Adultery வனிதா-VANITHA

[raasug]

... ... ...
 மணி, படுக்கையில் உட்கார்ந்து, தன் மொபைலை பார்த்து கொண்டிருந்தான். அவன், அவளை ஒரு கணம் பார்த்து, பின்னர் தலையை குனிந்து கூறினான்:
·       "நான் சிம் கார்டையும் மெமரி கார்டையும் எடுத்துட்டு, இந்த போன உங்களுக்கு கொடுக்க பாக்கறேன்."
வனிதா, அவனுடைய வார்த்தைகளை கேட்டு, ஒரு கணம் உறைந்தாள்—அவள் மனதில், ஒரு சிறிய நம்பிக்கை தோன்றியது. ... ... .... ... .. திடீரென, மணியின் மொபைல் ஒலிக்க ஆரம்பித்தது. அவன், திரையை பார்த்து, சற்று தயங்கினான். வனிதா, அவனுடைய தயக்கத்தை கவனித்தாள்.

கதை இப்போது ஒரு முக்கியமான கட்டத்தை கடந்திருக்கிறது. கதாநயகி வனிதா வுக்கு அது நடந்து விட்டது. 

கதாநாயகி வனிதா வுக்கு ஒரு புதிய அனுபவம். ஏற்கனவே ஒரு முறை மணியிடம் கற்பை இழந்திருந்தாலும், இவ்வளவு முரட்டு தனமாக அது நடக்க வில்லை. அவளுடைய சம்மதத்துடன் தான் அது நடந்தது. ஆனால் இப்போது அவள் சம்மதம் இல்லாமலேயே வலுக்கட்டாயமாக கற்பழிப்பு நடந்திருக்கிறது. அவள் தனக்கு நேர்ந்த வலி, வேதனை, எரிச்சல், கடுப்பு எல்லாவற்றையும் பொறுமையாக,  அமைதியாக தாங்கிக் கொண்டிருக்கிறாள். அதுவும் ஆணுறை இல்லாமல் அவனுடைய வெது வெதுப் பான தண்ணி அவளோட அடி வயிற்றில் இறங்கியிருக்கிறது ! அப்படியானல் முழுமையாக அவள் ஒரு கற்பழிப்பை அனுபவித்திருக்கிறாள். 

இது ஒரு கசப்பான அனுபவம் தான்.

இருந்தாலும் அவள் கார்ப்போரேட் வணிக உலகில் முன்னுக்கு வர வேண்டுமானால், இது போன்ற சில கசப்பான அனுபவங்களை கடந்து தான் செல்ல வேண்டும். ஆரம்பத்தில் இது கொஞ்சம் கசப்பாக இருந்தாலும் போகப் போக சகஜமாகி விடும். அவளுடைய எதிர்கால வெற்றிக்கு இது ஒரு அஸ்திவாரம் !

ரகசியமாக இருக்கும் பட்சத்தில் இதனால் அவளுக்கு  எந்த வித இழப்பும் இல்லை. ஆனால் அவளுடைய பொறுமை, நிதானம், தன்னம்பிக்கை, மன உறுதி இப்போது முன்னை விட கூடியிருக்கிறது. அவளுடைய எதிர்கால வெற்றிக்கு இது வலுவான அடித்தளமாக இருக்கும்.

கார்ப்போரேட் வணிக உலகில் வனிதா மேஎன் மேலும் முன்னுக்கு வர வாழ்த்துக்கள் !

[prrichat85]

Aduta susbense aaa pavom vanita

[Dumeelkumar]

Mani friends will be joining now. She is destined to become a whore by will.

[omprakash_71]

மிக அருமையான கதையை தொடர்ந்து எழுதி வருவதற்கு நன்றி நண்பா

[Sura25]

Bro vera level story bro nice update bro...Next part vegama upload pannunga bro

[venkygeethu]

அருமை நண்பா continue ப்ளீஸ்

[thirddemodreamer]

A Crack in the Darkness

அறையில், ஒரு கனமான ம silence ஆனது—வனிதாவின் மனம், வலியாலும் பயத்தாலும் நிரம்பி இருந்தாலும், மணியின் மொபைல் ஒலித்தவுடன், அவள் மனதில் ஒரு நம்பிக்கை மின்னியது: இது ஒரு வாய்ப்பு. மணி, தன் மொபைலை எடுத்து, கோபத்துடன் பேச ஆரம்பித்தான்:
·       "ஹே, நான் பிஸியா இருக்கேன்னு புரியலையா? எத்தனை தடவை கால் கட் பண்ணணும்? நான் வரேன்! இன்னிக்கு மாலை முக்கியமான ஃபேமிலி ஃபங்ஷன் இருக்குன்னு தெரியும்!"
அவன், மறுபுறம் பேசுபவரை கேட்காமல், கத்திக் கொண்டிருந்தான், ஆனால் திடீரென அவன் முகம் மாறியது—அவன் கண்கள், கண்ணீரால் நிரம்பி, அவன் அழ ஆரம்பித்தவன் போல தோன்றினான். வனிதா, தன் மஞ்சள் நிற சேலையை முழுவதும் அணிந்து முடித்து, குழப்பத்துடன் அவனை பார்த்தாள். அவனுடைய குரலில் இருந்த வேதனையை அவள் உணர்ந்தாள்—அவனுடைய குடும்பத்தில் ஏதோ பெரிய பிரச்சனை இருப்பதை அவள் புரிந்து கொண்டாள், ஆனால் அது என்னவென்று அவளுக்கு தெரியவில்லை.
மணியின் பார்வை, வனிதாவின் சேலையின் பல்லுவை நோக்கியது—அது, ஏதோ கொட்டியது போல கறையாகி இருந்தது. அவன், மொபைலில், உடைந்த குரலில் பதிலளித்தான்:
·       "நான் வேகமா வரேன். ப்ளீஸ், அழாதீங்க, மறுபடியும் கால் பண்ண முயற்சி பண்ணாதீங்க—என் போன்ல சார்ஜ் இல்லை. நான் வேற போன்ல இருந்து கால் பண்றேன்."
கண்ணீருடன், அவன் மொபைலை தரையில் வீசினான், உரத்த குரலில் அழ ஆரம்பித்தான். வனிதா, குழப்பத்துடன், என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் நின்றாள். அவள், மெதுவாக அவனை நோக்கி நடந்து, படுக்கையின் விளிம்பில் அழுது கொண்டிருந்த அவனுக்கு முன்னால் நின்றாள். அவனுடைய தோளை மென்மையாக தொட்டு, அவள் கேட்டாள்:
·       "மணி, என்ன ஆச்சு?"
மணி, திடீரென அவளுடைய கால்களில் விழுந்து, கதறி அழுதான்:
·       "மேடம், நான் ஒரு பேய்! எனக்கு யாரும், எந்த கடவுளும் கருணை காட்ட மாட்டாங்க. நான் உயிரோட இருக்கக் கூடாது! கடவுள் எனக்கு அனுப்பின தேவதைய நான், நான் ஒருபோதும் செய்யக் கூடாத விதத்துல தீவிரமா புண்படுத்திட்டேன். எனக்கு மன்னிப்பு கிடையாது. நான் நரகத்துக்கு போகணும்! சாரி, மேடம், சாரி, மேடம், சாரி!"
அவன், உரத்த குரலில் அழுதான், வனிதா, குழப்பத்தில் இருந்தாலும், அவன் தன்னைத்தான் "தேவதை" என்று குறிப்பிடுகிறான் என்பதை புரிந்து கொண்டாள்.

[thirddemodreamer]

A Burden of Mercy

அறையில், மணியின் அழுகை அடங்கவில்லை—அவன், வனிதாவின் கால்களில் விழுந்து, கதறியவாறு, தன் குற்ற உணர்வை வெளிப்படுத்தினான். அவன், உடைந்த குரலில், மீண்டும் பேச ஆரம்பித்தான்:
·       "மேடம், நீங்க இங்க வரும்போது ஏதாவது ஆக்ஸிடென்ட் பார்த்தீங்களா?"
வனிதா, சற்று தயக்கத்துடன், பதிலளித்தாள்:
·       "ஆமாம், மணி, ஒரு சின்ன பொண்ண ஒரு ஆட்டோ இடிச்சிருந்தது. ரத்தத்துல கிடந்தா, அவ அம்மா அழுதுட்டு இருந்தாங்க. நான் அவங்களுக்கு உதவி பண்ணேன், அதனாலதான் லேட் ஆயிடுச்சு. ஏன்? அவ உங்களுக்கு யாரு?"
மணி, கதறி அழுதவாறு, பதிலளித்தான்:
·       "மேடம், அது என் மகள்! நீங்க சரியான நேரத்துல அவள காப்பாத்தினீங்க, ஆனா பாருங்க, நான் உங்களுக்கு என்ன பண்ணியிருக்கேன்! நீங்க அவள ஆஸ்பத்திரிக்கு கூட்டிட்டு போயி, பில் கூட கட்டியிருக்கீங்க. என் மனைவி, நீங்க எங்க கம்பெனி ஆபீஸ் டேக் போட்டிருந்ததா சொன்னா. உங்க சேலை பல்லுல இருக்குற ரத்தக் கறைய பார்த்து, நீங்கதான் னு உறுதியானேன். சாரி, மேடம், நான் ஒரு மன்னிக்க முடியாத தப்பு பண்ணிட்டேன்! எந்த கடவுளும் என்ன மன்னிக்க மாட்டாங்க! மேடம், ப்ளீஸ், என்ன மன்னிச்சுடுங்க, இல்லன்னா கொன்னுடுங்க. உயிரோட இருக்கறதுக்கு நான் தகுதியே இல்லை, குறிப்பா நீங்க ஏன் லேட் ஆனீங்கன்னு கூட சொல்லாம இருந்த பிறகு!"
வனிதா, அவனுடைய வார்த்தைகளால் ஒரு கணம் உறைந்தாள்—எல்லாம் தெளிவாகியது. அவள் மனதில், வலி, கோபம், மற்றும் ஒரு விசித்திரமான இரக்கம் கலந்து எழுந்தன. ஆனால், அவள் மனம், ஒரு முன்னுரிமையை உறுதிப்படுத்தியது: மணியை அமைதிப்படுத்தி, அவனுடைய மகளுக்கு உதவ வேண்டும். அவள், உறுதியான, ஆனால் மென்மையான குரலில் கூறினாள்:
·       "மணி, நடந்தது நடந்துடுச்சு. முதல்ல உங்க மகள பார்க்க போயிடலாம். எனக்கு அந்த ஆஸ்பத்திரி தெரியும். வாங்க, போலாம்."
மணி, கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன், நன்றியுடன் அவளை பார்த்து கூறினான்:
·       "மேடம், நீங்க என்ன மனுஷி? இப்ப கூட உங்களுக்கு என் மேல கோபம் இல்லை. இவ்வளவு நல்லவங்களா எப்படி இருக்க முடியுது? இந்த மிருகத்த பாருங்க—நான் உங்களுக்கு என்ன பண்ணியிருக்கேன்!"
வனிதா, அவனுடைய வார்த்தைகளை கடந்து, உறுதியாக கூறினாள்:
·       "மணி, இதுக்கு நேரம் இல்லை. சீக்கிரம், வாங்க. நீங்க உங்க போன உடைச்சுட்டீங்க."
அவசரத்தில், இருவரும் குவாட்டர்ஸை விட்டு வெளியேறி, வனிதாவின் காரில் ஏறினர். அவள், காரை ஓட்டினாள், மணி, பயணிகள் இருக்கையில் அமர்ந்து, ஜன்னல் வழியாக வெளியே பார்த்தவாறு, ம silence ஆக அழுது கொண்டிருந்தான். வழியில், மணி, திடீரென, "மேடம், கார நிறுத்துங்க," என்று கூறினான். வனிதா, குழப்பத்துடன், காரை ஓரமாக நிறுத்தினாள். மணி, வெளியே இறங்கி, அருகில் எரிந்து கொண்டிருந்த ஒரு குப்பை குவியலை நோக்கி நடந்தான். அவன், தன் உடைந்த மொபைலை எடுத்து, தீயில் வீசினான். வனிதா, காருக்குள் இருந்து இதை பார்த்தாள்—அவன் என்ன செய்கிறான் என்பதை அவள் புரிந்து கொண்டாள். அவனுடைய மீதான அவளின் கோபமும் பயமும், ஒரு கணம், இரக்கமாக மாறியது. மணி, மீண்டும் காரில் ஏறி, ம silence ஆக அமர்ந்து, மெதுவாக கூறினான்:
·       "சரி, மேடம், போலாம்."
வனிதா, மீண்டும் காரை ஓட்ட ஆரம்பித்தாள், இருவரும் ஆஸ்பத்திரியை அடைந்தனர். வனிதாவின் மனம், மணியின் மகளின் நிலையை பற்றி கவலைப்பட்டாலும், ஒரு பகுதி, மொபைல் இப்போது எரிந்து விட்டதை உணர்ந்து, ஒரு விசித்திரமான நிம்மதியை உணர்ந்தது—ஆனால், அதே நேரத்தில், அவள் இந்த கனவை முழுவதுமாக முடிக்க இன்னும் ஒரு வழி தேவை என்று உணர்ந்தாள். அவள், காரை பார்க் செய்து, மணியுடன் ஆஸ்பத்திரிக்குள் நுழைந்தாள்,

[thirddemodreamer]

some pictures by ai

[thirddemodreamer]

A Quiet Reckoning

ஆஸ்பத்திரியின் வாசலில், மணியின் மனைவி, கண்ணீருடன் ஓடி வந்து, அவனுடைய மார்பை அடித்து, கதறினாள்:
·       "நீ எங்க இருந்த? முட்டாள்! போன கூட எடுக்கல, உன் மொபைல் ஆஃப் ஆகி இருந்தது!"
வனிதா, உடனே தலையிட்டு, அமைதியான குரலில் கூறினாள்:
·       "ப்ளீஸ், விடுங்க. அவர் போன் தவறுதலா உடைஞ்சு போச்சு. அவர் என் கூட ஆபீஸ்ல இருந்தார். இப்ப எல்லாம் சரியாகிடுச்சு. முதல்ல குழந்தைய பார்க்கலாம்."
மணியின் மனைவி, சற்று அமைதியாகி, மூவரும் குழந்தையை பார்க்க உள்ளே சென்றனர். படுக்கையில், குழந்தை, கட்டுகளுடன் படுத்திருந்தது, ஒரு நர்ஸ் அவளை கவனித்து கொண்டிருந்தார். நர்ஸ், அவர்களை பார்த்து, உறுதியாக கூறினார்:
·       "கவலைப்பட ஒண்ணுமில்லை. அவ நல்லா இருக்கா. நீங்க சரியான நேரத்துல கூட்டிட்டு வந்தீங்க, எல்லாம் சரியாகிடுச்சு."
மணி, கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன், குழந்தையை பார்த்தான், வனிதா, ஒரு பெரிய நிம்மதியை உணர்ந்தாள். அவள், தன் கைப்பையிலிருந்து 5,000 ரூபாயை எடுத்து, மணியின் மனைவியிடம் கொடுத்து, மென்மையாக கூறினாள்:
·       "குழந்தைய நல்லா பார்த்துக்கோங்க. நான் நாளைக்கு வரேன்."
அவள், மணியையும் அவனுடைய மனைவியையும் பார்த்து, மெதுவாக தலையை குனிந்து வணங்கி, வீட்டை நோக்கி புறப்பட்டாள். இந்த முழு நிகழ்வும் அவளுடைய மனநிலையை மாற்றியிருந்தது—வலி, கோபம், இரக்கம், மற்றும் ஒரு விசித்திரமான நிம்மதி, எல்லாம் அவள் மனதில் கலந்து, ஒரு கனமான உணர்வை உருவாக்கியிருந்தது.
வீட்டிற்கு வந்தவுடன், வனிதா, அமைதியாக தன் வீட்டு வேலைகளை முடித்தாள்—குழந்தைகளுக்கு உணவு கொடுத்து, அவர்களை படுக்கையில் தூங்க வைத்தாள். அவள் மனம், இன்னும் அந்த நாளின் நிகழ்வுகளை சுற்றி சுழன்று கொண்டிருந்தாலும், அவள் உடல், களைப்பால் தளர்ந்திருந்தது. அவள், படுக்கையில் படுத்து, கண்களை மூடினாள். நள்ளிரவு தாண்டி, அவளுடைய கணவர் வீட்டிற்கு வந்தார். அவர், படுக்கையில் ஏறியபோது, வனிதா, பாதி தூக்கத்தில், அவருடைய இருப்பை உணர்ந்து, அவரை இறுக்கமாக கட்டிப்பிடித்தாள்—அவள் உடலும் மனமும், களைப்பால் நிறைந்திருந்தாலும், அந்த தொடுதலில், ஒரு சிறிய ஆறுதல் இருந்தது. அவள், அந்த இரவு, தன் கணவர் அருகில், ஒரு கனமான உறக்கத்தில் ஆழ்ந்தாள்,

[thirddemodreamer]

A New Dawn

அடுத்த நாள், காலையில், சூரிய ஒளி ஒரு புதிய நம்பிக்கையை கொண்டு வந்தது. வனிதா, புத்துணர்ச்சியுடன் எழுந்து, அலுவலகத்திற்கு தயாரானாள். அன்று, அவள் பழைய அலுவலக கட்டிடத்தில் பணிபுரிந்து கொண்டிருந்தாள். மதிய உணவு இடைவேளையில், சுமித்ரா அவளை அணுகி, மென்மையாக கேட்டாள்:
·       "மேடம், மணியோட மகளுக்கு நடந்தது உண்மையா?"
வனிதா, அமைதியாக பதிலளித்தாள்:
·       "ஆமாம், சுமித்ரா, நான் அங்க இருந்தேன். நான் அவளுக்கு உதவினேன்."
சுமித்ரா, உணர்ச்சி நிறைந்த குரலில் கூறினாள்:
·       "மேடம், கடவுள் எப்பவும் மக்களுக்கு உதவ தேவதைகள அனுப்புவாரு, நீங்க அப்படி ஒரு தேவதை."
வனிதா, ஒரு மென்மையான புன்னகையுடன் பதிலளித்தாள்:
·       "நீ ரொம்ப ஓவர் பண்ற, சுமித்ரா. நான் ஒரு ஆதரவற்ற குழந்தைக்கு உதவினேன், அவ்வளவுதான். இன்னிக்கு மாலை ஆஸ்பத்திரில அவங்கள பார்க்கலாம்."
அவர்கள், அலுவலக பணிகளை முடித்து, மாலையில் ஆஸ்பத்திரிக்கு சென்றனர். வனிதா, ஏற்கனவே ஒரு புதிய மொபைல் போனை வாங்கி, தன் கைப்பையில் வைத்திருந்தாள். அவர்கள், குழந்தையின் நிலை குறித்து விசாரித்து, அவளுடைய பெற்றோரை சந்தித்தனர். சுமித்ராவை குழந்தையின் தாயுடன் விட்டுவிட்டு, வனிதா மணியை ஒரு பக்கம் அழைத்து சென்றாள். அவள், 5,000 ரூபாயை எடுத்து மணியிடம் நீட்டினாள். மணி, அதிர்ச்சியுடன், உடனே மறுத்தான்:
·       "இல்ல, மேடம், நீங்க ஏற்கனவே ரொம்ப பண்ணியிருக்கீங்க. முன்னாடி 10,000 கொடுத்தீங்க, இந்த பணம் எனக்கு வேண்டாம்."
வனிதா, உறுதியாக, ஆனால் மென்மையாக கூறினாள்:
·       "பரவாயில்லை, மணி, இத வாங்கிக்கோ."
அவள், பணத்தை அவன் கையில் திணித்தாள். பின்னர், அவள் புதிய மொபைல் போனை எடுத்து, அவனிடம் கொடுத்தாள். மணி, மீண்டும் மறுத்து, கூறினான்:
·       "மேடம், இது தேவையில்லைன்னு நினைக்கறேன்."
ஆனால், வனிதா, அமைதியாக, ஆனால் உறுதியாக பதிலளித்தாள்:
·       "நீ உன் வாக்கை காப்பாத்தின, நான் என் வாக்கை கா�ப்பாத்தறேன். இப்ப நாம ஒரே மாதிரி—ஆபீஸரும் அசிஸ்டென்ட்டும். கடந்தத மறந்து, புதுசா ஆரம்பிக்கலாம்."
மணி, கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன், நன்றியுடன் அவளை பார்த்து கூறினான்:
·       "மேடம், நான் உண்மையாவே சொல்றேன்—நீங்க கடவுளுக்கு பக்கத்துல இருக்குற தேவதை. தீமை செய்றவங்கள கூட மன்னிச்சு, உதவி செய்றவங்க. தேங்க்ஸ், மேடம், எல்லாத்துக்கும் சாரி."
வனிதா, மென்மையான இதயத்துடன் ஆஸ்பத்திரியை விட்டு வெளியேறினாள், வழியில் சுமித்ராவை இறக்கிவிட்டு, வீட்டிற்கு திரும்பினாள். அவள், வீட்டிற்கு வந்தவுடன், தன் வழக்கமான வாழ்க்கையை மீண்டும் தொடங்கினாள்—குழந்தைகளை கவனித்து, வீட்டு வேலைகளை முடித்து, ஒரு புதிய அமைதியுடன் படுக்கையில் படுத்தாள். அவள் மனதில், கடந்தவை ஒரு கனமான நினைவாக இருந்தாலும், அவள் இப்போது ஒரு புதிய தொடக்கத்தை உணர்ந்தாள்

[thirddemodreamer]

sioo

[sundarb]

SO what she was done right now she will show his pussy another guy without any guilty fear because she is enjoying and now showing. why she try to rommance with husband just want sleeping bed only not anything what is going to proof from his character please tell

[NityaSakti]

Why there is no romance with the husband, is that becoz he is a wimp?

[Deepak Sanjeev]

Very nice, mani will not come in her life hereafter. She wants only Ankit.

[raasug]

A New Dawn
... ... ... ....
ஆனால், வனிதா, அமைதியாக, ஆனால் உறுதியாக பதிலளித்தாள்:
·       "நீ உன் வாக்கை காப்பாத்தின, நான் என் வாக்கை கா�ப்பாத்தறேன். இப்ப நாம ஒரே மாதிரி—ஆபீஸரும் அசிஸ்டென்ட்டும். கடந்தத மறந்து, புதுசா ஆரம்பிக்கலாம்."
மணி, கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன், நன்றியுடன் அவளை பார்த்து கூறினான்:
·       "மேடம், நான் உண்மையாவே சொல்றேன்—நீங்க கடவுளுக்கு பக்கத்துல இருக்குற தேவதை. தீமை செய்றவங்கள கூட மன்னிச்சு, உதவி செய்றவங்க. தேங்க்ஸ், மேடம், எல்லாத்துக்கும் சாரி."
வனிதா, மென்மையான இதயத்துடன் ஆஸ்பத்திரியை விட்டு வெளியேறினாள், வழியில் சுமித்ராவை
... ... ... 
அவள் மனதில், கடந்தவை ஒரு கனமான நினைவாக இருந்தாலும், அவள் இப்போது ஒரு புதிய தொடக்கத்தை உணர்ந்தாள்

கதையில் ஒரு திடீர் திருப்பம் !

நடப்பது எல்லாம் நன்மைக்கே என்று எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் !

நடந்தது நடந்ததாகவே இருக்கட்டும் ! நடப்பவைகள் நல்லதாக இருக்கட்டும் !

அடுத்த பாகம் எப்படி வருகிறது என்று பார்க்க ஆவலுடன் காத்திருக்கிறேன்.

[Rangabaashyam]

Great writing.
I did not like this women opened her legs for low class mani
She is a good fit only for Angith.

[sundarb]

she is not seeing what man's status what he was just she want to hear she is very beautiful and charming then she will spread his leg to anybody like a slut, now further what will go writer will decide he only know what will happen she will again share bed with which high class of watchman. Then only show his character only not include his family hus and child and mom in law

[Chennai Veeran]

Do you write the story in english and translate it in tamil?

[Rooban94]

Excellent bro