[தனுஷ்]

Very hot.
He should make her nude and run in the godown and beg to fuck her and finally make her pregnant.

சூப்பர் அப்டேட் தொடருங்கள்!

Nanba ..naan sonne nu update kuduththadhukku romba nandri nanba ...
Kadhai romba nalla irukku ...enakku pudichurukku nanbaa...
Ineme bra pottu irukkira maari kadhai eludhunga...
Paal kudikkira scene neraya vai nanbaa...
Udaney poda venaam....
Romba lengtheyy aana kadhai yaa kondu pongaa
Thank you for your update

Excellent update
Forces element

ரங்கனோட அந்த அதிரடியும், வீணாவோட தவிப்பும் ஒன்னு சேரும்போது கதை வேற லெவல்ல போகப்போகுது. அப்புறம் ஒரு சின்ன வேண்டுகோள், எனக்கு ஆங்கிலம் அவ்வளவா வராது, அதனால முடிஞ்சவரை தமிழிலேயே உங்க கருத்துக்களைச் சொல்லுங்க, அப்போதான் என்னால இன்னும் நல்லா புரிஞ்சுக்க முடியும்

[தனுஷ்]

Part -- 09

வீணா ஒரு முடிவுக்கு வந்தாள். ரங்காவின் குடோனுக்கு வேலைக்குச் செல்வது என்று தீர்மானித்தாள், ஆனால் அது அடிமையாக அல்ல... ஒரு எச்சரிக்கையோடு! அவன் தன் உடம்பைத் தீண்ட நினைத்தால், அதை எதிர்கொள்ள அவளுக்குள் ஒரு தற்காப்புத் திட்டம் உருவானது.


டிவியில் பெண்கள் தங்களைத் தற்காத்துக் கொள்வது எப்படி என்று பார்த்த வீடியோக்கள் அவள் நினைவுக்கு வந்தன. "என்னைச் சாதாரணப் பொண்ணுன்னு நினைச்சியா ரங்கா?   இனி என் மேல கை வச்ச, நீ உயிரோட இருக்க மாட்ட!" என்று  ஆவேசமாகச் சொல்லிக்கொண்டே

தன் பேகில், சமையலறையில் காய்கறி வெட்டப் பயன்படுத்தும் கூர்மையான கத்தியை உள்ளே மறைத்து வைத்தாள். அ . அதோடு, ஒரு பாட்டில் 'பெப்பர் ஸ்பிரே'  ஒன்றையும் எடுத்துக்கொண்டாள். "இது போதும்... ஏதாவது வம்பு பண்ணுனா, இத வச்சு அவன் கதைய முடிச்சிடணும்" என்கிற துணிவோடு தன்னைத் தயார்படுத்திக் கொண்டாள்.



தன் மூத்த குழந்தைகளை அருகில் இருந்த நர்சரியில் விட்டுவிட்டு அந்த குடவுனை நோக்கி நடக்க வீணாவின் கால்கள் லேசாக நடுங்கின. ஆனால், இடுப்பில் இருந்த கைக்குழந்தையின் ஸ்பரிசமும், பைக்குள் இருக்கும் கத்தியின் கனமும் அவளுக்கு ஒருவித முரட்டுத்தனமான தைரியத்தைக் கொடுத்தன "எதுவா இருந்தாலும் பார்த்துக்கலாம் என்று மனதுக்குள் வைராக்கியத்தோடு , அந்தப் பையைத் தன் மார்போடு சேர்த்து இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டு கம்பிரமாக் நடந்தால் 

குடோனின் கதவைத் திறந்து உள்ளே நுழைந்த வீணா, அங்கிருந்த பிரம்மாண்டத்தைப் பார்த்து அப்படியே பிரமித்து நின்றாள். வெளியில் இருந்து பார்க்கும்போது ஒரு சிறிய வீடு போலத் தெரிந்த அந்த இடம், உள்ளே ஒரு பெரிய தொழிற்சாலை போல விரிந்து கிடந்தது. தூரத்தில் ரங்கா யாரிடமோ ஆக்ரோஷமாக அதட்டிப் பேசிக் கொண்டிருக்க, இரண்டு பெரிய லாரிகள் அரிசி மூட்டைகளுடன் வந்து நின்றன. தொழிலாளர்கள் மூட்டைகளை வேகவேகமாக இறக்கிக் கொண்டிருந்த அந்தச் சத்தம் குடோன் முழுக்க எதிரொலித்தது.

ரங்கா தற்செயலாகத் திரும்பிப் பார்த்தபோது, வாசலில் வீணா வந்து நிற்பது அவன் கண்களுக்கு ஒரு ஒளி வீசியது போலத் தெரிந்தது. அந்தச் சந்தன நிறப் புடவையில், அவள் ஒரு தேவதையைப் போல நின்றிருந்தாள்.



வீணா நடந்து வரும்போது, தன் முந்தானையை இன்னும் கச்சிதமாக இழுத்து மார்போடு அணைத்துக் கொண்டாள். அவளது மார்புகள் பெரிதாக இருந்தாலும், எங்கும் ஒரு சிறு இடைவெளி கூடத் தெரியாதபடி, ஒரு ஒழுக்கமான குடும்பத் தலைவியாகச் சேலையை அவ்வளவு நேர்த்தியாகக் கட்டியிருந்தாள். நெற்றியில் விழுந்த இரண்டு முடிக்கற்றைகளைத் தன் விரல்களால் மெல்லக் காதோரம் ஒதுக்கிவிட்டபடி, பச்சிளம் குழந்தையைத் தன் மார்போடு அணைத்துக்கொண்டு அவள் நடந்து வரும் அழகை ரங்கா அணு அணுவாக ரசித்தான்.

"என்ன ஒரு கம்பீரம்! இவ்வளவு பெரிய மார்புகள் இருந்தும், ஒரு நூல் கூடத் தெரியாதபடி எவ்வளவு கச்சிதமாச் சேலை கட்டியிருக்கா..." என்று அவன் வக்கிரமும் ரசனையும் கலந்த பார்வையால் அவளை விழுங்கினான்.

அவள் அருகில் வந்ததும், ரங்கா தன் அதட்டலை நிறுத்திவிட்டு ஒரு மெல்லிய புன்னகையை உதிர்த்தான். "வா வீணா...   நீ இவ்வளவு அழகா வருவேன்னு நான் எதிர்பார்க்கல," என்று அவன் கண்கள் அவளது சந்தன நிறப் புடவையை ஊடுருவின.

வீணா தன் பையை இன்னும் இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டாள். உள்ளே இருந்த கத்தியும், பெப்பர் ஸ்பிரேயும் அவளுக்கு ஒருவிதத் தைரியத்தைக் கொடுத்தன.

 "டேய் மாரி!" - ரங்காவின் குரல் அந்தக் குடோன் முழுக்க ஒரு சிங்கத்தின் கர்ஜனை போல எதிரொலித்தது. அந்த அதட்டலில் தூணுக்குப் பின்னால் ஒளிந்திருந்த நோஞ்சான் மாரி, நடுக்கத்தோடு ஓடோடி வந்தான். "அண்ணே... சொல்லுங்கண்ணே!"

"எல்லாரையும் வரச் சொல்லு!" என்று ரங்கா கட்டளையிட, அடுத்த நொடியே குடோனில் வேலை பார்த்த 20-க்கும் மேற்பட்ட முரட்டு ஆட்கள் அங்கே கூடினார்கள்.

ரங்கா வீணாவைச் சுட்டிக்காட்டி கர்ஜித்தான், "இங்க பாரு... இனிமேல் இந்தக் குடோனுக்கு வர்ற மொத்த சரக்கையும் இவதான் பார்த்துப்பா. இவளுக்குத் தெரியாம ஒரு மூட்டை கூட வெளிய போகக் கூடாது. இவ சொல்றதுதான் இங்கே சட்டம்!"

அவன் சொல்லி முடித்ததும், அங்கிருந்த ஆட்கள் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து 'பளக்'கென்று சிரித்துவிட்டனர். கூட்டத்தில் இருந்த ஒருவன் முன்னே வந்து, "என்ன அண்ணாச்சி... காமெடி பண்றீங்க? ஆள் பார்க்க நல்ல வாட்டசாட்டமா, அம்சமா இருக்கா! இவளப்போய் அரிசி மூட்டை கணக்கு பார்க்கச் சொல்றீங்களே... பேசாம வேற ஏதாவது 'தொழிலுக்கு' இவளைப் பயன்படுத்தலாமே?" என்று வீணாவின் காது கூசும்படி நக்கலாகச் சொன்னான்.

அவன் சொன்னதன் உட்பொருள் புரிந்து அங்கிருந்த அனைவரும் ஏகத்தாளமாகச் சிரித்தனர். அத்தனை ஆண்கள் முன்னாடி, அசிங்கமான கமெண்டுகளுக்கு ஆளாகி நின்ற வீணாவுக்குப் பூமி பிளக்காதா என்று இருந்தது. அவமானத்தில் முகம் சிவக்க, தன் பையை உயிர் போகும் பலத்தோடு இறுக்கிப் பிடித்துக்கொண்டாள்.

ஆனால், அடுத்த நொடி... "டீஸ்!" என்ற ஒரு பயங்கரமான சத்தம்.

சிரித்துக்கொண்டிருந்த அந்த ஆள், அடுத்த நொடி அப்படியே ரத்தத்தைக் கக்கிக்கொண்டு தரையில் சுருண்டு விழுந்தான். ரங்கா தன் இடுப்பில் இருந்த அந்த இரும்புத் தடியால் ஒரே அடியில் அவனது தாடையைப் பெயர்த்திருந்தான். அந்த இடம் அப்படியே நிசப்தமானது.

"இவளைப் பத்தி எவனாவது தப்பா நினைச்சாலும், அவன் பொணம் தான் இங்கிருந்து வெளிய போகும்!" என்று ரங்கா சிவந்த கண்களோடு கத்த, அங்கிருந்தவர்களுக்குப் புரிந்துவிட்டது... இந்தப் பெண் ரங்காவுக்கு எவ்வளவு நெருக்கமானவள் என்று!

எல்லோரும் மரண பயத்தில் நடுங்கினார்கள். வீணா அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனாள். தன்னைக் காப்பாற்ற ரங்கா இவ்வளவு தூரம் செல்வான் என்று அவள் எதிர்பார்க்கவில்லை. அதே சமயம், ரங்காவின் அந்தப் பாதுகாப்பு அவளுக்கு ஒருவிதப் பயத்தையும் சேர்த்தே கொடுத்தது.

 "டேய் மாரி! அந்த கணக்கு நோட்டை எடுத்துட்டு வாடா!" என்று ரங்கா கத்த, அந்த நோஞ்சான் மாரி அலறியடித்துக்கொண்டு ஓடினான். அடுத்த நிமிடம், கையில் மூன்று பெரிய கணக்கு நோட்டுகளுடன் மூச்சிறைக்க வந்து நின்றான்.

ரங்கா அந்த நோட்டுகளைப் பிடுங்கி, வீணாவின் கையில் பலமாகத் திணித்தான்.  . "அதோ... அதான் உன் ஆபீஸ்! அங்க போயி கணக்கு எல்லாம் கரெக்டா இருக்கான்னு பாரு. ஒரு பைசா தப்பு இருந்தாலும் எனக்குத் தெரியணும்!" என்று கையை நீட்டி ஒரு அறையைக் காட்டினான்

வீணா அந்த நோட்டுகளை வாங்கிக்கொண்டு, அவன் கைகாட்டிய திசையை நோக்கி மின்னல் வேகத்தில் ஓடினாள். அங்கிருந்த ஆட்களின் பயந்த பார்வைகளும், தரையில் கிடந்த ரத்தமும் அவளைப் பித்தாக மாற்றின. தன் குழந்தையை இன்னும் இறுக்கமாக அணைத்துக்கொண்டு அந்த அறைக்குள் புகுந்தாள்.

 

அந்த அறை  ; பல வருடங்களாகத் திறக்கப்படாத ஒரு பழைய ஸ்டோர் ரூம் போல இருந்தது. அறை முழுக்க ஒட்டடையும், மூட்டை மூட்டையாகக் கிடந்த அரிசியின் தவிட்டுக் காரல் நெடியும் மூச்சடைக்க வைத்தது. மின்விசிறி கூடச் சரியாக ஓடாமல் கிர்ரென்று சத்தமிட்டபடி சுழன்று கொண்டிருந்தது. வீணாவுக்கு உடல் முழுக்க வேர்த்துக் கொட்டியது,  

கதவைச் சாத்திவிட்டு அதன் மேல் அப்படியே சாய்ந்து கொண்டாள். "கடவுளே... இவன் எவ்வளவு பயங்கரமானவன்!" அவளது இதயம் இன்னும் ஒரு சீரான நிலைக்கு வரவில்லை. கைக்குழந்தை அசதியில் உறங்கத் தொடங்க, அங்கிருந்த ஒரு பழைய சோபாவில் இருந்த தூசியைத் தன் முந்தானையாலேயே தட்டித் துடைத்தாள்.

குடோனின் புழுதியும், அரிசி மூட்டைகளின் நெடியும் நிறைந்த அந்தச் சூழலில், குழந்தையை மெல்லப் படுக்க வைத்தாள். பிறகு, மேசை மீது இருந்த அந்த மூன்று பெரிய கணக்கு நோட்டுகளையும் விரித்தாள்.

அந்த அறையில் இருந்த புழுதி அவளது சுவாசத்தைச் சங்கடப்படுத்தினாலும், தன் கவனத்தைச் சிதறவிடாமல் எண்களில் மூழ்கினாள். அந்தப் பழைய மேசையைத் தன் கைகளால் துடைத்துவிட்டு, கால்குலேட்டரில் எண்களைத் தட்டி அரிசி மூட்டைகளின் வரவு செலவு கணக்கைப் பார்க்கத் தொடங்கினாள்.

வெளியே ஆட்கள் லாரி இறக்கும் சத்தமும், ரங்காவின் அதிகாரக் குரலும் கேட்டுக்கொண்டே இருந்தது. ஒவ்வொரு முறை அவன் குரல் கேட்கும்போதும் வீணாவுக்குத் திக்கென்றது.



நேரம் நீண்டு கொண்டே போனது. அந்தத் தூசியும் நெடியும் நிறைந்த அறையில், வீணா ஒரு தேர்ந்த கணக்காளர் போல எல்லா நோட்டுகளையும் அலசி ஆராய்ந்து, திருட்டுகள் எங்கே நடந்திருக்கின்றன என்பதைத் துல்லியமாகச் சரி பண்ணி வைத்தாள். ஆனால், ரங்கா இன்னும் அறைக்குள் வரவில்லை.

"இவ்வளவு நேரம் ஆகியும் இவன் வரலையே..." என்று நினைத்தவள், அந்தப் பழைய அறையின் ஜன்னல் ஓரம் சென்று மெல்ல எட்டிப் பார்த்தாள்.

வெளியே குடோனில், ரங்கா இன்னும் மும்முரமாகச் சுற்றியிருந்தவர்களிடம் வேலை வாங்கிக் கொண்டிருந்தான்.லாரிகளில் இருந்து மூட்டைகள் இறங்குவதையும், அவன் ஆட்களை அதட்டுவதையும் பார்க்கும்போது, சமையலறையில் பார்த்த ரங்காவை விட இது முற்றிலும் வேறொரு முகமாக வீணாவுக்குத் தெரிந்தது.

'நாம எதுக்கு அவனைக் கூப்பிட்டு பொய் வம்பை விலை கொடுத்து வாங்கணும்? அவனுக்கு எப்போ இஷ்டமோ அப்போ வரட்டும்,' என்று ஒருவிதமான அமைதியோடு மீண்டும் தன் இருக்கைக்கு வந்து அமர்ந்தாள்



நேரம் கரைந்துகொண்டே போனது. மணி ஒன்று... இரண்டு... மூன்று... என்று நகர்ந்து சரியாக மாலை ஐந்து மணிக்குத்தான் ரங்கா அறைப் பக்கம் வந்தான். அதற்குள் வீணா இரண்டு முறை குழந்தைக்குப் பால் கொடுத்திருந்தாள். தான் கொண்டு வந்திருந்த டிபன் பாக்ஸைத் திறந்து அரக்கப்பரக்கச் சாப்பிட்டுவிட்டு, அந்தப் பழைய மேசையை ஓரளவுக்குச் சுத்தம் செய்து அதன் மேலேயே தலைசாய்த்தாள். வேலை செய்த களைப்பும், மன உளைச்சலும் அவளை அப்படியே உறக்கத்தில் ஆழ்த்தியது. தன் தாலியை மேசை மீது படும்படி கவிழ்த்துப் போட்டவள், ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் இருந்தாள் 

ரங்கா உள்ளே வந்து இருபது நிமிடம் இருக்கும். கதவைச் சாத்திவிட்டு, தன் முன்னால் மேசை மீது சரிந்து தூங்கிக்கொண்டிருக்கும் வீணாவை அவன் கண்கள் அணு அணுவாக மேய்ந்தன.

அவள் குனிந்து தூங்குவதால், அவளது சந்தன நிறப் புடவையின் முந்தானை ஒரு பக்கம் சரிந்து கிடந்தது. அந்த இறுக்கமான பிளவுசுக்குள் இருந்து அவளது கனத்த முலைகள் பாரம் தாங்காமல் கீழே தொங்கிக் கொண்டிருந்த அழகு, ரங்காவின் ரத்த நாளங்களை முறுக்கேற்றியது. அந்த மார்புகளுக்கு நடுவே, அவளது மஞ்சள் கயிறு தாலியும் அந்தப் பிளவுக்குள் சிக்கிக்கொண்டு ஊசலாடியது.



ரங்கா மூச்சிரைக்க அவளைப் பார்த்தான். அந்தப் பிளவுசுக்குள் பிதுங்கித் தெரியும் அவளது சதையின் மென்மையும், அந்தத் தாலிக் கயிறு அவள் மேனியில் உரசிக்கொண்டிருப்பதும் அவனுக்குப் பெரும் போதையைத் தந்தது. "என்ன ஒரு வாட்டசாட்டமான உடம்பு!" என்று அவன் நாக்கை நனைத்துக்கொண்டான்.

 யாரோ தன்னை மிக நெருக்கத்தில் பார்ப்பது போன்ற உள்ளுணர்வு உந்த, மெல்லக் கண்ணைத் திறந்து பார்த்தாள். அங்கே, அந்தப் பழைய அறையின் மங்கலான வெளிச்சத்தில் ரங்காவின் முரட்டு முகம் அவளுக்கு மிக அருகில் தெரிந்தது.

"அம்மாடி!" என்று கத்தியபடி, பயத்தில் சட்டெனச் சிட்டாய்ப் பறந்து எழுந்தாள். அவளது இதயம் கூண்டை விட்டு வெளியே குதிப்பது போலத் துடித்தது.

ரங்கா சற்றும் பதட்டப்படாமல், ஒரு வஞ்சகச் சிரிப்போடு பின்வாங்கினான். "அட... என்ன வீணா, இப்படிப் பதட்டமாகுற? தூங்குற அழகைப் பார்த்துட்டு இருந்தேன்...  ," என்று அவன் கைகளைக் காட்டினாலும், அவன் கண்கள் மட்டும் ஓரிடத்தில் நிலை குத்தி நின்றன.

வீணா திடுதிப்பென்று எழுந்த வேகத்தில், அவளது  முந்தானை தோளில் இருந்து விலகித் தரையைத் தொட்டது. அவள் அணிந்திருந்த இறுக்கமான பிளவுசுக்குள் இருந்து அவளது கனத்த முலைகள், மூச்சு வாங்கும் வேகத்தில் மேலும் கீழும் ஏறி இறங்கின.  

அவன் பார்வை எங்கே இருக்கிறது என்பதை உணர்ந்த அடுத்த வினாடி, வீணா பதற்றத்துடன் தன் முந்தானையை இழுத்துப் போர்த்திக் கொண்டாள். தன் மார்பைத் தன் கைகளாலேயே மறைப்பது போல அணைத்தபடி, "எ... எப்போ வந்தீங்க? ஏன் இப்படி முறைக்கிறீங்க?" என்று நடுங்கும் குரலில் கேட்டாள்.

ரங்கா மெல்ல மேசை மீது சாய்ந்தான். "நீ தூங்கும்போது உன் தாலி ரொம்ப அழகா இருந்தது வீணா. அதான் பார்த்தேன். அது கிடக்கிற இடமும்... அந்த அழகும்..." என்று அவன் இழுக்க, வீணாவின் முகம் அவமானத்தில் சிவந்தது

கணக்கு எல்லாம் முடிச்சுட்டேன்... இந்தாங்க நோட்டு. நான் கிளம்புறேன்," என்று அவள் கணக்கைப் பிடுங்கி நீட்டினாள்.

ஆனால் ரங்கா அந்த நோட்டை வாங்கவில்லை. மாறாக, அவளது கையைப் பிடிக்கத் தன் கரத்தை நீட்டினான். "இரு வீணா... அவசரம் என்ன? இன்னும் முக்கியமான ஒரு கணக்கு பாக்கி இருக்கே!"

வீணா அதிர்ச்சியில் தன் கையை விடுவிக்கப் போராடினாள்."என்னை விடுங்க! என்ன பண்றீங்க நீங்க?" என்று சீறினாள். ஆனால் ரங்கா அவளை விடுவதாக இல்லை; மாறாக, அவளை இன்னும் தன் பக்கம் இழுத்தான்.



இன்னும் என்ன? இன்னும் என்னதான் வேணும்?" என்று வீணா ஆவேசமாக  கேட்க, ரங்கா ஒரு குரூரமான புன்னகையை உதிர்த்தான்.

"நான் பெருசா என்ன கேட்கப் போறேன் வீணா? நீ  .. காலையில இருந்து விடாம வேலை பார்த்துருக்கேன் . அதான்  உடம்பு ரொம்ப டயர்டா இருக்கு... அந்த அசதி போக, நீ கொஞ்சம் 'பால்' தந்துட்டுப் போனா நல்லா இருக்கும்னு தோணுது," என்று அவன் சொல்லும்போது, அவன் பார்வை அவளது பிளவுசின் கொக்கிகளைத் துளைத்தது.

வீணாவுக்கு இரத்தம் உறைந்தது போல இருந்தது. "மிருகம்! நீயெல்லாம் மனுஷனா? என் குழந்தைக்குக் கொடுக்க வேண்டிய பாலைக் கேட்க உனக்கு வெட்கமா இல்லையா?" என்று அவள் கதறினாள்.

"நேத்து அந்தச் சமையலறையில ருசி பார்த்தது இன்னும் என் நாவிலேயே இருக்கு வீணா. இன்னைக்கு இந்தத் தனிமையில, அந்த முழு ருசியையும் நான் அனுபவிக்கணும்," என்று சொன்னவன், சட்டென்று ஒரு கையால் அவளது ஒரு மணிக்கட்டைப் பிடித்துக்கொண்டு, மேசையில் இறுக்கினான் 

வினா தன் இன்னொரு கையை லாவகமாக ரங்காவின் பிடியிலிருந்து விடுவித்துக் கொண்டவள், மின்னல் வேகத்தில் மேசை மீது இருந்த தன் பேக்கிற்குள் கைவிட்டவள் .  பளபளக்கும் அந்தத் தக்காளி வெட்டும் கத்தியை வெளியே எடுத்தாள். "கிட்ட வராத! 

பெரிய பெரிய அருவாளையும், பட்டாக்கத்திகளையும் பார்த்த ரங்காவுக்கு, வீணா கையில் வைத்திருந்த அந்தச் சின்னக் கத்தி, பல் குத்தும் கம்பிக்குச் சமமாகத் தெரிந்தது. அவன் பயப்படுவதற்குப் பதிலாக, அவளைப் பார்த்து ஒரு நக்கலான சிரிப்பை உதிர்த்தான்.

"என்ன வீணா... இத வச்சா இந்த ரங்காவைக் கொன்னுடப் போற?" என்று சொல்லிக்கொண்டே, அவன் மெல்ல அவளை நெருங்கினான்.

வீணா கத்தியை இன்னும் உயர்த்திப் பிடித்தாள். "கிட்ட வராதன்னு சொன்னேன்ல!" என்று அவள் எச்சரிக்கும் போதே, ரங்காவின் கை மின்னல் வேகத்தில் முன்னும் பின்னுமாக அசைந்தது. ஒரு இமைப்பொழுதில் என்ன நடந்தது என்றே வீணாவுக்குப் புரியவில்லை. அவளது கையில் இருந்த அந்தக் கத்தி, அடுத்த நொடி ரங்காவின் கைக்கு மாறியிருந்தது!

கத்தி எப்படி அவள் பிடியிலிருந்து அவன் கைக்குப் போனது என்று தெரியாமல் வீணா திகைத்து நின்றாள். அவளது கைகள் காற்றில் வெறுமையாக எஞ்சியிருக்க, உடல் நடுங்கத் தொடங்கியது. ரங்காவின் வேகமும் அவனது அந்த முரட்டுத்தனமான திறமையும் அவளை உறைய வைத்தது.

"சின்னப் புள்ளைங்க கையில கத்தி இருந்தா ஆபத்து வீணா," என்று ரங்கா ஒரு குரூரமான புன்னகையோடு சொன்னான். அந்தக் கத்தியின் கூர்மையை ரசிப்பது போலத் தன் கரடுமுரடான விரல்களால் தடவிப் பார்த்தவன், அடுத்த நொடி வீணாவை ஓங்கிச் சுவரோடு சாய்த்தான்.

பயத்தில் நடுங்கிபோனால் , அதை அப்படியே கன்னத்தில் இருந்து கீழ் உதட்டுக்கு கொண்டுவந்து உரசினான் , கீழ் உதட்டில் இருந்து தாடை , அப்படியே முந்தானை பார்க்க வந்து முந்தானையை கத்தியால் விளக்கினான் அது சரிந்து கீழ விழ , பிளவுளோடு மூச்செரிக் நின்றாள் 



அவளது முதுகு சுவரில் பலமாக மோத, பயத்தில் உறைந்த வீணாவின் கன்னத்தில் அந்தக் கத்தியின் குளிர்ச்சியான பக்கவாட்டுப் பகுதியை மெல்ல வைத்தான். கத்தியின் முனை அவளது மென்மையான சதையை வருடிக்கொண்டே கீழிறங்கியது. அவளது கன்னத்தில் இருந்து மெல்லக் கீழ் உதட்டிற்கு கத்தியைக் கொண்டு வந்தான். அவளது சிவந்த கீழ் உதட்டை அந்தக் கத்தியின் முனை லேசாக அழுத்தியபோது, வீணா தன் பயத்தை  அடக்க முடியாமல் விக்கித்து நின்றாள்.

கத்தி அங்கிருந்து நகர்ந்து தாடை வழியாக இறங்கி, அவளது கழுத்தின் பள்ளத்தைத் தாண்டி, அவள் மார்பில் போர்த்தியிருந்த அந்தச் சந்தன நிற முந்தானையைத் தொட்டது. ரங்கா தன் கை விரல்களால் தொடாமல், அந்தக் கத்தியின் முனையாலேயே அவளது முந்தானையை மெல்லத் தூக்கி விளக்கினான்.

அடுத்த நொடி, அந்த முந்தானை பிடிமானம் இல்லாமல் சரிந்து கீழே விழுந்தது

இப்போது வீணா, அந்த இறுக்கமான பிளவுசுடன் மூச்சிரைக்க ரங்காவுக்கு முன்னால் நின்றாள். அந்தப் பிளவுசுக்குள் அவளது பாரமான மார்புகள் பயத்தில் ஏறித் தணிந்து, ரங்காவின் கண்களுக்கு ஒரு பெரும் விருந்தாகத் தெரிந்தன. பிளவுசின் தையல்கள் தெறித்துவிடுவது போல விம்மி நின்ற அந்த மார்புகளும், அவற்றுக்கு இடையே தெரிந்த அந்த ஆழமான பிளவும் ரங்காவின் வெறியை இன்னும் அதிகமாக்கியது.

[b][/b]

"என்ன ஒரு அழகு வீணா... இந்தக் கத்தியை விட உன் காம்பு ரெண்டும்  கூர்மையா இருக்கு," என்று அவன் கரகரப்பான குரலில் சொல்லிக்கொண்டே, கத்தியின் கூர்மையான முனையை அவளது இரண்டு மார்புகளுக்கு நடுவில் இருந்த அந்த ஆழமான பள்ளத்தாக்கில் மெல்ல இறக்கினான். கத்தியின் குளிர்ச்சி அவள் இதயம் வரை ஊடுருவியது.

அடுத்த நொடி, ரங்கா ஒரு மின்னல் வேகத்தில் அந்தக் கத்தியை அப்படியே கீழ்நோக்கி ஒரு பலமான இழு இழுத்தான்.

"டக்... டக்... டக்..." என்று பிளவுசின் கொக்கிகள் அனைத்தும் பாரம் தாங்காமல் தெறித்துச் சிதறின.

இருக்கமான பிளவுசுக்குள் இவ்வளவு நேரம் சிறைப்பட்டிருந்த அவளது பிரம்மாண்டமான மார்புகள், கட்டுக்கடங்காமல் அப்படியே வெளியே துள்ளிக் குதித்தன. அந்த வேகத்தில் அவளது மார்பகங்கள் அலைபாயும் பந்து போலப் பலமாகத் ததும்பி அதிர்ந்தன. சந்தன நிற மேனியில், பாலில் நனைத்த ஆப்பிள் பழங்கள் போலத் தெரிந்த அந்த மார்புகளின் நுனிகள், குளிர்ந்த காற்றும்  பட்டதில் கூர்மையாக விறைத்துக் கொண்டு நின்றன.

முழுமையாகத் திறந்து கிடந்த பிளவுசின் நடுவே, வீணாவின் அந்தப் பெரிய மார்பகங்கள் ரங்காவின் முகத்திற்கு மிக அருகில் அசைந்தாடின. அவளது அந்த அழகைக் கண்டதும் ரங்காவின் கண்கள் ரத்த நிறமாக மாறின. அவளது மார்பின் அந்த வெண்மையும், முனைகளின் அந்த அடர் நிறமும் அவனை ஒரு வெறிபிடித்த மிருகமாக மாற்றியது.

வீணா அதிர்ச்சியில் உறைந்து, தன் கைகளால் மார்பை மறைக்கக்கூடத் தோணாமல் அப்படியே சிலையாக நின்றாள். அவளது தாலிக் கயிறு இப்போது அந்த விறைத்த மார்புகளுக்கு இடையே ஒரு மெல்லிய கோடு போலச் சிக்கிக்கிடந்தது.

என்ன ஒரு வாட்டசாட்டமான உடம்புடி வீணா!" - ரங்காவின் குரலில் காமமும் வக்கிரமும் கரகரப்பாக ஒலித்தன. அந்தக் கத்தியைக் கீழே போட்டவன், வீணாவின் இரண்டு கைகளையும் அப்படியே பலமாகப் பிடித்துச் சுவரோடு விரித்துப் பிடித்துக்கொண்டான்.

வீணா தப்பிக்க முயன்றாள், ஆனால் ரங்காவின் அந்த இரும்புப் பிடி அவளை அணுவளவும் அசைய விடவில்லை. அவனது முரட்டு உடல் அவளது மென்மையான மேனியில் மோதி அழுத்தியது 

ரங்கா ஒரு வினாடி கூடத் தாமதிக்கவில்லை. தன் முகத்தை அப்படியே அவளது ததும்பும் மார்புகளுக்கு நடுவே கொண்டு சென்றான். பிளவுசு திறந்து முழுமையாகத் தெரிந்த அந்தப் பிரம்மாண்டமான மார்பகங்களில் ஒரு பக்கத்தை அப்படியே தன் வாய்க்குள் திணித்தான்.

அவளது மார்பின் அந்த விறைத்த முனையைச் சுவைத்த ரங்கா, ஒரு பச்சிளம் குழந்தையைப் போலவும், அதே சமயம் ஒரு காட்டு மிருகத்தைப் போலவும் ஆவேசமாகச் சப்பத் தொடங்கினான். அவனது இழுவையில் வீணாவுக்குத் தன் உடம்பே பிடுங்கிக்கொண்டு வருவது போல இருந்தது.

ஆஹ்... ரங்கா..என்று வீணா முனகினாலும், அவனது அந்த முரட்டுத்தனமான தீண்டலில் அவளது எதிர்ப்பு மெல்ல மெல்லக் குறையத் தொடங்கியது. பயமும்,  , உடல் சிலிர்ப்பும் ஒன்று சேர, அதற்குமேல் அவனிடம் போராடத் தெம்பில்லாதது போல அப்படியே அவனிடம் சரணடைந்தாள்.

ரங்கா அந்த மார்பைச் சப்பச் சப்ப, வீணாவின் மார்பிலிருந்து சுரந்த அந்தத் தேன் போன்ற பால் அவன் வாயை நிறைத்தது. அவனது நாக்கில் அந்தப் பாலின் இனிப்பும் சூடும் பட்டதும், ரங்காவிற்கு வெறி இன்னும் பல மடங்கு ஏறியது. வாயோரம் பால் வழிய வழிய, அவன் அடுத்த பக்க மார்பையும் தன் பிடிக்குள் கொண்டு வந்தான்.

வீணாவின் கண்கள் சொருகின. அவள் தன் கைகளை விடுவிக்கப் போராடுவதை நிறுத்திவிட்டு, ரங்காவின் தலையை மெல்லத் தன் மார்போடு அணைத்துக்கொண்டாள். அந்தப் பழைய அறையின் புழுதிக்கும், குழந்தையின் தூக்கத்திற்கும் நடுவே, வீணா ரங்காவின் பசிக்கு முழுமையாகத் தன்னைத் தாரை வார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

ரங்கா ஒரு மார்பைச் சுவைத்து முடித்ததும், அடுத்ததாக அவளது இரண்டு மார்புகளுக்கு நடுவில் இருந்த அந்த வியர்வை படிந்த பள்ளத்தாக்கில் தன் நாவைப் பதித்தான். அவனது கரடுமுரடான நாக்கு அவளது மென்மையான மேனியில் ஊர்ந்து சென்றபோது, வீணாவுக்கு உடல் முழுக்க மின்சாரம் பாய்ந்தது போல இருந்தது.

அவளது தாலிக்கயிறு அவன் முகத்தில் உரசிக்கொண்டிருக்க, ரங்கா தன் பெரிய கைகளால் அவளது ஒரு மார்பைத் தூக்கிப் பிடித்து, அதன் அடிப்பகுதியிலும் ஆவேசமாக நக்கினான். அவனது ஒவ்வொரு செயலிலும் ஒருவிதமான அசுரத்தனம் கலந்திருந்தது.

வீணாவுக்கு இப்போது தன் உணர்வுகள் அனைத்தும் ஒன்று சேர, அவளது கால்கள் பலத்தை இழக்கத் தொடங்கின. அவனது முரட்டுத்தனமான அந்தத் தீண்டலில் அவளது முழங்கால்கள் நடுங்க, கீழே விழுந்துவிடுவது போலத் தள்ளாடினாள். ரங்கா அவளை விழ விடாமல், தன் இடுப்போடு அவளது மென்மையான இடுப்பைச் சேர்த்து அணைத்துத் தாங்கிக் கொண்டான்.



சரியாக அந்த நொடி, சோபாவில் படுத்துத் தூங்கிக் கொண்டிருந்த குழந்தை 'வ்வ்வ்' என்று வீறிட்டு அழத் தொடங்கியது. தன் தாயின் அணைப்பு இல்லாததாலோ அல்லது ரங்கா அவளது மார்பில் வைத்திருந்த அந்தப் பசியைப் பார்த்து, தனக்குத் தாய் பால் மிச்சம் இருக்காது என்ற பயத்தாலோ என்னவோ, அந்தக் குழந்தையின் அழுகுரல் அந்த அறையையே அதிர வைத்தது.

ஆனால் வீணா, ரங்காவைத் தள்ளிவிடவில்லை. அவளது உணர்வுகள் அனைத்தும் மரத்துப்போய், எதற்கும் எதிர்வினை ஆற்ற முடியாத ஒரு சூன்ய நிலையில் அவள் இருந்தாள். ரங்காவின் முரட்டுத் தீண்டலில் அவள் அணு அணுவாகச் சிதைந்து போயிருந்தாள்.

குழந்தையின் அழுகைச் சத்தம் ரங்காவின் வெறியைச் சற்றே தணித்தது. பரிதவிப்போடு அவள் மார்பில் இருந்து வாயை எடுத்தான். ரங்கா விலகியதும், நிற்கக் கூடப் பலமில்லாமல் வீணா அங்கிருந்த நாற்காலியில் அப்படியே சரிந்தாள். ரங்கா குழந்தையைத் தூக்கி அவள் மடியில் கிடத்தினான். அவனது பார்வையில் இப்போது அந்தப் பழைய வக்கிரம் இல்லை; ஒருவிதமான நிசப்தம் நிலவியது.

அவளைத் திரும்பிப் பார்க்காமல் அந்த அறையை விட்டு வெளியேறிய ரங்கா, குடோனுக்கு வெளியே வந்து ஒரு சிகரெட்டைப் பற்றவைத்தான். புகையை ஆழமாக இழுத்துவிட்டவன், தன் உதடுகளில் ஒட்டியிருந்த பாலின் ருசியையும் வீணாவின் வாசனையையும் இன்னும் உணர முடிந்தது.

அறைக்குள் குழந்தையின் அழுகை நின்றதும், வீணா மேசை மேலிருந்த தண்ணீரை எடுத்துக் குடித்துத் தன்னை ஆசுவாசப்படுத்திக்கொண்டாள். தன் கோலத்தைப் பார்த்தவளுக்குத் தலை சுற்றியது. பிளவுசின் கொக்கிகள் அனைத்தும் அறுந்து கிடக்க, அதை எப்படிப் போடுவது என்று தெரியாமல் தவித்தாள். தாலிக் கயிற்றின் கோடியில் இருந்த ஒரு ஹூக்கை மட்டும் எடுத்து, கஷ்டப்பட்டுப் பிளவுசை ஒருவாறு இணைத்தாள். 



பின் தன்   முந்தானையை எடுத்து உடல் முழுவதையும் இறுக்கமாகப் போர்த்திக் கொண்டாள்.

ஒரு கையில் குழந்தையை ஏந்திக்கொண்டு, பாரமான இதயத்தோடு அவள் குடோனை விட்டு வெளியே வந்தாள். வாசலில் ரங்கா சிகரெட் பிடித்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது நிழல் அவள் மேல் பட்டது. ஆனால் வீணா அவன் முகத்தை ஏறிட்டுப் பார்க்கவே இல்லை; பார்க்கத் துணிவும் இல்லை. அந்த இடத்தை விட்டு மின்னல் வேகத்தில் தன் வீட்டை நோக்கிப் புறப்பட்டாள் 

வீணா போன திசையையே சில நொடிகள் பார்த்துக் கொண்டிருந்த ரங்கா, கையில் இருந்த சிகரெட்டைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு மீண்டும் அந்த தூசி படிந்த அறைக்குள் நுழைந்தான். மேசை மீது  அந்த மூன்று கணக்கு நோட்டுகளும் அப்படியே கிடந்தன.

ரங்கா அந்த நோட்டை எடுத்துப் புரட்டினான். அவன் எதிர்பார்த்ததை விடவும் வீணா வேலையைக் கச்சிதமாக முடித்திருந்தாள். இத்தனை காலமா அந்த குடோன்ல அவனுக்குத் தெரியாமலேயே நடந்த லூட்டி அங்க அம்பலமாகி இருந்தது.

எப்படியும் ஒரு ஐந்து லட்ச ரூபாயை அசால்ட்டா கோட்டை விட்டிருந்தான் ரங்கா. ஆனா வீணா, அந்தப் பணத்தை யார் யார் திருடுனாங்க, எந்தெந்த பார்ட்டி எவ்ளோ பாக்கி தரணும்னு ஒரு பைசா குறையாம புள்ளிவிபரத்தோட கட்டம் கட்டிப் போட்டிருந்தாள். அவளோட அந்த அழகான கையெழுத்துல ஒவ்வொரு கணக்கும் துல்லியமா தெரிஞ்சது.

அந்த நோட்டைப் பார்க்கப் பார்க்க ரங்காவுக்குப் பெருமையாக இருந்தது. "அடேங்கப்பா... வெறும் வாட்டசாட்டமான கட்டை மட்டும் இல்ல, இது மூளையும் இருக்குற பொம்பளை!" என்று தனக்குள்ளேயே சொல்லிக் கொண்டவன் முகத்தில் ஒரு வஞ்சகச் சிரிப்பு மின்னியது.

தொடரும் ....

[தனுஷ்]

கதையோட ஒன்பதாம் பாகத்தைப் (Part 9) பதிவிட்டு இருக்கேன். போய்ப் படிச்சுட்டு எப்படி இருக்குன்னு சொல்லுங்க

[Vijay42]

நன்றாக இருக்கு நண்பா ....கதை ஓட்டத்தை மாற்ற வேண்டாம்.... கதையின் பெண் கதாபாத்திரத்தை விபச்சாரி என்ற நிலைக்கு மாற்றாமல் இருந்தால் வெற்றியே.
முரண்பாடான கள்ளக்காதல் என்றாலும் அதில் அவர்களுக்குள் புனிதமான காதல் இருந்தால் சிறப்பு.அந்த பெண்ணை கணவனை தவிற இன்னொரு ஆணும் பாதுகாப்பான் என்பதில் பெண்ணின் பார்வையில் பலமே.

தொடர்ந்து எழுதுங்கள்

[Ratish20]

Super bro, waiting for next update

[Dhivya moo]

கதை ரொம்ப நன்றாக சென்று கொண்டிருக்கிறது நண்பா...
சீக்கிரம் வீணாவைப் போடாமல்...இன்னும் பல தடவை பால் மட்டுமே குடிக்க வேண்டும்
அதுவும் அவள் வேறு வழியில்லாமல் பால் குடுத்ததாக இருக்க வேண்டும்...
எடுத்துக்காட்டாக (குழந்தையின் உடல் நிலை சரியில்லாமல் போக டாக்டரிடம் காண்பித்ததற்கு 3 நாட்கள் குழந்தைக்கு பால் குடுக்க கூடாது என்று சொன்ன பின் அந்த மூன்று நாளும் ரங்கா மட்டுமே பால் குடிக்க வேண்டும்) இவ்வாறு எழுதுங்கள் தோழரே
ரொம்ப நல்ல இருக்கும்
நான் ஏதாவது தவறாக சொல்லி இருந்தால் மன்னிக்கவும்.

[karthickspartan]

கதையோட ஒன்பதாம் பாகத்தைப் (Part 9) பதிவிட்டு இருக்கேன். போய்ப் படிச்சுட்டு எப்படி இருக்குன்னு சொல்லுங்க

ப்ரோ...... வேற மாறி... வேற மாரி....... செம்ம...... அப்படியே போங்க......... டெய்லி அப்டேட் போடுங்க......

[bullet]

அருமை update !

[Tamilmathi]

சிறந்த பதிவு நண்பா....

மிக்க மகிழ்ச்சி அடுத்துத்த பதிவுகள்.....

அருமை.......

ஆனால், அடுத்த பதிவில் வீணாவை விட்டு 

வேறு டிராக்கில் சென்றால் 

கதை இன்னும் சுடு பிடிக்கும்....

 உங்களிடம் சிறந்த வர்ணனை இருக்கு.

இன்னும் கொஞ்சம்,

இடம், பொருள், மற்றும் காமத்தை கூட 


சேர்க்கலாம்.....

உங்களால் இது நிச்சயம் முடியும் நண்பா...

கொஞ்சம் டிராக்கினை change பண்ணுங்க நண்பா....


நன்றி........

[தனுஷ்]

நன்றாக இருக்கு நண்பா ....கதை ஓட்டத்தை மாற்ற வேண்டாம்.... கதையின் பெண் கதாபாத்திரத்தை விபச்சாரி என்ற நிலைக்கு மாற்றாமல் இருந்தால் வெற்றியே.
முரண்பாடான கள்ளக்காதல் என்றாலும் அதில் அவர்களுக்குள் புனிதமான காதல் இருந்தால் சிறப்பு.அந்த பெண்ணை கணவனை தவிற இன்னொரு ஆணும் பாதுகாப்பான் என்பதில் பெண்ணின் பார்வையில் பலமே.

தொடர்ந்து எழுதுங்கள்

உங்கள் விரிவான கருத்துக்கு மிக்க நன்றி நண்பா! கதாபாத்திரங்களின் கண்ணியம் சிதையாமல் கதையைக் கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்பதில் நான் உறுதியாக இருக்கிறேன். நீங்கள் சொன்னது போல, ஒரு பெண்ணுக்கு கணவனைத் தாண்டி கிடைக்கும் அந்தப் பாதுகாப்புதான் இந்தக் கதையின் உணர்ச்சிகரமான பலம். உங்கள் ஆதரவு எனக்குப் பெரிய ஊக்கம் அளிக்கிறது. தொடர்ந்து வாசித்து உங்கள் எண்ணங்களைப் பகிருங்கள்

[தனுஷ்]

சிறந்த பதிவு நண்பா....

மிக்க மகிழ்ச்சி அடுத்துத்த பதிவுகள்.....

அருமை.......

ஆனால், அடுத்த பதிவில் வீணாவை விட்டு 

வேறு டிராக்கில் சென்றால் 

கதை இன்னும் சுடு பிடிக்கும்....

 உங்களிடம் சிறந்த வர்ணனை இருக்கு.

இன்னும் கொஞ்சம்,

இடம், பொருள், மற்றும் காமத்தை கூட 


சேர்க்கலாம்.....

உங்களால் இது நிச்சயம் முடியும் நண்பா...

கொஞ்சம் டிராக்கினை change பண்ணுங்க நண்பா....


நன்றி........

இது என்னுடைய முதல் கதை என்பதாலும், ஒரு குறுகிய தொடராக (சுமார் 20-25 பாகங்களுக்குள்) இதை முடிக்கத் திட்டமிட்டிருப்பதாலும் தான், தற்போதைக்கு ட்ராக்கை மாற்றாமல் கொண்டு செல்கிறேன். நிச்சயம் என்னுடைய அடுத்த கதைகளில் நீங்கள் சொன்னது போல இடங்கள், வர்ணனைகள் மற்றும் மாற்றங்களை இன்னும் விரிவாக முயற்சி செய்கிறேன். தொடர்ந்து ஆதரவு தாருங்கள்!

[தனுஷ்]

கதை ரொம்ப நன்றாக சென்று கொண்டிருக்கிறது நண்பா...
சீக்கிரம் வீணாவைப் போடாமல்...இன்னும் பல தடவை பால் மட்டுமே குடிக்க வேண்டும்
அதுவும் அவள் வேறு வழியில்லாமல் பால் குடுத்ததாக இருக்க வேண்டும்...
எடுத்துக்காட்டாக (குழந்தையின் உடல் நிலை சரியில்லாமல் போக டாக்டரிடம் காண்பித்ததற்கு 3 நாட்கள் குழந்தைக்கு பால் குடுக்க கூடாது என்று சொன்ன பின் அந்த மூன்று நாளும் ரங்கா மட்டுமே பால் குடிக்க வேண்டும்) இவ்வாறு எழுதுங்கள் தோழரே
ரொம்ப நல்ல இருக்கும்
நான் ஏதாவது தவறாக சொல்லி இருந்தால் மன்னிக்கவும்.

மிக்க நன்றி நண்பா! உங்கள் கற்பனைத் திறன் ரொம்பவே அருமையா இருக்கு. நீங்கள் சொன்ன அந்த 'டாக்டர் அட்வைஸ்' ஐடியா நிஜமாவே ஒரு நல்ல டிவிஸ்ட்! இதற்காக நீங்கள் மன்னிப்பு கேட்க வேண்டிய அவசியமே இல்லை; இது உங்கள் தனிப்பட்ட கருத்து, அதை நான் மதிக்கிறேன். ரங்கா மற்றும் வீணாவின் அந்த உணர்ச்சிகரமான பிணைப்பை எப்படி இன்னும் சுவாரஸ்யமாக்கலாம்னு நிச்சயம் யோசிக்கிறேன். தொடர்ந்து உங்கள் கருத்துக்களைப் பகிருங்கள்

[தனுஷ்]

ப்ரோ...... வேற மாறி... வேற மாரி....... செம்ம...... அப்படியே போங்க......... டெய்லி அப்டேட் போடுங்க......

அருமை update !

தொடர்ந்து உங்கள் கருத்துக்களைப் பகிருங்கள், மிக்க நன்றி நண்பா!

[தனுஷ்]

Part -- 10

ஞாயிற்றுக்கிழமை என்பதால் குடோனுக்கு லீவு. "அப்பாடா!" என்று ஒரு நிமிடம் நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டாள் வீணா. நேற்று அந்த அறையில் நடந்த ரத்தமும், ரங்காவின் அந்த முரட்டுத்தனமான தீண்டலும் அவளை இன்னும் நிழலாய் துரத்திக்கொண்டிருந்தது. மனதை மாற்றிக்கொள்ள காய்கறி வாங்க மார்க்கெட் சென்றாள்.

ஞாயிற்றுக்கிழமை என்பதால் மார்க்கெட்டில் கூட்டம் அலைமோதியது. அந்த நெரிசலில் சிக்க முடியாமல் வீணா ஒரு ஓரமாக ஒதுங்கி நின்றபோது, "மேடம்..." என்று ஒரு குரல் கேட்டது. முப்பது வயது மதிக்கத்தக்க ஒருவன் அவளை நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தான்.

வீணா குழப்பத்துடன் அவனைப் பார்த்தாள். 'யார் இது? முன்ன பின்ன பார்த்ததே இல்லையே!' என்று நினைத்துக்கொண்டு முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டாள். ஆனால் அவன் விடவில்லை. அவள் முன் வந்து நின்று, "என்ன மேடம், கூப்பிட்டுக்கிட்டே இருக்கேன்... திரும்பிக்கிட்டீங்க?" என்று கேட்டான்.

அவன் 'மேடம்' என்று மரியாதையாகக் கூப்பிட்டது அவளுக்கு ஒரு பக்கம் ஆச்சரியமாகவும், மறுபக்கம் பயமாகவும் இருந்தது. "மேடம்... ரொம்ப யோசிக்காதீங்க. உங்களை ரங்கா அண்ணாச்சி கூட அடிக்கடி பார்த்திருக்கேன்," என்றான்.



அந்தப் பெயரைக் கேட்டதும் வீணா திடுக்கிட்டாள். அவளது இதயம் பலமாகத் துடித்தது. 'ஒருவேளை நேற்று அந்த குடோன் அறையில் ரங்கா செய்த அந்தப் பாதகச் செயலை இவன் பார்த்திருப்பானோ? அதான் அந்த மரியாதையில் ஏதோ ஒரு வக்கிரம் இருக்கோ?' என்று அவமானத்தில் குறுகிப் போனாள்.

ஆனால் அவன் அவளது பையைப் பிடுங்காத குறையாக வாங்கிக்கொண்டு, "மேடம், நீங்க இங்கேயே இருங்க... கூட்டத்துல போயிக் கஷ்டப்படாதீங்க. நானே எல்லாத்தையும் வாங்கிட்டு வாரேன்," என்று சொல்லிவிட்டு கூட்டத்திற்குள் மறைந்தான்.

வீணாவுக்கு அழுகையே வந்துவிட்டது. 'சே... என் மானம் போச்சு! இவனுக்கும் தெரிஞ்சிருச்சுன்னா, கண்டிப்பா ஊர் முழுக்கத் தெரிஞ்சிருக்கும்,' என்று நினைத்து குனிந்த தலை நிமிராமல் நின்றாள். சிறிது நேரத்தில் பையோடு வந்தவன், ஒரு ஆட்டோவைப் பிடித்து அவளை ஏற்றி விட்டான்.

"மேடம், இது நம்ம ஃபிரண்ட் ஆட்டோ தான். உங்களைப் பத்திரமா வீட்ல கொண்டு போய் விட்டுருவாரு," என்று சொல்லி அவனும் டிரைவர் சீட்டில் ஒரு ஓரமாக அமர்ந்துகொண்டான்.  



வீணா ஆட்டோவில் ஏறி அமர்ந்தபோது அவள் மனம் பலவாறு கணக்குப் போட்டது. அந்த ஆள் நடந்துகொண்ட முறையில் கண்டிப்பா தப்பான எண்ணத்தில் பழகின மாதிரி அவளுக்குத் தெரியவில்லை. பொதுவாக ரங்காவின் ஆட்கள் என்றால் ஒருவிதமான முரட்டுத்தனம் இருக்கும், ஆனால் இவனோ இவ்வளவு கூட்டத்திலும் அவளது பார்வை கூடத் தப்பாக எதையும் பார்க்காமல் கண்ணியமாக நடந்துகொண்டான்.

அவன் நினைத்திருந்தால் அவளோடு பின் சீட்டிலேயே ஏறி அமர்ந்திருக்கலாம். ஆனால், ஒரு பெண்ணுக்குக் கொடுக்க வேண்டிய அந்த நாகரீகம் கருதி, அவன் டிரைவர் சீட்டில் ஒரு ஓரமாகச் சுருங்கி உட்கார்ந்தான். அந்தச் செயல் வீணாவுக்கு ஒரு நிமிடம் நிம்மதியைத் தந்தது. 'நம்மதான் தப்பா நினைச்சிட்டோமோ?

வீடு வந்து சேர்ந்ததும் பையை இறக்கி வைத்துவிட்டு அவன் கிளம்பத் தயாரானபோது, வீணா மெல்லக் கேட்டாள். "அண்ணா... எனக்கு உங்களை யாருன்னே தெரியாது. அப்புறம் எதுக்கு இதெல்லாம்?"

அவன் சிரித்தான். மேடம், நீங்கதான் எனக்குப் புதுசு. ஆனா ரங்கா அண்ணே அப்படி இல்ல! நம்ம ஏரியாவுல நல்லது கெட்டது எதுன்னாலும் அண்ணாச்சிதான் முன்னாடி நிப்பாரு. எனக்கு அவரை அவ்வளவு பிடிக்கும். அண்ணாச்சிதான் சொன்னாரு... நீங்க அவங்களுக்கு ரொம்ப 'வேண்டியப்பட்டவங்க'ன்னு! அதான் கூட இருந்து கவனிச்சுக்கிட்டேன். சரி மேடம், வரேன்!" என்று கும்பிடு போட்டுவிட்டு ஆட்டோவைக் கிளப்பினான்..

அவன் சென்ற திசையையே பார்த்துக் கொண்டு நின்றாள் வீணா. 'வேண்டியப்பட்டவளா? ரங்கா தன்னை எந்த அர்த்தத்தில் அப்படிச் சொன்னான்?' என்று நினைக்கையில், அவளது கைகள் அறியாமல் தன் கழுத்தில் இருந்த தாலியைத் தொட்டுப் பார்த்தன.

சமையல் வேலைகளை முடித்துவிட்டு, குழந்தைகளுடன் கொஞ்சம் ஓய்வெடுத்த வீணா, மாலையில் அருகில் இருக்கும் கோவிலுக்குச் சென்றாள். அங்காவது மனநிம்மதி கிடைக்குமா என்ற ஏக்கம் அவளுக்குள் இருந்தது. தரிசனம் முடிந்து மனநிறைவோடு கோவிலை விட்டு வெளியே வர முற்பட்டவள், வாசலில் தெரிந்த அந்த உருவத்தைக் கண்டு அப்படியே ஸ்தம்பித்து நின்றாள்.

"ரங்கா!"

அவள் உடல் ஒரு நிமிடம் நடுங்கியது. சட்டென ஒரு தூணுக்குப் பின்னால் மறைந்து கொண்டு, தன் குழந்தைகளையும் தனக்குப் பின்னால் இழுத்து அணைத்துக்கொண்டாள். "ஐயோ! கோவிலுக்கு வந்துமா இவன் முகத்துல முழிக்கணும்? கடவுளே... இவன் இங்கேயும் வந்துட்டானா?" என்று பயத்தில் வேண்டிக்கொண்டாள்.

ரங்கா கோவிலுக்கு உள்ளேயும் வராமல், வெளியேயும் போகாமல் அந்த வாசலிலேயே நின்றுகொண்டிருந்தான். அவன் எப்போது போவான் என்று மறைவான இடத்தில் இருந்து பதுங்கிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் வீணா.

அப்போது ரங்கா, "டேய்! சீக்கிரம்  வாங்கடா!" என்று யாரையோ அதட்டினான். அவனது ஆட்கள் நான்கு பேர் இரண்டு பெரிய அண்டாக்களைச் சுமந்து வந்து அங்கே வைத்தனர். அண்டாவைத் திறந்ததும் சுடச்சுட பிரியாணியின் வாசனை அந்த இடத்தையே நிறைத்தது. அங்கே பிச்சை கேட்டு அமர்ந்திருந்த முதியவர்களுக்கும், ஏழைகளுக்கும் ரங்காவே முன்னின்று உணவு வழங்கத் தொடங்கினான்.



அங்கிருந்த ஒரு பெரியவர், "என்ன தம்பி, இவ்வளவு தூரம் வந்துட்டீங்க... அப்படியே உள்ள போய் சாமி தரிசனம் செஞ்சுட்டு வரலாமே?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு ரங்கா ஒரு நக்கலான, ஆனால் ஆழமான சிரிப்பை உதிர்த்துவிட்டு, "யோ பெரியவரே! இந்த மாதிரி நாலு பேரோட வயிறு நிறைய சோறு போட்டா, அந்தச் சாமியே நம்மளத் தேடி வரும். எனக்கு உள்ள இருக்கிற கற்சிலையை விட, வெளிய இருக்கிற இந்தப் பசிதான் முக்கியமாத் தெரியுது!" என்று கரகரப்பான குரலில் சொன்னான்.

தூணுக்குப் பின்னால் ஒளிந்து இதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த வீணாவுக்குத் தன் காதுகளையே நம்ப முடியவில்லை. 'இது ரங்காவா? நேத்து பார்த்த  அதே மிருகமா இது?' என்று திகைத்துப் போனாள்.

ஒரு பக்கம் அவனது  அத்துமீறல், இன்னொரு பக்கம் இந்தத் தர்மப்பிரபு அவதாரம். ரங்காவின் எந்த முகம் உண்மையானது என்று தெரியாமல் அவள் குழம்பினாள். அவன் உணவைப் பரிமாறிக் கொண்டிருந்த அந்த வேகம், அவனது பார்வையில் இருந்த அந்தத் தெளிவு... எல்லாமே வீணாவுக்குப் புதுசாகத் தெரிந்தது.

தூணுக்குப் பின்னால் தன் மகளைச் சேர்த்து அணைத்தபடி மூச்சடக்கி நின்றிருந்தாள் வீணா. ரங்கா அங்கிருந்து நகர்வான் என்று அவள் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்க, ஒரு கணம் அவளது பிடி தளர்ந்தது. அவ்வளவுதான்... சிறுமி துள்ளிக் குதித்து அந்தத் தூணைத் தாண்டி வெளியே ஓடினாள்.

"அங்கிள்!" என்று மழலைக் குரலில் கத்தியபடி, நேராகப் போய் ரங்காவின் காலைக் கட்டிக்கொண்டாள்.

வீணாவுக்கு உயிர் போயே வந்தது. "ஐயோ!" என்று அவள் வாய் பொத்துவதற்குள் காரியம் கைமீறிப் போனது. குனிந்து அன்னதானம் கொடுத்துக் கொண்டிருந்த ரங்கா, சட்டென்று நிமிர்ந்து பார்த்தான். தன் காலைக் கட்டியிருக்கும் சிறுமியைப் பார்த்ததும் அவனது முரட்டு முகத்தில் ஒரு மென்மையான புன்னகை பூத்தது.

லாவகமாக அவளைத் தூக்கித் தன் அகன்ற மார்போடு அணைத்துக் கொண்டான் ரங்கா. "என்னம்மா... நீ இங்க என்ன பண்ற? அம்மா எங்க?" என்று அவன் வாஞ்சையோடு கேட்க, அந்தச் சிறுமி குறும்புடன் கை காட்டிய திசையில் வீணா பதுங்கி நின்ற தூண் இருந்தது.

ஐயோ... மாட்டுக்கிட்டியே பங்கு!' என்று தனக்குள்ளேயே தலையைச் சொரிந்தபடி, வேறு வழியில்லாமல் அந்தத் தூணுக்குப் பின்னாலிருந்து மெல்ல வெளியே வந்தாள் வீணா

ரங்கா அவளைப் பார்த்ததும், ஒரு வஞ்சகமான அதே சமயம் ரகசியமான சிரிப்பை உதிர்தவன் " தன் மார்பில் இருந்த குழந்தையை அருகில் இருந்த ஒருவனிடம் மெல்லக் கொடுத்தான். "டேய், நான் வர்ற வரைக்கும் பாப்பாவைச் பத்திரமா பார்த்துக்க... ஒரு சின்னக் கணக்கு பாக்கி இருக்கு," என்று அவன் சொன்னபோது, அவனது கண்கள் வீணாவைத் துளைத்துக் கொண்டிருந்தன.

வீணாவுக்கு அந்த இடமே சுழல்வது போல இருந்தது. நெஞ்சு படபடக்க, உடல் முழுக்க வேர்த்து கொட்டியது. நேற்று அந்தத்  அவன் செய்த அத்துமீறல்கள் ஒவ்வொன்றாக அவள் கண்முன்னே நிழலாடின. இப்போது இதோ, புனிதமான இந்தக் கோவில் வளாகத்தில், மக்கள் நடமாட்டத்திற்கு நடுவே அவன் அவளை நோக்கி நெருங்கி வருகிறான்.

ரங்கா ஒவ்வொரு அடியாக எடுத்து வைக்க, வீணா பின்வாங்க இடமில்லாமல் அந்தத் தூணோடு ஒட்டி நின்றாள். அவனது நிழல் அவள் மேல் படர்ந்தது.

"என்ன வீணா... சாமி கும்பிட வந்த இடத்துல இவ்வளவு வேர்க்குது? நேத்து அந்த குடோன்ல கூட இவ்வளவு பயப்படலையே நீ?" என்று அவன் கரகரப்பான குரலில், அவளது காதுகளுக்கு மட்டும் கேட்கும் படி மிக நெருங்கி வந்து கேட்டான்.

ரங்காவின் அந்த முரட்டுத்தனமான மூச்சுக்காற்று வீணாவின் முகத்தில் அனலாய் பட்டது. பயம் அவள் நரம்புகளைத் தறிக்க, தன் கையில் இருந்த  இருந்த குழந்தையையும்  தன் மார்போடு அரணாகச் சேர்த்து பலமாக அணைத்துக் கொண்டாள். அவள் அணிந்திருந்த அந்த மெல்லிய சந்தன நிறச் சேலை, அவளது நெஞ்சுப் படபடப்பில் ஏறி இறங்கி, அவள் நடுக்கத்தை ரங்காவுக்கு அப்பட்டமாகக் காட்டிக் கொடுத்தது.



"விடுங்க ரங்கா... இது கோவில்... ஆட்கள் வேற அங்கே பார்த்துட்டு இருக்காங்க," என்று தழுதழுத்த குரலில், யாருக்கும் கேட்காதபடி ரகசியமாக அதே சமயம் ஆவேசமாகக் கெஞ்சினாள்.

ரங்கா ஒரு வஞ்சகச் சிரிப்போடு இன்னும் ஒரு அங்குலம் வீணாவை நெருங்கி வந்தான். அவனது முரட்டுத் தோள் அவளது மென்மையான தோளில் லேசாக உரசியபோது, வீணாவுக்கு உடல் முழுக்க ஒரு நடுக்கம் பரவியது. சுற்றிலும் பக்தர்கள் கூட்டம் இருந்தாலும், அந்தத் தூணின் மறைவில் ரங்கா உருவாக்கிய நெருக்கம் அவளை மூச்சு முட்ட வைத்தது.

"பார்த்தா பார்க்கட்டுமே வீணா! ஊருக்கே அன்னதானம் போடுற ரங்கா, இன்னைக்கு இந்தப் 'பால் தீர்த்தத்தை' குடிச்சிட்டுப் போறான்னு நினைச்சுப்பாங்க," என்று அவன் குரலில் நக்கல் தெறித்தது.

அவன் 'பால் தீர்த்தம்' என்று சொன்ன அந்த நொடியே, வீணாவின் அடிவயிற்றில் ஒரு நடுக்கம் பரவியது. அவன் எதை நோக்கி வருகிறான், அவனது அந்தப் பார்வையின் அர்த்தம் என்ன என்பது அவளுக்குப் பட்டவர்த்தனமாகப் புரிந்தது.

ரங்கா... ப்ளீஸ்... யாராவது பார்த்துறப் போறாங்க!" என்று வீணா தழுதழுத்த குரலில் கெஞ்சினாள். அவளது கண்கள் அலைபாய்ந்து யாராவது தங்களைக் கவனிக்கிறார்களா என்று சுற்றும் முற்றும் பார்த்தன.

ஆனால் அது கோவிலின் கடைசித் தூண். மற்ற தூண்களை விடப் பெரியதாகவும், ஒரு மூலையில் இருந்ததாலும் அங்கே யாருடைய பார்வையும் விழவில்லை. மக்கள் அனைவரும் சன்னிதானத்தை நோக்கியும், அன்னதானப் பந்தலை நோக்கியுமே கவனமாக இருந்தனர். அந்தச் சூழல் ரங்காவுக்கு ஒரு கவசமாக மாறிப்போனது.

அவள் பயப்படுவதைக் கண்ட ரங்கா, இன்னும் ஒரு அங்குலம் முன்னேறி அவளைத் தூணோடு சேர்த்து அழுத்தினான்." அப்படின்னா... எனக்கு ஒரு முத்தம் கொடு!" "

வீணா அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனாள். "ரங்கா... என்ன பேசுறீங்க? இது கோவில்... என் பிள்ளைங்க அங்க இருக்காங்க..." என்று அவள் பதறினாள்.

"பிள்ளைங்க அங்க ஆட்களோட விளையாடிட்டு இருக்காங்க வீணா. இந்தத் தூணுக்குப் பின்னாடி நாம என்ன பண்ணாலும் அந்தச் சாமிக்குக் கூடத் தெரியாது," என்று கரகரப்பான குரலில் சொன்ன ரங்கா, அவள் மறுப்புச் சொல்வதற்கு முன்பே அவளது முகத்தை நெருங்கினான்.

அவளது கையில் இருந்த குழந்தையை மிக மென்மையாக, அதே சமயம் மறுக்க முடியாத அதிகாரத்துடன் வாங்கி ஒரு பக்கமாகப் படுக்க வைத்தான். குழந்தை தூக்கத்தில் நகர, ரங்கா மீண்டும் வீணாவை மிகக் கிட்டத்தில் நெருங்கினான். அவனது இரும்பு போன்ற மார்பு அவளது சந்தன நிறச் சேலையை உரசியது. அவனது மூச்சுக்காற்று அவளது முகத்தில் அனலாய் படும் அளவுக்கு மிக அருகில் அவன் சென்ற அந்த நொடி...

வீணா சட்டெனத் தன் இரண்டு கைகளையும் அவன் நெஞ்சில் வைத்துத் தடுத்தாள்..

தன் நெஞ்சில் இருந்த அவளது கையை அநாயாசமாக விலக்கிவிட்டு, அவளை நோக்கி உந்தினான். பின்னால் நகர வழியில்லாமல், அந்தக் கருங்கல் தூணில் வீணாவின் முதுகு முட்டி நின்றபோதும் அவன் அவளை விடவில்லை. அவளது மென்மையான சந்தன நிற மேனியைத் தன் இரும்பு போன்ற உடலால் அழுத்தி, அவளது இதழ்களை நோக்கித் தன் முகத்தைக் கொண்டு சென்றான்.

ஆனால், வீணா சட்டென்று தன் பிஞ்சு கரங்களால் அவனது முகத்தைப் பிடித்துத் தடுத்தாள். அந்தத் தடுப்பு ரங்காவை நிறுத்தவில்லை, மாறாக அவனது வெறியை இன்னும் தூண்டியது.

தன்னைப் தடுத்த அவளது மென்மையான கைகளுக்கு ரங்கா முத்தம் கொடுக்க ஆரம்பித்தான். அவள் கையை எடுக்க முடியாதவாறு அவளது உள்ளங்கையிலும், மணிக்கட்டிலும் முத்தங்களை அடுக்கிக்கொண்டே போக, வீணா ஒருவிதமான சிலிர்ப்பில் சிணுங்கிக்கொண்டு அங்கிருந்து நகர முயன்றாள். ரங்கா லாவகமாகத் தன் ஒரு கையால் அவளது வளைவான இடுப்பைப் பிடித்துத் தன்னோடு இறுக அணைத்துக்கொண்டான்.

அடுத்த நொடி, அவளது நீளமான விரல்களில் ஒன்றை அப்படியே கவ்வி, ஒரு லாலிபாப் சூப்புவது போல ஆவேசமாகச் சூப்பினான். அந்தத் தீண்டலில் திடுக்கிட்ட வீணாவுக்கு உடல் முழுக்க மின்சாரம் பாய்ந்தது போல இருந்தது. தன் வெண்டைக்காய் போன்ற அந்த மென்மையான விரலை அவனது வாயிலிருந்து சட்டென்று உருவிக்கொண்டாள்.

ரங்கா... என்ன பண்றீங்க? இது கோவில்... யாராவது பார்த்தா அசிங்கமாப் போயிடும்," என்று மூச்சிரைக்கக் கேட்டாள்.

அவளது விரலில் ஒட்டியிருந்த அவனது எச்சிலின் ஈரம், அந்தக் குளிர்ந்த காற்றுக்கு அவளுக்கு ஒருவிதமான நடுக்கத்தைத் தந்தது. ரங்கா அவளது பதற்றத்தை ரசித்தபடி, மீண்டும் அவளது கழுத்தோரம் குனிந்தான்

வீணா தன் விரலை உருவிக்கொண்ட அந்த அடுத்த நொடி... ரங்கா அவளுக்கு எந்த ஒரு கால அவகாசமும் கொடுக்கவில்லை. மின்னல் வேகத்தில் தன் தடித்த உதடுகளைக் கொண்டு போய், அவளது சிவந்த இதழ்களின் மேல் வைத்து நச்சென ஒரு முத்தமிட்டான். திடீரென ஏற்பட்ட அந்தத் தீண்டலில் வீணா அதிர்ந்து போனாள். சட்டெனத் தன் முகத்தைத் திருப்ப முயன்றாள். ஆனால் ரங்கா அவளை விடத் தயாராக இல்லை. அவனது இரும்பு போன்ற ஒரு கையால் அவளது தாடையை அழுத்திப் பிடித்துக் கொண்டான். அவளது மென்மையான முகம் அவனது பிடியில் சிக்கித் தவிக்க, அவளது மெல்லிய இதழ்களைத் தன் வாய்க்குள் கவ்வி இழுத்து, வெறியோடு உறிஞ்சத் தொடங்கினான்.



ரங்கா அவளது இதழ்களை ஆசையோடு உறிஞ்சத் தொடங்கினான். அவனது முரட்டுத்தனமான காதலில் வீணாவின் இதழ்கள் அமுங்கின. அவளது உதடுகளிலிருந்து வழிந்த அந்தத் தித்திப்பான எச்சில் ரங்காவுக்குத் தேவாமிர்தமாகத் தெரிந்தது. இதுவரை அதிகாரத்தாலும் அத்துமீறலாலும் அவளை நெருங்கியவனுக்கு, இப்போதைய அவளது ஒத்துழைப்பு ஒரு புதிய போதையைத் தந்தது.

வீணா இன்பத்தில் தன் கண்களை இறுக மூடிக்கொண்டாள். பயமும், தயக்கமும் ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், ரங்காவின் அந்த உக்கிரமான தீண்டலில் அவள் கரைந்து போனாள். தப்பிக்க நினைத்த அவளது கைகள், இப்போது அவனைத் தப்பிக்க விடாமல் அவனது சட்டை காலரைத் தப்பிக்க விடாமல் கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொண்டன.

"ம்ம்... ம்ம்..." என்று அவளது இதமான முனகல் அந்தத் தூணின் இடுக்கில் எதிரொலித்து, ரங்காவை இன்னும் வெறி கொள்ளச் செய்தது.



ரங்கா ஒரு கையால் அவள் கன்னத்தைச் செல்லமாக அழுத்திப் பிடித்தும், இன்னொரு கையால் அவளது வளைவான இடுப்பை வளைத்துப் பிடித்தும் தன்னோடு இறுகப் பிணைத்துக் கொண்டான். அவளது  சேலைக்கும் அவனது இரும்புப் போன்ற உடலுக்கும் இடையே ஒரு நூல் அளவு கூட இடைவெளி இல்லை.

அந்தத் தீண்டலில் முற்றிலும் கரைந்து போன வீணா, மெல்லத் தன் வாயைத் திறக்க... அவளது மென்மையான நாக்கு ரங்காவின் இதழ்களை வருடி விளையாடியது. ரங்கா ஒரு கணம் திகைத்து, பின் அவளது நாக்கை மென்மையாகச் சுவைத்துவிட்டு, தன் நாக்கை அவளது வாய்க்குள் ஆழமாகச் செலுத்தி அந்தத் தருணத்தை உக்கிரத்தின் உச்சத்துக்கே கொண்டு சென்றான்.

புனிதமான கோவிலின் மணி ஓசை தூரத்தில் கேட்டுக்கொண்டிருக்க, இங்கே ஒரு தூணின் மறைவில் இரண்டு உடல்கள் ஒன்றோடு ஒன்று பின்னிப் பிணைந்து, உலகத்தையே மறந்து அந்த இன்பத் தீயில் எரிந்துகொண்டிருந்தன.

ரங்காவின் நாக்கு வீணாவின் வாய்க்குள் ஒரு போர்க்களத்தையே நடத்தியது. அவளது பற்கள், ஈறுகள், மேலண்ணம் என ஒவ்வொன்றையும் அவன் தன் நாக்கால் அலாசினான். அவளது வாயில் ஊறிய அந்தத் தித்திப்பான உமிழ்நீரை அவன் அணு அணுவாக உறிஞ்சி சுவைக்க, வீணாவோ உலகத்தையே மறந்து போனாள். ரங்காவும் தன் கண்களை மூடிக்கொண்டு அவளது நாக்கை உறிஞ்சி இழுக்க, வீணா தன் வாயை அகலப் பிளந்தபடி, தன் நாக்கை முழுமையாக அவனது வேட்டைக்கு அர்ப்பணித்தாள்.

அவன் அவளது வாயைத் தன் வாயால் முழுமையாக நிறைத்திருந்த அதே வேளையில், அவனது வலுவான வலது கை அவளது அந்தச் சந்தன நிறச் சேலைக்குள்ளே புகுந்து, இடது முலையை அப்படியே மொத்தமாக அள்ளிக் கசக்கியது. வீணா இப்போது முழுமையாக அவனது கட்டுப்பாட்டிற்குள் வந்திருந்தாள்.

அவள் தன் நாக்கை வாய்க்குள் இழுத்துக்கொண்டு, வேகமாக மூச்சு வாங்கினாள். ஒரு கை அவளது மார்பைப் பிசைந்து கொண்டிருக்க, அவன் இன்னொரு கையால் அவளது முகத்தை அசையாமல் அப்படியே பிடித்துக் கொண்டான்.

"ப்ளீஸ் ரங்கா... ம்கூம்..." என்று வீணா மெலிதாகச் சிணுங்கினாள். அவளது சிணுங்கல் அவனைத் தடுப்பதற்குப் பதில், இன்னும் உற்சாகப்படுத்தியது.

"உன் உதட்டை விட... நாக்கு செம டேஸ்ட்டியா இருக்குடி... உன் நாக்கு மட்டும்..." என்று அவன் காமத்தால் தடித்த குரலில் முணுமுணுத்தான்.

"ம்க்ம்... எனக்கு வலிக்குதுடா..." என்று அவள் தவிப்போடு சொல்ல, ரங்காவோ ஒரு வஞ்சகச் சிரிப்போடு, "சரி... வலிக்காமப் பண்றேன்," என்று கொஞ்சியபடி, தன் பற்களால் அவளது கீழ்க்கழுத்தை விட்டுவிட்டு, இதழைக் கவ்வி இழுத்தான்.

"ம்ம்ம்ம்!" என்று ஒரு நீண்ட பெருமூச்சை விட்டுச் சிணுங்கிய வீணா, அவன் மேல் இருந்த அந்த ஒரு துளி கோபத்தையும் மறந்து, அவனது விருப்பத்திற்கு இணங்க மீண்டும் தன் நாக்கை வெளியே நீட்டினாள்.




ரங்கா தன் நாக்கை நீட்டி வீணாவின் நாக்கை வஞ்சகமில்லாமல் தடவினான். அந்தப் போதையில் வீணா தன் வாயை 'ஆ'வென அகலமாகப் பிளந்து, தன் சிவந்த நாக்கை அவனது வாய்க்குள் முழுமையாகத் திணித்தாள். அவளது நாக்கை உறிஞ்சும் அந்த இன்பப் பணி மீண்டும் ஆவேசமாகத் தொடங்கியது.

வீணாவின் நாக்கின் தித்திப்பான எச்சில் சுவை அவனுக்குள் அமிர்தமாக இறங்கிக் கொண்டிருக்க, ரங்காவின் கைகள் சும்மா இருக்கவில்லை. அவளது இளமை செழிப்பான அந்த இரண்டு முலைகளையும் அந்தச் சந்தன நிறச் சேலைக்கு மேலேயே பிடித்து அமுக்கிப் பிசைந்தான். தன் இடுப்பை அவள் இடுப்போடு இரும்புப் பிடியாக இணைத்து, முழு விறைப்பை எட்டியிருந்த தன் ஆண்மையை அவளது தொடைகளுக்கு நடுவில் வைத்து ஆவேசமாகத் தேய்த்தான்.

வீணா மெல்ல முனகிக்கொண்டே, ரங்காவின் அந்த வலுவான புஜங்களையும் முதுகையும் ஆசையோடு அழுத்தமாகத் தடவினாள். ரங்கா தன் கால்களால் அவளது தொடைகளைப் பிரித்து, தன் இடுப்பை இன்னும் நெருக்கமாகக் கொண்டு வந்தான். உடைகளுக்கு மேலேயே தன் ஆண்மையால் அவளது மேட்டை மெல்ல இடிக்கத் தொடங்கினான்.

வீணாவும் அதற்கு இசைவாகத் தன் தொடை இடுக்கை உந்திக் கொடுக்க, ரங்காவிற்கு வேகம் சட்டென எகிறியது. அவளது நாக்கை உறிஞ்சிக் கொண்டே, கைகளைத் தழைத்து அவளது தொடையையும், சதைப்பிடிப்பான பிட்டங்களையும் தாங்கிப் பிடித்தான். இருவருக்கும் இடையே ஒரு நூல் அளவு கூட இடைவெளியே இல்லாதவாறு இறுக்கி அணைத்துக்கொண்டு, உடைகளின் மேலேயே தன் வேகத்தைக் காட்டினான்.

அந்தத் தீண்டலில் நிலைதடுமாறிய வீணா, ஒரு கட்டத்தில் மூச்சுத் திணறி இதழ்களை விலக்கிக் கொண்டாள். "ரங்கா.. விட்று.. ப்ளீஸ்.. போதும் போ..." என்று அவனைத் தள்ளிவிட முயன்றாள். ஆனால் ரங்கா விடுவதாக இல்லை; அதே வேகத்தில் அவளது தொடை இடுக்குக்குள் புகுந்து அந்தப் போதையை முடிக்கத் தீவிரமாக இருந்தான்.

வீணா தழுதழுத்த குரலில், "ஹய்யூ.. ரங்கா.. சொன்னா கேளு.. ப்ளீஸ்" என்று கெஞ்ச, ரங்காவும் "இரு வீனா மா.. ப்ளீஸ்.." என்று விடாமல் கொஞ்சினான். இறுதியில் வீணா தன் முழுப் பலத்தையும் திரட்டி அவனது இடுப்பில் கை வைத்து, கொஞ்சம் பின்னால் தள்ளி அவனைக் கட்டுப்படுத்தினாள்.


சரியாக அந்த உச்சக்கட்டத் தவிப்பில் இருந்தபோது, "அண்ணே... ரங்கா அண்ணே!" என்று ஒரு குரல் கோவிலின் அமைதியைக் கிழித்துக்கொண்டு அவர்களை நெருங்கியது.

வீணா அதிர்ச்சியில் உறைந்து போக, ரங்கா மின்னல் வேகத்தில் அவளைத் தூணோடு சேர்த்துத் தன் அகன்ற முதுகால் மறைத்துக் கொண்டான். அவனது நிழலில் வீணா முழுமையாக மறைந்தாள். "டேய்! என்னடா?" என்று அதட்டலாகக் கேட்டான் ரங்கா.

"அண்ணே... அன்னதானம் முடிஞ்சிருச்சுண்ணே. நீங்க இங்க தனியா என்ன பண்ணிட்டு இருக்கீங்க?" என்று அந்த ஆள் சந்தேகமே இல்லாமல் கேட்டான்.

ரங்கா தன் முகத்தில் எந்தச் சலனமும் காட்டாமல், "ம்ம்ம்... போன் பேசிட்டு இருக்கேன். நீ போ... நான் அஞ்சு நிமிஷத்துல வரேன்," என்று கரகரப்பாகச் சொல்லி அவனை அங்கிருந்து அனுப்பி வைத்தான்.

அவன் சென்ற அந்தச் சில நொடிகளில், வீணா பதற்றத்துடன் தன் கலைந்த முடியையும், நழுவியிருந்த அந்தச்  சேலையையும் அவசர அவசரமாகச் சரி செய்துகொண்டாள். மார்பில் இருந்த பாரம் குறையாமல், குழந்தையைத் தன் நெஞ்சோடு அணைத்துக்கொண்டாள். அவளது இதயம் இன்னும் ரங்காவின் முத்தத்தில் இருந்த அந்த அனலில் தகித்துக்கொண்டிருந்தது.

அதற்குள் அவளது மூத்த மகளும் அங்கே ஓடி வர, ரங்கா ஒரு பாதுகாப்பு அரணாக மாறினான். அந்தப் பகுதியில் இருந்த மற்றவர்கள் கண்ணில் வீணா படாதவாறு, அவளைத் தன் உடலால் மறைத்துக் கொண்டே கோவிலுக்கு வெளியே கூட்டி வந்தான்.

வாசலில் நின்ற ஒரு ஆட்டோவை மறித்து, "இவங்களைப் பத்திரமா வீட்ல விடு," என்று டிரைவரிடம் அதிகாரமாகச் சொன்னவன், வீணாவையும் குழந்தைகளையும் ஆட்டோவில் ஏற்றிவிட்டான். ஆட்டோ நகரத் தொடங்கியபோது, ரங்கா அவளது கண்களை உற்றுப் பார்த்தான். அந்தப் பார்வையில் 'நாளைக்குக் காலைல 10 மணிக்கு குடோனுக்கு வந்துடு' என்கிற அதே பழைய மிரட்டலும், ஒரு சிறு உரிமையும் கலந்திருந்தது.

தொடரும் ....

[Dhivya moo]

நண்பா
இன்னொரு பாகம் இப்போ update வருமா...
Waiting for your update

[Siva veri 20]

சீக்கிரமா அப்டேட் கொடுத்ததுக்குநன்றி நண்பா கதை அருமையா போகுது...வீணாவே கழுத்தை நீட்டி கல்யாணம் பண்ணி சின்ன ரங்காவ பரிசா ரங்காக்கு கொடுக்கனும்...

[Dhivya moo]

நண்பா ரங்கா சீக்கிரம் வீணாவைப் போட வேண்டாம்
இன்னும் நிறைய பால் குடிக்கட்டும்...
இனிமேல் வீணா பிரா போட வேண்டும் நண்பா
ஏனென்றால் ரங்கா பால் குடிக்க ஆரம்பித்த பிறகு பால் அதிகம் ஊற ஆரம்பித்து விடும் அல்லவா
அதனால் சொல்கிறேன்

[பால் காரன்]

வணக்கம் நண்பா என்னோட கருத்துக்கள் சில சொல்லலாம் என்று நினைக்கிறேன்.
1 - வீணாவை ரங்கனை மட்டுமே ஓக்க வையுங்கள் வேறு யாரும் ஓக்க வேண்டாம்.
2 - குழந்தை மாதிரி மடியில் படுத்து ரங்காவை பால் குடிக்க வையுங்கள்.
3 - டீ குடிப்பதற்கு வீணாவை மாடு மாதிரி குனிய வைத்து ரங்கனை பால் கறக்க வையுங்கள்.
4 - ரங்கன் குடிக்கிறதுக்கு பால் பத்தவில்லை என்பதற்காக மருந்து மாத்திரைகள் ரங்கன் வாங்கி கொடுத்து பால் அதிக சுரக்க வைச்சி அத ரங்கன் பசி தீரும் அளவுக்கு மூச்சு முட்ட குடிக்கிற மாதிரி கொண்டு போங்க.
5 - ஏற்கனவே குழந்தைக்கு பால் கொடுப்பதால் வீணா பிரா போடுவது இல்லை, இப்போ ரங்கன் பால் குடிக்க ஆரம்பித்து விட்டதால் ரங்கன் இருக்கும்போது மட்டும் வீணா ஜாக்கெட் போடாமல் வெறும் சேலை முந்தானையால் மூடி இருப்பது போல் கொண்டு போங்கள்.
6 - வீணா தன்னுடைய கணவனுக்கு கூட இதுவரை செய்யாத விஷயங்களை செக்ஸில் ரங்கனுக்கு செய்ய வையுங்கள்.
7 - ரங்கன் வீணாவை ஓக்க ஆரம்பித்த பிறகு வேற எந்த பெண்ணையும் ஓக்காமல் வீணாவை மட்டுமே ஓக்கணும் அதே சமயத்தில் வீணா அவனை நல்லவனாக திருத்த வேண்டும்.
இது என்னோட கருத்துக்கள் மட்டுமே இதை ஏற்றுக் கொள்வதும் ஏற்றுக் கொள்ளாமல் போவதும் உங்களுடைய விருப்பம்.

[சிற்பி***]

வினா கொஞ்சம் கொஞ்சமா ரங்காகிட்ட மயங்குறா.. டா போட்டு பேசுற.. இன்னும் என்னென்ன நடக்க போகுதோ.. கதை எதார்த்தமாவும், காமம், காதல் எல்லாம் கலந்து போகுது நண்பா.. கதை சூப்பரோ சூப்பர்..

[Mindfucker]

Story payankarama irukku nanba...

Sema tempting