[Tamilmathi]

வழக்கம் போல சிறந்த எழுத்து நடை !

அருமை நண்பா !

இந்த முறை உங்களின் படைப்பு

சற்று வித்யாசமாக இருக்கு நண்பா !

ஒண்ணு மட்டும் சொல்லணும் ,

உங்கள் எண்ணம் போல் எழுதுங்க.

இது உங்கள் படைப்பு!

யாருக்காகவும் எதுவும் மாத்ததிங்க ,

நல்ல போய்கிட்டு இருக்கு.

இந்த தளத்தில் இவ்வளவு வேகமாக

யாருமே கதை எழுதியது இல்லை...

இந்த தளத்தில் ஒரு கதை உள்ளது,

முடிக்க முடியாத கதை,

Ungalukku நேரம் இருந்தால், அந்த கதையை உங்கள்

ஸ்டைல் எழுதலாம்...

கதை பெயர்: சிலந்தி வலையில் சிக்கிய என் மனைவி சாய் பல்லவி
ஆசிரியர்: பல்லவி ஆனந்தன்.

[Little finger]

Story super. Aana konjam sentiment ta iruku.

[Vijay42]

உங்கள் விரிவான கருத்துக்கு மிக்க நன்றி நண்பா! கதாபாத்திரங்களின் கண்ணியம் சிதையாமல் கதையைக் கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்பதில் நான் உறுதியாக இருக்கிறேன். நீங்கள் சொன்னது போல, ஒரு பெண்ணுக்கு கணவனைத் தாண்டி கிடைக்கும் அந்தப் பாதுகாப்புதான் இந்தக் கதையின் உணர்ச்சிகரமான பலம். உங்கள் ஆதரவு எனக்குப் பெரிய ஊக்கம் அளிக்கிறது. தொடர்ந்து வாசித்து உங்கள் எண்ணங்களைப் பகிருங்கள்

கண்டிப்பா நண்பா ...

இன்னும் படிக்கவில்லை ....நேரம் கிடைக்கும்போது படிப்பேன் ....அந்த பதிவு ஒரு வாசகரின் பதிவை பார்த்து கதையை கொஞ்சமா புரிந்துகொண்டு போட்ட பதிவு....ஒரு கதையின்  ஆழத்தை ஒருசில வாசகர்களின் பதிவுகளில் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது.

காதலும், காமமும் ஒருவர் மற்றோருவருக்கு கடத்துவது அதை சரியாக கடத்துபவர் இங்கு வெற்றியாளன்.

கொஞ்சம் கூட அவசரம் இல்லாமல் கதைக்கு தேவையை அறிந்து தேவையானதை கொடுங்கள்.

ஒவ்வொரு எழுத்தாளரும் என் பார்வையில் சிற்பியே அது எந்தவிதமான காமக்கதைகள் மட்டுமல்ல வேறு வேறு நாவல்கள்,நகைச்சுவை கதைகள், க்ரைம் கதைகள் இன்னும் பல பல.

புத்தகத்தை பார்த்து ஒப்பிக்கும் படைப்பாளிகளை விட கற்பனையில் நான்கு வரி கவிதைகள் படைப்பவனே சிறந்த கவிதைகள் சிற்பி.....

கற்பனையில் படைத்த உருவத்தை கை வழியாக கதை எழுதும் எழுத்தாளர்கள் கொச்சை,வக்கிரம் இல்லாமல் காமகதையில் நிறைய தகவல்களையும் கடத்தலாம்.

தொடர்ந்து எழுதுங்கள் வருகிறோம் தொடர்ந்து.

[தனுஷ்]

கண்டிப்பா நண்பா ...

இன்னும் படிக்கவில்லை ....நேரம் கிடைக்கும்போது படிப்பேன் ....அந்த பதிவு ஒரு வாசகரின் பதிவை பார்த்து கதையை கொஞ்சமா புரிந்துகொண்டு போட்ட பதிவு....ஒரு கதையின்  ஆழத்தை ஒருசில வாசகர்களின் பதிவுகளில் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது.

காதலும், காமமும் ஒருவர் மற்றோருவருக்கு கடத்துவது அதை சரியாக கடத்துபவர் இங்கு வெற்றியாளன்.

கொஞ்சம் கூட அவசரம் இல்லாமல் கதைக்கு தேவையை அறிந்து தேவையானதை கொடுங்கள்.

ஒவ்வொரு எழுத்தாளரும் என் பார்வையில் சிற்பியே அது எந்தவிதமான காமக்கதைகள் மட்டுமல்ல வேறு வேறு நாவல்கள்,நகைச்சுவை கதைகள், க்ரைம் கதைகள் இன்னும் பல பல.

புத்தகத்தை பார்த்து ஒப்பிக்கும் படைப்பாளிகளை விட கற்பனையில் நான்கு வரி கவிதைகள் படைப்பவனே சிறந்த கவிதைகள் சிற்பி.....

கற்பனையில் படைத்த உருவத்தை கை வழியாக கதை எழுதும் எழுத்தாளர்கள் கொச்சை,வக்கிரம் இல்லாமல் காமகதையில் நிறைய தகவல்களையும் கடத்தலாம்.

தொடர்ந்து எழுதுங்கள் வருகிறோம் தொடர்ந்து.

நீங்கள் சொன்னது போல, வெறும் புத்தகத்தைப் பார்த்து எழுதுவதை விட, நம் கற்பனையில் உதிக்கும் உருவங்களுக்கு உயிர் கொடுப்பதுதான் உண்மையான எழுத்து. காதலும் காமமும் வாசகர்களுக்குச் சரியான முறையில் கடத்தப்பட வேண்டும் என்பதில் நான் உறுதியாக இருக்கிறேன். அவசரப்படாமல், கதையின் ஆழம் குறையாமல் செதுக்குகிறேன். நேரம் கிடைக்கும்போது முழுமையாக வாசித்து உங்கள் மேலான கருத்துக்களைப் பகிருங்கள்

[தனுஷ்]

வழக்கம் போல சிறந்த எழுத்து நடை !

அருமை நண்பா !

இந்த முறை உங்களின் படைப்பு

சற்று வித்யாசமாக இருக்கு நண்பா !

ஒண்ணு மட்டும் சொல்லணும் ,

உங்கள் எண்ணம் போல் எழுதுங்க.

இது உங்கள் படைப்பு!

யாருக்காகவும் எதுவும் மாத்ததிங்க ,

நல்ல போய்கிட்டு இருக்கு.

 இந்த தளத்தில் இவ்வளவு வேகமாக

யாருமே கதை எழுதியது இல்லை...

இந்த தளத்தில் ஒரு கதை உள்ளது,

முடிக்க முடியாத கதை,

Ungalukku நேரம் இருந்தால், அந்த கதையை உங்கள்

ஸ்டைல் எழுதலாம்...

கதை பெயர்: சிலந்தி வலையில் சிக்கிய என் மனைவி சாய் பல்லவி
ஆசிரியர்: பல்லவி ஆனந்தன்.

'யாருக்காகவும் எதையும் மாற்றாதே' என்று நீங்கள் சொன்னது என் படைப்பின் மீதான நம்பிக்கையை அதிகப்படுத்துகிறது. 'சிலந்தி வலையில் சிக்கிய என் மனைவி சாய் பல்லவி' கதையைப் பரிந்துரைத்தமைக்கு நன்றி. அந்தப் பெயரே சுவாரஸ்யமாக இருக்கிறது! இப்போதைக்கு என் ரங்கா கதையை முதலில் சிறப்பாக முடித்துவிடலாம் என்று நினைக்கிறேன். அதன் பிறகு, நீங்கள் சொன்ன அந்தக் கதையை என் ஸ்டைலில் கொண்டு செல்வது பற்றி நிச்சயம் யோசிக்கிறேன். உங்கள் அன்பிற்கு மீண்டும் நன்றி

[தனுஷ்]

Story super. Aana konjam sentiment ta iruku.

ஆமாம், கதையில் உணர்ச்சிகளுக்கும் சென்டிமென்ட்டுக்கும் கொஞ்சம் முக்கியத்துவம் கொடுத்திருக்கிறேன். அப்போதுதான் கதாபாத்திரங்கள் வாசகர்களின் மனதிற்கு நெருக்கமாக மாறும் என்று நினைக்கிறேன். போகப் போக கதையில் இன்னும் விறுவிறுப்பும் மாற்றங்களும் இருக்கும். தொடர்ந்து வாசித்து உங்கள் கருத்துக்களைப் பகிருங்கள்

[தனுஷ்]

சீக்கிரமா அப்டேட் கொடுத்ததுக்குநன்றி நண்பா கதை அருமையா போகுது...வீணாவே கழுத்தை நீட்டி கல்யாணம் பண்ணி  சின்ன ரங்காவ பரிசா ரங்காக்கு கொடுக்கனும்...

மிக்க நன்றி நண்பா! உங்கள் கமெண்ட் பார்த்ததும் சிரிப்பு வந்துடுச்சு. ஹாஹா... நீங்க சொன்னது போலவே அதையும் செஞ்சிடலாம்! வீணா அவளாவே வந்து கழுத்தை நீட்டுற அந்தத் தருணத்திற்காகத்தான் நானும் காத்துக்கிட்டு இருக்கேன். அந்த 'சின்ன ரங்கா' பரிசு வரப்போற பாகங்கள்ல இன்னும் சுவாரஸ்யமா அமையும். தொடர்ந்து வாசிங்க

[தனுஷ்]

வினா கொஞ்சம் கொஞ்சமா ரங்காகிட்ட மயங்குறா.. டா போட்டு பேசுற.. இன்னும் என்னென்ன நடக்க போகுதோ.. கதை எதார்த்தமாவும், காமம், காதல் எல்லாம் கலந்து போகுது நண்பா.. கதை சூப்பரோ சூப்பர்..

வீணா கொஞ்சம் கொஞ்சமா ரங்காகிட்ட தன்னை இழக்குற அந்த மாற்றங்களை நீங்க சரியா பிடிச்சுட்டீங்க. அந்த 'டா' போட்டுப் பேசுற நெருக்கம் தான் இந்தக் கதையோட அடுத்த கட்டமே! ஹாஹா... இன்னும் என்னென்ன நடக்கப் போகுதுன்னு நீங்களே பாருங்க. காதலும் காமமும் கலந்த அந்த உணர்ச்சிகரமான பயணத்தை சிறப்பா விவரிச்சிருக்கீங்க என்று நீங்களே சொல்லும் அளவுக்கு இன்னும் சுவாரஸ்யமா கொண்டு போறேன்

[தனுஷ்]

வணக்கம் நண்பா என்னோட கருத்துக்கள் சில சொல்லலாம் என்று நினைக்கிறேன்.
1 - வீணாவை ரங்கனை மட்டுமே ஓக்க வையுங்கள் வேறு யாரும் ஓக்க வேண்டாம்.
2 - குழந்தை மாதிரி மடியில் படுத்து ரங்காவை பால் குடிக்க வையுங்கள்.
3 - டீ குடிப்பதற்கு வீணாவை மாடு மாதிரி குனிய வைத்து ரங்கனை பால் கறக்க வையுங்கள்.  
4 - ரங்கன் குடிக்கிறதுக்கு பால் பத்தவில்லை என்பதற்காக மருந்து மாத்திரைகள் ரங்கன் வாங்கி கொடுத்து பால் அதிக சுரக்க வைச்சி அத ரங்கன் பசி தீரும் அளவுக்கு மூச்சு முட்ட குடிக்கிற மாதிரி கொண்டு போங்க.
5 - ஏற்கனவே குழந்தைக்கு பால் கொடுப்பதால் வீணா பிரா போடுவது இல்லை, இப்போ ரங்கன் பால் குடிக்க ஆரம்பித்து விட்டதால் ரங்கன் இருக்கும்போது மட்டும் வீணா ஜாக்கெட் போடாமல் வெறும் சேலை முந்தானையால் மூடி இருப்பது போல் கொண்டு போங்கள்.
6 - வீணா தன்னுடைய கணவனுக்கு கூட இதுவரை செய்யாத விஷயங்களை செக்ஸில் ரங்கனுக்கு செய்ய வையுங்கள்.
7 - ரங்கன் வீணாவை ஓக்க ஆரம்பித்த பிறகு வேற எந்த பெண்ணையும் ஓக்காமல் வீணாவை மட்டுமே ஓக்கணும் அதே சமயத்தில் வீணா அவனை நல்லவனாக திருத்த வேண்டும்.
இது என்னோட கருத்துக்கள் மட்டுமே இதை ஏற்றுக் கொள்வதும் ஏற்றுக் கொள்ளாமல் போவதும் உங்களுடைய விருப்பம்.

ஹாஹா... உங்க ஐடியாக்களைப் பார்த்தா இன்னும் கொஞ்சம் விட்டிருந்தா அங்கேயே ஒரு பெரிய 'பால் பண்ணையே' ஆரம்பிச்சுடுவீங்க போலிருக்கே! ரொம்பத் தீவிரமா யோசிச்சிருக்கீங்க. நீங்க சொன்ன அந்தப் பால் கறக்கும் காட்சி, ஜாக்கெட் போடாமல் முந்தானையால் மூடியிருக்கும் வர்ணனை இதெல்லாம் உண்மையிலேயே கதையை வேற ஒரு தளத்துக்குக் கொண்டு போகும். ரங்கா - வீணா இடையிலான அந்தப் பிரத்யேகமான உறவை உங்கள் எதிர்பார்ப்புக்கு ஏத்த மாதிரி எப்படிச் செதுக்கலாம்னு நிச்சயம் பார்க்கிறேன். உங்கள் விருப்பங்களைச் சொன்னதுக்கு ரொம்ப நன்றி

Story payankarama irukku nanba...

Sema tempting

மிக்க நன்றி நண்பா! கதை உங்களை அந்த அளவுக்கு 'டெம்ப்ட்' பண்ணியிருக்குன்னு கேட்கும்போது ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கு. ரங்கா மற்றும் வீணாவின் அந்த உணர்ச்சிகரமான மோதல்களை இன்னும் பயங்கரமா கொண்டு போகப் போறேன். அடுத்தடுத்த பாகங்கள்ல இன்னும் நிறைய சர்ப்ரைஸ் இருக்கு. தொடர்ந்து வாசிச்சு உங்க கமெண்ட்ஸ சொல்லுங்க

[தனுஷ்]

நண்பா ரங்கா சீக்கிரம் வீணாவைப் போட வேண்டாம்
இன்னும் நிறைய பால் குடிக்கட்டும்...
இனிமேல் வீணா பிரா போட வேண்டும் நண்பா
ஏனென்றால் ரங்கா பால் குடிக்க ஆரம்பித்த பிறகு பால் அதிகம் ஊற ஆரம்பித்து விடும் அல்லவா
அதனால் சொல்கிறேன்

நல்ல கற்பனை! நீங்க சொன்ன அந்த லாஜிக் ரொம்பவே சரியா இருக்கு.

[தனுஷ்]

Part -- 11

வீட்டுக்கு வந்த வீணாவுக்குத் தலை சுற்றியது. ஆட்டோவில் இருந்து இறங்கியது முதல் இப்போது வரை அவளது உடல் அந்தத் தூணின் அதிர்விலேயே இருந்தது. அவள் செஞ்ச காரியத்தை அவளால் நம்பவே முடியவில்லை.

இத்தனை நாளா ஒரு வகையில் ரங்கா அவளிடம் அவளுக்கு விருப்பம் இல்லாமல், வலுக்கட்டாயமாக நடந்துகொண்ட ஒரு மிருகமாகத்தான் தெரிந்தான். ஆனால் இன்று கோவிலில்? அவன் முத்தத்தை வலுக்கட்டாயமாக ஆரம்பித்திருந்தாலும், ஒரு கட்டத்தில் தானே அவனின் சட்டையை இறுக்கிப் பிடித்து, அந்த முத்தத்திற்கு முழுமையாகத் தன்னைக் கொடுத்தது ஏன்? அவன் நாக்கை தானும் சப்பி எடுத்தது அவளுக்குப் பெரும் அதிர்ச்சியாக இருந்தது.

"நான் ஏன் இப்படி மாறினேன்?"

முகம் கழுவுவதற்காகக் கண்ணாடி முன் நின்றவள், 




தண்ணீரை அள்ளி முகத்தில் அடித்தாள். கண்ணாடியில் தெரிந்த அவளது சிவந்த உதடுகளும், கழுத்தில் ரங்கா ஏற்படுத்திய அந்தச் சிறு தழும்பும் அவளைப் பார்த்து எள்ளி நகையாடுவது போல இருந்தது. இதுவரை அவன் தன்னைத் தொடும்போதெல்லாம் அருவருப்பாகப் பார்த்தவள், இன்று கோவிலில் அந்தப் பெரிய தூணின் மறைவில் அவளே அவன் முதுகுக்குப் பின்னால் கைகளைப் போட்டு ஏன் அவனை இறுக்கிக் கொண்டாள்?

அவளது ஆழ்மனது மெல்லத் திறக்கத் தொடங்கியது. "ஐயோ... சுந்தர் இருக்காரு, பிள்ளைங்க இருக்காங்க... நான் என்ன காரியம் பண்றேன்?" என்று தன்னைத்தானே எச்சரித்துக்கொண்டாள். கண்ணாடி முன் நின்று தன் பிம்பத்தைப் பார்க்கவே அவமானமா  இருந்தது.


மறுநாள் காலை. பொதுவாக 9:30 மணிக்கெல்லாம் குடோனுக்கு வேலைக்குச் செல்ல வேண்டிய வீணா, 10 மணி ஆகியும் இன்னும் கிளம்பாமல் வீட்டிலேயே முடங்கிக் கிடந்தாள். அவளுக்குள் ஒரு இனம் புரியாத பயம் குடிகொண்டிருந்தது.

நேற்று கோவிலில், அந்தத் தூணின் மறைவில் ரங்காவுக்குத் தெரியாமல் அவளும் அவனது முத்தத்திற்கு ஒத்துழைத்ததை நினைத்தால் அவளுக்கே அவமானமாக இருந்தது. 'வேண்டாம் வேண்டாம்' என்று அவள் கெஞ்சியபோதே, அவன் அவளது இரண்டு முலைகளையும் அந்த அசுர வேகத்தில் கசக்கிப் பிழிந்துவிட்டான். இப்போது தானும் ஆசைப்பட்டு அவனது சட்டையைப் பிடித்ததை அவன் கண்டுபிடித்திருப்பானே... அதை வைத்து இன்று தன்னை இன்னும் எந்த அளவுக்கு மிரட்டுவானோ என்று அவளது கைகள் நடுங்கின.

"இன்னைக்கு வேலைக்குப் போகணுமா? வேண்டாமா?" என்று கைகளைப் பிசைந்தபடி வாசலையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.



ரங்காவின் அந்த முரட்டுத் தீண்டல்கள் ஒரு பக்கம் சுகமாக இருந்தாலும், அவன் முன் மண்டியிடுவது அவளது தன்மானத்திற்கு இழுக்காகத் தெரிந்தது. 'சரி, இன்னைக்குப் போகவே வேண்டாம்' என்று அவள் முடிவு எடுக்க முயன்றபோது, திடீரென அவளுக்கு ஒரு புதிய யோசனை வந்தது.

ரங்கா தன் விலை உயர்ந்த போனை அடிக்கடி பார்த்தபடி குடோன் வாசலையே வெறித்துக் கொண்டிருந்தான். "மணி 11-ஐ நெருங்கிட்டு இருக்கு... இன்னும் நம்ம ஆளைக் காணோமே? ஒருவேளை நேத்து கோவில்ல கொஞ்சம் ஓவரா போயிட்டோமோ?" என்று தனக்குள்ளேயே கேட்டுக்கொண்டான். ஆனால், நேற்றைய அந்தத் தூணோர முத்தத்தில் வீணாவும் அவனது சட்டையைப் பிடித்து ஒத்துழைத்தது அவன் நினைவுக்கு வர, அவன் உதடுகளில் ஒரு வஞ்சகச் சிரிப்பு மின்னியது.

"உடம்பு கிடும்பும் சரி இல்லாம போயிருக்குமோ?" என்ற கவலையில், அவளது நம்பரைத் தேடி டயல் செய்யத் தொடங்கினான்.

சரியாக அந்தத் தருணத்தில்... 'கிர்ர்ர்...' என்ற சத்தத்துடன் குடோனின் அந்த இரும்புக்கதவு திறக்கப்பட்டது.

ரங்காவின் முகம் அப்படியே சந்தோஷத்தில் ஜொலித்தது. அங்கே வீணா, நேர்த்தியான புடவை கட்டி, தலையில் பூச்சூடி, மாராப்பை இழுத்து மூடியபடி பேரழகாக வந்து கொண்டிருந்தாள். அவளைப் பார்த்ததும் ரங்காவுக்கு நேற்றைய அந்த 'பால் தீர்த்தத்தின்' ருசி மீண்டும் நாவில் ஊறியது.

ஆனால், அந்தச் சந்தோஷம் அடுத்த ஒரு நொடி கூட நீடிக்கவில்லை. அவனது முகம் அப்படியே சுருங்கிப் போனது. காரணம்... வீணாவுக்குப் பின்னாடி அவளது தோளை ஒரு கை பலமாகப் பற்றியிருந்தது.

பார்வையற்ற சுந்தர், வீணாவின் தோளைத் துணையாகக் கொண்டு மெல்லத் தடவித் தடவி நடந்து வந்து கொண்டிருந்தான் .



"இவன் எதுக்கு இங்க வர்றான்?" என்று ரங்கா பல்லைக் கடித்தான். தன் தனிப்பட்ட அந்தரங்க உலகிற்குள் ஒரு அந்நியன் நுழைந்தது போன்ற ஆத்திரம் அவனுக்குள் பொங்கியது.

சுந்தர் சிரித்துக் கொண்டே ரங்காவை நெருங்கினான். "என்ன ரங்கா... அண்ணாச்சி , வீட்ல தனியா எனக்கு போர் அடிக்குதுன்னு , கூட கிளம்பி   வந்தேன்," என்றான் சுந்தர்.

வீணா ரங்காவை ஏறிட்டுப் பார்க்கவே இல்லை. ஆனால், அவளது இதழ்களின் ஓரத்தில் ஒரு மெல்லிய கள்ளச் சிரிப்பு மின்னியதை ரங்கா கவனித்தான்

உண்மையில் இது எல்லாம் வீணாவின் பக்காவான பிளான் தான்! தனியாக இருந்தால் தானே இவன் நம்மிடம் அத்துமீறுகிறான்? கூடவே கணவனும் இருந்தால், இவனால் எதுவும் செய்ய முடியாது என்று அவளுக்கு நன்றாகத் தெரியும். சுந்தர் முதலில் "நான் எதுக்கு அங்க?" என்று வர மறுத்தபோது, "அதெல்லாம் ரங்கா அண்ணே ஒன்னும் சொல்ல மாட்டாரு, நீங்க வாங்க" என்று வலுக்கட்டாயமாக அழைத்து வந்திருக்கிறாள்.

வீணா, சுந்தரை அங்கே இருந்த ஒரு சோபாவில் வசதியாக உட்கார வைத்து , குழந்தையை மெல்லப் படுக்க வைத்தாள்.. "சுந்தர், பாப்பா இங்கயே தூங்கட்டும்.. நீங்க அப்படியே கையை வச்சுக்கோங்க, உருண்டுறப் போகுது," என்று சொல்லியபடி கணவனின் கையை எடுத்துப் பாப்பாவின் மேல் வைத்தாள்... நான் வேலையை முடிச்சிட்டு அப்படியே உங்க கூடவே கிளம்பிடுறேன்," என்று அன்பாகச் சொன்னவள், ரங்காவை ஒரு சவாலான பார்வையோடு கடந்து சென்று தன் சீட்டில் அமர்ந்தாள்.

ரங்காவுக்கு இப்போது எரியும் நெருப்பில் எண்ணெய் ஊற்றியது போல இருந்தது. அவனது கண்கள் வீணாவின் அந்த எடுப்பான தோற்றத்தையும், அவளது புடவைக்குள் பொதிந்து கிடக்கும் அந்த அழகையும் வெறியோடு பார்த்தன , அவனோ தன் கணவனைப் பக்கத்திலேயே வைத்துக்கொண்டு அவனுக்குப் பெரிய 'செக்' வைத்துவிட்டாள்.

ரங்கா தன் நாற்காலியில் அமர்ந்து, தன் மீசையை முறுக்கிக்கொண்டே அவளை வெறித்துப் பார்த்தான். சுந்தர் பார்வையற்றவர் என்பதால், அங்கே நடக்கும் அந்த மௌனமான காமப் போரை அவரால் உணர முடியவில்லை.



சுந்தரையும் குழந்தையையும் பக்கத்தில் வைத்துக் கொண்டால் ரங்கா அடங்கிப் போவான் என்று அவள் போட்ட கணக்கு, உண்மையில் அவள் செய்த மிகப்பெரிய தவறு

ரங்கா யார்? மல்லிகைக் கடையில் காமினியை அவள் கணவன் கண் முன்னே அரிசி முட்டையில் தூக்கி வைத்துத் துவம்சம் செய்தவன். அன்று ஆத்தங்கரையில் ஜானகியை அவள் கணவன் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே வெறித்தனமாக வேட்டையாடியவன். பார்வை இருந்த கணவர்களாலேயே அவனை எதிர்க்க முடியாதபோது, பாவம் இந்தப் பார்வையற்ற சுந்தரால் என்ன பண்ண முடியும்?

இது தெரியாமல் வீணா ஆட்டத்தை ஆரம்பித்தாள். ஆனால் ரங்காவோ அந்த ஆட்டத்தில் புகுந்து விளையாடத் தயாரானான்.


ங்கா தன் இருக்கையை விட்டு எழுந்தபோது, வீணாவிற்கு எந்தப் பதற்றமும் இல்லை. தன் கணவர் அருகிலிருக்கும்போது எவனும் தன்னைத் தொட முடியாது என்ற அவளது அந்த அதீத நம்பிக்கை, அடுத்த சில நிமிடங்களில் சுக்குநூறாகப் போகிறது என்பது அவளுக்குத் தெரியாது. அவள் மும்முரமாகக் கணக்குப் பார்த்துக் கொண்டிருக்க, ரங்கா சுந்தரை நெருங்கினான்.

"சுந்தர் எனக்கு ஒரு சின்ன ஹெல்ப் பண்ண முடியுமா?" - ரங்காவின் குரலில் ஒரு நயவஞ்சகமான கனிவு இருந்தது.

"என்ன அண்ணாச்சி அப்படி கேட்டுட்டீங்க? சொல்லுங்க என்ன பண்ணனும்?" என்று சுந்தர் ஆர்வமாக எழுந்திருக்க, வீணாவின் பேனா அப்படியே நின்றது. ஏதோ விபரீதம் நடக்கப் போகிறது என்ற உள்ளுணர்வு அவளை எச்சரித்தது

ரங்கா தன் குரூரப் பார்வையை வீணாவின் மார்பில் பதித்தபடி, "ஒன்னும் இல்ல சுந்தர்... ஒரு பழைய போர்வை இருக்கு. அது அடியில இருக்கிற சாக்கு மூட்டைக்குள்ள சிக்கிக்கிச்சு. அதை அப்படியே இழுத்தா மூட்டைங்க சரிஞ்சிடும். அதான் நான் அந்தப் பக்கம் நின்னு மூட்டையைத் தாங்கிப் பிடிக்கிறேன், நீங்க இந்தப் பக்கம் இருந்து அந்தப் போர்வையை மட்டும் வேகமா இழுக்கணும்," என்று ஒரு தந்திரமான பொய்யைச் சொன்னான்.

சுந்தர் பட்டென எழுந்தார். "என்ன அண்ணாச்சி இப்படி கேட்டுட்டீங்க? நான் எல்லாம் மூட்டையை இழுத்துப் போடுற ஆளு, சாதாரணப் போர்வையை இழுக்க மாட்டேனா? நீங்க கையில எடுத்துத் தாங்க, எப்படி இழுக்கிறேன்னு என் பலத்தைக் காண்பிக்கிறேன்!" என்று தன் புஜங்களைத் தட்டி வீரத்தைக் காண்பித்தார் அந்தப் பார்வையற்ற மனிதர்.

வீணாவுக்கு நடப்பது ஒன்றுமே புரியவில்லை. தன் கணவனிடம் ரங்கா எதையோ இழுக்கச் சொல்வதும், சுந்தர் அதற்கு ஆர்வமாகத் தயாராவதும் அவளுக்குப் பெரிய குழப்பத்தைத் தந்தது. "இவன் என்ன பிளான் பண்றான்? போர்வையை இழுக்கணும்னு சொல்றான்... அப்படி இங்கே சிக்கிக்கிற மாதிரி எதுவுமே இல்லையே?" என்று அவள் தன் இருக்கையில் அமர்ந்தபடியே சுற்றிலும் பார்த்தாள்

அவளது குழப்பத்தைத் தீர்ப்பது போல ரங்கா அவளை நெருங்கி வந்தான். அவனது கண்கள் பசியோடு அவளது மேனியை அளவெடுத்தன.

"ம்ம்... வீணா, கொஞ்சம் எழுந்திரு... அதோ அந்த மேஜைக்கு அடியில அந்த மூலையில தான் போர்வை சிக்கியிருக்கு. நீ உட்கார்ந்திருந்தா சுந்தரால இழுக்க முடியாது," என்று அதிகாரமும் கொஞ்சலும் கலந்த குரலில் சொன்னான் ரங்கா.

வீணா வேற வழியில்லாமல், தன் இருக்கையை விட்டு மெல்ல எழுந்தாள். "இங்கே போர்வை இல்லையே" என்று பேந்த பேந்த முழித்துக் கொண்டிருந்தாள்

அவள் எழுந்த அந்த நொடி,மின்னல் வேகத்தில் குனிந்தவன், அவள் உடுத்திருந்த அந்த மெல்லிய   சேலையின் முந்தானை நுனியைப் பற்றினான். அதை அப்படியே சுந்தரின் கையில் திணித்து, "இப்போ இழுங்க சுந்தர்!" என்று ஆக்ரோஷமாகக் கத்தினான்.

எதுவுமே தெரியாத சுந்தர், தன் கையில் இருப்பது ஏதோ ஒரு பழைய போர்வை என்று நினைத்து, தன் முழுப் பலத்தையும் திரட்டி ஒரே இழுப்பாக இழுத்தார்.



அந்த வேகத்தில் வீணா நிலைதடுமாறினாள். முந்தானை அவள் மார்பை விட்டு விலகி சுந்தரின் கைகளுக்குப் போக, வீணா ஒரு பம்பரம் போல் சுழன்று நேராக ரங்காவின் இரும்புப் பிடியில் வந்து விழுந்தாள். ரங்கா அவளது இடையை வளைத்துப் பிடித்து, தன்னோடு இறுக்கி அணைத்துக் கொண்டான்.

வீணாவுக்கு என்ன நடந்தது என்று புரியவே இரண்டு வினாடிகள் ஆனது. அவள் சுதாரிப்பதற்குள், அவளது முகம் ரங்காவின் முகத்தோடு மிக நெருக்கமாக உரசிக்கொண்டிருந்தது. ரங்கா ஒரு கையால் அவளது இடுப்பைத் தாங்கிப் பிடித்துக் கொண்டு, இன்னொரு கையால் தன் மீசையை முறுக்கி  அவளது காதோரம் குனிந்து, சுந்தருக்குக் கேட்காத ரகசியக் குரலில், "எந்தப் புருஷன் உன் மானத்தைக் காப்பாத்துவான்னு கூட்டிட்டு வந்தியோ... அவன் கையாலேயே உன் மானத்தை எடுத்துட்டேன் பார்த்தியா?" என்று விஷமமாகச் சிரித்தான்.

வீணா அப்படியே பிரமித்துப் போய் நின்றிருந்தாள். அவளது மூளை வேலை செய்ய மறுத்தது. சட்டெனச் சத்தம் போடலாம் என்றால், அருகே தன் கணவன் சுந்தர் நிற்கிறான் திமிரலாம் என்று முயற்சி செய்தபோது, ரங்காவின் இரும்புப் பிடி அவளது இடையை இன்னும் பலமாக இறுக்கியது.

ரங்கா அவளைத் தன் இரும்பு உடலோடு இன்னும் நெருக்கமாக அணைத்துக் கொண்டான். அவனது முரட்டுத் தாடியின் உராய்வு வீணாவின் மென்மையான வெற்றுத் தோளில் ஒரு மின்னலை ஏற்படுத்தியது. அவனது மூச்சுக்காற்று அவளது காது மடல்களைச் சுட, ரங்கா அந்த நச்சு வார்த்தையை உதிர்த்தான்... "இனி உன் புருஷனையே உன் பிளவுஸைக் கழற்றச் சொல்லலாமா??"



வீணாவுக்கு உலகமே இருண்டது போல இருந்தது. அவளது இதயம் சுத்தியலால் அடிப்பது போலப் படபடத்தது. ஒரு பக்கம் தன் உயிரான கணவன், இன்னொரு பக்கம் தன் மானத்தைச் சிதைக்கத் துடிக்கும் இந்த அசுரன்! ரங்காவின் பிடியில் அவளது உடல் ஒரு மெழுகுவர்த்தியாக உருகிக் கொண்டிருந்தது.

அங்கே சுந்தர் எதையும் அறியாமல், "அண்ணாச்சி... இந்தத் துணி ரொம்ப மென்மையா இருக்கு. இது போர்வை மாதிரியே தெரியலையே?" என்று தன் கையில் இருந்த அந்தச் சேலை முந்தானையை வியப்போடு தடவிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.

"இல்ல சுந்தர்... அது சில்க் போர்வை! அதான் அப்படி இருக்கு," என்று ரங்கா நக்கலாகச் சொல்லிக்கொண்டே, வீணாவின் இடுப்பைத் தன் நகங்களால் ஒரு அழுத்து அழுத்தினான். வீணா வலி பொறுக்க முடியாமல் தன் இதழ்களைக் கடித்துக்கொண்டாள்.

அடுத்ததாக ரங்கா தன் அடுத்த காயை நகர்த்தினான். "சுந்தர்... அப்படியே இந்தப் பக்கம் வாங்க. இங்க ஒரு பெரிய பொட்டலத்தை பிரிக்கணும். அந்தப் போர்வையை விடாம அப்படியே பிடிச்சுக்கிட்டே இங்க வாங்க," என்று அதிகாரமாகச் சொன்னான்.

வீணாவுக்கு இப்போது உயிர் போகும் பயம் வந்தது. ரங்கா சொன்ன அந்த 'பொட்டலம்' அவள்தான் என்று அவளுக்கு நன்றாகத் தெரிந்தது


ரங்கா ஒரு கையால் வீணாவின் வளைந்த இடுப்பை இரும்புப் பிடியாகப் பிடித்துக்கொண்டான். அவளது உடல் பயத்தில் நடுங்குவதை அவன் ரசித்தான். மற்றொரு கையால், எதையும் அறியாத சுந்தரின் கையைப் பற்றி, நேராக வீணாவின் பிளவுஸின் முதல் கொக்கி மேல் வைத்தான்.

வீணா பயத்தில் மூச்சை அப்படியே இழுத்துப் பிடித்துக்கொண்டாள். அவளது இதயம் பலமாகத் துடித்தது. தன் சுவாசக் காற்றுப் பட்டுக்கூட, தன் கணவனுக்கு உண்மை தெரிந்துவிடுமோ என்று அவள் அஞ்சிச் சிலையாக நின்றாள்.  .

சுந்தரும் ஏதோ பெரிய பொக்கிஷத்தை அவிழ்ப்பது போல், ரங்கா சொன்ன அந்தப் 'பொட்டலத்தை' நிதானமாகப் பிரித்தார். அவரது விரல்கள் அந்த ஜாக்கெட்டின் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாகத் தேடிப் பிடித்து... பட்... பட்... என அவிழ்த்தன.



கடைசிக் கொக்கியும் விடுபட்ட அந்த நொடி, ஜாக்கெட் அப்படியே இரு பக்கமும் திறந்து கொண்டு விரிந்தது. வீணாவின் செழிப்பான முலைகள் அந்தச் சிறையிலிருந்து தப்பித்து, ரங்காவின் கண்களுக்கு விருந்தாகத் துள்ளிக்கொண்டு வெளியே வந்தன.

சுந்தரின் கை இன்னும் ஒரு அங்குலம் நகர்ந்திருந்தால், அது நேராகத் தன் மனைவியின் மென்மையான முலைகளைத் தொட்டிருக்கும். ஆனால், சரியான சமயம் பார்த்து ரங்கா சுந்தரின் கையைத் தடுத்து நிறுத்தினான்.

"ரொம்ப தேங்க்ஸ் சுந்தர்... அப்படியே போய்த் தாராளமா உட்கார்ந்துக்கோங்க. மிச்சத்தை நான் பார்த்துக்குறேன்," என்றான் ரங்கா,  

சுந்தர், "சரிங்க அண்ணாச்சி..." என்று சொல்லிவிட்டு, தான் ஏதோ பெரிய உதவி செய்துவிட்ட திருப்தியில் மீண்டும் சோபாவுக்குச் சென்று அமர்ந்தார்.

இங்கே வீணா... தன் கணவன் முன்னாலேயே, அவனது கைகளாலேயே தன் மேலாடை கலைக்கப்பட்டு, ரங்காவின் பசியுள்ள கண்களுக்கு முன்னால் நிலைகுலைந்து நின்றாள். ரங்கா மெல்ல அவளை நெருங்கி, அவளது திறந்திருக்கும் அந்த அழகை அணு அணுவாக ரசிக்கத் தொடங்கினான்.  

ரங்கா அவளைப் பார்த்தான். அவள் மேல் உடனே பாயாமல், அவளை அணு அணுவாக ரசிக்க முடிவு எடுத்தான். சுந்தர் கழற்றிவிட்ட அந்த ஜாக்கெட் இருபுறமும் விலகி நிற்க, அவளது வெண்ணிற முலைகள் இரண்டு ரங்காவின் கண் முன்னாடி ஒரு தாளத்திற்கு ஏற்ப ஊசலாடிக்கொண்டிருந்தன. ஆனால், ரங்கா அவற்றைக்கூடக் கவனிக்காதது போல, நேராக அவளது கண்களை ஊடுருவிப் பார்த்தான்.



ஏனெனில், நேற்று அந்தத் தூணோரம் முத்தம் கொடுத்தபோது, வீணா தன்னிடம் இஷ்டத்தோடு ஈடுபடுவதை அவன் உணர்ந்தான். அந்தப் பழைய வீணாவாக இருந்தால் இந்நேரம் அருவருப்பில் முகம் சுளித்திருப்பாள். ஆனால் நேற்று அவனது நாக்கை அவளே சப்பியது அவன் நினைவில் அணையாமல் எரிந்துகொண்டிருந்தது. அப்படி ஏதாவது ஒரு சிறு நெருப்பு அவளது கண்ணில் மீண்டும் தென்படுகிறதா என்று அவன் வேட்டையனின் கூர்மையோடு தேடினான்.

ஆனால் வீணாவோ, தன் முலைகள் கணவன் முன்னாடியே திறந்து காற்றில் ஆடிக்கொண்டிருப்பதைக்கூடப் பொருட்படுத்தவில்லை. அதைத் தன் கைகளால் மறைக்க எந்த முயற்சியும் எடுக்காமல், ஒரு சிலையைப் போல நின்றிருந்தாள். ஆனால் அவள் ரங்காவின் கண்ணைப் பார்க்கத் துணியவில்லை; தரையையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

ரங்கா தன் கரடுமுரடான தாடியும் மீசையும் நிறைந்த முகத்தால், வீணாவின் பட்டுப் போன்ற கன்னத்தை மெல்ல உரசினான். அவனது அனல் காற்று போன்ற மூச்சு அவளது கழுத்தில் பட்டபோது, வீணா அப்படியே சொக்கிப்போனாள். அவளது உடலின் ஒவ்வொரு நரம்பும் ரங்காவின் அந்த முரட்டுத் தீண்டலுக்குத் துடிக்கத் தொடங்கியது.

ரங்கா தன் கன்னத்தை அவள் கன்னத்தோடு உரசியபடியே, மெல்ல நகர்ந்து அவளது இதழ்களுக்கு அருகிலேயே வந்தான். அவனது இதழ்கள் அவள் இதழைத் தொடவில்லை, ஆனால் அந்த இடைவெளியில் பரவிய வெப்பம் வீணாவை நிலைகுலைத்தது. அவனது அந்த முரட்டு வாசனையும், அனல் மூச்சும் அவளுக்கு ஒரு போதையைத் தந்தது. சுகம் தாங்க முடியாமல், அவளையறியாமல் தன் இதழ்களைத் திறந்து அவனை வரவேற்கப் போனவள்... சட்டெனச் சுதாரித்தாள்.

தன்னைச் சுற்றி என்ன நடக்கிறது என்று தெரியாமல் சோபாவில் அமர்ந்திருக்கும் தன் கணவன் சுந்தரின் உருவம் அவள் கண்ணில் வந்து போனது. "ஐயோ... பாவி... நான் என்ன பண்றேன்?" என்று அவள் மனம் அலறியது.

தனக்குள் பொங்கிய அந்தச் சுகத்தை வெளியே காட்டிக் கொள்ளக் கூடாது என்பதற்காக, மிகக் கடும்கஷ்டப்பட்டுத் தன் பல்லைக் கடித்துக்கொண்டு ஆசையை அடக்கிக் கொண்டாள். அவளது உடல் நடுங்கியது, இதழ்கள் துடித்தன, ஆனால் ரங்காவைப் பார்க்காமல் கண்களை இறுக மூடிக்கொண்டாள்.

ரங்கா அவளது இந்தப் போராட்டத்தை அணு அணுவாக ரசித்தான். தான் செய்யும் ஒவ்வொரு சீண்டலும் அவளை எந்த அளவுக்குப் பலவீனமாக்குகிறது என்பது அவனுக்குத் தெரிந்திருந்தது. ரங்கா மெல்லத் தன் நாக்கை வெளியே நீட்டினான்.

அப்படியே அவள் மூக்கை நக்கினான். ஈரமான அந்தத் தீண்டலில் வீணா சிலிர்த்துப் போனாள். அவன் அங்கேயே நிற்கவில்லை. கொஞ்சமாகக் கீழே வந்து, மூக்குத் துவாரங்களுக்குள் தன் நாக்கைச் செலுத்த... "ஆஆஹ்க்..." வீணாவுக்கு மூச்சு முட்டியது. ஒருவிதமான அதிர்ச்சியும், இதுவரை அனுபவிக்காத ஒரு கிளர்ச்சியும் அவளது மூளைக்கு மின்னல் வேகத்தில் ஏறியது.

அப்படியே தன் நாக்கை மெல்ல நகர்த்தி அவள் உதட்டுக்குக் கொண்டு வந்தான். வீணா சுதாரித்துக்கொண்டு தன் இதழ்களை இன்னும் இறுக்கமாக மடித்துக்கொண்டாள். 'இப்போதைக்கு இவனுக்கு வழிவிடக் கூடாது' என்று அவள் மனம் போராடியது. ஆனால் ரங்கா விடுவதாக இல்லை.

மூடியிருந்த அவளது வாயைச் சுற்றித் தன் நாக்கால் கோலம்போட்டான். அவனது எச்சிலின் ஈரம் அவளது இதழ் ஓரங்களில் படர, வீணாவால் அதற்குமேல் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை. அவனின் ஒவ்வொரு சீண்டலிலும் தன்னை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இழந்து கொண்டிருந்தாள்.

ரங்கா அவளது வாயைச் சுற்றிக் கோலம் போட்டான். ஆனால் வீணா தன் இதழ்களை வெளியே எடுக்காமல் பிடிவாதம் பிடிக்கவும், ரங்கா தன் கவனத்தை அவளது கன்னத்திற்குத் திருப்பினான். ஆப்பிள் போல பஸ் புஸ்ஸென்று இருந்த அவளது சிவந்த கன்னத்தை, தன் வாயை எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு பெரிதாகத் திறந்து, அப்படியே சப்பிக் கடித்தான்.

"ம்ம்ம்..." வீணாவுக்கு முனகக் கூட முடியவில்லை. ஒரு பக்கம் வலி, இன்னொரு பக்கம் ரத்தம் சூடேற்றும் சுகம். அவள் தனக்குள் போராடினாள்.

ரங்கா தன் வலது கையால் அவளது தாடையைப் பிடித்து, தன் முகத்திற்கு நேராகத் தூக்கினான். வீணா சட்டெனக் கண்களைத் திறந்தாள். அவளுக்கு மிக நெருக்கத்தில், அவளது சுவாசக் காற்றையே திருடும் தூரத்தில் ரங்காவின் முகம்.

ஆனால்... ஆனால்... வியப்பு என்னவென்றால், வீணாவின் முகம் இன்று சுளிக்கவில்லை! அந்தப் பயங்கரமான ரவுடி முகத்தைப் பார்த்து அவளுக்கு இன்று பயமோ, அருவருப்போ வரவில்லை. "ஐயோ... நான் ஏன் இப்படி இருக்கேன்? ஏன் இவனைப் பார்த்து எனக்குக் கோபம் வரமாட்டேங்குது?" என்று அவள் தன் மனசாட்சியோடு போராடினாள்.

ரங்கா மெல்லத் தன் உதட்டை அவளது இதழருகே கொண்டு வந்தான். இதுவரை இரும்புத் திரை போல மடித்து வைத்திருந்த தன் உதடுகளை, வீணா மெல்ல விடுவித்தாள்.

ரங்காவுக்கு அவளை அப்படியே பார்த்துக் கொண்டே இருக்கலாம் என்று தோன்றியது. இதுவரை தன்னை ஒரு அருவருப்பான அசிங்கம் போலவும், ஒரு மிருகம் போலவும் பார்த்தவள், இன்று ஏதோ ஒரு புதிய அர்த்தத்தோடு அவனைப் பார்த்தாள். அவனால் தெளிவாகச் சொல்ல முடியவில்லை அது என்ன மாதிரியான பார்வை என்று. ஆனால் ஒன்று மட்டும் நிச்சயம்... அதில் கொஞ்சமும் அருவருப்பு இல்லை!

இதற்கு முன்னால் அவன் தீண்டும்போதெல்லாம் அவளது கண்களில் கண்ணீர் துளிகள் எட்டிப் பார்க்கும். ஆனால் இன்று துக்கமோ, துளியோ இல்லை. மாறாக, ஒருவிதமான வெட்கத்தோடு அவளது இமைகள் படபடத்தன. அந்தப் படபடப்பு ரங்காவுக்கு ஆயிரம் முத்தங்களுக்குச் சமமான ஒரு அழைப்பைக் கொடுத்தது.

ரங்கா தன் ஆள்காட்டி விரலை வீணாவின் இதழ்களில் மெல்ல உரசினான். ஏதோ மென்மையாக லிப்ஸ்டிக் போடுவது போல மேலுதட்டிற்கும் கீழுதட்டிற்கும் நடுவே அவனது விரல் சுற்றி வந்தது. வீணாவால் அதைத் தடுக்க முடியவில்லை. அவளது இதழ்கள் தானாகப் பிரிந்து, அவனது விரல் உள்ளே போவதற்கு வழிவிட்டன.

ரங்கா சற்றும் தாமதிக்காமல் தன் ஆள்காட்டி விரலை அவளது வாய்க்குள் திணித்தான். உள்ளே மடங்கிக் கிடந்த அவளது மென்மையான நாக்குடன் அவனது முரட்டு விரல் உறவாடியது. அவளது எச்சில் அவனது விரலை முழுமையாக நனைத்தது.

அப்படியே அந்த ஈரமான விரலை அவள் வாயிலிருந்து எடுத்தவன், அவளது கண்களை ஊடுருவிப் பார்த்தபடியே, அந்த விரலைத் தன் வாய்க்குள் விட்டான். ஏதோ உலகத்திலேயே மிகச் சிறந்த தேனை ருசி பார்ப்பது போல, தன் விரலில் இருந்த அவளது எச்சிலைத் தன் நாவால் நக்கிச் சப்பினான். அவனது கண்கள் அவளது கண்களை விட்டு ஒரு நொடி கூட விலகவில்லை.

இங்கே அதை நேரில் பார்த்த வீணாவுக்குத் தொண்டை வறண்டது. தன் எச்சிலையே அவன் இவ்வளவு வெறியோடு சுவைப்பதைப் பார்க்கும்போது, அவளுக்குள் ஒரு இனம் புரியாத கிளுகிளுப்பும், இதுவரை அனுபவிக்காத ஒரு தாபமும் ஏற்பட்டது.


ரங்கா மறுபடியும் அதே விரலை அவள் உதட்டுக்குக் கொண்டு வந்தான். அதில் இப்போது அவனது எச்சிலும் ஒட்டியிருந்தது. இந்தத் தடவை வீணா இதற்காகவே காத்திருந்தது போல, அவன் சொன்னால்தான் வாயைத் திறப்பேன் என்கிற பிடிவாதம் இல்லாமல், உடனே இதழ்களைப் பிரித்து வழிவிட்டாள். விரல் உள்ளே சென்றதும், அவளது நாக்குடன் உரச... இந்த முறை அவளது நாக்குதான் அவனது விரலைச் சுற்றி வளைத்தது. அந்த விரலில் படிந்திருந்த அவனது எச்சிலைத் தேனைப் போல நக்கி எடுத்தாள். இதுவரை அவளது செயலில் பிரமித்த ரங்கா, அடுத்து அவள் செய்த காரியத்தில் மெய்சிலிர்த்துப் போனான்.

வீணா, ரங்காவின் விரலைச் சப்பியபடியே, அவனது இடது கையைப் பற்றித் தன் வலது மார்பின் மேல் வைத்தாள். கணவன் சுந்தர் அருகிலேயே இருக்கும்போது, ஒரு மனைவி இப்படித் துணிந்து செய்வாள் என்று ரங்கா கனவிலும் நினைக்கவில்லை. அவன் நம்ப முடியாமல் அப்படியே சிலையாக நிற்க, அவனது கை அழுத்தம் கொடுக்காமல் அப்படியே இருந்தது. ஆனால் வீணாவோ, தன் கையை அவனது கைக்கு மேலாக வைத்து, அவளாகவே அழுத்தினாள்.

ரங்கா வியப்போடு அவள் கண்களையே பார்க்க, அதுவரை இறுக மூடியிருந்த கண்களை வீணா மெல்லத் திறந்தாள். அவளது கண்களிலிருந்து தாரை தாரையாகக் கண்ணீர் கசிந்தது. ஆனால் அந்தக் கண்ணீர் வலியால் வந்தது இல்லை; அது ஒரு மௌனமான சரணாகதி! "நான் உன்னிடம் தோற்றுவிட்டேன்... என்னை அநாதையாகவோ, அசிங்கமானவளாகவோ நினைக்காமல் உன் மடியில் ஏற்றிக்கொள்" என்று அந்தக் கண்ணீர் வேண்டியது.

அவள் சிந்திய கண்ணீர் துளி கீழே விழும் முன், ரங்கா தன் உள்ளங்கையால் அதைத் தாங்கிப் பிடித்தான். அவனது கண்கள் பேசின: "இந்த ரங்கா இருக்கும் வரை, உன் கண்ணீர் இனி என் இதயத்தைத் தவிர வேறு எங்கும் விழாது... நீ என் அடிமை இல்லை, என் ராணி!" இருவருக்கும் இடையே இனி வார்த்தைகளுக்கு வேலையில்லை. இரு இதழ்களும் காந்தத்தைப் போல இழுக்கப்பட்டு இணைந்தன. இருவரும் பேதமின்றி ஒருவரை ஒருவர் இறுக்கிக் கட்டிக்கொண்டனர். அந்தப் பெரிய குடோனில், சுந்தரின் முன்னாலேயே அந்த உதடுகள் பூட்டப்பட்டன. இரு நாக்குகளும் பாம்பைப் போலப் பின்னிக்கொண்டன.



முத்தமிட்டபடியே கழுத்துக்கு வந்த ரங்கா, அங்கே தன் முத்திரையைப் பதித்தான். மெல்லக் கீழே இறங்கி, அவளது செழிப்பான மார்புகளை எந்த ஒரு ஆக்ரோஷமும் இல்லாமல், மிக மென்மையாக, அதே சமயம் ஒரு தாகத்தோடும் சப்பினான். அவளது இரண்டு மார்புகளுக்கு நடுவில் தன் முகத்தை வைத்து அவன் உரசும்போது, அவனது தாடி பட்டு வீணா சிலிர்த்துப் போனாள். அவளது தாலிச் சரடு அவன் முகத்தில் படவும், அதைச் சற்றும் யோசிக்காமல் பின்னாடி தூக்கிப் போட்டுக் கொண்டவள், ரங்காவின் தலையைத் தன் மார்போடு அணைத்துக் கொண்டாள். ரங்கா நெளிந்துகொண்டே அவளிடம் பால் குடிக்கத் தொடங்க, எதிர்பாராத வேகத்தில் அவனுக்குப் புரை தட்டியது.



அவன் லேசாக இரும, "ஐயோ அண்ணாச்சி... என்ன இருமுறீங்க? தண்ணி வேணுமா?" என்று சுந்தர் பதற்றமாக அங்கிருந்து கேட்க, ரங்கா பதில் சொல்லும் நிலையில் இல்லை. அவன் மீண்டும் அவளிடம் தஞ்சமடையப் போக, வீணா அவனைத் தடுத்தாள்.

ரங்கா ஏமாற்றத்துடன் "ஏன்?" என்று கண்களாலேயே கேட்க, வீணா மெல்லச் சிரித்தாள். சுந்தரை ஒருமுறை பார்த்தவள், அந்த மேஜையில் இருந்த அத்தனைப் பொருட்களையும் சத்தமின்றி அப்புறப்படுத்தினாள். பிறகு அந்த மேஜையின் மீதே அமர்ந்து, ரங்காவைத் தன் மடியில் கிடத்தினாள். ஒரு பச்சைக் குழந்தைக்குப் பால் கொடுப்பது போல், தன் மார்பை ஏந்தி அவன் வாயில் திணித்தாள். ரங்கா பசியுள்ள குழந்தையைப் போலச் சப்பிச் சப்பி எடுக்க, அந்தப் பால் அவன் தொண்டையில் இறங்குவதை வீணா ரசித்துப் பார்த்தாள்.

அவன் குடிக்கக் குடிக்க, அவனது அந்த முரட்டுத்தனமான தலைமுடியை அழகாகக் கோதிவிட்டுக் கொண்டே இருந்தாள். ஒரு கட்டத்தில், ரங்கா மனநிறைவிலும் வயிறு நிறைவிலும் அவளது மடியிலேயே ஆழ்ந்து தூங்கிப் போனான். அவன் தூங்கும் அழகை வீணா ரசித்தாள். ஊரையே நடுங்க வைக்கும் இந்த முரடன், தன் மடியில் எப்படிக் குழந்தை போலக் கிடக்கிறான் என்பதை அவளால் நம்பவே முடியவில்லை.

சற்று நேரம் அப்படியே அமர்ந்திருந்தவள், ரங்காவின் வாயிலிருந்து மெல்லத் தன் காம்பை எடுத்தாள். அவன் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருப்பதை உறுதி செய்துகொண்டு, மேஜையிலிருந்து இறங்கித் தன் சேலையைச் சரிசெய்து உடுத்திக்கொண்டாள்.

மெல்லச் சுந்தரின் அருகில் சென்றவள், "சுந்தர்... ரங்கா அண்ணாச்சி வேலை செஞ்ச அசதியில அப்படியே தூங்கிட்டாரு. பாப்பாவுக்கும் நேரம் ஆச்சு, நாம வீட்டுக்குக் கிளம்பலாம்," என்று கைத்தாங்கலாக அவரை அழைத்து வந்தாள். குடோன் வாசலை அடையும் முன், ஒருமுறை திரும்பி அந்த மேஜையில் கிடந்த ரங்காவைப் பார்த்தாள். ஓடிச் சென்று அவன் நெற்றியில் ஒரு முத்தத்தைப் பதித்துவிட்டு, மௌனமாகத் தன் கணவனுடன் அங்கிருந்து கிளம்பினாள்.

கதை பிடிச்சிருந்தா, ஒரு லைக் மூலம் அதைத் தெரியப்படுத்துங்கள் நண்பா

தொடரும் ....

[பால் காரன்]

ரொம்ப நன்றி நண்பா நான் சொன்ன 2 விஷயங்கள் நீங்க செஞ்சிடீங்க, மடில படுக்க வச்சி பால் கொடுக்குறது & ரங்கன் முன்னாடி ஜாக்கெட் இல்லாமல் இருப்பது இவை 2 யும் எனக்காக இந்த பகுதியில் நீங்க வச்சிடீங்க அதுக்கு ரொம்ப ரொம்ப நன்றி நண்பா..

[பால் காரன்]

Ocean அவர்களின் கதைக்கு அப்புறம் உங்க கதைக்குதான் நான் ரொம்ப வெயிட் பண்ணி படிச்சேன், அவர் மாதிரியே நீங்களும் செமையா கதை எழுதுறீங்க.

[பால் காரன்]

நண்பா மருந்து மாத்திரைகள் சாப்பிட்டு பால் அதிகம் சுரக்கற மாதிரி நான் கேட்டேன் நீங்க முடியாதுனு சொல்லிடீங்க பரவாயில்ல இதையாவது செங்க
ரங்கன் அவனோட ஆட்கள் இருக்கும் போதே வீணாகிட்ட பால் கேக்குறான் வீணாவும் அவனை மடியில் படுக்க வச்சி சேலை முந்தாணையில் மூடி மத்தவங்களுக்கு இவளோட முலை தெரியாத மாதிரி மறைச்சி ரங்கனுக்கு பால் கொடுக்குறா அத ரங்கன் ஆளுங்க பாத்து ரசிக்கிறாங்க வீணாவும் ரசிச்சி பாத்து வெட்கபடுறா இப்படி ஒரு சீன் வைங்க நண்பா.

[Ammapasam]

Good update bro
Keep rocking

[Mindfucker]

Vera level bro...

[dannyboy]

Semma story....liked the narration and the way how veena gets slowly trapped to ranga

[bullet]

மிகவும் அருமை

[karthikhse12]

நண்பா இப்போது உங்கள் கதை முழுவதும் படித்தேன் மிகவும் அருமையாக இருந்தது.

அதிலும் ரங்கா கதாபாத்திரம் சொல்லி அவன் கடையில் மற்றும் ஆற்றங்கரையில் ஆடும் ஆட்டத்தை படிக்கும் போது நிஜத்தில் பார்த்து போல் நன்றாக இருக்கிறது.

பின்னர் வீணா முதல் முதலாக பார்த்து ரங்கா ரசித்து பற்றி சொல்லி அவள் இக்கட்டான சூழ்நிலையில் உதவி செய்து அவன் உள்ளே இருக்கும் வலிமை சக்தி அவள் உணர்ந்து அவனின் முரட்டு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மயங்கி சுந்தர் எதிரே ரங்கா தன் கொங்கைகள் இருந்து மடியில் படுத்து பால் குடித்து சொல்லியது மிகவும் தத்ரூபமாக தெளிவாக இருந்தது

[Siva veri 20]

கிளிக்கு ரெக்கை மொளச்சிடுச்சு இனி வீட்டில் இருக்காது ...இரவும்பகலும் குடோனில் தான் வேலை..கம்முனு வீட்டை காலி பண்ணிட்டு வர சொல்லீருங்க வாடகையாவது மிச்சம் ஆகும்...சும்மா இருந்த சங்கை ஊதிக்கெடுத்தது போல கடைசியா ஓடி போய் முத்தம் வேர....இனி என்ன நடக்க போகுதுன்னு தெரியல...