Adultery விதியின் வழி

[Punidhan]

Absolutely erotic wooow. Once again aishu proves why he is one of the best writers here. It's not just an erotica. Even if you remove the sex scenes the story is still awesome. The way he builds up the characters and keeps the readers interested. Very few writers can hold our interest like that. வாழ்த்துகள். Personally I'm happy for sundaresan being brought in because though I loved the foursomes it was kind of becoming repetitive. So here we are now with a virile old man who masturbates to sex stories. Wooow. And the young daughter in law having wet dream about his cock. Fuckkkk. Does this mean janaki will also be included soon? Eagerly waiting very very eagerly. Love you aishu

[omprakash_71]

மிகவும் அட்டகாசமான பதிவுக்கு நன்றி நண்பா

[prrichat85]

Sema update

[Aisshu]

கமெண்ட்ஸ் லைக்ஸ் பதிவிட்ட நண்பர்களுக்கு மிக்க நன்றிகள்.

சில மாதங்கள் இடையே பதிவிடாமல் போனதால் கதைக்கான விருப்பம் குறைந்ததை போல உணர்கிறேன். தற்போது நான் இருக்கும் சூழ்நிலையில் வேகமாக எழுதவும் முடியவில்லை.

எப்படியும் கதையை முடிக்காமல் விடக்கூடாது என்று கதையின் அடுத்த பகுதியை எழுதி உள்ளேன். படித்து உங்கள் கருத்தை தெரிவியுங்கள்.

[Aisshu]

Part 70

 
மறுநாள் காலை சுந்தரேசன் வழக்கம் போல காலை உணவு சாப்பிட்டு விட்டு கிளம்பினார்.  உமா கொஞ்சம் லேட்டா தான் எழுந்து வந்தாள்.  ஜானகியை பார்த்து "சாரி ம்மா.. லேட்டா ஆ எழுந்ததுக்கு"
 
"இதுல என்ன இருக்கு.  நல்லா ரெஸ்ட் எடு.  இப்போ சீக்கிரம் எந்திரிச்சி என்ன பண்ண போறே"
 
அப்போ நந்தினியிடம் இருந்து போன் வந்தது.  உமா எடுத்து "என்ன டி காலேஜ் கிளம்பலையா"
 
"கிளம்பனும்.  இன்னைக்கு ஒரு ஸ்பெஷல் டே.."
 
"அப்படி என்னடி ஸ்பெஷல் டே.."
 
"இன்னைக்கு என்னை பெத்தவளோட பிறந்த நாள்"
 
உமா கொஞ்சம் யோசிச்சிட்டு "ஆமால்ல.. இன்னைக்கு எனக்கு பொறந்த நாள்.. தேங்க்ஸ் செல்லம்.. ஞாபகம் வச்சு இருக்கே"
 
ஜானகி அருகில் வந்து "உனக்கு பொறந்த நாளா.."
 
உமா புன்னகைத்து ஆம் என்பது போல சிரித்து நந்தினியிடம் பேச்சை தொடர்ந்தாள்.  நந்தினி போன் கீர்த்தி, கதிரிடம் கொடுக்க அவர்களும் வாழ்த்து தெரிவித்தனர்.
 
உமா போனை வைத்ததும் ஜானகி "ஐயோ என்னம்மா.. அவர் கிட்ட சொல்லி இருந்தா, அவரும் சந்தோஷப்பட்டு இருப்பாரு.. இரு இப்போவே போன் பண்ணி வர சொல்லுறேன்"
 
"ஐயோ அம்மா.. எனக்கு 39 வயசு ஆகுது.. இப்போ எதுக்கு இதை பெருசா பாக்குறீங்க"
 
"ஹ்ம்ம்.. இருக்கட்டும்" என்று சுந்தரேசனுக்கு போன் போட்டாள்.
 
சுந்தரேசன் போனை எடுத்து விஷயத்தை கேட்டு போன் வாங்கி "என்ன உமா காலைல சொல்லி இருந்தா வீட்ல ஒரு சின்ன ஃபங்க்ஷன் ஏற்பாடு பண்ணி இருப்பேனே"
 
"ஐயோ அப்பா.. இருக்கட்டும் பா.  நீங்க காட்டுற அன்பே போதும்"
 
"சரி நீ அவ கிட்ட போன் கொடு"
 
ஜானகி போன் வாங்கிட "ஏய் அவளை பக்கத்துல இருக்குற பாரதி நகைக்கடைக்கு கூட்டிட்டு போயி ஒரு பவுன் ல ஏதாவது வாங்கி கொடு.  நான் பணம் கட்டிக்குறேன்னு கௌண்டர் ல சொல்லிடு"
 
"ஹ்ம்ம்.. நான் ரொம்ப நாளா கம்மல் கேட்டுட்டு இருக்கேன்.  ஆனா பாரு பொண்ணுக்குன்னா உடனே செய்யுறத"
 
"ஏய் உனக்கு அப்புறம் வாங்கி தர்றேன் டி.  அப்புறம் பக்கத்துல பேக்கரில ஒரு பர்த்டே கேக் ஆர்டர் பண்ணிடு.  பக்கத்து வீட்ல இருக்குற பசங்கள கூப்பிடு.  சாயங்காலம் ஒரு சின்ன ஃபங்க்ஷன் ஏற்பாடு பண்ணிடு.  நான் எப்படியும் 3 மணி போல வீட்டுக்கு வந்துடுவேன்" என்று போனை வைத்தார்.
 
சில மணிநேரம் கழித்து ஜானகி, உமா இருவரும் அருகில் இருந்த நகைக்கடைக்கு சென்றனர்.  அங்கே அலசி ஆராய்ந்து ஒரு மெல்லிய பிரேஸ்லெட் வாங்கினர்.  பின் அங்கே இருந்த ஒரு துணிக்கடைக்கு கூட்டி சென்று ஒரு சுடிதார் வாங்கி கொடுத்தார்.  வரும்வழியிலேயே ஒரு பேக்கரி கடைக்கு சென்று ஒரு சின்ன பிறந்த நாள் கேக் வாங்கி வந்தனர்.  உமா வேண்டாம் என்று சொன்னாலும் கேக்காமல் எல்லாம் வாங்கி வீடு வந்து சேரும் போது மதியம் 2 ஆகி இருந்தது.  இருவரும் சேர்ந்து சாப்பிட்டு விட்டு ஹாலில் டிவி பார்த்து கொண்டே கொஞ்சம் இளைப்பாறினர்.
 
அப்போது டிவி யில் அனுஷ்காவின் ஒரு பாடல் ஓடி கொண்டு இருந்தது.  அதை பார்த்துக்கொண்டு இருந்த ஜானகி "இவ கிட்ட என்ன இருக்குனு தெரியாது.  ஆனா இவ பாட்டு வந்தா மட்டும் அவரு ஆன்னு வாய பொளந்துட்டு பாக்க உக்காந்துருவாரு"
 
"என்னம்மா"
 
"அது என்னவோ ஆளும் அவளும்.  இவளுங்களுக்கு எல்லாம் கூச்சமே இருக்காதா, அக்குளை தூக்கி தூக்கி காட்டிகிட்டு"
 
"அம்மா.. இப்போ எல்லாரும் தான் ஸ்லீவ்லஸ் போடுறாங்க.  நீங்க போட்டது இல்லையா"
 
"சீ.. கருமம்.  ஒரு டைம் அவரு ஸ்லீவ்லஸ் ப்ளௌஸ் தைக்க சொல்லி ஆரம்பிச்சது தான் பிரச்சனை."
 
"நீங்க இன்னும் அந்த காலத்துலயே இருக்கீங்க.  அப்புறம் என்ன நடந்துச்சு"
 
"என்ன நடந்துச்சு.. அவர் ஒரு டைரி எடுத்து எப்போ எப்போ எல்லாம் எங்களுக்குள்ளே சண்டை வந்ததோ அதை எழுதி வச்சுட்டு.. சின்ன புள்ளை மாதிரி..பாரு உன்னை கடவுள் பாத்துட்டே இருப்பாரு..ஒரு நாள் தண்டிப்பாரு"
 
"ஐயோ அம்மா.. அப்படி எழுதி வைப்பாரா"
 
"ஆமா.. எழுதி எழுதி அங்கே பரண் மேல ஒரு 10 டைரிக்கு மேலே இருக்கு" என்று சிரித்தாள்.
 
"ஒரு டைரி மட்டும் எடுத்து பாக்கட்டுமா"
 
"பாரு.. ஆனா பாத்த இடத்துலயே வச்சிடு" ஜானகி உள்ளே சென்றாள்.
 
உமா ஒரு ஸ்டூல் எடுத்து மேலே எக்கி இருந்த டைரி எடுத்து பார்த்தாள்.  சில டைரியில் சின்ன சின்ன கிறுக்கல்கள் இருந்தன.  ஆனா சொல்லுவது போல அவர் எதுவும் எழுதவில்லை என்பதை உணர்ந்தாள்.  ஒவ்வொரு டைரி எடுத்து பார்த்து விட்டு "சும்மா அப்பா அம்மாவை பயமுறுத்தி வச்சு இருக்கா" என்று சிரித்து கொண்டே கடைசி டைரி எடுத்து புரட்டும் போது அதில் பாதிக்கு மேல் எழுதப்பட்டு இருந்தது.  அதில் கடைசியாக எழுதிய பக்கத்தை பார்க்கும் போது இது சில நாட்கள் முன்னே எழுதியது போலெ இருந்தது.  அப்போது தான் புரிந்தது, அப்பா பல டைரி மேலே வைத்து விட்டு கீழே இருக்கும் ஒரு டைரில மட்டுமே எழுதுகிறார் என்று.  அதை எடுத்து கொண்டு கீழே இறங்கினாள்.
 
அந்த டைரி சோபாவில் வைத்து படிக்க புரட்டும் போது சுந்தரேசனின் ஜீப் வீட்டு வாசலில் நிற்கும் ஓசை கேட்டது.  அவள் உடனே அப்பாவுக்கு அவர் டைரி தான் எடுத்து இருக்கேன்னு தெரிஞ்சா கஷ்டப்படுவார், என்று தோன்றிட உடனே தன்னுடைய ரூம் சென்று தலையணை அடியில் அதை மறைத்து வைத்துவிட்டு வந்தாள்.  உள்ளே வந்த சுந்தரேசன் உடனே "உமா.. எங்க இருக்கே".  கையில் ஒரு பையை கொண்டு வந்து டைனிங் டேபிளில் வைத்தார்.
 
உமா "அப்பா இங்கே தான் இருக்கேன்" என்று வந்தாள்.
 
"இந்தாம்மா.."
 
அவள் அந்த பையை பிரித்து பார்க்க அதில் உள்ளே ஒரு சேலை இருந்தது.  "என்னப்பா.. இப்போ எதுக்கு.  அம்மா கூட ஒரு சுடிதார் வாங்கி கொடுத்து இருக்காங்க"
 
"ஏன் நான் வாங்கி கொடுக்க கூடாதா"
 
"ஐயோ அப்பா.. அதுக்கு இல்ல.. இப்போ எதுக்கு செலவுன்னு"
 
"இதுல என்ன செலவு.  2000 ருபாய் தான்"
 
உமா புடவையை பிரித்து பார்க்கும் போது ஜானகி வந்து அவளும் அந்த புடவையை பார்த்தாள்.  ஜானகி "என்னங்க.. அவளுக்கு வாங்கிட்டு வந்தீங்க, எனக்கு இல்லையா"
 
"அது தான் பீரோல அவ்வளவு அடுக்கி வச்சு இருக்கியே" என்று சிரித்தார்.
 
"ஹ்ம்ம் போங்க.." என்று செல்லமாக கோவித்தாள்.
 
சுந்தரேசன் இன்னொரு பையை எடுத்து ஜானகியிடம் நீட்டினார்.  அதிலும் ஒரு புடவை இருந்தது.  உமா அதை வாங்கி பார்த்து விட்டு "அம்மாக்கு என்ன ஸ்பெஷல் புடவையோ"
 
சுந்தரேசன் "ஐயோ.. இது விலை கம்மி தான்"
 
உமா "அப்படி தெரியலையே.  அம்மாக்கு தான் ரொம்ப க்ரேண்ட இருக்கு"
 
ஜானகி "நீ வேணும்னா இதையும் வச்சுக்கோ"
 
உமா "வேணாம் வேணாம்.. அப்பா உங்களுக்கு ஸ்பெஷல் ஆ வாங்கிட்டு வந்து இருக்காரு"
 
சுந்தரேசன் "பொண்ணுங்களே இப்படி தான்.  தங்களுக்கு வாங்கினதுல திருப்தி ஏற்படாதவங்க" என்று சிரித்தார்.
 
ஜானகி "ஆம்பளைங்களும் அப்படி தானே.. என்ன தான் வீட்ல பொண்டாட்டி சமைச்சு போட்டாலும், வெளியே சாப்பிடுறது தானே புடிக்குது"
 
சுந்தரேசன் "அம்மா.. உன்ன பேச்சுல ஜெயிக்க முடியாது.  நீங்க ரெண்டு பேருமே இந்த புடவை யாருக்குனு முடிவு பண்ணிக்கோங்க" என்று அவர் உள்ளே சென்றார்.
 
உமா "நான் விளையாட்டுக்கு தான் பேசினேன்." தன்னுடைய புடவைய எடுத்து கொண்டு ரூம் சென்று வைத்து பிரித்து பார்த்தாள்.  ரொம்ப அழகாக இருந்தது.
 
சில நிமிடத்தில் ஜானகி மூவருக்கும் டீ போட்டு கொடுக்க எல்லோரும் குடித்து கொண்டே இருந்தனர்.  ஜானகி வாங்கி கொடுத்த சுடிதாரை கொண்டு வந்து சுந்தரேசனிடம் காட்டினார்.
 
சாயங்காலம் 6 மணி போல பக்கத்துக்கு விட்டு சின்ன பசங்கள கூட்டிட்டு வந்தனர்.  உமா ஒரு அழகான சேலை கட்டி, லேசாக மேக்கப் போட்டு கொண்டாள்.  பின் கேக் மேல் ஒரு மெழுகுவர்த்தி ஏற்றி வைத்திட உமா பிறந்தநாள் கொண்டாடப்பட்டது.  கேக் வெட்டி உமா முதலில் ஜானகி வாயில் ஊட்டினாள்.  பின் ஒரு துண்டை சுந்தரேசன் வாயில் ஊட்டினாள்.  அதன் பிறகு சில ஸ்னாக்ஸ் எல்லோருக்கும் கொடுக்கப்பட்டது.  சின்ன ஃபங்க்ஷன் என்றாலும் ரொம்பவே சந்தோஷமாக நடந்தது.  கீர்த்தி, கதிர், நந்தினி மூவரும் வீடியோ கான்ஃபரன்சில் இணைந்து கொண்டது இன்னும் நன்றாக இருந்தது.  கேலி பேச்சும், அரட்டையும் சேர அந்த மாலை பொழுது ரொம்பவே சந்தோஷமாக இருந்தது.
 
வந்திருந்த பக்கத்து வீட்டு சிறுவர்கள் எல்லாம் சென்றதும் ஜானகி வீட்டை சுத்த படுத்தினாள்.  உமா சென்று உடை மாற்றி ஒரு நயிட்டி அணிந்து வந்தாள்.  பின் மூவரும் இரவு உணவு சாப்பிட அமர்ந்தனர்.
 
சு : "என்னம்மா எப்படி இருந்துச்சு"
 
உ : "இந்த அளவுக்கு என்னோட பிறந்த நாளை கொண்டாடினது இல்லை"
 
ஜா : "சீக்கிரம் சாப்பிட்டீங்கன்னா, நான் பாத்திரம் கழுவிட்டு கொஞ்சம் சீக்கிரம் படுப்பேன்"
 
சு : "கொஞ்சம் சிரிச்சு பேசிட்டு இருந்தா பொறுக்காதே"
 
ஜா : "நீங்க சாப்பிட்டுட்டு சிரிச்சு பேசிட்டே இருங்க"
 
 சிரித்து பேசிக்கொண்டே மூவரும் சாப்பிட்டு முடித்தனர்.  பின் ஜானகி உமாவிடம் தனியாக "ஒரு நாள் அப்பா வாங்கி கொடுத்த புடவைய போட்டு காமி.  ரொம்ப சந்தோஷப்படுவார்"
 
"சரிம்மா.  ஆனா அதுக்கு ப்ளௌஸ் தைக்கணுமே.  இங்கே தெரிஞ்ச டைலர் இருக்காங்களா."
 
"நான் பக்கத்து வீட்டு அக்கா கிட்ட தெச்சுக்குவேன்.  ஆனா அவ கொஞ்சம் கொஞ்சம் லூசா தேச்சுடுவா.. எனக்கு அது பழகிப்போயிடுச்சு"
 
"ஐயோ அம்மா.. நல்ல புடவை இது.  ப்ளௌஸ் நல்லா தைக்கலைனா வீணாகிடும்"
 
"சரி நாளைக்கு அப்பா கிட்ட ஊருக்குள்ள இருக்குற நல்ல டைலர் பத்தி விசாரிச்சு சொல்லுறேன்"
 
அதன் பிறகு படுக்க சென்றனர்.
 
உமா படுக்கையில் சாயும் போது தலையணை கீழே இருக்கும் டைரி ஞாபகம் வந்தது.  எடுத்து புரட்டினாள்.  அந்த டைரி பார்க்க ஒரு 25 வருடம் பழையது என்பதை உணர்ந்தாள்.  எடுத்ததும் கடைசியாக அவர் எழுதிய பக்கம் நோக்கி புரட்டினாள்.  அதில் எழுதப்பட்ட பக்கத்தின் மேலே இருக்கும் தேதியை பார்க்க அதில் ஒரு 6 மாதத்திற்கு முந்தைய தேதி குறிப்பிடப்பட்டு இருந்தது.  இவ்வளவு பக்க தேதியில் இருக்கும் என்று அவள் எதிர்பார்க்கவில்லை.
 
அதில் அவர் எழுதி இருந்தது:
 
"பல நாட்கள் கழித்து இந்த டைரியில் எழுத வேண்டிய நிகழ்வு இன்று நடந்தது.  இவ்வளவு நாள் என்னுள் தூங்கி கொண்டு இருந்த காம உணர்வு மீண்டும் எழுந்த நிகழ்வு அது.  சென்னையில் இருக்கும் போது என் நண்பன் வீட்டுக்கு சென்றிருந்தேன்.  அவன் மனைவி ரொம்ப மாடர்ன் டைப்.  சொல்ல போனா அவுங்க குடும்பமே ரொம்ப மாடர்ன் டைப்.  அவுங்க மனைவி எப்படியும் என் மனைவி வயசு இருக்கும்.  அவுங்க நான் சென்றிருந்த போது ஒரு நைட் பேண்ட், ஷர்ட் அணிந்து இருந்தார்கள்,  தலை முடியை லூசாக விட்டு இருந்தார்கள்.  ரொம்ப அழகு எல்லாம் இல்லை.  ஆனால் ஏதோ ஒரு ஈர்ப்பு இருப்பது தெரிந்தது.  நண்பனின் மனைவியை இப்படி ரசிப்பது தப்பு.  இருந்தாலும் என் கண்கள் அவர்களின் கோலத்தை அளவிடாமல் இருக்க முடியவில்லை.  அவரின் சட்டை கொஞ்சம் லூசாக இருந்ததில் அவள் உள்ளே அணிந்து இருந்த ப்ரா அவ்வப்போது தெரிந்தது.  மொலைகள் தொங்கினாலும் அதை இழுத்து கட்டி இருந்த ப்ரா, அதன் நடுவே தெரிந்த பள்ளத்தாக்கு.  என்ன சொல்ல என்று புரியவில்லை.  அவ்வப்போது அவர்கள் பேசும் போது கையை தூக்கி தலை முடியை ஒதுக்கி கொள்ள, அவரின் கை கீழே அக்குளின் முடிகள் எட்டி பார்த்தது.  இதை எல்லாம் பார்க்க, கண்டிப்பாக என் நண்பனுக்கு தினம் இரவும் கச்சேரி இருக்கும் என்று தோன்றியது.
 
அவர்களை ரசித்து கொண்டு இருக்கும் போது அவர்கள் வீட்டு மருமகள் எங்களை உபசரிக்கும் போது கவனித்தது.  மாமியாருக்கு சளைத்தவள் இல்லை என்பது போல அவளின் உடையும் நாகரிகமும்.  ஸ்லீவ்லெஸ் சுடிதார் அணிந்து இருந்தாள்.  அக்குளில் முடி எதுவும் இல்லாமல் மொழுமொழு என்று இருந்தது.  கண்டிப்பாக தினமும் ஷேவ் செய்வாள் என்று தோன்றியது.  அவளின் மொலை மேட்டில் ஒரு சின்ன பட்டாம்பூச்சி போன்ற பச்சை குத்தி இருந்தாள்.  அவ்வப்போது அந்த பட்டாம்பூச்சி எட்டி பார்த்தது பார்க்க கொள்ளை அழகாக இருந்தது.  நான் அதை கவனிப்பதை பார்த்து அவள் தன்னுடைய துப்பட்டாவால் மறைத்து கொண்டாள்.  அவள் அணிந்து இருந்த சுடிதார் டாப்ஸ் கீழே தூக்கி இருக்க அவள் அணிந்து இருந்த வெள்ளை லெக்கிங்ஸ் அவள் தொடை அளவான அழகை காட்டியது.  கண்டிப்பாக நண்பனின் மகனின் இரவு வாழ்க்கை பூரணமாக இருக்கும் என்ற பெருமூச்சு விட்டேன்.
 
வாழ்க்கைன்னா இப்படி இருக்கணும்.  இருக்க போற வாழ்க்கைல எதுக்கு ஒளிவும் மறைவும்.  சிலருக்கு மட்டும் அந்த கொடுப்பினை இருக்குது."
 
இதை படித்து முடித்ததும் உமா பெருமூச்சு விட்டாள்.  அப்படியே டைரியின் முதல்பக்கத்துக்கு சென்றாள்.  எப்படியும் அவர் ஒரு 200 பக்கமாவது எழுதி இருப்பார் என்று தோன்றியது.  முதல் பக்கத்தில் ஒரு பாதி அளவு தான் எழுதி இருந்தார்.
 
அதில் அவர் எழுதி இருந்தது:
 
"யாருடனும் நான் பேசிக்கொள்ள முடியாத விஷயத்தை இனி இந்த டைரியில் எழுத போறேன்.  என் மனைவியிடம் எனக்குள் நிறைய பிரச்சனை ஏற்பட்டதன் விளைவே இந்த டைரி.  அதுக்காக என் மனைவி மேல் எனக்கு இருந்த பாசம் அன்பு என்றும் குறைந்தது இல்லை, குறையப்போவதும் இல்லை.  ஏதோ என் மனதின் குமுறலை எழுதி வைத்து வடிகால் தேட முயற்சிக்கிறேன்.
 
இன்று அவளுக்கு ஒரு புடவை வாங்கி கொடுத்து டைலரிடம் ப்ளௌஸ் தைக்க கூட்டி சென்றேன்.  அங்கே அவளிடம் கொஞ்சம் மாடர்ன் ஆ ப்ளௌஸ் தைக்க கேட்டதற்கு, அவளும் ஒத்து கொண்டு சில மாடல்களை பார்த்தாள்.  எனக்கு புடித்த சில ஸ்லீவ்ல்ஸ் மாடல்களை காட்டிட அவளுக்கு ஏனோ அது புடிக்கவில்லை.  எத்தனை முறையோ எனக்கு பெண்களின் அக்குளை பார்க்க புடிக்கும் என்று மனைவியிடம் கூறி இருக்கிறேன்.  ஆனால் அவளுக்கு என் ஆசைக்கு ஏற்ப உடை அணிய புடிக்கவில்லை.  எங்களுக்குள் நடக்கும் உறவு எல்லாம் ஒரு இருட்டில் ஆரம்பித்து இருட்டிலேயே முடிவடைகிறது.  கொஞ்சம் வெளிச்சத்திலும் சில சில்மிஷங்கள் தேவை என்று என் மனைவிக்கு உணர்த்த போராடி தோல்வியுற்றேன்"
 
உமா டைரியை மூடி வைத்தாள்.  மனதுக்குள் "பாவம் அப்பா.  போன ஜெனெரேஷன், இந்த ஜெனெரேஷன் நடுல மாட்டிகிட்டு, ஆசையை கட்டுப்படுத்த முடியாமல், தன் மனைவிக்கு தன் நிலையை சரியாக உணர்த்த முடியாமல், ஏதோ என்று வாழ்க்கையை நகர்த்தி கொண்டு இருக்கிறார்.  அதுக்காக கண்ணியம் தவறாமலும் இருக்கிறார்."  இதை அம்மா கிட்ட எடுத்து சொல்லி சரி கட்டிட எப்படியும் பல வருஷம் வேணும்.  அதுக்காக அப்பாவை இப்படியே கஷ்டத்துல விட்டு வைக்குறதும் பாவம்.  இதுக்கு ஏதாவது ஒரு வழி கண்டுபுடிச்சே ஆகணும்.  எப்படியோ போய்க்கொண்டு இருந்த வாழ்க்கையில கதிர் முதலில் நுழைந்தான், பின் கீர்த்தி, பின் குடும்பம், இப்போ பிள்ளை பெத்துக்க.. வாழ்க்கைல எவ்வளவு மாற்றம்.  இன்னைக்கு அப்பா, அம்மா.. மனசுல பல குழப்ப ரேகைகள்.
 
அவள் அவ்வளவு தூரம் யோசித்ததில் தூக்கம் வர மறுத்தது.  தண்ணீர் குடித்து பார்த்தாள்.  புரண்டு படுத்து பார்த்தாள்.  வாழுகிற வாழ்க்கை கொஞ்சம் காலம் தான்.  இதுல மத்தவங்களுக்கு உபயோகமா வாழுறது தான் வாழ்க்கை.  எழுந்து உக்கார்ந்தாள்.
 
தான் உடுத்தி இருந்த நயிட்டி ஒரு முறை பார்த்தாள்.  பார்க்க ஒரு வயதான தோற்றம் தெரிந்தது.  மந்திரித்தவள் போல எழுந்து கப்போர்டு திறந்து பார்த்தாள்.  எல்லாமே பழைய உடைகள் மட்டுமே.  இன்று வாங்கி கொடுத்த உடை மட்டுமே புதியது.  கப்போர்டை மூடினாள்.  அருகே இருந்த ஒரு ட்ராவல் பேக் பார்த்தாள்.  நந்தினி சில துணிகளை விட்டு சென்றது ஞாபகம் வந்தது.  அதை திறந்து பார்த்தாள்.  அதில் அவள் கடைசி நாளில் போட்டு இருந்த நைட் பேண்ட், ஷர்ட், நயிட்டி, என்று சில உடைகள் இருந்தன.  சுந்தரேசன் டைரியில் எழுதி இருந்த சில வரிகள் ஞாபகம் வந்தது.  அதில் இருந்த நைட் பேண்ட், ஷர்ட் எடுத்து தன்மேலே வைத்து பார்த்தாள்.  கொஞ்சம் டைட் ஆ தான் இருக்கும் போல இருந்தது.  தன் மேல் இருந்த நயிட்டி கழட்டிவிட்டு அந்த பேண்ட் ஷர்ட் போட்டு பார்த்தாள்.  ரொம்ப வல்கர் ஆ இல்லை.  டீசென்ட் ஆ தான் இருந்தது.  உடம்பை கொஞ்சம் கவ்வி புடித்து இருந்தது.  கைப்பகுதி கொஞ்சம் தூக்கி இருந்தது.  பார்க்க அழகா தான் இருந்தது.  தலை முடியை கொஞ்சம் விரித்து பார்த்தாள்.  அவ்வளவாக நல்லா இல்லை.  ஒரு பேண்ட் எடுத்து கொண்டை போட்டு கொண்டாள்.  கண்ணாடி முன் நிற்க அவளின் மொலை பகுதி ரொம்ப டைட் ஆ இருப்பது போல் தெரிய, அதை சரி செய்ய மேல் பட்டனை மட்டும் கழட்டிவிட்டாள்.  பார்க்க ரம்மியமாக இருந்தது.  இப்படி டிரஸ் போட்டு கீழே போன அம்மா கொன்னுடுவாங்க என்று தனக்குள் சிரித்து கொண்டாள்.
 
இப்போ கீழே போன எப்படியும் அப்பா ஒரு மாதிரி இருப்பாரு, நாளைக்கு பாத்துக்கலாம்.  அப்படியே கட்டிலில் சாய்ந்தாள்.
 
சில நிமிடங்கள் கடந்து இருக்கும்.  வாசலில் ஏதோ நடமாடும் சத்தம் கேக்க திடுக்கிட்டு எழுந்தாள்.  ஒரு வித பயத்தில் உடனே சென்று கதவை திறந்தாள்.  அங்கே சுந்தரேசன் கால், முதுகு வலியில் துடித்து கொண்டு இருந்தார்.  அவர் அருகே ஒரு பப்பில் டாப் தண்ணி கேன் இருந்தது.  "சாரி ம்மா.. தண்ணி கேன் சாயங்காலம் தீந்துடுச்சுன்னு சொன்னது ஞாபகம் வந்துச்சு.  அது தான் எடுத்துட்டு வந்து வச்சுட்டு தூங்கலாம்னு இருந்தேன்.  ஆனா முதுகு புடிச்சிடுச்சு.  கேன் கால் விரல்ல விழுந்ததுல கொஞ்சம் தவறிட்டேன்"
 
சுவரை கைத்தாங்களா புடிச்சு எழுந்து நின்றார். "எதுக்குப்பா இப்போ அவசரம்.  நாளைக்கு காலைல எடுத்து வச்சு இருக்கலாமே"
 
"இல்லைம்மா.. தண்ணி இல்லாம இருட்டுல கஷ்டப்படுவே.. அது தான்..நீ படும்மா" என்று முதுகும் காலும் வலியில் துடிக்க தவ்வி தவ்வி நகர்ந்தார்.
 
"அப்பா ரொம்ப வலிக்குதா"
 
"ஹ்ம்ம்.. கொஞ்சம் வலிக்குது.  படுத்து எந்திரிச்சா சரி ஆகிடும்"
 
"ஏன்ப்பா இவ்வளவு சிரமப்பட்டுக்கிட்டு.  சின்ன வயசுன்னு நினைசீங்களா.. வயசு ஆகுதுல்ல" என்று சிரித்து கொண்டே அவர் பின்னால் நடந்தார்.
 
"யாரை பாத்து வயசு ஆயிடுச்சுன்னு சொல்லுறே.  இப்போ கூட ஒரு முழு கிடா ஆட்டு கறிய மென்னு துப்பிடுவேன் தெரியுமா" என்று சொல்லி நிமிர்ந்தார்.  முதுகு புடித்து இருந்ததால் நிலை தடுமாறி கீழே விழப்போனார்.
 
உமா பதிரி போய் அவரை பின்னால் இருந்து அவரின் முதுகை புடித்து கொண்டு தாங்கினாள்.  "ஏன்ப்பா இந்த வீராப்பு.  என் தோளை புடிச்சுக்கோங்க.  கீழே கொண்டு போயி விட்டுடுறேன்"
 
"நோ. நோ. வேணாம்.  நானே போயிக்குவேன்" இரண்டு அடி எடுத்து வைத்து நடந்தார்.  பின் முதல் படியில் கால் வைத்து இறங்கிட காலில் அடிபட்ட தசையில் வலி ஏற்பட அப்படியே படி கைப்புடியை புடித்து கீழே விழப்போனார்.  கூட முதுகு வழியும் சேர்ந்து கொள்ள வலியில் துடித்தார்.
 
உமா மீண்டும் வந்து அவரை புடித்து அவரின் இடது கையை தூக்கி தன்தோள் மேல் போட்டு கொண்டு, "இப்போ பேசாம நடங்க.  நான் புடிச்சுக்குறேன்" என்று நடக்க ஆரம்பிக்க சுந்தரேசன் கொஞ்சம் கூச்சத்துடன் உமாவின் தோளில் இருந்த கையை விளக்க பார்த்தார்.
 
உமா "அப்பா என்ன கூச்சம்.. நான் தானே.  ஒழுங்கா புடிங்க.. திரும்ப விழுந்துட போறீங்க.  இல்லைனா அம்மாவை கூட்டிட்டு வரட்டுமா"
 
"ஐயோ வேணாம்.  அவ ரொம்ப பயந்துடுவா" என்று சொல்லி இப்போது சுந்தரேசன் கொஞ்சம் கூச்சம் குறைந்து உமாவின் தோளில் கையை வைத்து கொண்டு நடந்தார்.  ஒரு கை படியின் கைப்புடியை புடித்து இருந்தாலும் உமாவின் தோளில் இருந்த கை தான் முழு தாங்குதலையும் ஏற்று கொண்டது.
 
ஒவ்வொரு படியாக மெல்ல நடந்து நடந்து கீழே வந்து சேர்ந்தனர்.  அப்போது சுந்தரேசன் படியை தாங்கி புடித்து கொண்டு "உமா நீ அந்த லைட் ஆன் பண்ணிடு"

[Aisshu]

உமா அவரை விட்டுவிட்டு சென்று லைட் சுவிட்ச் ஆன் செய்தால்.  ஹாலில் வெளிச்சம் பரவியது.  அப்போது தான் சுந்தரேசன் உமா அணிந்து இருந்த உடையை கவனித்தார்.  வலியை தாண்டி ஒரு வித பரவசம் அவர் கண்ணில் தெரிந்தது.

 
"என்னப்பா.. அப்படி பாக்குறீங்க"
 
"இது நந்தினி டிரஸ் தானே.  நீ போட்டு இருக்கே"
 
உமா கொஞ்சம் யோசித்துவிட்டு "ஆமப்பா.  நான் கொண்டு வந்த நைட் டிரஸ் எல்லாம் அழுக்கா இருக்கு..  தோய்க்க போடணும்.  ஒரே வியர்வை வாடை.  அது தான் நந்தினி டிரஸ் எடுத்து போட்டு பார்த்தேன், அப்போ தான் உங்க சத்தம் கேட்டு கதவை திறந்தேன்" என்று சமாளித்தாள்.
 
"ஓ சரி சரி"
 
"சரி வாங்கப்பா.. ரூம் ல படுக்குறீங்களா.. இல்லை இங்கேயே"
 
"நான் படுத்துக்குறேனம்மா"
 
"ஐயோ அப்பா, திரும்பவும் கீழே விழுந்துட போறீங்க.  வாங்க" என்று அவர் கையை எடுத்து தன் தோளில் போட்டு கொண்டு நகர்ந்தாள்.  சுந்தரேசனின் இடது கை அவள் தோளில் பொருத்தி இருக்க, உமாவின் வலது கை அவரின் முதுகோடு இடுப்பை புடித்து கொண்டு நகர்ந்தது.  உமாவின் மேலிருந்து எழுந்த ஒரு உடல் வாடையை அவர் நுகர்ந்தார்.  உமாவின் வலது மொலை அவர் உடலை ஒட்டி இருந்தது.  சுந்தரேசன் கொஞ்சம் நெளிந்தவாறே உமாவை பார்க்க, அவள் சட்டையின் கழுத்து பகுதி வழியே மொலை ரெண்டும் உருண்டு திரண்டு இருப்பதை பார்த்தார்.
 
உமா மெல்ல சுந்தரேசனை நடத்தி சோபாவில் உக்கார வைத்தாள்.  "அப்பா குடிக்க தண்ணி எடுத்துட்டு வரட்டுமா"
 
"ஹ்ம்ம்.. ஒரு சொம்புல எடுத்துட்டு வந்து வச்சுடும்மா"
 
உமா கிட்சன் பக்கம் நடந்து செல்ல ஏனோ சுந்தரேசனின் கண்கள் அவளின் இடுப்பின் கீழே அவளின் குண்டி பந்தை பார்த்தது.  இவ்வளவு நாள் சேலையிலும், நைட்டியிலும் வித்தியாசமாக தெரியாத அந்த இடம், இன்று அவள் அணிந்து இருந்த நைட் பேண்டில் கொஞ்சம் அழகாகவும் தூக்கியும் தெரிந்தது.  அதிலும் அந்த பேண்டின் உள்ளே அவள் அணிந்து இருக்கும் பேன்ட்டி தடமும் தெரிந்தது.  ஏனோ மனது இப்படி தப்பாக நினைக்கிறதே என்று தனக்கு தானே நொந்து கொண்டு பார்வையை திருப்பினார்.
 
உமா ஒரு சொம்பில் தண்ணியை எடுத்து கொண்டு வந்து சுந்தரேசனிடம் கொடுக்க அவர் குடித்ததும் கொஞ்சம் புத்துணர்ச்சி பெற்றார்.  இப்போது விழுந்த வலி கொஞ்சம் குறைந்து இருந்தது.
 
"ரொம்ப தேங்க்ஸ் ம்மா..வலி கொஞ்சம் கொறஞ்சிடுச்சு."
 
"அப்பா ஐயோடெக்ஸ் இருக்கா வீட்ல"
 
"அந்த ஷெல்ப்பில வச்சு இருப்பா.. பாரு"
 
உமா ஷெல்ப்பில இருந்த ஐயோடெக்ஸ் ஆயிண்ட்மென்ட் எடுத்துட்டு வந்து, "அப்பா திரும்பி பனியனை தூக்கி முதுகை காட்டுங்க.  தடவி விடுறேன்"
 
"கொடும்மா.. நானே தேச்சுக்குறேன்"
 
"அப்பா பேசாம திரும்புங்க."
 
சுந்தரேசனின் தோளை புடித்து திருப்ப அவர் கொஞ்சம் கஷ்டப்பட்டு திரும்பினார்.  பின் உமா அவரின் பனியனை புடித்து மேலே தூக்கிவிட்டு கொஞ்சம் ஐயோடெக்ஸ் எடுத்து முதுகில் அழுத்தி தேய்த்தாள்.  அவர் வலியில் லேசாக துடித்தார்.  அதை பொருட்படுத்தாமல் அழுத்தி தடவினாள். "கொஞ்சம் பொறுத்துக்கோங்கப்பா.. இப்படி தேச்சா தான் நாளைக்கு காலைல வலி பாதி கொறஞ்சிடும்".  தேய்த்து முடித்ததும் உமா எழுந்து "அப்பா இப்போ ஓகே வா".
 
"இப்போவே துள்ளி எழுந்துடுவேன்" என்று சிரித்தார்.
 
உமா சிரித்து கொண்டே அவர் முன் குனிந்து "கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி கவுத்தி போட்ட தவலை மாதிரி இருந்துட்டு இப்போ துள்ளி எந்திரிச்சிடுவாராம் ல.."
 
"என்னது நான் தவலையா" என்று சொல்லி அவரின் கை எதேச்சையாக உமாவின் முகத்தை பார்த்து நீட்டும் போது அவரின் கை விரல் அவள் சட்டை கழுத்தில் பட்டது.  அடுத்த நொடி உமா எழ முற்பட அவர் சட்டையை புடித்த வேகத்திலும் அவள் எழுந்த வேகத்திலும் சட்டையின் மூன்று பட்டன்கள் உடைந்தது.  அதில் அவள் சட்டை இருபக்கமும் பிளந்து கொள்ள அவளின் கொங்கைகள் ப்ராவில் பொதிந்து கிடப்பது அவர் கண்முன்னே நிற்க, ஒரு சில வினாடி என்ன நடக்குது என்று புரியவில்லை.  சுந்தரேசன் கைகளை விளக்கிட, உமா சட்டையின் இருபக்கத்தை இணைத்து தன்மார்பை மூடி கொண்டு அவரை பார்க்க முடியாமல் திரும்பி "அப்பா தூங்குங்க.. நாளைக்கு பாக்கலாம்" என்று சொல்லிவிட்டு ஓடினாள்.

[omprakash_71]

Semma Interesting and Fantastic Update Nanba

[Punidhan]

Once again an update that's beyond comparison. Absolutely erotic. @aishu you have the incredible ability to write an erotic scene without any sex in it
Wooow. Even without a kiss. Man how do you do this. Brilliant. Every update is fresh and breezy. We know that அப்பா and உமா are going to end up on bed (hopefully). But the thrill is in seeing how that happens. At first she sees him masturbating. Now we think maybe he will see her and walk upto her and then sex. Maybe in other stories . But not aishu the awesome. She sees him a couple of times and it is she who has the wet dreams. The writer also shows why he ends up like that. Its because the wife is not cooperating. So that brings sympathy to the old man.

Then comes the birthday treat. Beautiful function. How he makes the wife buy gold and dress for her. He buys her a saree. All of this is done with no sinful thoughts at all. All genuine love. Then comes the next plot point. His diary writing
Genius idea. Now uma and the readers will come to know more about his sexual feelings and deprivation. Uma comes to know of his desire to see women in modern fashion especially sleeveless. So as a dutiful loving daughter she dresses up for the father. அட்டகாசமான எழுத்து. Now that she's dressed up how will he see her? In other stories once again she goes down to see him masturbating and he sees her and then .... the usual. But Nope. Not aishu the awesome. He pulls his back bringing up water. And we know that it wasn't the first time. He has been doing it for a couple of nights already. So once again their meeting is as natural and as inevitable as possible.

To sit and think of a plot development like this takes so much of time and dedication to the writing. Yes we are all here for the adrenaline rush of reading and enjoying different erotica. But its the authors like aishu the awesome make our time worthwhile by applying themselves so much. வந்தான் பாத்தான் படுத்தா ஓத்தான் is never the case with aishu the awesome. There has to be a genuine story. A purposeful narrative. Flesh and blood characters. Believable character motivation. Superb arcs of character development. And then yes sex. The sex is a result of the actions of the characters and contexts that they find themselves in. SEX IS NOT THE BE ALL OR END ALL. This is why when there is sex finally it is so satisfying. And yes I can write so much about the sex scenes separately. Maybe later.
Writers like aishu the awesome are a rare phenomenon. We have had some big guns here. Ocean. Vandanavishnu. Monkdevil. Jns. Jeganselvamani. Dubai seenu. Aishu the awesome is definitely up there in that Hall of Fame.
So proud to say a big fan.

[prrichat85]

Sema update

[chellam74]

Part 69

  அருமை

காதல் சொட்ட சொட்ட காமம் இனிக்கும். மூன்று பதிவும் மிக அருமை. கதை கொண்டு செல்லும் விடமும் அருமை. 

 
எழுதுவது அவ்வளவு எளிதல்ல . நேரம்  வேண்டும். நன்றி, வாழ்த்துக்கள் ; தொடரட்டும்  உமது எழுத்து  

[Aisshu]

சென்ற பதிவுக்கு லைக்ஸ் கமெண்ட்ஸ் பதிவிட்ட நண்பர்களுக்கு என்னுடைய நன்றிகள்.

DemonKing2
Navin0911
omprakash_71
Punidhan
ambulibaba123
Darkest_Nite
Mak060758
Raj3390
prrichat85
chellam74

என்னுடைய வேலையின் சுமையினால் வேகமாக கதையை எழுத முடியவில்லை. உங்களின் தொடர் ஆதரவு மட்டுமே கதையை தொடர உறுதுணையாக இருக்கும். கதையின் அடுத்த பகுதி இதோ. படித்து விட்டு உங்கள் கருத்தை பதிவிடுங்கள்.

[Aisshu]

Part 71

 
உமா ரூம் சென்றதும் கண்ணாடி முன் நின்று கையை சட்டையில் இருந்து விலக்கினாள்.  சட்டை இருபக்கம் விலக அவளின் ப்ரா மூடிய மொலை முட்டி தெரிய உமா வெக்கத்தோடு சட்டையில் இருந்த மித்த பட்டன்களை கழட்டி கீழே வைத்தாள்.  ஏற்கனவே கழட்டி வைத்து இருந்த நயிட்டி எடுத்து அணிந்து கொண்டாள்.  மனதில் குழப்பமும் நடுக்கமும் ஒன்று சேர்ந்திட அப்படியே படுத்தாள்.  இது தப்பா? என்று மனது படபடத்தது.  மணி பார்த்தால் 12 ஐ தாண்டி இருந்தது.
 
கீழே சுந்தரேசனின் மனநிலை இன்னும் கொதித்து கொண்டு இருந்தது.  கோவம், கவலை, காமம் எல்லாம் ஒன்று சேர்ந்து இருந்த உணர்வு அது.  எப்படி இப்படி கேவலமா நடந்துக்கிட்டோம்?  நாளைக்கு எப்படி அவள் முகத்தில் முழிப்பது.  ஒரு மனது இப்படி துடிக்க, மற்றொரு மனது அவன் கண்ட காட்சியை அசைபோட்டது.  எத்தனை வருஷங்கள் ஆச்சு மொலையை இவ்வளவு பக்கத்தில் பார்த்து.  எவ்வளவு அழகு.  ரெண்டு மொலைக்கு நடுவே இருந்த கீற்று.  ரெண்டு இளனிக்காயை சேர்த்து காட்டியது போல இருந்தது.  இப்படி பல வித யோசனைகள் ஓடிக்கொண்டு இருக்க அப்படியே படுத்து கிடந்தார்.  தூக்கம் வரவில்லை.  அத்தனை கவலையிலும் அவரின் தடி விறைப்பின் உச்சத்தை நெருங்கி இருந்தது.  மெல்ல உருண்டு ஜானகி படுத்து கிடந்த பெட்ரூம் கதவை ஒரு ஏக்கத்தில் பார்த்தார்.  "இத்தனை வருஷம் விரதம் படுத்து இருந்துட்டு இப்போ போயி கதவை தட்டினா, கொன்னுடுவா" என்று தனக்கு தானே சிரித்து கொண்டு விறைப்பை இருகால்களால் அடக்கி புடித்து கொண்டு குப்புற படுத்தார்.  எப்போது தூங்கினார் என்று தெரியவில்லை.
 
மறுநாள் காலை உமா கொஞ்சம் பயந்து கீழே வந்தாள்.  வீட்டில் ஒரு வித மயான அமைதி இருந்தது.  அந்த அமைதி அவளை மேலும் பயமுறுத்தியது.  மெல்ல கிச்சனில் எட்டிப்பார்க்க ஜானகி மும்முரமாக வேலை பார்த்து கொண்டு இருந்தாள்.  உமா உள்ளே வருவதை பார்த்து ஜானகி "வாடி.. சீக்கிரம் எழுந்திட்டியா"
 
"ஆமாம் ம்மா"
 
"இந்தா காபி குடி.. என்னனு தெரியலை இன்னைக்கு அவர் சீக்கிரமாவே எழுந்து கிளம்பிட்டாரு"
 
"அப்படியா ம்மா"
 
"ஆமாம். ஏதோ அவசர வேலைனு சாப்பிடாம கிளம்பிட்டாரு.  என்னனு தெரியல கீழ்முதுகு வலிக்குதுன்னு வேற சொன்னாரு.  நேத்து இருந்த சந்தோசம் ஏனோ அவர் முகத்துல இல்ல.  ஏதோ டென்ஷனா வேற இருந்தாரு"
 
"என்னாச்சும்மா"
 
"தெரியலை டி.  இந்த ஆம்பளைங்களே இப்படி தான்.  திடிர்னு நல்லா பேசுவாங்க, அப்புறம் எதையோ பார்த்து பேய் அறைஞ்ச மாதிரி இருப்பாங்க"
 
உமா லேசாக சிரிச்சிட்டு "சரிம்மா.. நான் குளிக்க போறேன்."
 
உமா குளித்துவிட்டு ஒரு நயிட்டி அணிந்து கொண்டு வந்து ஹாலில் உக்கார்ந்தாள்.  மொபைல் எடுத்து பார்த்து கொண்டு இருக்க கீர்த்தி ரிங் செய்தார்.  மணி பார்க்க 10 தாண்டி இருந்தது.  உமா போன் எடுத்து "என்னங்க.. இந்த நேரத்துல கால் பண்ணி இருக்கீங்க.  காலேஜ் ல கிளாஸ் இல்லையா"
 
"ஹ்ம்ம். கிளாஸ் இருந்தா என்ன.  என் பொண்டாட்டிகிட்ட பேசுறதுக்கு நான் எதுக்கு வெயிட் பண்ணனும்"
 
"சரி சொல்லுங்க.. எப்படி போகுது.  நான் இல்லாம"
 
"கொஞ்சம் கஷ்டம் தான்.  ஆனாலும் ஓகே மேனேஜ் பண்ணிக்கிறோம்"
 
மேலும் சில விஷயங்கள் பேசி விட்டு "வேற என்ன விசேஷம்"
 
உமா கொஞ்சம் யோசித்துவிட்டு "ஒரு விஷயம் சொல்லணும்.  எப்படி சொல்லனு தெரியல" என்று இழுத்தாள்.
 
"என்ன மாமா உன் கைய புடிச்சு இழுத்துட்டாரா"
 
"சீ.. என்னங்க.. இப்படி பேசிகிட்டு.  ஆனா.. அப்படி நடந்துடுமோன்னு பயமா இருக்கு"
 
"ஹ்ம்ம் என்ன ஏதாவது இன்டெரெஸ்டிங்கா நடந்ததா"
 
உமா கொஞ்சம் மென்னு முழுங்கி நடந்ததை சொன்னாள்.
 
"என்னங்க.. இதுக்கு மேல என்ன பண்ண.  கொழப்பமா இருக்கு.  அப்பாவை பார்த்தா பாவமாவும் இருக்கு."
 
"இங்க பாரு.. நான் எதுவும் தப்பா நினைப்பேன்னு யோசிக்குறியா"
 
"ஹ்ம்ம்.. அதுவும் இல்லாம.. "
 
"என்ன உமா"
 
"எனக்கு இப்படி வாழ்க்கையை கொடுத்து இருக்கீங்க.  அதுல ஏதாவது.."
 
"அப்படி சொல்ல போனா,, எங்க வாழ்க்கைல நீயும் நந்தினியும் வந்த அப்புறம் தான் ஒரு புடிப்பே வந்து இருக்கு"
 
"அது தாங்க இந்த வாழ்க்கைல வேற பிரச்சனை எதுவும் வந்துட கூடாது"
 
"இங்க பாரு.  நான் என்னோட மாமனாருக்கு ரொம்ப கடமைப்பட்டு இருக்கேன்.  அவருக்கு இப்படி ஒரு கவலை இருக்கும்னு எதிர்பாக்கலை.  அதுவும் நம்மால தீத்துவைக்க முடியும்னா கண்டிப்பா எனக்கு அதுல சந்தோசம் தான்"
 
"ஹ்ம்ம்.."
 
"என்ன உமா யோசிக்குறே"
 
"அவரை பார்த்தாலே ஒரு வித பயம் தான் வருது"
 
"ஆளு தான் முரட்டு தனமா இருப்பாரு.  ஆனா.. ரொம்ப சாஃட் டைப்"
 
"உண்மையிலேயே உங்களுக்கு கஷ்டமா இல்லை"
 
"எதுக்கு கஷ்டம்.. சொல்ல போனா.. எனக்கு தான் அவர் மொதல்ல சொந்தம்.  ஆனா நீ தான் அவரோட கஷ்டத்தை புரிஞ்சுக்கிட்டே.  அதுவும் இல்லாம அவர் ஒன்னும் வெளி ஆள் இல்லையே.  சொல்ல போனா அத்தையும் நம்ம கூட சேந்துட்டா இன்னும் நல்லா இருக்கும்" என்று சிரித்தார்.
 
"சீ.. அம்மா கிட்ட போயி"
 
"ஏய் உனக்கு தெரியாது.. அத்தை எங்க கல்யாணம் ஆன புதுசுல எப்படி இருப்பாங்க தெரியுமா.  சும்மா கும்முன்னு இருப்பாங்க"
 
"ஐயோ.. அதானே பார்த்தேன் சார் வேற யாருக்கோ ரூட் போடுற மாதிரி தெரியுது"
 
"அப்படிலாம் இல்லை.. சின்ன வயசுல அப்படி இருப்பாங்கன்னு சொன்னேன்.  இப்போ அவுங்க அடலீஸ்ட் நம்ம புரிஞ்சுக்கிட்டா நல்லா இருக்கும்னு சொல்ல வந்தேன்"
 
"சரி சரி போதும்.  அத்தை குளிச்சிட்டு வந்துட்டாங்க.  நான் வேலை பாக்கணும்"
 
உமா போன் ஐ வைத்து விட்டு எழுந்து கிட்சன் சென்றாள்.  ஜானகி ஒரு பாவாடையை தன் மார்பு வரை கட்டி கொண்டு கிட்சன் வந்தாள்.  உமா அவளை பார்த்து "என்னம்மா.. அப்படியே வந்துடீங்க"
 
"அடுப்புல குக்கர் வச்சிட்டு போவேன்.  கரெக்ட் ஆ நான் குளிச்சிட்டு வரும் போது ஆஃப் பண்ணினா வெந்து இருக்கும்.  இதெல்லாம் ஒரு கணக்கு"
 
"அதுக்குன்னு இப்படியே வந்துடீங்க"
 
"வீட்ல தான் வேற ஆம்பளைங்க இல்லையே.  சொல்ல போனா இந்த மாதிரியே இருபது வருஷத்துக்கு மேல பழகிட்டேன்."
 
"நல்ல கணக்கு தான் ம்மா"
 
"நீ வேற ஒரு தடவை சாந்தி மாப்பிள்ளையோட வந்து இருந்தப்போ இப்படி தான் வந்துட்டேன்.  மாப்பிள்ளை பாத்துட்டு பதறிட்டாரு.  நானும் தான்." என்று சிரித்தாள்.
 
"ஐயோ அப்புறம் என்ன ஆச்சு"
 
"ஹ்ம்ம் அவரு அசடு வழிஞ்சிட்டு போயிட்டாரு.  சரி சரி வேலைய பாரு.  நான் போயி புடவை கட்டிட்டு வந்துடுறேன்"
 
உமா மனசுக்குள் ஓ இப்படி பாத்துட்டு தான் அவரு கும்முனு இருக்காங்கன்னு சொன்னாரோ என்று சிரித்து கொண்டே வேலைய பார்த்தாள்.
 
ஜானகி புடவை மாற்றி கொண்டு வந்தாள்.  "உமா நேத்து மாமா கிட்ட நீ கேட்ட டைலர் பத்தி விசாரிச்சேன்.  மார்க்கெட் பக்கத்துல ஒரு நல்ல டைலர் கடை இருக்கிறதா சொன்னாரு.  மதியத்துக்கு மேல போயிட்டு வந்துடலாம்"
 
"சரி ம்மா"
 
இருவரும் பேசி கொண்டே வேலையை முடித்தனர்.  அதன் பிறகு ஜானகி சுந்தரேசனுக்கு போன் செய்தாள்.  "என்னங்க காலைல கூட சாப்பிடாம போயிட்டீங்க.  மதியம் வந்து சாப்பிடலாம்ல"
 
"இருக்கட்டும் பா.. கொஞ்சம் வேலை இருக்கு"
 
"ஹ்ம்ம் சரி சரி.. அப்புறம் உமா ப்ளௌஸ் தைக்குறது பத்தி கேட்டு இருந்தேனே.  அந்த டைலர் ஷாப் எங்க இருக்குன்னு விவரம் அனுப்புனீங்கன்னா நானும் அவளும் போயிட்டு வந்துடுவோம்"
 
சுந்தரேசன் கொஞ்சம் விளக்கி பார்த்தார்.  ஆனால் ஜானகிக்கு அவர் சொல்வது கொஞ்சம் புரியவில்லை கடைசியாக "சரி.. நான் ஒரு 3 மணி போல வர்றேன்.  கிளம்பி இருங்க.  கூட்டிட்டு போறேன்" என்று போனை வைத்தார்.
 
ஜானகி மதிய உணவு சாப்பிட்டு விட்டு பெட்டில் சாய்ந்து தூங்கினாள்.  உமா தான் எடுத்த சுந்தரேசனின் டைரியின் பக்கங்களை தன் மொபைலில் ஸ்கேன் செய்துவிட்டு பரணில் எடுத்த இடத்தில் கொண்டு வந்து வைத்தாள்.  பின் அந்த டைலர் கடைக்கு செல்வதற்கு தேவையான அளவு ப்ளௌஸ் எடுத்து வைத்து விட்டு கிளம்ப தயாரானாள்.  சரியாக 3 மணி போல கீழே இறங்கி வந்து பார்க்க ஜானகி நன்கு அசந்து தூங்கி கொண்டு இருந்தாள்.  உமா என்ன செய்ய என்று தெரியாமல் டிவி ஆன் செய்து கொஞ்சம் சவுண்ட் குறைவாக வைத்து சில பாடல்கள் பார்க்க தொடங்கினாள்.  3:30 மணி போல சுந்தரேசன் வீடு வந்து கதவை தட்டினார்.
 
உமா கதவை திறக்க சுந்தரேசன் அவள் முகத்தை பார்க்க முடியாமல் தலை குனிந்து உள்ளே வந்தார்.  "எங்க ம்மா அவ"
 
"அம்மா தூங்கிட்டு இருக்காங்க ப்பா.  டீ போடட்டுமா"
 
"ஹ்ம்ம் போடும்மா.. தலை வலிக்குது"
 
உமா கொஞ்சம் இஞ்சி, ஏலக்காய் தட்டி டீ போட்டு கொண்டு வந்தாள்.  சுந்தரேசன் அதை வாங்கி "டீ சூப்பர்.  கரெக்ட் ஆன அளவுக்கு இஞ்சி, ஏலக்காய் போட்டு இருக்கே"
 
"அப்பா நான் கேட்டரிங் படிச்சு ஹோட்டல் ல வேலை பாத்து இருக்கேன்.  அதுல கத்துக்கிட்டது"
 
அப்போது ஜானகி கொஞ்சம் எரிச்சலுடன் வெளியே வந்தாள்.  "என்னங்க.. என்னனு தெரியலை கொஞ்சம் ஒத்த தலைவலியா இருக்கு.  நீங்க உமாவை கூட்டிட்டு போயிட்டு வந்துடுறீங்களா"
 
உமா கொஞ்சம் சங்கோஜப்பட்டாள்.  ஜானகி உமாவை பார்த்து "அவர் கூட போயிட்டு வா ம்மா.. அப்பா தானே"
 
"சரி ம்மா" உமா தான் எடுத்து வைத்த அளவு ப்ளௌஸ், புது புடவை எல்லாம் ஒரு பையில் எடுத்து வைத்து கிளம்ப தயாரானாள்.  சுந்தரேசன் உமாவை தன் ஜீப்பில் ஏற்றி கொண்டு புறப்பட்டார்.  ஜானகி வழிஅனுப்பிவிட்டு வந்து குட்டி தூக்கம் போட்டாள்.
 
ஜீப் ஓடி கொண்டு இருக்க உமா சுந்தரேசன் எதுவும் பேசிக்கொள்ளவில்லை.  சில நிமிடங்கள் மௌனமாகவே கடந்தது.  கடைசியில் சுந்தரேசனின் வாய் கொஞ்சம் காய்ந்திருக்க லேசாக உறுமினார் உமா உடனே தன் கையில் இருந்த தண்ணீர் பாட்டில் ஐ எடுத்து "அப்பா கொஞ்சம் தண்ணி குடிக்குறீங்களா"
 
சுந்தரேசன் வாங்கி கொஞ்சம் குடித்து விட்டு அவளிடம் திருப்பி கொடுத்து "தேங்க்ஸ் ம்மா"
 
"அப்பா இன்னும் எவ்வளவு தூரம் போகணும்"
 
"அது டவுன் பஸ்ஸ்டாண்ட் தாண்டி மார்க்கெட் பக்கத்துல.  இன்னும் ஒரு 20 நிமிஷத்துல வந்துடும்"
 
"நல்லா தைப்பாங்களா ப்பா"
 
"என்னோட ஃபிரெண்ட் வைஃப் அங்கே தான் தைப்பாங்க.  அவுங்க சொல்லி தான் அந்த கடைக்கு கூட்டிட்டு போறேன்"
 
"ஹ்ம்ம் சரி ப்பா.."
 
சுந்தரேசன் கொஞ்சம் எச்சிலை விழுங்கி விட்டு "சாரி ம்மா.. நேத்து அப்படி நான் நடந்து இருந்திருக்க கூடாது"
 
உமா மௌனமாகி தலை குனிந்தாள்.
 
சுந்தரேசன் "அது வந்து நீ கிண்டல் செஞ்சதும் ஏதோ ஒரு வேகத்துல உன் சட்டையை புடிச்சுட்டேன்.  அது அப்படி கிழிஞ்சிடும்னு எதிர்பாக்கலை"
 
"அது நந்தினி சட்டைப்பா.  கொஞ்சம் டைட். நீங்க புடிச்சதும் கிழிஞ்சிடுச்சு.  விடுங்கப்பா.  நான் ஒன்னும் நினைக்கலை"
 
மீண்டும் மௌனம்.  சில நிமிடங்களில் வண்டியை ஒரு ஓரமாக நிறுத்தினார்.  பின் உமாவை கூட்டி கொண்டு ஒரு சின்ன கடைவீதி வழியாக நடந்து ஒரு கட்டிடத்தின் மாடியில் ஏறி அந்த கடையை அடைந்தார்.  அங்கே இருந்த டைலரிடம் சுந்தரேசன் தன்னையும் உமாவையும் அறிமுகம் செய்துவிட்டு அங்கே இருந்த சேரில் உக்கார்ந்தார்.  பின் உமா அந்த டைலர் கொடுத்த மாடல் கேட்டலாகை எடுத்து கொண்டு சுந்தரேசன் அருகே இருந்த சேரில் உக்கார்ந்து புரட்டினார்.  சுந்தரேசனும் அவள் பார்ப்பதை பார்த்து கொண்டு இருக்க உமா ஒரு 2 மாடல் ஐ சூஸ் செய்தாள்.  அதை பார்த்து கொண்டு இருந்த சுந்தரேசன் மனதில் ஒரு ப்ளௌஸ் க்கு இவ்வளவு மாடல் ஆ.. என்று ஆச்சரியப்பட்டார்.
 
உமா எழுந்து டைலரிடம் தான் செலக்ட் செய்த மாடல் ஐ காட்டினாள்.  அவர் அதை பார்த்து விட்டு பின் உமாவின் அளவு ப்ளௌஸ் எடுத்து விரித்து பார்த்தார்.  பின் உமாவிடம் "மேடம் இந்த ப்ளௌஸ் ல உங்க கப் ல கீழே இருந்து ஒரு லைன் தையல் வருது.  ஆனா இந்த மாடல் ல அப்படி தைக்க முடியாது."  ஒரு ஸ்க்ரீனை விளக்கி அங்கே வேலை பார்த்து கொண்டு இருந்த ஒரு சின்ன பொண்ணை கூட்டி "மேடத்தோட அளவு மட்டும் எடுத்து நோட் பண்ணி கொடு" என்கிறார்.
 
உமா கூச்சத்துடன் எழுந்தாள்.  அந்த பொண்ணு "கையை கொஞ்சம் தூக்கிக்கோங்க" என்று நெருங்கிட உமா மூன்று பேர் முன்னாடி அப்படி நிற்க கூச்சப்பட்டாள்.
 
டைலர் உடனே "சாரி மேடம் கடை கொஞ்சம் சின்னது.  நீங்க அந்த ஸ்க்ரீன் பின்னாடி போயிக்கோங்க.  கடைல யாரும் இல்லை."
 
உமா கொஞ்சம் சந்தோஷமாக ஸ்க்ரீன் விளக்கி உள்ளே செல்ல அந்த பெண் ஸ்க்ரீனை மூடி விட்டாள்.  உள்ளே சென்றதும் அந்த பெண் "உங்க முந்தானையை இறக்கிடுங்க"
 
அவர்கள் பேச்சு வெளி வரை கேட்டது.  உமா முந்தானை பின் கழட்டி வைத்து முந்தானையை எடுத்து விட அந்த பெண் உமாவின் கழுத்து, கை, முதுகு, மார்பின் மேல், நடு, கீழ் சுற்றளவு என்று ஒவ்வொன்றாக அளந்து ஒரு பேப்பரில் எழுதிக்கொண்டு இருந்தாள்.  அப்போது உமா எதேச்சையாக ஸ்க்ரீனின் ஓரத்தில் யாரோ பார்ப்பது போல இருப்பதை கவனித்தாள்.  லேசாக நகர்ந்து பார்க்க அது சுந்தரேசன் உக்கார்ந்து இருந்த சேரில் இருந்து அந்த ஸ்க்ரீனின் ஓரம் லேசான இடைவெளியில் பார்த்து கொண்டு இருப்பது புரிந்தது.
 
உமா மனது குறுகுறுத்தது.  அந்த பெண்ணிடம் "இது கொஞ்சம் காஸ்டலி புடவை அளவெல்லாம் கரெக்ட் ஆ இருக்கட்டும்"
 
அந்த பெண் அங்கே தொங்கி கொண்டு இருந்த 3 ரெடிமேடு ப்ளௌஸ் எடுத்து வைத்து "மேடம் நீங்க சூஸ் பண்ணினா மாடல் ப்ளௌஸ் இது.  இதை போட்டு பாருங்க.  எந்த அளவு சரியா இருக்கோ அதை வச்சு அளவு எடுத்துக்குறேன்"
 
அதுவும் நல்லா ஐடியா மாதிரி தெரிய அந்த பெண் வெளியே சென்று ஸ்க்ரீனை மூடினாள்.  டைலர் அவளை பார்க்க அவள் "மேடம் மொடல் ப்ளௌஸ் போட்டு பாக்குறாங்க" என்று சொன்னாள்.  இப்போது ஸ்க்ரீன் முழுசாக முடி இருக்க சுந்தரேசன் அங்கே இருந்த நியூஸ்பேப்பரை புரட்டினார்.
 
சில நொடிகள் கடந்து இருக்க ஸ்க்ரீனின் ஒரு பக்கம் லேசாக விலகுவது போல உணர்ந்தார்.  காற்றினால் நகந்து இருக்கும் என்று நினைத்து கொண்டு பார்த்தார்.  உள்ளே உமா அசைவது அவருக்கு புரிய கொஞ்சம் உத்து பார்த்தார்.  எதுவும் தெளிவாக தெரியவில்லை.  மனசுக்குள் சீ.. என்ன பண்ணிட்டு இருக்கிறோம் என்று மீண்டும் பேப்பரில் மூழ்கினார்.
 
ஸ்க்ரீன் இன்னும் ஒரு இன்ச் விலகியது.  உள்ளே உமா கொஞ்சம் நகர்ந்து அந்த இடைவெளிக்கு நேராக நின்று கொண்டு ப்ளௌஸ் இன் ஒவ்வொரு ஹூக்காக கழட்டினாள்.  சுந்தரேசனுக்கு இப்போது நன்றாக தெரிந்தது.  கடைசி ஹூக் கழட்டியதும் உமா கையை பின்னோக்கி நீட்டி ப்ளௌஸ் ஐ உருவி எடுத்து விட்டு தன்னுடைய அக்குளை ப்ளௌஸ் ஆள் துடைத்தாள்.  போடுகின்ற மாடல் ப்ளௌஸ் இல் தன் வியர்வை பட்டு விட கூடாது என்ற நல்லா எண்ணம்.  பின் மாடல் ப்ளௌஸ் இல் ஒன்றை எடுத்து கையை உள்ளே நகர்த்தி போட்டாள்.  அதன் முன் ஹூக் 2 மட்டுமே போட முடிந்தது.  அதை கழட்டி வைத்து விட்டு அடுத்த ப்ளௌஸ் எடுத்து ட்ரை பண்ணினாள்.  அதில் எல்லா ஹூக்கும் போட முடிந்தது, ஆனால் கப் பகுதி கொஞ்சம் லூசாக இருந்தது.  மூன்றாவது ப்ளௌஸ் எடுத்து போட்டு பார்க்க, அது கொஞ்சம் கச்சிதமாக இருப்பது போல இருந்தது.  அவள் போட்டு கழட்டுவதை அந்த சின்ன இடைவெளி வழியே சுந்தரேசன் பார்த்து கொண்டே இருந்தார்.
 
உமா உள்ளே இருந்து அந்த பெண்ணை கூப்பிட்டாள்.  அவள் உள்ளே சென்றதும், "இந்த மாடல் சரியா இருக்குன்னு நினைக்குறேன்.  ஆனா இந்த நுனி பகுதி மட்டும் கொஞ்சம் டைட் ஆ தெரியுது என்று தன் மொலையின் காம்பை தொட்டு காட்டினாள்."
 
அந்த பெண் ஸ்க்ரீன் வழியே தலையை வெளியே நீட்டி டைலரிடம் "சார் அந்த 3 வது மாடல் ஃபிட் ஆ இருக்குது.  ஆனா கப்போட நிப்பிள் பகுதி மட்டும் டைட் ஆ இருக்குன்னு சொல்லுறாங்க"
 
சுந்தரேசன் அதை கேட்டு தலை குனிந்தார்.  டைலர் சாதாரண விஷயம் போல "சரி.. மேடத்தோட நிப்பிள் மட்டும் எவ்வளவு நீளம்னு அளந்துக்கோ.  அப்போ தான் சரியான கூர்மை வச்சு தைக்க முடியும்"
 
அந்த பெண் ஸ்க்ரீனை மூடிட்டு உள்ளே வந்து "மேடம் கொஞ்சம் ப்ளௌஸ் ப்ரா கழட்டுங்க"
 
"வேணாம் பா.. இது போதும்.  இதை மாதிரியே தச்சிடுங்க"
 
"ஐயோ மேடம் எதுக்கு வெக்கபடுறீங்க.  சரியா தேச்சுட்டா உங்களுக்கு தான் கம்போர்ட்டபிள்" என்று சொன்னாள்.
 
உமா கொஞ்சம் ஸ்க்ரீனை பார்க்க அந்த பெண் ஸ்க்ரீனை இரு பக்கமும் இழுத்து விட்டாள்.  பின் உமா ப்ளௌஸ் ப்ரா கழட்டினாள்.  சுந்தரேசன் வெளியில் இருந்தாலும் உமாவின் கோலத்தை மனதில் கற்பனை செய்ததில் அவரின் தடி உள்ளே விரைப்படைந்தது.  அந்த பெண் உமாவின் மொலையை பார்த்து "என்ன மேடம் நிப்பிள் ஒன்னும் அவ்வளவு நீளம் இல்லையே" என்று பார்க்க அப்போது நிப்பிள் சுருங்கி உள்ளே இழுத்து இருந்தது.  "மேடம் கொஞ்சம் காம்பை மட்டும் நீட்டி விடுங்க, அளந்துக்குறேன்"
 
உமா தன் கையால் காம்பின் நுனியை லேசாக வருடி கொடுத்து நுனியை புடித்து வெளியே இழுத்தார்.  பின் இன்னும் கொஞ்சம் அதை வருடிட்டு அது புல்லட் போல தடிமன் ஆனது.  பின் அந்த பெண்ணை பார்க்க, அவள் ஒரு ஸ்கேல் கொண்டு வந்து அதன் நீல அகலத்தை அளந்து விட்டு பின் டைலரிடம் வந்து "மேடத்தோட நிப்பிள் கொஞ்சம் நீளம் தான்.  ரெண்டு சென்டிமீட்டர் நீளம், ஒன்னரை சென்டிமீட்டர் அகலம்" என்று சொல்லி டைலரின் நோட்டில் பதிவு செய்தாள்.  டைலர் உம "ஓ அப்படியா.. அது தான் அந்த மாடல் ப்ளௌஸ் பத்தலை.  இந்த அளவுக்கு சரியான கூர்மை வச்சு தச்சிடு"
 
அப்போது உமா தன்னுடைய ப்ளௌஸ் போட்டு புடவையை மேலே சுத்தி கொண்டு வெளியே கூச்சத்துடன் வந்தாள்.  அந்த டைலர் "மேடம்.. நாளைக்கு சாயங்காலம் ரெடி ஆகிடும்.  வந்து வாங்கிக்குறீங்களா"
 
"ஹ்ம்ம் சரி"
 
சுந்தரேசன் "எவ்வளவு தைய கூலி"
 
"இந்த ப்ளௌஸ் மாடல் க்கு 1200 ருபாய்."
 
"என்னப்பா சொல்லுறே.. 1200 .. இதுக்கு நான் 3 வேஷ்டி எடுத்து இருப்பேன். நீ என்னடான்னா"
 
"சார்.. லேடீஸ் துணி தைக்குறதுன்னா சும்மாவா..  கேட்டு பாருங்க..  சரியா பிட் ஆகலைன்னா அப்புறம் அக்குள்ல புடிக்குந்தும்பாங்க, இல்லைனா சைட் ல புடிக்கும், முதுகுல புடிக்கும்.  அதை எல்லாம் சரியா தைக்கணும்னா அனுப்பவும் வேணும் சார்.  அதுக்கு தான் இவ்வளவு விலை"
 
"என்னமோ போங்க.. நல்லா சம்பாதிக்குறீங்க"
 
உமா அவர்கள் பேச்சை கேட்டு கூச்சத்துடன் வெளியே நகர்ந்தாள்.  சுந்தரேசன் அட்வான்ஸ் பணம் கொஞ்சம் கொடுத்து விட்டு ரசீது வாங்கி கொண்டு வந்தார்.

[Aisshu]

Part 72

 
சுந்தரேசன் ஜீப்பை ஸ்டார்ட் செய்திட உமா அருகில் அமர்ந்திருக்க வண்டி நகர்ந்தது.  அவரின் மனதில் உமா ஸ்க்ரீன் மறைவில் ப்ளௌஸ் கழட்டி ப்ராவுடன் நின்று கொண்டு இருந்த காட்சி வந்து போய் கொண்டு இருந்தது.  மேலும் அந்த பெண் சொன்ன கடைசி வார்த்தை உமாவின் நிப்பிள் 2 சென்டிமீட்டர் நீளம் என்பது அவர் மண்டைக்குள் குறுகுறுத்து கொண்டே இருந்தது.
 
வீட்டுக்கு வரும்முன் ஜானகி சில மளிகை காய்கறிகளை வாங்கி வரும்படி சொன்னதால் சுந்தரேசன் உமா மார்க்கெட்டில் சில பொருட்களை வாங்கி கொண்டு வந்தனர்.  வரும் வழியில் ஒரு பேக்கரியில் பப்ஸ், டீ குடித்து விட்டு வீடு வரும் போது மணி 6 தாண்டி இருந்தது.  ஜானகிக்கு இப்போது தலைவலி குறைந்து இருந்தது.  நைட் டின்னருக்கு தோசை, சட்னி சுட்டு கொடுக்க மூவரும் சாப்பிட்டு முடித்தனர்.  பின் ஜானகி உமாவிடம் டைலர் கடை போய்விட்டு வந்த அனுபவம் பற்றி பேசி கொண்டு இருக்கும் போது சுந்தரேசன் இடையில் "அவள் தைக்க கொடுத்த ப்ளௌஸ் தைய கூலி மட்டும் 1200 ரூபாய்.  பேசாம நான் தோட்ட வேலை பாக்குறதை விட்டுட்டு லேடீஸ் டைலர் ஆகிடலாம்னு இருக்கேன்"
 
ஜா : "என்ன நினைசீங்க.. லேடீஸ் டைலர் ஆகுறது அவ்வளவு ஈஸி இல்லை.  இன்னைக்கு ஒரு டிசைன் பேஷன் ஆ இருக்குன்னா நாளைக்கு வேற டிசைன் வந்துடும்"
 
உ : "அப்பா அதுவும் இல்லாம ஒவ்வொரு பொண்ணோட சைஸ் உடல்வாகுக்கு தகுந்த மாதிரி தைக்கணும்.  அப்போ தான் கரெக்ட் ஆ இருக்கும்"
 
சு : "நல்ல வேலை ஆம்பளைங்களுக்கு எப்போவுமே லூஸ் ஃபிட் தான்."
 
அப்படியே சில பல விஷயங்கள் பேசிவிட்டு படுக்க சென்றனர்.
 
உமா படுக்கையில் படுத்து கொண்டே இன்று நடந்த விஷயங்களை யோசித்து பார்த்து தனக்குள் சிரித்து கொண்டு இருந்தாள்.  கீழே சுந்தரேசனும் நடந்த நிகழ்வை நினைத்து இது தப்பு என்று மனதை தேற்றி கொண்டு இருந்தார்.
 
மணி 11 நெருங்கி இருந்தது.  ஜானகி நன்கு உறங்கி கொண்டு இருந்தாள்.  சுந்தரேசன் எழுந்து தன்னுடைய அலமாரியில் இருந்த காம கதை புத்தகத்தை எடுத்து புரட்டினார்.  ஏனோ அதில் மனது ஒட்டவில்லை.  புத்தகங்களை எடுத்த இடத்தில் மீண்டும் வைத்து விட்டு வந்து சோபாவில் அமர்ந்தார்.  கண்மூடினால் அவரின் கண்முன்னே உமா ப்ளௌஸ் கழட்டி ப்ராவுடன் நிற்கும் அழகு வந்து வந்து போனது.  ஒரு கட்டத்தில் அவர் எழுந்து நடந்து படி ஏறினார்.  மூளை அவர் செய்யும் செயலை அசிங்கம் என்று எச்சரித்தது, ஆனால் இதயம் அதை கேக்காமல் முன்னகர செய்தது.  ஒவ்வொரு படி ஏறுவதும் ஒரு யுகம் போல இருந்தது.  படி ஏறி உமாவின் அறை அருகே வந்த போது அறை கதவு பூட்டப்பட்டு இருந்தது.
 
சில நிமிடங்களுக்கு முன் உமா படுத்து புரண்டு கொண்டு இருந்தாள்.  அப்போது படியில் யாரோ ஏறுவது போல ஒலி கேட்டு உமா திடுக்கிட்டாள்.  கண்டிப்பாக அது சுந்தரேசன் தான்.  உடனே கதவை தாளிட்டாள்.  பின் மனது ஏதோ துடிக்க ஜன்னலை லேசாக திறந்து வைத்தாள்.
 
சுந்தரேசன் கதவு பூட்டி இருப்பதை பார்த்து தன்னுள் நொந்து கொண்டு இப்படி என் மனசு அலைபாயுது என்று கூறி கொண்டு திரும்ப நடந்தார்.  அப்போது ஜன்னல் கதவு லேசாக திறந்து இருப்பதை உணர்ந்து அதன் அருகே வந்தார்.  ஒரு மனது தவறு என்று துடித்திட, மறு மனது அவரின் உணர்ச்சியை தூண்டி கொண்டு இருந்தது.  ஜன்னல் அருகே நின்றதும் அவரின் கைவிரல் ஜன்னல் கதவை மெல்ல மெல்ல தள்ளிட அவர் பார்வையில் உமா ட்ரெஸ்ஸிங் டேபிள் கண்ணாடி முன் நின்று நயிட்டி கழட்டி கொண்டு இருந்தாள்.
 
பார்த்ததும் சுந்தரேசன் உறைந்து நின்றார்.  உமா கழுத்து வழியாக நயிட்டி உருவி பெட்டில் போட்டாள்.  அவள் பாவாடை கீழயும் மேலே ப்ராவும் அணிந்து இருக்க அப்படியே நடந்து சென்று பெட்டியில் இருந்து ஒரு பேண்ட் ஷர்ட் எடுத்தாள்.  பின் பாவாடையை முட்டி வரை தூக்கி பேண்ட் காலினுள் தன் கால்களை செலுத்தி பேண்ட் இடுப்பில் தூக்கி நாடாவை வைத்து முடியிட்டாள்.  பின் பாவாடையை கழட்டி வைத்தாள்.
 
திடீர் என்று ஜன்னல் கதவு பட் என்று தள்ளி சுவற்றில் முட்டியதில் ஒரு சத்தம் கேட்டு திடுக்கிட்டு திரும்பினாள்.  சுந்தரேசன் ஜன்னல் ஓரத்தில் நின்று உமாவை பார்க்க, உமா உடனே கட்டிலில் இருந்த சட்டையை எடுத்து தன் பிராமீது வைத்து மறைத்து "அப்பா.. என்ன ஆச்சு" என்று கேட்டிட சுந்தரேசன் அந்த இடத்தை விட்டு வேக வேகமாக கீழே நகர்ந்து சென்றார்.  "ஐயோ மானம் போச்சே" என்று மனசு துடித்து கொண்டே சென்றார்.
 
அவர் கீழே சென்ற அடுத்த சில நிமிடத்தில் உமா ஒரு டீஷிர்ட் அணிந்து கொண்டு கீழே வந்து கிட்சன் சென்று தண்ணீர் குடித்து விட்டு வந்தார்.  சுந்தரேசனை பார்க்க அவர் அவளை பார்க்க முடியாமல் தலை குனிந்து அமர்ந்து இருந்தார்.  உமா அவர் எதிரில் உள்ள சோபாவில் வந்து அமர்ந்தாள்.  சுந்தரேசன் இன்னும் தலை நிமிராமல் இருக்க உமா நகர்ந்து அவர் அருகே வந்து அமர்ந்தாள்.  "அப்பா இங்க பாருங்க.. "
 
"சாரி உமா.. தூக்கம் வரலைன்னு மேல அப்படியே நடக்க வரும் போது ஜன்னல் தொறந்து இருந்துச்சு" என்று பேச்சு தடுமாறி பேசினார்.
 
"அப்பா பொய் சொல்லாதீங்க.  இன்னைக்கு டைலர் கடைலயும் நீங்க பாத்தது எனக்கு தெரியாதுன்னு நினைக்கிறீங்களா.  இப்போ ஜன்னலை தொறந்து.  சே.."
 
"ஐயோ என்னம்மா சொல்லுறே.. டைலர் கடைல என்ன.. என்று குளறினார்.
 
"அப்பா ப்ளீஸ்.. நீங்க டைலர் கடைல ஸ்க்ரீன் சைட்ல இருந்து பார்த்ததை நான் கவனிச்சேன்"
 
சுந்தரேசன் தன் இரு கைகளால் முகத்தை மூடி கொண்டு கண்ணீர் எட்டி பார்த்திட அதை துடைத்து கொண்டே "உமா நான் பெரிய தப்பு பண்ணிட்டேன்.  என்னை மன்னிச்சிடும்மா.  நீ என்னோட பொண்ணு மாதிரி.  என் மருமகனோட பொண்டாட்டி..  நேத்து உன்ன அந்த கோலத்தில் பாத்ததுல இருந்து என்னோட மனசு ஏதோ தப்பு தப்பா யோசிக்குது" என்று இன்னும் கண்ணீர் வடிய அழுதார்.
 
உமா உடனே அவர் தோளில் கையை போட்டு "அப்பா அழுவாதீங்க.. ப்ளீஸ்.."
 
"இல்லை ம்மா.. உனக்கு தெரியாது.  நானும் ஜானகியும் ஒண்ணா படுத்து 10 - 15 வருஷத்துக்கு மேல ஆகுது.  இவளவு நாள் நான் வேற எந்த பொன்னையும் ஏரெடுத்து பார்த்ததும் இல்லை.  ஆனா இப்போ ரெண்டு நாளா என் மனசுல ஏதோ வக்கிரமான எண்ணம் வர ஆரம்பிச்சிடுச்சு"
 
"அப்பா.."
 
"ஹ்ம்ம்.. நீ அப்பான்னு கூப்பிடுற தகுதியை நான் இழந்துட்டேன் உமா.. என்னை மன்னிச்சுடு" என்று இன்னும் அழுதார்.
 
உமா அவர் தோளில் இருந்து கையை எடுத்து தன் வலது கையால் அவரது இடது கையை புடித்து "அப்பா ப்ளீஸ் அழுவாதீங்க.."
 
"இல்லைம்மா.. இந்த விஷயம் வெளியே தெரிஞ்சா.. மாப்பிள்ளை என்ன நினைப்பாரு.. என் பொண்டாட்டி என்னை அசிங்கமா பாப்பா.. அவ்வளவு பெரிய தப்பு செஞ்சுட்டேன்" என்று தன்னை தானே அடித்து கொண்டார்.
 
உமா உடனே அவரின் இடது கையை அழுத்தமா புடித்து "அப்பா இப்போ எதுக்கு அழுவறீங்க." மனசுக்குள் தான் தானே அவர் ஆசையை தூண்டியது என்று தோன்றினாலும் அதை வெளிக்காட்டி கொள்ள மனமில்லாமல் "அப்பா நான் யார்கிட்டயும் சொல்லிடமாட்டேன்.. கவலைப்படாதீங்க"
 
சுந்தரேசனுக்கு ஒரு சின்ன மலர்ச்சி ஏற்பட்டது. அழுகை குறைந்தது.  "சாரி உமா.. நான் உன்னை நாளைக்கே கொண்டு போய் உன் வீட்ல விட்டுட்டு வந்துடுறேன்.  நீ இங்கே இருந்தா என்னை பார்க்க ரொம்ப சங்கோஜப்படுவே.. வேணாம்.. நான் ரொம்ப தப்பானவன்"
 
"ஐயோ அப்பா.. ப்ளீஸ்.. நீங்க இப்படி சொன்னீங்கன்னா, தேவை இல்லாம அவருக்கும், அம்மாவுக்கும் ஏதாவது சந்தேகம் தான் வரும்.  இதை இத்தோடு விட்டுடுங்க.  நாளைக்கு பாத்துக்கலாம்"
 
சுந்தரேசனுக்கும் அவள் சொல்வது சரி என்று பட்டாலும் அவள் முகத்தை பார்க்க முடியாமல் தலை குனிந்து உக்கார்ந்து இருந்தார்.  சில நிமிடம் இருவரும் மௌனமானாக உக்கார்ந்து இருக்க உமா அவரின் கையை விடுவித்தாள்.  சுந்தரேசன் உமாவை பார்த்து "என்னை ஒரு நாலு அடி அடிச்சுடீரியா..எனக்கு ஏதாவது தண்டனை கொடுத்துடு.. அப்போ தான் என் மனசு ஆறும்"
 
"ஐயோ அப்பா.. அதெல்லாம் நான் அடிக்க மாட்டேன்.  நான் தான் இதை பத்தி வெளியே சொல்ல மாட்டேன்னு சொல்லிட்டேன் ல"
 
"அடலீஸ்ட் ஒரு அடியாவது என் கன்னத்துல அறைஞ்சிடு"
 
"அப்பா ப்ளீஸ்.. வேணாம்."
 
"நீ என்னை அடிக்கலைன்னா நாளைக்கு நான் உன்னை நேர்ல பாக்க முடியாது.  தப்பு செஞ்ச குற்ற உணர்ச்சில நான் என்ன பண்ணுவேன்னு எனக்கே தெரியாது.  அதுக்கு நீ தண்டிச்சுட்டேன்னா.. கொஞ்சம் என் மனசு ஆறிடும்"
 
"ஐயோ அப்பா"
 
"ப்ளீஸ் டி செல்லம்.  ஒரு அடி தானே.  நான் தங்கிப்பேன்.  அடி டா"
 
உமாவும் அதற்க்கு மேல் என்ன சொல்ல என்று தெரியாமல் தன் வலது கையை ஓங்கி ஒரு வீசு வீசிட அவளின் நான்கு விரல் அவர் கன்னத்தில் அழுத்தி அடித்திட தட் என்று ஒலி கேட்டது.  கொஞ்சம் பிளமாக தான் அடித்துவிட்டாள்.  அவளின் விரல் தடம் அவர் கன்னத்தில் பதிய சுந்தரேசன் அப்படியே அவளை பார்த்து கண்களில் அவமானத்தில் கூனி குறுகினார்.  உமா லேசாக அடிக்க தான் கை ஓங்கினாள்.  ஆனால் ஏதோ ஒரு வேகத்தில் பிளமாக அடித்து விட்டாள்.  சுந்தரேசன் கன்னத்தில் கை வைத்து அப்படியே சோபாவில் உக்கார்ந்து எதுவும் பேசவில்லை.
 
உமா உடனே "சாரி ப்பா.. தெரியாம பிளமா பட்டுடுச்சு"
 
சுந்தரேசனுக்கு வருத்தம் கண்களில் தெரிந்தாலும் "இருக்கட்டும் ம்மா.. எனக்கு இந்த தண்டனை தேவை தான்" என்று அவரை அறியாமல் கண்களில் நீர் பொல பொல என்று வழிந்தது.
 
உமா இப்போது வயசுல பெரியவரை எப்படி அடிக்கலாம் என்று அவளின் மனசு குற்ற உணர்ச்சியில் "ஐயோ சாரி ப்பா" என்று அவரின் கன்னத்தை தொட பார்க்க அவர் நகர்ந்து கொண்டார்.
 
"இருக்கட்டும் ம்மா.. எனக்கு ஒன்னும் கவலை இல்லை"  ஆனால் ஏனோ கண்ணீர் வழிய அதை துடைத்து கொண்டே இருந்தார்.  தான் அடி வாங்கி அவமானப்பட்டதா, இல்லை தண்டனையா என்று மனசு ஒரு வித சஞ்சலத்தில் இருந்தது.  அவர் அப்படியே தலை குனிந்து இருந்தார்.
 
உமா அவரின் முன்னே எழுந்து நின்று "அப்பா ப்ளீஸ்.. சாரி.. என்னை மன்னிச்சிடுங்க" என்று அவர் கையை அவர் முகத்தில் இருந்து இழுத்து விலக்கினாள்.  அவரின் கன்னத்தில் தன்னுடைய மோதிர ஆச்சி பதிந்து கன்னத்தில் லேசான கீறல் இருந்தது.  அதை பார்த்து தொட்டிட சுந்தரேசன் லேசான வலியில் "ஆ.. கீறல் விழுற அளவுக்கா அடிப்பே" என்று சிரித்தார்.
 
அவர் சிரித்ததில் உமாவுக்கு கொஞ்சம் மனசு கரைந்தது "போங்க ப்பா.. இதுக்கு தான் அடிக்க மாட்டேன்னு சொன்னேன்.. நீங்க தான் அடிக்க சொன்னீங்க"
 
"நீ லேசா அடிப்பேன்னு பாத்தா.. உன் கிட்ட நான் தான் ஜாக்கிரதையா இருக்கணும் இனிமே"
 
"யாரு நீங்க ஜாக்கிரதையா இருக்கணுமா.. செய்யுற தப்பா செஞ்சுட்டு.. இப்போ என் மேல தப்பை மாத்திட்டீங்கல்ல"
 
"அதுக்குன்னு இப்படியா அடிப்பே" என்று அவர் கன்னத்தில் கைவைத்து பார்க்க லேசாக எரிந்தது.  இருவருக்குள்ளும் இருந்த குற்ற உணர்வு கரைந்து போய் இருந்தது.
 
"சரிப்பா.. நீங்க இப்போ நிம்மதியா தூங்குவீங்கல்ல"
 
"எங்க தூங்குறது.. இந்த எரிச்சலுக்கு ஏதாவது மருந்து கொடுத்துட்டு போ"
 
"இதுக்கு என்ன மருந்து கொடுக்க.. பர்னால், ஐயோடெக்ஸ் எல்லாம் இதுக்கு தடவ முடியாதே"
 
சுந்தரேசன் விரலால் அந்த கீரலை தடவி கொண்டே உதட்டால் காற்றை ஊதி கொண்டு இருக்க உமா அவர் முன்னே குனிந்து அவர் கன்னத்தை மிக அருகில் பார்த்தாள்.  ஒரு சில கோடு கொஞ்சம் ஆழமாக பதிந்து இருந்ததில் லேசான ரத்தமும் தெரிந்தது.  அவர் கன்னத்தை நன்கு திருப்பி காட்டிட உமாவின் ஒரு கை அவரது நெற்றியிலும் இன்னொரு கை அவரது தாடையிலும் புடித்து கொண்டு இழுத்து பார்த்து தன் உதட்டால் லேசான காற்றை அந்த கீறலின் மீது ஊதினால்.  அந்த காற்றில் ஏற்பட்ட சிலிர்ப்பில் அவருக்கு லேசான வலி ஏற்பட்டிட அவர் முனங்கினார்.  அவள் மேலும் ஊதி ஊதி கொடுத்திட "அப்பா இப்போ ஓகே வா.. சாரி கொஞ்சம் நக கீறல் பட்டு அழுத்திடுச்சு".  சுந்தரேசன் கண்களை மூடி "ஹ்ம்ம்.."
 
உமா மேலும் கொஞ்சம் ஊதி கொண்டே இன்னும் நெருங்கினாள்.  அவளின் உதட்டுக்கு அவர் கன்னத்துக்கும் இடையே ஒரு இன்ச் இடைவெளி தான் இருந்து இருக்கும்.  ஒரு கட்டத்தில் உமாவின் உதடு லேசாக விரிந்தது.  சுந்தரேசன் கண்களை திறந்து உமாவை இவ்வளவு அருகே பார்க்க அவருக்குள் ஒரு வித கூச்சம் எடுத்தது.  உமாவின் விரிந்த நாக்கின் வழியே அவளின் நாக்கின் நுனி எட்டி பார்த்தது.  அதில் எச்சில் குழைத்து அவள் மெல்ல அந்த கீரலை தொட்டிட, எச்சிலில் ஈரத்தில் அந்த கீறலின் எரிச்சல் ஜிவ்வென்று கூடினாலும், அதன் சுக உணர்ச்சியில் சுந்தரேசன் மீண்டும் கண் மூடினார்.  உமா இன்னும் எச்சில் கூட்டி அவளின் கன்னத்தில் கோடு போட்டு நக்கி கொடுத்திட சுந்தரேசனின் வலி முனங்கல்கள் கொஞ்சம் கொஞ்சம் சுக முனங்களாக மாறின.
 
சில எச்சில் துளிகளால் அவரின் கன்னம் நனைந்திட இப்போது கீறலின் எரிச்சல் அடங்கியது.  உமா மெல்ல விலகிட சுந்தரேசன் அவளை பார்த்தார்.  என்ன சொல்ல என்று இருவருக்கும் புரியவில்லை.  உமா கொஞ்சம் வெக்கத்தோடு "அப்பா.. இப்போ வலி கொறஞ்சிடுச்சா"
 
"இப்படி ஒரு மருந்து கிடைக்கும்னு தெரிஞ்சா எத்தனை அடி வேணும்னாலும் வாங்கி இருப்பேனே"
 
"ஹ்ம்ம் பாவம்னு மருந்து போட்டா.. இன்னும் கேப்பாராம்ல" என்று அவள் கொஞ்சி பேசியது சுந்தரேசனுக்கு ஒரு வித போதையை ஏற்றியது.
 
"இந்த கன்னத்துக்கு மருந்து போட்டுட்டே, அப்போ இந்த கன்னத்துக்கு" என்று மறுகன்னத்தை நோக்கி காட்டினார்.
 
"ஹ்ம்ம்.. இந்த கன்னத்துல மட்டும் தானே அடி விழுந்தது.  இந்த கன்னத்துல எதுவும் இல்லையே.. அப்புறம் எதுக்கு மருந்து"
 
"பாவம் ல ஒரு கன்னத்துக்கு மட்டும் மருந்து கொடுத்தா.. இந்த கன்னம் என்ன நினைக்கும்" என்று சிரித்தார்.
 
"அப்போ இந்த கன்னத்துலயும் இன்னொரு அடி கொடுக்கட்டுமா"
 
"ஐயோ போதும் சாமி.  ஒரு கன்னத்துல வாங்கின அடியே தாங்க முடியல"
 
உமா அவர் சிரிப்பதை ஆசையாக பார்த்து கொண்டு மீண்டும் அவர் முன்னே குனிந்து "சரி அந்த கன்னத்தையும் காட்டுங்க.. மருந்து கொடுத்துடுறேன்.. இனிமே எந்த தப்பும் செய்ய கூடாது.. சரியா"
 
சுந்தரேசன் தலையை அசைத்து மறு கன்னத்தை காமிக்க உமா மெல்ல உதட்டை குவித்து நாக்கின் நுனியை நீட்டி அவரின் மறு கன்னத்தில் கொஞ்சம் கோலமிட்டாள்.  அவளின் எச்சில் துளிகள் அவரின் கன்னத்தை ஈரம் ஆகிட அவரின் ஆண்மை துடித்து கொண்டு எழுந்து இருந்தது.  அந்த சுகத்தை சில நொடிகள் அனுபவித்தும், உமா நிறுத்திவிட்டு எழுந்தாள்.  "போதுமா.. இந்த கன்னத்துக்கும் மருந்து கொடுத்தாச்சு"
 
சுந்தரேசன் கண்கள் திறந்து "ரொம்ப தேங்க்ஸ் டி செல்லம்.  நான் நிம்மதியா தூங்குவேன்"
 
உமா "ஹ்ம்ம் குட் நைட் ப்பா" சொல்லிவிட்டு அவரை விட்டு நகர்ந்தாள்.
 
சுந்தரேசன் அவள் போவதையே பார்த்து கொண்டு இருக்க உமா தன்னை பின்னால் இருந்து அவர் நோட்டம் இடுவதை புரிந்து திரும்பி பார்த்து புன்னகைத்து விட்டு மேலே ஓடினாள்.

[Punidhan]

எப்படி இது போன்ற காமம் சொட்ட எழுத முடிகிறது உங்களால் ஒவ்வொரு முறையும்!!! Like I had said earlier its not just the sex scenes but the lead upto it is what makes you the best aishu the awesome. Loved the conversation between uma and her husband as well as with sundaresan. The tailor shop sequence is a great example of voyeuristic pleasure. And the last sequence of uma licking the cheek of her அப்பா wooow.

Doesn't matter how long it takes for you to update as far as you keep writing and wowing your fans.

[Priyaram]

Good update bro…keep it up..

[Paachi]

அருமை

[prrichat85]

Sema update sema feels and expression of both has been captured beautifully

[Kilavilover]

Semma bro seekiram update podunga

[Vishal Ramana]

Payyan, appan and ippo thaathan koodavumaaa>

[Priya282863]

Next update