கதைச் சுருக்கம்: இது ஹரி எனும் கூச்ச சுபாவம் கொண்ட, ஆனால் புத்திசாலித்தனமான கல்லூரி மாணவனின் கதை. படிப்பில் முதல் மதிப்பெண் வாங்கும் அவன், தன் சக மாணவியான பிரியாவின் மீது காதல் கொள்கிறான். மெலிதான, தடகள உடலமைப்பு கொண்ட பிரியாவுடன் அவனது உறவு நெருக்கமாகிறது. அவர்களின் காதலின் தீவிரம் அதிகரிக்கும் தருணத்தில், எதிர்பாராத விதமாக, பிரியாவின் தாயார் லட்சுமி, ஒரு ஹோட்டல் கிளீனர், அவர்களைத் தற்செயலாகப் பார்க்க நேரிடுகிறது. இந்த ரகசியப் பார்வை, லட்சுமியின் மனதில் ஒருவிதமான கிளர்ச்சியையும், தனக்குள் மறைந்திருந்த ஆசைகளையும் தூண்டுகிறது. ஹரி, லட்சுமியின் தனிமையையும், அவளது தேவைகளையும் உணர்ந்து, அவளது மனதை மெல்ல மெல்ல வெல்கிறான். இனி கர்ப்பம் தரிக்க முடியாது என்ற நம்பிக்கையில், ஹரியின் காமத்தையும், அவனது ஆசைகளையும் முழுமையாக ஏற்கிறாள். ஆனால், விதி வேறு விதமாகச் செயல்படுகிறது. லட்சுமியின் உடல்நிலையில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், ஒரு பெரும் இரகசியத்தையும், ஆபத்தான திருப்பத்தையும் நோக்கி அவர்களை இட்டுச் செல்கிறது.
கதாபாத்திரங்கள் மற்றும் உடல்வாகு:
ஹரி, அவனது இருபது வயதுகளில், புத்தகங்களுக்கும், கணித சூத்திரங்களுக்கும், கணினித் திரைகளில் மிதக்கும் குறியீடுகளுக்கும் மட்டுமே சொந்தக்காரன். அவனது உலகம், அவனது அறையின் நான்கு சுவர்களுக்குள்ளும், கல்லூரியின் அமைதியான நூலகத்திலும், கூட்டங்களுக்கு மத்தியில் தனித்து நிற்கும் அவன் மனதிலும் மட்டுமே சுழன்றது. அவன் ஒருபோதும் கூட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்ததில்லை; எப்போதும் ஓரமாய், கவனிப்பாரற்று, ஆனால் கூர்மையான கண்களுடன் எல்லாவற்றையும் உள்வாங்குபவன். அவன் பேசும் வார்த்தைகள் குறைவாக இருந்தாலும், அவனது மூளை சோர்வின்றி வேலை செய்தது. கல்லூரியின் ஒவ்வொரு தேர்விலும் முதல் மதிப்பெண் பெறுவது அவனுக்கு ஒரு விளையாட்டைப் போல இருந்தது. ஆசிரியர்கள் அவனை 'எதிர்கால விஞ்ஞானி' என்றார்கள், நண்பர்கள் அவனை 'படிக்கிற பூதம்' என்றார்கள். ஆனால், உண்மை என்னவென்றால், ஹரி மிகவும் கூச்ச சுபாவம் கொண்டவன், தனிமையை விரும்புபவன். பெண்களிடம் பேசுவது அவனுக்கு ஒரு இமயமலையை ஏறுவது போன்றது. அவனது பார்வை எப்போதுமே தரைக்குக் கீழே அல்லது புத்தகங்களுக்குள் புதைந்திருக்கும்.
அப்படிப்பட்ட ஹரியின் வாழ்க்கையில், பிரியா ஒரு வண்ணப் பட்டாம்பூச்சியாக நுழைந்தாள். அவள் ஹரி படிக்கும் அதே கல்லூரியில், அவனது வகுப்புக்கு அடுத்த வகுப்பில் படித்தாள். அவளது அடையாளம் அவளது உடலமைப்பு – மெலிதான, ஆனால் உறுதியான, ஒரு தடகள வீராங்கனையின் கட்டுமஸ்தான உடல். அவளது ஒவ்வொரு அசைவிலும் ஒரு வேகம், ஒரு துடிப்பு இருக்கும். அவளது புன்னகை, சூரியக் கதிர்களைப் போல பிரகாசமாக இருக்கும். ஹரி அவளை கல்லூரியின் வளாகத்திலும், படிப்பறை வாசல்களிலும் பலமுறை பார்த்திருக்கிறான். அவளது துள்ளலான நடையும், சத்தமாக சிரிக்கும் அழகும் அவனது கவனத்தை ஈர்த்தாலும், அவனது கூச்சம் அவனை ஒருபோதும் அவளிடம் பேசவிடவில்லை. அவன் அவளை தூரத்திலிருந்தே ரசிப்பவன்.
அவர்களுக்குள் ஒரு பிணைப்பு ஏற்படும் என ஹரி கனவிலும் நினைக்கவில்லை. அது ஒரு சாதாரண மாலைப் பொழுது. கல்லூரியின் கடைசி வகுப்பு முடிந்து, மாணவர்கள் கலைந்துகொண்டிருந்தனர். ஹரி தனது குறிப்புகளை எடுத்துக்கொண்டு, அமைதியாக வெளியேற முயன்றான். அப்போது, ஒரு குரல் அவனைத் தடுத்தது.
"ஹரி... உங்க பேரு ஹரி தானே?"
அந்தக் குரல் அவனுக்குப் பரிச்சயமில்லாதது, ஆனால் அதில் ஒருவித தயக்கம் கலந்திருந்தது. திரும்பிப் பார்த்தான். அவன் முன் நின்றவள் பிரியா. அவளது முகத்தில் ஒரு பதட்டம், ஒரு கேள்விக் குறி.
"ஆமாம்... நான்தான் ஹரி. உங்களுக்கு என்ன வேணும்?" அவன் குரல் வழக்கத்தை விட மெலிதாக ஒலித்தது.
"அது வந்து... எனக்கு ஒரு அசைன்மென்ட்ல கொஞ்சம் உதவி தேவைப்படுது. உங்க சீனியர்ஸ் சொன்னாங்க, நீங்க அசைன்மென்ட் விஷயத்துல ரொம்ப ஹெல்ப்ஃபுல்னு. முக்கியமா, கணக்கு விஷயத்துல..." பிரியா தயக்கத்துடன் சொன்னாள்.
ஹரிக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. அவன் யார் யாருக்கோ உதவுகிறான், ஆனால் அதுவும் அவன் தெரிந்தவர்களுக்கோ, அல்லது அவனது துறையைச் சார்ந்தவர்களுக்கோ தான். இவள், இவ்வளவு துறுதுறுப்பான, மற்றுமொரு உலகத்தைச் சேர்ந்தவள், அவனிடம் உதவி கேட்பாளா?
"ஓ... சொல்லுங்க. என்ன அசைன்மென்ட்?" ஹரி சற்று தைரியத்தை வரவழைத்துக்கொண்டு கேட்டான்.
"இது... எக்கனாமிக்ஸ் பத்தின ஒரு ப்ராஜெக்ட். அதுல சில ஸ்டேட்டிஸ்டிகல் அனாலிசிஸ்லாம் பண்ணனும். எனக்கு அதுல ரொம்ப குழப்பமா இருக்கு. நீங்க அதை ஈஸியா பண்ணிடுவீங்கன்னு கேள்விப்பட்டேன்." பிரியா உற்சாகமாகச் சொன்னாள்.
ஹரி அவளை உற்றுப் பார்த்தான். அவளது கண்கள் நம்பிக்கையுடன் அவனைப் பார்த்தன. அவனது கூச்சம் மெல்ல மெல்லக் கரையத் தொடங்கியது. இவளது முகத்தில் தெரியும் நேர்மை அவனைக் கவர்ந்தது. "சரி, நான் பாக்குறேன். எப்போ பார்க்கலாம்கிறது உங்க வசதி?"
"இன்னைக்கே... இல்லைனா நாளைக்கு காலையில? எப்ப உங்களுக்கு ஃப்ரீயா இருக்குமோ அப்போ?"
"சரி, நாளைக்கு காலையில காலேஜ் லைப்ரரில பாக்கலாம். என்னோட குறிப்புகளையும் எடுத்துட்டு வாங்க."
"நிச்சயமா! ரொம்ப நன்றி ஹரி! நீங்க என் லைஃபை சேவ் பண்ணிட்டீங்க!" என்று சொல்லிவிட்டு, பிரியா மின்னல் வேகத்தில் அங்கிருந்து சென்றாள்.
ஹரி அவளது பின்னால் பார்த்துக் கொண்டே நின்றான். அவனது இதயத்தில் ஒரு சிறு அதிர்வு. முதல் முறையாக, ஒரு பெண் அவனிடம் இப்படி இயல்பாகப் பேசி, உதவி கேட்டிருக்கிறாள். இது அவனது அன்றாட வாழ்க்கையில் ஒரு புதிய அத்தியாயம்.
அடுத்த நாள் காலை, லைப்ரரியின் அமைதியான சூழலில், ஹரியும் பிரியாவும் சந்தித்தனர். பிரியா அவனது முன் அமர்ந்தாள், அவளது கையில் ஒரு பை நிறைய நோட்டுப் புத்தகங்கள். அவளது முகத்தில் இன்னும் அதே தயக்கம் இருந்தாலும், ஒருவித உற்சாகமும் தெரிந்தது. ஹரி அவளுக்கு அந்த சிக்கலான கணக்குகளைப் புரியவைக்கத் தொடங்கினான். அவன் விளக்கும்போது, பிரியா மிகுந்த கவனத்துடன் கேட்டாள். அவளது கேள்விகள் கூர்மையாகவும், அவன் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய விஷயங்களை மேலும் எளிதாக்கக் கூடியதாகவும் இருந்தன. அவனது விளக்கங்கள் அவளுக்குப் புரிந்தபோது, அவளது முகம் மலர்ந்தது.
"வாவ்! ஹரி! எப்படி உங்களால இதை இவ்ளோ ஈஸியா புரிஞ்சுக்க முடியுது? நீங்க ஒரு ஜீனியஸ்!" என்று அவள் வியந்தாள்.
ஹரிக்கு அவளது பாராட்டு ஒரு புதுவிதமான பரவசத்தைக் கொடுத்தது. அவன் முகத்தில் ஒரு மெல்லிய புன்னகை அரும்பியது. அன்று மாலை வரை அவர்கள் பேசிக்கொண்டும், வேலை செய்துகொண்டும் இருந்தனர். அசைன்மென்ட் ஒருபுறம் இருக்க, அவர்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் புரிந்துகொள்ள ஆரம்பித்தனர். ஹரியின் அமைதியான, ஆழமான சிந்தனைகள் பிரியாவுக்குப் பிடித்திருந்தன. அவளது துள்ளலான, வாழ்க்கையை நேசிக்கும் குணம் ஹரியை ஈர்த்தது. அவனது கூச்சம் அவளிடம் பேசும்போது மெல்ல மெல்ல மறைந்தது. அவளது அருகில் இருக்கும்போது, அவன் தன்னை ஒரு சகஜமான மனிதனாக உணர்ந்தான்.
நாட்கள் செல்லச் செல்ல, அவர்கள் சந்திப்பது வெறும் அசைன்மென்ட் உதவிக்காக மட்டுமல்லாமல், ஒரு நண்பனாக, ஒரு தோழியாக மாறியது. கல்லூரியின் கேன்டீனில் ஒன்றாகச் சாப்பிட்டார்கள், மாலையில் வளாகத்தில் நடந்தார்கள். பிரியா ஹரியை அவளது உலகத்திற்குள் இழுத்தாள். அவளது நண்பர்களுடன் அறிமுகப்படுத்தினாள். ஹரி முதலில் சற்று தயங்கினாலும், பிரியாவின் ஆதரவுடன் அவனது கூச்சம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விலகியது. அவன் பிரியாவின் புன்னகையை ரசித்தான், அவளது சிரிப்பொலிக்கு மயங்கினான். அவளது விளையாட்டுத்தனமான பேச்சு, அவனது அமைதியான உலகத்திற்கு ஒரு புதிய வண்ணத்தைக் கொடுத்தது.
ஒரு நாள், ஒரு முக்கிய ப்ராஜெக்ட் தொடர்பாக, பிரியா ஹரியை அவளது வீட்டிற்கு அழைத்தாள். "ஹரி, நான் ப்ராஜெக்ட்டை முடிக்கணும். என் ரூம்ல ஒரு டேபிள் இருக்கு, அங்க உட்கார்ந்து பண்ணலாம். என் அம்மா வீட்லதான் இருப்பாங்க, ஆனா அவங்க ரொம்ப பிஸி. உனக்கு ஓகேவா?" என்று கேட்டாள்.
ஹரிக்கு என்ன சொல்வதென்று தெரியவில்லை. அவன் ஒருபோதும் ஒரு பெண்ணின் வீட்டிற்குச் சென்றதில்லை. குறிப்பாக, அவளது பெற்றோர்கள் இருக்கும்போது. ஆனால், பிரியாவின் அழைப்பை மறுக்க அவனுக்கு மனம் வரவில்லை. அவனது மனதில் ஒருவித படபடப்பு. "ஓகே... நான் வரேன்."
பிரியாவின் வீடு, ஒரு சிறிய, பழைய அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பு. அவர்கள் உள்ளே நுழைந்தபோது, ஒரு மென்மையான வாசனை அவர்களை வரவேற்றது. வீட்டின் சூழல் எளிமையாக இருந்தது, ஆனால் அதில் ஒருவித அன்பும், பாசமும் நிறைந்திருந்தது. சமையலறையிலிருந்து சத்தம் கேட்டது.
"ஹரி, இது என் அம்மா. லட்சுமி. அம்மா, இவர்தான் ஹரி. என் அசைன்மென்ட்ல எனக்கு ரொம்ப ஹெல்ப் பண்றாரு." பிரியா அறிமுகப்படுத்தினாள்.
லட்சுமி, சுமார் முப்பதுகளின் பிற்பகுதியில் இருந்த ஒரு பெண். அவரது முகம் சோர்வாக இருந்தாலும், அதில் ஒரு புன்னகை தவழ்ந்தது. அவர் ஒரு ஹோட்டல் கிளீனராக வேலை செய்வதாக பிரியா சொல்லியிருந்தாள். அவரது கைகள் சற்று கரடுமுரடாக இருந்தன, அது அவரது கடின உழைப்பைக் காட்டியது. "வாங்க தம்பி. பிரியா உன்னைப் பத்தி நிறைய சொல்லியிருக்கா. ரொம்ப சந்தோஷம்." அவரது குரலில் ஒரு தாய்மை இருந்தது.
ஹரி மரியாதையுடன் வணங்கினான். "வணக்கம் ஆன்ட்டி."
லட்சுமி ஹரியை ஒரு புன்னகையுடன் பார்த்துவிட்டு, சமையலறைக்குள் சென்றார். "நான் சமைச்சிட்டு இருக்கேன். உங்களுக்கு ஏதாவது வேணுமா?"
"இல்ல ஆன்ட்டி, தேங்க்ஸ்."
ஹரிக்கும் பிரியாவுக்கும் அவள் சொன்னது சரிதான். லட்சுமி சமையலறையில் வேலை செய்துகொண்டே, சில சமயங்களில் அவர்கள் பேசுவதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார். ஹரியும் பிரியாவும் ப்ராஜெக்ட் வேலைகளில் மூழ்கினர். ஆனால், நேரம் செல்லச் செல்ல, வேலையை விட அவர்களுக்குள் இருந்த ஈர்ப்பு அதிகமாகத் தொடங்கியது. ஒருவரையொருவர் பார்க்கும் பார்வைகள், மெல்லிய தொடுதல்கள், மறைமுகமான புன்னகைகள்... அந்த அறையில் ஒருவிதமான சூடு பரவத் தொடங்கியது.
ஹரிக்கு பிரியாவின் அருகாமை ஒரு புதுவிதமான உணர்வைக் கொடுத்தது. அவனது இதயம் வேகமாகத் துடித்தது. பிரியா, ஹரியின் கண்களில் தெரிந்த அந்த ஆர்வத்தைப் புரிந்துகொண்டாள். அவள் மெதுவாக அவனது கையைத் தொட்டாள். அந்த மெல்லிய தொடுதல் ஹரியின் உடல் முழுவதும் ஒரு மின்சாரத்தைப் பாய்ச்சியது. அவன் அவளையே பார்த்தான். பிரியா மெதுவாக அவனது முகத்தை வருடினாள். அவனது கூச்சம் முழுவதும் மறைந்து, அவனுக்குள் ஒரு புதிய தைரியம் பிறந்தது.
அவர்களது கண்கள் சந்தித்தன. அந்தப் பார்வையில் வார்த்தைகள் தேவையில்லை. பிரியா மெதுவாக அவனது உதடுகளை நோக்கி நகர்ந்தாள். ஹரி அவளது தைரியத்தைப் பார்த்து வியந்தான். அவனது இதயம் வேகமாகத் துடித்தது. அவன் பதிலுக்கு அவளது இதழ்களை முத்தமிட்டான். அது ஒரு மென்மையான, தயக்கமான முத்தம். ஆனால், அந்த முத்தம் ஒரு தீப்பொறியை மூட்டியது.
அவர்களது முத்தங்கள் ஆழமாயின. ஹரியின் கைகள் பிரியாவின் இடையைச் சுற்றின. பிரியாவின் கைகள் ஹரியின் கழுத்தை இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டன. அறையின் அமைதி, அவர்களின் மூச்சுக் காற்றாலும், இதயம் துடிக்கும் ஓசையாலும் நிரம்பியது. ஹரி அவளது முகத்தை, கண்களை, உதடுகளை ஒவ்வொன்றாக ரசித்தான். பிரியா, ஹரியின் மென்மையான ஸ்பரிசத்தில் மயங்கினாள்.
அவனது கைகள் மெதுவாக அவளது சட்டையின் மேல் தடவின. அவனது விரல்கள் அவளது மெல்லிய உடலை உணர்ந்தன. பிரியா ஒரு மெல்லிய முனகலுடன் அவனது மார்பில் சாய்ந்தாள். ஹரிக்கு அவளது உடலில் ஒருவிதமான ஈர்ப்பு. அவனது கைகள் மெதுவாக அவளது சட்டையை விலக்க முயன்றன. பிரியா அதைத் தடுக்கவில்லை. அவனது கைகள் அவளது மெல்லிய தோல்களைத் தொட்டன. அவனது விரல்கள் அவளது முதுகில் ஊர்ந்து சென்றன.
அவர்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் ஆழமாக முத்தமிட்டுக் கொண்டனர். ஹரி அவளது சட்டையை விலக்கி, அவளது மெல்லிய, அழகான உடலைக் கண்டான். அவனது கண்கள் விரிந்தன. பிரியாவின் இதழ்கள் சற்று நடுங்கின. ஹரி அவளது கழுத்தில் முத்தமிட்டான். அவனது முத்தங்கள் அவளது கழுத்திலிருந்தும், தோள்களிலிருந்தும் மெதுவாக இறங்கி, அவளது மார்பகங்களை நோக்கிச் சென்றன.
"ஹரி..." பிரியாவின் குரல் ஒரு மெல்லிய முனகலாக ஒலித்தது.
ஹரியின் கைகள் அவளது ஜீன்ஸை அவிழ்க்க முயன்றன. பிரியா அவனுக்கு உதவினாள். சட்டென்று, அவர்கள் இருவரும் ஆடைகள் இல்லாதவர்களாக மாறினர். அந்த அறையின் மெல்லிய வெளிச்சத்தில், அவர்களின் உடல்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று கலந்தன. ஹரிக்கு இது எல்லாமே புதிது. அவனது கரங்கள் பிரியாவின் உடலை மெதுவாக வருடின. அவனது இதழ்கள் அவளது ஒவ்வொரு அங்குலத்தையும் ரசித்தன. பிரியா ஹரியின் ஸ்பரிசத்தில் கிறங்கிப் போனாள். அவனது மென்மையான, ஆனால் உறுதியான கைகள் அவளது உடலை வருடி, அவளுக்குள் ஒரு புதுவிதமான உணர்வை ஏற்படுத்தின.
ஹரி அவளை மெதுவாக படுக்கையில் சாய்த்தான். அவனது இதழ்கள் அவளது பிறப்புறுப்பை நோக்கிச் சென்றன. பிரியா கூச்சத்துடன் கண்களை மூடினாள். ஹரி மிகுந்த கவனத்துடனும், மென்மையுடனும் அவளைத் தொட்டான். பிரியாவின் முனகல்கள் அதிகமாகின. அந்த மென்மையான ஸ்பரிசம் அவளுக்குள் ஒரு பெரிய ஆசையைத் தூண்டியது.
ஹரி அவளது மடியில் அமர்ந்தான். அவனது ஆண் உறுப்பு அவளுக்குள் நுழையத் தயாரானது. பிரியாவின் கண்கள் பயத்துடனும், ஆர்வத்துடனும் அவனைப் பார்த்தன. ஹரி அவளது கண்களைப் பார்த்து, மெதுவாக அவளுக்குள் நுழைந்தான். இது அவனது முதல் அனுபவம். அவனது உடல் நடுங்கியது. பிரியா மெதுவாக அவனது தலையைப் பிடித்து, அவனது முகத்தை அவளது மார்பில் சாய்த்தாள்.
மெதுவாக, அவர்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் அசைக்கத் தொடங்கினர். ஹரியின் ஒவ்வொரு அசைவும் அவளுக்குள் ஒரு புதிய பரவசத்தை ஏற்படுத்தியது. பிரியா அவனது முதுகில் கைகளைப் பதித்தாள். அவனது வேகத்திற்கேற்ப அவளும் துள்ளினாள். அந்த அறையின் மெல்லிய அமைதி, அவர்களின் வேகமான மூச்சோசையாலும், உடல்கள் மோதும் சத்தத்தாலும் நிரம்பியது. ஹரிக்கு அவளது உடலில் ஒருவிதமான மயக்கம். அவனது ஒவ்வொரு அசைவும் அவளுக்குள் ஆழமான இன்பத்தைத் தந்தது. பிரியாவின் கண்கள் மூடிக் கொண்டன, அவளது உதடுகள் முணுமுணுத்தன.
ஹரி தனது வேகத்தை அதிகப்படுத்தினான். அவனது ஒவ்வொரு உந்தலும் அவளுக்குள் ஆழமாகச் சென்றது. பிரியா அவனது கழுத்தைக் கடித்து, மெல்லிய முனகல்களுடன் "ஹரி... ஹரி..." என்று அழைத்தாள். அவர்களது உடல் வியர்வையால் நனைந்தது. அந்த தருணம், அவர்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் முழுமையாக உணர்ந்தனர். ஹரி தனது இறுதி நிலையை அடைந்தான். அவனது விந்து பிரியாவின் உடலுக்குள் பாய்ந்தது. பிரியா அவனது முதுகை இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டாள். சில நொடிகளுக்குப் பிறகு, பிரியாவும் உச்சகட்ட இன்பத்தை அடைந்தாள்.
அவர்கள் இருவரும் களைத்து, ஆனால் ஒருவரையொருவர் அணைத்தபடி படுத்திருந்தனர். ஹரியின் இதயம் இன்னும் வேகமாகத் துடித்துக் கொண்டிருந்தது. இது அவனது வாழ்க்கையில் ஒரு புதிய தொடக்கம். பிரியாவின் மென்மையான ஸ்பரிசம், அவளது புன்னகை, அவனது மனதில் ஒரு புதிய நம்பிக்கையையும், காதலையும் விதைத்தன. அவனது கூச்சம், அவனது தனிமை எல்லாம் அந்த மென்மையான இரவில் கரைந்து போனது. லட்சுமி அன்று இரவு தாமதமாக வீடு திரும்பினார். ஹரியும் பிரியாவும் அவளது வருகையை உணர்ந்து, விரைவாக ஆடைகளை அணிந்துகொண்டு, எதுவும் நடக்காதது போல அமர்ந்திருந்தனர். லட்சுமி அவர்களைப் பார்த்து புன்னகைத்துவிட்டு, தனது வேலைகளைத் தொடர்ந்தார். ஆனால், ஹரியின் மனதில், அந்த இரவின் நினைவுகள் ஒரு புதிய விதையை விதைத்திருந்தன.
இந்தக் கதையைத் தொடர கருத்துகளை இடுங்கள்..நீங்கள் விரும்பினால், நான் அதைத் தொடர்வேன்.
கதாபாத்திரங்கள் மற்றும் உடல்வாகு:
- ஹரி (Hari):
- கல்லூரியில் படிக்கும் ஒரு கூச்ச சுபாவம் கொண்ட, தனிமையை விரும்பும் மாணவன். கணிதம் மற்றும் அறிவியலில் சிறந்து விளங்குபவன், படிப்பில் எப்போதும் முதல் மாணவன்.
- உடல்வாகு: 9 அங்குல நீளமும், நல்ல தடிமனும் கொண்ட, மிகவும் உறுதியான மற்றும் கவர்ச்சிகரமான ஆண் உறுப்பு.
- கல்லூரியில் படிக்கும் ஒரு கூச்ச சுபாவம் கொண்ட, தனிமையை விரும்பும் மாணவன். கணிதம் மற்றும் அறிவியலில் சிறந்து விளங்குபவன், படிப்பில் எப்போதும் முதல் மாணவன்.
- பிரியா (Priya):
- மெலிதான, ஆனால் தடகள உடலமைப்பு கொண்ட காதலி. துறுதுறுப்பானவள், சுறுசுறுப்பானவள், அவளது உடலின் ஒவ்வொரு அசைவும் கவர்ச்சிகரமாக இருக்கும்.
- உடல்வாகு: சுமார் 5 அடி 4 அங்குல உயரம். அவளது உடலமைப்பு, தடகளப் பயிற்சிகளால் திடமான தொடைகளும், உறுதியான வயிற்றுப் பகுதியும், எடுப்பான இடுப்பும் கொண்டதாக இருக்கும். மெலிந்திருந்தாலும், அவளது தசைகள் அவளது உடலுக்கு ஒருவித கவர்ச்சியையும், வலிமையையும் கொடுக்கும்.
- மெலிதான, ஆனால் தடகள உடலமைப்பு கொண்ட காதலி. துறுதுறுப்பானவள், சுறுசுறுப்பானவள், அவளது உடலின் ஒவ்வொரு அசைவும் கவர்ச்சிகரமாக இருக்கும்.
- லட்சுமி (Laxmi):
- பிரியாவின் தாய், 30களின் பிற்பகுதியில் உள்ள ஹோட்டல் கிளீனர். கணவரை இழந்தவர், மகளைத் தனியாக வளர்க்கும் பொறுப்புடன், கடினமான வாழ்க்கையை வாழ்பவர்.
- உடல்வாகு: மிகவும் மெலிந்த உடல்வாகு. வயது மற்றும் கடின உழைப்பால், சதைப்பற்று சற்று குறைந்து, அவளது எலும்புகள், குறிப்பாக காலர் போன் மற்றும் விலா எலும்புகள், அவளது மெலிந்த உடலமைப்பைக் காட்டும். புடவை அணியும்போது, அவளது மெலிதான இடுப்பு சற்றுத் தெரியும், இது அவளது மெலிந்த தோற்றத்தை மேலும் வலியுறுத்தும்.
- பிரியாவின் தாய், 30களின் பிற்பகுதியில் உள்ள ஹோட்டல் கிளீனர். கணவரை இழந்தவர், மகளைத் தனியாக வளர்க்கும் பொறுப்புடன், கடினமான வாழ்க்கையை வாழ்பவர்.
ஹரி, அவனது இருபது வயதுகளில், புத்தகங்களுக்கும், கணித சூத்திரங்களுக்கும், கணினித் திரைகளில் மிதக்கும் குறியீடுகளுக்கும் மட்டுமே சொந்தக்காரன். அவனது உலகம், அவனது அறையின் நான்கு சுவர்களுக்குள்ளும், கல்லூரியின் அமைதியான நூலகத்திலும், கூட்டங்களுக்கு மத்தியில் தனித்து நிற்கும் அவன் மனதிலும் மட்டுமே சுழன்றது. அவன் ஒருபோதும் கூட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்ததில்லை; எப்போதும் ஓரமாய், கவனிப்பாரற்று, ஆனால் கூர்மையான கண்களுடன் எல்லாவற்றையும் உள்வாங்குபவன். அவன் பேசும் வார்த்தைகள் குறைவாக இருந்தாலும், அவனது மூளை சோர்வின்றி வேலை செய்தது. கல்லூரியின் ஒவ்வொரு தேர்விலும் முதல் மதிப்பெண் பெறுவது அவனுக்கு ஒரு விளையாட்டைப் போல இருந்தது. ஆசிரியர்கள் அவனை 'எதிர்கால விஞ்ஞானி' என்றார்கள், நண்பர்கள் அவனை 'படிக்கிற பூதம்' என்றார்கள். ஆனால், உண்மை என்னவென்றால், ஹரி மிகவும் கூச்ச சுபாவம் கொண்டவன், தனிமையை விரும்புபவன். பெண்களிடம் பேசுவது அவனுக்கு ஒரு இமயமலையை ஏறுவது போன்றது. அவனது பார்வை எப்போதுமே தரைக்குக் கீழே அல்லது புத்தகங்களுக்குள் புதைந்திருக்கும்.
அப்படிப்பட்ட ஹரியின் வாழ்க்கையில், பிரியா ஒரு வண்ணப் பட்டாம்பூச்சியாக நுழைந்தாள். அவள் ஹரி படிக்கும் அதே கல்லூரியில், அவனது வகுப்புக்கு அடுத்த வகுப்பில் படித்தாள். அவளது அடையாளம் அவளது உடலமைப்பு – மெலிதான, ஆனால் உறுதியான, ஒரு தடகள வீராங்கனையின் கட்டுமஸ்தான உடல். அவளது ஒவ்வொரு அசைவிலும் ஒரு வேகம், ஒரு துடிப்பு இருக்கும். அவளது புன்னகை, சூரியக் கதிர்களைப் போல பிரகாசமாக இருக்கும். ஹரி அவளை கல்லூரியின் வளாகத்திலும், படிப்பறை வாசல்களிலும் பலமுறை பார்த்திருக்கிறான். அவளது துள்ளலான நடையும், சத்தமாக சிரிக்கும் அழகும் அவனது கவனத்தை ஈர்த்தாலும், அவனது கூச்சம் அவனை ஒருபோதும் அவளிடம் பேசவிடவில்லை. அவன் அவளை தூரத்திலிருந்தே ரசிப்பவன்.
அவர்களுக்குள் ஒரு பிணைப்பு ஏற்படும் என ஹரி கனவிலும் நினைக்கவில்லை. அது ஒரு சாதாரண மாலைப் பொழுது. கல்லூரியின் கடைசி வகுப்பு முடிந்து, மாணவர்கள் கலைந்துகொண்டிருந்தனர். ஹரி தனது குறிப்புகளை எடுத்துக்கொண்டு, அமைதியாக வெளியேற முயன்றான். அப்போது, ஒரு குரல் அவனைத் தடுத்தது.
"ஹரி... உங்க பேரு ஹரி தானே?"
அந்தக் குரல் அவனுக்குப் பரிச்சயமில்லாதது, ஆனால் அதில் ஒருவித தயக்கம் கலந்திருந்தது. திரும்பிப் பார்த்தான். அவன் முன் நின்றவள் பிரியா. அவளது முகத்தில் ஒரு பதட்டம், ஒரு கேள்விக் குறி.
"ஆமாம்... நான்தான் ஹரி. உங்களுக்கு என்ன வேணும்?" அவன் குரல் வழக்கத்தை விட மெலிதாக ஒலித்தது.
"அது வந்து... எனக்கு ஒரு அசைன்மென்ட்ல கொஞ்சம் உதவி தேவைப்படுது. உங்க சீனியர்ஸ் சொன்னாங்க, நீங்க அசைன்மென்ட் விஷயத்துல ரொம்ப ஹெல்ப்ஃபுல்னு. முக்கியமா, கணக்கு விஷயத்துல..." பிரியா தயக்கத்துடன் சொன்னாள்.
ஹரிக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. அவன் யார் யாருக்கோ உதவுகிறான், ஆனால் அதுவும் அவன் தெரிந்தவர்களுக்கோ, அல்லது அவனது துறையைச் சார்ந்தவர்களுக்கோ தான். இவள், இவ்வளவு துறுதுறுப்பான, மற்றுமொரு உலகத்தைச் சேர்ந்தவள், அவனிடம் உதவி கேட்பாளா?
"ஓ... சொல்லுங்க. என்ன அசைன்மென்ட்?" ஹரி சற்று தைரியத்தை வரவழைத்துக்கொண்டு கேட்டான்.
"இது... எக்கனாமிக்ஸ் பத்தின ஒரு ப்ராஜெக்ட். அதுல சில ஸ்டேட்டிஸ்டிகல் அனாலிசிஸ்லாம் பண்ணனும். எனக்கு அதுல ரொம்ப குழப்பமா இருக்கு. நீங்க அதை ஈஸியா பண்ணிடுவீங்கன்னு கேள்விப்பட்டேன்." பிரியா உற்சாகமாகச் சொன்னாள்.
ஹரி அவளை உற்றுப் பார்த்தான். அவளது கண்கள் நம்பிக்கையுடன் அவனைப் பார்த்தன. அவனது கூச்சம் மெல்ல மெல்லக் கரையத் தொடங்கியது. இவளது முகத்தில் தெரியும் நேர்மை அவனைக் கவர்ந்தது. "சரி, நான் பாக்குறேன். எப்போ பார்க்கலாம்கிறது உங்க வசதி?"
"இன்னைக்கே... இல்லைனா நாளைக்கு காலையில? எப்ப உங்களுக்கு ஃப்ரீயா இருக்குமோ அப்போ?"
"சரி, நாளைக்கு காலையில காலேஜ் லைப்ரரில பாக்கலாம். என்னோட குறிப்புகளையும் எடுத்துட்டு வாங்க."
"நிச்சயமா! ரொம்ப நன்றி ஹரி! நீங்க என் லைஃபை சேவ் பண்ணிட்டீங்க!" என்று சொல்லிவிட்டு, பிரியா மின்னல் வேகத்தில் அங்கிருந்து சென்றாள்.
ஹரி அவளது பின்னால் பார்த்துக் கொண்டே நின்றான். அவனது இதயத்தில் ஒரு சிறு அதிர்வு. முதல் முறையாக, ஒரு பெண் அவனிடம் இப்படி இயல்பாகப் பேசி, உதவி கேட்டிருக்கிறாள். இது அவனது அன்றாட வாழ்க்கையில் ஒரு புதிய அத்தியாயம்.
அடுத்த நாள் காலை, லைப்ரரியின் அமைதியான சூழலில், ஹரியும் பிரியாவும் சந்தித்தனர். பிரியா அவனது முன் அமர்ந்தாள், அவளது கையில் ஒரு பை நிறைய நோட்டுப் புத்தகங்கள். அவளது முகத்தில் இன்னும் அதே தயக்கம் இருந்தாலும், ஒருவித உற்சாகமும் தெரிந்தது. ஹரி அவளுக்கு அந்த சிக்கலான கணக்குகளைப் புரியவைக்கத் தொடங்கினான். அவன் விளக்கும்போது, பிரியா மிகுந்த கவனத்துடன் கேட்டாள். அவளது கேள்விகள் கூர்மையாகவும், அவன் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய விஷயங்களை மேலும் எளிதாக்கக் கூடியதாகவும் இருந்தன. அவனது விளக்கங்கள் அவளுக்குப் புரிந்தபோது, அவளது முகம் மலர்ந்தது.
"வாவ்! ஹரி! எப்படி உங்களால இதை இவ்ளோ ஈஸியா புரிஞ்சுக்க முடியுது? நீங்க ஒரு ஜீனியஸ்!" என்று அவள் வியந்தாள்.
ஹரிக்கு அவளது பாராட்டு ஒரு புதுவிதமான பரவசத்தைக் கொடுத்தது. அவன் முகத்தில் ஒரு மெல்லிய புன்னகை அரும்பியது. அன்று மாலை வரை அவர்கள் பேசிக்கொண்டும், வேலை செய்துகொண்டும் இருந்தனர். அசைன்மென்ட் ஒருபுறம் இருக்க, அவர்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் புரிந்துகொள்ள ஆரம்பித்தனர். ஹரியின் அமைதியான, ஆழமான சிந்தனைகள் பிரியாவுக்குப் பிடித்திருந்தன. அவளது துள்ளலான, வாழ்க்கையை நேசிக்கும் குணம் ஹரியை ஈர்த்தது. அவனது கூச்சம் அவளிடம் பேசும்போது மெல்ல மெல்ல மறைந்தது. அவளது அருகில் இருக்கும்போது, அவன் தன்னை ஒரு சகஜமான மனிதனாக உணர்ந்தான்.
நாட்கள் செல்லச் செல்ல, அவர்கள் சந்திப்பது வெறும் அசைன்மென்ட் உதவிக்காக மட்டுமல்லாமல், ஒரு நண்பனாக, ஒரு தோழியாக மாறியது. கல்லூரியின் கேன்டீனில் ஒன்றாகச் சாப்பிட்டார்கள், மாலையில் வளாகத்தில் நடந்தார்கள். பிரியா ஹரியை அவளது உலகத்திற்குள் இழுத்தாள். அவளது நண்பர்களுடன் அறிமுகப்படுத்தினாள். ஹரி முதலில் சற்று தயங்கினாலும், பிரியாவின் ஆதரவுடன் அவனது கூச்சம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விலகியது. அவன் பிரியாவின் புன்னகையை ரசித்தான், அவளது சிரிப்பொலிக்கு மயங்கினான். அவளது விளையாட்டுத்தனமான பேச்சு, அவனது அமைதியான உலகத்திற்கு ஒரு புதிய வண்ணத்தைக் கொடுத்தது.
ஒரு நாள், ஒரு முக்கிய ப்ராஜெக்ட் தொடர்பாக, பிரியா ஹரியை அவளது வீட்டிற்கு அழைத்தாள். "ஹரி, நான் ப்ராஜெக்ட்டை முடிக்கணும். என் ரூம்ல ஒரு டேபிள் இருக்கு, அங்க உட்கார்ந்து பண்ணலாம். என் அம்மா வீட்லதான் இருப்பாங்க, ஆனா அவங்க ரொம்ப பிஸி. உனக்கு ஓகேவா?" என்று கேட்டாள்.
ஹரிக்கு என்ன சொல்வதென்று தெரியவில்லை. அவன் ஒருபோதும் ஒரு பெண்ணின் வீட்டிற்குச் சென்றதில்லை. குறிப்பாக, அவளது பெற்றோர்கள் இருக்கும்போது. ஆனால், பிரியாவின் அழைப்பை மறுக்க அவனுக்கு மனம் வரவில்லை. அவனது மனதில் ஒருவித படபடப்பு. "ஓகே... நான் வரேன்."
பிரியாவின் வீடு, ஒரு சிறிய, பழைய அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பு. அவர்கள் உள்ளே நுழைந்தபோது, ஒரு மென்மையான வாசனை அவர்களை வரவேற்றது. வீட்டின் சூழல் எளிமையாக இருந்தது, ஆனால் அதில் ஒருவித அன்பும், பாசமும் நிறைந்திருந்தது. சமையலறையிலிருந்து சத்தம் கேட்டது.
"ஹரி, இது என் அம்மா. லட்சுமி. அம்மா, இவர்தான் ஹரி. என் அசைன்மென்ட்ல எனக்கு ரொம்ப ஹெல்ப் பண்றாரு." பிரியா அறிமுகப்படுத்தினாள்.
லட்சுமி, சுமார் முப்பதுகளின் பிற்பகுதியில் இருந்த ஒரு பெண். அவரது முகம் சோர்வாக இருந்தாலும், அதில் ஒரு புன்னகை தவழ்ந்தது. அவர் ஒரு ஹோட்டல் கிளீனராக வேலை செய்வதாக பிரியா சொல்லியிருந்தாள். அவரது கைகள் சற்று கரடுமுரடாக இருந்தன, அது அவரது கடின உழைப்பைக் காட்டியது. "வாங்க தம்பி. பிரியா உன்னைப் பத்தி நிறைய சொல்லியிருக்கா. ரொம்ப சந்தோஷம்." அவரது குரலில் ஒரு தாய்மை இருந்தது.
ஹரி மரியாதையுடன் வணங்கினான். "வணக்கம் ஆன்ட்டி."
லட்சுமி ஹரியை ஒரு புன்னகையுடன் பார்த்துவிட்டு, சமையலறைக்குள் சென்றார். "நான் சமைச்சிட்டு இருக்கேன். உங்களுக்கு ஏதாவது வேணுமா?"
"இல்ல ஆன்ட்டி, தேங்க்ஸ்."
ஹரிக்கும் பிரியாவுக்கும் அவள் சொன்னது சரிதான். லட்சுமி சமையலறையில் வேலை செய்துகொண்டே, சில சமயங்களில் அவர்கள் பேசுவதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார். ஹரியும் பிரியாவும் ப்ராஜெக்ட் வேலைகளில் மூழ்கினர். ஆனால், நேரம் செல்லச் செல்ல, வேலையை விட அவர்களுக்குள் இருந்த ஈர்ப்பு அதிகமாகத் தொடங்கியது. ஒருவரையொருவர் பார்க்கும் பார்வைகள், மெல்லிய தொடுதல்கள், மறைமுகமான புன்னகைகள்... அந்த அறையில் ஒருவிதமான சூடு பரவத் தொடங்கியது.
ஹரிக்கு பிரியாவின் அருகாமை ஒரு புதுவிதமான உணர்வைக் கொடுத்தது. அவனது இதயம் வேகமாகத் துடித்தது. பிரியா, ஹரியின் கண்களில் தெரிந்த அந்த ஆர்வத்தைப் புரிந்துகொண்டாள். அவள் மெதுவாக அவனது கையைத் தொட்டாள். அந்த மெல்லிய தொடுதல் ஹரியின் உடல் முழுவதும் ஒரு மின்சாரத்தைப் பாய்ச்சியது. அவன் அவளையே பார்த்தான். பிரியா மெதுவாக அவனது முகத்தை வருடினாள். அவனது கூச்சம் முழுவதும் மறைந்து, அவனுக்குள் ஒரு புதிய தைரியம் பிறந்தது.
அவர்களது கண்கள் சந்தித்தன. அந்தப் பார்வையில் வார்த்தைகள் தேவையில்லை. பிரியா மெதுவாக அவனது உதடுகளை நோக்கி நகர்ந்தாள். ஹரி அவளது தைரியத்தைப் பார்த்து வியந்தான். அவனது இதயம் வேகமாகத் துடித்தது. அவன் பதிலுக்கு அவளது இதழ்களை முத்தமிட்டான். அது ஒரு மென்மையான, தயக்கமான முத்தம். ஆனால், அந்த முத்தம் ஒரு தீப்பொறியை மூட்டியது.
அவர்களது முத்தங்கள் ஆழமாயின. ஹரியின் கைகள் பிரியாவின் இடையைச் சுற்றின. பிரியாவின் கைகள் ஹரியின் கழுத்தை இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டன. அறையின் அமைதி, அவர்களின் மூச்சுக் காற்றாலும், இதயம் துடிக்கும் ஓசையாலும் நிரம்பியது. ஹரி அவளது முகத்தை, கண்களை, உதடுகளை ஒவ்வொன்றாக ரசித்தான். பிரியா, ஹரியின் மென்மையான ஸ்பரிசத்தில் மயங்கினாள்.
அவனது கைகள் மெதுவாக அவளது சட்டையின் மேல் தடவின. அவனது விரல்கள் அவளது மெல்லிய உடலை உணர்ந்தன. பிரியா ஒரு மெல்லிய முனகலுடன் அவனது மார்பில் சாய்ந்தாள். ஹரிக்கு அவளது உடலில் ஒருவிதமான ஈர்ப்பு. அவனது கைகள் மெதுவாக அவளது சட்டையை விலக்க முயன்றன. பிரியா அதைத் தடுக்கவில்லை. அவனது கைகள் அவளது மெல்லிய தோல்களைத் தொட்டன. அவனது விரல்கள் அவளது முதுகில் ஊர்ந்து சென்றன.
அவர்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் ஆழமாக முத்தமிட்டுக் கொண்டனர். ஹரி அவளது சட்டையை விலக்கி, அவளது மெல்லிய, அழகான உடலைக் கண்டான். அவனது கண்கள் விரிந்தன. பிரியாவின் இதழ்கள் சற்று நடுங்கின. ஹரி அவளது கழுத்தில் முத்தமிட்டான். அவனது முத்தங்கள் அவளது கழுத்திலிருந்தும், தோள்களிலிருந்தும் மெதுவாக இறங்கி, அவளது மார்பகங்களை நோக்கிச் சென்றன.
"ஹரி..." பிரியாவின் குரல் ஒரு மெல்லிய முனகலாக ஒலித்தது.
ஹரியின் கைகள் அவளது ஜீன்ஸை அவிழ்க்க முயன்றன. பிரியா அவனுக்கு உதவினாள். சட்டென்று, அவர்கள் இருவரும் ஆடைகள் இல்லாதவர்களாக மாறினர். அந்த அறையின் மெல்லிய வெளிச்சத்தில், அவர்களின் உடல்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று கலந்தன. ஹரிக்கு இது எல்லாமே புதிது. அவனது கரங்கள் பிரியாவின் உடலை மெதுவாக வருடின. அவனது இதழ்கள் அவளது ஒவ்வொரு அங்குலத்தையும் ரசித்தன. பிரியா ஹரியின் ஸ்பரிசத்தில் கிறங்கிப் போனாள். அவனது மென்மையான, ஆனால் உறுதியான கைகள் அவளது உடலை வருடி, அவளுக்குள் ஒரு புதுவிதமான உணர்வை ஏற்படுத்தின.
ஹரி அவளை மெதுவாக படுக்கையில் சாய்த்தான். அவனது இதழ்கள் அவளது பிறப்புறுப்பை நோக்கிச் சென்றன. பிரியா கூச்சத்துடன் கண்களை மூடினாள். ஹரி மிகுந்த கவனத்துடனும், மென்மையுடனும் அவளைத் தொட்டான். பிரியாவின் முனகல்கள் அதிகமாகின. அந்த மென்மையான ஸ்பரிசம் அவளுக்குள் ஒரு பெரிய ஆசையைத் தூண்டியது.
ஹரி அவளது மடியில் அமர்ந்தான். அவனது ஆண் உறுப்பு அவளுக்குள் நுழையத் தயாரானது. பிரியாவின் கண்கள் பயத்துடனும், ஆர்வத்துடனும் அவனைப் பார்த்தன. ஹரி அவளது கண்களைப் பார்த்து, மெதுவாக அவளுக்குள் நுழைந்தான். இது அவனது முதல் அனுபவம். அவனது உடல் நடுங்கியது. பிரியா மெதுவாக அவனது தலையைப் பிடித்து, அவனது முகத்தை அவளது மார்பில் சாய்த்தாள்.
மெதுவாக, அவர்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் அசைக்கத் தொடங்கினர். ஹரியின் ஒவ்வொரு அசைவும் அவளுக்குள் ஒரு புதிய பரவசத்தை ஏற்படுத்தியது. பிரியா அவனது முதுகில் கைகளைப் பதித்தாள். அவனது வேகத்திற்கேற்ப அவளும் துள்ளினாள். அந்த அறையின் மெல்லிய அமைதி, அவர்களின் வேகமான மூச்சோசையாலும், உடல்கள் மோதும் சத்தத்தாலும் நிரம்பியது. ஹரிக்கு அவளது உடலில் ஒருவிதமான மயக்கம். அவனது ஒவ்வொரு அசைவும் அவளுக்குள் ஆழமான இன்பத்தைத் தந்தது. பிரியாவின் கண்கள் மூடிக் கொண்டன, அவளது உதடுகள் முணுமுணுத்தன.
ஹரி தனது வேகத்தை அதிகப்படுத்தினான். அவனது ஒவ்வொரு உந்தலும் அவளுக்குள் ஆழமாகச் சென்றது. பிரியா அவனது கழுத்தைக் கடித்து, மெல்லிய முனகல்களுடன் "ஹரி... ஹரி..." என்று அழைத்தாள். அவர்களது உடல் வியர்வையால் நனைந்தது. அந்த தருணம், அவர்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் முழுமையாக உணர்ந்தனர். ஹரி தனது இறுதி நிலையை அடைந்தான். அவனது விந்து பிரியாவின் உடலுக்குள் பாய்ந்தது. பிரியா அவனது முதுகை இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டாள். சில நொடிகளுக்குப் பிறகு, பிரியாவும் உச்சகட்ட இன்பத்தை அடைந்தாள்.
அவர்கள் இருவரும் களைத்து, ஆனால் ஒருவரையொருவர் அணைத்தபடி படுத்திருந்தனர். ஹரியின் இதயம் இன்னும் வேகமாகத் துடித்துக் கொண்டிருந்தது. இது அவனது வாழ்க்கையில் ஒரு புதிய தொடக்கம். பிரியாவின் மென்மையான ஸ்பரிசம், அவளது புன்னகை, அவனது மனதில் ஒரு புதிய நம்பிக்கையையும், காதலையும் விதைத்தன. அவனது கூச்சம், அவனது தனிமை எல்லாம் அந்த மென்மையான இரவில் கரைந்து போனது. லட்சுமி அன்று இரவு தாமதமாக வீடு திரும்பினார். ஹரியும் பிரியாவும் அவளது வருகையை உணர்ந்து, விரைவாக ஆடைகளை அணிந்துகொண்டு, எதுவும் நடக்காதது போல அமர்ந்திருந்தனர். லட்சுமி அவர்களைப் பார்த்து புன்னகைத்துவிட்டு, தனது வேலைகளைத் தொடர்ந்தார். ஆனால், ஹரியின் மனதில், அந்த இரவின் நினைவுகள் ஒரு புதிய விதையை விதைத்திருந்தன.
இந்தக் கதையைத் தொடர கருத்துகளை இடுங்கள்..நீங்கள் விரும்பினால், நான் அதைத் தொடர்வேன்.
![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)
