[KILANDIL]

Nice Story

[ddey333]

அத்தியாயம் 5:

---

கா. அத் 4:


சந்தியா அருணை எப்படி மாற்றுவது என்பதனை யோசித்துக் கொண்டே, அம்மாவிடம் கேட்கலாம் என்று அவளிடம் போனாள். அவளிடம் போனாலும் எப்படி சப்ஜெக்ட் ஆரம்பிப்பது என்று தெரியாமல் விழித்தாள். அருணை விட்டுத்தரவும் மனமில்லாமல் விழி பிதுங்கி நின்றாள்.

மாலதி : என்ன டி.. ஏதோ பேசவந்துட்டு பேசாம முழித்துக்கிட்டு நிக்கர... என்ன அருண் கிட்ட பேசினையா? ஏன் காலையில் இருந்து மூட் அப்சட்டா இருந்தானாமா?

சந்தியா : அது ஒன்னும் இல்லமா, அவன் கூட காலைல நான் கோபப்பட்டுடேன் அதுனால தான் மூட் அப்சட், இப்போ ஓகே ஆகிட்டான்.

மாலதி : என்னடி அவன் என்னவிட உன்கிட்ட தான கிளோஷ் ஆ இருப்பான். நீ தானே பார்த்துக்கனும். அவன எதுவும் சொல்லாத டி.. எதாவதுனா என்கிட்ட சொல்லு நான் நாசுக்கா பேசிக்கிறேன். ஓகே வா..

சந்தியா : இனி மேல் அப்படி எதுவும் நடக்காது மா, நான் பார்த்துக்கிறேன். சரி மா, உன்கிட்ட கொஞ்சம் பேசனும். நீ பிரியா மா..

மாலதி : ம்ம்.. சொல்லு டி..

சந்தியா : உன் மாரேஜ் லைப் பத்தி பேசனும் மா.. நீங்க எப்படி லவ் பண்ணினீங்க, உங்க மாரேஜ் லைப் எப்படி போச்சுனு எல்லாமே தெரிந்துக்கனும் மா?

மாலதி : அது தான் ஏற்கனவே தெரியும் தானே.

சந்தியா : டீடெய்ட் டா தெரிந்துக்கனும் மா. முதலில் கேட்கும் போது, சும்மா மேலோட்டமா சொல்லீட்டு, இன்னும் நீ பெரிதாகல அப்படி இப்படினு சொல்லியே வளர்த்தீட்டீங்க. இப்போ நான் பெரிதும் ஆயீட்டேன். திருமணத்திற்கு மாப்பிளையும் பார்க்க ஆரம்பிட்டீங்க. சோ இதுக்கு மேல மறைக்காம எல்லாமே சொல்லுங்க இது என் லைப்கும் ரொம்ப ஹெல்ப் புல்லா இருக்கும்.

மாலதி : சரி டி... ஒரு 30 நிமிடம் வெய்ட் பண்ணு நைட்க்கு வேண்டுங்கிறத ரெடி பண்ணீட்டு அப்புறம் பிரீயா பேசலாம்.

சந்தியா : அதெல்லாம் ஒன்னும் வேண்டாம் மா. அருணை கடைல வாங்கி வர சொல்லிக்கலாம். இப்போவே வந்து சொல்லுங்க. அப்புறம் அப்பா வந்துட்டா பேச முடியாது. (என்று சொல்லிக் கொண்டே மாலதியின் ரூமிற்கு அழைத்துச் சென்றாள். மாலதியும் இருடி கொஞ்சம் நு கதவை தாழ்பாள் போட்டுவிட்டு வந்தாள்)

சந்தியா : என்னமா இது புது பலக்கமா இருக்கு..

மாலதி : வயசுக்கு வந்த பிள்ளைங்க இருக்கறாங்க டீ. இப்போ இத ஒன்னும் அவங்க தெரிந்துக்க வேண்டாம்.

சந்தியா : அப்போ எல்லாமே சொல்லி தர போரீங்கலா...

மாலதி : கள்ளி.. ஆசைய பாரு.. நான் தானே உனக்கு சொல்லித்தரனும். ம்ம்.. தெரிந்துக்கோ..

என்று சொல்லிவிட்டு தன் வாழ்க்கை கதையை சொல்ல தயாரானாள். இருவரும் கட்டிலில் உட்கார்ந்து கொள்ள, சந்தியா மாலதியின் மடியில் படுத்துக் கொண்டு கவனிக்க தயாரானாள்.
 

[Fun_Lover_007]

Nice update.

[kingofkabaddi9]

Good update
Keep rocking
Continue your story

[ddey333]

அத்தியாயம் 5 (தொடர்ச்சி):

---

த. உ. அத் 4 :

சந்தியா அருணிடம் வீராப்பாக சொல்லிவிட்டு வந்துவிட்டாலும், அருண் அவளை பார்த்த பார்வை, அவன் அவள் இதழில் கொடுத்த முத்தங்களால் சிறிது நிலை தடுமாறி தான் காணப்பட்டாள். ஒரு மாதிரியான மனநிலையுடன் அவள் ரூமிற்கு வந்து, கட்டிலில் படுத்தாள். பக்கத்தில் ஐஸ்வரியா நன்றாக தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள். சந்தியா கண்ணை லேசாக மூட, அருண் இதழில் கொடுத்த முத்தங்கள் தான் நியாபகத்திற்கு வந்தது. தூக்கம் சுத்தமாக பறந்துவிட்டது. அவள் மனதில் பெண்மைக்கே உண்டான ஒரு நானம் தொற்றிக் கொண்டது. அடி வயிற்றில் ஏதோ ஒரு தாபம், லேசாக உணர்ச்சி கலந்த ஏக்கம். ஏன் இப்படி ஒரு மாற்றம் என்று அவளாள் புரிந்து கொள்ளவே முடியவில்லை.

உடல் லேசாக சூடானது. இரு தொடைக்கும் இடைபட்ட பகுதியில் ஏதோ ஒரு உணர்வு, புரண்டு புரண்டு படுத்தும், அதனை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. அருண் அவள் கண் முன் தோன்றி மறைந்தான். ஆனால், அவள் அறிவோ இது தவறு, அவன் உன் தம்பி என்ற உந்துதல் மட்டும் இருந்து கொண்டே இருந்தது.

ஆனால், அந்த அறிவினால் உணர்ச்சிகளை மட்டும் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. இந்த சாதாரண முத்ததிற்கே நம்மிடம் இத்தனை மாற்றங்கள் என்றால், இனி நடக்கப்போகும் விசையங்களுக்கெல்லாம் தன்னை கட்டுப்படுத்த முடியாது என்பது மட்டும் ஆணித்தனமாக தெரிந்தது.

பேசாமல் தன் தோல்வியை ஒத்துக்கிடலாம என மனது போட்டு வதைத்தது. அப்படி ஒத்துக்கிட்டால், கண்டிப்பாக அருண் வெற்றி பெற்றுவிட்டேன் என்று சொல்லிக் கொண்டு, மாஸ்டர்பேசனையும் மாற்ற முடியாது. கண்டிப்பாக என்னையும் அவன் வழிக்கு கொண்டுவந்து விடுவான். சோ.. கொஞ்சம் டிரை பண்ணி அதனை அவனுக்கு புரியவைத்து விட்டாள் போதும். ஆனால் எப்படி என்று தானே தெரியவில்லை என்று தனக்குள் குழம்பிக் கொண்டாள்.

இவளுடைய அறிவு இப்படி சிந்தித்துக் கொண்டிருக்க, மனதில் காம உணர்வு தலை தூக்க ஆரம்பித்தது. இவளுடைய பிறப்புறுப்பில் லேசான பிசு பிசுப்பு உணர்வு வரத்தொடங்கியது. தன்னை அறியாமல் அந்த இடத்தில் கையினை கொண்டு சென்றவள், விழிப்பு வந்து, அதனை தவிர்த்து கட்டிலில் திரும்பி குப்பிற படுத்துக் கொண்டாள்.

அவளுடைய மார்புகள் கட்டிலில் பதிந்து கசங்க சிறிது அமைதியானாள். இந்த உணர்வினையும் மாற்ற வேண்டும், அதுபோல அருணின் மனதில் உள்ளதையும் மாற்ற வேண்டும் என்பது தான் அவளின் உந்துதலாக இருந்தது.

பலருடைய பேச்சுக்கள் வாழ்க்கை முறைகளை யோசித்துக் கொண்டிருக்கும் போது, கவிஞர் கண்ணதாசனின் வாழ்க்கை நியாபகத்திற்கு வந்தது. அவருடைய காதல் தோல்வி தான் அவரை உலகம் போற்றும் ஒரு கவிஞராக மாற்றியது. சோ... தன்னுடைய ஏக்கத்தை கட்டுப்படுத்த நினைத்தால் அதில் தோல்வி தான் கிடைக்கும். மாறாக, அதனை வேறு விசையத்தில் திருப்பிக் கொண்டால் உணர்ச்சியிலிருந்தும் விடுபடலாம். அருணின் செய்கையும் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தாது என்று முடிவு செய்து, என்ன செய்யலாம் என யோசிக்க xossip ல் தன் உணர்வுகளை தனிக்க கதை எழுதலாம் என்ற முடிவிற்கு வந்தாள்.

அதில் யாராவது அனுபவமுள்ள தோழியோ, தோழனோ கிடைத்தால் அவள் மூலமாக இதற்கு தீர்வும் பெற்றுக் கொள்ளலாம் என முடிவெடுத்து தன் மொபைல் மூலமாக xossip ல் ஒரு அக்கவுண்ட்டை புனைப் பெயரில் துவக்கினாள். அதற்காக ஒரு புனைப் பெயரில் gmail அக்கவுண்டும் தொடங்கினாள். காரணம் இதுபோன்ற வலைதளங்களில் கிடைக்கும் நன்பர்களால் பல நேரங்களில் பிரச்சனைகளும் ஏற்பட வாய்ப்புகள் அதிகம் என்பதனையும் நன்கறிந்திருந்தாள். அதே நேரத்தில், உணர்ச்சிகளை புரிந்து கொண்ட தோழனோ தோழியோவும் இதுபோன்ற தளங்களில் தான் எளிதாக கிடைப்பார்கள் என்பதும் தெரிந்திருந்தாள். தன் உணர்ச்சிகளை கருவாக மாற்றி அதில் பதிக்க பதிக்க கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உணர்ச்சி குறைந்து சாதாரண நிலைக்கு வந்தாள்.

அப்பொழுது தான் ஒரு உண்மையினை புரிந்து கொண்டாள். பிறருடைய உணர்ச்சி கலந்த கதையினை நாம் வாசிக்கும் போது எப்படி நமக்கு உணர்ச்சி துளிர்விட ஆரம்பிக்கின்றதோ, அதுபோல நம்முடைய உணர்ச்சிகளை மாற்றி கதையாக அமைக்கும் போது, உணர்ச்சி தனிகிறது என்பது புரிந்தது.

மனதினில் ஒரு தெளிவு. தன் உணர்ச்சியினை மாற்ற ஒரு வடிகால் கிடைத்தது. சோ.. அருண் என்ன செய்தாலும் இனி கவலையில்லை. அவனிடம் தவறான எண்ணத்தினை வளர்த்திக் கொண்டு கஷ்டப்பட வேண்டாம். அதுபோல, தம்பிக்கு வேண்டிய பாடத்தினையும் என் மூலமாகவே சொல்லியும் தந்து விடலாம்.

மனதில் நிம்மதி ஏற்பட தூக்கமும் தானாகவே வர தொடங்கியது. இடப்புறமாக திரும்பி படுக்க, தன் மொபைலில் இருந்து ஒரு பீப் சவுண்ட் என்னவென்று பார்க்க அமலா என்ற பெயரில் ஒரு மெஸேஜ் xossip ல் இருந்து வந்திருந்தது. அமலா தனக்கு உதவி செய்வாள் என்ற நம்பிக்கையும் துளிர்விட சந்தோஷத்தில் தூங்க தொடங்கினாள்.
 

[Fun_Lover_007]

நல்ல பதிவு நண்பா. அமலா என்கிற id ஒரு வேளை அருணுடையதா ??  அல்லது மாலதியா ??

[ddey333]

அத்தியாயம் 5:

---

கா. அத் 5:

மாலதி தன் கதையினை சொல்ல தொடங்குகிறாள்.

மாலதி : உங்க அப்பாவும் நானும் எப்படி கல்யாணம் கட்டிகிட்டோம் தெரியுமா?

சந்தியா : அம்மா, நீயும், அப்பாவும் காதல் திருமணம் தானே.. யாரு முதல்ல காதல சொன்னது. எதுக்கு ஊர விட்டு ஓடி கல்யாணம் பண்ணிகிட்டீங்க...

மாலதி : ம்.. சொல்லரேன்..... நம்ம கிராமத்தில் ஒன்றிய ஊராட்சிப் நடுநிலைப் பள்ளி தான் இருந்தது.

சந்தியா : இப்போ 12 வகுப்பு வரை இருக்குதுல மா?

மாலதி : அது இப்போ டி.. நான் சொல்றது எங்க காலத்துல... இப்படி இடையில இடையில கேள்வி கேட்டுகிட்டே இருந்தா அப்புறம் இப்போதைக்கு சொல்லவே முடியாது.

சந்தியா : சரி மா.. நீங்க சொலுங்க நான் பேசல.....

27 வருடங்களுக்கு முன்பு,

பூஞ்சோலை என்ற அழகிய கிராமத்தில் கதை தொடங்குகிறது.

உயர் நிலை கல்வி படிக்க வேண்டும் என்றால், பஸ் பிடித்து பொள்ளாச்சிக்கு தான் வரனும். நம்ப ஊருல இருந்து அப்போ, காலையில் 8.15 மணிக்கு ஒரு பஸ்ஸிம் அது விட்டா 8.40 மணிக்கு ஒரு பஸ்ஸிம் தான் வரும். நானும் உங்க அப்பாவும் 8.15 மணி பஸ்ஸில் கிழப்பிடுவோம். அப்போ நான் 9 வது படித்துகிட்டு இருந்தேன். உங்க அப்பா 10 வது படித்துகிட்டு இருந்தாரு.

8.40 மணி பஸ்ஸில் போனால் ஸ்கூலிற்கு லேட்டாகிடும். நம்ப ஊர் பக்கத்து கிராமத்தில் இருந்து மாலதி என்ற பெண் 10 வது படிக்க வந்து கொண்டிருந்தாள். ஆனால், அவள் உன் அப்பா வகுப்பு இல்லை. அவள் எப்போதுமே லேட்டாக தான் பள்ளிக்கு வருவா. அவளுக்கென்று பள்ளியில் ஒரு பெரிய கேங்கே இருந்தது. அவள் அப்பாவை காதலித்தாள். ஆனால், அதனை அப்பாகிட்ட சொல்ல தயக்கம். அதனால, அவ கேங் மூலமா, அந்த பள்ளிக்கே பரப்ப ஆரம்பித்தாள். இதனால அப்பாவிற்கு ஒரே கோபம்.

எவனே தெரியாம என் பேர பள்ளி முழுவதும் பரப்பீட்டு இருக்கரா.. அவளை பிடித்து மிதிக்கனும் நு ஸ்கூல் முழுவதும் தேடிட்டு இருந்தவர், சரியா என்கிட்ட வந்து, உன் பேரென்ன என்று கேட்டார். நான் மாலதி என்று சொன்னதும், பேசாமல் போய்விட்டார். அவரிடமிருந்த கோபம், அந்த நொடிப்பொழுதே மறைந்து காணாமல் போய்விட்டது. அடுத்த நாள் முதல், பஸ்ஸில் என் அருகில் வந்து அமர்ந்து கொள்வார். பாடத்தை பற்றி பேசுவார். குடும்ப விசையங்களை பேசுவார். நல்லவர் என்ற எண்ணம் எனக்கு தலை தூக்கி அவர் மீது பாசம் அதிகமானது. ஆனால், அது கண்டிப்பாக காதல் என்று சொல்லிவிட முடியாது. எங்களின் நட்பு வளர்ந்தது. நானும், உன் அப்பாவும் நட்பாக பழகிவருகிறோம் என்று ஊர் முழுவதும் பரவ தொடங்கியது.

அப்போது உன் அத்தை, அது தான் உன் அப்பாவோட அக்கா சுந்தரி என்னுடன் பழக்கமாக ஆரம்பித்தார். என்னை விட பெரிய பெண் என்பதால் ஒரு மரியாதை இருந்தது. இருந்தாலும், அவளை வா டி, போ டி என்று தான் கூப்பிட சொன்னாள். நானும் அப்படியே பழகி அன்னியோன்யம் ஆனோம். பள்ளியில் நடந்த அனைத்து விசையங்களையும் அவளிடம் பகிர்ந்து கொள்ள ஆரம்பித்தேன். இப்படி எங்கள் உறவு வளர்ந்தது. இது அரசல் புரசலாக பள்ளியில் தெரிய வர 10 ம் வகுப்பு மாலதிக்கு கோபம் அதிகமானது. அதனை பொருத்துக் கொள்ள முடியாமல், அவள் கர்ப்பமாக இருப்பதாகவும், அதற்கு மாணிக்கம் தான் காரணம் என்றும் பரப்பிவிட்டாள்.

[kingofkabaddi9]

Good update brother
Keep rocking
Continue your story

[ddey333]

மாலதி கர்ப்பமாக இருக்கிறாள், அதனை அவளே ஒத்துக்கிட்டாள், அதற்கு மாணிக்கம் தான் காரணம் என்று எங்கள் ஊரில் பேச ஆரம்பித்தார்கள். நானும் உங்க அப்பாவும் நன்றாக பேசி பழகுவதாலும், அவருடைய அக்காவிடம் நான் பேச உன் அப்பா வீட்டிற்கு அடிகடி போய்ட்டு வருவதாலும், எங்க வீட்டில் ஒரு பிரளையமே வெடித்தது. நான் என்ன கூறியும் வீட்டில் நம்புவதாக இல்லை. அது கிராமம் என்பதாலும் அனைவரும் ஏதாவது ஒரு முறையில் சொந்தம் என்பதாலும், ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொன்றாக பேச ஆரம்பித்தார்கள். எனக்கு இதனை தாங்கிக் கொள்ளவே முடியவில்லை. பேசாமல் கிணத்தில் விழுந்து செத்து விடலாம் என்று போய் குதிக்க, அந்த வழியாக வந்த உன் அப்பா, என்னை காப்பத்தினார்.

நடந்த விசையங்கள் அனைத்தையும் உன் அப்பாவிடம் சொல்ல அப்பொழுது தான் அவருக்கே தெரிந்தது, நாம் தேடிட்டு இருந்தது அந்த இராட்சசி மாலதி என்று. சரி நான் வந்து உன் வீட்டில் பேசறேன் வா என்று என்னை நனைந்த துணியுடன் கூப்பிட்டு கொண்டு என் வீட்டிற்கு சென்றார். போகும் போதே பக்கத்தில் இருந்தவர்கள் ஒரு மாதிரி பேச, எங்கள் வீட்டில் இன்னும் கோபம் அதிகமாகி என்னையும், உன் அப்பாவையும் வீட்டிற்குள்ளையே அனுமதிக்காமல் வெளியில் வைத்தே அடித்து விட்டார்கள்.

எனக்காக உன் அப்பா தேவையில்லாமல் அடி வாங்குவதை பொருத்துக் கொள்ள முடியாமல், எங்க வீட்டை எதிர்த்து பேச, என் துணியெல்லாதையும் எடுத்து கொண்டு வந்து வெளியே வீசிவிட்டு செத்தாலும் எங்க மூஞ்சியில் முழிக்காதேனு சொல்லி துரத்தி விட்டு விட்டார்கள். நான் என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் முழித்துக் கொண்டிருக்க, உன் அப்பா தான் என்னை அவர் வீட்டிற்கு கூட்டிக் கொண்டு சென்றார்.


இந்த விசையம் அதற்குள்ளாக உங்க தாத்தா பாட்டிக்கு தெரிய, அங்கும் பெரிய கலவரமே நடந்தது. ஆனால், உன் அத்தை தான் எங்களுக்காக கடைசி வரை விட்டுக் கொடுக்காமல் பேசிக் கொண்டிருந்தாள். இருந்தாலும் கடைசியில் வீட்டை விட்டு அனுப்பி விட்டார்கள். என்ன செய்வது என்று குழம்பிக் கொண்டிருக்கும் போது தான், உன் அப்பாவின் நன்பர் குமார் தான் எங்களுக்கு உதவி செய்து கொஞ்ச நாளைக்கு சென்னையில் உள்ள என் அத்தை வீட்டில் சென்று தங்கி கொள்ளுங்கள். இங்கு அனைவரும் புரிந்து கொண்டதும் திரும்ப கூப்பிட்டுக் கொள்கிறேன் என்றார்.

சரி என்று நாங்கள் பஸ்ஸில் ஏறி கோவை வந்து சேர்ந்தோம். அப்பொழுது மாலை 5.30 இருக்கும். அங்கிருந்து இரவு தான் ரயில். சரி அதற்கு டிக்கெட் புக் பண்ணலாம் என்று வரிசையில் நிற்கும் போது எனக்கு ஒரு ஆசை. இதுவரை ஏ.சி கோச்சில் பயணம் செய்ததில்லை என்பதால் அதற்கு புக் பண்ண சொன்னேன். அவரும் எனக்கும் ஆசையாக தான் இருக்கிறது என்று சொல்லி புக் பண்ணினார். இரவு 10 மணிக்கு இரயில் கிழம்பி 7.30 மணிக்கு இரயில் சென்னையை சென்று சேரும் என்றார்கள். சரி அதற்குள் இரவிற்கு வேண்டிய சாப்பாடெல்லாம் வாங்கிக் கொண்டு, ஒரு புது அனுபவத்திற்காக இரயில் நிலையத்தில் காத்துக் கொண்டிருந்தோம்.

 

[Fun_Lover_007]

Good update.

[ddey333]

அத்தியாயம் 5 (தொடர்ச்சி):

---

கா. அத் 5 (தொடர்ச்சி):

இரயில் இரவு 8 மணிக்கெல்லாம் வந்துவிட்டது. கோவையிலிருந்து தான் கிளம்பும் என்பதால் நேரத்திலேயே வந்துவிட்டதாக அங்கு இருப்பவர்கள் பேசிக் கொண்டார்கள். முதல் முறையாக ஏ.சி கம்பார்ட்மென்டில் பயணம் செய்வதால் இருவருக்குமே ஒரு எதிர்பார்ப்பு, சந்தோஷம். வேக வேகமாக ஓடிச் சென்று கம்பார்ட்மென்டை பார்த்து ஏறினோம்.

இரவில் பயணங்களில் படத்தில் பார்த்தது போலவே இருவர் மட்டுமே தனியாக இருக்கும் தனி அறை. உடல் தாங்கும் படியான குளுமையுடன் தான் இருந்தது. ஏறி கொண்டு சென்ற துணி பேக்களை கீழே அடுக்கிவிட்டு எதிர் எதிராக அமர்ந்து கொண்டோம். சிறிது நேரம் பேசிவிட்டு உணவினை பிரிக்கும் போது தான் நியாபகத்திற்கு வந்தது வாட்டர் பாட்டில் இல்லையென்று. உன் அப்பா தான் வேகமாக சென்று பாட்டில் வாங்கி வந்தார். வரும்போதே டி.டி.ஆர் ஐ பார்த்து டிக்கெட்டையும் செக் பண்ணிக் கொண்டு வந்துவிட்டார்.

இருவரும் வாங்கி கொண்டு சென்ற உணவினை சாப்பிட்டு விட்டு, சிறிது நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தோம். இரவு 10 மணிக்கு இரயில் சத்தத்துடன் புறப்பட தயாரானது. ஏ.சி கம்பார்ட்மெண்ட் என்பதால் சத்தம் ஒன்றும் அதிகமாக உள்ளே வரவில்லை. புறப்பட்டு சிறிது நேரத்தில் தான் குளுமை சிறிது சிறிதாக அதிகரிக்க ஆரம்பித்தது. இரயில் கிளம்பினால் தான் ஏ.சி ஆன் பண்ணுவார்கள் என்பது கூட அப்பொழுது தான் தெரிந்தது.

எந்த எதிர்பார்ப்பும், முன்னெச்சரிக்கையும் இல்லாமல் புது புது அனுபவத்துடன் பயனிப்பது என்பதே தனி சுகம் தானே. அதனை இருவரும் அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தோம். புறப்பட்டு சரியாக 20 நிமிடத்திற்கெல்லாம் குளிரெடுக்க ஆரம்பித்தது. அப்பொழுது தான் போர்வையை தேடினோம். அங்கு இல்லை. உன் அப்பா என்னை இந்த அறையிலேயே இருக்க சொல்லிவிட்டு, போய் கேட்டு வருகிறேன் என்று சென்றவர், 10 நிமிடம் கழித்து வந்தார். வண்டி புறப்படும் சமயத்தில் தான் கம்பளி தருவார்களாம். 5 ருபாய் கொடுத்து வாங்கி இருக்க வேண்டுமாம். இப்பொழுது அங்கு யாரும் இல்லை என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் உள்ளே வந்தார்.

அவர் வருவதற்குள்ளாகவே, என் உடலெல்லாம் நடுக்கம் எடுக்க ஆரம்பித்துவிட்டது. இதற்கு தானா இப்படி ஆசைப்பட்டோம் என்பது போல வெருத்தே விட்டது. தூக்கமும் கலைந்து, நடுக்கமும் ஆரம்பித்து என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் கண் பிதுங்கி ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டோம். இரவு நேரம் என்பதால் அனைவரும் ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் இருந்தனர். யாரிடமும் உதவியும் கேட்க முடியாத சூழ்நிலை. ஒரு சந்தோஷமான அனுபவத்தை எதிர்பார்த்து காத்துகிடந்த எங்களுக்கு வழிகாட்டுதல் இல்லாததால் சந்தோஷமே பாலாய் போனது போல உனர்ந்தோம்.

[ddey333]

அத்தியாயம் 5 (தொடர்ச்சி):

---

கா. அத் 5 (தொடர்ச்சி):

கொஞ்ச நேரத்தில் என்னுடைய நடுக்கம் அதிகமானது. உன் அப்பாவிற்கும் அதே நிலை தான் என்றாலும், அவரால் சிறிது தாக்கு பிடிக்க முடிந்தது போல, வாயிலிருந்து காற்றினை ஊதி ஊதி, கைகளை தேய்த்து தேய்த்து தனக்கு தானே சூடுபடுத்திக் கொண்டிருந்தார். நானும் முயற்சித்துப் பார்த்தேன். என் முயற்சி தோல்வியில் தான் முடிந்தது. மணியினை பார்த்தேன் 11.00 கூட ஆகவில்லை. கண்கள் கலங்க ஆரம்பித்து விட்டது. அந்த நேரத்தில் சிறிது வெது வெதுப்பு தென்பட்டது. ஆனால், அடுத்த நொடியே மறைந்துவிட்டது. அழுகை வரும் போது உடல் சூடாகும் என்ற உணர்வும் அப்பொழுது தான் தெரிந்தது. என்னுடைய கஷ்டத்தை பார்க்க முடியாமல் உன் அப்பா என் அருகில் வந்தமர்ந்தார். லேகாக என் கைகளை பிடித்து உள்ளங்கைகளை தேய்த்து விட கொஞ்சம் இதமாக இருந்தது. இந்த குளிரில் உன் அப்பாவின் பரிசம் என்மீது பட்டதாலா, அல்லது அவர் என் உள்ளங்கைகளை நன்றாக தேய்த்துவிட்டதாலா என்று என்னால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.

இது புதுவுனர்வாக இருந்தாலும், அந்த நேரத்தில் இது கண்டிப்பாக தேவைப்பட்டது. என்னை அறியாமல் அவரை ஒட்டி அமர்ந்து கொண்டேன். அவரின் உடலில் இருந்து வெளிப்பட்ட ஒரு வகையான வெது வெதுப்பு என்னை அறியாமல் அவர் அருகில் ஈர்த்தது. இதுவும் புது உணர்வு தான். இருவரும் குளிரை தாங்க முடியாமல் தவித்துக் கொண்டிருக்கும் போது, எப்படி அவர் என்னருகில் அமரும் போது அவருடைய பரிசத்திலிருந்து ஒரு வெது வெதுப்பு. இயற்கையை என்னால் புரிந்து கொள்ளவே முடியவில்லை. இன்னும் சிறிது நேரத்தில் அவரும் நானும் ஒருவரை ஒருவர் இருக்க அணைத்துக் கொண்டோம், எங்களை அறியாமல். அவர் கைகளுக்குள் நான் உள்ளேனா அல்லது என் கைகளுக்குள் அவர் உள்ளாரா தெரியவில்லை. இருவரும் அருகருகில் அமர்ந்துள்ளோம் என்பது மட்டும் புரிந்தது.

இதனால் இன்னும் இதம் கூடியது. அதே நேரத்தில் மனதிற்குள்ளும் ஏதோ ஒரு தாபமும் சேர்ந்து கொண்டது, இது அனைத்துமே புது புது உணர்வாக, எங்களால் புரிந்து கொள்ள முடியாமல் இருந்தது. சிறிது நேரத்தில் எங்களின் முகங்கள் அருகில் செல்ல அவரிடமிருந்து வந்த மூச்சு காற்றினை என்னால் உணர்ந்து கொள்ள முடிந்தது. அந்த மூச்சுக் காற்றானது இதமான சூட்டுடன் இருந்ததால் முகத்தில் அந்த சூடு இதத்தினை கொடுத்தது. அவருக்கும் அதே உணர்வு தான் இருந்திருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். அவர் அதனை எதிர்பார்த்து இன்னும் அருகில் வந்தார். இருவரின் மூக்குகளும் முட்டிக் கொள்ளும் தூரத்தில் தான் இருந்தது. முகத்தில் படும் அந்த வெது வெதுப்பு எப்படி உடலில் உள்ள குளிரினை தனிக்கிறது, புரியவில்லை. நடக்கும் ஒவ்வொரு நிகழ்வும் பல விடை தெரியாத கேள்விகளை உண்டு பண்ணிக் கொண்டே இருந்தது. இருந்தாலும் மனதானது, அந்த புது புது நிகழ்வை தான் எதிர் பார்த்ததே அன்றி விடையை தேடவில்லை.
 

[Fun_Lover_007]

Hot update.

[ddey333]

அத்தியாயம் 5 (தொடர்ச்சி):

---

கா. அத் 5 (தொடர்ச்சி):


மூக்கும் மூக்கும் உரசும் தூரத்தில் தான் இருவரும் இருந்தோம். அந்த நேரம் பார்த்து, இரயில் சிறிதாக ஜர்க் ஆக, இருவரின் உதடுகளும் உரசிக் கொண்டது. அந்த நொடிப் பொழுது உடல் முழுவதும் ஒரு மின்சாரம் பாய்ந்தது போல உனர்ந்தேன். அதுவரை யாருமே என் உதட்டை கூட தொட்டது கிடையாது. அப்படி இருக்க இந்த உரசல் என்னிடம் ஒரு பதட்டத்தினை தந்தது. அவர் எப்படி உணர்ந்தார் என்று தெரியவில்லை. உடனே இருவரும் கட்டி பிடித்திருந்ததையும் விட்டு விட்டோம்.

விட்ட சில நொடிகளிலேயே இருவருக்கும் குளிரெடுக்க ஆரம்பித்தது. இருவரும் மார்பை மறைக்கும் படி கைகளை குறுக்கிக் கொண்டோம். இருந்த போதும், குளிரை பொருத்துக் கொள்ள முடியவில்லை. இருவரும் பழையபடி அரவனைப்பை விரும்பினோமே தவிர, யார் கேட்பது என்று தெரியவில்லை. அவர் ஆண் என்பதாலா என்பது தெரியவில்லை, அவரால் சிறிது பொருத்துக் கொள்ள முடிந்தது, ஆனால், என்னால் குளிரை பொருத்துக் கொள்ள முடியவில்லை. பற்கள் குளிரில் நடனமாக ஆரம்பித்தது. இதனை பார்த்துக் கொண்டிருந்த உன் அப்பா, என் அருகில் நெருக்கமாக வர, உடனே என்னை அறியாமல் அவரை கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டேன். என்னுடைய வலது புற மார்பு அவருடைய இடது கை முட்டியில் நன்றாக அழுந்துவதை என்னால் உணர முடிந்தது. இருந்தாலும் குளிரில் என்னால் நகர்ந்து உட்கார மனமில்லை.

இந்த நேரத்தில் அவருடைய உடல் சூட்டை என்னால் நன்றாகவே உணர முடிந்தது. அது ஒரு விதத்தில் சுகமாக இருந்தாலும், என் அருகில் வந்தவர், என் காதருகே,

மாணிக்கம் : இப்படி எந்த பெண்ணிடமும் மிக அருகில் இருந்ததில்லை. என்னால் என் உணர்வுகளை கட்டுப்படித்த முடியவில்லை. பிளீஸ் மாலு என்று குளிரில் நடுங்கிக் கொண்டே சொன்னார்.

அவர் என்ன சொல்லவரார் என்று என்னால், அப்பொழுது புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.

மாலதி : ம்ம்.. என்ன சொல்ல வரீங்க..

மாணிக்கம் : பிளீஸ் மாலு, கொஞ்சம் தள்ளி உட்காரு மா..

மாலதி : ம்.. ஹ்ம்.. பிளீஸ் என்னால குளிரை தாங்க முடியல

மாணிக்கம் : என்னால என் உணர்ச்சிகளை கட்டுப்படுத்த முடியல.. பிளீஸ்..

மாலதி : நீங்க என்ன சொல்லவரீங்கனு என்னால புரிந்துக் கொள்ள முடியல, கொஞ்சம் புரியர மாதிரி சொல்லுங்க (உன்மையாகவே என்னால் அப்பொழுது புரியாமல் தான் இருந்தது)

மாணிக்கம் ; இத எப்படி.. என்னால சொல்ல முடி....யல.....

என்று சொல்ல தயங்கிக் கொண்டே, அவர் என்னை கட்டிப்பிடித்திருந்த அவருடைய வலது கையை லேசாக குறுக்கி, என்னுடைய இடது மார்பை தாவணியுடன் லேசாக வருடினார். நான் வளரும் பிள்ளை என்பதால், என் மார்பும் பெரிய வளர்ச்சி இல்லாமல் தான் இருந்தது. அப்பொழுது 28பி சைஸ் தான் இருந்தது. அதன் மேல் அவருடைய கை பட்டதும் அந்த இடமே சிலிர்த்தது போல இருந்தது. என் மார்பின் காம்பு சிலிர்த்து அவர் விரல்களில் நன்றாக முட்டுவதை என்னால் உணர முடிந்தது. அவரும் தன் விரல்களால் அந்த இடத்தை வருடி, தாலங்கள் போட்டுக் கொண்டிருந்தார். என்னை அறியாமல், என் மார்பில் ஏற்பட்ட சிலிர்ப்பானது, சிறிது நேரத்திலெல்லாம் உடல் முழுவதும் பரவ ஆரம்பித்தது. அடி வயிற்றில் ஏதோ சுண்டி இழுப்பது போன்ற உணர்வு. கண்கள் சிறிது சொக்கும் நிலை. அனைத்துமே புதுவிதமான உணர்வாக இருந்தது. ஏன் என்று தான் தெரியவில்லை...

[KILANDIL]

Nice Update Bro

[Fun_Lover_007]

Good narration. The way you are explaining the train scene is really super.

[ddey333]

அத்தியாயம் 5 (தொடர்ச்சி):

---

கா. அத் 5 (தொடர்ச்சி):

அவர் விளையாடுகிறாரா, அல்லது குளிரின் நடுக்கத்தில் அவருடைய கை விரல்கள் நடுங்குகின்றனவா என்பது கூட தெரிந்து கொள்ளாதவளாகவே இருந்தேன். என்னவாக இருந்தாலும், அவர் என் மார்பில் செய்யும் சில்மிசங்களை என் மனது விரும்புகிறது என்பதை மட்டும் என்னால் உறுதியாக சொல்லமுடியும். அந்த சில்மிசங்களால் என் உடலில் இருந்த குளிர் சிறிது சிறிதாக மறைந்து, ஒருவகையான வெதுவெதுப்பை கொடுத்துக் கொண்டிருந்தது. என்னை அறியாமல் என் உடல் ஒருவகையான தளர்வை அனுபவித்தது.

அவருடைய இடக்கையை என் முதுகு புறமாக எடுத்துச் சென்று அவருடன் அனைத்துக் கொண்டார். அதே நேரத்தில் அவருடைய வலது கையை என் இடுப்பில் வைத்து, லேசாக தாவனியை விலக்கி அங்கும், இங்குமாக கோலமிட ஆரம்பித்தார். (நான் அன்று பாவாடை தாவனி போட்டிருந்தேன். பொன்னிரத்தில் பாவாடையும் பிளவுசும், கருஞ்சிவப்பு நிறத்தில் தாவணி. அவர் கருநீல நிற பேண்ட்டும், வெள்ளை நிற சட்டையும் அணிந்திருந்தார்) அவரின் விளையாட்டு சிறிது சிறிதாக என் தொப்பிலை அடைந்து அதனை சுற்றி கோலமிட அப்பொழுது தான் ஏதோ நடக்கிறது என்பதனையே புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.

என்னுடைய செல்ப் கன்ட்ரோல் சிறிது சிறிதாக என்னை விட்டு மறைந்து கொண்டிருந்தது. அவரை அந்த சூழ்நிலையில் தடுக்கும் தன்மையையும் இழந்திருந்தேன். அறிவானது அவருடைய கைகளை தட்டிவிட தூண்டிவிட்டுக் கொண்டிருந்தாலும், கைகளில் ஒருவகையான தளர்வு, மனதும் அந்த விளையாட்டை விரும்பிக் கொண்டிருந்தது என்பதால் கைகளில் ஏற்பட்ட தளர்வா என்று புரியவில்லை. சிறிது சிறிதாக அவருடைய கை என் பாவாடை அருகில் சென்று, லேசாக பாவாடையின் முடிச்சுகளை தளர்த்தி அவருடைய சுண்டு விரலை ஒட்டின 3 விரல்களை பாவாடைக்குள் கொண்டு சென்றார். என் உடல் முழுவதும் ஒருவகையான சிலிர்ப்பு. என்னுல் இருந்த சிறுமையான ஆண்மை உணர்வும் மறைந்து பெண்மை உணர்வு மட்டுமே தலை தூக்கி இருந்தது. ஆண்மை உணர்விற்கே சொந்தமான எதிர்த்து போராடும் தன்மை என்னை விட்டு முழுவதுமாக மறைந்திருந்தது. பெண்மைக்கே உண்டான விட்டுக் கொடுக்கும் தன்மை தலை தூக்கியிருந்தது.

உன் அப்பாவிடம் அந்த நேரத்தில் ஆண்மை உணர்வு முழுமையாக மேலோங்கி இருந்ததையும் அவருடைய அரவணைப்பின் பிடியிலிருந்து என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. அவருடைய சுண்டு விரல் நான் போட்டிருந்த ஜட்டியின் ஷ்ட்ரிப்பை விலக்கி என் பெண்ணுருப்பு அருகில் வந்து அங்கு லேசாக வளர்ந்திருந்த முடியில் உரச, அதே நேரத்தில் என்னை அவருடைய இடக்கையால் முழுமையாக அரவனைத்து அவர் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வந்திருந்தார். சிறிது நேரத்திற்கு முன்பாக என் கைகளில் இருந்த அந்த தளர்ந்த உணர்வு இப்பொழுது என்னுடைய உடல் முழுவதும் பரவி இருந்தது. அமர்ந்திருப்பதால் பரவாயில்லை. ஒரு வேளை நின்றிருந்தால் இன்நேரம் கீழே விழுந்திருந்தாலும் விழுந்திருப்பேன். என் உடல் என் கட்டுப்பாட்டில் இருந்து விலகி அவருடைய கட்டுப்பாட்டிற்கு சென்றிருந்தது என்பது மட்டும் புரிந்தது.

நாங்கள் இதுவரை உன்மையில் காதலர்கள் கூட இல்லை என்றாலும், எங்களை சுற்றி நடந்த நிகழ்வுகள் எங்களையும் அறியாமல் காதலர்கள் நிலையையும் தாண்டிய நிலையில் கொண்டு சென்றிருந்தது என்பது மட்டும் உண்மை. 1 மணி நேரத்திற்கு முன்பு வரை சாதாரண நன்மை விரும்பிகளாக ஒரு நட்பின் நிமித்தமாக, ஒருவருக்கொருவர் உதவியாக இருந்த எங்களை காலத்தின் சூழல் இந்த நிலைக்கு கொண்டு சென்றிருந்ததை நினைக்கும் போது இது கடவுளின் விருப்பமா என்று கூட சிந்திக்க வைத்தது.

இந்த நிலை தொடர்ந்தால், கணவன் மனைவி என்ற நிலை முறைப்படி அமையாவிட்டாலும், உன்மையில் காலை விடிவதற்குள் கணவன் மனைவியாக மாறியிருப்போம் என்பது மட்டும் புரிந்தது. இதனை அவரிடம் சொல்ல கூட என் நாக்கு அந்த நேரத்தில் ஒத்துலைக்கவில்லை. கண்டிப்பாக இதை அவரும் அறிந்திருப்பார் என்பது மட்டும் என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. எனக்காக அவர் அனைத்து கஷ்டங்களையும், தேவையில்லாத பேச்சினையும் அனுபவித்து என்னை பாதுகாத்து வருவதால், இதற்கு மேல் என்ன வேண்டும் என்று தான் தோன்றியது. மனதே அவரை கணவராக ஏற்றுக் கொண்ட பிறகு, இந்த சாங்கியம் சம்பிரதாயங்கள் எதற்கு என்று மனதானது முடிவெடுத்து, தன்னை முழுவதுமாக அவரிடம் கையளிக்க முடிவு செய்து அவர் தோலில் சாய்ந்தேன்.

[ddey333]

அத்தியாயம் 5 (தொடர்ச்சி):

---

கா. அத் 5 (தொடர்ச்சி):


அவருடைய தோலில் சாய்ந்து என்னை முழுவதுமாக அவருக்கு கொடுக்க தயாரானேன். உன்மையில் இந்த நேரத்திற்காக தான் ஒவ்வொரு ஆணும் பெண்ணும் திருமண பந்ததில் இணைந்து எதிர்பார்ப்புடன் காத்து கிடக்கின்றனர். திருமணம் நிச்சையிக்கப்பட்டதில் இருந்து முதல் இரவு அறைக்கு செல்லும் வரை எத்தனை எத்தனை ஏற்பாடுகள், இருவர் மனதிலும் எத்தனை எத்தனை எதிர்பார்ப்புகள்.

முதல் இரவு அறைக்குள் செல்வதற்கு ஒரு மணி நேரத்திற்கு முன்பிலிருந்தே மணப்பெண்ணின் தோழிகளும், உறவுப் பெண்களும் கூடி அவளை சீண்டி பற்பலவாராக கேலி பேசி, அவள் உணர்ச்சிகளை தூண்டி, முதல் இரவிற்காக தயார் செய்து, உள்ளே அனுப்புவார்கள். அவளுடைய பெற்றோரோ அல்லது மிகவும் நெருக்கமானவர்களோ, அவளிடம் எப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டும், அவரை எப்படி அனுசரிக்க வேண்டும், இருவரின் உணர்ச்சிகளையும் எப்படி சரியாக கையாள வேண்டும். என்பதனை பெண்ணிடம் விளக்கி சொல்வார்கள். அதே நேரத்தில், அவர்கள் விரைவில் சோர்ந்து போகாமல் இருக்க என்ன என்ன உணவுகளை சாப்பிட வேண்டும். அவர்களுடைய உணர்ச்சிகளை இரவு முழுவதும் தூண்டிக் கொண்டே இருக்க எப்படி அந்த அறையினை தயார் செய்ய வேண்டும் என்ற பலவற்றையும் யோசித்து அதற்கு தேவையான ஏற்பாடுகளை செய்து கொண்டிருப்பார்கள். தன்னுடைய முதல் இரவிற்காக பெண்ணும், ஆணும் மனதலவிலும் சரி, உடலலவிலும் சரி சில தயார்ப்புகளை குறைந்தது ஒரு வாரமாவது செய்து தயார் படுத்துவார்கள். அதில், முதலிறவிற்கான ஆடைகளும் அடக்கம்.

பெண்ணானவள், விரைவில் உணர்ச்சியால் பிணைந்து விட கூடியவள், உணர்வுகளின் தாக்கம் மிகவும் அதிகமாகவே அவளை பாதிக்கும். புது இடம் என்றால், அவளால் விரைவில் முதலிரவு பந்தத்தில் இணைய முடியாது, விரைவில் கூச்ச நானத்தில் உணர்ச்சிகளை வெளிக்காட்ட தயங்குவாள். இதோ இப்பொழுது எனக்கு ஏற்படும் சிந்தனை போல பலவாராக, ஒரு படபடப்புடன் இருக்கும். அதனை கருத்தில் கொண்டு தான் பெரியவர்கள், அவள் தினமும் படுத்து பழகிய இடத்தில் முதலிரவிற்கு தயார் செய்வார்கள்.

இத்தனை, இத்தனை ஏற்பாடுகளுக்கு மத்தியில் முதலிறவு கோலாகலமாக நடந்தேரும். இது போன்ற ஆசைகள் என் மனதினில் சரியாக துளிர்விட கூட ஆரம்பிக்காத தருனத்தில், எந்த ஏற்பாடுகளோ முன் தயாரிப்போ எதுவும் இல்லாமல், ஒரு சில நொடிப் பொழுதில் என்னில் இத்தனை மாற்றங்களா, என என்னும் போது லேசாக கண் கலங்கியது. கண்களின் ஒரத்திலிருந்து கண்ணீராக ஓரிரு துளிகள் வெளிப்பட்டது. இதனை உணர்ந்து கொண்ட உன் அப்பா, என் கண்ணோரத்தில் அந்த நீர் துளிகளை முத்தங்களால் துடைத்தெடுத்தார். பின் கண்களில் அவருடைய முத்தங்களை பதித்தார். அது எனக்கு பேராதரவாக இருப்பதாக உணர்ந்தேன். என்னுடைய எதிர்பார்ப்புக்கள் அனைத்தையும் அவருக்காக விட்டுக் கொடுத்து அவருக்கு என்னை முழுவதுமாக கையளிக்க தயாரானேன்.

[ddey333]

இன்று

சந்தியா : அம்மா, ஒரு திருமண பந்தத்தில் முதலிறவில் கூட இத்தனை விசையங்கள் இருக்காமா. பெரியவங்க ரொம்ப கிரேட் மா. எப்படியெல்லாம் யோசித்திருக்கறாங்க

மாலதி (சந்தியாவின் தலையில் லேசாக கொட்டி) : உன்னை தான் இடையில பேச வேண்டாம்னு சொல்லி இருக்கிறேன் ல டி.. பேசாம சொல்லரத கவனி..

சந்தியா : சாரி சாரி மா. நீங்க சொன்ன விசையம் எல்லாம், ரொம்ப இன்ட்ரெஷ்டிங்கா இருந்தது. என்னால என் உணர்ச்சிகளை கட்டுப்படுத்த முடியல.. சோ தெரியாம பேசிட்டேன் மா.. சாரி சாரி.. கண்டிப்பா இதுக்காகவே நான் பெரியவங்க சம்மததுடன் தான் கல்யாணம் பன்னிக்குவேன்..

மாலதி : ம்ம்.. குட்.. சரி நான் தொடரவா.. இல்ல வேண்டாமா...

சந்தியா லேசான வெட்கத்துடன் பேசாமல் இருந்தாள்...

[ddey333]

Almost 5000 viewings , please give some likes if you are really enjoying ...........   :)