Incest கடவுள் தந்த பல மலர்கள்.

[monor]

[monor]

[monor]

[flamingopink]

நன்றிகள் பல
மிக அருமையான தொடர்
இன்செஸ்ட் கதைகள் என்றாலே தனி ரகம் தான் அதுவும் அண்ணன் தங்கை என்றால் கூடுதல் சிறப்பு
உங்கள் எழுத்தில் காட்சிகளாக ஒட்டி பார்க்கும் பொழுது
மிகுந்த காமட்துடன் பயணிக்க முடிகிறது

ஒவ்வொரு சின்ன சின்ன அசைவுகளிலும் தங்கயை காமத்துடன் ரசிப்பது மெதுவாக காமம் நமக்குள் ஏற்றுகிறது
தொடரவும் ...
ஒவ்வொரு வரியையும் ரசித்து படிக்கும் படி உள்ளது உங்கள் எழுத்து....

[monor]

நான் அவள் எதிரே அமர்ந்து, பல முறை காலை மடக்கி நீட்டுமாறு சொன்னேன். அவள் காலை நீட்டி மடக்கும் போதெல்லாம், அவள் கொழுத்த தொடையின் கீழ் பகுதி தெரிந்தது.

பின் காலை நீட்டினாள். எனக்கு அவளின் அந்தரங்க பொக்கிஷம் எனக்கு காட்சி அளித்து மறைந்தது. மீண்டும் செய்யச் சொன்னேன், செய்தாள். மீண்டும் சொன்னேன். இப்போது அவள் யோசித்தாள்.

“இப்போ வலி இல்லண்ணா.”

“இல்லேன்னாலும் இன்னும் கொஞ்சம் நீட்டி மடக்கி செய். இல்லேன்னா வீங்கிடும்”

“ஓ!! அப்படியா சரி” என்று சொல்லி அடிபட்ட காலை வேகமாக இரண்டு முறை மடக்கி நீட்டி கொண்டாள். எனக்கு அவள் கால் அழகை பாத்ததிலிருந்து,
அவள் அடி தொடை வரை முழுசாக பார்க்க ஆவல் தூண்டியது.

அவள் தப்பாக நினைத்துக்கொண்டால் என்ன செய்வதென்று அவளிடம் மீண்டும் காலை நீட்டி மடக்க கேட்க துணிவில்லாமல், அவளின் அருகே சென்று அவளின் காலை மெதுவாக தொட்டு தடவிப் பார்த்தேன். வழ வழ என்று மென்மையாக இருந்த்து. அந்த மென்மையை ரசித்தபடியே நைட்டியை முட்டிக்கு மேலே தூக்கி கொண்டே சென்றேன். நைட்டி, தொடை வரை ஏறியது.

இன்னும் கொஞ்சம் ஏறினால் அவள் திரண்ட தொடைகளும், புண்டையும் தெரிந்து விடும் என்ற ஆபத்தான நிலையை உணர்ந்து, “ஸ்ஸ்ஸ்!! ஐயோ! போதும்ணா!!” என்று கூச்சத்துடன் சொல்லி தொடை வரை ஏறிக்கிடந்த நைட்டியை கீழே இழுத்து விட்டு எழுந்து அவள் ரூம்’க்கு சென்றாள்.

அங்கே அவள் குழந்தை அமைதியாக தூங்குவதை பார்த்து திரும்பி வந்தாள்.

“ நான் டீ குடிக்கப் போறேன். உங்களுக்கும் டீ போட்டு கொண்டு வரட்டுமா?”

“ம்,…”

டீ போட்டு எடுத்து வந்தாள்.

இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டு டீ குடித்தோம். என் பார்வை எல்லாம் அவளின் அழகான இளமையான அங்கங்கள் மீதே இருந்தது.

என் தங்கை மேல் உள்ள ஆசை அதிகரிக்க, என்னால இனி அமைதியாக இருக்க முடியாது என்று தோன்றியது.

ஒரு முடிவுக்கு வந்தவனாக, “இப்போ நீ சந்தோசமா இறுக்கியா டி” என்றேன்.

சில நொடிகள் அமைதியாக, ஆனால், அர்த்தத்தோடு என்னை கூர்ந்து பார்த்துவிட்டு, “ம்,….” என்றாள்.

“ இல்ல நீ பொய் சொல்றே?”

“ நிஜமாத்தாண்ணா. நான் சந்தோஷமாத்தான் இருக்கேன்.”

“இல்ல நீ சிரிச்சு சிரிச்சு பேசினாலும், உன் முகம் அடிக்கடி வாட்டமா ஆய்டுது. உன் முக வாட்டம் எதனாலன்னு கண்டு பிடிச்சிட்டேன்”

“அப்படியா, எதனாலன்னு சொல்லுங்க பார்ப்போம்”

“ரொம்ப நாளா உன் புருஷனை நீ பிரிஞ்சு இருக்கிறதுதான் காரணம், சரியா?!!”

“ச்சீய்!! அப்படி எல்லாம் இல்ல.”

“அன்ணி இறந்ததை நினைச்சு வருத்தப்படுறியா?”

“ அதுவும் ஒரு காரணம்தான். அன்ணி இறந்தது எனக்கு ரொம்ப வருத்தம்தான். ஆனா, என் முக வாட்டத்துக்கு முக்கிய காரணம் அது இல்ல. ஆனா, நீங்க நல்லாவே கற்பனை பண்றீங்க!!”

“ம்ம்.. அதுவும் இல்லன்னா,…. அப்போ, அதுவா தான் இருக்கும்?!!”

“அதுவாதான்னா?!!…எது?!”

“சொன்ன தப்பா நினைக்கக் கூடாது, அது கொஞ்சம் அடல்ட்ஸ் ஒன்லி”

“ஹும்…. சொல்லுங்கண்ணா! இதுல என்ன இருக்கு?”

“உன்னை பெங்களூர்ல பாத்ததிலேர்ந்து உன் குழந்தையோட நீ தனியாதான் இருக்கே!! உன் புருஷன் உன் வீட்டுக்கே வர்றதில்லே.”

“ம்,….அதான். அந்த விஷயத்தை ஏற்கனவே உன்கிட்டே சொல்லிட்டேனே” என்று சொன்ன அவள் முகம் உணர்ச்சியில் கொஞ்சம் மாறியது. என் மனதில் இருப்பதை சொல்லலாமா வேண்டாமா என்று எனக்கும் குழப்பமாக இருந்தது

“அது வந்து,…..”

“சும்மா சொல்லுண்ணா.”

"ஒன்னும் இல்ல. சும்மா சொன்னேன்”

“இல்லைண்ணா, எதோ சொல்ல வந்தீங்க. சொல்லுங்க.!!”

“ஒன்னும் இல்ல,….. உன் புருஷன் உன் பக்கத்துல இருந்திருந்தா கொஞ்சம் சில்மிஷம், டச்சிங்க், கிஸ்ஸிங்க், கொஞ்சல் அப்படி இப்படின்னு இருந்திருப்பார்”

“இருந்திருந்தா?!!”

“உன் உடல் பசி கொஞ்சம் குறைஞ்சிருக்கும். உன் உடம்பு இப்போ உடல் சுகத்துக்காக ஏங்கிக் கிடக்குது. உன் முக வாட்டத்துக்கு அது தானே காரணம்?”

“ச்சீய்!!!…, என்னண்ணா பேசுறீங்க?! ஒரு பொண்ணுகிட்ட, அதுவும் கூடப் பிறந்த தங்கச்சிகிட்டே எப்படி எல்லாம் பேசுறதுன்னு கூட தெரியல, பெரிய ஆள் மாதிரி பேசுறீங்க. கொஞ்ச கூட வெவஸ்தையே இல்ல உங்களுக்கு.!!”

“இருமா, நான் அப்படி என்ன பெருசா தப்பா சொல்லிட்டேன், நீயும் கல்யாணம் ஆனவ, உனக்கும் ஒரு பக்குவம் இருக்கும் .அதனால் கொஞ்சம் வெளிப்படைய பேசினேன்.”

“அதுக்கு இப்படியா பேசுவாங்க?, நான் உங்களுக்கு தங்கச்சி. தங்கச்சிகிட்ட இப்படியா பேசுவீங்க?!!”

“பேசினா என்ன தப்பு? நான் பேசறதை நீ தப்பா எடுத்துக்கலேன்னா, அது தப்பே இல்லை.”

“என்னை என்ன அந்த மாதிரி உடல் சுகத்துக்கு, அலையற பொண்ணுன்னு நினச்சிட்டீங்களா?”

“அமுதா!, நான் பேசறது உனக்கு பிடிக்கலேன்னா வேண்டாம்னு சொல்லு, அதுக்காக எதேதோ பேசாதே. நான் உன்னை அந்த மாதிரி நினைக்கல. நான் உன் நல்லதுக்காகத் தான் இப்ப உன் கூட பேசிகிட்டு இருக்கேன். அப்படி பேசினா உனக்கு கொஞ்சம் ரிலாக்ஸா இருக்குமேன்னு தான் பேசினேன், நீயும் விசயம் தெரிஞ்சவ. நானும் தெரிஞ்சவன். உன் மேல அக்கறை உள்ள ஒரு அண்ணனா நான் இப்படி கேட்டதுல எனக்கும் எதுவும் தப்பா தெரியல. ஒப்பனா பேசினா, கொஞ்சம் மனசு பாரம் குறையும். நான் உன் கூட இப்படி பேசறது உனக்கு பிடிக்கலேன்னா, இதோட இந்த டாபிக்க விட்டுடு. வேற ஏதாவது பேசுவோம்.”

நான் சொன்னதைக் கேட்டு கொஞ்ச நேரம் அமைதியாக தலை குனிந்து உட்கார்ந்திருந்தவள், ஒரு முடிவுக்கு வந்தவளாக, “சாரிண்ணா. என்னை மன்னிச்சிடு. நான்தான் ஏதோ தப்பா பேசிட்டேன். உன் தங்கச்சிகிட்ட, என் நல்லதுக்காக உன் மனசுக்கு தோன்றதை பேசறதுக்கும் உனக்கு உரிமை உண்டு. ஆனா, நீங்க நினைக்கிற மாதிரி நான் சோகமா இருக்கிறதுக்கு அது காரணம் இல்ல. அண்ணி இந்த சின்ன வயசிலேயே உங்களை தனி மரமா விட்டுட்டு போய்ட்டாங்களேன்ற கவலைதான் என்னோட முக வாட்டத்துக்கு காரணம். நீங்க அண்ணி இல்லாம இனிமே எப்படி வாழப்போறீங்கன்றதை நினைச்சுதான் கவலைப்பட்டேன்.”என்றாள்.

“சரிம்மா. உன் முக வாட்டத்துக்கு அதுதான் காரணம்ன்னா, மனைவியை இழந்த ஒரு அண்ணன் மேல நீ காட்டுற அக்கறையையும், அன்பையும் நினைச்சு, எனக்கு ரொம்ப சந்தோஷம். என்னடா, இப்படி எல்லாம் அண்ணன் கேட்டுட்டாரேன்னு நீ வருத்தப் பட வேண்டாம். சரி,….எனக்கு கொஞ்சம் தூக்கமா வருது, நான் தூங்கறேன். நீயும் போய் தூங்கு.” என்று சொல்லி நான் ஹலில் பாய் விரித்து படுத்து தூங்கி விட்டேன்.

அடுத்த நாள் காலை.

நன்றாக தூங்கிக்கொண்டிருந்த என்னை, யாரோ தட்டி எழுப்பினார்கள். யார் என்று கண் விழித்து பார்த்தேன். அமுதா தான் பக்கத்தில் நின்று கொண்டு இருந்தாள்.

என்னம்மா இந்த நேரத்துல எழுப்பறே? மணி என்ன?”

“மணி 5.ண்ணா.”

“என்னம்மா, எல்லோரும் எந்திரிச்சிட்டங்களா?”

“இன்னும் இல்லேண்ணா, பாப்பா எழுந்துகிட்டதாலே அவளுக்கு பால் கொடுத்துட்டு மணியை பாத்தேன். மணி 5-ன்னு காட்டுச்சு. எனக்கும் தூக்கம் வரல. சரி டீ குடிக்காலாம்ன்னு டீ போட்டுகிட்டு இருக்கேன். உங்களுக்கும் வேணுமா?”

“சரிமா, டீ போட்டுகிட்டு வந்து ஹால்ல டீ பாய் மேல வை. நான் போய் முகம் கை கால் கழுவிட்டு வந்துடறேன்”

நான் எழுந்து முகம் கை கால் கழுவிவிட்டு ஒரு டவல் எடுத்து துடைத்து கொண்டு ஹாலுக்கு வந்தேன். அமுதா ஒரு சோபாவில் உட்கார்ந்து டீ குடித்துக்கொண்டிருந்தாள்.

நான் சோபாவில் அவள் பக்கத்தில் உட்கார்ந்தபடியே, “என்னம்மா, குழந்தை துங்கிட்டாளா?!”

“ஆமாண்ணா, பால் குடிச்சிட்டு நல்லா தூங்கறா. அவ துங்கினாதான் எனக்கு கொஞ்சம் ஃப்ரீயா இருக்கு” என்று சொல்லிக்கொண்டே எனக்கு டீ கொடுத்தாள்.

நான் அவள் கொடுத்த டீ கப்பை வாங்கிக் கொண்டு, சேரில் உட்கார்ந்து மேஜையில் கிடந்த ஆனந்த விகடன் புத்தகத்தை எடுத்து புரட்டி பார்த்துக் கொண்டே டீயை பருகினேன்.

அமுதா என் எதிரில் அமர்ந்து இருந்தாள். அவள் முகம் முன்பு இருந்ததை விட தெளிவாக காணப்பட்டது. ஆனால், எதோ அவள் மனதில் ஓடிக்கொண்டு இருப்பது போல் தோன்றியது. எதுவும் பேசாமல் இருவரும் அமைதியாக டீயை பருகினோம்.

[monor]

சிறிது நேரம் கழித்து, “அண்ணா, என்ன மன்னிச்சிருங்கண்ணா.”

“எதுக்கும்மா? நான் மன்னிக்கற அளவுக்கு நீ என்ன தப்பு செஞ்சே?”

“இல்லே, நேத்து நைட் நீங்க சொல்ல வர்றதைப் புரிஞ்சுக்காம, நான் கொஞ்சம் அதிகமாவே உங்க மேல கோபப்பட்டுட்டேன்”

“பரவ இல்லாம்மா, நான் அதை அப்பவே மறந்துட்டேன்”

“மறந்திட்டீங்களா? நான் ரொம்ப பேசிட்டேன், நான் பேசினதை நினைச்சா எனக்கே கஷ்டமா இருக்குண்ணா”

“பரவாயில்ல விடும்மா, உன் மன நிலைமையை என்னால நல்லா புரிஞ்சிக்க முடியுது”

“என்னன்னே தெரியல. நீங்க அப்படி கேட்டதும் எனக்கு கோபம் வந்துருச்சி.”

“சொன்னா கோவிச்சுக்காதே. நான் சொன்னது உண்மையா கூட இருந்து இருக்கலாம், உண்மையா ஒத்துகிட்டா உன்னை நான் தப்பா நினச்சிருவேனோன்னு நீ கோபப்பட்டு இருக்கலாம்”

நான் சொன்னதைக் கேட்டு அவள் எதுவும் பேசாமல் அமைதியா இருந்தாள். நானும் அவள் பேசட்டும் என்று அமைதியாக இருந்தேன்.

சிறிது நேரம் கழித்து

“ஆமாண்ணா, நீங்க சொன்னது… சரிதான்”

நான் அவளை கூர்ந்து நோக்கினேன். அவள் தலை கவிழ்ந்து கொண்டாள். அமுதா குற்ற உணர்ச்சியில் இருக்கிறாள் என்று புரிந்தது.

“அமுதா, இங்க பாரும்மா இதுக்கு எல்லாம் உணர்ச்சி வசப்படாதே. நாம யாருக்கும் கெடுதல் செய்யாம யாரையும் மோசம் செய்யாதவரை எதுவும் தப்பு இல்லை.”

“கஷ்டமா இருக்கு. தாம்பத்திய சுகம் என்னன்னு தெரியாம இருந்தா கூட பரவாயில்லே. அந்த சுகத்தை வேற அனுபவிச்சு ஒரு குழந்தையையும் பெத்து தொலைச்சிட்டேன். சில சமயம் என்னையே என்னால் கட்டுபடுத்த முடியாம தவிக்கறேன். அவர் இங்க இல்லேன்னு தெரிஞ்சும், செக்ஸுக்கு ஆசைப் படுறது தப்புதான்” என்று குரல் கம்ம சொன்ன அவள் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வழிந்தது

“ச்சீய் அசடு!! முதல்ல, உன்னை நீயே குற்றம் சுமத்திக்கறதை நிறுத்து. இதுல உன் தப்பும் எதுவும் இல்லை, இது உன் உடலில் ஏற்படுற ஒருவித வேதியியல் மாற்றம். பசி போல இதுவும் சாதாராணமான ஒன்னுதான்.”

“இதுல என் தப்பு எதுவும் இல்லையாண்ணா?!! “

“இல்லே, பொதுவா, பெண்கள் பீரியட்ஸ் முடிஞ்சி பத்தாவது நாள்ல இருந்து பதினைஞ்சாவது நாள் வரைக்கும் கொஞ்சம் செக்ஸ் உணர்வு அதிகமா இருக்கும். செக்ஸ் சுகத்துக்கு உடம்பு ரொம்ப ஏங்கும், இது இயற்கை.”

“நீங்க சொல்றது எல்லாம் புதுசா இருக்கு. உங்களுக்கு இது எல்லாம் எப்படித் தெரியும்?”

அமுதா கேட்ட கேள்விக்கு எப்படி பதிலளிப்பது என்று நான் யோசித்துக்கொண்டிருக்க, அந்த நேரம் என் மொபைல் போன் ஒலிக்க, இது தான் சமயம் என்று போனை எடுத்து கொண்டு வீட்டு பின் பக்கம் வந்தேன்.

இந்த விடியற்காலை நேரத்தில் யார் அழைப்பது என்று பார்த்தேன்.

என் ஃப்ரண்ட் சரவணன் தான் அழைத்து இருந்தார் . சரவணனும் விடோயர்தான். அவர் மனைவி இறந்து இரண்டு வருடம் ஆகிறது.

“ஹலோ, சரவணன் எப்படி இருக்கீங்க?!!”

“ ஹும்,… நான் ஏதோ நல்லா தான் இருக்கேன்…” ஏதோ வெறுப்புடன் அவர் சொல்வது போல இருந்தது.

“என்ன விசயம்? ரொம்ப டல்லா இருக்குற மாதிரி இருக்கு?”

“உங்க கிட்டே சொல்றதுக்கு என்ன? இப்பல்லாம் அது இல்லாம முடியல, ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு.”

“என்னன்னு தெளிவா சொன்ன தானே புரியும்.”

“என் மனைவி ட்ரான்ஸ்பர் ஆகி வெளியூர் போனதிலே இருந்து, ரொம்ப தனிமையா இருக்கு. தாம்பத்திய சுகம் அனுபவிச்சவங்களுக்குதான் அந்த கஷ்டம் புரியும்.”


“புரியுது,…. கஷ்டம் தான்.”

“அதனால.. இன்னைக்கு போகப் போறேன், என்னால இதுக்கு மேல அடக்க முடியாது”

“சரவணன், எங்க போக போறீங்க, மலைக்கா? ஹ,…ஹா.”

“சிரிக்காதீங்க ஆனந்தன், சீரியஸா பேசுறேன்”

“ஓகே, எங்க போறீங்க?”

“ஃபிரண்ட் ஒரு நம்பர் கொடுத்து இருக்கான், கால் கேர்ல்ஸ் நம்பர். அங்கே போலாம்ன்னு இருக்கேன்.”

“சரவணன், என்ன முடிவு இது?!! இதெல்லம் வேணாம். தப்பு”

“தெரியும், எல்லாம் நம்பிக்கையானவங்க, ஒரு பிரச்சினையும் வராது”

“யார் சொன்னா?!!”

என் முகம் கொஞ்சம் பதட்டமா மாறுவதை பார்த்துட்டு, என் பின்னாலேயே வந்து என் பின் பக்கமாக எனக்குத் தெரியாமல் நின்றிருந்த அமுதா, “என்னண்ணா யார் லைன்ல, எதாவது பிரச்சனையா?” என்று கேட்டாள்.


போனில் பேசிக்கொண்டிருந்த சரவணனை ஒரு நிமிஷம் இருக்க சொல்லிட்டு, செல் போனின் ரெசீவரை கையால் பொத்தி, “ஒன்னும் இல்லம்மா, என்னோட ஃப்ரண்ட் சரவணன்தான் பேசிகிட்டு இருக்காரு.” என்று சொல்லிவிட்டு அந்த இடத்தை விட்டு நகர்ந்து கொஞ்சம் மறைவாக வந்து மீண்டும் சரவணனிடம், “சொல்லுங்க சரவணன், பாருங்க சின்ன பசங்க மாதிரி நடந்துக்காதிங்க, எதாவது நடந்தா எல்லோருக்கும் கஷ்டம்” என்றேன்.

“எதுவும் நடக்காது. எத்தனை நாள்தான் உணர்ச்சிகளை அடக்கி வச்சுகிட்டு இருக்கிறது? ஒரு காண்டம் போட்டு செக்ஸ் வச்சிகிட்டா எல்லாம் சரியாகிடும்.”

“வெளிய தெரிஞ்சா, என்னாகும்ன்னு யோசிச்சீங்களா? உங்க பேரண்ட்ஸ் எவ்ளோ கஷ்ட படுவாங்க, புரியுதா?”

“எல்லாம் தெரியுது. இருந்தாலும், என்னால முடியலையே ஆனந்தன். நான் என்ன பண்ணட்டும்?!”

“பாருங்க சரவணன் எல்லோருக்கும் எல்லாம் அமைஞ்சிடாது. நாம, நமக்கு கிடைச்சதை வச்சி சந்தோசமா இருக்கணும், உள் ஆசைகளுக்கு நான் ஏற்கனவே சொன்னா மாதிரி இறங்கிடணும்.”

“இல்ல ஆனந்தன் நான் போகப் போறேன். உங்களுக்கும் ஒய்ஃப் இல்ல. எனக்கும் ஒய்ஃப் இல்ல. என்னை மாதிரிதான் நீங்களும் கஷ்டபட்டுகிட்டு இருப்பீங்க. நீங்களும் வருவீங்களோன்னு தான் கூப்பிட்டேன், வரலேன்னா விட்டுடுங்க.”


சரவணன் சொன்னதைக் கேட்டு எனக்கு கோபம் தான் வந்தது.

அந்த நேரத்தில் நான் என் பின் பக்கம் திரும்பிப் பார்க்க, அமுதா என் பின் பக்கம் நாங்கள் பேசுவதை கேட்டபடி அமைதியாக நின்றிருந்ததை அப்போதுதான் கவனித்தேன்.

அமுதா எங்கள் உரையாடலையே கூர்ந்து கவனித்து கொண்டு இருந்தாளோ என்று எனக்கு சந்தேகமாக இருந்தது.

எனக்கு ஒரு யோசனை வர, “நான் சொல்றதை சொல்லிட்டேன் சரவணன், கொஞ்சம் பொறுத்துக்குங்க. கூடிய சீக்கிரம் இந்த பிரச்சினைக்கு ஒரு வழி கண்டு பிடிக்கிறேன்.”

“இல்ல ஆனந்தன். இனி மேலும் என்னால பொறுக்க முடியாது.”

“நான் சொல்றத நீங்க நம்பல. அப்படித் தானே?! நீங்க கால் கேர்ள்ஸ்கிட்ட போறது தப்பு. அது உங்களை பாதிக்கறதோட இல்லாம உங்க குடும்பத்தையே பாதிக்கும். நான் இவ்ளோ சொல்லியும் நீங்க கால் கேர்ல்ஸ் கிட்ட போனா, அதுக்கப்புறம் என் கிட்ட பேசாதிங்க” என்று சொல்லிட்டு காலை கோபத்தோடு கட் பண்ணிவிட்டு ஹாலுக்கு வந்தேன்.

பின்னாலேயே வந்த அமுதா என் முகத்தில் உண்டான உணர்ச்சியைப் பார்த்து விட்டு, “என்னண்ணா ஏதாவது பிரச்சனையா, உங்க ஃப்ரண்ட் கிட்டே இவ்ளோ கோபமா பேசுறீங்க?”

“ஒன்னும் இல்லை. நான் வீட்டுக்கு வாங்கன்னு சொன்னேன், ஆபீஸ்ல வேலை இருக்கு வர முடியாதுன்னு சொன்னார்.அதான் கொஞ்சம் கோவமா பேசிட்டேன்.”

“இல்லை. என் கிட்டே ஏதோ மறைக்கறீங்க. நான் தெரிஞ்சிக்கக் கூடாத அளவுக்கு பெரிய விசயமா?”

“நான் எதுக்கும்மா உன்கிட்ட மறைக்கணும்?”

“இல்ல. உங்க ஃப்ரண்ட்கிட்டே நீங்க என்ன பேசிகிட்டு இருந்தீங்கன்றதை என்னால ஓரளவுக்கு புரிஞ்சுக்க முடியுது. என் கிட்டே மறைக்காதீங்க. உண்மையைச் சொல்லுங்க.”

“ நான் எதுக்கும்மா மறைக்கணும். ஆம்பளைங்க நாங்க ஏதோ பேசிக்கறோம்.”

“என் கிட்டே சொல்ல மாட்டீங்க. அப்படிதானே?! அப்போ உங்களுக்கு இன்னும் என் மீது நம்பிக்கை வரல….ஹும்ம்.!!.” பேசிக் கொண்டே என்னைப் பார்த்து முறைத்தாள்.

அந்த நேரம் பார்த்து கட்டிலில் தூங்கப் போட்டிருந்த குழந்தை அழ, அமுதா மார்பை மறைக்கும்படி ஒரு துப்பட்டா எடுத்துப் போட்டு, பெட் ரூமுக்கு போய் பெட்டில் உட்கார்ந்து குழந்தையை மடியில் போட்டு, நைட்டியின் ஜிப்பை இறக்கி, ஒரு முலையை மட்டும் வெளியே எடுத்து அதன் காம்பில் குழந்தையையின் வாயைப் பொருத்தி அதற்க்கு பால் கொடுத்தாள்.

அவள் பால் கொடுக்கும் அழகைப் பார்த்துக்கொண்டே நானும் அவள் பக்கத்தில் போய் உட்கார்ந்தேன்.

மார்பில் பால் குடித்து கொண்டிருந்த குழந்தை துப்பாட்டாவைப் பிடித்து இழுக்க, அது நழுவி அவள் மடியில் விழுந்தது. இப்போது நைட்டியின் ஜிப் முழுதும் இறக்கி விட்ட நிலையில் அவல் பால் வண்ண பருத்த முலைகள் நைட்டிக்குள் குலுங்கியபடி என் கண்களுக்குத் தெரிந்தது.

பால் கொடுத்து விட்டு சர்வ சாதாரணமாக குழந்தையை தொட்டிலி போட்டாள். அவள் குழந்தையை தொட்டிலில் போட குனிந்த போது, அவள் இரண்டு முலைகளௌம் நைட்டிக்குல்ளே இருந்து வெளியே வந்து தொங்க, அதை நான் என் நாக்கை என் உதட்டால் நக்கியபடியே பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.
குழந்தையை தொட்டிலில் கிடத்தும் வரை அவள் முலைகளை மூடவில்லை.

குழந்தைய தொட்டிலில் போட்ட பின்பு, நிமிர்ந்து சர்வ சாதாரணமாக கீழிறக்கிய ஜிப்பை மேலே இழுத்து ஏற்றி விட்டுக்கொண்டாள்.

அவள் கவனக் குறைவாக ஜிப்பை ஏற்றி விடாதது இல்லை. ஆனாலும், அவள் நிர்வாண முலைகள், அதில் குழந்தை பால் குடித்த ஈரம், தடித்த முலை காம்பு, செம்பழுப்பு நிற முலைக் காம்பு வட்டம்,… இப்படி அவள் மார்பை எல்லாம் நன்றாக பார்த்து ரசித்தேன்.

நான் அவளையும், அவள் முலைகளையும் பார்த்து ரசிக்கிறேன் என்று தெரிந்தும் சாதாரனமாக நடந்து கொண்டாள். அண்ணன்தானே பார்த்தால் பார்த்து விட்டு போகட்டுமே என்ற நினைப்போ என்னவோ?!!

அமுதா குழந்தையை துங்க வைத்து விட்டு என் அருகில் வந்து உட்கார்ந்தாள்.

“சொல்லுங்கண்ணா, இன்னும் என் மேல உங்களுக்கு நம்பிக்கை வரலையா, எதுவுமே சொல்ல மாட்டேங்கறீங்க. ”

“ம்ம்.. சொல்றேன் அமுதா. கொஞ்சம் தண்ணி கொண்டு வர்றியா.”

அமுதா கிட்சனுக்கு போய் வாட்டர் ஃபில்டரில் தண்ணீர் பிடித்து டம்ளரில் எடுத்து வந்தாள்.

டம்ளரில் எனக்கு தண்ணியை கொடுக்கும் போது குனிந்து கொடுத்தாள், உள்ளே பிரா இல்லாததால் அவள் முலைகள் இரண்டும், நைட்டியின் கழுத்து
இடவெளியில் எந்த மறைப்பும் இல்லாமல் தெளிவாக பழுத்த மாம்பழங்கள் போல தொங்கி ஊசலாடியபடி என் பார்வையில் பட்டது.


நான் அவள் முலைகலை பார்த்து ரசிப்பதை, ரசித்தவள் புன்னகைத்தபடியே என் அருகில் உட்கார்ந்து, “இப்போ சொல்லுங்கண்ணா.” என்றாள்.

அவள் செய்த செய்யும் செயல்கள் எல்லாம் யோசித்து பார்த்தேன். இந்த அளவுக்கு வெளிப்படையாக என் முன்னே நடந்து கொள்கிறாள் என்றால், அவள் என்னை முழுவதும் நம்புகிறாள் என்றுதானே அர்த்தம். அதனால், நானும் அவளை நம்பித்தான் ஆக வேண்டும் என்று முடிவு செய்தேன்.

[monor]

[monor]

[monor]

[flamingopink]

நல்ல ஒரு தொடர் நாவல்
ஒவ்வொரு வரியையும் தவறாமல் படிக்க தூண்டுகிறது
அண்ணன் தங்கைக்கான நெருக்கம் அவர்களின் தொடர் நடவடிக்கைகளில் மிக யதார்த்தமாக செல்கிறது
அண்ணன் தன்னை ரசிப்பதை முதலில் அறியாம்ல் இருந்தால்
இப்பொழுது ரசிக்கட்டுமே என்ற எண்ணம் அவளுக்கு வருகிறது
இவாறான மென்காம அசைவுகளே இக்கதையின் போக்கை வெகுவாக ஈர்க்கிறது
தொடரவும்
இருவருடன் கதை மிக சுவாரிசியமாக செல்கிறது
காமத்துடன் ரசிக்கிறோம்