Adultery ரவுடி ரங்கா -- எமனுக்கே எமன் ஆவான்!

[தனுஷ்]

ரவுடி ரங்கா  

இவன்தான் நம்ம கதையின் நாயகன்... இல்லை இல்லை, வில்லன்! இன்னும் சொல்லப்போனால், அந்த ஊரே அஞ்சும் ஒரு 'வில்லாதி வில்லன் '. அவன்தான் ரங்கா! .ரவுடி ரங்கா 

ரங்கா—பெயரைக் கேட்டாலே மணப்பாறை முதல் மதுரை வரை அதிரும். ஆனா இப்போ, அந்த ஊர் மெயின் ரோட்டுல ஒரு சின்ன மளிகைக் கடைக்குள்ள, தராசுத் தட்டைப் பிடிச்சுக்கிட்டு அமைதியா உட்கார்ந்துருக்கான். ரவுடிக்கும் மளிகைக் கடைக்கும் என்ன சம்பந்தம்னு கேக்குறீங்களா? இருக்கு!

ரங்காவுக்குச் சமீபமா ஒரு ஆசை... அதுதான் 'அரசியல்'. அவனுக்கு இருக்குற செல்வாக்குக்கு அந்த ஏரியால நின்னாலே போதும், ஆப்போசிட் பார்ட்டிக்கு டெபாசிட் கூட மிஞ்சாது. ஆனா, அவன் மேல இருக்குற அந்த 'கொலை, கொள்ளை' கேஸ் லிஸ்ட், அவன் MLA ஆகுறதுக்கு முட்டுக்கட்டையா இருக்குது.

கட்சித் தலைமை ஒரு கண்டிஷன் போட்டுடுச்சு: "அடுத்த ஒரு வருஷம் நீ ரொம்ப அமைதியா இருக்கணும். மக்கள் முன்னாடி ஒரு நல்லவனா, சாதாரண மனுஷனா வாழ்ந்து காட்டணும். அப்போதான் உனக்கு சீட் கிடைக்கும்."

தலைமைச் சொல்லுக்குத் தட்டாமல், ரௌடி வேஷத்தைக் கலைச்சுட்டு, 'மளிகைக் கடை அண்ணாச்சி' அவதாரம் எடுத்தான். ஆனா, அவனோட அந்த வெறிபிடிச்ச முகத்தையும், தழும்பு ஏறிய கைகளையும் பார்த்தாலே ஊர் மக்கள் அலறுவாங்க. அவன் கடைப் பக்கமே யாரும் போக மாட்டாங்க. அப்படியே போனாலும், அவன் முகத்தைப் பார்க்க பயந்துக்கிட்டு, காசைக் கீழே போட்டுட்டு பொருளை வாங்கிட்டு ஓடிடுவாங்க.

ரங்காவுக்குச் சொந்தம்னு சொல்லிக்க யாரும் இல்லை. அதனால பகல் முழுக்க கடையில காக்கா ஓட்டுவான், பசி எடுத்தா நினைச்ச ஹோட்டலுக்குப் போவான். அவன் சாப்பிட்டுட்டு எந்திரிச்சா, ஹோட்டல் முதலாளி கல்லாவைப் பூட்டிட்டுப் போய் நிப்பான்... காசு கேட்க எவனுக்குத் தைரியம்?



ஆனா, ரங்காவுக்குப் பலவீனம் ஒண்ணுதான்—அது 'பெண்கள்'.

குறிப்பா, அந்த ஊர்ல இருக்குற 'குடும்பக் குத்துவிளக்கு' ரகப் பெண்கள்னா அவனுக்குக் கொள்ளை இஷ்டம். மளிகைக் கடைக்குச்   புடவை முந்தானையைச் சரி பண்ணிக்கிட்டு, தலை குனிஞ்சு வர்ற அந்த இல்லத்தரசிகளைத்   தன் ரகசியப் பார்வை மூலமா மிரட்டியே, கடையின் பின்னாடி இருக்கிற அந்தச் சின்ன அறைக்கு வரவழைப்பான். முதல்ல பயத்தோட வர்ற அந்தப் பத்தினிகள், ரங்காவோட அந்த முரட்டுத்தனமான பிடியில சிக்கின அப்புறம், அப்படியே உருகிப்போயிடுவாங்க.

ரங்காவோட பலமே அவனோட அந்த இரும்புத் தடி போன்ற சுன்னிதான்!

மளிகைக் கடைக்குள்ள அவன் வேட்டியைத் தூக்கித் தன் ஆயுதத்தைக் காட்டினாலே, பாக்கிறவங்களுக்கு மூச்சு முட்டும். நல்ல நீளம், அதையும் தாண்டிய கனம்... அதுக்குன்னு தனி ரசிகர் பட்டாளமே அந்த ஊர்ல உண்டு. அவன் ஒருமுறை புண்டையில போட்டு ஓக்க ஆரம்பிச்சுட்டா... எப்பேர்ப்பட்ட பத்தினியும் தன் குடும்பம், குணம் எல்லாத்தையும் மறந்துட்டு ரங்காவோட அந்த முரட்டு இன்பத்துல கரைஞ்சு போயிடுவா.

அவன் அடிக்குற ஒவ்வொரு குத்துக்கும் அவங்க குண்டி மேடுகள் அதிரும், முலைகள் துள்ளும். அவனோட அந்த வேகம் தாங்க முடியாம, "ஐயோ ரங்கா... மெதுவா..."ன்னு கெஞ்சுவாங்க. ஆனா, அந்த வலி கலந்த சுகம் அவங்களுக்குப் பிடிச்சுப்போகும். ஒருமுறை அவன் சுன்னியோட சுவையை ரசிச்சவங்க, அப்புறம் அவன் கூப்பிடாமலேயே அவனைத் தேடி வர ஆரம்பிச்சுடுவாங்க.

 

அன்று உச்சி வெயில் மணப்பாறையை வாட்டி வதக்கிக் கொண்டிருந்தது. ரங்கா தன் கடையின் வாசலில் அமர்ந்து, வேட்டியைத் தளர்த்திவிட்டு வரும் காற்றை ரசித்துக் கொண்டிருந்தான். அப்போதுதான் காமினி (35) அங்கே வந்தாள்.



35 வயது என்பது ஒரு பெண்ணின் மேனி பழுத்து நிற்கும் பருவம். வெயிலின் தாக்கத்தால் அவளது சிவந்த முகம் வியர்வையில் நனைந்திருக்க, அந்த ஈரமான முகத்தை அவள் தன் முந்தானையால் துடைத்துக் கொண்டாள். அவள் கையைத் தூக்கித் துடைக்கும்போது, புடவை விலகி அவளது அந்த ஆழமான, வியர்வை கோர்த்த தொப்புள் குழி அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. ரங்காவின் கண்கள் அந்தத் தொப்புள் சுழலிலேயே ஒரு கணம் நிலை குத்தி நின்றன.

"என்னம்மா காமினி... இந்த வெயில்ல இப்போ வந்திருக்க?" என்று ரங்கா கேட்டான். கேட்டுக்கொண்டே, தன் வேட்டியைச் சரி செய்வது போல லேசாகத் தூக்கி, உள்ளே ஜட்டி போடாததால் கம்பியாக விறைத்து நின்ற தன் முரட்டுச் சுன்னியின் ஒரு பகுதியைத் தற்செயலாகப் பார்ப்பது போலக் காட்டினான்

காமினி அதைக் கவனித்துவிட்டாள், ஆனாலும் பார்க்காத மாதிரி .."அது... எங்க வீட்டுக்காரர் சொன்னாரு... ஏதோ பழைய பாக்கி இருக்குன்னு நீங்க சொன்னீங்களாமே? அதான் எவ்ளோன்னு கொடுத்துட்டு போலாம்னு வந்தேன்," என்று  .தன் ஜாக்கெட்டுக்குள் கை விட்டு (பர்ஸ் எடுப்பதுபோல் ) துழாவினாள். அவள் கை விட்டுத் துழாவும்போது, அவளது அந்தப் பாரமான 36 அளவு முலைகள் ஜாக்கெட்டுக்குள் அசைந்து கொடுத்த விதம் ரங்காவைப் பித்தெடுக்க வைத்தது...



ரங்கா அவளது ஜாக்கெட் பட்டனைத் தெறிக்கவிடும் அளவுக்கு முட்டித் தள்ளும் அந்த முலை மேடுகளைப் பார்த்துக் கொண்டே, "ஓ... அந்தப் பாக்கியா? அது கணக்கு நிறைய இருக்கு காமினி. ஏன் வெயில்ல நிக்குற... அப்படியே உள்ள வா, உள்ள உட்கார்ந்து பேசலாம்," என்று   ஜாடை காட்டினான்.

காமினி ஒரு நிமிடம் தயங்கினாள். தெருவில் யாராவது வருகிறார்களா என்று சுற்றும் முற்றும் பார்த்தாள். அவளது அந்தப் பார்வையில் ஒருவிதமான பயமும், அதே சமயம் ரங்காவின் அந்த முரட்டுத்தனமான உடலைப் பார்க்கும்போது ஏற்படுகிற ஒருவித வேட்கையும் கலந்திருந்தது.

"யாரும் வரமாட்டாங்களே?" என்று ரகசியக் குரலில் கேட்டுக்கொண்டே, அவள் மெதுவாகக் கடைக்குள் அடி எடுத்து வைத்தாள். அவள் உள்ளே நுழைந்ததும், ரங்கா லேசாகச் சிரித்துக்கொண்டே கடையின் ஷட்டரை ஒரு பாதிக்குக் கீழே இறக்கினான்.

கடையின் மங்கலான வெளிச்சத்தில் ரங்கா அந்தப் பழைய நோட்டை எடுத்துப் புரட்டினான். "இந்தா பாரு காமினி... இது போன மாசம் பாக்கி 1895 ரூபாய், இது அதுக்கு முந்துன மாசம் 1254 ரூபாய். வட்டியும் முதலுமா கணக்கு எகிறிக்கிட்டே போகுது," என்று அவன் கணக்குச் சொல்ல, காமினிக்கு அந்தப் பணம் ஒரு பொருட்டாகவே தெரியவில்லை.

அவள் மெதுவாக ரங்காவின் டேபிளில் தன் கைகளை ஊன்றி அவன் பக்கமாகச் சாய்ந்தாள். அவள் அப்படிச் சாய்ந்தபோது, அவளது அந்த லோ-நெக் பட்டு ஜாக்கெட் அப்படியே கீழே இறங்கி, 35 வயதுக்கே உரிய அந்தப் பழுத்த முலைகளின் பெரும் பகுதியை அப்பட்டமாகக் காட்டியது.

 

 வியர்வை வழிந்து அந்தப் பள்ளத்தாக்கில்   தஞ்சம் புகுந்திருப்பதை ரங்கா வெறிக்கப் பார்த்தான். அவள் மூச்சுவிடும் போதெல்லாம் அந்த வெண்ணெய் உருண்டைகள் ஜாக்கெட்டை விட்டு வெளியே குதிக்கத் துடித்தன.

ரங்கா தன் மீசையை முறுக்கியபடி, அவளது அந்த மேடுகளைத் தன் பார்வையாலேயே பிசைந்தான். "கணக்கெல்லாம் அப்புறம் பாத்துக்கலாம் காமினி... நீ கேட்ட அந்தப் 'புது அரிசி மூட்டை' இப்போதான் உள்ள வந்திருக்கு, வந்து பாக்குறியா?" என்று அவன் ஒரு வக்கிரமான புன்னகையோடு கேட்க, அந்தக் கோட்வேர்ட் காமினிக்குச் சரியாகப் புரிந்தது.

அவள் சட்டென்று ஒருமுறை வெளியே பார்த்தாள். தெருவில் ஆள் நடமாட்டம் இல்லை என்பதை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டு, ரங்காவைத் திரும்பிப் பார்த்து இதழோரம் ஒரு குறும்புச் சிரிப்பைச் சிந்தினாள்.

"புதுசா... அப்படியா அண்ணாச்சி? அது தரம் எப்படி இருக்குன்னு உள்ள வந்து பார்த்தாத்தான் தெரியும் போலயே," என்று ரகசியக் குரலில் அவனுக்குத் தூண்டில் போட்டபடி, நளினமாகத் தன் இடுப்பை ஆட்டி அந்தத் தடுப்புச் சுவருக்குப் பின்னால் இருந்த உள் பகுதிக்குச் சென்றாள்.

அவள் உள்ளே சென்ற அடுத்த நொடி, ரங்கா தன் வேட்டியை ஒரு மடிப்பு மடித்துக் கட்டினான். ஜட்டி போடாததால் அவனது அந்த முரட்டுத் தடி வேட்டியை மீறித் துள்ளிக் கொண்டு நின்றது

 
உள்ளே சென்ற காமினி, அரிசி மூட்டையில் கையை விட்டு கிளறுவது போல பாவ்லா செய்ய, ரங்கா ஒரு பசியுள்ள ஓநாயைப் போல அவள் பின்னால் வந்து  நின்ற அந்த வாகே ரங்காவைப் பித்தெடுக்க வைத்தது. தன் முரட்டுக்கரங்களை அவளது சேலையின் பக்கவாட்டு இடைவெளி வழியாகத் தந்திரமாக உள்ளே நுழைத்தான்.

ஏற்கனவே பர்ஸை எடுக்கும் சாக்கில் அவள் முதல் இரண்டு கொக்கிகளைத் தளர்த்தி வைத்திருந்ததால், ரங்காவின் கைக்கு எந்தத் தடையுமில்லை. ஜாக்கெட்டுக்குள் புகுந்த அவனது கரடுமுரடான விரல்கள், 35 வயதின் செழுமையில் விம்மி நின்ற அவளது அந்தப் பாரமான முலைகளைக் கொத்தாகப் பற்றிப் பிசைந்தன.


"ஆஆ... ஸ்ஸ்..." - காமினியின் வாய் வழியே சன்னமான ஒரு முனகல் வெளிவந்தது.

ரங்கா அவளது அந்தத் தடித்த முலைக் காம்பைத் தன் விரல்களால் பிடித்து வக்கிரமாகத் திருகினான். "ஏண்டி... உன் புருஷன் கிட்ட சொல்லி ஒரு புள்ளையை பெத்துக்க வேண்டியதுதானே? அப்போதான் இங்க பால் சுரக்கும்... எனக்கும் குடிக்க வசதியா இருக்கும்," என்று அவன் காதுக்குள் கரகரப்பான குரலில் கிசுகிசுத்தான்.

காமினி அந்தச் சுகத்தில் சொக்கிப் போயிருந்தாலும், தன் கை முட்டியால் ரங்காவை லேசாக இடித்தாள். "ஸ்ஸ்... ம்... நான் பால் கொடுக்க என் புருஷன் தான் புள்ளை கொடுக்கணுமா என்ன? உங்களுக்கு வேணும்னா நீங்களே குடுத்துக்க வேண்டியதுதானே?" என்று அவள் வீம்பாகக் கேட்க,

ரங்கா  சிரித்துக்கொண்டே, "அப்படியா சங்கதி? திரும்புடி முதல்ல!" என்று அவளைத் தன் பக்கம் திருப்பினான். சேலையை விலக்கி மீதமுள்ள கொக்கிகளைக் கழற்ற அவன் முரட்டுத்தனமாகத் திணற, காமினி ஒரு குறும்புச் சிரிப்புடன் தானே கொக்கிகளை விடுவித்துக் கொடுத்தாள்.



"மெதுவா டா முரடா ... வாசலுக்கு நேரா நிக்கிறீங்க. கூலிங் கிளாஸ் கதவு இருந்தாலும், யாராவது வந்துடப் போறாங்க," என்று அவள் எச்சரிக்கை செய்தும், ரங்கா அதைக் காதில் வாங்கவில்லை.

சட்டென்று குனிந்து, ஜாக்கெட்டுக்குள் இருந்து வெளியே துள்ளி விழுந்த அந்தப் பழுத்த மாம்பழத்தை அப்படியே தன் வாய்க்குள் திணித்தான். அவளது காம்பைத் தன் பற்களால் வருடி, இதழ்களால் இழுத்துச் சப்பத் தொடங்கினான். காமினிக்கு உடல் சிலிர்த்தது. தன் மார்போடு ரங்காவின் தலையை இறுக்கமாக அணைத்துக்கொண்டாள்.

கடையின் வாசலை ஒரு கண் பார்த்துக் கொண்டே, தன் மகத்துவமான அந்த மேனியை ரங்காவிற்குப் பசியாற விருந்தாக்கினாள். "ஸ்ஸ்... மெதுவா ரங்கா... கடிச்சுடாத..." என்று அவள் முனக, ரங்காவோ அந்தப் பால் முலைகளை வெறிபிடித்து அவளை நசுக்கத் தொடங்கினான்.

ஆஆ..ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்....

ரங்கா தன் முகத்தை காமினியின் அந்தப் பாரமான இரண்டு முலைகளுக்கு நடுவே புதைத்து வெறித்தனமாகப் புரட்டினான். 35 வயதுக்கே உரிய அந்தச் சதைப்பிடிப்பான மேனியில் வழிந்த வியர்வை, அவனது நாவிற்கு ஒரு உப்பு கலந்த போதையைக் கொடுத்தது.

அவன் அப்படி முட்டி மோதும்போது, காமினியின் கழுத்தில் கிடந்த மஞ்சள் கயிறு தாலியானது ரங்காவின் முகத்தில் அடிக்கடி உரசி அவனது வேட்கைக்கு இடையூறு செய்தது. .

காமினி , சட்டென்றுத் தன் தாலியை எடுத்துத் தன் கழுத்துக்குப் பின்னாடி போட்டுக்கொண்டாள். இப்போது அவளது அந்தப் பால் போன்ற மார்புப் பரப்பு எவ்விதத் தடையுமின்றி ரங்காவின் முகத்திற்கு முன்னால் விரிந்து கிடந்தது.

ரங்காவின் தலை முடியைக் கொத்தாகப் பிடித்துத் தன் மார்போடு இன்னும் ஆழமாக அமுக்கினாள். "ஸ்ஸ்... ரங்கா...  ..." என்று அவள் சன்னமாக முனக, ரங்கா அவளது அந்தப் பெரிய மேடுகளைத் தன் கைகளால் பிசைந்துகொண்டே, தன் முகத்தை அந்த மென்மையில் தேய்த்தான்.

அவளது மார்புக்காம்புகள் விறைத்துத் தன் கன்னத்தில் குத்துவதை ரசித்த ரங்கா, ஒரு முலையைத் தன் வாய்க்குள் முழுதாக அடக்கினான். காமினிக்கு இடுப்பு வில்லாக வளைந்தது. தன் கணவனின் வயதிலிருக்கும் ரங்கா, ஒரு குழந்தையைப் போலத் தன் மார்பில் விளையாடுவதையும், அதே சமயம் ஒரு மிருகத்தைப் போலத் தன்னை வேட்டையாடுவதையும் நினைத்து அவள் நிலைகுலைந்தாள்.

வெளியே ஆள் நடமாட்டம் இருக்கும் பயம் ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், ரங்காவின் அந்த முரட்டுத்தனமான வருடல்கள் அவளை உலகத்தையே மறக்கச் செய்தது. ரங்காவின் ஒரு கை மெதுவாகக் காமினியின் இடுப்பு மடிப்புகளைத் தாண்டி, அவளது அந்த ஈரமான அடிவயிறு நோக்கி நகரத் தொடங்கியது.

 திடீரென்று கடையின் வாசலில் 'கி... கி...' என்று ஒரு வண்டி ஹாரன் சத்தம் கேட்டது ..அந்த சுகமான நேரத்தில் காமினிக்கு அது ஒரு வெடிகுண்டு போல ஒலித்தது, "யாரோ வந்திருக்காங்க ரங்கா... விடு!" என்று காமினி பதற்றத்தில் கிசுகிசுக்க, 

ரங்கா அசரவில்லை அவளது முலையில் வாய் வைத்தபடியே, அவளது இடுப்பு மடிப்புகளை அழுத்தமாகத் தடவி, அந்தப் பெரிய அரிசி மூட்டைகளுக்குப் பின்னால் அவளை மறைத்து நிற்க வைத்தான்.

மீண்டும் ஒருமுறை ஹாரன் சத்தம் ஒலிக்க, ரங்கா எரிச்சலுடன் மூட்டைகளுக்கு இடையில் இருந்த இடைவெளி வழியாக எட்டிப் பார்த்தான். அங்கே நின்றிருந்தது... காமினியின் கணவன் மணிகண்டன்!

மணிகண்டன் வண்டியை முன்னாடி இழுத்து, கடைக்குள் எட்டிப் பார்த்து, "அண்ணே... அவ இங்க வந்தாளா?" என்று கத்தினான்.

ரங்கா அதிர்ந்து போனாலும், ஒரு ரௌடிக்கே உரிய அந்தத் திமிருடன் சமாளித்தான். "ஓ... மணி நீயா? என்னப்பா இந்த நேரத்துல?" என்று கேட்டபடியே, அரிசி மூட்டைக்கு மேல் சாய்ந்து நின்ற காமினியை ஒரு பார்வை பார்த்தான்.

காமினி அதிர்ச்சியில் உறைந்து போயிருந்தாள். பயத்தில் அவளது உடல் நடுங்கினாலும், ரங்காவின் பிடி அவளை நகர விடவில்லை. அவளது ஒரு கை சேலையைத் தூக்கி, ஜாக்கெட் விலகிய அந்தப் பாரமான முலையை அப்படியே ரங்காவின் முகத்திற்கு நேராகக் காட்டிக் கொண்டிருந்தது. ரங்கா ஒரு முலையைக் கசக்கிப் பிழிந்து கொண்டே, "இந்தா... அரிசி மூட்டையைத் தூக்கிட்டு (ஓத்துட்டு) இருக்கேன்பா... சொல்லு என்ன விஷயம்?" என்று இரட்டை அர்த்தத்தில் கேட்டான்.

மணிகண்டன் வெளியே இருந்தபடியே, "ஒன்னுமில்லை அண்ணே... என் பொண்டாட்டி  , பழைய பாக்கி கொடுத்துட்டு வர்றேன்னு சொன்னா. அவ இங்க வந்தாளான்னு பார்க்க வந்தேன்," என்றான்.

தன்னைக் கட்டியவன் வெளியே நின்று தன்னைப் பற்றி விசாரிக்கிறான் என்று தெரிந்தும், காமினியால் கத்த முடியவில்லை. ரங்காவின் முரட்டு விரல்கள் அவளது காம்பை நசுக்கிக் கொண்டிருந்தன.

ரங்கா காமினியின் மார்பில் தன் முகத்தைத் தேய்த்து, அந்த வியர்வை வாசனையை ரசித்துக் கொண்டே, "இல்லையே மணி... அவளைத்தான் நானும் ரொம்ப நேரமா பா(ஓ)த்துட்டு இருக்கேன்! இன்னும் ஆளையே காணோம்," என்று நக்கலாகச் சொன்னான்.

ரங்கா 'ஓத்துட்டு இருக்கேன்' என்று சொன்னதன் உட்பொருள் புரியாத மணிகண்டன், "சரிண்ணே... வந்தா வீட்டுக்கு வரச் சொல்லுங்க," என்று சொல்லிவிட்டு வண்டியை ஸ்டார்ட் செய்தான்.

 மணிகண்டன் கிளம்பத் தயாரான போது, அவனுக்குப் பின்னால் ஒரு இளம் பெண் வந்து, "ரங்கா அண்ணாச்சி இல்லையா?" என்று கேட்டாள்.

மணிகண்டன் உள்ளே எட்டிப் பார்த்து, "ரங்கா அண்ணே... அந்தப் பின்னாடி ரூமுக்குள்ள அரிசி மூட்டையைத் (முட்டையை) தூக்கிட்டு இருக்காப்ல," என்று சொன்னான். பாவம், அந்தப் பேதைக்குத் தெரியவில்லை, உள்ளே ரங்கா எப்பேர்ப்பட்ட 'முட்டையை'த் தூக்கிக் கொண்டிருக்கிறான் என்று!

உள்ளே காமினியின் மார்பில் முகம் புதைத்து விளையாடிக் கொண்டிருந்த ரங்கா, வெளியே சத்தம் கேட்டுச் சிரித்தான். "மணி... அந்தப் பொண்ணுக்கு என்ன வேணும்னு கேட்டு எடுத்துக் கொடுப்பா. நான் இங்க ரெண்டு முட்டையைத் (முலைகளை) தூக்கிட்டு (ஓத்துட்டு) வரேன்," என்று அந்தத் தடித்தக் குரலில் கத்தினான்.

வாசலில் மணிகண்டன், "சரிண்ணே... நான் பார்த்துக்குறேன்" என்று சொல்லிவிட்டு அந்தப் பெண்ணுக்கு மளிகைச் சாமான் அளக்கத் தொடங்கினான்.

உள்ளே... காமினிக்கு மூச்சு முட்டியது வெளியே தன் கணவன் நிற்கிறான், இன்னும் ஒரு அடி எடுத்து வைத்தால் பிடிபட்டுவிடுவோம் என்கிற மரண பயம் ஒரு பக்கம்; தன் ஜாக்கெட்டை ஒரு கையால் மேலேயே தூக்கிப் பிடித்துக்கொண்டு, ரங்காவின் வக்கிரமான வேட்கைக்குத் தன் முலைகளை விருந்தாக்கிக் கொண்டிருக்கும் காமவெறி மறுபக்கம்.

ஸ்ஸ்ஸ்... ரங்கா... மெதுவா... அவன் வெளிய நிக்கிறான்..." என்று அவள் ரகசியமாக முனக, ரங்கா அவளது இடையைச் சுற்றியிருந்த சேலையைக் கொத்தாகப் பிடித்துத் தூக்கினான்.

வெளியே மணிகண்டன் அந்தப் பெண்ணுக்குச் சாமானைக் கொடுத்துவிட்டு, பைசாவை வாங்கி கல்லாப் பெட்டியில் போட்டான். "அண்ணே... நான் கிளம்புறேன்" என்று அவன் சொல்லிக்கொண்டே ரங்காவைப் பார்க்க எத்தனித்த அந்த நொடி...

உள்ளே, ரங்கா காமினியின் சேலையை ஒரு கொத்தாகப் பிடித்து அவளது இடுப்பிலிருந்து உருவித் தள்ளினான். காமினி இப்போது வெறும் பாவாடை மற்றும் மேலே தூக்கிப் பிடிக்கப்பட்ட ஜாக்கெட்டுடன், தன் பழுத்த மேனியை அப்பட்டமாக ரங்காவிடம் ஒப்படைத்திருந்தாள். ரங்கா அவளது வியர்வை படிந்த மென்மையான வயிற்றைத் தன் கரடுமுரடான கைகளால் வருடித் தடவிக்கொண்டே, "என்னப்பா... கிளம்பியாச்சா?" என்று அதிகாரமாகக் கேட்டான்.

"ஆமாண்ணே..." என்று மணிகண்டன் வாசலில் நின்றே பதில் சொன்னான்.

ரங்கா காமினியின் தொப்புள் குழியில் தன் விரலை விட்டுச் சுழற்றிக் கொண்டே, "அந்தப் பழைய பாக்கியை இப்போவே செட்டில் பண்ணிடலாம்ல மணிகண்டா?" என்று காமினியின் கண்களைப் பார்த்து வக்கிரமாகச் சிரித்தான்.

மணிகண்டன் அந்த அப்பாவித்தனத்துடன், "அது அவளே வந்து செட்டில் பண்ணுவாண்ணே... நான் கிளம்புறேன்," என்று சொல்லிவிட்டு வண்டியில் ஏறப் போனான்.

ரங்கா விடவில்லை. காமினியின் அந்தப் பாரமான முலைகளைப் பிசைந்து கொண்டே, "இங்க பாருப்பா... ஒரு பெரிய மூட்டை இருக்கு. நீயும் கொஞ்சம் ஒத்தாசையா வந்தேன்னா... நீ மேலயும் நான் கீழயும் போட்டு (ஓத்து) வேலையை முடிச்சிடலாம்ல?" என்று பச்சையாகக் கேட்டான்.

காமினிக்குத் தூக்கி வாரிப்போட்டது. தன் கணவன் முன்னாலேயே ரங்கா இப்படிப் பேசுவதைக் கேட்டுச் செல்லக் கோபத்துடன் ரங்காவின் கன்னத்தைக் கிள்ளினாள். அவளது முலைக்காம்புகள் பயத்திலும் கிளர்ச்சியிலும் ரங்காவின் மார்பில் உரசிக்கொண்டிருந்தன.

மணிகண்டன் சிரித்துக்கொண்டே, "ஐயோ அண்ணே... நம்ம உடம்புக்குப் பஞ்சு முட்டையே தாங்காது. இதுல அரிசி முட்டையை எங்க தூக்கிப் போடுறது? நீங்களே கீழயும் மேலயும் போட்டு (ஓத்து) வேலையை முடிச்சிருங்க அண்ணே!" என்று பதில் சொல்லிவிட்டு வண்டியை ஸ்டார்ட் செய்து கிளம்பினான்.

"கேட்டியாடி? உன் புருஷனே சொல்லிட்டான்... உன்னை எப்படிக் கையாளணும்னு!" என்று சொல்லி, காமினியை அந்த அரிசி மூட்டை மீது அப்படியே மல்லாக்கச் சாய்த்தான். காமினியின் பாவாடைக் கயிற்றைப் பிடித்து ஒரே இழு இழுக்க... அந்த இருட்டு அறைக்குள் அவளது பத்தினித் தனம் முழுவதுமாகக் கரைந்தது.

மணிகண்டன் போன அந்த நொடியே, ரங்கா ஒரு பசியுள்ள ஓநாயாக மாறினான். காமினியை அப்படியே தூக்கி அந்தச் சணல் அரிசி மூட்டைகளின் மேல் மல்லாக்கப் படுக்க வைத்தான். அவள் மீது ஒரு மலையைப் போலப் படர்ந்தவன், அவளது மெல்லிய இதழ்களைத் தன் வாய்க்குள் கவ்வி ஆக்ரோஷமாக உறிஞ்சினான். அவனிடம் வீசிய அந்தச் சிகரெட் வாடையும், சரக்கு நெடியும் காமினிக்கு ஒருவிதப் போதையைக் கொடுத்தது. அவன் நாக்கு கொடுத்த அந்த முரட்டுச் சுகத்தில், காமினி தன் கண்களைச் சொருகி, அவன் முத்தத்திற்கு முழுமையாகத் தன்னை ஒப்படைத்தாள்.



காமினியின் மேல்பாதி உடல் அரிசி மூட்டையில் இருக்க, இடுப்புக்குக் கீழ் அவளது வாளிப்பான கால்கள் தரையில் பாவின. ரங்கா அவள் கால்களுக்கு நடுவே மண்டியிட்டு அமர்ந்து, தன் இடுப்பைச் சரி செய்தான். ஜட்டி போடாத அந்த வேட்டிக்குள் இருந்து, ரங்காவின் அந்த இரும்புத் தடி வெளியே வந்து காமினியின் ஈரமான பிளவைத் தட்டியது.

அடுத்த நொடி... ஒரு முரட்டுத் துப்பாக்கித் தோட்டா பாய்வதைப் போல, ரங்கா தன் தடிமனான சுன்னியை அந்த ஈரமானப் பிளவுக்குள் ஒரே அழுத்தாக உள்ளே இறக்கினான்! அந்தத் தடிமன் உள்ளே புகுந்த வேகத்தில், காமினி "ஆஹ்... அம்மா..." என்று வாய் பிளந்து முனகினாள். அவளது அடிவயிற்றில் ஒரு ரண சுகம் பரவியது.

ரங்கா விடவில்லை. அவளது இரு கால்களையும் தூக்கித் தன் தோள்களின் மேல் போட்டுக்கொண்டான். இப்போது அவளது அந்தரங்கம் அப்பட்டமாகத் தெரிய, வெறித்தனமாக ஓக்க ஆரம்பித்தான். ஒவ்வொரு முறை அவன் முன்னேறி இடிக்கும்போதும், அவளது அந்தப் பாரமான 35 வயது மாங்கனிகள் அலைபாயும் அழகைக் கண்டு ரங்காவுக்குக் காம வெறி இன்னும் கூடியது. வேகம் எடுக்க எடுக்க, அந்தச் சின்ன அறையில் சதை மோதும் "டப்... டப்... டப்..." என்ற சத்தம் ஒரு போர்க்களத்தின் முரசு போலக் கேட்டுத் திசைகளை அதிர வைத்தது.

ரங்காவின் ஒவ்வொரு இடியும் காமினியின் கருப்பை வரைச் சென்று தாக்க, அவளது உணர்ச்சிகள் கட்டுப்பாட்டை மீறின. "ஆ... ரங்கா...  .. ஸ்ஸ்ஸ்... இன்னும் வேகமா..." என்று அவனது முதுகோடு தன் கால்களைச் சுற்றி வளைத்து, அவனை இன்னும் தன்னோடு இறுக்கிக்கொண்டாள். ரங்கா இப்போது அந்தப் புண்டைக்குள் துளை போடுவதைப் போல ஆக்ரோஷமாக எம்பி எம்பி குத்தினான்.



ஆஆஆ... ரங்கஆஆ... வருது... வருது... ஆஆஆ!" என்று காமினி உச்சக்கட்டத்தின் விளிம்பில் நின்று உடலை வில்லாக வளைத்து அலறினாள். ரங்கா தன் மொத்த பலத்தையும் திரட்டி ஒரு இறுதி இடியை இடிக்க... அவனது வெதுவெதுப்பான விந்து அமுதம் காமினியின் ஆழமான கூதிக்குள் எரிமலையாய்ப் பாய்ந்து நிறைந்தது. அந்தத் தகிக்கும் சூட்டில் காமினி தன் சுயத்தை இழந்து, ரங்காவின் மார்பில் துடித்து அடங்கினாள்.

அரிசி மூட்டையின் சணல் மணம், ரங்காவின் வியர்வை, காமினியின் காம நீர்... எல்லாம் கலந்து பழைய பாக்கி வட்டியும் முதலுமாக வசூலிக்கப்பட்டுவிட்டது!

[Ammapasam]

Good update bro
Keep rocking

[Vijay42]

சிறப்பு .....Continue

[Little finger]

Good story bro. Good pics. Pls continue

[தனுஷ்]

Good update bro
Keep rocking

சிறப்பு .....Continue

Good story bro. Good pics. Pls continue

முதல் பாகத்திற்கு ஆதரவளித்த நண்பர்கள் அனைவருக்கும் நன்றி. இப்போது இரண்டாம் பாகத்தைப் பதிவிடுகிறேன். இதையும் படித்துவிட்டு உங்கள் ஆதரவைத் தருமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன். நன்றி!

[தனுஷ்]

Part -- 02

அன்று காலை, சூரியன் சுட்டெரிக்கத் தொடங்கும் முன்பே ரங்கா தன் மளிகைக் கடையைத் திறந்துவிட்டு, ஒரு ராஜாவைப் போலத் தன் சிம்மாசனத்தில் (சேரில்) சாய்ந்து அமர்ந்திருந்தான். காலேஜுக்குத் அவசர அவசரமாகப் போகும் இளம்பெண்கள், அவர்களுக்குத் துணையாகப் போகும் வாளிப்பான ஆசிரியைகள், கையில் பையோடு வரும் இளம் இல்லத்தரசிகள் என ஒருவரையும் அவன் வக்கிரப் பார்வை விட்டுவைக்கவில்லை. ஒவ்வொரு பெண்ணின் அசைவையும், ஆடையின் நெளிவையும் தன் கண்களாலேயே வருடி, மனதிற்குள் வன்புணர்ச்சி செய்து கொண்டிருந்தான்.



 
அப்போதுதான் அந்தத் தெருவிற்குள் ஒரு பெரிய டிரக் வந்து உறுமிக்கொண்டு நின்றது. வண்டி முழுக்க ஒரு புது வீட்டிற்குத் தேவையான கட்டில், பீரோ எனச் சகல சாமான்களும் நிறைந்திருந்தன.


வண்டி ஓட்டுநர் இருக்கையிலிருந்து எட்டிப் பார்த்த அந்த டிரைவர், "அண்ணே... இங்க பழனியாண்டி வீடு எங்க இருக்கு?" என்று அதிகாரத் தோரணையில் கேட்டான்.

ரங்கா தன் இருக்கையை விட்டு எழவில்லை. கையில் இருந்த சிகெரெட்  பற்றவைத்தபடி, தன் வலது காலைத் தூக்கி நீட்டி, பெருவிரலாலேயே "அதோ... அந்த இரண்டாவது வீடு" என்று சிக்னல் காட்டினான்.

அந்த டிரைவருக்கு ரத்தம் கொதித்தது. ஊர் பேர் தெரியாத ஒருவன், ஒரு மளிகைக் கடைக்காரன் தன்னிடம் இவ்வளவு திமிராகக் காலை நீட்டிக் காட்டுவதா? "டேய் நாயே! மனுஷன் கேக்குறேன்ல... வாயைத் திறந்து கையால சொல்ல முடியாதா? காலைக் காட்டி நக்கலா பண்ற? மளிகைக் கடைக்காரனுக்கே இவ்வளவு திமிரா?" என்று வண்டியில் இருந்தபடியே கண்டமேனிக்குக் கத்தினான்.

ரங்காவுக்குச் சுர்ரெனக் கோபம் தலைக்கு ஏறியது. அவனது கண்கள் சிவந்தன. சிகெரெட்  புகையை மெதுவாக வெளியே விட்டவன், அந்த டிரைவரின் முகத்தைக் கூர்ந்து கவனித்தான்.

"கண்டிப்பா இவன் நம்ம ஏரியாவா இருக்க மாட்டான். இருந்திருந்தா, எமனுக்கே எமனான இந்த ரங்காவைப் பார்த்து இப்படிப் பேசத் துணிஞ்சிருக்க மாட்டான்!" என்று மனதிற்குள் கறுவினான்.

மெதுவாகச் சேரில் இருந்து எழுந்தான் ரங்கா. அவன் எழுந்த வேகத்தில் அவனது முரட்டு உடம்பின் தசைகள் முறுக்கேறின. கடையின் கல்லாவுக்கு அடியில், எந்நேரமும் ரத்தப் பலி கேட்கத் தயாராக இருக்கும் அந்தப் பளபளக்கும் அருவாளை ஒருமுறை தொட்டுப் பார்த்துக் கொண்டான். ..அவன் கை அருவாள் பிடியை இறுகப் பற்றிய அந்த நொடி, அவனது MLA கனவு மின்னல் போலக் கண் முன்னே வந்து சென்றது. . .."ங்காவின் அரசியல் கனவு அவனைத் தடுத்து . வேண்டாம் " என்கிற எச்சரிக்கை உணர்வு அவனது கோபத்தை அப்படியே உள்ளுக்குள் அமுக்கியது.

வெறி பிடித்து நின்ற சிங்கத்தைக் கூண்டுக்குள் அடைப்பதைப் போல, தன் ஆத்திரத்தை ஒரு பெருமூச்சோடு அடக்கிக் கொண்டான். தன் கை விரல்கள் அருவாள் பிடியை மெதுவாக விடுவித்தன.

அந்த டிரைவர் வண்டியை ஓரமாக நிறுத்திவிட்டு, என்ஜினை அணைக்காமலேயே கீழே குதித்தான். போனில் யாரிடமோ, "சார்... நீங்க சொன்ன அந்தப் பழனியாண்டி வீட்டு அட்ரஸுக்கே வந்துட்டேன். ஆளுங்களை அனுப்பி சீக்கிரம் வண்டியில இருக்கிற பொருளை இறக்கி வைங்க," என்று கடுகடுப்பான குரலில் சொல்லிவிட்டு போனைத் துண்டித்தான்.

அவனுக்கு நேரம் சரியில்லையோ, அல்லது விதி அவனைக் கொண்டு வந்து ரங்காவிடம் தள்ளியதோ தெரியவில்லை... அதே ஆக்ரோஷத்தோடு ரங்காவின் மளிகைக் கடைக்குள் நுழைந்தான்.

யோவ்... ஒரு சிவாஜி பீடி கொடியா?" என்று அந்த டிரைவர், ரங்கா அமர்ந்திருக்கும் மேஜைக்கு முன்னால் தன் காலை எட்டி வைத்தான். அவன் கால் ரங்காவின் வேட்டி விளிம்பைத் தொட்டுவிட்டது.

ரங்கா கொஞ்சம் கொஞ்சமாகத் தன் கட்டுப்பாட்டை இழந்து கொண்டிருந்தான். அவனது கண்கள் சிவந்திருந்தன. நரம்புகள் புடைத்தன. கடையின் வெளியே ஆட்களின் நடமாட்டம் அதிகமாகவே இருந்ததால், இப்போ ஏதாச்சு வம்பு பண்ணினால் கண்டிப்பாக MLA சீட் கிடைக்காது என்று மனதிற்குள் கறுவியபடி பொறுமை காத்தான். ரத்தம் கொதித்தாலும், தன் கோபத்தை அடக்கி, ஒரு பீடி பாக்கெட்டை எடுத்து அவன் முன் போட்டான்

"பீடிக்குத் தீப்பெட்டி   உன் அப்பனா வந்து கொடுப்பான்?" என்று டிரைவர் மறுபடியும் வம்பு செய்தான்.

ரங்கா பல்லைக் கடித்துக்கொண்டான். இவன் வாயில் ரத்தத்தை உமிழ வேண்டும். ஆனால்... பொறுமை! ஒரு தீப்பெட்டியை எடுத்து அவன் முன் போட்டான்.

அதையும் எடுத்தவன், ரங்காவுக்கு முன்னாலேயே பீடியைப் பற்றவைத்தான். அதோடு விடவில்லை... புகையை ஆழமாக இழுத்து, ரங்காவின் முகத்திலேயே விட்டான். ரங்காவின் கண்களிலிருந்து கோபம் அனலாக வெளியேறியது.

"ஆமா... உன் முதலாளி எங்கடா? கடைகாரன் மாதிரி நீ இங்கே உட்கார்ந்திருக்க? உன் முதலாளி கிட்ட சில விஷயங்கள் பேசணும்," என்று டிரைவர் திமிராகக் கேட்டான்.

ரங்கா ஒண்ணுமே சொல்லாமல் அமைதியாக நின்றான். அவனது தோள்கள் அதிர்ந்தன.

"ஏன்டா! கேட்டுக்கிட்டே இருக்கேன்... தடிமாடு மாதிரி நின்னுட்டு இருக்கே?" என்று அவன் ரங்காவின் பிடரியில் ஒரு தட்டுத் தட்டினான்.

அவ்ளோதான்! ரங்காவின் பொறுமை அஸ்தமித்தது. உள்ளுக்குள் அடைபட்டிருந்த மிருகம், தன் இரும்புச் சங்கிலியை அறுத்துக்கொண்டு வெளியே குதித்தது.

ரங்கா   பாய்ந்து, டிரைவரின் கழுத்துப் பிடரியைப் பலமாகப் பற்றி அவனை உள்ளே இழுத்துச் சென்று, கடையின் ஷட்டரை 'விர்ர்ர்' என்று கீழே இழுத்துச் சாத்தினான்.

ஷட்டர் மூடிய அந்த ஐந்து நிமிடங்களில், ரங்கா ஒரு நரகத்தையே அந்த அறைக்குள் கொண்டு வந்தான். 'படார்!' 'டம்!' 'டொம்!' 'ப்ளக்!' என ரங்காவின் இரும்புக் கைகள் அந்த டிரைவரின் வயிற்றிலும், விலா எலும்புகளிலும் மாறி மாறி இடி போலப் பாய்ந்தன.  அவன் —முகத்தில் எந்தக் காயமும் ஏற்படவில்லை, ஆனால் உள்ளே அவனது ஒவ்வொரு எலும்பும் நொறுங்கியது.

ஐந்து நிமிடம் கழித்து, ரங்கா மிகவும் நிதானமாக ஷட்டரைத் திறந்தான். அவனது உடையில் ஒரு கசங்கல் கூட இல்லை. ஆனால், உள்ளே இருந்து வெளியே வந்த அந்த டிரைவரின் முகம் வெளுத்துப் போய், பஞ்சர் ஆன டயரைப் போலத் தள்ளாடினான். வெளியே பார்த்தால் அவன் அடிபட்டவன் போலவே தெரியவில்லை, ஆனால் அவன் அடிவயிற்றில் ரங்கா கொடுத்த அந்த ஒவ்வொரு குத்தும் அவனது ஜென்மத்திற்கும் மாறாத ரணமாக மாறியிருந்தது. எமனுக்கே எமனான ரங்கா எப்பேர்ப்பட்ட ஆள் என்று அவன் அணு அணுவாக உணர்ந்துவிட்டான்.

தட்டுத் தடுமாறி வண்டிக்கு அருகே அவன் வந்தபோது, அங்கே ஒரு ஆள் வந்து கத்தினான். "யோவ் டிரைவரு! உன்னை எங்கெல்லாம் தேடுறது? சீக்கிரம் கயிற்றை அவிழ்க்க வேண்டியதுதானே... சாமான் இறக்குற ஆளுங்க வந்தாச்சு!"

அந்த டிரைவரால் வாய் திறந்து ஒரு வார்த்தை கூடப் பேச முடியவில்லை. மூச்சு விடும்போது விலா எலும்புகள் கத்தியால் குத்துவது போல வலித்தன. கஷ்டப்பட்டு கை செய்கையாலேயே "சரி" என்று சொல்லிவிட்டு, நடுங்கும் கைகளால் வண்டியின் கயிற்றை அவிழ்க்கத் தொடங்கினான்.

மூன்று நான்கு பேர் முண்டியடித்துக்கொண்டு அந்தச் சாமான்களை எல்லாம் கீழே இறக்கினார்கள். ரங்கா இப்போது மீண்டும் தன் சிம்மாசனத்தில் (சேரில்) அமர்ந்தான். ஒரு  வக்கிரமான புன்னகையோடு, கால் மேல் கால் போட்டுக்கொண்டு, தள்ளாடும் அந்த டிரைவரையே ரசித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

அப்போ , ரங்காவின் பார்வை டிரைவரிடம் இருந்து மெதுவாக விலகி அந்த பெண்ணின் மேல் விழுந்தது , "யார்ரா இது இம்புட்டு அழகா இருக்கான்னு " ரசிச்சு பார்த்தான் ..அவள் அந்த பொருட்களை எடுத்துக்கொண்டிருந்த நபர்களிடம் எதோ பேசி ஒரு வீட்டை கைகளால் காண்பித்து அங்க வைக்கும்படி சொல்லிக்கொண்டிருந்தாள் 



அப்போ அம்மா ன்னு ரெண்டு வயசு பையன் அவளை கட்டிக்கொண்டு விளையாட அவனை தூக்கி இடுப்பில் வைத்து நச் நச் என முத்தம் கொடுக்க இங்க ரங்காவுக்கு உஷ்னம் கூடியது ..அவளை அணு அணுவாக ரசித்தான் ..அவள் கண்ணு , மூக்கு , உதடு ..

கூடவே ஒரு ஆள் கைகுழந்தயுடன் அவல் முன் வர , அந்த குழந்தையை கையில் வாங்கி கொஞ்சினாள் ,,அப்போ அந்த குழந்தையின் பிஞ்சி கைகள் அவள் முந்தானையை பிடிச்சு இழுக்க அவள் மார்பு பிளவு அப்படியே ரங்காவுக்கு கண்முன்னே வந்தது எப்பா சரியான பால் மடி என அவன் சுன்னிக்கு நரம்பு துடித்தது 

ரங்காவின் பார்வை அந்த டிரைவரிடம் இருந்து மெதுவாக விலகி, அங்க இருந்த ஒரு பெண்ணின் மேல் வந்து விழுந்தது. "யார்டா இது... இம்புட்டு அழகா, பாந்தமா இருக்கா!" என்று அவளது ஒவ்வொரு அசைவையும் ரசித்துப் பார்த்தான். அந்தப் பெண், சாமான்களை இறக்கிக் கொண்டிருந்த ஆட்களிடம் ஏதோ பேசி, கைகளால் ஒரு வீட்டைச் சுட்டிக்காட்டி அங்கு வைக்கும்படி சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள். அவள் கையைத் தூக்கி வழி காட்டும் போதெல்லாம் அவளது மேனி வளைவுகள் ரங்காவைப் பித்தெடுத்தன.

அப்போது, "அம்மா..." என்று ஒரு இரண்டு வயதுச் சிறுவன் ஓடி வந்து அவளது காலைக் கட்டிக்கொண்டு விளையாடத் தொடங்கினான். அவனை வாரித் தூக்கித் தன் இடுப்பில் வைத்துக் கொண்ட அந்தப் பெண், அவனது கன்னங்களில் "நச்... நச்..." என்று முத்தம் கொடுத்தாள். அந்தப் பிஞ்சு உதடுகள் அவளது கன்னத்தில் பட்ட போது, இங்கே ரங்காவுக்குத் தன் உடலில் வெப்பம் கூடுவதை உணர முடிந்தது.

அவளை அணு அணுவாக ரசித்தான் ரங்கா. அவளது மீன் போன்ற கண்கள், தீர்க்கமான மூக்கு, சிவந்த இதழ்கள் என அனைத்தும் ஒரு ஓவியம் போல இருந்தன.

கூடவே இன்னொரு ஆள் ஒரு கைக்குழந்தையுடன் அவள் முன் வர, அந்தப் பசுஞ்சட்டைக் குழந்தையை ஆசையாகத் தன் கையில் வாங்கிக் கொஞ்சினாள். அந்தப் பெண் குழந்தையைக் கொஞ்சி விளையாடும் போது, அந்தக் குழந்தையின் பிஞ்சுக் கைகள் விளையாட்டாக அவளது முந்தானையைப் பிடித்துப் பலமாக இழுத்தது.

அந்த விநாடி... அவளது சேலை விலகி, ஜாக்கெட்டுக்குள் திமிறி நிற்கும் அந்தப் பாரமான மார்புப் பிளவு அப்படியே ரங்காவின் கண்முன்னே கேமரா ஜூம் செய்வது போலத் தெரிந்தது. 30 வயதின் செழுமையில், இரண்டு பிள்ளைகளைப் பெற்றெடுத்த அந்தத் தாயின் மார்பகம், ரங்காவுக்கு ஒரு 'சரியான பால் மடி' போலத் தெரிந்தது. அந்தச் செழுமையைக் கண்டதும், ரங்காவின் வேட்டிக்குள் அவனது சுன்னிக்கு நரம்பு வெறித்தனமாகத் துடித்தது.



"எப்பா... என்ன ஒரு எடுப்பு!  ... இந்த ரங்கா கை பட்டா இது என்ன ஆகும்?" என்று வக்கிரமாக எண்ணியபடி, தன் உதடுகளை ஈரப்படுத்திக் கொண்டான்.

அவளது மார்புப் பிளவில் வழிந்த அந்தச் சிறு வியர்வைத் துளி, அவளது ஜாக்கெட்டின் இடுக்கிற்குள் மறைவதைக் கண்டு ரங்காவுக்குப் பைத்தியமே பிடித்துவிடும் போலிருந்தது. 

அனைத்தையும் இறக்கி வைத்த பிறகு, ரங்காவிடம் அடிவாங்கி உயிர் பிழைத்தால் போதும் என்று அந்த டிரைவர் லாரியை எடுத்துக்கொண்டு ஊரை விட்டே ஓடிவிட்டான்.

ரங்கா தன் ஏரியாவுக்குப் புதுசா வர்ற எவனையும் அவ்வளவு சீக்கிரம் விட்டுட மாட்டான். அடுத்த ஒரு மணி நேரத்துல அந்தப் புதுக் குடும்பத்தைப் பத்தின முழு ஜாதகத்தையும் தன் ஆட்கள் மூலமாத் திரட்டிட்டான்.

ரங்கா அந்த விவரங்களை உரக்கப் படிக்கும்போது அவனது உதடுகளில் ஒரு வக்கிரச் சிரிப்பு தாண்டவமாடியது: 

பெயர்: சுந்தர் & வினா. பின்னணி: 4 வருஷத்துக்கு முன்னாடி வீட்டார் சம்மதம் இல்லாம ஓடிப்போய்க் காதல் கல்யாணம் பண்ணவங்க. இப்போ இங்க ஒரு கம்பெனில மேனேஜரா வேலைக்கு வந்திருக்கான் அந்தச் சுந்தர். குழந்தைகள்: இரண்டு பெண் குழந்தைகள். மூத்தவ ஓவியாவுக்கு 2 வயசு. இளையவ பிறந்து வெறும் 4 மாசம்தான் ஆகுது.

ரங்கா அந்த '4 மாதக் குழந்தை' என்கிற இடத்துல நிதானிச்சான். அவனது கண்கள் சிவந்தன. "அப்போ வினா இன்னும் அந்தப் பச்சை உடம்புக்காரியா? 4 மாசக் குழந்தைன்னா... அந்தப் பால் மடியில இப்போ அமுதம் ஊறிக்கிட்டு இருக்குமே!" என்று நினைக்கும்போதே அவனது சுன்னி நரம்புகள் வேட்டிக்குள் வெறித்தனமாகத் துடித்தன.

வீட்டார் சம்மதம் இல்லாத காதல் திருமணம் என்பதால், இவர்களுக்குத் துணைக்கு யாரும் வரப்போவதில்லை என்பது ரங்காவுக்குப் புரிந்தது. மேனேஜர் புருஷன் காலையில வேலைக்குப் போயிட்டா, அந்த வீட்டுக்குள்ள இருக்குறது அந்தப் பச்சை உடம்புக்காரியும் ரெண்டு பிஞ்சு குழந்தைகளும் மட்டும்தான்.
 


நாட்கள் நகர்ந்தன. வினா அந்தத் தெருவில் நடக்கும்போதெல்லாம், ரங்காவின் கண்கள் ஒரு வேட்டை நாயைப் போல அவளைப் பின்தொடர்ந்தன. 4 மாதக் குழந்தைக்காரி என்பதால் அவளது உடம்பில் ஏறியிருந்த அந்தப் புது மெருகும், நடக்கும்போது அலைபாயும் அவளது அந்தப் பாரமான அங்கங்களும் ரங்காவைத் தூங்கவிடாமல் செய்தன.



வாசலில் அவள் நடந்து போகும்போது, தன் கடையின் கல்லாவில் அமர்ந்தபடி அவளைக் கண்களாலேயே கற்பழித்தான்.   ஆனால், அவளிடம் நெருங்கிப் பேசவோ, தன்னை   அறிமுகப்படுத்திக்கொள்ளவோ ஒரு சந்தர்ப்பமும் ரங்காவுக்குக் கிடைக்கவில்லை.

ஆனா, விதி அன்று ஒரு விபரீத விளையாட்டை விளையாடியது.

அன்று மாலை, ரங்கா தன் கடையின் கல்லாவில் அமர்ந்து சிகெரெட் புகையை ஊதிக் கொண்டிருந்தான். அப்போது, வெள்ளைச் சட்டை அணிந்து, கையில் ஒரு லிஸ்ட் பேப்பருடன் வினாவின் கணவன் சுந்தர் கடைக்குள் நுழைந்தான்.
 
-----------

"அண்ணாச்சி... இந்த லிஸ்ட்ல இருக்குற பொருள் வேணும்," என்று அந்தப் பேப்பரை ரங்காவிடம் நீட்டினான் சுந்தர்.

அதைப் பெற்றுக்கொண்ட ரங்கா, தன் கட்டை விரலால் அந்தப் பேப்பரைத் தடவியபடி சுந்தரை ஏறெடுத்தான். அவனது மனதுக்குள், "டேய் முட்டாள்  ... உன் வீட்டு வாசலை எனக்காக நீயே திறந்து வைக்கிறியே!" என்று வக்கிரம் ஊற்றெடுத்தது. "ஹ்ம்ம்... எல்லாம் இருக்கு  . இப்போவே எடுத்துத் தரவா?" என்று ரங்கா ஒரு மர்மமான புன்னகையோடு கேட்டான்.

சுந்தர் தன் கையைப் பார்த்துக்கொண்டே, "அண்ணாச்சி... எனக்கு ஆபீஸ்க்கு நேரமாச்சு, ரொம்ப அவசரம். முடிஞ்சா இந்தச் சாமானை எல்லாம் எங்க வீட்டுலேயே டெலிவரி கொடுத்திடுவீங்களா?" என்று அந்த எமனிடமே கெஞ்சிக் கேட்டான்.

ரங்காவுக்கு உள்ளுக்குள் சந்தோஷம் பொங்கியது. இதயத் துடிப்பு எகிறியது. "ஓ... தாராளமாத்  ! அதுக்கென்ன... பக்கத்து தெருவுல இருக்க ரெண்டாவது விடு , நானே கொண்டு வந்து கொடுத்திடுறேன்!" என்று சொன்னான்.

சுந்தர் உடனே தன் பையிலிருந்து பணத்தை எடுத்து நீட்டினான். ரங்கா அதை வாங்க மறுத்துத் தடுத்தான். "ஐயோ... பணம் இப்போ எதுக்குத் சார் ? எல்லாம் கொடுத்த அப்புறமா பொறுமையா வாங்கிக்கிறேன். நீங்க கிளம்புங்க," என்று ரங்கா சொன்னது சுந்தருக்குப் பெரிய உதவியாகத் தெரிந்தது.  

சுந்தர் நிம்மதியாகத் தன் பைக்கை எடுத்துக் கிளம்பிவிட, ரங்கா அங்கேயே சில நிமிடங்கள் சிலையாக நின்றான். அவன் கண்கள் வினாவின் வீட்டைப் பார்த்தன.

தன் கடையின் கல்லாவுக்கு அடியில் இருந்த அந்த அருவாளை ஒருமுறை வருடியவன், அங்கிருந்த தரமான எண்ணெய் மற்றும் பருப்புப் பைகளை ஒரு அட்டைப் பெட்டியில் அடுக்கினான். ஒவ்வொன்றையும் அடுக்கும்போதும் அவனது கற்பனை வினாவின் அந்த 'பால் மடி' அழகைச் சுற்றியே இருந்தது.

வேட்டியை மடித்துக் கட்டிக்கொண்டு, அந்தப் பெட்டியைத் தூக்கிக்கொண்டு ரங்கா வினாவின் வீட்டை நோக்கி அந்த முரட்டு நடையைத் தொடங்கினான்.

வாசலில் வந்து இறக்கிவைத்தவன் . கதவை மெதுவாகத் தட்டினான்.

உள்ளேயிருந்து வினாவின் மென்மையான குரல் கேட்டது. தன் கணவன் சுந்தர் தான் ஏதோ பொருளை எடுக்கத் திரும்பி வந்துவிட்டான் என்று நினைத்து, "என்னங்க... உள்ள வாங்க, கதவு திறந்துதான் இருக்கு!" என்று உரிமையோடு கூப்பிட்டாள்.

மெதுவாகக் கதவைத் திறந்து உள்ளே போனான். வீடு மிகவும் அழகாகவும், கலைநயத்தோடும் இருந்தது. சுவர்களில் சுந்தர், வினா மற்றும் குழந்தைகளுடன் இருக்கும் புகைப்படங்கள் ரங்காவின் கண்ணில் பட்டன. "அழகான குடும்பம் தான் என்று வக்கிரமாக நினைத்துக்கொண்டான்.

"யாருமே இல்லையா?" என்று சத்தமில்லாமல் முணுமுணுத்தபடி, நைஸாக பெட்ரூம் பக்கம் போனான். அங்கே கதவு லேசாகச் சாத்தப்பட்டிருந்தது.

ரங்கா தன்  விரல்களால் அந்தக் கதவை மெதுவாகத் தள்ளினான். உள்ளே அவன் கண்ட காட்சி... ரங்காவின் ரத்த ஓட்டத்தையே ஒரு நிமிடம் நிறுத்திவிட்டது!

 வினா கட்டிலில் அமர்ந்திருந்தாள். தன் மடியில் இருந்த 4 மாதக் குழந்தைக்குப் பால் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள். குழந்தையின் முகத்தைச் சேலை முந்தானையால் லேசாக மறைத்திருந்தாள். அவள் தலையைக் குனிந்து தன் குழந்தையையே வாஞ்சையோடு பார்த்துக் கொண்டிருந்ததால், ரங்கா உள்ளே வந்ததை அவள் கவனிக்கவில்லை.

சரியாக அந்தத் தருணம்... குழந்தை பாலைக் குடித்து முடித்துவிட்டுத் தன் பிஞ்சுக் கைகளால் முந்தானையை லேசாக விலக்க, வினா அந்தச் சேலையைச் சரி செய்ய முயன்றாள். அப்போது, அவளது ஜாக்கெட்டுக்குள் அடங்காமல் திமிறி நின்ற அந்த இரண்டு வெண்ணிறப் பால்  பொங்கி நின்ற அந்த அழகும் ஒரு விநாடி ரங்காவின் கண்களுக்கு முழுமையாகத் தெரிந்தன.

அந்தப் பசுமையான மார்பகங்களின் எடுப்பும், ஜாக்கெட்டின் தையல்களைக் கிழித்துக்கொண்டு வெளியே வரத் துடிக்கும் அந்த இளமைப் பொலிவும் ரங்காவை நிலைகுலையச் செய்தன. "எப்பா... சரியான பால் மடி! என்று ரங்காவின் சுன்னிக்கு நரம்பு வெறித்தனமாகத் துடித்தது.

அவளது அந்தப் பச்சை உடம்பு வாசனையும், பாலின் மணமும் அந்தச் சின்ன அறைக்குள் ரங்காவின் காம வெறியை இன்னும் தூண்டியது. வினா சட்டென்று ஏதோ சத்தம் கேட்டு நிமிர்ந்து பார்த்தாள். அங்கே தன் கணவனுக்குப் பதிலாக, கையில் ஜாமான் பெட்டியோடு வக்கிரமாகத் தன்னை ரசித்துக் கொண்டிருக்கும் அந்த முரட்டு ரங்காவைப் பார்த்ததும் அவள் அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனாள்!

"யார்... யார் நீங்க?" என்று அலறிய வினா, மின்னல் வேகத்தில் தன் சேலையை இழுத்து மார்போடு அணைத்துக்கொண்டு, குழந்தையை மறைத்துக்கொண்டாள். அவளது இதயம் ஒரு பறவையின் சிறகடிப்பைப் போலப் படபடத்தது. கண்கள் பயத்தில் விரிந்தன.

ரங்கா அங்கேயே சிலையாக நின்றான். அவன் பார்த்த அந்தச் சில நொடி தரிசனம் அவனது நரம்புகளில் அனலைக் கூட்டியிருந்தது. ஒரு வக்கிரமான புன்னகையை வரவழைத்துக்கொண்டு, "அட... பயப்படாதீங்கம்மா! நான் மளிகைக்கடை ரங்கா. உங்க வீட்டுக்காரருதான் இந்தச் சாமானை எல்லாம் வீட்ல கொடுத்துட்டுப் போகச் சொன்னாரு," என்று குரலைச் சற்றே தழைத்துக் கூறினான்.

வினாவின் முகத்தில் பயம் குறையவில்லை என்றாலும், கணவன் சொன்னது என்பதால் சற்றே நிதானித்தாள். "சரி... அப்படியே அங்க வச்சிட்டுப் போங்க," என்று கையால் கூடக் காட்டாமல், கண்களாலேயே ஹாலைக் காட்டினாள். அவளது குரலில் ஒரு நடுக்கமும், அதே சமயம் ஒருவித அருவருப்பும் தெரிந்தது.




"சரின்மா..." என்று தலையசைத்த ரங்கா, அந்தப் பெட்டியை அங்கே வைத்துவிட்டு வெளியே நடந்தான். ஆனால் போகும்போது, தன் வக்கிரப் பார்வையை மீண்டும் ஒருமுறை அவளது செழுமையான தோற்றத்தின் மீது பாய்ச்சிவிட்டுச் சென்றான். அவனது அந்த ஒரு பார்வை, அவளது ஆடையைத் துளைத்துக்கொண்டு செல்வது போல வினாவுக்குத் தோன்றியது.

ரங்கா வெளியே போனதும், வினா "சே..." என்று அருவருப்போடு முணுமுணுத்தாள். "எவ்வளவு நேரம் இப்படிப் பார்த்துட்டு இருந்தானோ? சொல்லாமக் கொள்ளாம பெட்ரூம் வரைக்கும் இப்படி   வந்துட்டானே!" என்று தன் மீது படிந்த அவன் பார்வையைத் துடைத்து எறிய விரும்புபவள் போலச் சீறினாள். விறுவிறுவென்று எழுந்து சென்று,  கதவை இழுத்து மூடித் தாழ்ப்பாள் போட்டுக் கொண்டாள்.

ரங்கா தன் கடைக்குத் திரும்பி நடந்தபோது, அவனது மனதுக்குள் , முதல் தரிசனமே அமர்க்களமா கிடைச்சது... ஆனா அவகிட்ட நடந்த அறிமுகம் இப்படிச் சொதப்பிடுச்சே!" என்று வருந்தினான். வினாவின் அந்தப் பயந்தப் பார்வை அவனைச் சற்றே தர்மசங்கடத்தில் ஆழ்த்தினாலும், அவளது அந்தப் 'பால் மடி' செழுமை அவன் நினைவை விட்டு அகலவே இல்லை.


 அன்று இரவு, தெருவெல்லாம் அடங்கி அமைதியான நேரம். சுந்தர் களைப்புடன் வீட்டுக்கு வந்து உணவை முடித்துவிட்டுப் படுக்கையறைக்குச் சென்றான்.

வினா மெதுவாகத் தன் கணவனை ஏறிட்டுப் பார்த்தாள். "என்னங்க... இப்படியே எத்தனை நாள்தான் வாடகை வீட்டுலேயே காலத்தைக் கழிக்கப் போறோம்? நமக்கும்னு ஒரு சொந்த வீடு, ஒரு சின்னத் தோட்டம்னு ஆசை ஆசையா இருக்கே... அந்த நாள் எப்பதாங்க வரும்?" என்று ஏக்கத்துடன் கேட்டாள்.

சுந்தர் மெல்லச் சிரித்தான். அந்தச் சிரிப்பில் ஒரு மேலாளருக்கான திமிர் இல்லை, ஒரு சராசரி குடும்பத் தலைவனின் பாரம் மட்டுமே இருந்தது. அவள் அருகில் அமர்ந்தவன், "புரியுது வினா... இப்பதானே பழைய வட்டிக் கடனை எல்லாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா அடைச்சுட்டு வர்றேன். நம்ம நிலைமை இப்பதான் சீராகுது. இன்னும் ஒரு வருஷம்... ஒரே ஒரு வருஷம் மட்டும் பொறுத்துக்கோ. அதுக்கப்புறம் உனக்காக ஒரு பெரிய அரண்மனையையே வாங்குறேன்," என்று உறுதியளித்தான்.


ப்ளீஸ் சீக்கிரம் ஏதாவது செய்யுங்க சுந்தர்... எனக்கு இங்கே இருக்கவே ரொம்ப பயமா இருக்கு. இன்னைக்கு அந்த மளிகைக்கடைக்காரன் ரங்கா, சொல்லாமக் கொள்ளாம பெட்ரூம் வரைக்கும் வந்துட்டான்! நான் வேற பாப்பாவுக்குப் பால் கொடுத்துட்டு இருந்தேன்... அவனைப் பார்த்ததும் நான் எப்படித் துடிச்சுப் போயிட்டேன் தெரியுமா? அவனோட பார்வை... ச்சே! என் உடம்பெல்லாம் கம்பளிப்பூச்சி ஊறின மாதிரி அவ்வளவு அசிங்கமா இருந்துச்சு. ஒரு மாதிரியா என் மேனியைத் துளைச்சுட்டுப் போறான்," என்று தன் அருவருப்பை வெளிப்படுத்தினாள்.

சுந்தர் இதைக் கேட்டுப் பதறுவான் என்று நினைத்த வினாவுக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்சியது. சுந்தர் ஏளனமாகச் சிரித்தான்.

"அடி போடி! அந்த மனுஷனைப் பார்த்தா ரொம்ப நல்லவர் மாதிரி இருக்காரு. நான்தான் அவசரமா ஆபீஸ் கிளம்பும்போது அவரைப் போய் வீட்டுல டெலிவரி கொடுத்துடுங்கன்னு சொன்னேன். அவர் பாட்டுக்கு அவர் வேலையைப் பார்த்துட்டுப் போயிருக்கார். நீ என்னடான்னா பயந்துட்டு இருக்க... போடி லூசு! நீயே எதையாவது திறந்து காண்பிச்சா கூட அவர் பார்க்க மாட்டாரு, அப்படி ஒரு ஆளு அவர்!" என்று நக்கலாகச் சொன்னான்.

சட்டென்று அவன் அருகில் சென்றவள், அவனது இடுப்பில் "நறுக்கென்று" ஒரு கிள்ளு வைத்தாள்.

"ஆ... வலிக்குது வினா!" என்று சுந்தர் கத்த, அவள் கோபம் பூசிய முகத்தோடு அவனை முறைத்துப் பார்த்தாள்.

"இனிமே ஒரு தடவை கூட, தப்பித்தவறி கூட என்னை இன்னொருத்தனோடு சேர்த்து வைத்துப் பேசாதீங்க! எனக்குப் பிடிக்காது

வினா திரும்பி உட்கார்ந்த வேகத்தில், திறந்திருந்த ஜன்னல் வழியாக ஒரு பலமான இளங்காற்று அறைக்குள் புகுந்தது. அந்தக் காற்று விளையாட்டாக வினாவின் மேனியைத் தீண்டியது. அவளது தோளில் சரிந்திருந்த அந்த மெல்லிய புடவை முந்தானையை லேசாகப் பற்றி இழுத்து அகற்றியது.

"இப்படி எல்லாம் பொத்திக்கிட்டு இருக்கும்போதே, உன் பிளவுஸ் உன் முலைகளை மறைக்க முடியாமத் தேமேன்னு ஒதுங்கி இருக்கு வினா. ரெண்டு முயல்குட்டியும் போட்டி போட்டுக்கிட்டு அந்தப் பிளவுஸை விட்டு வெளிய வரத் துடிக்குது பாரு!" என்று வக்கிரமும் ரசனையும் கலந்த குரலில்  சொல்லி முடிக்கும் முன்பே, அவளது வலது பக்க மார்பைப் பலமாக ஒரு அமுத்து அமுத்தினான். 



அந்தத் திடீர் தீண்டலில் உடல் துடித்துப் போன வினா, "ஆ..." என்று சிணுங்கியபடி அவனது கைகளைத் தட்டிவிட்டாள்.

"உன் புத்தி பாரு எங்கெல்லாம் மேயுதுன்னு! போடா பொறுக்கி!" என்று செல்லமாகத் திட்டிவிட்டு, அதற்கு மேல் பேச விரும்பாமல், பக்கத்தில் இருந்த தலையணையை அவன் மேல் எறிந்துவிட்டு, போர்வையை முழுவதுமாக இழுத்துப் போர்த்திக்கொண்டு உறங்க ஆயத்தமானாள்.


 

[தனுஷ்]

Part -- 03 

நாட்கள் வாரங்களாக நகர்ந்தன. அந்த முதல் சந்திப்பில் ரங்கா காட்டிய அந்த வக்கிரப் பார்வை வினாவின் மனதில் ஆழமான அச்சத்தை விதைத்திருந்தது. அதன்பிறகு, தெருவில் தப்பித்தவறி ரங்காவைத் தூரத்தில் பார்த்தால் கூட,  , தலைதெறிக்க வீட்டுக்குள் ஓடிப் போய் ஒளிந்து கொள்வாள் வினா.



மளிகைப் ஜாமான் தீர்ந்துபோனால் கூட, "பட்டினி கிடந்தாலும் கிடப்பேனே தவிர, அந்த ஆள் கடைக்கு மட்டும் போகமாட்டேன்" என்று வைராக்கியமாக இருந்தாள். தெரு முனையில் இருக்கும் ரங்காவின் கடையைத் தவிர்த்துவிட்டு, அரை கிலோமீட்டர் தள்ளி இருக்கும் வேறு கடைக்குக் குழந்தையைத் தூக்கிக்கொண்டே நடப்பாள்.

சுந்தரோ, ரங்காவை எதேச்சையாகப் பார்க்கும் போதெல்லாம் ஒரு மேலோட்டமான புன்னகையை வீசிவிட்டு, "சிரிச்சுப் பல்லைக் காட்டிட்டு" விறுவிறுவென்று கடந்து போவானே தவிர, அவனிடம் நின்று பேசக்கூட முன்வரமாட்டான். ரங்காவைப் பொறுத்தவரை  , வினா ஒரு எட்டாத கனி!

ஆனாலும் , வினா தன்னை ஒதுக்கித் தள்ளுவது ரங்காவுக்குப் பெரிய விஷயமாகத் தெரியவில்லை. ஆனால், ஒரு மாதமாக அவளது அந்தப் 'பால் மடி' அழகையே நினைத்து நினைத்து அவன் உடம்பு காய்ந்து போயிருந்தது. வினாவை எப்படியாவது தன் வசப்படுத்த வேண்டும் என்கிற வெறியில், அவன் மற்ற பெண்களைத் திரும்பிப் பார்க்கவே இல்லை. தன்னையே தேடி வந்த காமினியைக் கூட, "சீ... தள்ளிப் போ!" என்று வெறுத்து ஒதுக்கிவிட்டான்

ஆனால் இன்று... அவனது அந்த உக்கிரமான ஆசை கட்டுக்கடங்காமல் பெருகியது. ரத்த நாளங்களில் காமத் தீ கொழுந்துவிட்டு எரிந்தது. யாருடைய மேனியையாவது பிய்த்துத் தின்றுவிட வேண்டும் என்கிற வெறி தலைக்கேறியது. இப்படித் தாகம் எடுக்கும் போதெல்லாம் ரங்கா செல்வது அந்த ஆற்றங்கரைக்குத்தான்.

அங்கே மறைவான இடங்களில் குளித்துக் கொண்டிருக்கும் குடும்பப் பெண்களை வேட்டையாடுவது ரங்காவுக்குக் கைவந்த கலை. இடுப்பில் ஒரு முரட்டு அருவாளைச் செருகிக்கொண்டு, கண்களில் காம வெறியோடு ஆற்றங்கரைப் பக்கம் அந்தப் புலி நடையைத் தொடங்கினான்


ரங்கா அந்த ஆற்றங்கரைக்கு வந்து சேர்ந்தான்.  . அங்கிருந்த ஒரு ராட்சதப் பாறையின் மீது ஏறி நின்று, அந்தப் பரந்து விரிந்த ஆற்றங்கரையைத் தன் கழுகுப் பார்வையால் சுற்றிலும் பார்த்தான்

அங்கங்கே சில சிறுவர்களும், முதியவர்களும் துணிகளைத் துவைத்துக்கொண்டிருந்தனர். ஆனால் ரங்காவின் கண்கள் அவர்களைத் தேடவில்லை. அந்த ஆற்றின் ஒரு வளைவான பகுதி... அடர்ந்த மரங்களும், பெரிய பாறைகளும் சூழ்ந்த அந்த இடம் ஒரு ரகசியத் தீவு போலத் தோற்றமளிக்கும்.


அங்கேதான் ஆம்பளைகள் யாரும் போகமாட்டார்கள். குடும்பப் பெண்கள் மட்டும் அந்த மறைவான இடம்தான் பாதுகாப்பானது என்று நினைத்து அங்கே குளிக்கச் செல்வதுண்டு. ஊர்க்காரர்கள் எவனாவது அங்கே எட்டிப் பார்த்தால் அடி பின்னிவிடும், ஆனால் இந்த ரங்காவை அங்கே தட்டி கேட்க எவனுக்குத் துணிச்சல் இருக்கிறது?

அந்த வளைவான பகுதிக்கு ரங்காவின் பார்வை திரும்பியது. அவன் கண்ட காட்சி அவனது வக்கிரப் பசிக்கு இன்னும் தீனி போட்டது.

அங்கே ஒரு 30-35 வயது மதிக்கத்தக்கப் பெண், பக்கெட்டில் துணிகளை வைத்து ஆற்றங்கரையில் குனிந்து துவைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

தூரத்தில் இருந்து பார்த்த ரங்காவின் கண்களுக்கு அது ஒரு 'மகா விருந்தாகத்' தெரிந்தது.

காரணம்... அது ஜானகி!

ஆம், ஜானகியும் காமினியைப் போல ரங்காவுக்கு 'அப்போதைக்கப்போது' தேவைப்பட்ட ஒரு உடல். மளிகைக் கடையில் பாக்கிச் சேரும் போதெல்லாம், ரங்காவின் அரிசி மூட்டை குடோனில் அவளைக் குனிய வைத்து, அவளது செழிப்பான குண்டியைப் பலமுறை அடித்துப் பஞ்சர் செய்திருக்கிறான். ஜானகியும் ரங்காவின் முரட்டுத்தனத்துக்கு அடிமையானவள்தான்.


"ஜானகியா நீ? இன்னைக்கு என் பசிக்கு நீதான்டி தீனி!"என்றவன் 

பாறையிலிருந்து மெதுவாகக் கீழே இறங்கி , தன் வேட்டியைத் தூக்கி மடித்துக் கட்டினான். அவனது முரட்டுப் பாதங்கள் மணலில் பதிய, அந்த வளைவானப் பகுதியை நோக்கித் தனது கம்பீரமான,  நடையைத் தொடங்கினான்.

 
மஞ்ச நிற நைட்டியில் ஜானகி முழங்கால் அளவு தண்ணீரில் நின்றபடி துணிகளைத் துவைத்துக் கொண்டிருந்தாள். அவள் துணியை ஓங்கித் துவைக்கும் போதெல்லாம், அவளது அந்தப் பாரமான மார்பகங்கள் நைட்டிக்குள் கட்டுக்கடங்காமல் மேலேயும் கீழேயும் துள்ளிக் குதித்தன. அந்த வேகத்தில் அவள் கழுத்தில் இருந்த தாலிக் கொடி, அவளது மார்புப் பிளவுக்குள் சிக்கிச் சிக்கி வெளியே வந்து ரங்காவுக்கு ஒரு அனல் பறக்கும் காட்சியை விருந்து வைத்தது.



அங்கே வந்த ரங்கா, ஒரு முரட்டுப் பார்வையால் அவளை வருடியபடி, "என்ன ஜானகி, தனியா வா வந்திருக்க?" என்று மெதுவாகப் பேச்சுக் கொடுத்தான்.

ஜானகி திடுக்கிட்டு நிமிர்ந்து பார்த்தாள். "யாரு... அண்ணாச்சியா?  வீட்டுக்காரரு மாட்டை அங்கிட்டு குளிப்பாட்டுட்டு இருக்காரு ," என்று மூச்சிரைக்கச் சொன்னாள். அவள் பேசும்போது அவளது மார்பகங்கள் இன்னும் வேகமாக ஏறி இறங்கின. ரங்காவுக்குத் தெரியும், அந்த மூச்சிரைப்பு வெறும் துணி துவைப்பதாலோ அல்லது பயத்தாலோ வந்தது மட்டுமல்ல—அவனைப் பார்த்ததில் அவளுக்குள் ஏற்பட்ட கிளர்ச்சியும்தான்!


ரங்கா சட்டென்று தன் மேலிருந்த பனியனைக் கழற்றிப் போட்டுவிட்டு, தன் கட்டுமஸ்தான தேகத்தைக் காட்டினான். "இதையும் கொஞ்சம் துவைச்சுக்கொடு," என்று தன் பனியனையும் பட்டாபட்டியையும் அவளிடம் நீட்டினான்.

, ஜானகி அவற்றைப் பெற்றுத் துவைக்கத் தொடங்கினாள். அவள் குனிந்து சோப்புப் போடும்போது, நைட்டியின் கழுத்து ஓரம் வழியாக அவளது அந்தப் பழுத்த மார்பகங்களின் பாதியளவு ரங்காவுக்குப் பளீச்சென்று தெரிந்தது. ரங்கா ஒரு டவலை மட்டும் கட்டிக்கொண்டு, ஜானகி நின்றிருந்த அந்தத் தண்ணிக்குள்ளேயே மெதுவாக இறங்கினான்.

ஈரமான நைட்டி இப்போது ஜானகியின் மேனியோடு அப்பட்டமாக ஒட்டிக்கொண்டது. அவளது தொடைகளும், இடுப்பு மடிப்புகளும் ஒரு ஓவியம் போலத் தெரிந்தன. ரங்கா அவளை நெருங்கி நின்று, "பசு மாடு இங்க இருக்கு அவன் எந்த மாட்டை குளிப்பட்டபோனான் ," என்று ஒரு கிண்டலான 'டபுள் மீனிங்கில்' சொன்னான்.

ஜானகி அவனை ஒருமுறை முறைத்தபடி, தண்ணீருக்குள்ளேயே கையை விட்டுத் தன் பாவாடை முடிச்சை அவிழ்த்தாள். "யோவ் அண்ணாச்சி என்ன பார்த்தா பசு மாடு மாதிரியா இருக்கு ?" என்று சொல்லும்போதே அவளது நைட்டி சற்றே மேலே எழும்ப, அவளது ஆழமான தொப்புளும், இளமையான வயிறும் ரங்காவுக்குப் பளீச்சென்று தெரிந்தது. ரங்காவோ தண்ணிக்குள்ளேயே தன் துண்டை அவிழ்த்து முதுகைத் தேய்ப்பது போலப் பாவனை செய்தான். ஆனால், அந்தத் துண்டு விலகிய போது, தண்ணீருக்கு அடியில் துடித்துக் கொண்டிருந்த அவனது அந்த முரட்டுத்தனமான ஆண்மையை (சுண்ணியை) ஜானகிக்கு அப்பட்டமாகக் காண்பித்தான்.

அதன் பருமனும், நரம்புகள் புடைத்து நின்ற அந்த வேகமும் ஜானகியின் கண்களை விரியச் செய்தன. "அப்பா..." என்று அவளையும் அறியாமல் ஒரு முணுமுணுப்பு அவளது உதடுகளிலிருந்து கசிந்தது

அதே வேளையில், சற்றுத் தொலைவில் மாட்டை குளிப்பாட்டிக் கொண்டிருந்த ஜானகியின் கணவன் முத்துவின் பார்வை தற்செயலாக இவர்களை நோக்கித் திரும்பியது. மங்கலாகத் தெரிந்த அந்த இரண்டு உருவங்களைப் பார்த்ததும் முத்துவின் இதயம் சட்டென்று நின்றது.

ஆற்றின் அந்த வளைவான, மறைவான இடத்தில் தன் பொண்டாட்டி ஜானகிக்கு மிக நெருக்கமாக—ஏறக்குறைய அவளது உடலோடு உடலாக ஒட்டி—ஒரு அந்நியன் நின்றிருப்பது அவனுக்குப் புரிந்தது. அதுவும் அவளிடம் ஏதோ பேச்சு கொடுத்துக் கொண்டே, அவளது கழுத்தோரம் குனிந்து நிற்பதைப் பார்த்ததும் முத்துவின் ரத்தம் கொதித்தது.

"ஏய்... யாருடா அது என் பொண்டாட்டி கூட?" என்று கத்தினான் முத்து. ஆனால் அந்தச் சத்தம் ஆற்றின் இரைச்சலில் அவர்களுக்குச் சரியாகக் கேட்கவில்லை.

முத்து ஒரு மரத்தில் கட்டிருந்த மாட்டுக்கயிறை அவிழ்த்து , மாட்டை இழுத்துக்கொண்டு , ஆவேசமாக ஆற்றங்கரை மணலில் ஓடி வந்தான்.

 
இங்க தண்ணீருக்குள் இருக்கும் ரங்காவின் ஆண்மையை ஜானகி வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்துக் கொண்டே "ஆமா அண்ணாச்சி... ரெண்டு மாசமா உங்க கடையில பாக்கி இருக்கே, என் வீட்டுக்காரரு செட்டில் பண்ணினாரா?" என்று மூச்சிரைக்கக் கேட்ட ஜானகி,  தன் பாவாடையைப் பல்லால் கவ்வித் தூக்கிப்பிடித்தவள், நைட்டியின் ஜிப்பைத் "சர்ரென்று" திறந்து தோள் வழியாகக் கழற்றினாள். நைட்டி அவளது மேனியிலிருந்து விலகித் தண்ணீரில் மிதக்க, அவளது  திமிறி நின்ற அந்த மார்பகங்களும், பாவாடையின் முடிச்சு வழியாக தங்க தாலியுடன்  ரங்காவுக்கு ஒரு பிரம்மாண்ட விருந்தாகத் தெரிந்தன. ரங்கா அந்தச் செழுமையை ஆசையோடு பார்த்தபடி, "ஆமா... எப்படியோ ஒரு 7000 ரூபாய் தரணும்," என்று வக்கிரமாகக் கணக்குச் சொன்னான்.



"அடேங்கப்பா... 7000 ரூபாய் தரணுமா?" என்று அதிர்ச்சியடைந்த ஜானகி, நைட்டியைக் கழற்றிவிட்டுப் பாவாடையைச் சரிசெய்தாள். அவளது நனைந்த மேனியில் வழிந்த தண்ணீர் ரங்காவைக் கிறங்கடித்தது.

ரங்கா அவளது அழகைக் கண்களாலேயே தின்று முடித்தபடி, "நீ நினைச்சா... இப்போவே அந்தப் பாக்கியை அப்படியே கழிச்சுக்கலாம்? என்ன சொல்ற?" என்று ஒரு மர்மமான புன்னகையோடு கிண்டலாகக் கேட்டான்.

ஜானகி சலிப்புடன் துணியைத் துவைக்கத் தொடங்கினாள். அவளது மார்பகங்கள் அந்தத் துணி துவைக்கும் வேகத்தில் மீண்டும் ஒருமுறை ஆட்டம் போட்டன. "7000 பாக்கியைக் கழிக்க எனக்கும் ஆசைதான் அண்ணாச்சி... ஆனா உங்க கடைக்கு வர நேரம் இருக்கணுமே! இந்த மனுஷன் எப்போ பாத்தாலும் பின்னாலேயே சுத்துறாரே," என்று ஏக்கத்தோடு சொன்னாள்.


ரங்கா மெல்லத் தன் துண்டைச் சரிசெய்து கட்டிக்கொண்டே, தண்ணீருக்குள் ஜானகியின் மிக நெருக்கத்தில் நகர்ந்தான். "அதுக்கு எதுக்குக் கடை வரைக்கும் வரணும் ஜானகி... இங்கயே அந்தப் பாக்கியைக் கழிச்சுக்கலாமே?" என்று அவன் வக்கிரமாகக் கேட்க, ஜானகிக்கு அந்த வார்த்தைகளின் ஆழம் சட்டென்று உறைத்தது. 7000 ரூபாய் கடனுக்காக இங்கேயே, இந்த ஆத்தங்கரையிலேயே தன்னை அவன் சிதைக்கத் துடிக்கிறான் என்பதை உணர்ந்தவள், ஒரு நிமிடம் சிலிர்த்துப் போனாள்.

சட்டென்று திரும்பி, தன் மார்புக்குக் கீழே வழிந்த தண்ணீரைத் துடைப்பது போலச் சொரிந்துகொண்டே, சுற்றிலும் ஆள் நடமாட்டம் இருக்கிறதா என்று பார்த்தாள். அவளது ஜாக்கெட் நனைந்து முதுகோடு ஒட்டியிருக்க, ரங்காவின் கண்கள் அவளது இடையில் பதிந்தன.

ஜானகி முத்துவின் சத்தத்தை அரைகுறையாகக் கேட்டுத் திடுக்கிட்டு விலக முயன்றாள். அவளது முகம் பயத்தில் வெளுத்தது. "ஐயோ... அண்ணாச்சி, எங்க வீட்டுக்காரரு வர்றாரு! கையை எடுங்க... தள்ளுங்க!"

ஆனால் ரங்கா அசரவில்லை. அவன் முகத்தில் ஒரு வக்கிரச் சிரிப்பு தாண்டவமாடியது. அவன் மெதுவாகத் திரும்பி, ஆவேசமாக ஓடி வரும் முத்துவை ஒரு கேலியானப் பார்வையால் பார்த்தான். "வரட்டும்டி... உன் புருஷன் வந்தா எனக்கு என்ன? என்றவன் அவள் முலையை பாவாடைக்கு மேலாகவே ஒரு அமுக்கு அமுக்கினான் ,

ஜானகி "ஆ..." என்று சிணுங்கித் துடித்தபோது, ரங்கா மெதுவாகத் தன் துண்டை எடுத்துத் தன் இடுப்பில் சுற்றிக்கொண்டு சாவகாசமாகத் திரும்பினான்.

முத்து பாறைகளைத் தாண்டி ஆவேசமாக ஓடி வந்த வேகத்தில்,  ரங்காவின் முன்னால் வந்து நின்றான். ஆனால், அங்கே நின்றது சாதாரண ஆள் இல்லை, ரங்கா என்று தெரிந்த அடுத்த வினாடி... அவனது கோபம் அப்படியே வடிந்து, பயம் இரத்த நாளங்களில் ஊடுருவியது. ஆவேசமாக வந்த முத்துவின் உடல் மெல்ல நடுங்கத் தொடங்கியது.

அண்ணாச்சி... நீங்களா? என்ன இந்தப்பக்கம்?" என்று மிகவும் பணிவோடு, குனிந்த தலை நிமிராமல் கேட்டான்

ரங்கா தன் ஈரமான மீசையை முறுக்கியபடி, முத்துவை ஒரு ஏளனப் பார்வையால் அளவெடுத்தான். "என்ன முத்து...   எல்லாம் மறந்துட்டியா ? ரெண்டு மாசமா கடையில பாக்கி வச்சிருக்கியே... அதான் நேர்ல வசூல் பண்ணலாம்னு வந்தேன்," என்றவன், தன் பார்வையை முத்துவின் முகத்திலிருந்து மெதுவாக இறக்கி ஜானகியின் ஈரமான மேனியின் மீது வக்கிரமாகப் படரவிட்டான்

தன் கணவன் முத்து அருகில் இருப்பதால், தான் ஒரு மகா பத்தினி என்பது போலக் காட்டிக்கொள்ளத்   தண்ணீரில் கிடந்த ஒரு பழைய டவலை எடுத்து,   மார்புகளின் மேல்  பொத்திக் கொண்டாள்.

முத்து தலைசொறிந்து கொண்டு, "இல்ல அண்ணாச்சி... இந்த மாசம் சம்பளம் வந்ததும் முதல் வேலையா செட்டில் பண்ணிடறேன். கொஞ்சம் பொறுத்துக்கோங்க," என்று கெஞ்சினான்.

ரங்கா சிரித்தான்.   "சம்பளம் வர்ற வரைக்கும் எதுக்குக் காத்துக்கிட்டு? பாக்கியை வேற விதமா கழிக்கத்தான் உன் பொண்டாட்டிகிட்ட பேசிட்டு இருந்தேன். என்ன ஜானகி... நான் சொன்னது சரிதானே?" என்று முத்துவின் முன்னாலேயே அவளைப் பார்த்து ஒரு கண்ணடித்தான்.

ஜானகியின் இதயம் தொண்டைக்குழி வரை வந்து குதித்தது. ரங்கா எங்கே தன் கணவன் முன்னாலேயே "உன் பொண்டாட்டி   வச்சு கடனைக் கழிச்சுக்கப் போறேன்" என்று சொல்லிவிடுவானோ என்கிற நடுக்கத்தில், தன் மார்பில் பொத்தியிருந்த டவலை இன்னும் இறுக்கிக்கொண்டு சமாளித்தாள்."அது... அது வந்துங்க, அண்ணாச்சிக்கு ஒரு நல்ல கறவை மாடு வேணுமாம். நம்ம மாட்டைக் கொடுத்து அந்த 7000 ரூபாய் பாக்கியைக் கழிச்சுக்கலாம்னு தான் பேசிட்டு இருந்தோம்," என்று ஜானகி மூச்சிரைக்கப் பொய் சொன்னாள்.

முத்துவுக்குப் போன உயிர் திரும்பி வந்தது போல இருந்தது. "ஹே! இது நல்லதா போச்சே... அண்ணே, தாராளமா அப்படியும் செஞ்சிடலாம். இந்த மாடு நல்ல கறவை மாடு அண்ணே, சந்தையில வித்தா எப்படியும் 10,000-க்கு மேல போகும். ஆனா நீங்க கேக்குறதுனால உங்க 7,000 ரூபாய் கடனுக்காகவே நான் தந்துடுறேன் அண்ணே!" என்று குஷியில் உளறினான் முத்து.

"சரி... அப்படின்னா மாட்டையே எடுத்துக்கிறேன்!" என்று சொன்ன ரங்கா, முத்துவைப் பார்க்காமல் ஜானகியின் முகத்தையே வெறித்துப் பார்த்தான்.

அடுத்த நொடி, முத்துவின் கண்களுக்கு முன்னாலேயே, தண்ணீருக்குள் நின்றிருந்த ஜானகியின் ஈரமான மணிக்கட்டைத் தன் முரட்டுக்கையால் சட்டென்று பற்றினான் ரங்கா. ஜானகி அதிர்ச்சியில் "ஆ..." என்று வாய் திறக்க, ரங்காவின் விரல்கள் அவளது மணிக்கட்டை ஒரு இரும்பு வளையம் போல இறுக்கின.


"அண்ணே..." என்று முத்து இழுக்க...

"என்னய்யா??" என்று ரங்கா   கண்கள் சிவந்து முத்துவை மிரட்டின.



"அண்ணே... அவன் ஏன் பொண்டாட்டி... எதுக்கு இப்படிப் பிடிச்சிருக்கீங்க?" என்று முத்து திக்கித் திணறித் தன் உரிமையைக் கேட்க முயன்றான்.

ரங்கா ஒரு வக்கிரமான சிரிப்பை உதிர்த்தான். ஜானகியின் மணிக்கட்டை இன்னும் பலமாகத் திருகி, அவளைத் தன் மேனியில் சாய்த்துக்கொண்டான். "எனக்கு ரெண்டுமே ஒண்ணுதான் முத்து! இங்க பாரு... அந்த மாட்ட வச்சுதான் 7000 ரூபாயைக் கழிக்கிறதை விட . இவ கூட ஒரு மணிநேரம் அந்தப் பாறைச் சந்துல தனிமையா இருந்துட்டு, அந்தப் பாக்கியை அப்படியே கழிச்சுட்டு இவளை விட்டுறேன். என்ன சொல்ற?" என்று எந்தக் கூச்சமும் இல்லாமல், ஒரு புருஷன் முன்னாலேயே அவன் மனைவியைக் கேட்டான்.

முத்து திடுக்கிட்டுப் போனான். தன் காதுகளையே அவனால் நம்ப முடியவில்லை.

ஜானகி இப்போ முத்துவின் கண்ணையே நேருக்கு நேர் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். தன் புருஷன் தன்னைக் காப்பாற்றப் போகிறானா, அல்லது 7000 ரூபாய் பணத்துக்காகத் தன்னை ஒரு மிருகத்திடம் விட்டுக் கொடுக்கப் போகிறானா என்று அவள் கண்கள் கேள்வி கேட்டன

முத்து சுற்றுமுற்றும் பார்த்தான். நாக்கு வறண்டு போய், "அண்ணே... யாராச்சும் பார்த்துறப் போறாங்கண்ணே... ஊர்ல தெரிஞ்சா மானம் போயிடும்," என்று தழுதழுத்தான். அவன் "வேண்டாம்" என்று சொல்லவில்லை, "யாராவது பார்த்திடுவாங்க" என்றுதான் சொன்னான். முத்துவின் அந்த வார்த்தையிலேயே அவன் ரங்காவுக்குச் சம்மதித்துவிட்டான் என்பது ஜானகிக்கு உறைத்தது

 

[தனுஷ்]

Part -- 04

ரங்கா ஒரு வக்கிரமான சிரிப்பை உதிர்த்தான். ஜானகியின் மணிக்கட்டை இன்னும் பலமாகத் திருகி, அவளைத் தன் மேனியில் சாய்த்துக்கொண்டான். "எனக்கு ரெண்டுமே ஒண்ணுதான் முத்து! இங்க பாரு... அந்த மாட்ட வச்சுதான் 7000 ரூபாயைக் கழிக்கிறதை விட . இவ கூட ஒரு மணிநேரம் அந்தப் பாறைச் சந்துல தனிமையா இருந்துட்டு, அந்தப் பாக்கியை அப்படியே கழிச்சுட்டு இவளை விட்டுறேன். என்ன சொல்ற?" என்று எந்தக் கூச்சமும் இல்லாமல், ஒரு புருஷன் முன்னாலேயே அவன் மனைவியைக் கேட்டான்.

முத்து திடுக்கிட்டுப் போனான். தன் காதுகளையே அவனால் நம்ப முடியவில்லை.

ஜானகி இப்போ முத்துவின் கண்ணையே நேருக்கு நேர் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். தன் புருஷன் தன்னைக் காப்பாற்றப் போகிறானா, அல்லது 7000 ரூபாய் பணத்துக்காகத் தன்னை ஒரு மிருகத்திடம் விட்டுக் கொடுக்கப் போகிறானா என்று அவள் கண்கள் கேள்வி கேட்டன

முத்து சுற்றுமுற்றும் பார்த்தான். நாக்கு வறண்டு போய், "அண்ணே... யாராச்சும் பார்த்துறப் போறாங்கண்ணே... ஊர்ல தெரிஞ்சா மானம் போயிடும்," என்று தழுதழுத்தான். அவன் "வேண்டாம்" என்று சொல்லவில்லை, "யாராவது பார்த்திடுவாங்க" என்றுதான் சொன்னான். முத்துவின் அந்த வார்த்தையிலேயே அவன் ரங்காவுக்குச் சம்மதித்துவிட்டான் என்பது ஜானகிக்கு உறைத்தது

முத்து "யாராவது பார்த்துறப் போறாங்க" என்று சொன்ன அடுத்த நொடி, ரங்காவின் முகத்தில் ஒரு வக்கிரச் சிரிப்பு தாண்டவமாடியது. அவனது கண்கள் முத்துவை ஒரு கேவலமானப் புழுவைப் போலப் பார்த்தன. இதுவே வேற யாராவது இருந்திருந்தால், ரங்காவின் கழுத்தைப் பிடித்துத் தன் மானத்திற்காகப் போராடி இருப்பார்கள். ஆனால் முத்துவின் கவலை எல்லாம் தன் பொண்டாட்டி ஒரு ரவுடியிடம் சிக்கப் போவதைப் பற்றி இல்லை, அதை யாராவது பார்த்துவிடுவார்களோ என்கிற பயம் மட்டும்தான்!

"அதான் நீ இருக்கியே முத்து! நீயே இங்க இருந்து காவலுக்கு இருந்துக்க. அந்தப் பாறைக்கு பின்னாடி நாங்க கொஞ்ச நேரம் இருந்துட்டு வர்றோம்," என்றவன் அடுத்த விநாடி,ஜானகியை அலேக்காகத் தூக்கினான். தன் கடையில் அரிசி முட்டையைத் தூக்கித் தோளில் போடுவது போல, ஜானகியை  அப்படியே ஒரு முரட்டுத்தனத்தோடு தூக்கித் தன் தோளில் சுமந்தான்.



அவளைத் தூக்கிய வேகத்தில், ரங்காவின் இரும்புத் தோள்களில் ஜானகியின் அந்தப் பாரமான மார்பகங்கள் நசுங்கி நிலைகுலைய... அந்த அழுத்தம் அவளது உடலெங்கும் ஒரு மின்சாரத்தைப் பாய்ச்சியது. தன் புருஷன் கண்ணெதிரே, அவனையே காவல் காக்கச் சொல்லிவிட்டு ஒரு ரவுடி தன்னை இப்படித் தூக்கிச் சுமக்கிறானே என்கிற பயத்தையும் மீறி, ரங்காவின் அந்த முரட்டுத்தனமான ஆணாதிக்கம் அவளை மெய்சிலிர்க்க வைத்தது.

ரங்காவின் தோளில் தலைகீழாகத் தொங்கிய ஜானகி, முத்துவை ஒருவித ஏக்கத்தோடும், அதைவிடப் பெரிய ஏமாற்றத்தோடும் பார்த்தாள். முத்துத் தன் மனைவியின் மார்புகள் ரங்காவின் தோளில் நசுங்குவதையும், அவளது இடுப்பு மடிப்பு ரங்காவின் கைகளில் சிக்குவதையும் பார்த்தபடி அப்படியே சிலையாக நின்றுவிட்டான்.

"முத்து... ஒழுங்காப் பார்த்துக்கோ! யாராவது வந்தா ஒரு சத்தம் குடு," என்று சொல்லிவிட்டு, ரங்கா தன் தோளில் இருந்த சுமையோடு (ஜானகியோடு) அந்த அடர்ந்த பாறைச் சந்திற்குள் புகுந்தான்.

ரங்கா அவளை அந்தப் பாறையின் இருண்ட இடுக்கிற்குள் கொண்டு போய் இறக்கினான்.  . ஜானகி சுவரோரம் சாய்ந்து மூச்சிரைக்க நின்றிருக்க, ரங்கா அவளது பாவாடை முடிச்சைத் தன் முரட்டு விரல்களால் பற்றி ஒரு இழு இழுத்தான்.

ஈரத்தில் ஊறியிருந்த அந்தப் பாவாடை, பிடி நழுவி, ஒரு செத்த பாம்பைப் போலச் சுருண்டு அவளது காலடியில் விழுந்தது. ஜானகி சட்டெனத் தன் கைகளால் மார்புகளை மறைக்க முயன்றாள், ஆனால் அவளது கைகள் ரங்காவின் பார்வையைத் தடுக்கப் போதுமானதாக இல்லை.



ரங்கா வக்கிரமாகச் சிரித்தான். "இனிமே எதை மறைச்சு என்னடி ஆகப்போகுது?" என்று கேட்டவன், சட்டென்று தன் இடுப்பில் இருந்த அந்த ஒற்றைத் துண்டையும் அவிழ்த்தான். அவனது அந்த முரட்டுத்தனமான ஆண்மை ஜானகியின் கண்களுக்கு முன்னால் ஒரு ஆக்ரோஷமா  காட்சி தந்தது. ரங்கா தன் துண்டையும் ஜானகியின் பாவாடையையும் சேர்த்துத் தன் காலால் எட்டி உதைத்தான்.

பாறை இடுக்கிலிருந்து வெளியே வந்து விழுந்த அந்தப் பாவாடையும், ரங்காவின் துண்டும் அப்படியே பறந்து சென்று முத்துவின் காலடியில் விழுந்தன.

முத்து திடுக்கிட்டுப் போனான். தன் பொண்டாட்டியின் மானம் ஒரு ரவுடியின் துணியோடு சேர்ந்து மண்ணில் கிடப்பதைப் பார்த்ததும், அவனது தொண்டை வறண்டது. கசப்பான எச்சிலை விழுங்கினான். ரங்காவிடம் இருந்து தன் பொண்டாட்டியின் மேனியைக் காக்க அவனுக்குத் துணிச்சல் இல்லை, ஆனால் அந்தப் பாவாடையை எடுத்து மறைப்பதன் மூலம் ஊர் மக்களிடம் இருந்தாவது அவள் மானத்தைக் காக்கலாம் என்று நினைத்தான்.

அந்தத் துணிகளை அவசரமாகத் தன் கையில் எடுத்துச் சுருட்டிக் கொண்ட முத்து,   அந்தப் பாறையைச் சுற்றி முற்றிப் பார்த்தான். "யாரும் வந்திடக்கூடாது... யாரும் பார்த்திடக்கூடாது..." என்று தனக்குத்தானே முணுமுணுத்தபடி, உள்ளே ரங்கா தன் மனைவியைச் சிதைப்பதற்குக் காவலாளியாக நின்றான்.

 
பாறைச் சுவரில் சாய்ந்து, தன் கைகளை மார்புக்குக் குறுக்கே வைத்துத் தன்னைத் தற்காத்துக்கொள்ள முயன்ற ஜானகி, "யோவ்... என் புருஷன் பாவம்யா... வேணும்னா நானே உன் கடைக்கு வந்திருப்பேனே!" என்று தழுதழுத்த குரலில் சொன்னாள்.



ரங்கா வக்கிரமாகச் சிரித்தான். "ஏண்டி... அந்தப் பொட்டைப் புருஷன் கூட வாழ்நாள் முழுக்க வாழ்றதும் ஒண்ணுதான், ரங்கா மாதிரி ஒரு ஆம்பளைச் சிங்கத்துக்கூட ஒரு மணி நேரம் இருக்குறதும் ஒண்ணுதான்!" என்று கர்ஜித்தவன், அவளைச் சுவரோடு சேர்த்து அமுக்கி  ஜானகியின் உதடுகளைக் கவ்வி, ரத்த ஓட்டம் நிற்கும் அளவுக்கு உறிஞ்சத் தொடங்கின. ஜானகி ஆரம்பத்தில் திமிறினாலும், ரங்காவின் அந்த முரட்டுத்தனமான ஆணாதிக்கம் அவளுக்குள் தூங்கிக் கிடந்த வேட்கையைத் தட்டியெழுப்பியது.

அவளது மென்மையான மார்புகள் ரங்காவின் இரும்பு போன்ற நெஞ்சில் பட்டு நசுங்க, கீழே அவனது முறுக்கேறிய ஆண்மைத்தடி அவளது தொப்புளில் முட்டி மோதி அவளுக்கு மின்சார அதிர்ச்சியைக் கொடுத்தது.

ஜானகி அப்படியே சொக்கிப் போனாள். ரங்கா மெல்லத் தன் முகத்தை இறக்கி, அவளது நாடியில் இருந்து முத்தம் கொடுத்துக்கொண்டே கீழே இறங்கி  அவளது பாரமான மார்பகங்களுக்கு வந்தான். ரங்கா அந்த இரு மலைகளையும் தன் கைகளால் பிசைந்து கொண்டே, முதலில் காம்புகளைத் தன் நாவால் வருடினான். அந்தத் தீண்டலில் ஜானகி . "ஆஹ்... அண்ணாச்சி... ம்ம்ம்..." என்று முனகிக் கொண்டே தன் தலையைப் பின்னுக்குச் சாய்த்துப் பாறையில் முட்டினாள்.

ரங்கா விடவில்லை. அந்த இரு மார்பகங்களையும் ஆழமாகத் தன் வாய்க்குள் திணித்துச் சப்ப ஆரம்பித்தான். அவன் உதடுகளால் கவ்வி சுவைக்கச் சுவைக்க, ஜானகிக்கு மூச்சு முட்டியது. அவளது மார்புகள் அவனது வாய்க்குள் ஏறி ஏறி இறங்கின.

கீழே, ரங்காவின் அந்த முறுக்கேறிய முரட்டு ஆண்மை, ஜானகியின் நனைந்திருந்த பெண்மைப் பகுதியான புண்டைக்கு மேலாக அழுத்தமாக உரசிக்கொண்டிருந்தது. ஜானகிக்கு ஏற்கனவே மதன நீர் அருவியாகச் சுரந்து, அந்த இடமே பிசுபிசுப்பாக நனைந்து போயிருந்தது. ரங்காவின் அந்தத் தடி, ஜானகியின் ஈரமானத் தொடைகளுக்கு இடையே ஒரு சின்னத் தள்ளலுக்குக் காத்திருந்தது. லேசாகத் தள்ளினால் கூட அது 'புளக்' என்று உள்ளே புகுந்து அவளது கருப்பையைத் தொட்டுவிடும் நிலையில் உக்கிரமாக இருந்தது.

வெளியே முத்து, தன் பொண்டாட்டியின் முனகல் சத்தம் கேட்டுவிடக் கூடாதே என்று பதறியபடி, கையில் அவள் பாவாடையைச் சுருட்டிப் பிடித்துக்கொண்டு அங்கும் இங்கும் நடந்துகொண்டிருக்க .  

ரங்கா ஜானகியின் அந்தப் பாரமான இரண்டு மார்பகங்களையும் மாறி மாறி வெறியோடு சப்பிக் கொண்டே, தன் இரும்பு போன்ற தடியின் மொட்டை அவளது தவித்துக் கொண்டிருந்த புண்டைக் குழியில் வைத்தான். அந்த இடம் ஏற்கனவே மதன நீரால் சொதசொதவென ஊறிப் போயிருந்ததால், அவன் எந்தச் சிரமமும் படாமலேயே அந்த முரட்டு மொட்டு 'புளக்' என்று உள்ளே நழுவியது. ஜானகி "அம்மா...!" என்று வலியில் கலந்த சுகத்தில் முனக, ரங்கா துளியும் தயக்கமில்லாமல் தன் முழு தடியையும் ஒரே அழுத்தத்தில் ஆழமாக உள்ளே இறக்கினான்.

அந்த ராட்சத ஊடுருவலில் ஜானகிக்குக் கண்கள் சொருகின. தன் பற்களைக் கடித்துக்கொண்டு, ரங்காவின் அந்த முரட்டுத்தனமான அதிர்வைத் தாங்க முடியாமல், தன் பின்னால் இருந்த சொரசொரப்பான பாறையைத் தன் நகங்களால் இறுக்கமாகப் பிடித்துக் கீறினாள்.

ரங்காவின் தடி அவளது கருப்பை வரை சென்று முட்டியதும் ஜானகிக்குத் தலை கிறுகிறுத்தது. ரங்கா சற்றும் வேகம் குறைக்காமல், தன் முரட்டு இடுப்பை ஆக்ரோஷமாக அசைத்து ஜானகியை ஓக்கத் தொடங்கினான். அவன் ஒவ்வொரு முறையும் தன் தடியை முழுவதுமாக வெளியே இழுத்து, மீண்டும் ஒரு வேகமான உந்துதலோடு உள்ளே செலுத்தும் போது, அவனது பருத்த தடி அவளது ஈரமானச் சுவர்களில் உரசி ஒரு பயங்கரமான உராய்வை ஏற்படுத்தியது.

அவன் அடிக்கும் அந்த முரட்டு அடியில், ரங்காவின் அந்தப் பருத்த விரைகள் (கொட்டைகள்) ஜானகியின் நனைந்திருந்த பின்பக்கத்தில் "பட்... பட்... பட்..." என்று பலமாக மோதின. அந்தச் சத்தமும், ஜானகியின் கட்டுப்பாட்டை மீறிய முனகல் சத்தமும் அந்தப் பாறை இடுக்கு முழுவதும் எதிரொலித்தன.



அவளது மார்புகளைக் கசக்கிப் பிழிந்தபடி இன்னும் வேகமாகத் தன் இடுப்பை ஆட்டினான் ரங்கா. அவன் உள்ளே நுழையும் போதெல்லாம் ஜானகியின் உடல் பாறையோடு மோதி அதிர்ந்தது

ரங்காவின் அந்த முரட்டுத்தனமான  ஆட்டத்தில் ஜானகிக்கு மூச்சு வாங்கினது. அவளது புண்டையில் இருந்து கசிந்த அந்த மதன நீரோடு, ரங்காவின் வியர்வையும் சேர்ந்து அந்த இடமே ஒரு காமக் கடலாக மாறியது. ரங்கா அவளது கால்களைத் தூக்கித் தன் இடுப்பில் மாட்டிக்கொண்டு, இன்னும் ஆழமாகத் தன் ஆண்மையால் அவளைத் துளைக்கத் தொடங்கினான்.

வெளியே காவலுக்கு நின்ற முத்துவின் காதுகளில், அந்தப் பாறை இடுக்கிலிருந்து வந்த தாளமான "பட்... பட்... பட்..." என்ற சத்தம் இடியாக விழுந்தது. அந்தச் சத்தம் அவனது அடிவயிற்றைக் கலக்கியது. ஆவலைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல், முத்து மெதுவாக அந்தப் பாறை இடுக்கின் ஓரமாக எட்டிப் பார்த்தான்.

அவன் கண்ட காட்சி அவனது கண்கள் இரண்டையும் பிதுக்க வைத்தது.

அந்தப் பாறையின் கரடுமுரடான தரையில், அவன் மனைவி ஜானகி ஒட்டுத்துணி இல்லாமல், உடல் முழுவதும் வியர்வையில் மின்னப் படுத்துக் கிடந்தாள். அவளது நனைந்த தலைமுடி தரையெங்கும் சிதறிக் கிடக்க, அவளது கால்கள் இரண்டையும் ரங்கா தன் தோள்களில் போட்டுத் தூக்கியிருந்தான். ரங்கா ஒரு காட்டுமிருகத்தைப் போல அவளது புண்டையின் அடியாழம் வரை தன் அந்த முரட்டுச் சுன்னியை ஆழமாக இறக்கி, ஒவ்வொரு முறையும் "அடி... அடி... அடி..." என்று வெறிபிடித்தது போல அடித்துக் கொண்டிருந்தான்.



முத்து நிராயுதபாணியாக, தன் பொண்டாட்டியின் மேனி ஒரு முரட்டு ஆம்பளையிடம் சிதைக்கப்படுவதைக் கண்டு உறைந்து நின்றான்.

"அடப்பாவி... போட்டு வசமா ஓக்கிறானே! நான் கூட இத்தனை வருசத்துல இந்த அளவுக்கு என் பொண்டாட்டியை ஒருவாட்டி கூட ஓத்ததில்லையே," என்று முத்து தனக்குள் மருகினான். ஜானகியின் முகம் சுகத்திலும் வலியிலும் ஒருவிதக் கோணலாக மாறியிருந்தது. அவள் "அண்ணாச்சி... போதும்... விடுங்க... தாங்கல... ஆஹ்..." என்று முனகித் தவித்தாலும், ரங்காவுக்குப் போதவில்லை.

ரங்கா அவளது இடுப்பைப் பலமாகப் பிடித்துத் தூக்கி, தன் தடியை முழுவதுமாக வெளியே இழுப்பதும், அடுத்த நொடியே ஒரு பாறையை உடைப்பது போல உள்ளே பாய்ச்சுவதுமாக இருந்தான். ஒவ்வொரு முறை அவன் மோதும்போதும், ஜானகியின் அந்தப் பாரமான மார்பகங்கள் தாளம் தப்பிக் குதித்தன.

"என்னடா இது... இவ்வளவு வெறி புடிச்சு செய்றான்! அந்த 7000 ரூபா கடனுக்காக என் பொண்டாட்டியோட கருப்பையையே கழட்டிடுவான் போலிருக்கே," என்று முத்து அந்த உக்கிரமான ஓப்பையைப் பார்த்துக் கை கால் நடுங்கி நின்றான். ஜானகி ரங்காவின் அந்த முரட்டுத்தனத்திற்கு மெல்ல மெல்ல அடிமையாகி, அவனது முதுகைத் தன் நகங்களால் கீறிக் கிழித்தாள். அவளது முனகல் இப்போது ஒரு ஏக்கமான கத்தலாக மாறியது. ரங்காவின் முரட்டுத்தனமான ஆட்டம் அந்தப் பாறை இடுக்கையே அதிரச் செய்தது.

பாறையின் வழுவழுப்பான விளிம்பில் ஜானகி படுத்திருந்ததால், ரங்காவின் அந்த முரட்டு வேகம் தாங்காமல் அவள் சற்றே சரிந்து வழுக்கினாள். அந்த நொடி, அவளது புண்டைக்குள் அனலாய் துடித்துக்கொண்டிருந்த ரங்காவின் சுன்னி "புளக்" என்ற சத்தத்துடன் வெளியே நழுவியது.

உச்சத்தை நெருங்கிக்கொண்டிருந்த ரங்காவுக்கு அந்தத் தடை பெரும் ஆத்திரத்தை உண்டாக்கியது. தன் முரட்டுக்கைகளால் ஜானகியின் குண்டியைத் தூக்கிப் பிடித்துக்கொண்டு, தன் இடுப்பை எக்கி மீண்டும் உள்ளே செலுத்த முயன்றான். ஆனால், ஜானகியின் புண்டை நீர் வழிந்து பாறை முழுவதும் பிசுபிசுப்பாக இருந்ததால், அவனது சுன்னி உள்ளே போகாமல் அங்கேயும் இங்கேயுமாக வழுக்கிக் கொண்டு ஜானகியின் தொடை இடுக்கில் முட்டி மோதியது.

கோபத்தோடு ரங்கா பின்னாடி திரும்ப, அங்கே முத்து இமைக்காமல் இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தான். இருவரின் கண்களும் நேருக்கு நேர் சந்தித்தன. ரங்காவின் கண்ணில் ஒரு ரத்த வெறி பிடித்த ஓநாய் தெரிந்தது; முத்துவின் கண்ணில் வேட்டைக்காரனிடம் சிக்கிய ஒரு பலியாடு தெரிந்தது.

"டேய்... ஒத்த ! என்னடா வேடிக்கை பார்த்துட்டு இருக்க? ஓக்கிறப்போ இடையூறு பண்ணாதடா! வந்து என் சுன்னியை எடுத்து உன் பொண்டாட்டி புண்டையில வைடா!" என்று ரங்கா ஒரு மிருகத்தைப் போலக் கத்தினான்.

முத்து ஸ்தம்பித்து நின்றான். தன் காதுகளையே அவனால் நம்ப முடியவில்லை. ஆனால் ரங்கா இருக்கும் ஆத்திரத்தில் தன்னை அடித்தே கொன்றுவிடுவான் என்ற பயம் அவனை உந்தியது. ஓடோடிச் சென்ற முத்து, தன் பொண்டாட்டி நிர்வாணமாகக் கிடக்கும் அந்தப் பாறையில் மண்டியிட்டு அமர்ந்து, ரங்காவின் அந்த ராட்சதச் சுன்னியைத் தன் கையால் பற்றினான்.

அதில் தன் பொண்டாட்டியின் மதன நீர் பிசுபிசுப்பாக ஒட்டியிருக்க, அதைத் தொட்ட முத்துவின் கை நடுங்கியது. அந்தச் சுன்னியின் வெப்பமும், அதன் அசுரத்தனமான அளவும் முத்துவை மிரள வைத்தன. தன் பசுமாட்டிற்குப் பொலிமாடு சேர்ப்பது போல, தன் சொந்தப் பொண்டாட்டியின் புண்டையில் ரங்காவின் சுன்னி மொட்டை எடுத்து முத்து பொருத்தினான்.

மறுபடியும் ரங்கா ஒரு அசுர வேகத்தில் அடிக்கத் தொடங்க, அந்த முரட்டுச் சுன்னி காந்தம் போல ஜானகியின் ஆழத்திற்குள் "லபக்" என்று புகுந்தது.

ஜானகி நழுவிவிடக் கூடாது என்பதற்காகத் தன் கணவன் முத்துவின் கைகளை இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டாள். தன் கணவனின் கண்களை நேருக்கு நேர் பார்த்துக்கொண்டே, ஒரு முரட்டு ரௌடியிடம் ஓல் வாங்குவது ஜானகிக்கு விவரிக்க முடியாத ஒரு வக்கிரமான திருப்தியைத் தந்தது. ரங்காவின் வேகம் "டப்... டப்... டப்..." எனத் தாளம் போட, ஜானகி தன் கணவனின் கைகளைத் தன் மார்போடு சேர்த்து அழுத்திப் பிடித்துக்கொண்டு, ரங்காவின் ஒவ்வொரு குத்தையும் ஆழமாக அனுபவித்தாள்.



முத்து தன் மனைவியை மார்போடு அணைத்துப் பிடித்துக்கொள்ள, ரங்கா அவளது குண்டியைத் தூக்கியபடி ஒரு அசுர வேகத்தில் "பிட்... பிட்... பிட்..." என ஓங்கி ஓங்கி அடித்தான். அந்த முரட்டு அடிகளின் சத்தம் அந்தப் பாறை இடுக்குகளில் எதிரொலித்தது. இதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த முத்துவின் வேட்டிக்குள் அவனது ஆண்மை தானாகவே துடிக்கத் தொடங்கியது. தன் மனைவி ஜானகியின் முகத்தில் தெரிந்த அந்தத் தீவிரமான சுகமும், அவள் உதட்டைக் கடித்துக்கொண்டு "ஆஹ்... ஆஹ்..." என மூச்சு வாங்குவதும் முத்துவுக்குள் ஒரு விசித்திரமான கிளர்ச்சியைத் தூண்டியது.

ரங்கா தன் உச்சக்கட்டத்தை எட்டியபோது, "ஆஆஆ.... ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்..." என்று ஒரு மிருகத்தைப் போல முனகியபடி தன் சுண்ணியை வெளியே எடுத்தான். அடுத்த நொடி, பாலில் கலந்த அனல் போல அவனது விந்து "சித்த... சித்த..." என ஜானகியின் பாரமான மார்புகள் முழுவதும் தெறித்து வழிந்தது. அதில் சில துளிகள் முத்துவின் கைகளிலும் பட்டு அவனது உடம்பைச் சிலிர்க்க வைத்தது.

ரங்கா அவளைத் தன் பிடியிலிருந்து விடுவித்ததும், அந்தப் பாறையிலிருந்து மயக்க நிலையில் வழுக்கி விழுந்த ஜானகியை முத்துத் தாங்கிக்கொண்டான். ஜானகியின் தேகம் ரங்காவின் அந்த முரட்டு ஓப்பினால் தளர்ந்து போயிருந்தது.

ரங்கா எதைப் பற்றியும் கவலைப்படாமல், அம்மணமாகவே ஆற்றுக்குச் சென்று இரண்டு முங்கு முங்கித் தன் உடலைச் சுத்தப்படுத்திக் கொண்டான். பின்பு கரையேறி, பாறையடியில் இருந்த முத்துவிடம் வந்தான். முத்து அப்போது தன் மனைவியின் மார்பில் வழிந்து கொண்டிருந்த ரங்காவின் அந்த விந்துவை, அவளது ஈரமான பாவாடையால் மெதுவாகத் துடைத்துக் கொண்டிருந்தான்.

ரங்கா தன் வேஷ்டியை எடுத்துத் திமிராகத் உதறி இடுப்பில் கட்டிக்கொண்டான். "யோவ் முத்து... பழைய கணக்கு எல்லாம் இத்தோட கழிச்சாச்சு! இனிமே வேற ஏதாவது தேவைன்னா என் கடைக்கு வந்துடு," என்று ஜானகியை ஒரு வக்கிரமான பார்வையால் வருடியபடி அந்த இடத்தை விட்டுத் ஒரு ராஜநடை போட்டுத் தன் கடை நோக்கிச் சென்றான்.

[தனுஷ்]

நண்பர்களே, கதையின் 3 மற்றும் 4-ஆம் பாகங்களைப் பதிவிட்டுள்ளேன். படித்துவிட்டு உங்கள் கருத்துக்களைக் கமெண்டில் தெரிவிக்கவும். உங்கள் ஆதரவுக்கு நன்றி.

[சிற்பி***]

ஆஹா என்ன ஒரு அருமையான கதை.. கணவன் முன்னாலே மனைவியை ஒத்தது சூப்பரோ சூப்பர்.. ஒவ்வொரு வரியும் காமம் சொட்டுது நண்பா.. ரங்கா எவளையாவது கர்ப்பமாக்கி குழந்தை கொடுத்தால் சூப்பரா இருக்கும்.. வினா எப்படி புண்டையில அடி வாங்க போறான்னு பார்க்க ஆவலா இருக்கேன் நண்பா..