முகம் முழுதும் அவளது இன்ப ரசத்தால் நனைந்திருக்க, அவன் அதை அப்படியே அந்த மழையோடு சேர்த்து ருசி பார்த்தான்.
ரங்கா கொஞ்சம் ஆசுவாசப்படுத்திக்கொண்டு, வினாவை வண்டியில் ஏற்றுவதற்காகக் கதவைத் திறந்தான். ஆனால் வினாவோ தலையை அசைத்து மறுத்தாள். அவளது கண்களில் இப்போது ஒரு புதிய போதை மின்னியது. எதற்கும் துணிந்தவளாக, கொட்டும் மழையில் ரங்காவின் காலடியில் அப்படியே மண்டியிட்டாள்.
மழைத் துளிகள் பட்டு ரங்காவின் அந்த முரட்டுச் சுண்ணி மின்னிக் கொண்டிருக்க, இத்தனை நேரம் தன்னைத் திக்குமுக்காட வைத்தவனை அதே பாணியில் பதிலடி கொடுக்க முடிவு செய்தாள். அவளது இதழ்கள் குவிந்து அவளது நாக்கு அந்தச் சிவந்த மொட்டைச் சுற்றி ஒரு ராகம் வாசிக்கத் தொடங்கியது.
ரங்கா அந்த வெட்ட வெளி மழையில் சுகத்தில் உடலை வளைத்து விம்மினான். வினா பிரமாதமாக மகுடி வாசித்து அவனது தண்டை ஒரு நாகத்தைப் போலப் படமெடுத்து ஆடச் செய்தாள்.
மழையின் உக்கிரம் கூடக் கூட, அவளது வேகம் கூடியது:
அவனது அந்த நீண்ட செங்கோலை அடியிலிருந்து நுனி வரை தன் நாவால் நீவி விட்டாள்.
மழைத் தண்ணீரோடு வழிந்த அவனது ஆண்மைத் தடியை உச்சி முதல் பாதம் வரை தன் வாய்க்குள் திணித்து, ஒரு பசியுள்ள ராணியைப் போல உறிஞ்சித் தள்ளினாள்.
அவனது அந்தப் பருத்த விதைக் கோட்டைகளைத் தன் கைகளால் ஏந்தி, மழையில் நனைந்து ஜில்லிட்டிருந்த அந்தச் சதைக் கோளங்களை ஒவ்வொன்றாகத் தன் வாய்க்குள் இழுத்துச் சுவைத்தாள்.
அவனது ஆண்மை மகுடத்தில் இருந்து கசிந்த அந்த மதன நீர், மழை நீருடன் கலந்து அவளது கைகளில் சொட்டிக் கொண்டிருந்தது. ரங்கா பித்துப் பிடித்தவன் போல அவளது கூந்தலை இறுகப் பற்றிக் கொண்டான். "ஆஆ... வினா... ம்ம்ம்... அப்படியேதான்..." அவனிடமிருந்து புதுப்புது ராகங்கள் முனகல்களாக ஒலிக்கத் தொடங்கின.
தன் உதடுகளின் அசைவுகளை இன்னும் வேகப்படுத்தினாள் வினா. அவனது தடியின் நரம்புகள் புடைக்க, அது அவளது தொண்டையின் ஆழம் வரை சென்று வர, ரங்கா உச்சத்தை எட்டிப் பிடிக்கும் தூரத்தில் நின்றான்.
வினாவை அப்படியே எழுப்பிய ரங்கா, அவளைத் தார் காரின் போனெட்டில் குனிய வைத்தான். மழையில் நனைந்த அவளது உடல் வழுவழுப்பாக மின்ன, ரங்கா பின்னாடி வந்து அவளது அந்த பிரம்மாண்டமான இரண்டு குண்டிக் கோளங்களையும் தன் முரட்டுக் கைகளால் சேர்த்துப் பிடித்து அமுக்கினான். அந்தச் சதைக் கோளங்கள் அவன் கைகளுக்குள் பிதுங்க, ரங்கா தன் இடுப்பை ஆட்டி, விடைத்து நின்ற தன் செங்கோலை அவளது சொர்க்க வாசலில் வைத்து ஒரே அழுத்தம் கொடுத்தான்.
"ஆஆஆஆஆ.... ரங்க்க்க்க்கா!" - வினாவின் அலறல் அந்த இருட்டுப் பீச்சையே அதிர வைத்தது.
அவனது அந்த முரட்டுச் சுண்ணி மின்னல் வேகத்தில் அவளது புண்டைக்குள் சென்று வந்தபோது, 'சளப் சளப்' என்ற சத்தம் மழையின் ஓசையையும் மீறி ஒலித்தது. அவன் ஓங்கி அடிக்கும் ஒவ்வொரு முறைக்கும், அவனது அந்தப் பருத்த விதைக் கோளங்கள் அவளது குண்டிச் சதையில் 'தப் தப்' என மோதி ஒரு தாளத்தை உருவாக்கியது.
மழை நீர் அவளது முதுகிலிருந்து வழிந்து ரங்காவின் சுண்ணியோடு கலந்து அவளது ஆழத்திற்குள் சென்றது. வினா தாங்க முடியாமல் காரின் போனெட்டை நகங்களால் கீறிக்கொண்டு முனகினாள். ரங்கா தன் வேகத்தை உச்சத்திற்குக் கொண்டு சென்றான்; அவனது ஒவ்வொரு குத்தும் அவளது கருப்பையைத் தொட்டுத் திரும்பியது.
அந்த உச்சகட்டத் தருணத்தில், ரங்கா அவளது ஈரமான தலைமுடியைப் பின்புறமாகப் பலமாக இழுக்க, அந்த வலி அவளுக்கு ஒரு விசித்திரமான இன்பத்தைத் தந்தது. அடுத்த நொடி, இருவருமே ஒரே நேரத்தில் உச்சத்தைத் தொட்டார்கள்!
ரங்காவின் அந்த முரட்டுச் சுண்ணி அவளது புழையின் ஆழத்தில் விந்துவைப் பீச்சியடிக்க, வினாவும் தன் மதன நீரைச் சுரந்து அவனை நிறைத்தாள். அவனது அந்த உயிர் நீர், வினாவின் தொடைகள் வழியாக வழிந்து, அவளது பாதங்களின் வழியே சொட்டி, தரைமண்ணில் மழையோடும் சேற்றோடும் கரைந்து மறைந்தது.
பரவசத்தின் எல்லையில், ரங்கா அவளது தோளின் மீது அப்படியே வழுக்கிச் சாய்ந்தான். இருவரும் அந்த மழையிலேயே, ஒருவரையொருவர் தாங்கியபடி இழுத்து இழுத்து மூச்சுக் காற்றை விட்டுக் கொண்டிருந்தனர். அந்த அனல் பறக்கும் வேட்டை ஒரு முடிவுக்கு வந்தது.
Posts: 433
Threads: 5
Likes Received: 694 in 170 posts
Likes Given: 21
Joined: Aug 2024
Reputation:
37
காமமும் அதைவிட காதல் அழகாக சொல்ல படுவது சூப்பரா இருக்கு நண்பா.. இப்படி ஒரு அற்புதமான கதையா என்று வியக்க வைக்கிறது நண்பா.. சூப்பர் ஸ்டாரி
•
Posts: 65
Threads: 1
Likes Received: 165 in 37 posts
Likes Given: 7
Joined: Dec 2024
Reputation:
3
20-02-2026, 05:23 PM
(This post was last modified: 20-02-2026, 08:39 PM by தனுஷ். Edited 3 times in total. Edited 3 times in total.)
Part -- 15
மறுநாள் ரங்கா ஏதோ ஒரு பெரிய முடிவை எடுக்கப் போவது போல ஆழ்ந்த சிந்தனையில் அமர்ந்திருந்தான். அப்போது அங்கே மின்னலாய் வந்த வீணா, தன் கையில் இருந்த ஒரு நோட்டுப் புத்தகத்தை அவன் மேசை மீது ஓங்கி எறிந்தாள். அந்தச் சத்தத்தில் திடுக்கிட்டுத் திரும்பினான் ரங்கா.
அவளது முகம் கோபத்தில் சிவந்து, கண்கள் ஆக்ரோஷத்தைக் கக்கிக் கொண்டிருந்தன. அந்த ஆவேசத்திலும் அவள் ரங்காவுக்குப் பேரழகியாகத் தெரிந்தாள்.
"என்ன வினா? என்ன ஆச்சு?" - ரங்கா நிதானமாகக் கேட்டான்.
"என்னவா? அந்த நோட்டைப் படிச்சுப் பாரு!" - வீணா சீறினாள்.
ரங்கா அந்த நோட்டை எடுத்துப் புரட்டினான். அதில் காமிணி - 7000, ஜானகி - 12000, ஸ்வாதி - 5200 எனப் பெண்களின் பெயர்களுக்கு நேராகப் பணக் கணக்குகள் எழுதப்பட்டிருந்தன. அதைப் பார்த்ததுமே ரங்காவுக்கு விஷயம் புரிந்துவிட்டது. அந்தப் பகுதிப் பெண்களுக்கு அவன் கடன் கொடுத்து, அதை வட்டியாகவோ பணமாகவோ வாங்காமல், 'கட்டிலில்' வசூலித்து வந்த பழைய கணக்கு அது.
"என்னடா முழிக்கிற? இப்படித்தான் இங்க இருக்கிற பொண்ணுங்ககிட்ட வட்டி வசூல் பண்ணுவியா?" - வீணா இடுப்பில் கை வைத்தபடி கேட்டாள்.
ரங்கா அவளை மேலும் வெறுப்பேற்ற நினைத்தான். "ஆமாடி... அதுல அந்த ஜானகிக்கு இன்னும் பாக்கி இருக்கு. அவளை வரச் சொல்லு, இங்கயே படுக்க வச்சு கணக்கைத் தீர்த்துடுறேன்!" என்று நக்கலாகச் சொன்னான்.
"எவ்வளவு தைரியம் இருந்தா என் முன்னாடியே இப்படிச் சொல்லுவ? உன்னை..." என்று கத்திய வீணா, கையில் கிடைத்த அந்த நோட்டுப் புத்தகத்தாலேயே ரங்காவின் முதுகில் பட்... பட்... என விளாசினாள். அவன் வலிக்காதது போலச் சிரித்துக் கொண்டே அந்த அடிகளை வாங்கிக் கொண்டான்.
ஒரு கட்டத்தில் அவளது கையைப் பிடித்து இழுத்துத் தன் மடியில் உட்கார வைத்தான் ரங்கா. "ஏண்டி இப்படித் துள்ளுற?" என்று கேட்க, வீணாவின் கண்களில் கண்ணீர் எட்டிப் பார்த்தது.
"ஏண்டி அழுகுற?" - ரங்காவின் குரல் இப்போது கனிந்தது.
"பின்ன என்ன... நீ இப்படி ஊர் மேயுறவனா இருந்தா நான் யாரு உன்னைக் கேட்கிறதுக்கு?" - விம்மினாள் வீணா.
அவளது கண்ணீரைத் துடைத்த ரங்கா, "ஏண்டி... இதெல்லாம் நீ என் லைஃப்க்கு வர்றதுக்கு முன்னாடி நடந்தது. இப்போ நீ வந்தப்புறம் எனக்கு நீ மட்டும் தான். வேற யாரும் இல்ல!" என்று சொல்லி அவளது கன்னத்தைச் செல்லமாகக் கடித்தான்.
"ச்சீ... பொய் சொல்லாதடா தடியா!" எனச் சிணுங்கிய வீணாவை, ஒரு சூடான முத்தத்தோடு அணைத்துச் சமாதானப்படுத்தினான் ரங்கா.
முன்னாடி நீ எப்படி இருந்தன்னு எனக்குத் தெரியாது... ஆனா இனிமே நீ எனக்கு மட்டும்தான்! வேற யாருக்கும் உன்னை விட்டுக்கொடுக்க முடியாது," - வினாவின் குரலில் இருந்த அந்த உரிமை, ரங்காவிற்குள் ஒரு சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்தியது.
ரங்கா சட்டென்று அவளைப் பார்த்து, "அப்படின்னா என்னைச் கல்யாணம் பண்ணிக்கிறியா ?" என்று பட்டெனக் கேட்டுவிட்டான்.
அவன் விளையாட்டுக்குச் சொல்கிறான் என்று நினைத்த வினா, "ச்சி போடா... உனக்கு எப்போதும் விளையாட்டுதான்!" என்று அவனைத் தள்ளினாள்.
ஆனால் ரங்கா அவளை விடவில்லை. அவளது கைகளைப் பற்றி, கண்களை நேருக்கு நேர் ஊடுருவிப் பார்த்தான். "இல்ல வினா... நான் விளையாடல. நான் உன்னைக் கல்யாணம் பண்ணிக்க விரும்புகிறேன்! உன் பிள்ளைங்களை நான் என் பிள்ளைங்களா பார்த்துப்பேன். உன் புருஷனைப் பத்தி நீ கவலைப்படாத, அவனை என் ஆட்களை விட்டு கவனிச்சுக்கச் சொல்றேன்... ஆனா நீ என்கூடவே, என் பொண்டாட்டியா இருக்கணும்!"
வினா அப்படியே பிரமித்துப் போனாள். அவளது இதயம் ஒரு நிமிடம் நின்றது போன்ற உணர்வு. "உண்மையாவா ரங்கா சொல்றீங்க?"
"ஆமா வினா! இன்னும் ஒரு வருஷத்துல எனக்கு MLA சீட் கிடைச்சிரும். இந்த ரவுடிஸத்தை எல்லாம் அப்படியே விட்டுட்டு ஒரு கௌரவமான வாழ்க்கைக்கு வரப்போறேன். நம்ம ரெண்டு பேரும் சந்தோஷமா வாழலாம் வினா!"
ரங்கா சொன்னது வெறும் வார்த்தைகள் அல்ல. அது அவனது ஆழமான முடிவு. ஒவ்வொரு நாளும் வினாவைப் பற்றி யோசித்து, அவள் தன் வாழ்க்கைக்குப் பொருத்தமானவளா என்று ஆராய்ந்து எடுத்த முடிவு இது. குறிப்பாக, நேற்றிரவு மழையில் அவன் சொன்ன ஒரு வார்த்தைக்காக, தன் மானத்தையே தூக்கிப் போட்டுவிட்டு அம்மணமாக அவனுடன் நின்றாளே... அந்த நொடியே ரங்கா முடிவு செய்துவிட்டான், "இவள்தான் என் ராணி" என்று!
தன் உயிரை விட மானத்தைப் பெரிதாக நினைக்கும் இந்த உலகத்தில், ஒரு பெண் தனக்காக எதையும் இழக்கத் துணிந்தால், அவளை விடச் சிறந்த துணை யாருமே இருக்க முடியாது என்று ரங்கா திடமாக நம்பினான். இப்போது வினாவின் பதிலுக்காக அவன் தவம் கிடக்கிறான்.
வினா மௌனமாக யோசித்துக் கொண்டிருக்க, ரங்கா அவளது கையைத் திடமாகப் பற்றி தன் வண்டியில் உட்கார வைத்தான். "எங்க கூட்டிட்டு போறீங்க?" என்று அவள் கேட்க, ரங்கா புன்னகையோடு, "என்னைப்பத்தி முழுசா தெரிஞ்சுக்கோ... அப்புறமா உன் முடிவைச் சொல்லு," என்று சொல்லி வண்டியை வேகமாகச் செலுத்தினான்.
ஏரியாவைத் தாண்டி சுமார் 200 கி.மீ பயணம்... பசுமையான ஒரு கிராமத்திற்குள் வண்டி நுழைந்தது. அங்கிருந்த ஒரு அழகான வீட்டின் முன் வண்டி நின்றது. வினா குழப்பத்தோடு இறங்க, ரங்கா அவளை வீட்டிற்குள் அழைத்துச் சென்றான்.
உள்ளேயிருந்து "அண்ணே!" என்று ஓடிவந்த 22 வயது மதிக்கத்தக்க ஒரு பெண், ரங்காவைக் கட்டிக்கொண்டாள். அவளைப் பாசமாக அணைத்து நெற்றியில் முத்தமிட்டான் ரங்கா. சமையலறையிலிருந்து வந்த 45 வயது மதிக்கத்தக்க ஒரு பெண்மணி, "டேய் தம்பி!" என்று ஓடிவந்து ரங்காவை வாஞ்சையோடு அணைத்துக் கொண்டார்.
வினா பிரமித்துப் போய் நின்றாள். ரங்கா இவ்வளவு பாசக்காரனா? இத்தனை காலம் குடோனிலேயே இருந்த ரங்காவிற்குப் பின்னால் இப்படி ஒரு குடும்பம் இருப்பதை அவளால் நம்பவே முடியவில்லை. ரங்கா அறிமுகப்படுத்தினான்:
"வினா... இது என் அம்மா பார்வதி. இவ என் செல்லத் தங்கச்சி சோனியா!"
அவர்களுக்கு வினா கைகூப்பி வணக்கம் வைக்க, ரங்கா அடுத்த குண்டைத் தூக்கிப் போட்டான். "அம்மா... இவதான் வினா, என் வருங்காலப் பொண்டாட்டி!"
அந்த வார்த்தையைக் கேட்டதும் பார்வதியும் சோனியாவும் அடைந்த மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை. "எம்மாடி... இப்போவாச்சும் இந்தத் தடிமாட்டுக்குக் கல்யாணம் பண்ணிக்கணும்னு புத்தி வந்ததே!" என்று சொல்லி வினாவைக் கட்டிக்கொண்டார்கள். சோனியா இப்போதே அவளை "அண்ணி... அண்ணி..." என்று சுற்றி வரத் தொடங்கினாள்.
தனக்கு இது இரண்டாவது திருமணம் என்பதையும், இரு குழந்தைகள் இருப்பதையும் வினா தயக்கத்துடன் சொல்ல, "அதெல்லாம் ஒரு விஷயமே இல்லை கண்ணு... எங்க தம்பியை ஒரு மனுஷனா மாத்தப் போறது நீதான்!" என்று பெரிய மனதோடு ஏத்துக்கிட்டாங்க. எல்லாரும் சேர்ந்து அமர்ந்து சாப்பிட்டார்கள். ரங்கா இவ்வளவு நாள் ரவுடிசத்தில் சம்பாதித்த பணத்தை ஊருக்காகச் செலவு செய்தாலும், தன் குடும்பத்தை மட்டும் எந்தப் பாதிப்பும் இல்லாமல் மிக ரகசியமாகப் பாதுகாத்து வந்திருக்கிறான் என்பதை வினா உணர்ந்தாள். அவளுக்கு இப்போது ரங்காவை இன்னும் அதிகமாகப் பிடிக்க ஆரம்பித்தது.
"
அந்த வீடே ஒரு திருவிழா கோலம் பூண்டிருந்தது. வினாவின் குழந்தைகள் அந்த வீட்டிற்குப் புதியவர்கள் போலத் தெரியவில்லை; ஏதோ நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு தன் சொந்த வீட்டிற்கு வந்த பிள்ளைகளைப் போலத் துள்ளி விளையாடினார்கள்.
பார்வதி அந்தக் குழந்தைகளை அள்ளி அணைத்து, "என் பேரப் பிள்ளைங்க வந்தாச்சு!" என்று உருகிப் போனார். சோனியாவுக்கோ குழந்தைகளென்றால் உயிர். ஒவ்வொரு நிமிடமும் அந்தக் குழந்தைகளுக்கு முத்தம் கொடுத்துக் கொண்டே இருந்தாள். அவர்களுக்குப் பிடித்த தின்பண்டங்களை ஊட்டி விடுவதும், அவர்கள் பின்னாடியே ஓடி விளையாடுவதுமாக சோனியா ஒரு குட்டித் தாயாகவே மாறிப்போனாள்.
இதைப் பார்த்த வினாவின் கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீர் துளிர்த்தது. ரங்காவைத் திரும்பிப் பார்த்தாள். அவளது பார்வையில், "என்னைவிட என் பிள்ளைகளை இவ்வளவு நேசிக்கும் ஒரு குடும்பம் எனக்குக் கிடைத்ததற்கு நான் எவ்வளவு கொடுத்து வைத்திருக்க வேண்டும்?" என்கிற நன்றி கலந்த காதல் தெரிந்தது.
ரங்கா தன் தங்கச்சி சோனியா குழந்தைகளுடன் விளையாடுவதைப் பார்த்து ரசித்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது நிழல் உலக வாழ்க்கையில் எத்தனையோ ரத்தக் கறைகள் இருக்கலாம், ஆனால் இந்த நான்கு சுவர்களுக்குள் அவன் ஒரு தூய்மையான அண்ணனாகவும், பாசமான மகனாகவும் மட்டுமே இருந்தான்.
"என்ன வினா இதுக்கே ஆச்சரியப்படுறியா? இதைவிட ஒரு பெரிய ரகசியம் உனக்குக் காத்திருக்கு, வா!" என்று ரங்கா அவளை அந்த வீட்டின் உட்பகுதிக்கு அழைத்துச் சென்றான். அங்கே சோனியாவையும் பார்வதியையும் ரங்கா குரல் கொடுத்து அழைக்க, இருவரும் வந்தார்கள். "அம்மா, கதவைத் திறங்க!" என்று ரங்கா சொன்னதும் வினா குழப்பத்தோடு சுற்றும் முற்றும் பார்த்தாள். அங்கே சுவரைத் தவிர வேறொன்றும் தெரியவில்லை.
பார்வதி அங்கிருந்த ஒரு பிரம்மாண்டமான தேக்கு மர பீரோவுக்குப் பின்னால் மறைந்திருந்த ஒரு ரகசிய ஸ்விட்சை அழுத்தினார். அடுத்த நொடி, ஒரு பெரிய Sci-Fi படத்தில் வருவது போல, அந்தச் சாதாரணச் சுவர் மெல்ல அதிரத் தொடங்கி, ஒரு 'ஸ்லைடிங் டோர்' போலப் பக்கவாட்டில் நகர்ந்தது. அதன் பின்னால் ஒரு அதிநவீன பயோமெட்ரிக் ஸ்கேனர் இருந்தது.
ரங்கா, பார்வதி, சோனியா மூவரும் வரிசையாகத் தங்கள் விரல்களை அதில் பதிக்க, 'பீப்' என்ற சத்தத்துடன் ஒரு கனமான இரும்பு நிலவறை கதவு மெல்லத் திறந்தது. வினா பிரமிப்பின் உச்சத்துக்கே போனாள். ஹாலிவுட் படங்களில் வரும் ஒரு ரகசியக் கோட்டைக்குள் நுழைவது போன்ற உணர்வு அவளுக்கு ஏற்பட்டது.
பார்வதியும் சோனியாவும் அங்கிருந்து விலகிக் கொள்ள, ரங்கா வினாவை அந்த அறைக்குள் அழைத்துச் சென்றான். உள்ளே நுழைந்த வினாவுக்குக் கண்கள் கூசின. அந்த அறையின் அலமாரிகளில் கட்டுக்கட்டாகப் பணம், தங்கக் கட்டிகள், வைரம் பாய்ந்த நெக்லஸ்கள் என ஒரு பெரும் பொக்கிஷமே அங்கே குவிந்து கிடந்தது.
"வினா... இதுதான் என் சாம்ராஜ்யத்துல நான் சம்பாதிச்சது. இதெல்லாம் உனக்குத்தான்! என்னை கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டா இது எல்லாமே உன்னோடது. இப்போ என்ன சொல்ற?" என்று ரங்கா பெருமையாகக் கேட்க...
பளார்!
அடுத்த நொடி ரங்காவின் கன்னத்தில் வினாவின் கை பதிந்தது. ரங்கா அதிர்ச்சியில் அப்படியே உறைந்து போனான்.
என்ன பார்த்தா உனக்கு எப்படி தெரியுது ? என்னை என்ன பணத்துக்காக அலைற மிருகம்னு நினைச்சியா? உன் குடும்பத்தைப் பார்த்ததும் உன்னைக் கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம்னு மனசு மாறி வந்தேன். ஆனா இந்த நகையையும் பணத்தையும் காட்டி என்னைக் கொச்சைப்படுத்துறியா? இது எதுவுமே எனக்கு வேண்டாம்!" என்று வினா சீறினாள்.
ரங்கா பிரமித்துப்போய் அவளைப் பார்த்தான். எந்த ஒரு பெண்ணும் இப்படி ஒரு பெரும் பொக்கிஷத்தைப் பார்த்ததும் மயங்குவாள் என்று அவன் போட்ட தப்புக் கணக்கை வினா தவிடு பொடியாக்கிவிட்டாள். "வினா... மன்னிச்சுடுடி. நீயும் மத்த பொம்பளைங்க மாதிரின்னு நினைச்சுட்டேன். " என்று சொல்லி அவளை உருக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டான்.
"தம்பி... வாப்பா சாப்பிடலாம்!" என்று பார்வதி அழைக்க, இருவரும் வெளியே வந்தனர். அவர்கள் வெளியே வந்ததும் அந்த ரகசியக் கதவு தானாக மூடிக்கொண்டது. இப்போது அங்கே அப்படி ஒரு அறை இருந்ததற்கான அடையாளமே தெரியவில்லை.
அனைவரும் அமர்ந்து பாசத்தோடு உணவு அருந்தினார்கள். ரங்காவின் அம்மா சமைத்த ருசியான கிராமத்து உணவு, வினாவிற்குத் தன் பிறந்த வீட்டு உணவை விட மேலாகத் தெரிந்தது. அந்த வீட்டில் இருந்த ஒவ்வொருவருக்கும் வினாவைப் பிடித்துப் போனது; வினாவிற்கும் ரங்காவின் குடும்பம் தன் உயிராக மாறியது.
நேரம் மாலை ஆறு மணியை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. சூரியன் மெல்ல மறையத் தொடங்க, கிராமத்தின் அந்தப் பசுமை மெல்ல இருளில் கரைய ஆரம்பித்தது. கிளம்ப வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டதை உணர்ந்து ரங்காவும் வீணாவும் ஆயத்தமானார்கள்.
சோனியாவுக்குத்தான் அந்தப் பிரிவைத் தாங்கவே முடியவில்லை. வீணாவின் குட்டிப் பாப்பாவைத் தூக்கிக்கொண்டு, "இன்னும் கொஞ்ச நேரம் இருக்கக் கூடாதா அண்ணி?" என்று கேட்டபடி குழந்தையை விட மனமில்லாமல் கொஞ்சிக் கொண்டே இருந்தாள். ரங்கா சிரித்துக்கொண்டே, "அடிக்கடி வர்றோம்டா," என்று அவளைச் சமாதானப்படுத்தினான்.
அவர்களிடம் இருந்து விடைபெற்ற வீணா, வண்டியில் ஏறுவதற்கு முன் சட்டென்று குனிந்து பார்வதியின் கால்களில் விழுந்து ஆசீர்வாதம் வாங்கினாள். பார்வதிக்குக் கண்கள் கலங்கிவிட்டன. அந்த ரவுடி மகனை ஒரு குடும்ப மனிதனாக மாற்றப்போகும் அந்தப் பெண்ணை வாஞ்சையோடு தூக்கி, அவளது நெற்றிப்பொட்டில் கை வைத்து 'நெட்டி முறித்து'த் தன் பாசத்தை வெளிப்படுத்தினார்.
"நல்லா இருங்க கண்ணு... என் புள்ளையையும் உன் பிள்ளைங்களையும் பத்திரமாப் பார்த்துக்கோ," என்று சொல்லி அவள் நெற்றியில் ஒரு முத்தமிட்டு வழி அனுப்பி வைத்தார்.
இருவரும் ரங்காவின் வண்டியில் ஏறி அமர்ந்தனர். வண்டி நகரத் தொடங்க, கண்ணாடியில் தெரிந்த பார்வதியும் சோனியாவும் மெல்ல மறைந்தார்கள். வீணாவின் உள்ளத்தில் ஒரு பெரிய நிம்மதி பரவியிருந்தது. இதுவரை ரங்காவை ஒரு காதலனாக, ரவுடியாக மட்டுமே பார்த்தவளுக்கு, இப்போது ஒரு சிறந்த மகனாகவும் அண்ணனாகவும் அவன் உயர்ந்து தெரிந்தான்.
திரும்பி வரும் வழியெங்கும் வினா ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசவில்லை. ரங்காவின் வண்டி அவளது வீட்டை அடையும் வரை, அவளது எண்ணங்கள் எதையோ ஆழமாகச் செதுக்கிக் கொண்டிருந்தன. வண்டி நின்றதும், ரங்கா மீண்டும் அவளைப் பார்த்துக் கேட்டான், "வினா... நீ என்ன முடிவு பண்ணிருக்க? என் வாழ்க்கைக்கு வர்றது உனக்குச் சம்மதமா?"
வினா அவனது கண்களை ஆழமாகப் பார்த்தாள். ஒரு சிறு புன்னகையோடு அவன் நெற்றியில் ஒரு முத்தமிட்டவள், "நாளைக்கு உனக்கு நல்ல முடிவா சொல்றேன் ரங்கா... இப்போ நீ போய்த் தூங்கு," என்று அவனை அனுப்பி வைத்தாள்.
ரங்காவுக்கும் இதுதான் சரியென்று பட்டது. காமத்தைத் தாண்டி வினாவிடம் அவன் கண்ட அந்தப் பாசமும் நேர்மையும், அவனை ஒரு நாகரிகமான மனிதனாக மாற்றியிருந்தது. அவள் 'வேண்டாம்' என்று சொன்னால் ஒதுங்கவும் அவன் தயாராகவே இருந்தான். ஆனால், அவளது முத்தம் அவனுக்கு ஆயிரம் அர்த்தங்களைச் சொல்லியது; அவள் 'ஆம்' என்றுதான் சொல்லப்போகிறாள் என்று அவன் மனம் குதித்தது.
----------------சுபம் ------------------
⚠️ வாசகர்களுக்கான ஒரு அதிரடி எச்சரிக்கை! ⚠️
அன்பு நண்பர்களே...
இதுவரை 'ரவுடி ரங்கா' கதையைத் தொடர்ந்து வாசித்து, வினா மற்றும் ரங்கா மீது அளவில்லா அன்பு காட்டிய உங்கள் அனைவருக்கும் எனது மனமார்ந்த நன்றிகள்! இதுவரை வினாவை ஒரு குடும்பப் பெண்ணாக, ரங்காவின் அன்பில் உருகும் ஒரு காதலியாகப் பார்த்து ரசித்திருப்பீர்கள். ஆனால்...
கதை இப்போது ஒரு மரணப் பயங்கரமான திருப்பத்தில் நிற்கிறது! இனி வரப்போகும் பகுதிகளில் நீங்கள் பார்க்கப்போவது பழைய வினாவை அல்ல. ஒரு மாபெரும் சாம்ராஜ்யத்தையே தன் கைக்குள் கொண்டுவரத் துடிக்கும் ஒரு தந்திரமான வேட்டைக்காரியின் விஸ்வரூபத்தை! அவளது அடுத்தகட்ட அதிரடிகள் உங்கள் கற்பனைக்கு எட்டாத வகையில் அனல் பறக்கப் போகிறது.
ஒரு சிறிய தெளிவுரை:
உங்களில் சிலருக்கு வினாவின் இந்த 'டார்க்' (வில்லித்தனம் ) பக்கத்தைப் பிடிக்காமல் போகலாம். ரங்கா - வினா ஜோடி ஒரு நல்ல கணவன்-மனைவியாக, பாசமான குடும்பமாக வாழ வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்பினால்... இதோடு இந்தக் கதையை முடித்துக்கொண்டு, அவர்கள் மகிழ்ச்சியாக வாழ்வதாக எண்ணி விடைபெறுங்கள்! ஆனால்... ஒரு பெண்ணுக்குப் பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் அந்தப் பயங்கரமான ரகசியத்தையும், ரங்காவிற்குப் பின்னப்பட்டிருக்கும் அந்தச் சதிவலையையும் காண நீங்கள் தயாராக இருந்தால்... தொடர்ந்து பயணிக்க உங்களை வரவேற்கிறேன்!
--------------------------------------------------------
ரங்காவின் வண்டி மறைந்ததும், வீட்டுக்குள் வந்த வினா, பிள்ளைகளைப் பத்திரமாகப் படுக்க வைத்துவிட்டு, சட்டென வீட்டின் அத்தனை கதவுகளையும், ஜன்னல்களையும் உள்ளே தாழிட்டாள்.
அடுத்த நிமிடம், அவளது முகத்தில் இருந்த அந்த மென்மை மறைந்தது. ரங்காவின் அம்மாவிடம் காட்டிய அந்தப் பணிவான மருமகள் முகம் காணாமல் போனது. ஒருவிதமான வக்கிரம் அவளது கண்களில் குடியேறியது.
"சுந்தர்!" என்று அவள் அதிகாரத் தொனியில் அதட்டலாகக் குரல் கொடுத்தாள்.
சுந்தர் வழக்கம்போலக் கண் தெரியாதவர் போலத் தன் ஸ்டிக்கை வைத்துக் கொண்டு தடுமாறி நடந்து வந்தார். "வினா... வந்துட்டியா? ஏதோ வெளியூர் வரை போயிட்டு வர்றதா ரங்கா சொன்னான்... குழந்தைங்க சாப்பிட்டாங்களா?" என்று அவர் கனிவோடு அருகில் நெருங்க, வினா அவரை ஏளனமாகப் பார்த்துச் சிரித்தாள்.
"யோவ் மாமா... இப்போ இங்க நான் மட்டும்தான் இருக்கேன். நடிச்சது போதும்!" - வினாவின் அந்தக் குரலில் இருந்த அதிகாரம் அந்த அறையையே அதிர வைத்தது.
அடுத்த நொடி, சுந்தரின் உடலில் இருந்த அந்த நடுக்கம் அப்படியே மாயமாய் மறைந்தது. கண் தெரியாதவன் போலத் தடுமாறிய அந்தப் பாதங்கள், இப்போது தரையில் உறுதியாக ஊன்றின. தன் கையில் இருந்த ஸ்டிக்கை அலட்சியமாக ஓரமாக வீசி எறிந்தவன் , ஒரு ஓநாயின் வேகத்தோடு ஓடி வந்து வினாவை அப்படியே இறுக்கிக் கட்டிக்கொண்டான் . கண் தெரியாது என்பதெல்லாம் உலகத்தை ஏமாற்ற அவர் ஆடிய ஒரு மகா நாடகம் என்பது இப்போது அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது!
"டேய் மாமா... நாம ஜெயிச்சிட்டோம்டா!" - வினாவின் குரலில் இப்போது ஒரு கொடூரமான வெற்றிப் பெருமிதம் இருந்தது.
சுந்தர் அவளது கன்னங்களைத் தாங்கிக்கொண்டு, "நிஜமாவா வினா? அந்த முரட்டு ரவுடிப்பய உன் வலையில முழுசாச் சிக்கிட்டானா?" என்று ஆவலோடு கேட்டார். அவனது கண்களில் இப்போது ஒரு திருடனுக்கே உரிய அந்தப் பேராசை மின்னியது.
"ஆமாடா மாமா... அந்த முட்டாள் ரங்காவே நம்ம இத்தனை வருஷமா தேடிக்கொண்டிருந்த அவனோட ரகசியக் கஜானாவைத் தன் கையாலேயே எனக்குக் காண்பிச்சான்! எப்பா... அந்த அறையே எப்படி இருந்துச்சு தெரியுமா? கட்டுக்கட்டாப் பணம், தங்கப் பிஸ்கட், வைரம்னு... ஒரு ஜென்மத்துக்கே பத்தாது, பல தலைமுறைக்கும் 'லைஃப் டைம் செட்டில்மென்ட்'டா அது!"
வினா விவரிக்க விவரிக்க, சுந்தரின் கண்கள் ஆச்சரியத்தில் விரிந்தன. "நிஜமாவா வினா? நீ சொல்றத பார்த்தா பல கோடி இருக்கும் போலயே!"
"டேய் மாமா... நான் கண்ணால பார்த்ததைச் சொல்றேன்! நம்புடா! அதுமட்டும் இல்ல, அந்த லூசுப்பய என்கிட்ட வந்து 'உன்னைக் கல்யாணம் பண்ணிக்கிறேன்னு' கெஞ்சுற அளவுக்கு வந்துட்டான். என் கால்ல விழுந்து அவன் பொண்டாட்டியாகச் சொல்லிக் கேக்குறான்!" என்று வினா சொல்லும்போது, அவளது உதட்டில் ஒரு வக்கிரமான சிரிப்பு விரிந்தது.
ரங்காவோட பாசம், அவன் குடும்பத்தோட அன்பு என எதையுமே மதிக்காத அந்த வினாவின் 'வில்லத்தனம்' இப்போது விஸ்வரூபம் எடுத்திருந்தது.
"இன்னும் கொஞ்ச நாள்தான் மாமா... அந்தப் பொக்கிஷம் மொத்தத்தையும் நம்ம கைக்கு மாத்திட்டு, அந்த ரங்காவை இருந்த இடம் தெரியாமக் காலி பண்ணிட்டு நம்ம ஜாலியா இருக்கலாம்!" - வினா சுந்தரின் நெஞ்சில் சாய்ந்துகொண்டு சிரித்தாள்
அந்த அப்பாவி வீணா இப்போது தன் வேஷத்தைக் களைந்துவிட்டாள். அவளது கண்களில் தெரிந்த அந்த மென்மை மறைந்து, தனக்குள் இருந்த உண்மையான மிருகம் இப்போது வெளியே வந்து ரத்த வெறியுடன் சிரித்தது.
ஆம், இது எல்லாமே இவர்களது பக்கா பிளான்! ரங்காவைத் தன்வசம் ஆக்கிக்கொண்டு, அவனது பலத்தையும் பணத்தையும் அபகரிக்க இவர்கள் தோண்டிய பெரிய குழியில், இன்று ரங்கா தடுமாறி விழுந்துவிட்டான். அந்த அப்பாவி வீணா இப்போது தன் வேஷத்தைக் களைந்துவிட்டு, தனக்குள் இருந்த உண்மையான மிருகத்தை வெளியே காட்டினாள்.
அதே சமயம், அங்கே குடோனில் ரங்கா... வீணாவையே நினைத்துக் கொண்டிருந்தான். அவளுக்காகத் தனக்குள் இருந்த மிருகத்தைத் தூங்க வைத்துவிட்டு, ஒரு சாதுவான மனிதனாகத் தன்னை மாற்றிக்கொண்டிருந்தான்.
"வேட்டைக்காரன் என்று கர்ஜித்தவன், இன்று ஒரு அழகான வலையில் பலியாகிக் கொண்டிருக்கிறான்... பலி ஆடு என்று பரிதாபப்பட்டவர்கள், மறைத்து வைத்திருந்த கத்தியை இப்போது கூர்மையாகத் தீட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்!"
காதல் என்பது வெறும் தூண்டில் தானா? ரங்கா அதில் சிக்கப்போகும் வெறும் புழு தானா? வீணாவின் இந்த அதிரடியான மாற்றத்துக்கு என்ன காரணம்? உண்மையில் யார் இந்த வீணா? அவளது உண்மையான நோக்கம் தான் என்ன? ஆயிரக்கணக்கான இருந்தும், ஏன் ரங்காவை மட்டும் குறிவைத்தார்கள்?
அப்பாவி முகத்திற்கு பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் அந்தப் பயங்கரமான உண்மைகள் என்ன ? ..அப்பாவி முகமூடி கிழியப்போகிறது... உண்மைகள் ரத்தக் கறையுடன் வெளிவரப் போகிறது! இதற்கான விடை தேடுவோம் அடுத்த பதிவில்...
கதை பிடிச்சிருந்தா, ஒரு லைக் மூலம் அதைத் தெரியப்படுத்துங்கள் நண்பா
தொடரும்...
வாசகர்களுக்கு ஒரு முக்கியமான வேண்டுகோள்!
இதுவரைக்கும் என்னோட எந்தப் பதிவுக்கும் நான் உங்க கமெண்ட்ஸை இந்த அளவுக்கு எதிர்பார்த்ததில்லை. ஆனா, இது இந்தக் கதையின் மிக முக்கியமான ஒரு திருப்பம்!
கடந்த இரண்டு நாட்களா வினாவை ஒரு 'கிரிமினல் மைண்ட்' கொண்ட பெண்ணாக, அதாவது ஒரு நெகட்டிவ் கதாபாத்திரமாக மாற்றலாமா? அல்லது இதுவரைக்கும் நீங்க பார்த்த அதே சாஃப்ட் கேரக்டராகவே கொண்டு செல்லலாமான்னு ரொம்பவே குழம்பிப் போயிருந்தேன். பலமுறை யோசிச்சு, கடைசியாக எடுத்த முடிவுதான் இந்த லேட்டஸ்ட் அப்டேட்.
ஆனா, எனக்குள்ள ஒரு சின்னத் தயக்கமும் பயமும் இருந்துகிட்டே இருக்கு. இந்த அதிரடி மாற்றத்தை வாசகர்களாகிய நீங்க ஏத்துப்பீங்களா? இல்லை வினாவை இப்படி மாற்றியதன் மூலம் நான் ஏதாவது தவறு பண்ணிட்டேனான்னு மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய குழப்பம் ஓடிக்கிட்டே இருக்கு.
ஆகையால், இந்த ஒரு பதிவுக்கு மட்டும் உங்களுடைய கருத்துக்களை நான் ரொம்ப ஆவலோடு எதிர்பார்க்கிறேன். அது நல்லதோ, கெட்டதோ... எதுவாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை. உங்க மனசுல என்ன தோணுதோ அதை கொஞ்சம் விவரமா சொன்னீங்கன்னா, நான் மெனக்கெட்டு இவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு எழுதினதுக்கு எனக்கு ஒரு மன திருப்தி கிடைக்கும்.
உங்க கமெண்ட்ஸுக்காகக் காத்திருக்கிறேன்... நன்றி!
Posts: 8
Threads: 0
Likes Received: 3 in 3 posts
Likes Given: 0
Joined: Feb 2026
Reputation:
0
Yowwww semayaaaa avala aduoda niruthama nxt level kondu ponah paru sprr nxt antha 5 peru la oruthan panahuvan aprm minsiter yaruna oruthar panhi mla seatu tharuvaru aprm politics kaga avaaa thana fullah thevidiya va pick up aiduvaaaa
•
Posts: 155
Threads: 0
Likes Received: 87 in 69 posts
Likes Given: 8
Joined: Jul 2024
Reputation:
0
•
Posts: 65
Threads: 1
Likes Received: 165 in 37 posts
Likes Given: 7
Joined: Dec 2024
Reputation:
3
20-02-2026, 08:38 PM
(This post was last modified: 20-02-2026, 08:39 PM by தனுஷ். Edited 1 time in total. Edited 1 time in total.)
...............................................
•
Posts: 721
Threads: 1
Likes Received: 722 in 419 posts
Likes Given: 424
Joined: May 2022
Reputation:
20
தான் ஒருவன் தான் ஆம்பிளை மற்றவன் எல்லாம் பொட்டை என்று நினைத்துக் கொண்டு பல குடும்ப பெண்களின் கற்பை சூறையாடும் ஒருவனை இது போன்று பகையாளியை உறவாடி கெடு என்ற விதிக்கு ஏற்ப உறவாடி கெடுப்பதில் தவறேதுமில்லை.
இவள் அல்லது இவர்களுடைய குடும்பத்தை சேர்ந்த யாரோ ஒருவர் அவனால் எந்த விதத்தில பாதிக்கப்பட்டனர் என்பதை தெளிவாக எடுத்து சொன்னால் நன்றாக இருக்கும்.
யாராக இருந்தாலும்கூட அதிக அளவில் ஆவதும் பெண்ணாலே அழிவதும் பெண்ணாலே தான்.
•
Posts: 2,843
Threads: 0
Likes Received: 1,393 in 1,120 posts
Likes Given: 1,566
Joined: May 2019
Reputation:
20
நண்பா மிகவும் அருமையான பதிவு அதிலும் வீணா மற்றும் ரங்கா கூடல் நிகழ்வு படிக்கும் போது நிஜத்தில் பார்த்து போல் நன்றாக இருக்கிறது. அதிலும் ரங்கா சொன்ன வார்த்தை கேட்டு வீணா ரோட்டில் தன் அம்மணமாக நின்று ரங்கா உடன் செய்யும் செயல்கள் சொல்லியது மிகவும் தத்ரூபமாக இருந்தது. வீணா கல்யாணம் செய்வது பற்றி தன் குடும்பத்தில் சொல்லுவதற்கு கிராமத்தில் அழைத்து சென்று அறிமுகம் செய்து அவனின் அந்த அந்தரங்க கஜானா கண்டு வீணா பிரமிப்பாக இல்லாமல் இயல்பாக நடந்து வீட்டிற்கு வந்து சேர்ந்தது ரங்கா கேக்கும் கேள்வி ஒரு முத்தம் மூலமாக பதில் சொல்லி வச்சு சுபம் போட்டு கதையை முடித்து வைத்து மிகவும் நன்றாக உள்ளது.
பின்னர் வீணா கதாபாத்திரம் வில்லத்தனமான அறிமுகம் செய்து அதற்கு சுந்தர் உடந்தையாக இருந்ததாக சொல்லியது பார்க்கும் போது அடுத்த பதிவு படிப்பதற்கு ஆவலுடன் எதிர்பார்த்து காத்திருக்கிறேன்.
•
Posts: 65
Threads: 1
Likes Received: 165 in 37 posts
Likes Given: 7
Joined: Dec 2024
Reputation:
3
(20-02-2026, 10:13 PM)karthikhse12 Wrote: நண்பா மிகவும் அருமையான பதிவு அதிலும் வீணா மற்றும் ரங்கா கூடல் நிகழ்வு படிக்கும் போது நிஜத்தில் பார்த்து போல் நன்றாக இருக்கிறது. அதிலும் ரங்கா சொன்ன வார்த்தை கேட்டு வீணா ரோட்டில் தன் அம்மணமாக நின்று ரங்கா உடன் செய்யும் செயல்கள் சொல்லியது மிகவும் தத்ரூபமாக இருந்தது. வீணா கல்யாணம் செய்வது பற்றி தன் குடும்பத்தில் சொல்லுவதற்கு கிராமத்தில் அழைத்து சென்று அறிமுகம் செய்து அவனின் அந்த அந்தரங்க கஜானா கண்டு வீணா பிரமிப்பாக இல்லாமல் இயல்பாக நடந்து வீட்டிற்கு வந்து சேர்ந்தது ரங்கா கேக்கும் கேள்வி ஒரு முத்தம் மூலமாக பதில் சொல்லி வச்சு சுபம் போட்டு கதையை முடித்து வைத்து மிகவும் நன்றாக உள்ளது.
பின்னர் வீணா கதாபாத்திரம் வில்லத்தனமான அறிமுகம் செய்து அதற்கு சுந்தர் உடந்தையாக இருந்ததாக சொல்லியது பார்க்கும் போது அடுத்த பதிவு படிப்பதற்கு ஆவலுடன் எதிர்பார்த்து காத்திருக்கிறேன்.
"மிக்க நன்றி நண்பா! ரங்கா - வீணா ஜோடியின் அந்த உணர்ச்சிகரமான தருணங்களை நான் செதுக்கிய விதம் உங்களை நிஜத்தில் பார்ப்பது போன்ற உணர்வைத் தந்தது என்று சொன்னது எனக்குப் பெரிய விருது கிடைத்தது போல இருக்கிறது. தொடர்ந்து ஆதரவு தாருங்கள் நண்பா
•
Posts: 65
Threads: 1
Likes Received: 165 in 37 posts
Likes Given: 7
Joined: Dec 2024
Reputation:
3
(20-02-2026, 08:59 PM)Muthukdt Wrote: தான் ஒருவன் தான் ஆம்பிளை மற்றவன் எல்லாம் பொட்டை என்று நினைத்துக் கொண்டு பல குடும்ப பெண்களின் கற்பை சூறையாடும் ஒருவனை இது போன்று பகையாளியை உறவாடி கெடு என்ற விதிக்கு ஏற்ப உறவாடி கெடுப்பதில் தவறேதுமில்லை.
இவள் அல்லது இவர்களுடைய குடும்பத்தை சேர்ந்த யாரோ ஒருவர் அவனால் எந்த விதத்தில பாதிக்கப்பட்டனர் என்பதை தெளிவாக எடுத்து சொன்னால் நன்றாக இருக்கும்.
யாராக இருந்தாலும்கூட அதிக அளவில் ஆவதும் பெண்ணாலே அழிவதும் பெண்ணாலே தான்.
"மிகச் சரியான பாயிண்ட் நண்பா! 'அதிகாரம் இருக்கு, ஆணவம் இருக்கு' என்று பெண்களைக் கேவலமாக நினைக்கும் எவனும் ஒரு பெண்ணின் கையால்தான் அழிவான் என்பதற்கு வீணாவின் இந்தத் திட்டம் ஒரு சாட்சி.
•
Posts: 65
Threads: 1
Likes Received: 165 in 37 posts
Likes Given: 7
Joined: Dec 2024
Reputation:
3
(20-02-2026, 06:18 PM)Kishme Wrote: Yowwww semayaaaa avala aduoda niruthama nxt level kondu ponah paru sprr nxt antha 5 peru la oruthan panahuvan aprm minsiter yaruna oruthar panhi mla seatu tharuvaru aprm politics kaga avaaa thana fullah thevidiya va pick up aiduvaaaa
என்ன நண்பா இப்படி ஒரு யூகிப்பு! வீணா சாதாரண ஆள் இல்லைன்னு கரெக்டா கணிச்சிருக்கீங்க. அவளோட அந்த அடுத்தடுத்த மூவ்ஸ் உங்களை இன்னும் மிரள வைக்கும்.
அரசியலா இல்ல அந்த 5 பேரோட ஆட்டமான்னு இப்பவே சொல்லிட்டா சுவாரஸ்யம் போயிரும்ல?
•
|