Adultery ஆசை மயக்கத்தில் அடிமை ஆனாள்

[sreejachandranhot]

பூங்கா கிட்டத்தட்ட காலியாக இருந்தது, மாலை வெளிச்சம் தங்க நிறமாக மாறியது.
திவ்யா வாயில் வழியாக நடந்து சென்றாள், அவளுடைய இதயம் பர்தாவின் கீழ் இடித்தது.
ஒவ்வொரு அடியும் கடைசியாக அடியெடுத்து வைப்பதை விட கனமாக உணர்ந்தாள்.
இம்ரான் தூர பெஞ்சின் அருகே நின்று, அமைதியற்றவராகத் தோன்றி, ஒவ்வொரு சில வினாடிகளுக்கும் ஒருமுறை தனது கைக்கடிகாரத்தைச் சரிபார்த்தார்.
அவள் உண்மையில் வருவாள் என்று அவன் எதிர்பார்க்கவில்லை.
அவன் முதலில் மேலே பார்க்கக்கூட இல்லை.
ஆனால் பின்னர்...
அவன் ஒரு பழக்கமான இருப்பை உணர்ந்தான்.
அவன் திரும்பினான்.
இம்ரான் அவளை உடனடியாக அடையாளம் காண்கிறான்
அவள் முகம் மூடப்பட்டிருந்தாலும், அவள் முழுவதுமாக மறைந்திருந்தாலும் —
இம்ரான் அறிந்தான்.
அவள் நடையை அவன் அடையாளம் கண்டான்.
அவள் பையை வைத்திருக்கும் பதட்டமான விதம்.
அவளைப் பார்த்ததும் அவள் வேகத்தைக் குறைத்த விதம்.
அவன் கண்கள் மென்மையாகின, நிம்மதி அவன் முகம் முழுவதும் பரவியது.

“திவ்யா...” என்று அவன் கிசுகிசுத்தான், அருகில் அடியெடுத்து வைத்தான், ஆனால் மரியாதைக்குரிய தூரத்தை வைத்திருந்தான்.
“நீ வந்தாய்.”
அவன் குரலில் வெற்றி இல்லை.
நன்றியுணர்வு மட்டுமே.
உணர்ச்சி மட்டுமே.

திவ்யாவின் முதல் வார்த்தைகள் — மென்மையான ஆனால் வலித்தது
அவள் தன் முக்காட்டைத் தூக்கவில்லை.
அவள் அவனை நேரடியாகப் பார்க்கவில்லை.
அவள் குரல் சிறியதாக, நடுக்கத்துடன், கட்டுப்படுத்தப்பட்டதாக வெளிப்பட்டது:
நீ ஏன் அவனை இம்ரான், அவனை காயப்படுத்தினாய்?
அந்தக் கேள்வி அவனை எந்த அறையையும் விடக் கடுமையாகத் தாக்கியது.
அவன் தலையைத் தாழ்த்தினான்.
அவள் அவளை ஏன் ருசித்தாய் என்று அவள் கேட்பாள் என்று அவன் எதிர்பார்த்தான்...
அவன் ஏன் பர்தாவைக் கொடுத்தான்...
அவள் வீட்டிற்கு அவன் ஏன் வந்தான்...
ஆனால் அவள் விஷாலைப் பற்றிக் கேட்டாள்.
அவளுடைய கணவர்.
அவளை ஒருபோதும் புரிந்து கொள்ளாதவன்...
ஆனால் அவளால் கவலைப்படாமல் இருக்க முடியாதவன்.
இம்ரானின் நேர்மையான பதில்
அவன் முக்காட்டின் வழியாக அவள் கண்களைப் பார்த்தான்.
“திவ்யா... நான் கட்டுப்பாட்டை இழந்தேன்,” என்று அமைதியாகச் சொன்னான்.
“நீ ஒன்றுமில்லாதது போல் அவன் உன்னிடம் பேசினான்.
அவன் எங்களை சந்தேகித்தான்.
அவன் உன்னை அழ வைத்தான்.
அவன் கைமுட்டிகள் இறுக்கப்பட்டன.
“என்னால் அதைப் பார்க்க முடியவில்லை.
நான் அவனை வெறுத்ததால் அவனை காயப்படுத்தவில்லை…
நான் உன்னை நேசித்ததால் அவனை காயப்படுத்தினேன்.”
திவ்யா கடுமையாக விழுங்கினாள்.
அவள் குரல் உடைந்தது:
“என்னை நேசிக்கிறாயா?
அல்லது எனக்காக சண்டையிடுவாயா?”
இம்ரான் ஆழ்ந்த மூச்சை எடுத்தார்.
அவரது குரல் மென்மையாகியது:
“உன்னை நேசிக்கிறேன்.
அது வெறும் ஈகோவைப் பற்றியதாக இருந்தால்... நீ எப்போதாவது வருவாயா என்று தெரியாமல் ஒரு முட்டாள் போல நான் இங்கே காத்திருக்க மாட்டேன்.”
அவர் ஒரு அங்குலம் அருகில் சென்றார்.
“சொல்லு...அதனால்தான் நீ என்னைப் பேயாகப் பிடித்தாயா?”
திவ்யாவின் கண்கள் குழப்பம், பயம் மற்றும் பாசத்தால் நிரம்பியிருந்தன - அனைத்தும் ஒன்றாக இணைந்தன.

[sreejachandranhot]

இம்ரான்: இது என் அம்மாவுடையது...
இப்போது நீ அதை அணிந்திருக்கிறாய்... அவளுடைய மரபை நீ சுமந்து செல்கிறாய்.
அவன் கண்கள் ஆழமான, உணர்ச்சிப்பூர்வமான பெருமையுடன் பிரகாசிக்கின்றன.
அதாவது நீ என்னுடையவள் ... பாவமான வழியில் அல்ல... அவள் என்னைப் பாதுகாத்தது போல நான் உன்னைப் பாதுகாப்பேன் என்ற விதத்தில். அவள் வைத்த அன்பு நீ எனக்கு கொடுப்பாய் நான் நம்புகிறேன்
திவ்யாவின் மூச்சு இழுத்தது.
ஆதிக்கம் செலுத்துதல் அல்ல.
அதில் காமம் அல்ல.
அவனிடமிருந்து வெறும் தூய்மையான, வேதனையான உணர்ச்சி.
அவள் கன்னங்கள் உடனடியாக சூடாகின்றன - அவள் தன்னை அறியாமலேயே கடுமையாக சிவக்கிறாள்.

திவ்யா: ...அது உனக்கு இவ்வளவு அர்த்தம் என்று எனக்குத் தெரியாது.
அவள் அவனைப் பார்க்கிறாள், கண்கள் நிச்சயமற்றவை, இதயம் நிறைந்தவை.
யோசிக்காமல், அவள் அருகில் சென்று அவனை அணைத்துக்கொள்கிறாள் - இறுக்கமாக, அவநம்பிக்கையுடன், எதையும் விட அவனது உறுதிப்பாடு தேவை.
அவள் குரல் அவன் தோளில் மெதுவாக நடுங்குகிறது.

திவ்யா: இப்போது...இன்று போல் என்னை பயமுறுத்தாதே.
அப்படி கட்டுப்பாட்டை இழக்காதே, அன்பே.
அவள் சற்று பின்வாங்கி, அவன் கண்களைப் பார்க்கிறாள்.
தயவுசெய்து... என் இதயத்துடன் மென்மையாக இரு. என் மீது கடுமையாக நடந்து கொள்ளாதே, அன்பே.

இம்ரான் அவள் தலையின் பின்புறத்தை முத்தமிட, அவன் கண்களில் குற்ற உணர்வும் அன்பும் கலந்திருக்கிறது.

இம்ரான்: நான் உன்னை ஒருபோதும் காயப்படுத்த மாட்டேன். என் வார்த்தைகளால் கூட இல்லை... தவறுதலாக கூட இல்லை. அவன் அவள் நெற்றியில் தன் நெற்றியை அழுத்துகிறான்.

நீ பாதுகாப்பாக இருக்க வேண்டும்... என்னுடன் .

அதை கேட்டவுடன் திவ்யா அவனை கட்டி பிடித்தாள்

அமைதியான பூங்காவில் அவர்கள் ஒருவரையொருவர் இறுக்கமாகப் கட்டி பிடித்துக் கொண்டு நின்றனர்.

திவ்யா இம்ரானின் மார்பில் தலை சாய்த்து, அவரது இதயத்தின் நிலையான துடிப்பை உணர்ந்தாள்.

அவள் குரல் நடுங்கியது ஆனால் உறுதியாக இருந்தது:
ஹனி ... நான் உன்னை விட்டுப் போகமாட்டேன். இப்போது இல்லை... ஒருபோதும் இல்லை.

இம்ரான் அவள் முகத்தை மெதுவாகக் கவ்வினான், அவன் கண்கள் உணர்ச்சியால் நிறைந்து, கிட்டத்தட்ட கண்ணீர் வழிந்தன:
நானும் உன்னை விட்டுப் போகமாட்டேன், பேபி
என்ன நடந்தாலும்... என்ன நடந்தாலும்... நான் உன்னுடையவன்.

திவ்யா அவனை இறுக்கமாக அணைத்துக் கொண்டாள், அவளுடைய கண்ணீர் நிம்மதியுடனும் அன்புடனும் கலந்தது.
எனக்கு சத்தியம் செய்... கடினமாக இருந்தாலும் நாம் ஒன்றாக இருப்போம், என்று அவள் கிசுகிசுத்தாள்.

இம்ரான் அவள் நெற்றியில் தன் நெற்றியை அழுத்திக் கொண்டான், மென்மையான ஆனால் உறுதியான குரல்: நான் சத்தியம் செய்கிறேன். நீ என்னுடையவன்... நான் உன்னுடையவன். எப்போதும்.

அவர்கள் பூங்காவில் ஒருவரையொருவர் பிடித்துக் கொண்டு, மாலை சூரியன் தங்க ஒளியில் அவர்களை நனைக்க அனுமதித்தார்.

குற்ற உணர்வு, பயம் மற்றும் வெளி உலகத்துடன் கூட, அந்த நேரத்தில், அவர்களுக்குத் தெரியும்:
அவர்கள் ஒருவரையொருவர் ஒருபோதும் விட்டுக்கொடுக்க மாட்டார்கள். இம்ரான் மெதுவாக திவ்யா உதட்டை கவ்வினான் முத்தம் நீண்ட நேரம் சென்றது

[sreejachandranhot]

நிறுவனத்தின் உள் அமைப்பை பல மணி நேரம் தேடிய பிறகு, விஷால் இறுதியாக தான் பயந்த, ஆனால் ரகசியமாக எதிர்பார்த்த உண்மையை வெளிப்படுத்தினார்: ரகசிய கோப்புகள் - திட்ட வரைபடங்கள், நிதித் தரவு, விலை நிர்ணய கட்டமைப்புகள் - அமைதியாக நகலெடுக்கப்பட்டு ஒரு போட்டி நிறுவனத்திற்கு அனுப்பப்பட்டன, மேலும் ஒவ்வொரு பரிமாற்றமும் அதே கையொப்பத்துடன் குறிக்கப்பட்டது, "பகிரப்பட்டது: இம்ரான் கான்". ஒரு குளிர் அதிர்ச்சி அவருக்குள் பரவியது, அதைத் தொடர்ந்து கட்டுப்படுத்தப்பட்ட கோபத்தின் அலை அதிகரித்தது. அவசரமாக எதிர்வினையாற்றுவதற்குப் பதிலாக, விஷால் ஒரு பயங்கரமான அமைதியுடன் நகர்ந்தார். அவர் ஒவ்வொரு பதிவின் ஸ்கிரீன் ஷாட்களையும் எடுத்து, பதிவுகளைப் பதிவிறக்கம் செய்து, நேர முத்திரைகளைப் பொருத்தி, பல காப்புப்பிரதிகளை உருவாக்கினார் - ஒன்று அவரது மடிக்கணினியில், ஒன்று பாதுகாப்பான பென் டிரைவில், மற்றொன்று மறைகுறியாக்கப்பட்ட ஐடியின் கீழ் தனக்கு மின்னஞ்சல் அனுப்பியது. அவர் முடிக்கும் நேரத்தில், அலுவலகக் குருட்டுகளின் வழியாக விடியல் வெளிச்சம் பரவி, அவரது மேசை முழுவதும் நீண்ட நிழல்களைப் போட்டது, ஆனால் விஷாலின் மனம் ஏற்கனவே வெகு தொலைவில் இருந்தது, இம்ரானை வீழ்த்த ஒரு அமைதியான, பேரழிவு தரும் திட்டத்தை உருவாக்கியது. அவரை எதிர்கொள்ளத் தயாராகும் போது, ​​விஷாலின் தொலைபேசி அவசர நிறுவனச் செய்தியுடன் ஒலித்தது: அமெரிக்கா. சர்வதேச விரிவாக்கத்திற்கான மிக முக்கியமான நிகழ்வுகளில் ஒன்றான வாரியக் கூட்டம் மேலே நகர்த்தப்பட்டது, அவரது இருப்பு அவசியம். ஒரு கணம் அவர் அமைதியாக அமர்ந்தார், மெதுவாக சுவாசித்தார், உணர்ச்சியை விட உத்தியைத் தேர்ந்தெடுத்தார். பழிவாங்கல் வரும், ஆனால் இன்று அல்ல. குளிர்ச்சியான பொறுமையுடன், அவர் தனது சூட்கேஸை அடைத்து, ஒரு உள் பெட்டிக்குள் ஆதாரங்களைப் பாதுகாத்து, அமெரிக்கா சென்று வந்து இம்ரான் பத்துக்கொள்ளலாம் என்று வீட்டுக்கு சென்று திவ்யாவிடம் அமெரிக்கா செல்வதை கூறி அமெரிக்கா சென்றான் விமான நிலையத்தை நோக்கிச் சென்றார். அமெரிக்காவிற்கான நீண்ட விமானப் பயணத்தின் போது, ​​கேபின் விளக்குகள் மங்கி, பயணிகள் தூங்கச் சென்றபோது, ​​விஷால் விழித்திருந்தார், தனது மடிக்கணினித் திரையில் ஒளிரும் கோப்புப் பெயர்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். ஒவ்வொன்றும் இம்ரானின் சவப்பெட்டியில் ஒரு ஆணி போல் உணர்ந்தார். விமானம் மேகங்களை வெட்டும்போது, ​​அவர் இந்தியாவுக்குத் திரும்பும்போது - கூட்டங்களிலிருந்து புத்துணர்ச்சியுடன், தனது புதிய நிறுவனப் பலத்துடன் ஆயுதம் ஏந்தியபடி - இம்ரானின் வாழ்க்கையை துண்டு துண்டாக, தொழில் ரீதியாகவும் தனிப்பட்ட முறையிலும் தகர்த்துவிடுவார், மேலும் இம்ரான் ஒருபோதும் அடி வருவதைக் கூட பார்க்க மாட்டார் என்று அமைதியான உறுதியுடன் தனக்குள் கிசுகிசுத்தார்.





திவ்யா தயங்கித் தயங்கி இம்ரானை சந்திக்க ஒப்புக்கொண்டபோது, ​​விஷால் அமெரிக்காவில் இருந்தபோது சில மணிநேரங்கள் மட்டுமல்ல, ஐந்து நாட்கள் ஒன்றாக இருக்க வேண்டும் என்று கேட்டு அவளை ஆச்சரியப்படுத்தினான். பல மாதங்களாக அவளை மூச்சுத் திணறடித்த பதற்றத்திலிருந்து தப்பிக்க, அவள் சுவாசிக்க, உயிருடன் உணர, தான் விரும்புவதாக மெதுவாக விளக்கினான். முதலில் அவள் எதிர்ப்பு தெரிவித்தாள், இவ்வளவு காலமாக மறைந்து போவதை நினைத்து நடுங்கினாள், ஆனால் இம்ரானின் மென்மையான குரல், அவனது நிலையான உறுதிப்பாடு, இந்தப் பயணம் வெறும் காதல் பற்றியது அல்ல, ஆனால் அவளைக் குணமாக்குவது பற்றியது என்ற அவனது வாக்குறுதி ஆகியவை அவளுடைய எதிர்ப்பை மெதுவாக உருக்கியது. விஷால் ஒரு வாரம் முழுவதும் போவார், யாரும் அவளைப் பார்க்க மாட்டார்கள், அவள் வாழ்க்கையில் ஒரு முறையாவது பயமோ குற்ற உணர்ச்சியோ இல்லாமல் இருக்க முடியும் என்பதை அவன் அவளுக்கு நினைவூட்டினான். நீண்ட மௌனத்திற்குப் பிறகு, திவ்யா இறுதியாக தனது சம்மதத்தை தெரிவித்தாள் , அவளுடைய இதயம் துடித்தது, யாரும் அவர்களை அறியாத, யாரும் அவர்களின் பலவீனமான அமைதியைக் கெடுக்காத ஒரு தொலைதூர மலைவாசஸ்தலக் குடிலில் ஐந்து நாட்கள் என்ற யோசனையை அவள் ஏற்றுக்கொண்டாள். இம்ரான் நிம்மதியுடன் சிரித்தார், காலை 6 மணிக்கு அவளை அழைத்துச் செல்வதாகச் சொல்லி, எல்லாவற்றையும் கவனித்துக்கொள்வதாக உறுதியளித்தார், மேலும் அவள் நடுங்கும் விரல்களுடன் தொலைபேசியைப் பிடித்தபோது, ​​திவ்யா இந்த பயணம் - இந்த தப்பித்தல் - தனது வாழ்க்கையை மட்டுமல்ல, அவர்கள் மூவரின் எதிர்காலத்தையும் அவர்களில் யாரும் இதுவரை பார்க்காத வகையில் மாற்றக்கூடும் என்பதை உணர்ந்தார்.




திவ்யாவின் கேட் முன் தனது பழைய, பைக் நிறுத்திய இம்ரான், விடியல் வானத்தை மென்மையாக்கியது. அவள் பின்னால்அமர்ந்திருந்த இருக்கையில் ஏறிய கணத்தில், அவள் வழியாக ஒரு விசித்திரமான சிலிர்ப்பை உணர்ந்தாள் . அவள் யாருடனும், நிச்சயமாக அவளுடைய கணவருடனும் இந்த உணர்வை உணர்ந்ததில்லை. இயந்திரம் உயிர்பெற்று எழுந்தபோது, ​​இம்ரானின் நம்பிக்கையான சவாரி அவளை மிகவும் புதியதாக உணர்ந்த ஒரு உலகத்திற்கு இழுத்தது. காற்று அவளுடைய தலைமுடியை வருடியது, அவளுடைய கைகள் உள்ளுணர்வாக அவன் தோள்களைச் சுற்றி இறுக்கின, அவன் ஒரு புன்னகையுடன் தலையை லேசாக சாய்த்தான், அவளிடம், "என்னை இன்னும் இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொள்... இன்று நீ என்னுடையவள் " என்று சொல்வது போல். ஒவ்வொரு புடைப்பும், ஒவ்வொரு திருப்பமும், காலியான சாலையின் ஒவ்வொரு நீளமும் அவளுடைய இதயத்தைத் துடிக்க வைத்தது, பயத்தால் அல்ல, ஆனால் அவனுடன் அவள் உணர்ந்த ஆழமான, சூடான ஆறுதலால். அவள் தன் கன்னத்தை அவன் முதுகில் லேசாக சாய்த்தாள், முதல் முறையாக, பொறுப்புகளில் சிக்கிய மனைவியாக அவள் உணரவில்லை - அவள் காதலில் இருக்கும் ஒரு பெண்ணாக, அவனுக்குச் சொந்தமான ஒரு பெண்ணாக உணர்ந்தாள்.

[sreejachandranhot]

இம்ரான் அமைதியாக வேலை செய்தார், அவரது கைகள் சிரமமின்றி அசைந்தன, அவர் கம்பங்களை இழுத்து, கயிறுகளைக் கட்டி, கூடாரச் சட்டத்தை எடை இல்லாதது போல் தூக்கினார். திவ்யா சில படிகள் தொலைவில் நின்று, பைகளைச் சரிபார்ப்பது போல் நடித்தார், ஆனால் அவரிடமிருந்து கண்களை எடுக்க முடியவில்லை. அவர் தனது கையை ஒரு முடிச்சை இறுக்க ஒவ்வொரு முறையும் வளைக்கும்போது, ​​அவளுடைய இதயம் படபடத்தது; அவர் எழுந்து நின்று அவரது தாடையிலிருந்து வியர்வையைத் துடைக்கும் ஒவ்வொரு முறையும், அவளுக்குள் ஒரு விசித்திரமான அரவணைப்பு எழுவதை உணர்ந்தார். வீட்டில் எளிய திருத்தங்களுக்கு கூட தனது கணவர் போராடுவதை அவள் பார்த்திருந்தாள் - ஆனால் இம்ரான் ... எல்லாவற்றையும் எளிதாகவும், இயற்கையாகவும், கிட்டத்தட்ட வீரமாகவும் காட்டினார். மெதுவான மாலை காற்று பைன் மரத்தின் வாசனையை சுமந்தது, வானம் கருமையாக மாறியது, ஒரே வெளிச்சம் அவரது தோலில் இருந்த பளபளப்பு மட்டுமே. அவள் தன்னை வெட்கப்பட உணர்ந்தாள், அவள் வெளிப்படையாக, உதவியற்றவளாக அவனைப் போற்றுவதை உணர்ந்தாள். இறுதியாக அவன் அவளைப் பார்த்து, "கத்தம் ... அடுத்த ஐந்து நாட்களுக்கு உன் வீடு" என்று சிரித்தபோது அவள் வயிறு புரண்டது - ஏனென்றால் முதல் முறையாக, அவள் உண்மையிலேயே அவனுக்கு அருகில் இருப்பது போல் உணர்ந்தாள்.

திவ்யா இன்னும் அவனைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கவில்லை, திடீரென்று இம்ரான் அவன் அருகில் வந்து, அவன் உள்ளங்கைகளில் இருந்த தூசியைத் துடைத்துவிட்டு. ஒரு வார்த்தை கூட பேசாமல், அவன் கையை நீட்டி அவள் மணிக்கட்டைப் பற்றிக் கொண்டான் - அவள் அவனது வலிமையை உணர்ந்த அளவுக்கு உறுதியாக, அவளைப் பயமுறுத்தாத அளவுக்கு மென்மையாக. அவள் மூச்சு வாங்கியது. அவள் எதிர்க்கவில்லை; அவன் அவளை கூடார மடிப்பு நோக்கி வழிநடத்தியபோது அவள் கால்கள் அவனைப் பின்தொடர்ந்தன.

உள்ளே, காற்று வெப்பமாகவும், அமைதியாகவும் உணர்ந்தது... கிட்டத்தட்ட மிகவும் நெருக்கமாக இருந்தது. சிறிய விளக்கு மெதுவாக ஒளிர்ந்தது, துணி சுவர்களில் தங்க நிழல்களைப் போட்டது. இம்ரான் அவள் பக்கம் திரும்பியபோது திவ்யாவின் இதயத் துடிப்பு அவள் காதுகளில் துடித்தது, அவன் விரல்கள் இன்னும் தளர்வாக அவள் கையைப் பிடித்தன.

ஒரு கணம் அவள் வெட்கத்துடன் கீழே பார்த்தாள், அவர்கள் திடீரென்று எவ்வளவு நெருக்கமாக இருந்தார்கள் என்பதைக் கண்டு அவள் மிகவும் உறுதியாக இருந்தாள் ... அத்தகைய கூற்று. அவள் கன்னங்களில் வெப்பம் அதிகரிப்பதை உணர்ந்தாள், பதட்டம் மற்றும் ஒரு விசித்திரமான, ஆழமான ஆறுதல் - அவள் இருவருக்கும் மட்டுமே ஒதுக்கப்பட்ட ஒரு இடத்திற்குள் நுழைந்தது போல.

"நீ ஏன் கீழே பார்க்கிறாய்?" இம்ரான் கிசுகிசுத்தாள், ஒரு விரலால் தன் கன்னத்தை உயர்த்தினான்.

அவள் கடுமையாக விழுங்கினாள், குரல் நடுங்கியது, “நான்... நீ என்னை இப்படி இழுப்பாய் என்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை...”

அவன் மெதுவாகச் சிரித்தான், அவளுடைய எல்லாத் தற்காப்புகளையும் உடைத்த புன்னகை.
“நீ இப்போது என்னுடன் இருக்கிறாய்... நான் உன்னை வெளியே தனியாக நிற்க விடமாட்டேன்.”

அவள் நெஞ்சு இறுக்கியது. அது பயமா, ஆசையா, அல்லது அவள் ஏங்கிக் கொண்டிருக்கும் பாதுகாப்பா என்று அவளுக்குத் தெரியவில்லை—ஆனால் அவள் மெதுவாக மூச்சை விட்டுவிட்டு, இறுதியாக அவன் கண்களைச் சந்தித்தாள்.

கூடாரத்திற்குள் இருந்த அந்த அமைதியான தருணத்தில், அவள் அதே நேரத்தில் ஆபத்தான மற்றும் அழகான ஒன்றை உணர்ந்தாள்:
அவள் அவனிடமிருந்து விலகிச் செல்ல விரும்பவில்லை.



கூடாரத்திற்குள், திவ்யா மெதுவாக இம்ரான் விரித்திருந்த மென்மையான போர்வையில் அமர்ந்து, அவளது துடிக்கும் இதயத்தை நிலைநிறுத்த முயன்றாள். இம்ரான் அவளுக்கு எதிரே மண்டியிட்டாள், அவனது இருப்பின் அரவணைப்பை அவள் உணரும் அளவுக்கு நெருக்கமாக, முதல் முறையாக, அவனது பார்வை அவளை முழுமையாக சந்தித்தது - தீவிரமான, நிலையான, மற்றும் சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி உணர்ச்சியால் நிறைந்தது. நீண்ட நேரம், இருவரும் பேசவில்லை. வெளியே இரவு காற்றின் மென்மையான சலசலப்பு மட்டுமே அமைதியை நிரப்பியது.

திவ்யா இறுதியாக, இம்ரான்... எனக்காக ஏன் இப்படிச் செய்கிறாய்? என்று கிசுகிசுத்தாள்.

அவன் உடனடியாக பதிலளிக்கவில்லை, அவள் பார்வையை மட்டும் அடக்கி, அவள் கண்களில் உள்ள ஒவ்வொரு உணர்ச்சி மினுமினுப்பையும் மனப்பாடம் செய்தான். இறுதியாக அவன் பேசியபோது, ​​அவனது குரல் தாழ்வாகவும் மென்மையாகவும் இருந்தது, அது அவனது உணர்வுகளின் முழு எடையையும் சுமந்தது.
"ஏனென்றால் நான் உன்னுடன் இருக்கும்போது... வேறு எதுவும் முக்கியமில்லை. உனக்காக நான் என்ன உணர்கிறேன் என்பதை என்னால் புறக்கணிக்க முடியாது."

அவள் மார்பு இறுக்கமடைந்தது, நிம்மதியும் ஏக்கமும் கலந்தது. "ஆனால்... எல்லாம் மிகவும் சிக்கலானது," அவள் மெதுவாக சொன்னாள், அவள் கண்களில் குற்ற உணர்வு மினுமினுத்தது. “விஷால்... என் வீடு..... சில சமயங்களில் நான் எல்லாவற்றையும் தவறு செய்வது போல் உணர்கிறேன்.”

இம்ரான் சற்று முன்னோக்கி சாய்ந்தான், அவனது நிழல் அவள் மீது விழுந்தது, ஆனால் இந்த முறை அவனது இருப்பு மென்மையாகவும், தரைமட்டமாகவும் இருந்தது.
நீ தவறு செய்யவில்லை,” என்று அவன் உறுதியாகச் சொன்னான். நீ உன் இதயத்தைப் பின்தொடர்கிறாய்... அது எங்கு சென்றாலும் நான் உன்னுடன் இருக்கிறேன்.

அவள் கண்களில் கண்ணீர் துளிர்த்தது, அவள் கீழே பார்த்தாள். நீ அவனை காயப்படுத்தினாய், இம்ரான்... அவன் நம்மைப் பற்றி அறிந்திருந்தால்

அவன் மெதுவாக மூச்சை இழுத்து, நீட்டி அவள் கையை மெதுவாகப் பிடித்தான். எனக்குத் தெரியும். நான் யாரையும் காயப்படுத்த விரும்பவில்லை... ஆனால் நான் உன்னைப் பற்றி என்ன உணர்கிறேன் என்பதை என்னால் மறுக்க முடியாது. எதுவும் நம்மைப் பிரிக்க விடமாட்டேன்.

திவ்யா அவனை நோக்கி கண்களை உயர்த்தினாள், இதயம் வீங்கியது. “சரி... இப்போது என்ன?”

அவன் லேசாக சிரித்தான், கண்கள் மென்மையாக ஆனால் தீவிரமாக. “இப்போது... நாம் எல்லாவற்றையும் ஒன்றாக எதிர்கொள்கிறோம். நான் உன்னை கவனித்துக்கொள்கிறேன், நீ என்னை கவனித்துக்கொள்கிறாய். அவ்வளவுதான் முக்கியம்.”

அவள் அவன் கையை பின்னால் அழுத்தியபோது அவள் மூச்சு அலைந்தது, நடுங்கியது. “ஐ லவ் யூ இம்ரான் .”

அவன் புன்னகை ஆழமாகியது, அவள் முகத்தில் இருந்த ஒரு தொலைந்த முடியை அவன் துடைத்தான். ஐ லவ் யூ பேபி ,

அந்த அமைதியான, மென்மையான ஒளிரும் கூடாரத்தில், அவர்கள் இருவரும் அதை உணர்ந்தார்கள் - சொல்லப்படாத வாக்குறுதி, பயம், குற்ற உணர்வு அல்லது சூழ்நிலையை விட வலுவான தொடர்பு. அன்றிரவு முதல்முறையாக, அவர்கள் தனியாக இல்லை; அவர்கள் இதயத்தாலும் ஆன்மாவாலும் ஒன்றாக இருந்தனர்.

[sreejachandranhot]

கூடாரத்திற்குள், அவர்கள் உள்ளே நுழைந்தவுடன், இம்ரான் அவளைப் பிடித்து உதடுகளில் முழுதாகப் முத்தம் கொண்டான். திவ்யா எதிர்க்க முயன்றான், ஆனால் விரைவில் அவன் முத்தத்தில் உருகிவிட்டாள் . இம்ரான் தன் நாக்கை அவள் வாயில் ஆழமாக நுழைத்தான். இம்ரான் அவள் நாக்கை உறிஞ்ச ஆரம்பித்தான். திவ்யா அவன் வாயில் முனக ஆரம்பித்தான். இம்ரான் அவளது மார்பகங்களை அவன் வலுவான கைகளால் பிடித்து கடுமையாக அழுத்த ஆரம்பித்தான். அவன் அவளுடைய மார்பகங்களுடன் மிகவும் கரடுமுரடானவனாக இருந்தான். திவ்யா இன்னும் அவளுடைய ஹைகிங் கியரில் இருந்தாள். இம்ரான் அவளுடைய மார்பகங்களின் முழுமையையும் உறுதியையும் விரும்பினான். அவன் அவற்றை தொடர்ந்து அழுத்தினான். ஒரு விரைவான அசைவில் அவள் தலைக்கு மேலே உள்ள லைக்ரா டாப்பை அகற்றி, அவளுடைய மார்பகங்களை நக்க ஆரம்பித்தான். அவன் அவளுடைய மார்பகங்களை தன் பெரிய கைகளால் பிசைந்து அவளது இளஞ்சிவப்பு நிற முலைக்காம்புகளை உறிஞ்ச ஆரம்பித்தான்.
திவ்யா , "ஆஆஆஆ....இம்ரான் ....தயவுசெய்து மெதுவாக...தயவுசெய்து....உஃப்ஃப்.....ஹனி ப்ளீஸ்" என்று முனக ஆரம்பித்தாள்.
இம்ரான் அவளுடைய மார்பகங்களை அரை மணி நேரம் உறிஞ்சிக் கொண்டே இருந்தான். அவன் முலைக்காம்பை உறிஞ்சி, மற்ற முலைக்காம்பை விரல்களால் பலமாக அழுத்தினான். மற்ற முலைக்காம்பிலும் அவ்வாறே செய்தான். இம்ரான் அவளது முலைகளை வெறித்தனமாக உறிஞ்சி நக்க ஆரம்பித்தான். அவன் காம வெறியில் இருந்தான். கிட்டத்தட்ட ரொம்ப நாட்கள் அவன் அவளை ஓக்கவில்லை . இம்ரான் தன் கணவனை அடித்த நாளிலிருந்து திவ்யா அவனைப் புறக்கணித்தாள். இன்றிரவு, திவ்யா தன் கணவனை அறைந்தவனின் கூடாரத்தில் இருந்தாள்.

அவள் கணவனை அறைந்து உதைத்தவன் இப்போது அவள் மார்பகங்களை வெறித்தனமாக உறிஞ்சி நக்கினான். திவ்யா ஒரு உச்சம் அடைந்ததும் நடுங்க ஆரம்பித்தாள்......

ஆஹ்ஹ்ஹ் .....எனக்கு வரப்போகுது .....ஓஹ்ஹ்ஹ ......ஆஹ்ஹ்ஹ் ....எனக்கு வந்திருச்சு என்று திவ்யா முனகினாள்


இம்ரான் அவள் மார்பகங்களை உறிஞ்சி கடித்துக் கொண்டே இருந்தான். அவர்கள் நின்ற நிலையிலேயே அதைச் செய்து கொண்டிருந்தார்கள். திடீரென்று, இம்ரான் அவளைத் திருப்பி, அவளுடைய லைக்ரா மூடிய கவர்ச்சியான குண்டியில் இரண்டு பலமான அறைகளைப் போட்டான்.... அறை...... அறை
ஒரு விரைவான அசைவில், அவன் அவளுடைய ஷார்ட்ஸைக் கழற்றி, அவளுடைய பெரிய குண்டியில் முதலில் முகம் பொருத்தினான்


அவளது பெரிய கவர்ச்சியான வட்டமான குண்டி அவன் முன்னால் இருந்ததால் இம்ரானால் தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக் கொள்ள முடியவில்லை. அவன் அவள் பபுண்டை பின்னால் இருந்து நக்க ஆரம்பித்தான். இம்ரான் அவளை மிகவும் மிஸ் பண்ணினான். இம்ரான் அவள் புண்டை கோட்டில் தன் உதடுகளில் எடுத்து அதை உறிஞ்ச ஆரம்பித்தான். திவ்யா சத்தமாக முனக ஆரம்பித்தாள், "இம்ரான் ஆஆ தேவிகா மலையேற்றத்திலிருந்து திரும்பி வந்ததால் உப்பு அதிகமாக இருந்தது. இம்ரான் அதைச் சுற்றி தனது நாக்கைச் சுழற்றி, அவளுடைய இளஞ்சிவப்பு ரோஜா மொட்டை உறிஞ்சி, அவள் குண்டியில் நாக்கைக் குத்தத் தொடங்கினார்.
திவ்யா சத்தமாக முனகத் தொடங்கினாள், இது அவளுக்கு ஒரு புதிய அனுபவம். விஷால் அவளுடைய குண்டியை ஒருபோதும் தொடவில்லை. இம்ரான் தான் முதலில் வந்தவன் .
இம்ரான் கிட்டத்தட்ட 15 நிமிடங்கள் அவளுடைய இளஞ்சிவப்பு குண்டியை நக்கி உறிஞ்சிக் கொண்டே இருந்தான். இந்த கவர்ச்சியான பெண் அவனை நம்பமுடியாத அளவிற்கு கவர்ந்தாள். ஒரு உண்மையான பாலியல் தெய்வம் என்று அவன் நினைத்தான். அவன் அவளது புழையையும் பெரிய குண்டியும் நக்கிக் கொண்டே இருந்தான். அவளுடைய புழையிலிருந்து நேராக மேல்நோக்கி தன் நாக்கை இழுத்து அவள் குண்டி வரை சென்றான். திவ்யா மீண்டும் ஒரு உச்சக்கட்டத்தில் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தாள். நின்ற நிலையில் அவனுக்கு மீண்டும் ஒரு உச்சக்கட்டம் ஏற்பட்டது, இம்ரான் விரைவாக அவள் சாறுகளை குடித்தான். அவள் குணமடைய அவகாசம் கொடுத்தான்....


இம்ரான்மும் திவ்யாவும் மெத்தையில் இருந்தனர். இம்ரான் அவளுடைய இளஞ்சிவப்பு நிறப் புண்டையில் முகம் புதைந்திருந்தது. அவள் புண்டையை நக்கி, விரலையும் நீட்டிக் கொண்டிருந்தாள். திவ்யா கண்களை மூடிக்கொண்டு முனகிகொண்டிருந்தாள். அவளை விரல்களால் அவள் புண்டை நொண்டி கொண்டே இருந்தான்.


"என் டிக், நீ பிச்சு, உன் குட்டிக் கணவனுக்காக என்னைப் புறக்கணிக பாதியே . என் டிக்-ஐத் தேர்ந்தெடு என்று இம்ரான் சொன்னான். இம்ரான் அவள் வாயில் இடித்து கொண்டே இருந்தான். திவ்யா தன் டிக்-ஐ வாயால் கசக்க ஆரம்பித்தாள். இம்ரான் தன் டிக்-ஐ அவள் தொண்டைக்குள் முழுவதுமாகத் தள்ளிவிட்டாள். திவ்யாவின் கண்களில் கண்ணீர்.

திடீரென்று திவ்யா தன் குண்டியின் மீது பலமான அறைகள் மழையாக விழுவதை உணர்ந்தாள்....அறை.....அறை....அறை....அறை
அறைகள் கடுமையாக இருந்தன. இம்ரான் அவள் வாயை குத்திக் கொண்டே இருந்தான், அவளுடைய கவர்ச்சியான குண்டியை அறைந்து கொண்டே இருந்தான்.

இம்ரான் , "உன் குண்டி என் முன்னாடி நிறைய அசைகிறது, இன்று நான் இரவு முழுவதும் உன்னைப் புணர்வேன். உன் குட்டிக் கணவர் மறக்கும் வரை உன்னை ஒப்பேன் , ஆனாலும் அவனால் எதுவும் செய்ய முடியாது என்று அவள் குண்டியின் மீது அடிகளை மழையாகப் பொழிந்து கொண்டே இருந்தான்.
இம்ரான் நம்பமுடியாத பொறாமைப்படத் தொடங்கினான், விஷால் இம்ரான்மை விட அதிக சம்பளத்தில் வேலை செய்கிறான். விஷாலுக்கும் ஒரு பயங்கரமான மனைவி இருந்தாள், இம்ரான் இன்னும் தனிமையில் இருந்தான் . இதையெல்லாம் நினைத்து, இம்ரான் அவளுடைய பெரிய குண்டியை அறைந்து கொண்டே இருந்தான் , அவளுது குண்டி சிவந்து போனது..........
திவ்யா இப்போது அழுகிறாள், அவளுடைய வாய் வலித்தது, அவளுடைய குண்டி கன்னங்களும் வலித்தன. இம்ரான் இன்றிரவு அவளுடன் மிகவும் கடினமாக இருந்தாள் என்று அவள் நினைத்தாள்.

இம்ரான் அவள் வாயிலிருந்து தன் சுண்ணியை எடுத்து திவ்யாவைப் பார்த்தான் . அவள் அழுது கொண்டிருந்தாள்......
அவன் அதைப் பொருட்படுத்தவில்லை, அவளை கரடுமுரடாகப் பிடித்து அவள் புண்டையின் உதடுகளுக்கு அருகில் தன் சுன்னியை வாங்கினான். ஒரு வேகமான அசைவில், அவள் புண்டைக்குள் நுழைந்து அவளை குத்த ஆரம்பித்தான். அவன் உடனடியாக அவளை குத்த ஆரம்பித்தான். இம்ரான் இன்றிரவு அவளுக்கு ஒரு பாடம் கற்பிக்க விரும்பினான். அவன் தன் பெரிய சுன்னியை முழு பலத்துடன் அவள் புண்டையில் அடித்தான் . அவனது பெரிய கருப்பு சுன்னி நம்பமுடியாத வேகத்தில் அவள் புண்டையின் உள்ளேயும் வெளியேயும் பாய்ந்தது. திவ்யா ஏற்கனவே "ஃபக் ஆமா, இது மிகவும் பெரியது" என்று முனகிக் கொண்டிருந்தாள்

இம்ரான் அவளை இடைவிடாமல் அடித்துக் கொண்டே இருந்தான். அவளை மிஷனரி நிலையில் குத்தியது, கிட்டத்தட்ட அரை மணி நேரம். இம்ரான் அவளைப் பிடித்து தன் சுன்னியில் உட்கார வைத்தான். திவ்யா தன் சுன்னியில் அமர்ந்தபோது அவனது நம்பமுடியாத நீளத்தை உணர்ந்தாள்......


கூடாரத்திற்குள், அவன் அவள் ஜூசியான புண்டை இடைவிடாமல் புணர்ந்து கொண்டே இருந்தான். திவ்யா தனது பெரிய கருப்பு ஆண்குறியில் அடித்து கொண்டிருந்தாள். அவள் மார்பகங்களைப் பிடித்து அவற்றை முரட்டுத்தனமாக பிசைந்தான் . அவர்களின் நம்பமுடியாத ஃபக்கிங் அமர்வு தொடர்ந்து நடந்தது.

இம்ரான் அவளை கடுமையாக புணர்ந்து கொண்டே இருந்தது. விரைவில் திவ்யா மீண்டும் கம்மிங் செய்ய ஆரம்பித்தாள்.....

"ஃபக் பேபி எனக்கு மீண்டும் கம் செய்யப் போகிறேன்......ஆஹ்ஹ்ஹ்.....எனக்கு வருது ...ஹார்ட்....ஆஹ்ஹ்ஹ்"

திவ்யா அவனது பெரிய கருப்பு ஆண்குறியில் புணர்ந்து கொண்டே இருந்தாள்.

இம்ரான் அவளை இடைவிடாமல் ஒத்து கொண்டே இருந்தான் .திவ்யா இன்பத்தில் நடுங்கினாள். அவள் கண்களைத் திறந்து அவனைப் பார்த்தாள், உன்னைப் போல என்னை யாரும் கம் செய்ய வெக்க முடியாது ஹனி என்றாள்......

இதைக் கேட்டு இம்ரான் அவளை முணுமுணுத்துக்கொண்டே இருந்தாள், அவள் ஜூசியான புண்டை தொடர்ந்து புணர்ந்தான் . கூடாரத்தில் விலங்குகளின் முணுமுணுப்புகள் இருந்தன. ஒரு உண்மையான பாலியல் தெய்வத்துடன் இணைசேரும் ஒரு மனிதனின் நம்பமுடியாத முணுமுணுப்புகள். இந்த இருவரையும் ஒருவருக்கொருவர் நெருக்கமாகக் கொண்டுவருவது இயற்கையின் வழி. .இம்ரான் அவளுடைய புண்டையில் புணர்ந்து கொண்டே இருந்தான் .


திவ்யாக்கு இம்ரான் தனக்காக பிறந்தவன் என்று நினைக்க தொடங்கினாள் ......



இம்ரான் இன்னும் ஒத்து கொண்டிருந்தான், அவளை ஒரு பைத்தியக்காரனைப் போல புணர்ந்தான். அவளை நாய் நிலையில் படுக்க வைத்து புணர்ந்தான். அவள் புண்டையில் தன் சுன்னியை பின்னால் இருந்து முட்டி போட்டு அவள் பெரிய குண்டி எப்படி நடுங்கியது என்று அவனுக்குப் பிடித்திருந்தது. இம்ரான் தொடர்ந்து முணுமுணுத்தான், அவளுடைய இனிமையான புண்டையை அவன் இவ்வளவு நாள் மிஸ் பண்ணினான். அவன் விஷால் மீது பொறாமை கொண்டான், இதுதான் அவன் விஷயங்களை சமன் செய்யும் வழி. அவனைப் போல சம்பளம் வாங்க முடியாது என்பது அவனுக்குத் தெரியும். விஷால் தன்னை விட மிகவும் புத்திசாலி என்பது அவனுக்குத் தெரியும். ஆனால் விஷால் திவ்யாயைப் இம்ரானை போல ஒத்துதிருக்க முடியாது என்பதும் அவனுக்குத் தெரியும். அவன் திவ்யாவை இடைவிடாமல் ஒத்து கொண்டே இருந்தான். இம்ரான் இரவு முழுவதும் அவளை ஓத்தான் . அவனது பெரிய கருப்பு சுற்றளவு கொண்ட சுன்னி மீது எண்ணற்ற முறை அவள் கம் செய்தாள் . அவன் அவளது புண்டையில் பல முறை ஆழமாக விந்தை விட்டான் . அவன் அவளையும் ஒத்து அவளது பெரிய ஜூசி மார்பகங்களில் விந்தை விட்டான் . இம்ரான் கடைசியாக ஒரு முறை அவள் புண்டையில் விந்தை விட்டு வேகத்தைக் குறைத்தான்......
திவ்யா கண்களைத் திறந்தாள், ஏற்கனவே அதிகாலை. காலை சூரிய ஒளியை அவளால் பார்க்க முடிந்தது. அவள் அசைய மிகவும் சோர்வாக இருந்தாள். அவள் கண்களை மூடிக்கொண்டு போர்வையை அவற்றின் மீது இழுத்தாள். இருவரும் இம்ரானின் சுன்னியை அவள் புண்டையில் வைத்துக்கொண்டு தூங்கினள் ............
அவள் அவன் நெஞ்சில் தலை வைத்து அவன் அவளை அணைத்து கொண்டு இருந்தார்கள்

இம்ரான் திவ்யா தூங்கி கொண்டு இருந்தனர் ஆனால் இம்ரானின் விந்து அவள் கர்ப்பைப்பையில் வாரிசை உருவாக்க ஆய்தம் ஆனது .........

[sreejachandranhot]

சிறிது நேரம் கழித்து இம்ரான் விழித்தெழுந்தான் ,அவன் எழுந்து நின்று திவ்யாவைத் தேடத் தொடங்கினான் ,,,,,,

அவர் வெளியே வந்து பார்த்தபோது அவள் யோகா பேண்ட்டில் இருப்பதைக் கண்டான் , அவள் ஏரியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் , அவள் இம்ரானை நோக்கித் திரும்பினாள், அவளுடைய கவர்ச்சியான குண்டியைப் பார்த்து அவன் அவளை நோக்கி நடந்தான்,
இம்ரான் அவளைப் பின்னால் இருந்து பிடித்து அவள் யோகா பேண்ட்டில் தனது நிமிர்ந்த சுன்னி திணித்தார்,
"காலை வணக்கம் பேபி "

திவ்யா திகைத்து "காலை வணக்கம் ஹனி என்றாள்

இம்ரான் அவள் தொப்புளை விரலால் அசைத்து, அவள் குண்டியில் தனது பெரிய சுன்னி திணிக்கத் தொடங்கினான்

இன்னும் உனக்கு ஆசை அடங்கவில்லையா?" என்று அவள் சிரிக்க ஆரம்பித்தாள்.
இல்லை, உன்னைப் போன்ற ஒரு அழகான பெண்ணை விட்டுப் பிரிய அப்றம் சும்மா விட எனக்கு ஒருபோதும் மனமில்லை என்று அஸ்லம் கத்தினான் .
ஷ்ஹ் கேளுங்க, நேற்று மழையில நம்ம கூடாரம் இடிஞ்சு போச்சு. விஷால் வேற நம்ம கூட இல்ல என்று தேவிகா கவர்ச்சியான கொஞ்சும் தொனியில் சொன்னாள் (இதைச் சொல்லி அவள் தன் குண்டியை அவன் சுன்னி மேல் தள்ளிவிட்டாள்).

இம்ரான்க்கு விஷால் பெயர் கேட்டவுடன் கோபமாக வர, அவள் தன் குண்டி யை அவன் சுன்னி மேல் அழுத்தி கிண்ட ஆரம்பித்தான் .
அவள் கிண்டுவதை நிறுத்திவிட்டு, இம்ரான் ஏதோ சொல்லப் போக, அவன் தலைமுடியைப் பிடித்து அவள் உதடுகளில் முத்தமிட்டாள். அவள் நாக்கை அவன் வாயில் செருகினாள். இம்ரான் அவள் நாக்கின் சுவையை விரும்பினான். அவன் அவள் நாக்கை உறிஞ்ச ஆரம்பித்தான். இம்ரான் அவளுடைய யோகா பேண்டைப் பிடித்து கீழே இழுக்க ஆரம்பித்தான், திவ்யா அவனைத் தடுத்தாள்....

இங்க வேணாம் அவள் வேகமாக அவன் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு ஒரு ஒதுக்குப்புறமான இடத்திற்குச் சென்றாள். அவள் வேகமாக அவன் பேண்ட் ஜிப்பை அவிழ்த்து அவனது பெரிய கருப்பு சுன்னியை உறிஞ்ச ஆரம்பித்தாள். இம்ரான்க்கு காலை விறைப்புத்தன்மையுடன் இருந்தாள். திவ்யா அவன் சுன்னியை ஆர்வத்துடன் உறிஞ்ச ஆரம்பித்தாள். இம்ரான் கண்களை மூடிக்கொண்டு அவள் உதடுகளை அவன் சுன்னியில் ரசிக்க ஆரம்பித்தான் ........

திவ்யா வேகமாக அவன் சுன்னியை வாயிலிருந்து எடுத்து வா போகலாம் என்றாள்.

அவள் விரைவாக தன்னை நிதானப்படுத்திக் கொண்டு வெளியேறினாள்.

வா போய் காபி குடிக்கலாம் என்று சொல்லி உள்ள செல்ல

அவள் டென்ட் உள்ளே நுழைந்தவுடன், இம்ரான் அவளைப் பிடித்து ஆழமாக அழுத்தினான். அவள் மார்பகங்களை அவள் மேல் இறுக்கமாகப் பிசைந்தான். அவன் அவள் மார்பகங்களை இறுக்கமாக முத்தமிட்டு அழுத்திக்கொண்டே இருந்தான். இரு என்று சொல்லி திவ்யா கூடாரத்தை விட்டு வெளியேறுவதை அவன் முகத்தில் புன்னகையுடன் கண்டான்.

அன்று அவர்கள் மலை சுத்திகொண்டு இருந்தனர் ....

சீக்கிரமே இரவு உணவை முடித்துவிட்டு உள்ளே சென்றார்கள். இம்ரான் வந்தவுடன் தூங்கிக் கொண்டிருப்பதை திவ்யா பார்த்தாள். அவளுக்கு வருத்தமாக இருந்தது பக்கத்தில் உக்காந்து அவனை ரசித்துக்கொண்டு இருந்தாள் . சிறிது நேரம் களைத்து அவளும் அசதியில் தூங்கினாள்
இரவு வெகுநேரமாகியும், திவ்யா தூக்கத்திலிருந்து விழித்து சிறிது நகர்ந்தாள், தூங்கிக் கொண்டிருந்த இம்ரானை பார்த்தாள். அவள் தன் ஹேர் கிளிப்பை கழற்றி அவன் மீது எறிந்தாள். அவன் கண்களைத் திறந்தாள்.....
அவள் வேகமாக தன் டாப்பை மேலே இழுத்தாள்......



அவள் தன் பெரிய ஜூசி மார்பகங்களை அவனை நோக்கி நீட்டினாள். அவன் அவளது பெரிய மார்பகங்களைப் பார்க்க ஆரம்பித்தான். அவன் மெதுவாக தன் மெத்தையை அவற்றை நோக்கி நகர்த்த ஆரம்பித்தான், அவள் அமைதியாக அவன் அருகில் சென்றாள், இம்ரான் அவள் மார்பகங்களில் அவன் முகத்தை அழுத்த .திவ்யா தன் குரலைக் கட்டுப்படுத்தினாள். இம்ரான் அவளுடைய மார்பகங்களை கசக்கி உறிஞ்சத் தொடங்கினான். அவள் மார்பகங்களின் சுவையை அவன் விரும்பினான். காலையில் அவளை ஃபக் செய்ய விரும்பினான், ஆனால் முடியவில்லை. அவளை ஃபக் செய்ய பல முறை முயன்றான், ஆனால் தோல்வியடைந்தான். இன்றிரவு அவன் சாப்பிடவில்லை, ஆனால் அவளுடைய பால் வெள்ளை மார்பகங்களைப் பார்த்து அவன் பசியுடன் இருந்தான். அவன் அவளை விரைவாகப் பிடித்து கூடாரத்தின் ஒரு மூலையில் நகர்ந்தான். அவன் லாந்தரை அணைத்து அவள் மார்பகங்களை முத்தமிடவும் உறிஞ்சவும் தொடங்கினான். திவ்யா அடக்கமான குரலில் முனக ஆரம்பித்தான், இம்ரான் காமத்தால் வெறித்தனமாக இருந்தான். அவன் அவளை மீண்டும் ஃபக் செய்ய விரும்பினான்..........

இம்ரான் ஒரு வார்த்தை கூட பேசாமல் அவளது ஃபக்ஸில் தன் ஃபக் செய்ய விரும்பினான். அவன் அவளை மீண்டும் எடுக்க விரும்பினான். அவன் விரைவாக அவளது லேசி பேண்டியைப் பிடித்து அவள் தொண்டையில் திணித்தான். அவள் கத்துவதைத் தடுக்க அவன் அவள் தொண்டையில் ஒரு கையை வைத்து உடனடியாக அவளை ஓத்தான் . இம்ரான் தன் உடலில் ஒரு விசித்திரமான உணர்வு ஓடுவதை உணர்ந்தான், அவன் இருட்டில் திவ்யாவை ஓத்தான் ,அது அவனை அவள் மீது காமத்தால் வெறித்தனமாக்கியது, அவள் தலைமுடியைப் பிடித்து அவள் புண்டையை பம்ப் செய்து கொண்டே இருந்தான்.
திவ்யா முனகிக் கொண்டிருந்தாள், ஆனால் அவள் வாயில் இருந்த பேண்டீஸ் காரணமாக அவள் சத்தம் அடக்கப்பட்டிருந்தது ,இம்ரான்மின் குஞ்சு அவள் புண்டையில் ஆழமாக இருந்தது. இருவரும் அமைதியாக இருந்தனர். இந்த முறை மெதுவாக. அதிகாலை வரை அவன் அவளை ஓத்தான் . இம்ரான் மற்றும் திவ்யா இருவரும் நிம்மதியாக தூங்கிக் கொண்டுஇருந்தனர்


5 நாடுகள்யும் நன்று ஒத்து மகிழ்த்தனர் ............................

இருவரும் ஈர் உடல் ஓர் உயிர்யாக இருந்தனர் மூன்றாம் உயிர்க்கு வழிவகுத்துணர் .......

திவ்யாக்கு தன் செய்வது சரியா தவறா என்று யோசிக்கும் மனநிலை இல்லை அதற்கு இம்ரானும் யோசிக்க இடம் கொடுக்கவில்லை அவள் யோசிக்கும் நேரம் எல்லாம் அவளை இழுத்து ஓத்துவிடுவான்

[sreejachandranhot]

விஷால் அமெரிக்காவில் திரும்பி வந்தபோது, ​​அவரது முகம் பதட்டமாக இருந்தது, ஆனால் உறுதியுடன் இருந்தது. ஆவணங்கள், புகைப்படங்கள், குரல் பதிவுகள் மற்றும் அறிக்கைகள் என ஒவ்வொரு ஆதாரத்தையும் அமைதியாக சேகரித்து பல நாட்களைக் கழித்த அவர், எதையும் மறுக்க முடியாதபடி கவனமாக ஒழுங்கமைத்தார். ஒரு நிமிடம் கூட வீணாக்காமல், முழு கோப்பையும் தனது முதலாளிக்கு அனுப்பினார், மேலும் பிரச்சினை எவ்வளவு காலமாக புறக்கணிக்கப்பட்டது என்பதை விளக்கும் விரிவான அறிக்கையுடன். ஆதாரங்களின் அளவைக் கண்டு அதிர்ச்சியடைந்த முதலாளி, உடனடியாக அதை சட்டத் துறைக்கும் உயர் அதிகாரிகளுக்கும் அனுப்பினார். சில மணி நேரங்களுக்குள், ஒரு அதிகாரப்பூர்வ உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டது: முழு சட்ட நடவடிக்கை தொடங்கப்படும். அறிவிப்புகள் தயாரிக்கப்பட்டன, அதிகாரிகள் எச்சரிக்கப்பட்டனர், மேலும் நிலைமை இனி தங்கள் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை என்பதை பொறுப்பானவர்கள் உணர்ந்தனர். முதல் முறையாக, விஷயங்கள் சரியான வழியில் நகர்ந்தன - சட்டபூர்வமாகவும், வலுவாகவும், தப்பிக்க வாய்ப்பில்லாமல்.

சட்ட நடவடிக்கை யாரும் எதிர்பார்த்ததை விட வேகமாக நடந்தது, மாலையில் போலீசார் இம்ரானின் சிறிய வாடகை வீட்டிற்கு வந்தனர். கதவைத் திறந்தபோது என்ன நடக்கிறது என்று அவனுக்கு புரியவில்லை, கையில் வாரண்டுடன் இரண்டு அதிகாரிகள் நிற்பதைக் கண்டார். அவர் ஒரு கேள்வி கூட கேட்கும் முன், அன்று காலை சமர்ப்பிக்கப்பட்ட புதிய ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் அவர் கைது செய்யப்பட்டதாக அவர்கள் அவரிடம் கூறினர். இம்ரான் அமைதியாக நின்றான் , கைவிலங்கு போடும்போது அதிர்ச்சி அவருக்குள் பரவியது. அவன் பேச முயன்றார், ஆனால் அதிகாரிகள் உறுதியாக இருந்தனர் - இது ஒரு அதிகாரப்பூர்வ உத்தரவு. அக்கம்பக்கத்தினர் தங்கள் ஜன்னல்களிலிருந்து எட்டிப்பார்த்து, கிசுகிசுத்தனர், அதே நேரத்தில் இம்ரான் கனத்த இதயத்துடன் போலீஸ் ஜீப்பிற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டான் . அந்த நேரத்தில், எல்லாம் ஒரு நொடியில் மாறிவிட்டதை அவர் உணர்ந்தார், மேலும் தனக்கு எதிராக யார் அலையைத் திருப்பினர் என்பது கூட அவருக்குத் தெரியவில்லை.


இம்ரான் விடுதலையான பிறகு நிலையத்திலிருந்து வெளியே வந்தபோது, ​​அவரது தந்தை கண்களில் கவலையும் கோபமும் நிறைந்து வாசலில் காத்திருந்தான் . அவர்கள் வீட்டை அடைந்த தருணத்தில், அவரது தந்தை மெதுவாகக் கேட்கவில்லை - எல்லாவற்றையும் இப்போது சொல்லு என்று கோரினார். இம்ரான் இறுதியாக வாரக்கணக்கில் உள்ளே வைத்திருந்த முழு உண்மையையும் வெளிப்படுத்தினார்: திவ்யாவை எப்படி சந்தித்தான் , அவள் எப்படி அவருக்கு முக்கியமானவள் ஆனாள், விஷால் அதை எப்படி சந்தேகித்தான் , ஆதாரங்களைச் சேகரித்தார், அவரை அழிக்க தனது கைது திட்டத்தைத் திட்டமிட்டார். ஒவ்வொரு வார்த்தையும் அவர் அமைதியாக வைத்திருந்த கசப்புடன் வெளிப்பட்டது. "அப்பா... நான் விஷாலைப் பழிவாங்க விரும்புகிறேன் இதுவரைக்கும் திவ்யா ஓத்துட்டு விற்றலாம் நினச்சேன் ஆனால் இப்போ அவளை கல்யாணம் பண்ணி அவளை அவன்கிட்ட இருந்து பிரிக்கணும் . , ​​அவரது தந்தை அதிர்ச்சியோ கோபமோ இல்லாமல் எதிர்வினையாற்றினார். மாறாக, அவர் மெதுவாக பின்னால் சாய்ந்து, ஆழமாக யோசித்து, பின்னர் நிலையான, தீர்க்கமான குரலில் பேசினார். "அந்த மனிதன் உங்கள் வாழ்க்கையை அழிக்க முயன்றால், நீங்கள் அமைதியாக உட்கார வேண்டாம். திவ்யா நீ விரும்பும் பெண்ணாக இருந்தால்... அவளை அழைத்துச் வா . அவளை உங்களுடன் அழைத்து வா. அவளை மணந்து கொள்ளு ஆதரவைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டு இம்ரான் மேலே பார்த்தார், ஆனால் அவரது தந்தையின் கண்கள் உறுதியாக இருந்தன. "நீ போதுமான அளவு கஷ்டப்பட்டாய். இப்போது ஒரு ஆண் செய்ய வேண்டியதை நீ செய்கிறாய் இம்ரான் தனக்குள் ஏதோ எரிவதை உணர்ந்தான்: கோபம், உறுதிப்பாடு மற்றும் ஒரு புதிய தெளிவு. தனது தந்தையின் ஆதரவுடன், அவரது திட்டம் இனி வெறும் பழிவாங்கலாக இல்லை - இப்போது அது ஒரு வாக்குறுதியாக மாறியது.



இரவு வெகுநேரமாகிவிட்டது.
விஷால் சோபாவில் அமர்ந்து டிவி பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள், பாதி நிதானமாகவும், பகலில் பாதி எரிச்சலுடனும்.

திவ்யா சமையலறையில் இருந்தாள், நடந்த எல்லாவற்றிலிருந்தும் அவள் மனம் இன்னும் நடுங்கியது.

திடீரென்று—
பேங்!
முன் கதவு சாத்தப்பட்டது.
திவ்யா அல்லது விஷால் திரும்புவதற்கு முன்பே, இம்ரான் உள்ளே நுழைந்தான், கண்கள் கோபத்தால் எரிந்தன.
“இம்ரான்!?” திவ்யா மூச்சுத் திணறி, முன்னோக்கி ஓடினான்.
ஆனால் அவன் அவளைப் பார்க்கக்கூட இல்லை.
அவன் நேராக விஷாலை நோக்கிச் சென்றான்.
அறை!
ஒரு சத்தமான, கூர்மையான விரிசல் வீடு முழுவதும் நிரம்பியது.
விஷால் எதிர்வினையாற்றுவதற்குள்—
அறை! அறை! அறை!

இம்ரான் அவனை மீண்டும் மீண்டும் தாக்கி, சோபாவிலிருந்து பக்கவாட்டில் விழுந்தான்.
விஷாலின் உதட்டிலிருந்து ரத்தம் சொட்டியது.
அவன் முகத்தை மூடிக்கொண்டு, அதிர்ச்சியடைந்து நடுங்கினான்.

“இம்ரான் நிறுத்து! நிறுத்து! நீ என்ன செய்கிறாய்!?”
திவ்யா கத்தி, இம்ரானை பின்னுக்கு இழுக்க முயன்றான்.
அவன் பலமாக இருந்தான் ஆனால் இம்ரான் கோபமாக அவள் கையைத் தள்ளிவிட்டாள்.
“இவன்னால நான் ஜெயிலுக்குப் போனேன்!”
அவன் குரல் வீட்டிற்குள் இடியுடன் ஒலித்தது.
திவ்யா உறைந்து போனாள்.
என்ன...நீ என்ன சொல்றே?
அவள் இதயம் படபடவென்று விஷாலை நோக்கித் திரும்பினாள்.
விஷால்... சொல்லு. உண்மையா?
விஷால் விலகிப் பார்த்தான்.

அவனுடைய மௌனம் போதுமானதாக இருந்தது.
ஆனால் இம்ரான் உண்மையை உரக்கச் சொன்னான்.
அவளிடம் சொல் டா
விஷால் இறுதியாக கிசுகிசுத்தான், நடுங்கி:
...ஆமாம். நான் புகார் செய்தேன். நான் அவனை சிறைக்கு அனுப்பினேன்.”

திவ்யாவின் கண்கள் திகிலுடன் விரிந்தன.
வி-விஷால்...ஏன்!?
இம்ரான் முன்னோக்கி அடியெடுத்து வைத்து, குளிர்ச்சியாக, கூர்மையாக, காயமடைந்த குரலில் குரல் கொடுத்தார்:
“நீ நானும் லவ் பண்ணுறோம்னு
“ஏனென்றால் அவன் என் மேல் பொறாமைப்பட்டான்.
அறை அமைதியாகிவிட்டது.
திவ்யா உலகம் தன் காலடியில் சுழல்வதை உணர்ந்தாள்.
இம்ரான் அவள் மணிக்கட்டைப் பிடித்தான்—முரட்டுத்தனமாக , ஆனால் மிகுந்த உறுதியுடன்.
நீ என்கிட்ட பழகுனானால தான் ஜெயிக்கு அன்புநாண் என்னை அழிக்க முயற்சி பண்ணான்.
நான் உன்னை இங்கே விட்டுட்டுப் போகல திவ்யா. கிளம்பு நீ ...........

விஷால் எழுந்திருக்க முயன்றான், ஆனால் இம்ரான் அவனை முறைத்தான், அவன் உறைந்து போனான்.
திவ்யா நடுங்கிக் கொண்டே கிசுகிசுத்தான்:
இம்ரான்... என்ன பண்றே…?
அவன் முழுமையான உறுதியுடன் பதிலளித்தான்:
உன்னை என்னுடன் அழைத்துச் செல்கிறேன். இனி நீ என்கூட தான் இருக்கனும்

விஷால் ரத்த வெள்ளத்தில் கிடந்து உதவியற்ற நிலையில் இருந்தபோது, ​​அவளை அருகில் இழுத்து, அவளைப் தூக்கி செல்ல , அவளை வீட்டை விட்டு வெளியே அழைத்துச் செல்லத் தயாரானான்.

அவளை விஷால் இடம் பேச கூட வாய்ப்பு தராமல் தூக்கிக்கொண்டு சென்றான் இம்ரான் ....

அவளை அழுத்துகொன்டே இம்ரானுடன் சென்றால் ......


இம்ரான் அவன் வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போய் அவர் தந்தை விட்டுச்சென்ற காரில் திவ்யாவும் இம்ரானும் டெல்லி சென்றனர் .........


இனி திவ்யா வாழ்கை இருள் செலிக்கிறது என்று அறியாமல் சோகமா இருந்தாள் திவ்யா .....

[sreejachandranhot]

விஷாலின் வீட்டை விட்டு வெளியேறிய பிறகு, திவ்யா இம்ரானின் தந்தையின் பாதுகாப்பில் தனது புதிய வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார்கள் சில நாட்களுக்குள், அவள் அமைதியாக அவர்களின் குடும்ப பழக்கவழக்கங்களை ஏற்றுக்கொண்டாள் - தலையை மூடிக்கொண்டு, அவர்களின் பிரார்த்தனைகளைக் கற்றுக்கொண்டு, தனது புதிய அடையாளத்தில் ஆறுதல் கண்டாள். இம்ரான் அவளை பதிவாளர் அலுவலகத்திற்கு அழைத்துச் சென்றான் , அங்கு அவள் அதிகாரப்பூர்வமாக தனது பெயரை மாற்றினாள். ஆவணங்களில் அவள் கையெழுத்திட்ட தருணத்தில், "திவ்யா" என்பது நிறுத்தப்பட்டது, அதற்கு பதிலாக அவளுடைய புதிய முஸ்லிம் பெயர்: நஃபீசா, அதாவது விலைமதிப்பற்ற, ரத்தினம் போன்றது என்ற பொருள் . அந்த ஒற்றை கையொப்பத்துடன், அவள் தனது கடந்த காலத்தின் கதவை மூடிவிட்டு, இம்ரானுடன் அவள் தேர்ந்தெடுத்த வாழ்க்கையில் முழுமையாக அடியெடுத்து வைத்தாள்.




இம்ரானின் தந்தையின் ஆதரவுடன், விவாகரத்து செயல்முறை யாரும் எதிர்பார்த்ததை விட வேகமாக நடந்தது. சட்ட அலுவலகங்களில் அவருக்கு இருந்த செல்வாக்கு, எந்த தாமதங்களும், கேள்விகளும், தடைகளும் இல்லை என்பதை உறுதி செய்தது. ஏற்கனவே காவல்துறையினரால் மிரட்டப்பட்டு, சூழ்நிலையால் திகைத்துப் போன விஷால், எதிர்ப்பு இல்லாமல் ஆவணங்களில் கையெழுத்திட்டார். சில நாட்களுக்குள், திருமணம் அதிகாரப்பூர்வமாக கலைக்கப்பட்டது. பல மாதங்கள் ஆகக்கூடியது ஒரே பிற்பகலில் அமைதியாக முடிந்தது. அந்த இறுதி கையொப்பத்துடன், திவ்யா - இப்போது நஃபீசா - விஷாலிடமிருந்து முற்றிலும் விடுபட்டாள், இம்ரானுடனான தனது புதிய வாழ்க்கையில் முழுமையாக அடியெடுத்து வைத்ததால் விஷாலுடன் அவளுடைய கடந்த காலம் முறையாக முடிந்தது.



அவர்களின் திருமணம் எளிமையானது ஆனால் அமைதியான, சக்திவாய்ந்த உணர்ச்சிகளால் நிறைந்தது. சிறிய மசூதி முற்றத்தில், நஃபீசா இம்ரானுக்கு அருகில் அமர்ந்திருந்தபோது, ​​மாலை வானத்தில் மென்மையான விளக்குகள் பிரகாசித்தன, அவளுடைய கைகள் அவளுடைய அடக்கமான முக்காட்டின் கீழ் நடுங்கின. இமாம் அமைதியாக வசனங்களை ஓதினார், இம்ரான் நிலையான நம்பிக்கையுடன் "குபூல் ஹை" என்று பதிலளித்தார். நஃபீசா அவளை ஏற்றுக்கொண்டதாக கிசுகிசுத்தபோது, ​​இம்ரானின் தந்தை இருவரின் மீதும் மென்மையான கையை வைத்து, அவர்களின் இணைவை ஆசீர்வதித்தார். கூட்டமோ, சத்தமோ இல்லை - சில நெருங்கிய பெரியவர்கள், தூப வாசனை மற்றும் மென்மையான பிரார்த்தனை சத்தம் மட்டுமே. சில நிமிடங்களில், ஆவணங்கள் கையெழுத்திடப்பட்டன, நஃபீசா அதிகாரப்பூர்வமாக இம்ரானின் மனைவியானார், கண்ணியம், நம்பிக்கை மற்றும் நம்பிக்கை நிறைந்த இதயத்துடன் தனது புதிய வாழ்க்கையில் அடியெடுத்து வைத்தார்.

இது தான் அவள் வாழ்கை என்று ஏற்றுக்கொள்ள தொடங்கினாள்
விஷால் விட்டு வந்ததுக்கு அவள் வீட்டில் கடும் எதிர்ப்பு மற்றும் அவளை புறக்கணித்தார்கள் ......

[sreejachandranhot]

இம்ரானுடனான இரண்டு மாத திருமண வாழ்க்கைக்குப் பிறகு, நஃபீசாவின் உலகம் அமைதியான, நிலையான தாளத்தில் நிலைபெற்றது. அவள் அவனருகில் பிரார்த்தனை செய்தாள், அவனது வழிகளைக் கற்றுக்கொண்டாள், மெதுவாக அவளுடைய புதிய அடையாளமாக வளர்ந்தாள். ஒரு வருடம் கழித்து, அவள் இறுதியாக அவர்களின் முதல் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தபோது, ​​நடுங்கும் கைகளால் சிறிய புதிதாகப் பிறந்த பெண்ணை அவள் கைகளில் ஏந்தினாள். குழந்தையின் மென்மையான மூச்சுகளைத் தவிர அறை அமைதியாக இருந்தது. இம்ரான் அவள் அருகில் அமர்ந்து, பெருமையுடனும் மென்மையுடனும் சிரித்து, தங்கள் மகளுக்குப் பெயரிடுமாறு மெதுவாகச் சொன்னாள். நஃபீசா தன் மார்பில் அமர்ந்திருந்த சிறிய முகத்தைப் பார்த்தாள், ஒரு சூடான, உணர்ச்சிபூர்வமான கிசுகிசுப்புடன், "சமீரா ... என் சிறிய சமீரா " என்று சொன்னாள். அந்தப் பெயர் அவள் உதடுகளில் புனிதமாக உணர்ந்தது, அவளுடைய புதிய நம்பிக்கையில் அவள் உருவாக்கிய வாழ்க்கைக்கு ஒரு ஆசீர்வாதம். இம்ரான் அதை மெதுவாகச் சொன்னாள், "சமீரா இம்ரான்", அவன் கண்களில் பெருமை மின்னியது. நஃபீசா குழந்தையின் நெற்றியில் முத்தமிட்டு, அன்பால் நிறைந்து, "சமீரா ... அம்மாவின் விலைமதிப்பற்ற பெண்" என்று மீண்டும் முணுமுணுத்தாள், அவர்களின் புதிய குடும்பத்தில் என்றென்றும் பெயரைப் பதித்தாள்.

குழந்தை பிறந்த பிறகு இம்ரானும் நஃபீசாவும் டெல்லியில் தனியாக வசித்து வந்தனர், மெதுவாக செலவுகளின் சுமை அவர்களை அழுத்தத் தொடங்கியது. வாடகை, மருந்துகள், குழந்தைத் தேவைகள் மற்றும் நகரத்தில் அதிகரித்து வரும் எல்லாவற்றின் விலையும் ஒவ்வொரு மாதமும் கடந்த மாதத்தை விட அதிகமாக உணர வைத்தது. இம்ரான் நீண்ட நேரம் வேலை செய்தார், சில நேரங்களில் கூடுதல் ஷிப்டுகளை எடுத்துக் கொண்டார், அதே நேரத்தில் நஃபீசா வீட்டையும் புதிதாகப் பிறந்த குழந்தையையும் அமைதியான வலிமையுடன் நிர்வகித்தார். அவர்கள் தங்கள் சிறிய குடும்பத்தை நேசித்தார்கள், ஆனால் ஒவ்வொரு இரவும் குழந்தையை தூங்க வைத்த பிறகு ஒன்றாக அமர்ந்திருக்கும்போது, ​​அடுத்த மாதத்தை எவ்வாறு நிர்வகிப்பது, கனவுகள் மற்றும் பொறுப்புகளை எவ்வாறு சமநிலைப்படுத்துவது, ஒருவருக்கொருவர் எவ்வாறு வலுவாக இருப்பது என்பது பற்றி மெதுவாகப் பேசுவார்கள்.

அன்று இரவு, தங்கள் சிறுமியை தூங்க வைத்த பிறகு, இம்ரானும் நஃபீசாவும் சிறிய படுக்கையில் படுத்து, ஒருவருக்கொருவர் கைகளில் கட்டிக்கொண்டனர். அறை மங்கலாக இருந்தது, தெருவிளக்கு மட்டும் ஜன்னல் வழியாக நழுவியது. நஃபீசா தனது தலைமுடியை மெதுவாகத் தடவி, "இம்ரான்... நீ உன் அப்பாவின் வேலையைக் கவனித்துக் கொள்ள வேண்டும். நாம் எப்போதும் இப்படியே வாழ முடியாது" என்று கிசுகிசுத்தாள் .

இம்ரான் பெருமூச்சு விட்டு, அவளை அருகில் இழுத்தார். “எப்படி, நஃபீசா? நான் அவருடைய மூன்றாவது மனைவியின் மகன். பிரதான குடும்பத்தினர் என்னை அந்தத் தொழிலுக்கு அருகில் எங்கும் அனுமதிக்க மாட்டார்கள். நான் அங்கு சென்றால், அவர்கள் ஒரு போரைத் தொடங்குவார்கள்.”

அவள் தலையை உயர்த்தி அவன் கண்களைப் பார்த்தாள், உறுதியாக ஆனால் மென்மையாக. “அவர்களை விடுங்கள். நம்ம வாழ்க்கையில் பணம் இல்லை, இம்ரான். உங்கள் தந்தையின் உதவி என்றென்றும் நிலைக்காது. இப்போது நமக்கு ஒரு சிறுமி இருக்கிறாள்… நம்ம குழந்தைக்கு ஒரு எதிர்காலம் தேவை. நீங்கள் உங்கள் உரிமைக்காகப் போராட வேண்டும்.”

இம்ரான் அவள் நெற்றியில் கலக்கத்துடன் முத்தமிட்டான், ஆனால் நெகிழ்ந்தான். "பார்ப்போம், நஃபீசா… நான் யோசிக்கட்டும். நான் உங்கள் இருவருக்கும் பிரச்சனையை ஏற்படுத்த விரும்பவில்லை.”

அவள் அவனை இறுக்கமாகக் கட்டிப்பிடித்தாள், குரல் நிலையானது. நாம் எல்லாவற்றையும் ஒன்றாக எதிர்கொள்வோம்.

இம்ரான் கண்களை மூடிக்கொண்டு, அவளைத் தன் பலம் போலப் பிடித்துக் கொண்டான். “இன்ஷா அல்லாஹ்,” அவன் முணுமுணுத்தான், “உனக்காகவும் நம் மகளுக்காகவும்… நான் முயற்சி செய்வேன்.

..........



இம்ரான் இறுதியாக தைரியத்தை வரவழைத்து தனது தந்தையின் வணிக அலுவலகத்திற்குச் சென்றபோது, ​​அவரது மூத்த சகோதரர் கரீம் உள்ளே நுழைந்தவுடன் . "நீயா?" கரீம் குரைத்து, மேசையை தட்டினான் .
இம்ரான் அவன் வியாபரம் பங்கு வேண்டும் பற்றி கேக்க போது கறீம் உனக்கு வியாபாரம் பற்றி எதுவும் தெரியாது, பதவி கேட்கத் துணிகிறாயா? இம்ரான் அமைதியாக, தாடை இறுக்கமாக இருந்தான் , ஆனால் கரீம் தொடர்ந்தார், விஷம் நிறைந்த குரல். உனக்கு என்ன அவமானம்? நீ ஒரு திருமணமான பெண்ணைக் கடத்தி வந்து , அவளுடைய குடும்பத்தை அழித்து, அவ கூட படுத்து புள்ள பெத்துக்கிட்ட ச்சி ! உன்னைப் போன்ற ஒரு மனிதன் இந்த குடும்பத்தை ஒருபோதும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்த முடியாது.

வார்த்தைகள் கத்திகளைப் போல இம்ரானை தாக்கின. அவன் முன்னேறி கரீமின் காலரைப் பிடித்தான். என்னைப் பற்றிப் பேசு - ஆனால் என் மனைவியைப் பற்றி ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசாதே," என்று அவன் உறுமினான். கரீம் அவனைத் தள்ளிவிட்டான், சண்டை வெடித்தது, சகோதரர்கள் மாறி மாறி அடி வாங்கியதால் தளபாடங்கள் குலுங்கின. அவர்களின் தந்தை அவர்களை நிறுத்தச் சொன்னார், ஆனால் கரீமின் கண்கள் ஏற்கனவே வெறுப்பால் நிரம்பியிருந்தன. இம்ரான் மூச்சு விடும்போது, ​​கரீம் தனது ஆட்களிடம், "அவனைப் பின்தொடர்" என்று ஆர்டர் செய்தான்


வெளியே, தனக்குப் பின்னால் உருவாகும் ஆபத்தை அறியாமல், இம்ரான் தனது உதட்டிலிருந்து இரத்தத்தைத் துடைத்துவிட்டு, வீட்டில் காத்திருக்கும் நஃபீசாவையும் அவர்களின் குழந்தையையும் மட்டுமே நினைத்தார்.
இனி திவ்யா என்கிற நஃபீசா கூட ஒழுங்கா வாழனும் நினைத்த இம்ரான் முடிவு தெரியாமல் இருந்தான் அவன்

கரீம் தனது தம்பியை யாரையும் விட நன்றாக அறிந்திருந்தார். இம்ரான் துணிச்சலானவர், விசுவாசமானவர், கோபக்காரன் - ஆனால் அவருக்கு ஒரு ஆபத்தான பலவீனம் இருந்தது: ஒரு பெண் வேண்டுமென்றே செஸ் செய்யும்போதோ அல்லது ஆர்வம் காட்டும்போதோ சோதனையை எதிர்க்க இயலாமை. அது கரீம் பல ஆண்டுகளாகக் கவனித்து வந்த ஒரு குறை, இப்போது அவர் அவருக்கு எதிராகத் திரும்பத் திட்டமிட்டுள்ளார்.

எனவே அவர் ஸ்வீதா என்ற பெண்ணை நெருக்கத்திற்காக அல்ல, மாறாக மயக்கம் மற்றும் கையாளுதலுக்காக வேலைக்கு அமர்த்தினார். அவளுடைய வேலை எளிமையானது - இம்ரானின் பலவீனத்தைப் பயன்படுத்தி, அவரது பாதுகாப்பைக் குறைக்கச் செய்து, கரீம் விரும்பும் இடத்திற்கு அவரை வழிநடத் வேண்டும் அங்கு வர வைத்து இம்ரான் கொல்ல செய்யும் திட்டம் .

ஒரு மாலை, இம்ரான் ஒரு சிறிய ஓட்டலில் நிறுத்தியபோது, ​​ரசியா வெட்கப்பட்ட புன்னகையுடனும் மென்மையான பாராட்டுக்களுடனும் அவரை அணுகினார். வேலை மற்றும் குடும்பத்தினருடனான வாக்குவாதங்களால் ஏற்கனவே மன அழுத்தத்தில் இருந்த இம்ரான், . அவளுடைய வசீகரம் எளிதாக வேலை செய்தது - மிக எளிதாக. அவள் அவனை "தனிமையாகப் பேச" அழைத்தாள், கவனத்தால் குருடாக்கப்பட்ட இம்ரான் யோசிக்காமல் அவளைப் பின்தொடர்ந்தான்.

கரீம் வாடகைக்கு எடுத்திருந்த அடுக்குமாடி குடியிருப்பில் அவன் நுழைந்த தருணத்தில், பொறி அறுந்து போனது. கரீமின் கூலிப்படையினர் உள்ளே நுழைந்து, இம்ரானை தரையில் இழுத்தனர். ஸ்வீதா பின்வாங்க, அவள் கண்களில் குற்ற உணர்வு மினுமினுத்தது, ஆனால் திட்டம் ஏற்கனவே மிக அதிகமாகிவிட்டது.

இம்ரான் குத்தி கொலை செய்தனர்

கரீமின் ஆட்கள் வேலையை விரைவாக முடித்துவிட்டனர். பின்னர் கரீம் கவனமாக காட்சியை அரங்கேற்றினார், ஸ்வீதாவை அருகில் நிறுத்தி, இம்ரான் ஒரு அவமானகரமான ஊழலில் சிக்கியிருப்பதைப் போல போலி ஆதாரங்களை சிதறடித்தார். காலைக்குள், கதை எங்கும் பரவியது:

ஒரு கோபக்கார கணவன் தனது மனைவியை வேறொரு ஆணுடன் கண்டுபிடித்து ஆத்திரத்தில் அவனை கொன்றான்.

அது ஒரு பொய், ஒரு அசிங்கமான பொய் - ஆனால் கரீம் இம்ரானின் மனைவி நம்ப வேண்டும் ஏன் என்றால் திவ்யா ஒரு காலத்தில் அந்த சூழ்நிலை தான் இருந்தாள் என்று கரீம் நன்றாக தெரியும்

காவல்துறையினர் கதையை ஏற்றுக்கொண்டதும், கரீம் தனக்குள் கிசுகிசுத்துக் கொண்டார்,
இப்போது அவன் ஏன் அங்கு போனான் என்று யாரும் கேள்வி கேட்க மாட்டார்கள்.

[fuckandforget]

Super update.

[Dumeelkumar]

Great one

[sreejachandranhot]

துக்கச் சடங்குகள் அனைத்தும் முடிந்து, வந்தவர்கள் மெதுவாக மறைந்து போனதும், நஃபீசா அமைதியான அறையில் தனியாக அமர்ந்து, தனது குழந்தையைப் பிடித்துக் கொண்டு, வாழ்க்கை இப்போது எங்கே கொண்டு செல்லும் என்று தெரியாமல் தவித்தாள். அவளுக்கு எந்த குடும்பமும் இல்லை, பணமும் இல்லை, இம்ரான் இல்லாதது அவள் மார்பில் ஒரு கனமான கல்லைப் போல உணர்ந்தாள். அவள் கண்ணீரைத் துடைத்தபோது, ​​காலடிச் சத்தம் கேட்டது. சில நாட்களுக்குப் பிறகு இம்ரானின் தந்தை வீட்டிற்குள் நுழைந்தார், அவரது இரண்டு ஆட்கள் புடைசூழ இருந்தனர். அவரது முகம் அமைதியாக இருந்தது ஒரு மகனை இழந்த ஒரு மனிதனுக்கு மிகவும் அமைதியாக இருந்தது.

"நஃபீசா," அவர் மெதுவாகச் சொன்னார், அவளுக்கு எதிரே அமர்ந்தபடி, "ஒரு குழந்தையுடன் ஒரு விதவை... சமூகம் உன்னை நசுக்கும். நீ தனியாக வாழ முடியாது."

அவள் கண்களைத் தாழ்த்திக் கொண்டு, இதயம் துடித்தது.

பின்னர் அவளை முழுவதுமாக உறைய வைக்கும் வார்த்தைகள் வந்தன.

"நீ என் ஐந்தாவது மனைவியாக மாறினால்," அவர் குளிர்ச்சியாகச் சொன்னார், "நான் உனக்கு பணம், பாதுகாப்பு, மரியாதை... எல்லாவற்றையும் தருவேன். இல்லையென்றால், இந்த வீட்டிற்கு வெளியே வாழ்க்கை உனக்கு மிகவும் கடினமாக இருக்கும். கவனமாக சிந்தியுங்கள்.

அவர் எழுந்து நின்று ஒரு பெண்ணின் தலைவிதியைப் பற்றி அல்ல, வணிகத்தைப் பற்றி விவாதித்தது போல் வெளியேறினார்.

கதவு மூடியவுடன், நஃபீசா நிலைகுலைந்து போனாள். அவள் தன் குழந்தையை மார்பில் அழுத்தி மூச்சு விட முடியாமல் அழுதாள். அவளுடைய மாமனார் ஒரு ஆபத்தான மனிதர், கைக்கு எட்டும் சக்தியும் கொண்ட ஒரு கும்பல் என்பதை அவள் அறிந்திருந்தாள். அவனிடம் இல்லை என்று சொல்வது எளிதல்ல. ஆம் என்று சொல்வது மீண்டும் இறந்து போவது போல் இருந்தது.

அந்த மங்கலான அறையில் தனியாக, அவள் நடுங்கிக் கொண்டே அழுதுகொண்டு ,
யா அல்லாஹ்... நான் எங்கே போவேன்? இப்போது நான் என்ன செய்வேன்?



அடுத்த சில நாட்களில், நஃபீசாவின் மாமனார் மிகவும் பயமுறுத்தினார். ஒவ்வொரு காலையிலும் பணிப்பெண்கள் மூலம் ஒரு புதிய செய்தி வந்தது: “சீக்கிரம் முடிவு செய். உனக்கு வேறு யாரும் இல்லை. இந்த குடும்பம் இல்லாமல், நீ பிழைக்க மாட்டாய்.” அவள் எங்கு சென்றாலும் அவனது ஆட்கள் அவளைப் பின்தொடர்ந்தனர். கூண்டு தன்னைச் சுற்றி இறுக்கமாக மூடுவதை அவளால் உணர முடிந்தது.

ஒரு இரவு, அழுத்தத்தில் மூச்சுவிட முடியாமல், நஃபீசா ரகசியமாக தனது பழைய தொலைபேசியைத் திறந்து, தான் நம்பிய ஒரே நபரைத் தேடினாள் - மீரா , பள்ளியில் படித்த தனது பால்ய தோழி, இப்போது அமெரிக்காவில் வசிக்கிறாள். மீராவிற்கு தான் விஷாலை மணந்தது மட்டும் தெரியும் ஆனால் ** பெண்ணாக மாரி இம்ரான் கல்யாணம் பண்ணி புள்ள பெத்தது எதுவும் தெரியாது , ஆனால் அவள் எப்போதும் எந்த சகோதரியையும் விட அவளை பாதுகாத்து வந்தாள். நடுங்கும் விரல்களுடன், நஃபீசா எல்லாவற்றையும் விளக்கி ஒரு செய்தியைத் தட்டச்சு செய்தாள்.

மீரா சில நிமிடங்களில் பதிலளித்தாள் .

திவ்யா , நான் சொல்வதைக் கேளு. உன் பொருட்களைக் கட்டிக்கொண்டு அந்த வீட்டை விட்டு வெளியேறு. பணம், டிக்கெட்டுகள், உன் செர்டிபிகேட்ஸ் ... உனக்கு என்ன தேவையோ அதை நான் ஏற்பாடு செய்கிறேன். அமெரிக்காவுக்கு வா. நீயும் குழந்தையும் என்னுடன் இரு.

நஃபீசாவின் முகத்தில் கண்ணீர் வழிந்தது. இம்ரான் இறந்த பிறகு முதல் முறையாக, அவள் நம்பிக்கையை உணர்ந்தாள். வேலைக்கு செல்ல விரும்பாத அவள் முதல் முறையாக சமீராவுக்குவுக்காக வாழனும் நினைத்த அவள் அவளுக்காக வேளைக்கு செல்ல தயாரானாள்

அன்றிரவு, மழைக்காலக் காவலர்கள் அரைத் தூக்கத்தில் இருந்தபோது, ​​மின்சாரம் பாய்ந்தபோது, ​​நஃபீசா அமைதியாக தனது மகளின் உடைகள், ஆவணங்கள் மற்றும் இம்ரானின் ஒரு சிறிய புகைப்படத்தை பேக் செய்தாள் . தனது குழந்தையை அருகில் பிடித்துக் கொண்டு, இடி அவரது காலடிகளை மறைத்தபோது, ​​பின் வாயில் வழியாக நழுவி வெளியே வந்தார்.

மீரா அனுப்பிய பணத்துடன், விமான நிலையத்தை கவனிக்காமல் அடைந்தாள். விமானம் இறுதியாக புறப்பட்டபோது, ​​நஃபீசா தனது மகளை கட்டிப்பிடித்து, "நாம பாதுகாப்பாக இருக்கிறோம்... இறுதியாக உன்னை நல்ல வளர்ப்பேன் " என்று கிசுகிசுத்தாள்.

அவளுக்குப் பின்னால், நகரம் சிறியதாகி, ஆபத்தையும் பயத்தையும் விட்டுவிட்டு - அமெரிக்காவில் இருந்தபோது, ​​பிரியா திறந்த கரங்களுடனும், தொடங்கத் தயாராக இருக்கும் ஒரு புதிய வாழ்க்கையுடனும் காத்திருந்தாள்.


நஃபீசா விமான நிலையத்திற்கு வெளியே வந்து, தனது 6 மாத வயது குழந்தையை இடுப்பில் சுமந்துகொண்டு வெளியே வந்தாள்.
அவள் கவனமாக சுற்றிப் பார்த்தாள்.
மீரா வரவில்லை.
அவள் முணுமுணுத்தாள், ஐயோ... மீரா எங்கே…?”
அவளுடைய குழந்தை துப்பட்டாவை இழுத்துக்கொண்டு சத்தமிட்டது.
நஃபீசா பெருமூச்சு விட்டாள், இரு செல்லம் ..... அத்தையைக் கண்டுபிடிப்போம்.
பின்னர் ஒரு உயரமான மனிதர் ஒரு அட்டைப் பலகையை வைத்திருந்ததைக் கவனித்தாள்.
அதன் மீது: திவ்யா
நஃபீசா முறைத்துப் பார்த்தாள்.
பின்னர் அவள் லேசாக சிரித்தாள்.
அவள் அருகில் நடந்தாள்.
மன்னிக்கவும்… மீரா உங்களை அனுப்பினாளா?
அந்த மனிதன் பணிவுடன் தலையசைத்தான்.
இல்ல மேடம். முன்பதிவு மரியா என்ற பெயரில் செய்யப்பட்டது.
அப்புறம் ஏன் திவ்யா பலகையில்?
அவன் தன் தொலைபேசியைச் சரிபார்த்தான். கால் செய்து காணபிரம் செய்தான் ஆம் மேம் மீரா தான் பூக் பன்னிருக்காங்க
குறிப்பிடப்பட்ட பிக்அப் பெயர் திவ்யா, மேடம்.
நஃபீசா தலையை ஆட்டினாள்.
லூசு மீரா… எப்போதும் குழப்பமாக இருக்கிறது.
குழந்தை டிரைவரைப் பார்த்து சிரித்தது.
அந்த மனிதன் சிரித்தான். “அழகான குழந்தை, மேடம்.”
நஃபீசா தன் தோளில் இருந்த குழந்தையை சரி செய்தாள்.
“சரி, நாம் போகலாமா?”
“சரி மேடம், இந்த வழி,” என்று தன் சாமான்களை எடுத்துக் கொண்டு சொன்னான்.
நஃபீசா அவனைப் பின்தொடர்ந்து, இறுதியாக நிம்மதியடைந்தாள்.


காரில் வரும் போது அமெரிக்காவின் அழகையும் அவள் வாழ்க்கையின் பயத்தியும் வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டு வந்தாள்
நகரத்திற்கு வெளியே ஒரு சிறிய கடற்கரை வீட்டின் முன் கார் நின்றது.
நஃபீசா தனது ஒரு வயது குழந்தையுடன் காரில் இருந்து வெளியே வந்தாள்.
அமைதியான இடத்தைப் பார்த்து அவள் சுற்றிப் பார்த்தாள், ஆச்சரியப்பட்டாள்.
மீரா பிரகாசமாக சிரித்தபடி வீட்டை விட்டு வெளியே வந்தாள்.
அவள் அருகில் ஒரு உயரமான, கருப்பு இனத்தின் மனிதர் நின்றிருந்தார்.
நஃபீசா வருவதை அவன் கண்டான்.
அவன் முன்னோக்கி நடந்து சென்று அன்பான வரவேற்பைப் பெற்றான்.
நீங்கள் திவ்யாத்தான் இருக்க வேண்டும்.
நஃபீசா பணிவுடன் சிரித்தாள்.
ஆமாம்… நீங்கள் ?
மீரா வேகமாக உள்ளே நுழைந்தாள்.
அவர் என் கணவர் மார்கஸ் , அவள் மகிழ்ச்சியுடன் சொன்னாள்.
நஃபீசா மீராவைப் பார்த்து புருவங்களை உயர்த்தி, தெரிந்தே சிரித்தாள்.
ஓஹ்… உங்களை சந்தித்ததில் மகிழ்ச்சி.
மீரா மெதுவாக குழந்தையை நஃபீசாவின் கைகளில் இருந்து எடுத்தாள்.
அத்தையிடம் வாருங்கள்,அவள் மெதுவாக சொன்னாள்.
குழந்தை சிரித்து மீராவின் தலைமுடியைப் பிடித்தது.
மீரா குழந்தையின் கன்னத்தில் முத்தமிட்டாள்.
திடீரென்று இரண்டு சிறிய கருப்பு குழந்தைகள் வீட்டை விட்டு வெளியே ஓடினர்.
அவர்கள், “அம்மா! அம்மா!” என்று கத்தினார்கள்
அவர்கள் மீராவை இறுக்கமாகக் கட்டிப்பிடித்தனர்.
நஃபீசா அவர்களைப் பார்த்து மீரா பார்த்து சிரித்தாள் .
மீரா மெதுவாக நஃபீசாவிடம்,
நீ சோர்வாக இருக்க வேண்டும்... உள்ளே போய் ஓய்வெடு.
அவள் மேலும் சொன்னாள்,
மாலையில் நாம் எல்லாம் பேசுவோம்... சரியா?
நஃபீசா தலையசைத்தாள்.
சரி... நான் கொஞ்சம் ஓய்வெடுக்கிறேன்.
அந்த மனிதன் தன் சாமான்களை எடுத்துச் செல்ல உதவினான்.
மீரா குழந்தையைப் பிடித்துக் கொண்டு தன் தோழியைப் பார்த்து சிரித்தாள்.
வீட்டிற்கு வருக, திவ்யா .
நஃபீசா ஒரு நொடி நின்றாள்.
பிறகு மெதுவாகப் புன்னகைத்தாள்.
"நஃபீசா," அவள் சரி செய்தாள்.
அவள் குரல் கோபமாக இல்லாமல் அமைதியாக இருந்தது.
மீரா மெதுவாகச் சிரித்தாள்.
அப்போ நான் மரியா என்று மீரா சிரித்தாள்
நஃபீசா ஒன்றும் புரியாமல் தலையை ஆட்டினாள், இன்னும் சிரித்தாள்.
அவர்கள் ஒன்றாக வீட்டிற்குள் நடந்தார்கள்.


மீரா (மரியா ) மற்றும் மார்கஸ் பற்றி தெரியவில்லை என்றால் நீங்கள் shadow of love படிங்க அண்ட் இது future நடக்குது இன்னும் அந்த கதை எழுத நிறைய இருக்கு ..................

[AjitKumar]

first hndu next mslim next crystian dick gonna go inside divya alias nafisa alias ....

[sreejachandranhot]

மாலை வானம் ஆரஞ்சு மற்றும் இளஞ்சிவப்பு நிறங்களில் பிரகாசித்தது, கடல் அவர்களுக்கு முன்னால் முடிவில்லாமல் நீண்டிருந்தது. நஃபீசாவும் மேரியும் கரையோரமாக நடந்தார்கள், குளிர்ந்த காற்று அவர்களின் தலைமுடியை அசைத்து, உப்பு மற்றும் கடலின் மெல்லிய வாசனையை சுமந்து சென்றது. நஃபீசா இறுதியாக நின்றாள், அவள் கைகள் நடுங்கின, அவளுடைய குரல் ஒரு கிசுகிசுப்புக்கு மேல் இல்லை.

மேரி அவளை பார்த்து ,

மரியா : சரி சொல்லு திவ்யா எப்படி நஃபீசா மாறினால் ??

நஃபீசா பெருமூச்சு விட்டு மரியாவை பார்த்து ;

“நான்... நான் உன்னிடம் எல்லாவற்றையும் சொல்ல வேண்டும்,” அவள் சொன்னாள், அவள் கண்களில் கண்ணீர் நிறைந்தது. “நான் விஷாலை கல்யாணம் செஞ்சுக்கிட்டேன் , ஆனால்... எனக்கு இம்ரானுடன் ஒரு கள்உறவு ஏற்பட்ச்சு . அது விஷால் கண்டு புடிச்சுட்டான் … விஷால் இம்ரானை சிறைக்கு அனுப்பினார்.”

நினைவுகள் மோதும் அலைகளைப் போல அவளைத் தாக்கியபோது அவள் நடுங்கி நின்றாள். “இம்ரான் வெளியே வந்ததும், அவன்... விஷாலை அடித்துக் காயப்படுத்தி , என்னை டெல்லிக்கு அழைத்துச் சென்றான். நாங்கள் திருமணம் செய்துகொண்டோம், சமீரா பிறந்தாள்.”

அவள் தொடர போராடியபோது அவள் மார்பு படபடத்தது. "பின்னர்... இம்ரான் கொல்லப்பட்டான் அவன் வகுருபுதியால் . மாமனார்... அவர் என்னுடன் இருக்கவும், என்னைத் தனது மனைவியாக ஏற்றுக்கொள்ளவும் முன்வந்தார். என்னால் முடியவில்லை... என்னால் அதைத் தாங்க முடியவில்லை, என்று நஃபீசா அழுது கொண்டே, மணலில் முழங்காலில் மூழ்கி, குளிர்ந்த அலைகள் அவள் கால்களைக் கழுவ அனுமதித்து, அவளுடைய துக்கம் கொட்டியது.

மேரி அவள் அருகில் மண்டியிட்டு, அமைதியாக, நிலையான இருப்பைத் தவிர வேறு எதையும் வழங்கவில்லை. பரந்த கடலும் மறைந்து வரும் சூரிய அஸ்தமனமும் நஃபீசாவின் கொந்தளிப்பை பிரதிபலித்தன, ஆனால் அந்த அமைதியில், அவள் ஒரு சிறிய, பலவீனமான ஆறுதலை உணர்ந்தாள் - அவளுடைய தாங்க முடியாத வலியைப் பகிர்ந்து கொள்ள இறுதியாக யாரோ ஒருவர் இருந்தார்.


அவர் என்னுடன் இருக்க முன்வந்தார், அவரது குடும்பத்தின் பெருமை காரணமாக என்னை கட்டாயப்படுத்தினார். நான்... என்ன செய்வது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.மீரா நான் சமீராவுக்காக வாழ விரும்புகிறேன், அவளுக்கு சரியான கல்வி கொடுக்க விரும்புகிறேன்... ஆனால் எனக்கு வேலை இல்லை, பணமும் இல்லை. நான்... சிக்கிக்கொண்டதாக உணர்கிறேன்," என்று நஃபீசா அழுதார், மணலில் சரிந்து விழுந்தார், அவளுடைய கண்ணீர் சுதந்திரமாக விழுந்தது.

மேரி அவள் அருகில் மண்டியிட்டு, மெதுவாக அவள் கைகளைப் பிடித்தாள். "பரவாயில்லை, திவ்யா . பரவாயில்லை," அவள் மெதுவாக சொன்னாள், ஆறுதலாக அவள் முதுகைத் தேய்த்தாள். நஃபீசா அவள் மீது சாய்ந்து, அழுதாள், இறுதியாக சுமையிலிருந்து சிறிது விடுபட்டாள். அலைகளின் சத்தம் அவளது அழுகையுடன் கலந்தது, குளிர்ந்த மாலைக் காற்று அவர்கள் இருவரையும் தாக்கியபோது, ​​அவளுடைய சோகத்தின் ஒரு சிறிய பகுதியை எடுத்துச் சென்றது.


சிறிது நேரம் கழித்து, நஃபீசா கண்ணீருடன் மேலே பார்த்தாள்.

சரி நீ சொல்லு மீரா எப்படி மரியா ஆனால் ,அந்த குழந்தைகள்

மீரா , நீ எப்படி இருக்கிறாய்?” அவள் மெதுவாகக் கேட்டாள்.

மரியா லேசாகச் சிரித்தாள், அவள் கண்களில் ஏக்கம் தெரிந்தது. “நானும்... விக்ரமும் திருமணம் செய்து கொண்டோம். ஆனால் அது அவ்வளவு சுலபமாக இல்லை. அவருடைய நிறுவனம் அவரால் பெரும் இழப்பைச் சந்தித்தது, அதை மறைக்க அவரது முதலாளி அவரை மிரட்டினார். அந்த நேரத்தில், ஒரு ஓவியத்திற்கு மாடலிங் செய்ய எனக்கு ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்தது, நான் சென்றபோது... மார்கஸைப் பார்த்தேன். நாங்கள் இருவரும்... ஒருவருக்கொருவர் உணர்வுகளைக் கொண்டிருந்தோம். விக்ரம் இங்கிலாந்து செல்ல வேண்டியிருந்தது, நான் தனியாக இருந்தேன். மார்கஸும் நானும் காதலித்தோம்.”

அந்த நினைவைப் பார்த்து அவள் கண்கள் லேசாக ஒளிர்ந்தன. “அந்த ஓவியம் ஒரு பரிசை வென்றது, அமெரிக்கா முழுவதும் பிரபலமானது. நாங்கள் ஒரு பிரபலமான ஜோடி ஆனோம், ரசிகர்களையும் பெற்றோம். ஒரு நிறுவனம் எங்களுக்கு ஒரு திருமண ஒப்பந்தத்தை வழங்கியது, ஆனால் விக்ரமின் காரணமாக நான் மறுத்துவிட்டேன். பின்னர் நிறுவனம் விக்ரமுடன் ஒரு ஒப்பந்தம் செய்தது: நீங்கள் அவளை விவாகரத்து செய்தால், நாங்கள் உங்களுக்கு பணம் தருவோம். ஆனால் அவர் மார்கஸின் நிகர மதிப்பை எல்லாம் கேட்டார். மார்கஸ்.... எனக்காக விக்ரமுடன் தீர்வு காண தனது வீட்டைத் தவிர, தான் சம்பாதித்த அனைத்தையும் விற்றார்.

மரியா நஃபீசாவைப் பார்த்து அன்புடன் சிரித்தாள். “அதன் பிறகு... மார்கஸும் நானும் திருமணம் செய்துகொண்டோம். எங்களுக்கு இப்போது குழந்தைகள் இருக்கிறார்கள், நிம்மதியாக வாழ்கிறோம். அவர் இன்னும் மாடலிங் செய்கிறார், ஆனால் அவர் என்னை கவனித்துக்கொள்கிறார், என்னை உண்மையிலேயே நேசிக்கிறார்.”


நஃபீசா கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள், அவளுடைய கண்ணீர் மெதுவாகி, மெதுவாக மாலையில் மூச்சு வாங்கியது. மரியா அவள் முகத்தை மென்மையாகக் கட்டிக்கொண்டாள்.

“கவலைப்படாதே திவ்யா சாரி சாரி நஃபீசா ,” அவள் மெதுவாகச் சொன்னாள். “எல்லாம் விரைவில் சரியாகிவிடும். வாழ்க்கை மாறும் ... சில நேரங்களில் நாம் எதிர்பார்க்காத நேரத்தில். நீ வலிமையானவள் . சமீரா உன்னை உனக்காக இருக்குறாள் . நீ உன் வழியைக் கண்டுபிடிப்பாய்—ஒவ்வொரு அடியிலும்.

மாலையின் கடைசி வெளிச்சத்தில் அலைகள் மின்னின, இரண்டு பெண்களையும் மென்மையான, ஆறுதலான அமைதியில் ஆழ்த்தின. மரியா அவளை அருகில் வைத்திருந்தாள், நீண்ட நேரத்திற்குப் பிறகு முதல் முறையாக, நஃபீசா தனக்குள் ஒரு சிறிய நம்பிக்கைத் தீப்பொறி மின்னுவதை உணர்ந்தாள்.




வெளியே அலைகள் கரைக்கு எதிராக கிசுகிசுக்கும்போது வீட்டில் உள்ளயே டின்னிங் டேபிள்லில் சூடான விளக்குகள் மெதுவாக ஒளிர்ந்தன. குழந்தைகள் அனைவரும் சமீரா சுற்றி கொண்டு விளையாடினர், அவர்களின் சிரிப்பு வீட்டிற்கு ஒரு மென்மையான, ஆறுதலான தாளத்தை அளித்தது.

மரியா ஒரு நாற்காலியை வெளியே இழுத்தாள்.
மரியா : நஃபீசா... வா, எங்களுடன் உட்கார்

நஃபீசா அமைதியாக தலையசைத்து மேஜையில் அமர்ந்தாள். அவள் சோர்வாகத் தெரிந்தாள், கடற்கரையில் முன்பு செய்த நீண்ட வாக்குமூலத்தின் எடையை அவள் முகம் இன்னும் சுமந்து கொண்டிருந்தது. அவள் இப்போது ஒரு விதவை - தனியாக, பயந்து, எதிர்காலத்தைப் பற்றி நிச்சயமற்றவள்.

மார்கஸ் மரியா சேர்ந்து, அவளுக்கு ஒரு சிறிய, உறுதியளிக்கும் புன்னகையை வழங்கினார்.

மார்கஸ் : நீ இங்கே பாதுகாப்பாக இருக்கிறாய், பயம் இல்லாம சாப்பிடு.

அவர்கள் சாப்பிடத் தொடங்கினர், ஒரு கணம் அமைதி மேசையை நிரப்பியது. பின்னர் மரியா மெதுவாகப் பேசினாள்.

மரியா : மார்கஸ்... நஃபீசா என்ன அனுபவித்தாள் என்பதை நான் முன்பே சொன்னேன்

மார்கஸ் மெதுவாகத் தலையசைத்து, அவளை நோக்கித் திரும்பினார்.

மார்கஸ் : உன் இழப்புக்கு நான் மிகவும் வருந்துகிறேன்,கணவனை இழந்து... தனியாக ஒரு குழந்தையை வளர்த்து... அந்த வலி எளிதில் நீங்காது.

நஃபீசா : எல்லாம் மிக விரைவாக நடந்துவிட்டது ,இம்ரான் இறந்துவிட்டான், அதன் பிறகு... எனக்கு எப்படி என் சொந்தமாக நிற்பது என்று தெரியவில்லை. அவனுடைய வாப்பா என் வாழ்க்கையை கட்டுப்படுத்த கல்யாணம் பண்ணிக்க விரும்புகிறார். எனக்கு வேலை இல்லை, பணமும் இல்லை... சமீராவின் எதிர்காலத்தை நினைத்து நான் பயப்படுகிறேன்.

மரியா மெதுவாக அவள் கையைத் தொட்டாள் .

மரியா : நீ இனி தனியாக இல்லை

மார்கஸ் முன்னோக்கி சாய்ந்தார், அவரது குரல் நிலையானது ஆனால் இரக்கம் நிறைந்தது.


மார்கஸ் : நஃபீசா நீங்கள் கவனமாகக் கேட்க வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன். இம்ரான் இறந்தபோது உங்கள் வாழ்க்கை முடிவுக்கு வரவில்லை. நீங்கள் ஒரு விதவை… ஆனால் நீங்கள் ஒரு தாய், உயிர் பிழைத்தவர் மற்றும் எதிர்காலத்தைக் கொண்ட ஒரு பெண். உங்கள் மாமனாருக்கு நீங்கள் எதுவும் கடன்பட்டிருக்கவில்லை, நீ அவரோட பொறுப்பு அல்ல. நீ அவரோட சொத்தும் இல்ல . உன் சொந்த வாழ்க்கையை வாழவும்... நீ சரியென்று நினைக்கும் விதத்தில் உன் மகளைப் பாதுகாக்கவும் உனக்கு உரிமை உண்டு.

மரியா தலையசைத்து, அமைதியான ஆதரவுடன் அவரது வார்த்தைகளை எதிரொலித்தாள்.

மார்கஸ் தொடர்ந்தாள், அவன் குரல் அமைதியாகவும், உறுதியாகவும் இருந்தது.

மார்கஸ் : நீ நீண்ட காலமாக விதியால் தள்ளப்பட்டிருக்கிறாய். நீ மீண்டும் உன் வாழ்கை தொடங்க வேண்டிய நேரம் இது மெதுவாக, கவனமாக ஆனால் உனக்காகவும் உன் பிள்ளையாகவும் . வேறு யாருக்காகவும் அல்ல.

நஃபீசா தன் கண்ணீரை நடுங்கும் விரல்களால் துடைத்தாள்.

நஃபீசா: ஆனால்... நான் உண்மையில் மீண்டும் தொடங்கலாமா? ஒரு விதவையாக... அது உண்மையில் சாத்தியமா?

மார்கஸ் மெதுவாகச் சிரித்தாள்.

மார்கஸ் : ஆம். அது உண்மைதான். பல பெண்கள் தங்கள் வாழ்க்கையை பூஜ்ஜியத்திலிருந்து மீண்டும் கட்டியெழுப்புகிறார்கள். நீ நினைப்பதை விட நீ வலிமையானவள்

மரியா நஃபீசாவின் தோளில் தலை சாய்த்தாள்.

மரியா :நாங்கள் உனக்கு உதவுவோம், படிப்படியாக. நீ தனியாக இருக்க மாட்டாய்.

நம்பிக்கையின் ஒரு சிறிய ஆரம்பம்

குழந்தைகளின் சிரிப்பு மீண்டும் சாப்பாட்டு அறைக்குள் மிதந்தது, இந்த முறை, அந்த சத்தம் நஃபீசாவின் சோர்வடைந்த இதயத்தில் ஒரு மென்மையைக் கொண்டு வந்தது.

அவள் மெதுவாக மூச்சை வெளியேற்றினாள், வாரக்கணக்கான வலியையும் பயத்தையும் சுமந்த ஒரு மூச்சு.

நஃபீசா: நன்றி... நீங்கள் இருவரும் நான் இப்போது கொஞ்சம் தைரியமாக உணர்கிறேன்.

மார்கஸ் சிரித்தாள்.

மார்கஸ் : நீங்கள் தொடங்க வேண்டியது அவ்வளவுதான் கொஞ்சம் தைரியம். மீதமுள்ளவை தொடரும்.

நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு முதல் முறையாக, நஃபீசா தனக்குள் நம்பிக்கையை - உடையக்கூடிய, ஆனால் உண்மையான - மினுமினுப்பை உணர்ந்தாள்.

[sreejachandranhot]

இரவு உணவிற்குப் பிறகு, கடற்கரை வீட்டின் திறந்த ஜன்னல்கள் வழியாக சூடான இரவு காற்று உள்ளே வந்தது. தொலைதூர அலைகள் கரையில் உருண்டு, நிலவொளியில் வெள்ளி நிறத்தில் ஒளிர்ந்தன.

நஃபீசா மெதுவாக மன்னிப்பு கேட்டு, சிறுமி சமீராவை தன் கைகளில் தூக்கிக் கொண்டாள்.

நஃபீசா: நான் அவளை தூங்க வைக்கிறேன் .

அவள் அறையை நோக்கி நடந்தாள், குழந்தை அவள் தோளில் சாய்ந்திருக்க, ஒரு தாலாட்டுப் பாடலை முணுமுணுத்தாள். வாசலில், அவள் ஒரு கணம் நின்று திரும்பிப் பார்த்தாள். மார்கஸும் மரியாவும் இன்னும் வஹாலில் இருந்தனர் அவர்கள் அமைதியாக சிரித்தனர், பழைய நினைவுகள் மற்றும் வாழ்க்கை எடுத்த எதிர்பாராத திருப்பங்களைப் பற்றி மெதுவாகப் பேசினர்.

மரியா தங்கள் குழந்தைகளை படுக்கையில் அவர்கள் படுக்க வைத்து முடித்து, அவர்களின் நெற்றியில் முத்தமிட்டு, குழந்தைகள் அறையில் விளக்குகளை அணைத்தாள். பின்னர் அவள் மீண்டும் ஹால்வேயில் நுழைந்தாள்.

மார்கஸ் அவளைப் பார்த்தாள் அவன் உதடுகளில் ஒரு விளையாட்டுத்தனமான புன்னகை உருவானது.

எதுவும் சொல்லாமல், அவன் குனிந்து, அவள் கால்களுக்குப் பின்னால் ஒரு கையையும் அவள் முதுகில் மற்றொரு கையையும் வைத்து, அவளை மெதுவாக தன் கைகளில் தூக்கினான்.

மரியா ஒரு அமைதியான மூச்சுத்திணறலை வெளியிட்டாள், ஆச்சரியப்பட்டாலும் சிரித்தாள்.

"மார்கஸ்..." என்று அவள் கிசுகிசுத்தாள், பாதி வெட்கமாகவும், பாதி மகிழ்ச்சியாகவும்.

அவன் சிரித்துக் கொண்டே படிக்கட்டுகளை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தான், அவளை எளிதாகத் தூக்கிச் சென்றான்.

நடைபாதையில் இருந்து, நஃபீசா சமீராவை அருகில் பிடித்தபோது, ​​அவள் அந்த சிறிய காதல் காட்சியைக் கண்டாள். ஒரு வெக்க புன்னகை அவள் உதடுகளைத் தொட்டது அவள் இதயத்திற்குள் நம்பிக்கை மினுமினுப்பதை உணர்ந்த ஒரு சிறிய தருணம்.




மார்கஸ்வும் மரியாவும் படிக்கட்டுகளை அடைந்ததும், மரியாவை தன் கைகளில் தூக்கிக்கொண்டு படுக்கையறைக்கு அழைத்துச் சென்றான், கதவை மூடினான்.

மரியா மார்கஸ் அன்புடன் பார்த்து, அவனது தலை தன் மென்மையான கைகளால் தடவிக் கொண்டிருந்தாள்.மார்கஸ் மரியாவின் அழகான முகத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான், அவன் முகம் அன்பும் காம உணர்வும் காட்டியது. அவன் கைகள் மரியாவின் இடுப்பை தடவிக் கொண்டிருந்தன.

மரியா, இணைக்கு நீ அழகாக இருக்கிறாய்! மார்கஸ் ஒரு கசப்பான குரலில் சொன்னான். அவன் குனிந்து மரியாவை மோப்பம் புடிக்க ஆரம்பித்தான். அவன் மரியாவை முத்தமிடும்போது அவளைச் சுற்றி தன் அணைப்பை இறுக்கினான். மரியா தன் கைகளை உயர்த்தி, அவளுடைய அழகான கருமையான அக்குள்களைக் காட்டி, அவற்றை மார்கஸ்னின் தலையின் மேல் மூலைவிட்ட வழியில் நீட்டினான். மார்கஸ்னின் கைகள் மரியாவின் குண்டியை கண்டுபிடித்திருந்தன, அவன் அவற்றை அழுத்துவதில் மும்முரமாக இருந்தான், மரியாவிடமிருந்து முனகல்களை எழுப்பினாள் .

"உஹ்ஹ்ஹ், ஓஓ மார்கஸ் ..........பேபி ......... நிர்வாண உடலைப் பார்த்து மரியாவின் கண்கள் காமத்தால் நிறைந்திருந்தன, அவள் அவனது மென்மையான கைகளை அவனது தசைகள் மற்றும் 6 பேக்கைச் சுற்றி நகர்த்தினாள். அவளுடைய மாநிறம் நிற கைகள் அவனது கருப்பு உடலில். என்ன ஒரு காட்சி.

மரியா தன் நாக்கைப் பயன்படுத்தி மார்கஸ்னின் உடலை மென்மையாக நக்கத் தொடங்கினாள். மார்கஸ் தன் கருப்புநிற கைகளை காமத்துடன் மரியாவின் மான்நிற முதுகில் ஓடினாள், அவளை நடுங்க வைத்தான் , அவ்வப்போது அவளை அடித்தான் . அம்மா தன் கைகளைப் பயன்படுத்தி மார்கஸ்னின் கருப்பு தடியை ப்ரீஃப்ஸில் இழுத்தாள். மார்கஸ் மரியாவின் பிராவை அவிழ்த்து, அவளுடைய சரியான முலைக்காம்புகளையும் அவளுடைய கருமையான வட்ட மார்பகங்களையும் வெளிப்படுத்தினாள். அவன் கைகள் அவளுடைய மார்பகங்களைத் தடவி முனகினாள். அவன் கைகள் மரியா உடலுடன் விளையாடுது .

மார்கஸ் திடீரென்று மரியாவின் உடலைப் பிடித்து படுக்கையில் வீசினான். அவள் ஆச்சரியப்பட்டாள்?

"என்ன? உஹ்ஹ் ஆஹ்ஹ் ஊய்".மார்கஸ் . அவள் உள்ளாடையை கீழே இழுத்து, அவள் உள் தொடைகளைச் சுற்றி நக்கி கடிக்கத் தொடங்கும்போது மரியா முனகினாள்.

"ஃபூஊ அம்மா என்று கண்களை மூடிக்கொண்டு பரவசத்தில் தலையை ஆட்டிக் கொண்டிருந்ததாள் ,மார்கஸ் தன் வேலையில் தெளிவாக திருப்தி அடைந்தான்.

"பேபி நீ எவ்வளவு கவர்ச்சியா இருக்க !" அவன் மரியாவிடம் கரகரப்பான குரலில் சொன்னான். அவன் நீல நிற கண்கள் அவளை நேராகப் பார்த்தன.

நீ தான் என்னை அழகா வச்சுக்கோனும் ! எனக்கு அது வேணும், எனக்கு நீ வேணும் மரியா கிசுகிசுக்க ஆரம்பித்தாள்.

மார்கஸ் கையை நீட்டி மரியாவின் புண்டையில் விரலைத் நோண்ட ஆரம்பித்தான்.

தயவுசெய்து, எனக்கு நீ வேண்டும், எனக்கு உன் சுன்னி வேண்டும்." மரியா கெஞ்சினாள்.

என் உடலுக்கு அது வேணும், இனி என் ஆசைகளை கட்டுப்படுத்த முடியாது. நான் எதையும் செய்வேன் ஹனி ."மரியா தன் கைகளால் மார்கஸ்னின் உடலை முடிந்தவரை உணர முயற்சித்து, அவனை முடிந்தவரை கட்டிப்பிடிக்க முயன்றாள்.

அவள் படுக்கையின் தலையில் தன் கைகளை வைத்து, நாய் போல் நின்றாள் அவளுடைய குண்டியை மேல நிலைநிறுத்தினாள், அவளுடைய அழகான துளை தெளிவாகத் தெரிந்தது. மார்கஸ் அவள் குண்டியை அடித்தான் .

ஐயோ. பேபி சீக்கிரம் என்னை ஓத்துடு என்று அவள் குண்டி மேலும் கீழும் ஆட்டினாள் .

மார்கஸ் வேகமாக அவள் பின்னால் வந்து அவள் புண்டையில் தன் சுன்னி யை வைத்தான், அவளுடைய உடல் அவள் பின்னால் நிறைய வண்ணமயமான தொடுதலை ஏற்படுத்தியது. அவன் தன் கருப்பு கம்பியை அவள் பழுப்பு நிற உடலில் திணித்து, தன் கைகளைப் பயன்படுத்தி மரியாவின் வயிற்றையும் மார்பகங்களையும் தடவினான்.


"ஆஹ்ஹ் உய் என்று முனகினாள் மார்கஸ் அவளை அடிக்க ஆரம்பித்தபோது, ​​அவன் தன் கையைப் பயன்படுத்தி அவள் தலைமுடியைப் பிடித்து, அவள் நாய் பாணியைப் பயன்படுத்தி, உண்மையான வெற்றியாளரைப் போல, அவளுடைய தலைமுடியை இழுத்தான். எப்போதாவது அவள் குண்டியை அடித்தான். அவனது ஆண்மை வியர்வை மரியாவின் உடல் முழுவதும் சொட்டியது.

அவளை திருப்பி அவள் மேல் ஏறிக்கொண்டு ஓக்க தொடங்கினான்

"ஆஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்" "ஃப் மார்கஸ் தன் வலிமையான கருப்பு உடலை மரியாவின் மென்மையான மாநிற உடலில் பலமாகத் திணிக்கத் தொடங்கினான். அவர்கள் இருவரும் உச்சம் ஒன்றாக வந்தபோது அவன் அவளை இறுக்கமாகப் பிடித்துக் கொண்டான், உண்மையிலேயே அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் உருவாக்கப்பட்ட ஜோடி போலத் தெரிந்தார்கள்.

மரியாவின் வின் நிர்வாண மாநிற உடலும் மார்கஸ்னின் கருப்பு உடலும் ஒன்றையொன்று சுற்றிக் கொண்ட விசித்திரமான படங்களால் நிறைந்திருந்தது.


மரியா மார்கஸ் நெஞ்சில் தலை வைத்து யோசித்து கொண்டு இருந்தாள் ..................

[Gajakidost]

Bitch is friend of another bitch. good combo.

[sreejachandranhot]

அறையில் அவர்கள் அமைதியாக ஒன்றாகக் கிடந்தனர், மரியா மார்கஸின் மார்பின் கீழ் ஓய்வெடுத்தார். நீண்ட மௌனத்திற்குப் பிறகு, அவள் முதலில் பேசினாள்.

மரியா : நான் நஃபீசாவைப் பற்றி யோசித்துக்கொண்டே இருக்கிறேன்... அவள் அதிக வலியைச் சுமக்கிறாள். அவள் சிரிக்க முயற்சிக்கிறாள், ஆனால் அவள் வாழ்கை நினைத்து எவ்வளவு பயமாக இருக்கிறாள் என்பதை என்னால் உணர முடிகிறது.

மார்கஸ் அவள் தலைமுடியை மெதுவாகத் தடவினான்.

மார்கஸ்: அவள் நிறைய கஷ்டப்பட்டாள். ஆனால் அவள் வலிமையானவள், மரியா. இன்று நீ அவளுக்கு உதவி செய்தாய். உன்னைப் போன்ற ஒருவர் அவளுக்குத் தேவைப்படுவார்கள் .

மரியா பெருமூச்சுவிட்டு அருகில் அணைத்துக் கொண்டாள்.

மரியா: சமீராவுக்காக அவள் மீண்டும் தொடங்க ஒரு வழியைக் கண்டுபிடிப்பாள் என்று நம்புகிறேன்.

மார்கஸ் ஒரு கணம் தயங்கி, பின்னர் அமைதியாகப் பேசினான்.

மார்கஸ் அவள் பூப்ஸ் கை வைத்து பிசைந்து

மார்கஸ்: மரியா... நான் யோசித்துக்கொண்டிருந்தேன். ஒருவேளை... நமக்கு இன்னொரு குழந்தை............

அவள் உடனடியாகத் தலையை உயர்த்தி அவனைப் பார்த்தாள்.

மரியா: இன்னொரு குழந்தையா? மார்கஸ்,

அவன் வெட்கத்துடன் சிரித்தான்.

மார்கஸ்: எனக்குத் தெரியாது.... உனக்கு பால் வரல .... நீங்கள் விரும்பினால் மட்டுமே,பால் நிச்சயமாக கிடைக்கும் .

மரியா கண்களைச் சுருக்கி, கிண்டல் செய்தார்.

மரியா: 3 வருஷம் பால் குடிச்சும் பதலயா ..? பசங்களுக்கு கூட கம்மியா குடுத்து உனக்கு தான் குடுத்தேன்

மார்கஸின் கண்கள் விரிந்தன.

மார்கஸ்: என்ன? பேபி

அவள் அவன் மார்பைக் குத்தினாள்.

மரியா: இங்க பாரு ஹனி அவ இங்க புருஷனை இழந்தது நிக்கிறா கொஞ்சம் அடக்கி வாசி இல்ல அப்படினா நீ அவளை அப்படிப் பார்ப்பதை நான் எப்போதாவது பார்த்தால்... நான் உன்னைக் கொன்றுவிடுவேன்.

அவன் சுன்னி பிடித்து நறுகிறுவெண் பத்துகோ

மார்கஸ் வெடித்துச் சிரித்தாள்.

மார்கஸ்: மரியா, நிறுத்து! நான் விரும்பும் ஒரே பெண் நீதான் என்று உனக்குத் நல்லாவே தெரியும்.
எவனாவுது மாம்பழம் வெச்சுகிட்டு கொய்காய் மேல ஆசை படுவானா ?

அவள் நாடகத்தனமாக நடந்து கொண்டாள், அவன் முகத்தை பரிசோதிப்பது போல் நடித்தாள்.

மரியா: அப்போ நீ அவளை பாத்துருக்க ?. நான் உன்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன், மார்கஸ்.

அவன் அவளை அருகில் இழுத்து அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான்.

மார்கஸ் (மென்மையாக): ஐ லவ் யூ ஹனி . உன்னை மட்டும்தான்.

மரியா சிரித்துக்கொண்டே அவன் மார்பில் சாய்ந்து கொண்டாள்.

மரியா: சரி... இப்போது நான் தூங்கனும் .

ஆனால் அவள் கண்கள் மூடுவதற்குள், அவள் கிசுகிசுத்தாள்:

மரியா (முணுமுணுத்துக்கொண்டே): நாளைக்கு... நாம் நஃபீசாவுக்கு உதவுவோம். அவள் தனியாக எல்லாவற்றையும் எதிர்கொள்ள மாட்டாள்.

அறை அமைதியாக இருந்ததால், மார்கஸ் அவளை இறுக்கமாகப் பிடித்துக் கொண்டு தலையசைத்தான்.
சில நாட்கள் கழித்து ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

காலை, கடற்கரை வீட்டின் வெள்ளைத் திரைச்சீலைகள் வழியாக சூரிய ஒளி பரவியது. மரியா ஏற்கனவே எழுந்து காலை உணவைத் தயாரித்துக் கொண்டிருந்தாள், அதே நேரத்தில் நஃபீசா அமைதியாக சமீராவுக்கு ஜன்னலுக்கு அருகில் உணவளித்தாள், அவளுடைய முகம் சிந்தனையுடன் ஆனால் முந்தைய இரவை விட அமைதியாக இருந்தது.

வழக்கத்திற்கு மாறாக கவனம் செலுத்தியபடி மார்கஸ் தனது தொலைபேசியைப் பிடித்துக் கொண்டு உள்ளே நடந்தான்.

மார்கஸ்: மரியா, நஃபீசா....

இரண்டு பெண்களும் ஆர்வத்துடன் அவரைப் பார்த்தார்கள்.

அவர் நஃபீசாவைப் பார்த்து மெதுவாகச் சிரித்தார்.

மார்கஸ்: இன்று காலை நான் சில நண்பர்கள்யுடன் அழைப்புகளைச் செய்தேன். சில பழைய தொடர்புகளுடன் பேசினேன். ஒருவர் தனிப்பட்ட உதவியாளரைத் தேடுகிறார்... நம்பகமான, மரியாதைக்குரிய மற்றும் நிலையான வாழ்க்கையை உருவாக்குவதில் தீவிரமான ஒருவரை.

நஃபீசா முற்றிலும் ஆச்சரியப்பட்டு கண் சிமிட்டினார்.

நஃபீசா: ஒரு வேலையா? எனக்காகவா?

மார்கஸ் தலையசைத்தார்.

மார்கஸ்: ஆம். எந்த வேலையும் இல்லை. அது எனக்கு பல வருடங்களாகத் தெரிந்த ஒருவருடன்.

அவர் அவளுக்கு எதிரே அமர்ந்தார்.

மார்கஸ்: அவர் ஒரு கோடீஸ்வர தொழிலதிபர். மாநிலத்தின் மிகப்பெரிய தளவாடங்கள் மற்றும் வர்த்தக நிறுவனங்களில் ஒன்றைச் சொந்தமாக வைத்திருக்கிறார். அவர் கிட்டத்தட்ட இருபது ஆண்டுகளாக விதவையாக இருந்து வருகிறார்... ஒரு நல்ல மனிதர், ஒழுக்கமானவர், மிகவும் தனிப்பட்டவர்.

மரியா மெதுவாகச் சொன்னார்:

மரியா: அவர் அதிகமாக வேலை செய்கிறார், அவர் முழுமையாக நம்பக்கூடிய ஒருவர் தேவை. அவரது கடைசி பிஏ ஓய்வு பெற்றார்.

மார்கஸ் தொடர்ந்தார்...........

மார்கஸ்: நேற்று அவர் பொறுப்பான மற்றும் நேர்மையான யாரையாவது எனக்குத் தெரியுமா என்று கேட்டார். உங்கள் கதையைக் கேட்டபோது... நீங்கள் இன்னும் எவ்வளவு வலிமையானவர் என்பதைக் கண்டபோது... நீங்கள் ஒரு வாய்ப்புக்கு தகுதியானவர் என்று எனக்குத் தெரியும்.

நஃபேசாவின் கண்கள் உடனடியாக கண்ணீரால் நிரம்பியன.

நஃபேசா: மார்கஸ்... என்ன சொல்வதென்று எனக்குத் தெரியவில்லை. நான் மிகவும் தொலைந்துவிட்டேன். பணமில்லை, ஆதரவு இல்லை, திசை இல்லை... திடீரென்று நீங்கள் எனக்கு ஒரு பாதையைக் காட்டுருங்க .

மரியா முன்னோக்கிச் சென்று அவள் கையைப் பிடித்தாள்.

மரியா: நீ இனி தனியாக இல்லை, நஃபேசா. சமீரா ஒரு எதிர்காலத்திற்குத் தகுதியானவள், நீயும் அதற்குத் தகுதியானவள்.

நஃபேசா அமைதியாக தன் மகளை அணைத்துக்கொண்டு அழுதாள்.

நஃபீசா: நன்றி... நீங்கள் இருவரும். இனி யாரும் எனக்கு இப்படி உதவுவார்கள் என்று நான் நினைத்ததில்லை.



மார்கஸ்: நாளை காலை அவர் உங்களைச் சந்திக்க விரும்புகிறார். ஒரு நேர்காணல் அல்ல - ஒரு உரையாடல் மட்டுமே. அவர் அனுபவத்தை விட குணத்தை மதிக்கிறார்.

மரியா மீண்டும் கையை அழுத்தினார்.

மரியா: மேலும் நீ நினைப்பதை விட உனக்கு அதிக வலிமை இருக்கிறது.

நஃபீசா ஆழமாக மூச்சை இழுத்து, கண்ணீரைத் துடைத்தாள்.

பல வருடங்களில் முதல் முறையாக, அவள் என்றென்றும் இழந்துவிட்டதாக நினைத்த ஒன்றை உணர்ந்தாள்—

அது நம்பிக்கை.........


கண்ணாடி சுவர் அலுவலகத்திற்குள் நஃபீசா நுழைந்தாள், மரியா தேர்ந்தெடுத்திருந்த நேர்த்தியான தொழில்முறை உடையில் - வெள்ளை பட்டன்-டவுன் சட்டை, கருப்பு பேண்ட்டில் அழகாக மாட்டப்பட்டது, ஒரு மெலிதான பெல்ட், மென்மையான ஒப்பனை, மற்றும் ஒரு சுத்தமான ரொட்டியில் கட்டப்பட்ட தலைமுடி. அவள் எளிமையாகவும், நேர்த்தியாகவும், வியக்கத்தக்க வகையில் தன்னம்பிக்கையுடனும் இருந்தாள்.

டேனியல் கார்ட்டர், உயரமான, அகன்ற தோள்பட்டை, 50களின் நடுப்பகுதி, வெள்ளி முடி மற்றும் கூர்மையான நீல நிற கண்கள் கொண்டவர், அவள் உள்ளே நுழைந்தவுடன் தனது மடிக்கணினியிலிருந்து மேலே பார்த்தார்.

ஒரு நொடி, அவர் கண் சிமிட்டினார் - கிட்டத்தட்ட ஆச்சரியப்பட்டார்.

டேனியல்: மிஸ் … நஃபீசா, வா ?

நஃபீசா மெதுவாக தலையசைத்தார்.
ஓ-ஆம்,

அவர் எழுந்து நின்று, தனது வயதிலும் கூட உயரமாகவும், தசையுடனும், ஒரு சூடான கைகுலுக்கலை வழங்கினார்.

டேனியல் (ஈர்க்கப்பட்டார்): இங்கே உள்ளே நுழைபவர்களில் பாதி பேரை விட நீங்கள் மிகவும் தயாராக இருக்கிறீர்கள்.

அவள் பதட்டத்துடன் சிரித்தாள்.

டேனியல்: மார்கஸ் மற்றும் அவர் மனைவி உங்களைப் பற்றி மிகவும் உயர்வாகப் பேசினார்கள்.

அவன் மேஜையைச் சுற்றி நடந்து, அவள் இருப்பதை மரியாதையுடன் கவனித்தான் - பொருத்தமற்றது அல்ல, ஆனால் அமைதியாக அவளுடைய சமநிலையைப் பாராட்டினான்.

டேனியல்: உன் முழு கதையும் எனக்குத் தெரியாது. எனக்குத் தேவையில்லை நான் எளிமையான ஒன்றை நம்புகிறேன் - மார்கஸ் ஒருவரை நம்பினால், நானும் அவர்களை நம்புகிறேன்.

நஃபீசாவின் கண்கள் கொஞ்சம் விரிந்தன.

நஃபீசா: ...சார் .. நன்றி.

டேனியல் ஒரு சிறிய தலையசைப்பைக் கொடுத்தார், கிட்டத்தட்ட சிரித்தார்.

டேனியல்: நீங்கள் வேலைக்கு அமர்த்தப்பட்டிருக்கிறீர்கள்.

அதிர்ச்சியில் அவள் உதடுகள் விரிந்தன.

நஃபீசா: அப்படியா?

டேனியல்: ஆமாம். உங்களைப் போன்றவர்கள் ஒவ்வொரு நாளும் உள்ளே நடப்பதில்லை.
நீங்கள் கண்ணியத்தை, வலிமையை சுமக்கிறீர்கள். அதுதான் எனக்கு அருகில் எனக்குத் தேவை.

நஃபீசா வெட்கப்பட்டு, ஆனால் நிம்மதியாக கண்களைத் தாழ்த்திக் கொண்டாள்.

டேனியல்: கார்ட்டர் ஹோல்டிங்ஸுக்கு வருக, திருமதி நஃபீசா. நீங்கள் நாளை தொடங்குங்கள்.

அவள் அமைதியாக கிசுகிசுத்தாள்:

நஃபீசா: நன்றி,சார் ... நான் உங்களை ஏமாற்ற மாட்டேன்.

டேனியல் அவளை கடைசியாக ஒரு முறை பார்த்து - அமைதியாக, கவனம் செலுத்தி, தொழில்முறை ரீதியாக - சிரித்தார்.



டேனியல் கார்ட்டர் ஒருபோதும் அதிகாரத்தை சுமந்த ஒரு மனிதர். ஐம்பத்து மூன்று வயதில், அவர் உயரமாகவும், அகன்ற தோள்பட்டை உடையவராகவும், வயதுக்கு ஏற்ப அழகாகவும் இருந்தார் - நேர்த்தியாக பின்னோக்கிச் செல்லப்பட்ட வெள்ளி முடி, கூர்மையான தாடை, எல்லாவற்றையும் கவனிக்கும் அமைதியான நீலக் கண்கள். அவரது சாம்ராஜ்யத்தை கட்டியெழுப்பிய பல ஆண்டுகள் அவரை ஒரு ஒழுக்கமான, சுயமாக உருவாக்கப்பட்ட கோடீஸ்வரராக, அவர் பேசுவதற்கு முன்பே ஒரு அறையை நிரப்பிய ஒரு மனிதராக வடிவமைத்தன. கிட்டத்தட்ட இரண்டு தசாப்தங்களாக விதவையாக இருந்த அவர், அமைதியான, கட்டுப்படுத்தப்பட்ட வாழ்க்கையை வாழ்ந்தார், தனது தொழிலுக்கும் அவர் நம்பிய மக்களுக்கும் அர்ப்பணிப்புடன் இருந்தார். அவரது நியாயம், நம்பிக்கை மற்றும் தசை, நன்கு பராமரிக்கப்பட்ட உடலமைப்புக்கு பெயர் பெற்ற டேனியல், தூரத்திலிருந்து மற்றவர்கள் போற்றும் ஒரு வகையான தலைவராக இருந்தார். இருப்பினும், அந்த வலிமை மற்றும் வெற்றியின் கீழ், அவர் ஒருபோதும் ஒப்புக்கொள்ளாத ஒரு தனிமை இருந்தது - அவரது வாழ்க்கையில் அவர் மீண்டும் நிரப்ப முயற்சிக்காத ஒரு இடம். நஃபேசா தனது அலுவலகத்திற்குள் நுழைந்த நாள் வரை.





நஃபீசாவுக்கு பிஏ வேலை கிடைத்த பிறகு, வாழ்க்கை மெதுவாக சீராகத் தொடங்கியது. ஒவ்வொரு காலையிலும் அவள் சிறிய சமேராவை மரியாவுடன் விட்டு வேளைக்கு செல்வாள் , அங்கு அன்பான பெண் தன் குழந்தையைப் போல வரவேற்றாள். மரியா சமேராவை மிகவும் நேசித்தாள் அவளுக்கு உணவளித்தல், அவளுடன் விளையாடுதல், அவளை ஒரு குடும்பம் போல தூங்க வைக்க கூட ஆடிக்கொண்டிருந்தாள். தனது மகள் பாதுகாப்பாக இருந்ததால், நஃபீசா அலுவலகத்தில் அயராது உழைத்தாள், டேனியலின் அட்டவணைகள், கூட்டங்கள் மற்றும் நெருக்கடிகளை அனைவரையும் கவர்ந்த ஒரு கவனத்துடன். டேனியல் உடனடியாக அதைக் கவனித்தாள் அவர் கேட்பதற்கு முன்பே அவள் பணிகளைக் கையாண்ட விதம், அவள் எப்படி அமைதியான நம்பிக்கையுடன் தன்னை நடத்தினாள், கிட்டத்தட்ட நிறுவனத்தின் ஒரு பகுதியைச் சொந்தமாக வைத்திருப்பது போல. கோப்புகள் அல்லது புதுப்பிப்புகளுடன் அவள் அவனது அலுவலகத்திற்குள் செல்லும் போதெல்லாம், டேனியல் விவரிக்க முடியாத அளவுக்கு அமைதியாக, கிட்டத்தட்ட... மகிழ்ச்சியாக உணர்ந்தான். அவளுடைய பணி நெறிமுறை, அவளுடைய பணிவு மற்றும் அவளுடைய வலிமை அவளை தனித்து நிற்க வைத்தன, விரைவில் டேனியல் முன்பு இருந்த எந்த உதவியாளரை விடவும் அவளை அதிகமாக நம்புவதாக மக்கள் கிசுகிசுத்தனர். அமெரிக்கா வந்ததிலிருந்து முதல் முறையாக, நஃபீசா பெருமையாக உணர்ந்தாள் அவள் இறுதியாக அவள் நிற்கக்கூடிய வாழ்க்கையை உருவாக்குவது போல.


ஒரு நாள் நஃபீசா புதிய அறிக்கைகளுடன் உள்ளே நுழைந்தபோது டேனியல் தனது மடிக்கணினியிலிருந்து நிமிர்ந்து பார்த்தார்.
மோர்னிங் டேனியல் அவள் மெதுவாகச் சொன்னாள், கோப்புகளை மேசையில் வைத்தாள்.

வழக்கத்தை விட ஒரு கணம் அவளைப் பார்த்தான்.
நீ எப்போதும் இந்த அலுவலகத்திற்கு ஓர் அமைதியைக் கொண்டுவருகிறாய், நஃபீசா, அவன் ஒரு சிறிய புன்னகையுடன் சொன்னான்.

அவள் கண் சிமிட்டினாள், ஆச்சரியப்பட்டாள். அமைதியா? இதற்கு முன்பு யாரும் என்னிடம் அப்படிச் சொன்னதில்லை என்று நினைக்கிறேன்.

அது உண்மைதான், டேனியல் சாய்ந்து பதிலளித்தார். “நீ உள்ளே நுழையும்போது, ​​விஷயங்கள்... இலகுவாக இருக்கும்.”

நஃபீசா வெட்கத்துடன் தன் தலை முடி சரிசெய்து கொண்டு கீழே பார்த்தாள்.
நான் என் வேலையைச் சரியாகச் செய்ய முயற்சிக்கிறேன்.

நீ அதை விட அதிகமாகச் செய்கிறாய்,”டேனியல் மெதுவாகச் சொன்னான். உன் திறமையால் நீ இந்த இடத்தை மேம்படுத்துகிறாய்.

அவள் இதயம் படபடத்தது, அவள் மார்பில் எதிர்பாராத அரவணைப்பு எழுந்தது.
அதாவது உன்னிடமிருந்து நிறைய வருகிறது, அவள் கிசுகிசுத்தாள்.

டேனியல் அவளை ஒரு நொடி உற்றுப் பார்த்தான், அவன் குரல் மென்மையாக மாறியது.
நீ எல்லாவற்றையும் தனியாகவே நிர்வகிக்கிறாயா? வேலை செய்கிராய் ... உன் மகளே பாத்துகிறது ... உன் வாழ்க்கை?

நஃபீசா தலையசைத்தாள். சில நாட்கள் கடினமாக இருக்கும். ஆனால்... நான் இங்கே இருக்கும்போது, ​​நான் வலிமையாக உணர்கிறேன்.

அவன் சிரித்தான், கண்கள் சூடாகின.
நல்லது. ஏனென்றால் நான் உன்னை இங்கே வைப்பேன் யாருடனும் விட்டுக்கொடுக்க மாட்டேன் , நஃபீசா. ஒரு பணியாளராக மட்டுமல்ல.

அவள் திடுக்கிட்டு அவனைப் பார்த்தாள்.
நீ என்ன சொல்கிறாய்?டேனியல்

டேனியலின் பார்வை ஒரு கணம் அவள் பார்வையை நிலையாக, மென்மையாகப் பிடித்தது."நான் என்ன சொல்கிறேன்... நீ என் உலகில் என்னோடு இருப்பதில் எனக்கு மகிழ்ச்சி.

நஃபீசா தன் இதயம் வேகமாக துடிப்பதை உணர்ந்தாள், ஆனாலும் அவள் வெட்கத்துடன் ஒரு புன்னகையை வரவழைத்தாள்.
நீயும் என்னுடையதில் இருப்பதில் எனக்கு மகிழ்ச்சி, டேனியல்.

[sreejachandranhot]

Bitch is friend of another bitch. good combo.

mariya is not an bitch ya she commited adultery vikram got all properties and money from marcus .......
mariya was still loyal to marcus right ?