02-02-2026, 09:26 PM
அடுத்த நாள் காலையில வினோத் அமுதா ரெண்டு பேரும் நண்பர்கள் உதவியோடு கொடைக்கானல் ரெஜிஸ்டர் ஆபீஸ்ல கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டாங்க..
கல்யாணம் முடிஞ்சது.... அமுதா மணக்கோலத்தில் வெண்ணிற புடவை சிகப்பு கலர் பார்டர் வச்ச சாரி கட்டிக்கிட்டு தேவதை மாதிரி இருந்தா...
வினோத் அவளுக்கு ஏத்த ஜோடியாக வாட்ட சாட்டமாக இருந்தான். அமுதா கழுத்தில் தாலி ஏறியதும் கண்களில் ஆனந்த நீர் சாரை சாரையாக கொட்டியது...
வினோத் அமுதாவின் தாடையைப் பிடித்து முகத்தை நிமிர்த்தி கண்ணோடு கண் பார்க்க அவள் கண்களில் நிம்மதி ஏக்கம் மகிழ்ச்சி என எல்லாமே தெரிந்தது...
இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் காதலை கட்டி பிடித்தனர்...
அப்போது அமுதாவின் மொபைல் போன் அடிக்க யார் என்று பார்த்தால் என் நம்பர் இருந்தது..
அவள் கண்களில் இருந்த மகிழ்ச்சி குறைந்து, பயமும் குற்ற உணர்ச்சியுடனும் மொபைல் போனை மிரட்சியுடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்...
வினோத் அவளின் தோல்களை தட்டி யார் என்று கேட்க மொபைலில் மிஸ்டு காலில் இருந்த என் நம்பரை வினோத்துக்கு காண்பித்தாள்..
மச்சான் யார்ரா... அமுதா அப்பாவா ன்னு வினோத் சுற்றி இருந்த நண்பர்கள் எல்லாம் கேட்டனர்...
அவங்க அப்பா இல்லடா.. அமுதாவுக்கு அவங்க அப்பா பார்த்த மாப்பிள்ளை நம்பர்தான் இது...
மச்சான் எதுவும் பிரச்சனை பண்ணுவானா எதுனால சொல்லு... நாம ஒரு கை பார்த்து விடலாம்
டேய் அதெல்லாம் வேணாம்... அவரும் பாவம்... ரெண்டு நாள்ல கல்யாணத்த நெனச்சு சந்தோஷ கனவுல இருப்பாரு.... அதனால நீங்க யாரும் எங்க கூட வர வேணாம்... நாங்களே எங்க காதல பத்தி அவர்கிட்ட சொல்லி அவர சமாதானப்படுத்துகிறோம்..
சரிடா மச்சான் எல்லாம் உன் இஷ்டம்... ஏதாவது பிரச்சனைனா சொல்லு... அடுத்த நொடியே நாங்க வந்து நிற்போம்...
என்ன சிஸ்டர் மச்சான் எங்கிட்ட மறைச்சாலும் நீங்க தயங்காம சொல்லுங்க நாங்க பாத்துக்குறோம்...
ன்னு சொல்லிட்டு கூட்டம் கலைந்தது...
அமுதாவும் வினோத்தும் காரில் ஏறி குமாரசாமியின் வீட்டை நோக்கி புறப்பட்டனர்...
தீடிர் என்று புதுமண ஜோடிகள் சென்று கொண்டிருந்த காரில் மேல் கூரையில் ஒரு பெரிய மரக்கிளை விழுந்து விபத்துக்குள் ளானது.... விபத்தில் சிக்கியதில் சம்பவ இடத்திலேயே வினோத் பரிதாபமாக உயிரிழந்தான்.
அங்கிருந்து மருத்துவனைக்கு அழைத்து செல்லும் வழியிலே அமுதாவின் உயிரும் பிரிந்தது... இந்த செய்தி அறிந்த குமாரசாமி பதறிப்போனார்...
நானும் அம்மாவும் தகவல் அறிந்து மருத்துவமனைக்கு சென்றோம்...
அங்கே எங்களை கண்ட குமாரசாமி என் கைகளை பிடிச்சு கதறி அழுதார்.... அவரை எப்படி சமாதானம் செய்வதுனு தெரியாம அமைதியா நின்னேன்...
கொஞ்ச நேரத்துல அவங்களுக்கு கல்யாணம் செய்து வைத்த அவங்க நண்பர்கள் வந்தனர்...
குமார் சாமி அதில் ஒருவன் சட்டையை பிடித்து இப்ப சந்தோஷமா... நடக்கக்கூடாது தான் அவங்க கல்யாணத்துக்கு நான் சம்மதம் தெரிவிக்கல... இந்த காலத்து பசங்க உங்களுக்கு எல்லாமே விளையாட்டா போச்சு இல்ல... அந்தச் சித்தர் சொன்ன அது பலிக்கும் எல்லாருமே நம்புறாங்க... நீங்க ஏதோ புரட்சி பண்றேன் அது இதுன்னு சொல்லி இப்படி அநியாயமா ரெண்டு பேரும் கோண்ணு போட்டீங்களே டா... பாவிங்களா ன்னு அழுதாரு.....
அம்மா அவர் சித்தர் பத்தி பேசியதும் என்னை நினைத்து மிகவும் பயந்தால்....
ஒரு வழியாக மருத்துவமனையில் அனைத்து காரியங்களும் முடித்துவிட்டு அம்மாவும் நானும் வண்டியில் சென்றோம்.
அம்மாவுக்கு அவள் மனதில் அந்த சித்தர் சொன்ன விஷயமே ஓடிக் கொண்டிருந்தது. வண்டி போட்டிக்கொண்டிருந்த என்னை நிறுத்தி அந்த சித்தர் கோவிலுக்கு அழைத்துச் சென்றாள்...
அம்மா சித்தர் இடம் சென்று நடந்தவற்றை கூறினால்..
"சாமி என் மகனுக்கு நாளையோடு 25 வயது முடிகிறது... அவனை மணமுடிக்க இருந்த பெண்ணும் இப்படி இறந்து விட்டால்... எனக்கு என்ன செய்வதென்று புரியவில்லை, எனக்கு ஏதாவது வழி சொல்லுங்க"
அம்மா என்னால் விதியின் பலனை மட்டுமே உங்களுக்கு சொல்ல முடியும்... அதற்கான வழியை நீங்கள் தான் கண்டுபிடிக்கணும்... நாளை இரவுக்குள் இவன் பெண்ணுக்கு தாலி கட்டி கணவன் என்ற பந்தத்துக்குள் நுழையவில்லை என்றால் மரணம் நிச்சயம்.... இங்கு என்னிடம் அழுது புலம்புவதை விட்டுவிட்டு அதற்கான வழியை தேடு... போ என்று சொல்லிவிட்டு கண்களை மூடி தியானம் செய்ய ஆரம்பித்தார்.
எனக்கும் இது போன்ற விஷயங்கள் நம்பிக்கை இல்லை என்றாலும் அமுதாவின் பிறப்பினால் அம்மாவை எப்படி சமாதானம் செய்வது என்று தெரியாமல் முழித்தேன்.
வீட்டுக்கு சென்றதும் நான் நல்லா தூங்கிட்டேன்...
அம்மா இரவு முழுதும் தூங்காமல் இதையே யோசிச்சிட்டு இருந்தா....
நான் காலையில எழுந்தாலும் அம்மாவ தேடுனேன்...
அப்போ பின்னாடி உக்காந்து அழுதுட்டு இருந்தா.... ஏம்மா எதுக்குமா அழுவுற அப்படின்னு கேட்டேன்...
டேய் விளையாடறியா இன்னைக்குள்ள உனக்கு கல்யாணம் நடந்த ஆகணும்.... எனக்கு என்ன செய்யறதுன்னு தெரியல டா....
அம்மா நீ வேற உனக்கு வேலை இல்லையா இதையே நெனச்சிட்டு இருக்க... அப்படி எல்லாம் ஒன்னும் ஆகாது...
அமுதாக்கு நடந்ததை பார்த்த இல்ல...
அம்மா அது ஏதோ ஆக்சிடென்ட்... அதை இதையும் சம்பந்தப்படுத்தி நீங்களா முடிச்சு போட்டுக்கிட்டீங்க... எனக்கு இதெல்லாம் நம்பிக்கை இல்லை நான் இருக்கிற வேலையை பார்க்கிறேன் சொல்லிட்டு என் அன்றாட வேலைகளை பார்க்க வெளிய கிளம்பிட்டேன்....
அமுதா போனது வருத்தமா இருந்தாலும் எப்பவுமே இல்லாம என் கூட வாழ்றா வாழ்க்கை எங்களுக்கு நரகமா தான் இருந்திருக்கும்ன்னு என்னை நானே சமாதானப்படுத்திகிட்டேன்.
என் வேலைகளை முடித்துவிட்டு மாலை வீடு திரும்பினேன். வீடு பூட்டி இருந்தது. அம்மாக்கு போன் அடிச்சா எடுக்கல... என்கிட்ட இருந்த இன்னொரு சாவிய வச்சு கதவை திறந்து வீட்டுக்குள்ள போய் அம்மா எங்கே போய் இருப்பா என்று யோசிச்சிகிட்டே உட்கார்ந்தேன்.
கொஞ்ச நேரத்துல என் போன் அடிக்க எடுத்தேன் அம்மா தான் பேசினா... டேய் ராசு பக்கத்துல கோவில் வரைக்கும் வந்து இருக்கேன்... நீ வீட்லயே இரு ஒரு முக்கியமான விஷயம் பேசணும்...
நானும் என்ன விஷயமா இருக்கும்னு யோசிச் படியே டிவி பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.
கொஞ்ச நேரத்துல அம்மா வந்தா என்ன விஷயம் என்று கேட்டேன்...
நீ போய் முதல்ல குளிச்சிட்டு வா பேசலாம் ன்னு சொன்னாள்... நான் குளிச்சிட்டு வெளியே வர படுக்கை அறையில் புது பட்டு வேட்டி பட்டு துணி இருந்தது...
என்னமா இது....
டேய் நீ அந்த டிரஸ்ச மாத்திட்டு வா ன்னு வெளியே இருந்து குரல் கொடுத்தா...
என்னம்மா இது மறுபடியும் ஆரம்பிச்சுட்டியா... இந்த தடவை எந்த கோவிலுக்கு போனும் யார பாக்கணும்...
அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல நீ மாத்திட்டு வா நான் சொல்றேன்...
உடைகளை அணிந்து கொண்டு வெளியே வந்தேன்.
அம்மாவும் புது புடவை உடுத்தி குளிச்சு முடிச்சுட்டு அவ பொறந்த நாளைக்கு எடுத்து கொடுத்த நீல கலர் புடவை கட்டிக்கிட்டு இருந்தா...
அம்மா எங்கம்மா போறோம்...
எங்கேயும் இல்லை... இங்க வான்னு பூஜை அறைக்கு கூட்டி சென்றால்...
அங்கு ஒரு தாம்புல தட்டில் பழைய தாலி ஒன்று இருந்தது... அம்மாவின் கழுத்த பார்க்க காலியாக இருந்துச்சு, எனக்கு இது அவளோட தாலினு புரிஞ்சுடுச்சு....
அவ கண்களை மூடி சாமிய கூம்பிட்டு ஒரு மஞ்சள் தூணில கட்டி முடிச்சு போட்டு வைத்தால்....
என்னமா இதெல்லாம்....
அம்மா எல்லாம் உன்னோட நல்லதுக்குதான் பன்றேன்.... உனக்கு இன்னும் 5 மணி நேரத்துல 25 வயசு முடிஞ்சிடும்... அதுக்கு அப்பறம் அந்த சித்தர் சொன்னா மாதிரி நடந்தா என்னால உன்ன பிறிஞ்சு உயிரோட இருக்க முடியாது... அதான் காலைலயே சித்தர பாத்து ஒரு வழிகேட்டேன்..
சாமி என் மகன எப்படியாவது காப்பாத்துங்க ன்னு அவர் கால்ல விழுந்து அழுதேன்... அவர் விதி வலியது... அதை உன் மதியால் வெல்ல முயற்சி செய்....
எப்படி இன்னைக்கு ராத்திரிக்குள்ள என் மகனுக்கு கல்யாணம் பண்ண முடியும்... எந்த கன்னி பொன்னாவது இதுக்கு சம்மதிப்பாளா....
நான் ஒன்னும் கன்னி பொன்னுடந்தான் திருமணம் நடக்கணும்ன்னு சொல்லலையே தாயீ....
கணவன் இருந்து விதவையாக இருக்கும் பெண்ணோ, அல்லது கணவனுடன் கொண்ட கருத்து வேறுபாட்டால் திருமண பந்தத்தை முடித்து கொண்ட பெண்ணாகவும் இருக்கலாம்... ஆனால் உன் மகன் 25 வயதுக்குள் தான் ஒரு ஸ்த்ரியின் புருஷன் என்ற பதவியை அடைந்தால் ஒழிய இந்த கண்டத்தில் இருந்து தப்பிக்க வாய்ப்பே இல்லை... போ இங்கே புலம்பாமல் நீ அதற்கான வழியை தேடுன்னு சொல்லிட்டு கண்களை முடி தியானத்திற்கு சென்றார்... ன்னு என்னிடம் சொல்லி முடித்தால்....
அவள் சொன்னதும் அவளின் திட்டம் கிட்ட தட்ட எனக்கு புரிந்து விட்டது.... அதை அவள் வாயலே சொல்ல வேண்டும் என்று காத்திருந்தேன்...
அப்போ அப்படி ஒரு பொண்ண புடிச்சிட்டியா....
டேய் மரமண்டை... நான்தான்டா அந்த பொன்னு....
எனக்கு அவ சொன்னதும் உள்ளுக்குள்ள மகிழ்ச்சி....நான் அத வெளிய காட்டிக்காம என்னமா சொல்லுற....
இந்த உலகத்துல உன்ன விட்டா எனக்கு வேற யாரும் இல்லை... உனக்காக நான் என்ன வேணும்னாலும் செய்வேன்... நீ என் கழுத்துல இப்போ தாலி கட்டி என்ன உன் மனைவியா ஏத்துக்கோ....
இது இந்த ஊர் உலகத்துக்கு தெரிய வேனாம்... பின்னாடி உன் மனசுக்கு புடிச்சா மாதிரி ஒரு பொண்ண பாத்து கட்டிக்கோ...
அப்போ தாலி கட்டினா என் கூட முழு மனசோட நல்ல பொண்டாட்டியா வாழ முடியுமா...
அதெல்லாம் என்னால முடியாது உன் உயிரை காப்பாத்துறதுக்கு தான் இந்த முடிவே நான் எடுத்தேன்...
அப்பனா அப்படி ஒன்னும் எனக்கு இந்த கல்யாணம் தேவையில்லை...
நான் முதல் முதலில் தாலி கட்டிட்டு என் பொண்டாட்டி கூட சந்தோஷமா இருக்க முடியாம பொணமா வாழறதை விட நான் நெஜமாவே செத்துப் போயிடுவேன்.....
டேய் ராசு சொன்னா கேளுடா.... நான் உன் அம்மா டா இந்த காரியத்தை நான் செய்யறது உன் உயிரை காப்பாற்ற தான் எனக்கு இது தவிர வேற வழி தெரியல என் நிலைமையை புரிந்துகோ...
அம்மா என்னால முடியவே முடியாது நீ முழு மனசா என்னை உன் புருஷனா ஏத்துக்கிட்டு எனக்கு பொண்டாட்டியா இருப்ப அப்படின்னா சொல்லு நான் தாலி கட்டுறேன்...
சொல்லிட்டு ரூமுக்குள்ள போய் கதவை சாத்திக்கிட்டேன்...
அம்மாவும் ஒரு அரை மணி நேரம் நல்லா யோசிச்சுட்டு வந்து ரூம் கதவை தட்டினான்....
நான் வெளியே வந்து அவள் கண்களை பார்த்து எண்ணமா முடிவு பண்ணனு கேட்டேன்...
என்னால உன்ன உடனே என் புருஷனா ஏத்துக்க முடியாது.... எனக்கு கொஞ்சம் டைம் கொடு கொஞ்சம் கொஞ்சமா என் மனச மாத்திக்கிறேன்...
சரிமா உன் இஷ்டம் நானும் சொல்லிக்கிறேன் எனக்கு முதல் பொண்டாட்டி நீ தான் கடைசி பொண்டாட்டி நீ தான்... உன்ன தவிர வேற எந்த பொன்னையும் நான் கல்யாணம் பண்ணிக்க மாட்டேன் இது நான் கட்ட போற தாலி மேலே சத்தியம்ன்னு சொல்லிட்டு அம்மா சாமி முன் நிற்க்க தாம்புல தட்டில் அமுதா கழுத்துல கட்ட வச்சிருந்த தாலியை எடுத்து அம்மா கழுத்துல கட்டினேன்...
அம்மா மவுனமாக என் கண்களை பார்த்தால்.
அப்புறம் பக்கத்துல இருந்த குங்குமச்சிமிழ எடுத்து என் முன் நீட்டினாள்... நான் அதிலிருந்து குங்குமத்தை எடுத்து அம்மா நெத்தில வச்சேன்...
நான் கட்டுன புது தாலியை காமிச்சி அதிலும் வச்சிவிட சொன்னா...
எப்படியோ என் ஆசை நாயகி அம்மாவை கல்யாணம் பண்ணிட்டோம்ங்கற திருப்தில சாமிய கும்பிட்டு என் ரூமுக்கு போனேன்....
கொஞ்ச நேரத்துல அம்மா சாப்பிட அழைத்தால் இருவரும் பேசிக் கொள்ளாமல் அமைதியாகவே சாப்பிட்டு முடித்தோம்...
வாய் வழியாக பேசிக்கொள்ளவில்லை என்றாலும் இருவரும் கண்களாலே பேசிக்கொண்டோம்...
நான் வாங்கிக் கொடுத்த நீல நிறப் புடவையில் நான் கட்டிய புது தாலியுடன் அம்மா தேவதை போல் இருந்தார்...
அவளை என் பார்வையாலே அங்குலம் அங்குலமாக ரசித்தேன். அவள் எனக்கு உணவு பரிமாறும் போது ஒரு புறம் மாறாப்பு விலகி அதில் தெரியும் இளஞ்சிவப்பு இடுப்பையும் அதன் மேல் இருக்கும் அழகிய மாங்கனிகளையும் விழுங்குவது போல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.
அம்மா நான் பாக்குறது தெரிஞ்சதும் அதை மறைப்பதா வேண்டாமா என்று கூச்சத்தில் நெளிந்தால்....
என் கண்கள் அவள் உடலெங்கும் மேய... அம்மாவிற்கு உடம்பு வெக்கத்தில் கூசியது....
அவளால் அதற்கு மேல் அங்கு இருக்க முடியாமல் சமையலறைக்கு சென்றாள்...
நானும் சாப்பிட்டு முடிச்சுட்டு....
அம்மாவின் சம்மதம் எப்போது கிடைக்கும் என்று நினைத்துக் கொண்டே தூங்கினேன்.
மறுபுறம் அம்மாவும் என் காம பார்வையால் இச்சை கொண்டு தூங்க முடியாமல் தவித்தாள்..
ராசு என்னதான் நம்ம பையனா இருந்தாலும் ஒரு 25 வயசு பையன், இவ்ளோ வயசான நம்ம மேல ஆசையா இருக்கானே... கல்பனா நீ என்ன அவ்ளோ பெரிய அழகியாடி நீயுன்னு அவளுக்குள் பெருமை பட்டுகொண்டிருந்தால்... அவன் எப்படியும் உன்ன விட மாட்டாண்டி ன்னு மனசு சொல்ல சொல்ல அவனிடம் வாங்கிய ஓல் அவளுக்கு நியாபகம் வர அவள் புண்டையில் இருந்து நீர் கசிந்து அவள் பாவாடையை ஈரமாக்கியது...
புண்டை நீர் கசிந்து அவள் விரலில் பட அப்போதுதான் தன் விரல்கள் தன்னை அறியாமலே புண்டயை அழுத்தி இருப்பதை உணர்த்தால்.
ச்ச...என்ன இப்படி ஆயிடுச்சு...
முதல் முறையாக தன் மகனை நினைத்து புண்டை நீர் கசைந்ததை எண்ணி சிறு குற்ற உணர்ச்சியுடன் படுத்து உறங்கினால்....
கல்பனா தன் குற்ற உணர்ச்சியை விடுத்து ராசு உடன் முழு மனதாக சேர்வது எப்போ.... ராசுவின் காத்திருப்புக்கு காலம் கொடுக்குமா.... இல்லையா என்பதை பொறுத்திருந்து பார்ப்போம்.
கல்யாணம் முடிஞ்சது.... அமுதா மணக்கோலத்தில் வெண்ணிற புடவை சிகப்பு கலர் பார்டர் வச்ச சாரி கட்டிக்கிட்டு தேவதை மாதிரி இருந்தா...
வினோத் அவளுக்கு ஏத்த ஜோடியாக வாட்ட சாட்டமாக இருந்தான். அமுதா கழுத்தில் தாலி ஏறியதும் கண்களில் ஆனந்த நீர் சாரை சாரையாக கொட்டியது...
வினோத் அமுதாவின் தாடையைப் பிடித்து முகத்தை நிமிர்த்தி கண்ணோடு கண் பார்க்க அவள் கண்களில் நிம்மதி ஏக்கம் மகிழ்ச்சி என எல்லாமே தெரிந்தது...
இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் காதலை கட்டி பிடித்தனர்...
அப்போது அமுதாவின் மொபைல் போன் அடிக்க யார் என்று பார்த்தால் என் நம்பர் இருந்தது..
அவள் கண்களில் இருந்த மகிழ்ச்சி குறைந்து, பயமும் குற்ற உணர்ச்சியுடனும் மொபைல் போனை மிரட்சியுடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்...
வினோத் அவளின் தோல்களை தட்டி யார் என்று கேட்க மொபைலில் மிஸ்டு காலில் இருந்த என் நம்பரை வினோத்துக்கு காண்பித்தாள்..
மச்சான் யார்ரா... அமுதா அப்பாவா ன்னு வினோத் சுற்றி இருந்த நண்பர்கள் எல்லாம் கேட்டனர்...
அவங்க அப்பா இல்லடா.. அமுதாவுக்கு அவங்க அப்பா பார்த்த மாப்பிள்ளை நம்பர்தான் இது...
மச்சான் எதுவும் பிரச்சனை பண்ணுவானா எதுனால சொல்லு... நாம ஒரு கை பார்த்து விடலாம்
டேய் அதெல்லாம் வேணாம்... அவரும் பாவம்... ரெண்டு நாள்ல கல்யாணத்த நெனச்சு சந்தோஷ கனவுல இருப்பாரு.... அதனால நீங்க யாரும் எங்க கூட வர வேணாம்... நாங்களே எங்க காதல பத்தி அவர்கிட்ட சொல்லி அவர சமாதானப்படுத்துகிறோம்..
சரிடா மச்சான் எல்லாம் உன் இஷ்டம்... ஏதாவது பிரச்சனைனா சொல்லு... அடுத்த நொடியே நாங்க வந்து நிற்போம்...
என்ன சிஸ்டர் மச்சான் எங்கிட்ட மறைச்சாலும் நீங்க தயங்காம சொல்லுங்க நாங்க பாத்துக்குறோம்...
ன்னு சொல்லிட்டு கூட்டம் கலைந்தது...
அமுதாவும் வினோத்தும் காரில் ஏறி குமாரசாமியின் வீட்டை நோக்கி புறப்பட்டனர்...
தீடிர் என்று புதுமண ஜோடிகள் சென்று கொண்டிருந்த காரில் மேல் கூரையில் ஒரு பெரிய மரக்கிளை விழுந்து விபத்துக்குள் ளானது.... விபத்தில் சிக்கியதில் சம்பவ இடத்திலேயே வினோத் பரிதாபமாக உயிரிழந்தான்.
அங்கிருந்து மருத்துவனைக்கு அழைத்து செல்லும் வழியிலே அமுதாவின் உயிரும் பிரிந்தது... இந்த செய்தி அறிந்த குமாரசாமி பதறிப்போனார்...
நானும் அம்மாவும் தகவல் அறிந்து மருத்துவமனைக்கு சென்றோம்...
அங்கே எங்களை கண்ட குமாரசாமி என் கைகளை பிடிச்சு கதறி அழுதார்.... அவரை எப்படி சமாதானம் செய்வதுனு தெரியாம அமைதியா நின்னேன்...
கொஞ்ச நேரத்துல அவங்களுக்கு கல்யாணம் செய்து வைத்த அவங்க நண்பர்கள் வந்தனர்...
குமார் சாமி அதில் ஒருவன் சட்டையை பிடித்து இப்ப சந்தோஷமா... நடக்கக்கூடாது தான் அவங்க கல்யாணத்துக்கு நான் சம்மதம் தெரிவிக்கல... இந்த காலத்து பசங்க உங்களுக்கு எல்லாமே விளையாட்டா போச்சு இல்ல... அந்தச் சித்தர் சொன்ன அது பலிக்கும் எல்லாருமே நம்புறாங்க... நீங்க ஏதோ புரட்சி பண்றேன் அது இதுன்னு சொல்லி இப்படி அநியாயமா ரெண்டு பேரும் கோண்ணு போட்டீங்களே டா... பாவிங்களா ன்னு அழுதாரு.....
அம்மா அவர் சித்தர் பத்தி பேசியதும் என்னை நினைத்து மிகவும் பயந்தால்....
ஒரு வழியாக மருத்துவமனையில் அனைத்து காரியங்களும் முடித்துவிட்டு அம்மாவும் நானும் வண்டியில் சென்றோம்.
அம்மாவுக்கு அவள் மனதில் அந்த சித்தர் சொன்ன விஷயமே ஓடிக் கொண்டிருந்தது. வண்டி போட்டிக்கொண்டிருந்த என்னை நிறுத்தி அந்த சித்தர் கோவிலுக்கு அழைத்துச் சென்றாள்...
அம்மா சித்தர் இடம் சென்று நடந்தவற்றை கூறினால்..
"சாமி என் மகனுக்கு நாளையோடு 25 வயது முடிகிறது... அவனை மணமுடிக்க இருந்த பெண்ணும் இப்படி இறந்து விட்டால்... எனக்கு என்ன செய்வதென்று புரியவில்லை, எனக்கு ஏதாவது வழி சொல்லுங்க"
அம்மா என்னால் விதியின் பலனை மட்டுமே உங்களுக்கு சொல்ல முடியும்... அதற்கான வழியை நீங்கள் தான் கண்டுபிடிக்கணும்... நாளை இரவுக்குள் இவன் பெண்ணுக்கு தாலி கட்டி கணவன் என்ற பந்தத்துக்குள் நுழையவில்லை என்றால் மரணம் நிச்சயம்.... இங்கு என்னிடம் அழுது புலம்புவதை விட்டுவிட்டு அதற்கான வழியை தேடு... போ என்று சொல்லிவிட்டு கண்களை மூடி தியானம் செய்ய ஆரம்பித்தார்.
எனக்கும் இது போன்ற விஷயங்கள் நம்பிக்கை இல்லை என்றாலும் அமுதாவின் பிறப்பினால் அம்மாவை எப்படி சமாதானம் செய்வது என்று தெரியாமல் முழித்தேன்.
வீட்டுக்கு சென்றதும் நான் நல்லா தூங்கிட்டேன்...
அம்மா இரவு முழுதும் தூங்காமல் இதையே யோசிச்சிட்டு இருந்தா....
நான் காலையில எழுந்தாலும் அம்மாவ தேடுனேன்...
அப்போ பின்னாடி உக்காந்து அழுதுட்டு இருந்தா.... ஏம்மா எதுக்குமா அழுவுற அப்படின்னு கேட்டேன்...
டேய் விளையாடறியா இன்னைக்குள்ள உனக்கு கல்யாணம் நடந்த ஆகணும்.... எனக்கு என்ன செய்யறதுன்னு தெரியல டா....
அம்மா நீ வேற உனக்கு வேலை இல்லையா இதையே நெனச்சிட்டு இருக்க... அப்படி எல்லாம் ஒன்னும் ஆகாது...
அமுதாக்கு நடந்ததை பார்த்த இல்ல...
அம்மா அது ஏதோ ஆக்சிடென்ட்... அதை இதையும் சம்பந்தப்படுத்தி நீங்களா முடிச்சு போட்டுக்கிட்டீங்க... எனக்கு இதெல்லாம் நம்பிக்கை இல்லை நான் இருக்கிற வேலையை பார்க்கிறேன் சொல்லிட்டு என் அன்றாட வேலைகளை பார்க்க வெளிய கிளம்பிட்டேன்....
அமுதா போனது வருத்தமா இருந்தாலும் எப்பவுமே இல்லாம என் கூட வாழ்றா வாழ்க்கை எங்களுக்கு நரகமா தான் இருந்திருக்கும்ன்னு என்னை நானே சமாதானப்படுத்திகிட்டேன்.
என் வேலைகளை முடித்துவிட்டு மாலை வீடு திரும்பினேன். வீடு பூட்டி இருந்தது. அம்மாக்கு போன் அடிச்சா எடுக்கல... என்கிட்ட இருந்த இன்னொரு சாவிய வச்சு கதவை திறந்து வீட்டுக்குள்ள போய் அம்மா எங்கே போய் இருப்பா என்று யோசிச்சிகிட்டே உட்கார்ந்தேன்.
கொஞ்ச நேரத்துல என் போன் அடிக்க எடுத்தேன் அம்மா தான் பேசினா... டேய் ராசு பக்கத்துல கோவில் வரைக்கும் வந்து இருக்கேன்... நீ வீட்லயே இரு ஒரு முக்கியமான விஷயம் பேசணும்...
நானும் என்ன விஷயமா இருக்கும்னு யோசிச் படியே டிவி பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.
கொஞ்ச நேரத்துல அம்மா வந்தா என்ன விஷயம் என்று கேட்டேன்...
நீ போய் முதல்ல குளிச்சிட்டு வா பேசலாம் ன்னு சொன்னாள்... நான் குளிச்சிட்டு வெளியே வர படுக்கை அறையில் புது பட்டு வேட்டி பட்டு துணி இருந்தது...
என்னமா இது....
டேய் நீ அந்த டிரஸ்ச மாத்திட்டு வா ன்னு வெளியே இருந்து குரல் கொடுத்தா...
என்னம்மா இது மறுபடியும் ஆரம்பிச்சுட்டியா... இந்த தடவை எந்த கோவிலுக்கு போனும் யார பாக்கணும்...
அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல நீ மாத்திட்டு வா நான் சொல்றேன்...
உடைகளை அணிந்து கொண்டு வெளியே வந்தேன்.
அம்மாவும் புது புடவை உடுத்தி குளிச்சு முடிச்சுட்டு அவ பொறந்த நாளைக்கு எடுத்து கொடுத்த நீல கலர் புடவை கட்டிக்கிட்டு இருந்தா...
அம்மா எங்கம்மா போறோம்...
எங்கேயும் இல்லை... இங்க வான்னு பூஜை அறைக்கு கூட்டி சென்றால்...
அங்கு ஒரு தாம்புல தட்டில் பழைய தாலி ஒன்று இருந்தது... அம்மாவின் கழுத்த பார்க்க காலியாக இருந்துச்சு, எனக்கு இது அவளோட தாலினு புரிஞ்சுடுச்சு....
அவ கண்களை மூடி சாமிய கூம்பிட்டு ஒரு மஞ்சள் தூணில கட்டி முடிச்சு போட்டு வைத்தால்....
என்னமா இதெல்லாம்....
அம்மா எல்லாம் உன்னோட நல்லதுக்குதான் பன்றேன்.... உனக்கு இன்னும் 5 மணி நேரத்துல 25 வயசு முடிஞ்சிடும்... அதுக்கு அப்பறம் அந்த சித்தர் சொன்னா மாதிரி நடந்தா என்னால உன்ன பிறிஞ்சு உயிரோட இருக்க முடியாது... அதான் காலைலயே சித்தர பாத்து ஒரு வழிகேட்டேன்..
சாமி என் மகன எப்படியாவது காப்பாத்துங்க ன்னு அவர் கால்ல விழுந்து அழுதேன்... அவர் விதி வலியது... அதை உன் மதியால் வெல்ல முயற்சி செய்....
எப்படி இன்னைக்கு ராத்திரிக்குள்ள என் மகனுக்கு கல்யாணம் பண்ண முடியும்... எந்த கன்னி பொன்னாவது இதுக்கு சம்மதிப்பாளா....
நான் ஒன்னும் கன்னி பொன்னுடந்தான் திருமணம் நடக்கணும்ன்னு சொல்லலையே தாயீ....
கணவன் இருந்து விதவையாக இருக்கும் பெண்ணோ, அல்லது கணவனுடன் கொண்ட கருத்து வேறுபாட்டால் திருமண பந்தத்தை முடித்து கொண்ட பெண்ணாகவும் இருக்கலாம்... ஆனால் உன் மகன் 25 வயதுக்குள் தான் ஒரு ஸ்த்ரியின் புருஷன் என்ற பதவியை அடைந்தால் ஒழிய இந்த கண்டத்தில் இருந்து தப்பிக்க வாய்ப்பே இல்லை... போ இங்கே புலம்பாமல் நீ அதற்கான வழியை தேடுன்னு சொல்லிட்டு கண்களை முடி தியானத்திற்கு சென்றார்... ன்னு என்னிடம் சொல்லி முடித்தால்....
அவள் சொன்னதும் அவளின் திட்டம் கிட்ட தட்ட எனக்கு புரிந்து விட்டது.... அதை அவள் வாயலே சொல்ல வேண்டும் என்று காத்திருந்தேன்...
அப்போ அப்படி ஒரு பொண்ண புடிச்சிட்டியா....
டேய் மரமண்டை... நான்தான்டா அந்த பொன்னு....
எனக்கு அவ சொன்னதும் உள்ளுக்குள்ள மகிழ்ச்சி....நான் அத வெளிய காட்டிக்காம என்னமா சொல்லுற....
இந்த உலகத்துல உன்ன விட்டா எனக்கு வேற யாரும் இல்லை... உனக்காக நான் என்ன வேணும்னாலும் செய்வேன்... நீ என் கழுத்துல இப்போ தாலி கட்டி என்ன உன் மனைவியா ஏத்துக்கோ....
இது இந்த ஊர் உலகத்துக்கு தெரிய வேனாம்... பின்னாடி உன் மனசுக்கு புடிச்சா மாதிரி ஒரு பொண்ண பாத்து கட்டிக்கோ...
அப்போ தாலி கட்டினா என் கூட முழு மனசோட நல்ல பொண்டாட்டியா வாழ முடியுமா...
அதெல்லாம் என்னால முடியாது உன் உயிரை காப்பாத்துறதுக்கு தான் இந்த முடிவே நான் எடுத்தேன்...
அப்பனா அப்படி ஒன்னும் எனக்கு இந்த கல்யாணம் தேவையில்லை...
நான் முதல் முதலில் தாலி கட்டிட்டு என் பொண்டாட்டி கூட சந்தோஷமா இருக்க முடியாம பொணமா வாழறதை விட நான் நெஜமாவே செத்துப் போயிடுவேன்.....
டேய் ராசு சொன்னா கேளுடா.... நான் உன் அம்மா டா இந்த காரியத்தை நான் செய்யறது உன் உயிரை காப்பாற்ற தான் எனக்கு இது தவிர வேற வழி தெரியல என் நிலைமையை புரிந்துகோ...
அம்மா என்னால முடியவே முடியாது நீ முழு மனசா என்னை உன் புருஷனா ஏத்துக்கிட்டு எனக்கு பொண்டாட்டியா இருப்ப அப்படின்னா சொல்லு நான் தாலி கட்டுறேன்...
சொல்லிட்டு ரூமுக்குள்ள போய் கதவை சாத்திக்கிட்டேன்...
அம்மாவும் ஒரு அரை மணி நேரம் நல்லா யோசிச்சுட்டு வந்து ரூம் கதவை தட்டினான்....
நான் வெளியே வந்து அவள் கண்களை பார்த்து எண்ணமா முடிவு பண்ணனு கேட்டேன்...
என்னால உன்ன உடனே என் புருஷனா ஏத்துக்க முடியாது.... எனக்கு கொஞ்சம் டைம் கொடு கொஞ்சம் கொஞ்சமா என் மனச மாத்திக்கிறேன்...
சரிமா உன் இஷ்டம் நானும் சொல்லிக்கிறேன் எனக்கு முதல் பொண்டாட்டி நீ தான் கடைசி பொண்டாட்டி நீ தான்... உன்ன தவிர வேற எந்த பொன்னையும் நான் கல்யாணம் பண்ணிக்க மாட்டேன் இது நான் கட்ட போற தாலி மேலே சத்தியம்ன்னு சொல்லிட்டு அம்மா சாமி முன் நிற்க்க தாம்புல தட்டில் அமுதா கழுத்துல கட்ட வச்சிருந்த தாலியை எடுத்து அம்மா கழுத்துல கட்டினேன்...
அம்மா மவுனமாக என் கண்களை பார்த்தால்.
அப்புறம் பக்கத்துல இருந்த குங்குமச்சிமிழ எடுத்து என் முன் நீட்டினாள்... நான் அதிலிருந்து குங்குமத்தை எடுத்து அம்மா நெத்தில வச்சேன்...
நான் கட்டுன புது தாலியை காமிச்சி அதிலும் வச்சிவிட சொன்னா...
எப்படியோ என் ஆசை நாயகி அம்மாவை கல்யாணம் பண்ணிட்டோம்ங்கற திருப்தில சாமிய கும்பிட்டு என் ரூமுக்கு போனேன்....
கொஞ்ச நேரத்துல அம்மா சாப்பிட அழைத்தால் இருவரும் பேசிக் கொள்ளாமல் அமைதியாகவே சாப்பிட்டு முடித்தோம்...
வாய் வழியாக பேசிக்கொள்ளவில்லை என்றாலும் இருவரும் கண்களாலே பேசிக்கொண்டோம்...
நான் வாங்கிக் கொடுத்த நீல நிறப் புடவையில் நான் கட்டிய புது தாலியுடன் அம்மா தேவதை போல் இருந்தார்...
அவளை என் பார்வையாலே அங்குலம் அங்குலமாக ரசித்தேன். அவள் எனக்கு உணவு பரிமாறும் போது ஒரு புறம் மாறாப்பு விலகி அதில் தெரியும் இளஞ்சிவப்பு இடுப்பையும் அதன் மேல் இருக்கும் அழகிய மாங்கனிகளையும் விழுங்குவது போல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.
அம்மா நான் பாக்குறது தெரிஞ்சதும் அதை மறைப்பதா வேண்டாமா என்று கூச்சத்தில் நெளிந்தால்....
என் கண்கள் அவள் உடலெங்கும் மேய... அம்மாவிற்கு உடம்பு வெக்கத்தில் கூசியது....
அவளால் அதற்கு மேல் அங்கு இருக்க முடியாமல் சமையலறைக்கு சென்றாள்...
நானும் சாப்பிட்டு முடிச்சுட்டு....
அம்மாவின் சம்மதம் எப்போது கிடைக்கும் என்று நினைத்துக் கொண்டே தூங்கினேன்.
மறுபுறம் அம்மாவும் என் காம பார்வையால் இச்சை கொண்டு தூங்க முடியாமல் தவித்தாள்..
ராசு என்னதான் நம்ம பையனா இருந்தாலும் ஒரு 25 வயசு பையன், இவ்ளோ வயசான நம்ம மேல ஆசையா இருக்கானே... கல்பனா நீ என்ன அவ்ளோ பெரிய அழகியாடி நீயுன்னு அவளுக்குள் பெருமை பட்டுகொண்டிருந்தால்... அவன் எப்படியும் உன்ன விட மாட்டாண்டி ன்னு மனசு சொல்ல சொல்ல அவனிடம் வாங்கிய ஓல் அவளுக்கு நியாபகம் வர அவள் புண்டையில் இருந்து நீர் கசிந்து அவள் பாவாடையை ஈரமாக்கியது...
புண்டை நீர் கசிந்து அவள் விரலில் பட அப்போதுதான் தன் விரல்கள் தன்னை அறியாமலே புண்டயை அழுத்தி இருப்பதை உணர்த்தால்.
ச்ச...என்ன இப்படி ஆயிடுச்சு...
முதல் முறையாக தன் மகனை நினைத்து புண்டை நீர் கசைந்ததை எண்ணி சிறு குற்ற உணர்ச்சியுடன் படுத்து உறங்கினால்....
கல்பனா தன் குற்ற உணர்ச்சியை விடுத்து ராசு உடன் முழு மனதாக சேர்வது எப்போ.... ராசுவின் காத்திருப்புக்கு காலம் கொடுக்குமா.... இல்லையா என்பதை பொறுத்திருந்து பார்ப்போம்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)

![[Image: 56526240.gif]](https://pornogifs.net/wp-content/uploads/2020/07/56526240.gif)
![[Image: 11.gif]](https://submissions.navelworld.com/wp-content/uploads/2025/01/11.gif)
![[Image: IMG-20260222-102824-360.jpg]](https://i.ibb.co/ccJgBjjN/IMG-20260222-102824-360.jpg)