18-02-2026, 02:23 PM
அன்னைக்கு அந்த புது வீட்டுல, அந்தத் தென்னை மரங்கள் சூழ இருந்த அந்தத் தனிமையில, என் அஞ்சு வருஷக் கனவை நனவாக்கினேன். ஒரு வழியா காண்டம் இல்லாம என் பொண்டாட்டி சுஜியைத் தும்சம் பண்ணி, என் ஆசையைத் தீர்த்துக்கிட்டேன்.
பொதுவா முன்னாடி எல்லாம் அஞ்சு நிமிஷம் அந்த ஆட்டத்தை ஆரம்பிச்சாலே சுஜிதா, "ஐயோ... போதும்ங்க, வலிக்குது"ன்னு சொல்லித் துடிப்பா, நெளிவா. ஆனா நேத்து நைட்டு என்ன நடந்துச்சுன்னே தெரியல... நான் காட்டுக் குதிரை மாதிரி குலுங்கி குலுங்கி அவளைப் போட்டுத் தள்ளுறேன், ஆனா அவகிட்ட ஒரு துளி கூட அலுப்பு இல்ல.
சரியா அந்த உச்சகட்டத்துல அவ சொன்ன ஒரு வார்த்தை என் நெஞ்சுல இடி மாதிரி விழுந்துச்சு!
"என்னங்க... விரலை விட்டது போதும், சீக்கிரம் உங்க ஜாமனைப் போட்டு அடிங்க!"
அப்படியே அதிர்ந்து போயிட்டேன். ச்சே... இது எனக்கு எவ்வளவு பெரிய அவமானம்! என்னோடது நல்ல திரட்சியா, 4-லிருந்து 4.5 இன்ச் வரைக்கும் இருக்கும். ஒரு பொண்ணைச் சந்தோஷப்படுத்த 4 இன்ச் இருந்தாலே போதும்னு அறிவியல் சொல்லுது... அப்படியிருக்க நான் அதுக்கும் மேல தான வச்சிருக்கேன்? ஆனா அவளுக்கு அது வெறும் விரல் மாதிரி தெரிஞ்சிருக்குன்னா, அது எப்படி?
மனசுக்குள்ள ஆத்திரம் பொங்குனாலும், "சரி... மங்கலகரமா நேத்து ஒரு வழியா முடிச்சாச்சு"ன்னு என்னைத் தேத்திக்கிட்டேன். ஆனா எனக்குள்ள ஒரு வெறி ஏறிடுச்சு. பேங்க்ல ஆபிசரா புரமோஷன் வாங்கின மாதிரி, இந்த மாசத்துக்குள்ள ஒரு 'அப்பா' புரமோஷனை வாங்கி, என் ஆண்மை என்னன்னு இவளுக்கு நிரூபிச்சே ஆகணும்.
காலையில எழுந்தப்போ சுஜிதா அதே சிவப்பு நிறப் புடவையில குளிச்சிட்டு வந்து நிக்கும்போது, அவ முகத்துல ஒரு திருப்தி இருக்குமான்னு தேடினேன். ஆனா அவளோட அந்தப் பார்வை, "இவ்வளவுதானா?"ன்னு இருந்துச்சு.
சரி, ஆபிஸ் கிளம்பலாம்னு காலைக் கடன்களை முடிச்சுட்டு குளிக்கலாம்னு பாத்ரூம் போனா, பைப்பைத் திறந்தா புஸ்ஸ்ஸ்ன்னு காத்துதான் வருது. "அட என்னடா இது! ஹேய் சுஜி... என்னடி தண்ணி வரல?"ன்னு கத்துனேன்.
அவ அசால்ட்டா, "ஹக்கும்... நான் காலையில 7 மணிக்கு குளிக்கலாம்னு சேலையெல்லாம் அவிழ்த்துட்டு, பாவாடையை நெஞ்சு வரைக்கும் கட்டிக்கிட்டு பாத்ரூம் போனேன். அங்க வெறும் காத்துதான் வந்துச்சு"ன்னா.
"அப்புறம் நீ எப்படி குளிச்ச?"ன்னு அதிர்ச்சியா கேட்டேன்.
"அதான் வெளிய கிணறு இருக்கே... பாவாடையோட அப்படியே போயிட்டேன். ஆனா கிணறு ரொம்ப ஆழம், தண்ணி இறைக்கிறதுக்குள்ள மூச்சு முட்டிப்போயிட்டேன்"னு சொன்னா.
"ஏண்டி... என்னை எழுப்பிருக்கலாம்ல? எதுக்கு நீ இவ்வளவு கஷ்டப்படணும்?"னு நான் ஆதங்கப்பட்டேன்.
அதுக்கு அவ சொன்ன பதில் இருக்கே... "யார் கஷ்டப்பட்டா? அந்த ரெண்டு பசங்க (வடக்கன்ஸ்) நான் பாவாடையோட நிக்கிறதைப் பார்த்த உடனே ஓடி வந்துட்டாங்க!"
![[Image: 20250817-163829.jpg]](https://i.ibb.co/nW91KpJ/20250817-163829.jpg)
"என்னது?!" என் கண்ணு அப்படியே பிதுங்கிடுச்சு.
"ஆமாங்க... வந்து எனக்குக் குடம் குடமா இறைச்சுக் கொடுத்தாங்க. ரொம்ப நல்ல பசங்க! அதான் அங்கேயே குளிச்சுட்டு, அங்க இருந்த மரத்துக்குப் பின்னாடியே சேலையையும் மாத்திட்டு வந்துட்டேன்"னு சொல்ல, எனக்குக் கோபப்படுவதா இல்ல அழுவதான்னே தெரியல. 'பாவாடையோட நின்னவளுக்கு அவன் தண்ணி இறைச்சுக் கொடுக்கிறான்... இவ அங்கேயே குளிச்சுட்டு மரத்துக்குப் பின்னாடி துணி மாத்துறாளா?'னு நினைக்கும்போதே , அவமானம் பிடுங்கித் தின்னுச்சு.
இப்பவே இதைப் பற்றிக் கேட்டா காலையிலயே பெரிய சண்டை வரும்னு கோபத்தை அடக்கிக்கிட்டு, சரி நானும் அங்கேயே போய் குளிச்சுக்கிறேன்னு கிணத்தடிக்குக் கிளம்புனேன்.
அங்க போனா... அந்த ரெண்டு வடக்கன் பசங்களும் குளிச்சுட்டு இருந்தாங்க. வெறும் சின்ன டவலை மட்டும் கட்டிக்கிட்டு அவங்க நிக்குற கோலத்தைப் பார்த்தப்போ எனக்குத் தூக்கி வாரிப்போட்டுச்சு. ரெண்டு பேரும் நல்ல நெட்டையா, கட்டுமஸ்தான உடம்போட இருந்தாங்க.
கிணத்துல வாலியைப் போட்டு ரொம்ப அசால்ட்டா இழுத்து, பக்கெட்ல ஊத்திக் குளிச்சுட்டு இருந்தாங்க. ஒருத்தன் கீழ கல்லுல ஒரு வெள்ளை துணியை (முண்டாசுன்னு நினைக்கிறேன்) ரொம்ப ரசனையோடு சோப்புப் போட்டுத் துவைச்சுக்கிட்டு இருந்தான்.
என்னைப் பார்த்ததும், "சாப் வணக்கம்... என்ன சாப் குளிக்க வந்தீங்களா?"னு கேட்டான்.
'அப்புறம் என்ன குஸ்தி அடிக்கவா வந்தேன்?'னு மனசுக்குள்ள முணுமுணுத்தபடி, "ஆமா"ன்னு சொல்லி வேண்டா வெறுப்பா ஒரு சிரிப்பைச் சிரிச்சேன்.
"இருங்க சாப், இப்ப முடிஞ்சிரும்... அப்புறமா நீங்க குளிங்க"னு சொல்ல, நானும் ஓரமா நின்னு வெயிட் பண்ணுனேன். அப்போதான்
சோப்புப் போட்டுக்கிட்டு இருந்தவன், உடம்பு ஃபுல்லா சோப்பு நுரையோடு திடீர்னு தன் டவலை அவிழ்த்தான். எனக்கு அப்படியே தூக்கி வாரிப்போட்டுச்சு! அவன் ஆளு பார்க்க ஒல்லியா, நோஞ்சான் மாதிரி இருந்தாலும்... அங்கே தொங்குற அந்த 6 இன்ச் தடிமனான ஜாமான் என்னை மிரள வச்சது. சோப்பை அதுல தடவி அவன் உருவி விட்ட விதத்தைப் பார்த்தப்போ, என் 4.5 இன்ச் ஜாமானை நினைச்சு எனக்குள்ளேயே ஒரு தாழ்வு மனப்பான்மை வந்துடுச்சு.
அதற்குள் இன்னொருத்தனும் டவலை உருவினான். 'எப்பா... இவனும் அவனுக்குச் சளைச்சவன் இல்லை'ங்கிற மாதிரி 'ஈல்' மீன் மாதிரி வச்சிருக்கானே! 'ஐயோ... என் பொண்டாட்டி மட்டும் இதை நேர்ல பார்த்தா, என்னை அடிச்சே துரத்திருவாளே'ன்னு மனசு பதறுச்சு. ஆனா வெளியில காட்டிக்காம, முகத்தைச் சீரியஸா வச்சுக்கிட்டு, "டேய்... என்னடா இது? ஒரு லேடிஸ் இருக்கிற வீட்டுல இப்படியா குளிப்பீங்க?"னு எகிறினேன்.
ரெண்டு பேரும் பயந்துபோய், டவலைக் கட்டிக்கிட்டு, "இல்ல சாப்... சோப்புப் போடணும்னுதான்..."னு இழுத்தாங்க.
"ஏன், அதை இப்படித் திறந்து வச்சுதான் போடுவீயா? இனிமே இப்படிப் பார்த்தேன், ஓனர்கிட்ட சொல்லி வெளியே துரத்திருவேன்!"னு கோபத்துல கத்துனேன். ரெண்டு பேரும் அப்படியே பம்மிட்டாங்க.
அவங்க விறுவிறுன்னு குளிச்சு முடிச்சுட்டு, எனக்கும் சேர்த்துத் தண்ணி இறைச்சு வச்சாங்க. போகும்போது ஒருத்தன், "சாப்... இதை அக்கா கிட்ட கொடுத்திருங்க"னு என் கையில ஒரு வெள்ளை துணியைக் கொடுத்தான். 'என்னவா இருக்கும்?'னு பிரிச்சுப் பார்த்த எனக்கு ரத்தம் அப்படியே தலைக்கு ஏறுச்சு.
அது சுஜியோட ப்ரா ! 'அடப்பாவி... இதையா இவ்வளவு நேரம் அந்தப் பய ரசனையோட துவைச்சுக்கிட்டு இருந்தான்?'
அந்த ஆத்திரத்தோடயே வீட்டுக்குள்ள ஓடினேன். "சுஜி! என்னடி இது? அந்த வடக்கன் பையன் உன் ப்ராவைக் கொடுத்துட்டுப் போறான்... இது அவன் கைக்கு எப்படிப் போச்சு?"ன்னு கத்துனேன்.
அவ ரொம்ப அசால்ட்டா, "ஓ... அதுவா? காலையில நான் அங்கதானே குளிச்சேன். ப்ரா தெரியாம அங்கேயே மறந்து வச்சிருப்பேன், அதான் அவன் பார்த்துட்டு கொடுத்து விட்டிருப்பான்"னு சொன்னா.
"அதுக்கு அவன் ஏண்டி துவைச்சுத் தரணும்?"னு நான் பல்லைக் கடிக்க, அவளோட பதில் என்னை இன்னும் வெறியேத்துச்சு.
"என்னது... துவைச்சுட்டானா? ஐயோ பாத்தீங்களா... எவ்வளவு நல்ல பசங்களா இருக்காங்க! துவைச்சு வேற கொடுத்திருக்காங்க!"னு அவ சந்தோஷப்பட, எனக்கு அப்படியே ஆத்திரம் ஆத்திரமா வந்துச்சு. என் பொண்டாட்டி உள்ளாடையை எவனோ ஒரு வடக்கன் பய சோப்புப் போட்டுத் துவைச்சிருக்கான், அதை இவ இவ்வளவு பெருமையா பேசுறாளே!
எப்படியோ ஒரு வழியா ஆபிஸ் கிளம்ப ரெடி ஆகிட்டேன். ஆனா என் மனசு கேக்கல. அந்த 6 இன்ச் 'ஈல்' மீன் ஞாபகமும், என் பொண்டாட்டியோட உள்ளாடையை அவன் ரசிச்சு துவைச்சதும் என் மண்டைக்குள்ள குடைச்சலை கொடுத்துக்கிட்டே இருந்தது.
கிளம்புறதுக்கு முன்னாடி சுஜியை கூப்பிட்டு, "சுஜி, இங்க பாரு... தேவையில்லாம யாரையும் வீட்டுக்குள்ள விடாத, அந்தப் பசங்ககூட ரொம்பப் பேசாத..."ன்னு அடுக்கடுக்கா அட்வைஸ் பண்ணிக்கிட்டே இருந்தேன்.
அவளுக்கு ஒரு கட்டத்துல பொறுமை போயிருச்சு. "ஐயோ போதுங்க உங்க புராணம்! நான் தனியா எங்கயும் போக மாட்டேன், அந்த வடக்கன் வீட்டுக்கு போக மாட்டேன்... போதுமா? காலையில இருந்து 100 வாட்டி சொல்லிட்டீங்க!"ன்னு சலிச்சுக்கிட்டா.
அவ முகத்துல இருந்த அந்தச் சலிப்புல கூட ஒரு தனி அழகு இருந்தது.
"சரி சுஜி... கொட்டிக்காத. காலம் கெட்டுப்போயிருக்கு, நம்ம புது இடம்... அதான் ஒரு பயத்துல சொன்னேன்,"ன்னு சொல்லி அவளைச் சமாதானப்படுத்த அவ கன்னத்துல 'பச்சக்'ன்னு ஒரு அழுத்தமான முத்தத்தைக் கொடுத்தேன்.
"சீக்கிரம் வந்துடுங்க..."ன்னு அவ வழியனுப்பி வச்சா.
பொதுவா முன்னாடி எல்லாம் அஞ்சு நிமிஷம் அந்த ஆட்டத்தை ஆரம்பிச்சாலே சுஜிதா, "ஐயோ... போதும்ங்க, வலிக்குது"ன்னு சொல்லித் துடிப்பா, நெளிவா. ஆனா நேத்து நைட்டு என்ன நடந்துச்சுன்னே தெரியல... நான் காட்டுக் குதிரை மாதிரி குலுங்கி குலுங்கி அவளைப் போட்டுத் தள்ளுறேன், ஆனா அவகிட்ட ஒரு துளி கூட அலுப்பு இல்ல.
சரியா அந்த உச்சகட்டத்துல அவ சொன்ன ஒரு வார்த்தை என் நெஞ்சுல இடி மாதிரி விழுந்துச்சு!
"என்னங்க... விரலை விட்டது போதும், சீக்கிரம் உங்க ஜாமனைப் போட்டு அடிங்க!"
அப்படியே அதிர்ந்து போயிட்டேன். ச்சே... இது எனக்கு எவ்வளவு பெரிய அவமானம்! என்னோடது நல்ல திரட்சியா, 4-லிருந்து 4.5 இன்ச் வரைக்கும் இருக்கும். ஒரு பொண்ணைச் சந்தோஷப்படுத்த 4 இன்ச் இருந்தாலே போதும்னு அறிவியல் சொல்லுது... அப்படியிருக்க நான் அதுக்கும் மேல தான வச்சிருக்கேன்? ஆனா அவளுக்கு அது வெறும் விரல் மாதிரி தெரிஞ்சிருக்குன்னா, அது எப்படி?
மனசுக்குள்ள ஆத்திரம் பொங்குனாலும், "சரி... மங்கலகரமா நேத்து ஒரு வழியா முடிச்சாச்சு"ன்னு என்னைத் தேத்திக்கிட்டேன். ஆனா எனக்குள்ள ஒரு வெறி ஏறிடுச்சு. பேங்க்ல ஆபிசரா புரமோஷன் வாங்கின மாதிரி, இந்த மாசத்துக்குள்ள ஒரு 'அப்பா' புரமோஷனை வாங்கி, என் ஆண்மை என்னன்னு இவளுக்கு நிரூபிச்சே ஆகணும்.
காலையில எழுந்தப்போ சுஜிதா அதே சிவப்பு நிறப் புடவையில குளிச்சிட்டு வந்து நிக்கும்போது, அவ முகத்துல ஒரு திருப்தி இருக்குமான்னு தேடினேன். ஆனா அவளோட அந்தப் பார்வை, "இவ்வளவுதானா?"ன்னு இருந்துச்சு.
சரி, ஆபிஸ் கிளம்பலாம்னு காலைக் கடன்களை முடிச்சுட்டு குளிக்கலாம்னு பாத்ரூம் போனா, பைப்பைத் திறந்தா புஸ்ஸ்ஸ்ன்னு காத்துதான் வருது. "அட என்னடா இது! ஹேய் சுஜி... என்னடி தண்ணி வரல?"ன்னு கத்துனேன்.
அவ அசால்ட்டா, "ஹக்கும்... நான் காலையில 7 மணிக்கு குளிக்கலாம்னு சேலையெல்லாம் அவிழ்த்துட்டு, பாவாடையை நெஞ்சு வரைக்கும் கட்டிக்கிட்டு பாத்ரூம் போனேன். அங்க வெறும் காத்துதான் வந்துச்சு"ன்னா.
"அப்புறம் நீ எப்படி குளிச்ச?"ன்னு அதிர்ச்சியா கேட்டேன்.
"அதான் வெளிய கிணறு இருக்கே... பாவாடையோட அப்படியே போயிட்டேன். ஆனா கிணறு ரொம்ப ஆழம், தண்ணி இறைக்கிறதுக்குள்ள மூச்சு முட்டிப்போயிட்டேன்"னு சொன்னா.
"ஏண்டி... என்னை எழுப்பிருக்கலாம்ல? எதுக்கு நீ இவ்வளவு கஷ்டப்படணும்?"னு நான் ஆதங்கப்பட்டேன்.
அதுக்கு அவ சொன்ன பதில் இருக்கே... "யார் கஷ்டப்பட்டா? அந்த ரெண்டு பசங்க (வடக்கன்ஸ்) நான் பாவாடையோட நிக்கிறதைப் பார்த்த உடனே ஓடி வந்துட்டாங்க!"
"என்னது?!" என் கண்ணு அப்படியே பிதுங்கிடுச்சு.
"ஆமாங்க... வந்து எனக்குக் குடம் குடமா இறைச்சுக் கொடுத்தாங்க. ரொம்ப நல்ல பசங்க! அதான் அங்கேயே குளிச்சுட்டு, அங்க இருந்த மரத்துக்குப் பின்னாடியே சேலையையும் மாத்திட்டு வந்துட்டேன்"னு சொல்ல, எனக்குக் கோபப்படுவதா இல்ல அழுவதான்னே தெரியல. 'பாவாடையோட நின்னவளுக்கு அவன் தண்ணி இறைச்சுக் கொடுக்கிறான்... இவ அங்கேயே குளிச்சுட்டு மரத்துக்குப் பின்னாடி துணி மாத்துறாளா?'னு நினைக்கும்போதே , அவமானம் பிடுங்கித் தின்னுச்சு.
இப்பவே இதைப் பற்றிக் கேட்டா காலையிலயே பெரிய சண்டை வரும்னு கோபத்தை அடக்கிக்கிட்டு, சரி நானும் அங்கேயே போய் குளிச்சுக்கிறேன்னு கிணத்தடிக்குக் கிளம்புனேன்.
அங்க போனா... அந்த ரெண்டு வடக்கன் பசங்களும் குளிச்சுட்டு இருந்தாங்க. வெறும் சின்ன டவலை மட்டும் கட்டிக்கிட்டு அவங்க நிக்குற கோலத்தைப் பார்த்தப்போ எனக்குத் தூக்கி வாரிப்போட்டுச்சு. ரெண்டு பேரும் நல்ல நெட்டையா, கட்டுமஸ்தான உடம்போட இருந்தாங்க.
கிணத்துல வாலியைப் போட்டு ரொம்ப அசால்ட்டா இழுத்து, பக்கெட்ல ஊத்திக் குளிச்சுட்டு இருந்தாங்க. ஒருத்தன் கீழ கல்லுல ஒரு வெள்ளை துணியை (முண்டாசுன்னு நினைக்கிறேன்) ரொம்ப ரசனையோடு சோப்புப் போட்டுத் துவைச்சுக்கிட்டு இருந்தான்.
என்னைப் பார்த்ததும், "சாப் வணக்கம்... என்ன சாப் குளிக்க வந்தீங்களா?"னு கேட்டான்.
'அப்புறம் என்ன குஸ்தி அடிக்கவா வந்தேன்?'னு மனசுக்குள்ள முணுமுணுத்தபடி, "ஆமா"ன்னு சொல்லி வேண்டா வெறுப்பா ஒரு சிரிப்பைச் சிரிச்சேன்.
"இருங்க சாப், இப்ப முடிஞ்சிரும்... அப்புறமா நீங்க குளிங்க"னு சொல்ல, நானும் ஓரமா நின்னு வெயிட் பண்ணுனேன். அப்போதான்
சோப்புப் போட்டுக்கிட்டு இருந்தவன், உடம்பு ஃபுல்லா சோப்பு நுரையோடு திடீர்னு தன் டவலை அவிழ்த்தான். எனக்கு அப்படியே தூக்கி வாரிப்போட்டுச்சு! அவன் ஆளு பார்க்க ஒல்லியா, நோஞ்சான் மாதிரி இருந்தாலும்... அங்கே தொங்குற அந்த 6 இன்ச் தடிமனான ஜாமான் என்னை மிரள வச்சது. சோப்பை அதுல தடவி அவன் உருவி விட்ட விதத்தைப் பார்த்தப்போ, என் 4.5 இன்ச் ஜாமானை நினைச்சு எனக்குள்ளேயே ஒரு தாழ்வு மனப்பான்மை வந்துடுச்சு.
அதற்குள் இன்னொருத்தனும் டவலை உருவினான். 'எப்பா... இவனும் அவனுக்குச் சளைச்சவன் இல்லை'ங்கிற மாதிரி 'ஈல்' மீன் மாதிரி வச்சிருக்கானே! 'ஐயோ... என் பொண்டாட்டி மட்டும் இதை நேர்ல பார்த்தா, என்னை அடிச்சே துரத்திருவாளே'ன்னு மனசு பதறுச்சு. ஆனா வெளியில காட்டிக்காம, முகத்தைச் சீரியஸா வச்சுக்கிட்டு, "டேய்... என்னடா இது? ஒரு லேடிஸ் இருக்கிற வீட்டுல இப்படியா குளிப்பீங்க?"னு எகிறினேன்.
ரெண்டு பேரும் பயந்துபோய், டவலைக் கட்டிக்கிட்டு, "இல்ல சாப்... சோப்புப் போடணும்னுதான்..."னு இழுத்தாங்க.
"ஏன், அதை இப்படித் திறந்து வச்சுதான் போடுவீயா? இனிமே இப்படிப் பார்த்தேன், ஓனர்கிட்ட சொல்லி வெளியே துரத்திருவேன்!"னு கோபத்துல கத்துனேன். ரெண்டு பேரும் அப்படியே பம்மிட்டாங்க.
அவங்க விறுவிறுன்னு குளிச்சு முடிச்சுட்டு, எனக்கும் சேர்த்துத் தண்ணி இறைச்சு வச்சாங்க. போகும்போது ஒருத்தன், "சாப்... இதை அக்கா கிட்ட கொடுத்திருங்க"னு என் கையில ஒரு வெள்ளை துணியைக் கொடுத்தான். 'என்னவா இருக்கும்?'னு பிரிச்சுப் பார்த்த எனக்கு ரத்தம் அப்படியே தலைக்கு ஏறுச்சு.
அது சுஜியோட ப்ரா ! 'அடப்பாவி... இதையா இவ்வளவு நேரம் அந்தப் பய ரசனையோட துவைச்சுக்கிட்டு இருந்தான்?'
அந்த ஆத்திரத்தோடயே வீட்டுக்குள்ள ஓடினேன். "சுஜி! என்னடி இது? அந்த வடக்கன் பையன் உன் ப்ராவைக் கொடுத்துட்டுப் போறான்... இது அவன் கைக்கு எப்படிப் போச்சு?"ன்னு கத்துனேன்.
அவ ரொம்ப அசால்ட்டா, "ஓ... அதுவா? காலையில நான் அங்கதானே குளிச்சேன். ப்ரா தெரியாம அங்கேயே மறந்து வச்சிருப்பேன், அதான் அவன் பார்த்துட்டு கொடுத்து விட்டிருப்பான்"னு சொன்னா.
"அதுக்கு அவன் ஏண்டி துவைச்சுத் தரணும்?"னு நான் பல்லைக் கடிக்க, அவளோட பதில் என்னை இன்னும் வெறியேத்துச்சு.
"என்னது... துவைச்சுட்டானா? ஐயோ பாத்தீங்களா... எவ்வளவு நல்ல பசங்களா இருக்காங்க! துவைச்சு வேற கொடுத்திருக்காங்க!"னு அவ சந்தோஷப்பட, எனக்கு அப்படியே ஆத்திரம் ஆத்திரமா வந்துச்சு. என் பொண்டாட்டி உள்ளாடையை எவனோ ஒரு வடக்கன் பய சோப்புப் போட்டுத் துவைச்சிருக்கான், அதை இவ இவ்வளவு பெருமையா பேசுறாளே!
எப்படியோ ஒரு வழியா ஆபிஸ் கிளம்ப ரெடி ஆகிட்டேன். ஆனா என் மனசு கேக்கல. அந்த 6 இன்ச் 'ஈல்' மீன் ஞாபகமும், என் பொண்டாட்டியோட உள்ளாடையை அவன் ரசிச்சு துவைச்சதும் என் மண்டைக்குள்ள குடைச்சலை கொடுத்துக்கிட்டே இருந்தது.
கிளம்புறதுக்கு முன்னாடி சுஜியை கூப்பிட்டு, "சுஜி, இங்க பாரு... தேவையில்லாம யாரையும் வீட்டுக்குள்ள விடாத, அந்தப் பசங்ககூட ரொம்பப் பேசாத..."ன்னு அடுக்கடுக்கா அட்வைஸ் பண்ணிக்கிட்டே இருந்தேன்.
அவளுக்கு ஒரு கட்டத்துல பொறுமை போயிருச்சு. "ஐயோ போதுங்க உங்க புராணம்! நான் தனியா எங்கயும் போக மாட்டேன், அந்த வடக்கன் வீட்டுக்கு போக மாட்டேன்... போதுமா? காலையில இருந்து 100 வாட்டி சொல்லிட்டீங்க!"ன்னு சலிச்சுக்கிட்டா.
அவ முகத்துல இருந்த அந்தச் சலிப்புல கூட ஒரு தனி அழகு இருந்தது.
"சரி சுஜி... கொட்டிக்காத. காலம் கெட்டுப்போயிருக்கு, நம்ம புது இடம்... அதான் ஒரு பயத்துல சொன்னேன்,"ன்னு சொல்லி அவளைச் சமாதானப்படுத்த அவ கன்னத்துல 'பச்சக்'ன்னு ஒரு அழுத்தமான முத்தத்தைக் கொடுத்தேன்.
"சீக்கிரம் வந்துடுங்க..."ன்னு அவ வழியனுப்பி வச்சா.
![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)
