17-02-2021, 05:22 AM
Please update this story
నిర్మలమ్మ కాపురముRunning
17-02-2021, 10:16 AM
రాజు గారు మీ అద్భుతమైన అప్డేట్ కొరకు వెయిటింగ్ సర్
18-02-2021, 11:02 PM
అపుడు నిర్మలమ్మ వచ్చి లావణ్య ని ప్రేమగా దగ్గరకు తీసుకుంది. నుదుటి మీద ఉన్న చెమట బొట్టు తుడిచి ప్రేమగా ఒక ముద్దు ఇచ్చింది. అపుడు లావణ్య కి ప్రాణం లేచి వచ్చినట్టు అయింది. ఎందుకంటే , ఇందాక ఉన్న పరిస్థితుల వల్ల తొందరపడ్డాను అనే భావన లో ఉన్న తనకి అత్త ఇచ్చిన ఓదార్పు ఏంటో ధైర్యాన్ని ఇచ్చింది. రేపటి నుండి ఇంట్లో అత్త మొహం ఎలా చూడాలా అని భయం తో తలమునకలవుతున్న తనకి కొత్త శక్తీ వచ్చింది. అపుడు అత్త మెల్లగా చిరునవ్వు నవ్వుతు," పైకి లే " అని మృదువు గ జబ్బ పట్టి కూర్చోబెట్టి , పక్కన పడి ఉన్న జాకెట్ తీసి , లావణ్య కి తొడిగి , హుక్స్ లు పెట్టుకో అని సైగ చేసింది లాలనగా . లావణ్య కి మొహం కంద గడ్డలా ఎర్రగా మారిపోయింది సిగ్గుతో. వెంటనే పక్కకి తిరిగి, వేగం గ హుక్స్ లు పెట్టుకోండి. కానీ ఆ జాకెట్ కి నిప్పల్స్ దగ్గర చిన్న wholes ఉండటం వల్ల బుడిపెలు బయటకి దూరి రావడానికి ప్రయత్నించ డంతో , వాటిని లోపలి అదిమి ,పైకి నెట్టేసి ,వేగం గ పక్కన ఉన్న చీర మీదకి లాక్కుని ,నిలబడి కట్టేసుకుంది. ఏ లోగ రామిరెడ్డి బయటకి వెళ్లి రెండు చుట్టాలు తాగేసి, రిలాక్స్ అయి లోపలి వచ్చాడు. వచ్చేసరికి , అందరు సైలెంట్ గ కూర్చుని ఉన్నారు. ఇంకా వెళ్దాం అని నిర్మలమ్మ రత్నం కి చెప్పగా, రత్నం కూడా వెంటనే తన జాకెట్ లో ఉన్న, ఫోన్ తీసి ఆటో వాడికి ఫోన్ చేసి రమ్మని చెప్పింది .
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)
18-02-2021, 11:13 PM
ఇంటికి వెళ్ళాక , ముభావం గ ఉన్న లావణ్య ని, అత్త పిలిచి తన గది లోకి తీసుకొని వెళ్ళింది . "చూడు లావణ్య ..మనం చేసేది తప్పా..లేక వప్పా అనే విషయం పక్కన పెడితే..మనకి కుటుంబ విలువలు తెలుసు...ఏది ఎక్కడ ఆపేయాలి కూడా తెలుసు...కాబట్టి జరిగింది...ఆ కాసేపే ...ఇంకరోజంతా అదే భావనలో ఉండకు..నువ్వు ఆలా ఉంటె..న పరిస్థితి ఏంటి...నేను కూడా ని ముందు ఫ్రీ గ ఉండలేను కదా..సరదాగా గడిపాము..ఇంక దాన్ని వదిలేయ్..మనకి అదొక్కటే జీవితం కాదు కదా..దయచేసి నార్మల్ లైఫ్ లోకి వచ్చేసేయ్ " అని చెప్పగానే ,లావన్య కూడా నిజమే అనిపించింది .
ఇలా రోజులు గడుస్తూ ఉన్నాయి. మరల రెడ్డి వల్ల ఇంటి వైపు నిర్మలమ్మ వెళ్ళలేదు . దానికి కారణం కాలేజ్ లో పని వత్తిడి పెరిగిపోవడం ఒకటైతేయ్ , రెడ్డి వల్ల పొలాలు కోతకి రావడం ఇంకొకటి. ఎవరి పనుల్లో వాళ్ళు బాగా బిజీ అయిపోవడం తో ఆ లోచనలు కూడా వల్ల మధ్య లేవు. ఇలా కాలం గడుతూ ఉండగా...
ఇలా రోజులు గడుస్తూ ఉన్నాయి. మరల రెడ్డి వల్ల ఇంటి వైపు నిర్మలమ్మ వెళ్ళలేదు . దానికి కారణం కాలేజ్ లో పని వత్తిడి పెరిగిపోవడం ఒకటైతేయ్ , రెడ్డి వల్ల పొలాలు కోతకి రావడం ఇంకొకటి. ఎవరి పనుల్లో వాళ్ళు బాగా బిజీ అయిపోవడం తో ఆ లోచనలు కూడా వల్ల మధ్య లేవు. ఇలా కాలం గడుతూ ఉండగా...
19-02-2021, 02:25 AM
Very nice update Raju garu. Maa korika manninchinanduku thanks. regular ga updates istarani asistunnamu. Please update regularly. Very good update.
19-02-2021, 02:52 PM
రామిరెడ్డి పోట్లకు సొమ్మసిల్లిన లావణ్య ను దగ్గరకు వచ్చిన అత్త
![[Image: DEXl-Nh4-Vw-AAh-ZU4.jpg]](https://i.ibb.co/MRtRKKz/DEXl-Nh4-Vw-AAh-ZU4.jpg)
నేను అప్లోడు చేసే బొమ్మలు అన్నీ వేరే మేధావుల మనస్సు లో నుంచి పుట్టిన కుసుమాలు నాకు వచ్చిన likes అన్నీ వాళ్ళకే చెందును
అమ్మ ప్రేమికుల కోసం
https://xossipy.com/thread-45345-post-63...pid6359243
19-02-2021, 09:55 PM
జోరుగా వర్షం పడుతూ ఉంది . సాయంత్రం 6 గంటలు దాటిపోయింది. బాగా ముసురు పట్టి ,చీకట్లు కమ్మేశాయి .దానికి తోడు లావణ్య వాళ్ళ మామయ్య,భర్త ఇద్దరు క్యాంపు కి వెళ్లి ఉన్నారు. ఇంట్లో లావణ్య ,వాళ్ళ అత్త మాత్రమే ఉన్నారు . చ్చురెంట్ కూడా పోయి ఉండడం తో , కాండిల్ వెలుతురు లో ఇల్లు అంత కొద్దీ వెలుతురు నిండి ఉంది. ఇంట్లో ఉన్న ఇన్వెర్టర్ లో పవర్ కూడా అయిపొయింది . బాగా బోర్ గ ఉంది వాతావరణం. పెందలాడే భోజనం చేశారు ఇద్దరు .
అలంటి వాతావరణం లో ,లావణ్య వంట్లో వేడి మొదలయింది. పోయినసారి రామిరెడ్డి తో ఆలా జరిగిన తరవాత నుండి తాను దాంట్లో నుండి బయటకి రాలేకపోతు ఉంది. తనని ఆలా కింద పడేసి ,వేరే మగవాడు ఆలా మొరటుగా డామినేట్ చేస్తూ అంత వేగం గ ,ఊపిరి కూడా ఆడనివ్వకుండా చేయడం ఒక కొత్త వింత అనుభూతి తనకి. కళ్ళు మూసుకున్న అదే ఆలోచన. అదే స్పర్శ . వళ్ళు పులకరించి పోతు ఉంది ఆ ఆలోచన వచ్చినప్పుడల్లా. కానీ ఆ విషయాన్నీ ఎవ్వరితోను షేర్ చేసుకోలేని పరిస్థితి. తనకి అలంటి స్నేహితులు కూడా ఎవరు లేరు . వాళ్ళ అత్తయ్య కూడా కేవలం , రెడ్డి వాళ్ళ ఇంట్లో ఉన్న సమయం లో తప్ప ,మిగతా సమయం లో అలంటి మాటలు కానీ, ఆలోచనలు కానీ ఉన్నట్టు కనిపించదు . లావణ్య ఒక్క్కటే సోఫా లో కూర్చుని కిటికీ లో నుండి జోరుగా పడుతున్న వర్షాన్ని చూస్తూ ఉంది పోయింది .బాబు నిద్ర పోతు ఉన్నాడు .
సరిగ్గా ఆ సమయం లో నిశ్శబ్దాన్ని ఛేదిస్తూ , తలుపు కొట్టిన శబ్దం . ఉలిక్కి పడింది లావణ్య ఆలోచనల లో నుండి. ఏ సమయం లో ఎవరు వచ్చి ఉంటారో అంచనా వెయ్యలేకపోతు ఉంది . తలుపు తెరవడానికి ముందు గ , ఎందుకైనా మంచిది అని వాళ్ళ అత్తయ్య ని పిలిచింది . ఆమె సరిగ్గా అదే సమయం లో స్నానము చేస్తూ ఉంది. ఏమి చేయాలో అర్ధం కాలేదు తనకి. మెల్లగా కిటికీ కొంచం తెరిచి బయటకి తొంగి చూసింది ధైర్యం చేసి . షాక్ తగిలినట్టు అయిపొయింది తాను. కారణం బయట ముద్దముద్దగా తడిచి పోయి ఉన్న బాషా ,ఆచారి నిలబడి ఉన్నారు. బాషా చేతిలో ఎదో కవర్ ఉంది.
వెంటనే తలుపు తీసి , ఆశ్చర్యం గ " ఏంటి..ఏ టైం లో మీరు..ఇక్కడ.." అని అడిగింది. అపుడు ఆచారి " ఏమి అనుకోకు లావణ్య ...ఇద్దరం వేరే వేరే పనులమీద పట్నం వచ్చాము ...తీరా లాస్ట్ బస్సు కి వెళ్లే సమయానికి బస్సు స్టాండ్ లో కలుసుకున్నాము...మా ఖర్మ..ఏ వర్షం దెబ్బ కి ఆ బస్సు కాన్సల్ చేసారు...ఇక్కడ మాకు తెలిసిన వాళ్లు ఎవరు లేరు..బు స్టాండ్ లో పండుకుందామంటే నాకు చలి పడదు...మీ ఇంట్లో రెస్ట్ తీసుకోవడానికి వేలు అవుతుందేమో అడుగుదాము అనుకోని వచ్చాము..అదీ కాకా ఈ సమయం లో మీ మామయ్య గారు కూడా ఉంటారు కాబట్టి ,మీకు ఇబ్బంది ఉండదేమో అనుకున్నాము...కానీ..మీకు ఏ మాత్రం అభ్యన్తరం ఉన్న దయచేసి నాకు చెప్పు..." అని అడుగుతున్నా అంత పెద్ద వయసు ఉన్న ఆచారి గారిని చూసి లావణ్య కి జాలి అనిపించింది . " తెలిసిన పెద్ద వయసు వాళ్ళకి..కనీసం ...ఒక్క రాస్ర్తీ పడుకోవడానికి కూడా అవకాశం లేని పేద వాళ్ళము కాదులెండి " అన్న పిలుపు విని చటుక్కున వెనక్కి తిరిగి చూసింది.
అపుడే స్నానం అయిపోయి నైటీ లో ఉన్న నిర్మలమ్మ ఆలా అనడం తో ఆచార్య కి ప్రాణం లేచివచ్చినట్టు అనిపించింది . లావణ్య కూడా ,వాళ్ళ అత్తయ్య సరే అనడం తో సంతోషం గ పక్కకి జరిగి వాళ్ళని లోపలి ఆహ్వానించింది . ఇద్దరు బాగా తడిచిపోయి ఉండడం తో , ముందు స్నానం చేయమని చెప్పి ,ఇద్దరికీ రెండు టవల్స్ ఇచ్చి రెండు బాత్ రూమ్ లో వెళ్లామన్నారు. ఇద్దరు వేడి నీళ్లతో స్నానం చేసి , లావణ్య ఇచ్చిన పంచ,బనీను వేసుకొని రిలాక్స్ గ వచ్చి సోఫా లో కూర్చున్నారు. ఏ లోగ లావణ్య వెళ్లి వాళ్లు విడిచిన బట్టలు పిండేసి బయట ఆరేస్తుండగా , బాషా అది చూసి " అయ్యో..మేడం..మీకు ఎందుకు ఏ పని..." అని నోచుకున్నాడు . కానీ ,లావణ్య పద్ధతి చూసి ఆచారి కి, బాషా కి ముచ్చట వేసింది. ఇంటికి వచ్చిన అతిథుల్ని ఎలా గౌరవించాలో వాళ్ళకి అర్ధం అయింది. ఆచారి నీళ్లు నిండిన కళ్ళతో లావణ్య వైపు చూస్తూ ఉండగా...నిర్మలమ్మ ఇద్దరికీ వేడి వేడి భోజనం వడ్డించి , తినడానికి రండి అని ప్రేమగా పిలిచింది డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గరకి . అప్పటికే బాగా అలసిపోయి, ఆకలి రగిలిపోతూ ఉంది ఇద్దరికీ. వేళ్ళు ఆవురావురంటూ , అన్నము, పప్పు,నెయ్యి,కారప్పొడి వేసుకొని తృప్తి గ తిన్నారు. వాళ్లు అంత వేగం గ తినడం చూసి నిర్మలమ్మ కి కూడా పాపం అనిపించింది..ఎంత ఆకలితో ఉన్నారో అని.
తింటూ మధ్యలో ఏదో గుర్తుకి వచ్చిన వాడిలా ఆచారి " మీ సర్ కనిపించలేదు మేడం ..పడుకున్నారు.."అని అడిగాడు. అపుడు నిర్మలమ్మ " లేదు పంతులు గారు ...మా సర్ ,మా అబ్బాయి ఇద్దరి క్యాంపు కి వెళ్లారు..." అని చెప్పడం తో ఆచారి కి చాల ఇబ్బంది గ అనిపించింది. మగవాళ్ళు లేనపుడు, ఇద్దరు ఆడవాళ్ళూ వచ్చిన అతిథుల్ని లోపలి రాణించి,ఇంట ఆప్యాయం గ చూడటం నిజం గ ,వాళ్ళిద్దరికీ చేతులెత్తి దండం పెట్టాలి అనిపించింది. అలంటి సమయం లో రాత్రి కి అక్కడ ఉండటం పద్ధతి కాదు అని నిర్ణయించుకున్నారు ఆచారి ,బాషా . త్వర త్వరగా భోజనం చేసి " మేడం...మేము బయట ఏకాదన్న లాడ్జ్ లో పడుకుతాము...మీ సహాయం మేము జన్మలో మరచిపోలేము.." అని బయట ఆరేసి ఉన్న బట్టలు తీసుకోవడానికి బయటకి వేళ్ళ బోతుండగా ...నిర్మలమ్మ వాళ్ళ ని ఆపి " ఆచారి గారు...మీరు ఎక్కడికి వెళ్లనవసరం లేదు...హాయిగా ఇక్కడే పడుకొని ఉదయాన్నే టిఫన్ చేసి వెళ్ళండి..మాకు ఎలాంటి అభ్యన్తరం లేదు...ఆలా ఉంది ఉంటె..ఇందాకనే చెప్పే దాన్ని కదా..." అని చేపి , సోఫా లో కూర్చోమని చెప్పి , వాళ్ళ భర్త పడుకునే బెడ్ రూమ్ లో మంచం సర్ది , లావణ్య తో చెప్పి వాళ్ళని అక్కడ పడుకోమని , తాను తన బెడ్ రూమ్ కి వెళ్ళింది . లావణ్య వాళ్ళకి మామయ్య బెడ్ రూమ్ లో తీసుకెళ్లి, పడుకోమని చెప్పి బయటకి రాబోతుండగా...ఆచారి లావణ్య చేయి పట్టుకొని " లావణ్య నన్ను క్షమించు ..మీ అత్తగారి గురించి చాల తక్కువ బుద్ధి తో అలోచించి ..చాల తక్కువ స్థాయి లో మాట్లాడాను...నాకు ఇపుడు బుద్ధి వచ్చింది..అన్నిటికన్నా మనిషి గుణం గొప్పది అని " అని లావణ్య చేతులు గట్టిగ పట్టుకున్నాడు. బాషా కూడా " మీ హెల్ప్ మర్చిపోలేను మేడం " అనడు కృతజ్ఞతతో . అపుడు లావణ్య " మీరు మరీ మొహమాట పడిపోతున్నారు..మిమ్మల్ని ఇలా కాదు ..కొంచం ఫ్రీ చేయకపోతే..సెంటిమెంట్ తో చంపేసేలా ఉన్నారు...అసలే ఉదయం నుండి బోర్ కొట్టి కొట్టి చచ్చేలా ఉన్నాను ...మా అత్త ఏమో ఏదో ఒక పుస్తకం చదువుకుంటూ ఉంటుంది..ఎటొచ్చి బోర్ కొట్టేది నాకే...ఇపుడు మీ మాటలకి ఇంకా బోర్ కొట్టేస్తుంది ...నేను మీ చేతులు పట్టుకుంటే..దయచేసి..ఈ సెంటిమెంట్ సీన్ ఇక్కడితో ఆపెయ్యండి మహాప్రభో " అంది ఆచారి చేతులని, బాషా చేతులని కలిపి పట్టుకొని.
లావణ్య ఆలా అనడం తో ఇద్దరికీ ఒక్క్కసారిగా సెగ మొదలయింది మెల్లగా . హాయిగా కడుపు నిండింది . చలి తగ్గి వంటికి నులి వెచ్చగా ఉంది . ఎదురుగా లావణ్య , వాళ్ళ అత్తయ్య . కొవ్వొత్తి వెలుతురూ . ఇంతకన్నా రొమాంటిక్ సీన్ వాళ్ళకి మల్లి జీవితం లో రాదు అని వాళ్ళకి కూడా బాగా తెలుసు . ఒక్కసారిగా ఫుల్ రిలాక్స్ అయిపోయారు .
అలంటి వాతావరణం లో ,లావణ్య వంట్లో వేడి మొదలయింది. పోయినసారి రామిరెడ్డి తో ఆలా జరిగిన తరవాత నుండి తాను దాంట్లో నుండి బయటకి రాలేకపోతు ఉంది. తనని ఆలా కింద పడేసి ,వేరే మగవాడు ఆలా మొరటుగా డామినేట్ చేస్తూ అంత వేగం గ ,ఊపిరి కూడా ఆడనివ్వకుండా చేయడం ఒక కొత్త వింత అనుభూతి తనకి. కళ్ళు మూసుకున్న అదే ఆలోచన. అదే స్పర్శ . వళ్ళు పులకరించి పోతు ఉంది ఆ ఆలోచన వచ్చినప్పుడల్లా. కానీ ఆ విషయాన్నీ ఎవ్వరితోను షేర్ చేసుకోలేని పరిస్థితి. తనకి అలంటి స్నేహితులు కూడా ఎవరు లేరు . వాళ్ళ అత్తయ్య కూడా కేవలం , రెడ్డి వాళ్ళ ఇంట్లో ఉన్న సమయం లో తప్ప ,మిగతా సమయం లో అలంటి మాటలు కానీ, ఆలోచనలు కానీ ఉన్నట్టు కనిపించదు . లావణ్య ఒక్క్కటే సోఫా లో కూర్చుని కిటికీ లో నుండి జోరుగా పడుతున్న వర్షాన్ని చూస్తూ ఉంది పోయింది .బాబు నిద్ర పోతు ఉన్నాడు .
సరిగ్గా ఆ సమయం లో నిశ్శబ్దాన్ని ఛేదిస్తూ , తలుపు కొట్టిన శబ్దం . ఉలిక్కి పడింది లావణ్య ఆలోచనల లో నుండి. ఏ సమయం లో ఎవరు వచ్చి ఉంటారో అంచనా వెయ్యలేకపోతు ఉంది . తలుపు తెరవడానికి ముందు గ , ఎందుకైనా మంచిది అని వాళ్ళ అత్తయ్య ని పిలిచింది . ఆమె సరిగ్గా అదే సమయం లో స్నానము చేస్తూ ఉంది. ఏమి చేయాలో అర్ధం కాలేదు తనకి. మెల్లగా కిటికీ కొంచం తెరిచి బయటకి తొంగి చూసింది ధైర్యం చేసి . షాక్ తగిలినట్టు అయిపొయింది తాను. కారణం బయట ముద్దముద్దగా తడిచి పోయి ఉన్న బాషా ,ఆచారి నిలబడి ఉన్నారు. బాషా చేతిలో ఎదో కవర్ ఉంది.
వెంటనే తలుపు తీసి , ఆశ్చర్యం గ " ఏంటి..ఏ టైం లో మీరు..ఇక్కడ.." అని అడిగింది. అపుడు ఆచారి " ఏమి అనుకోకు లావణ్య ...ఇద్దరం వేరే వేరే పనులమీద పట్నం వచ్చాము ...తీరా లాస్ట్ బస్సు కి వెళ్లే సమయానికి బస్సు స్టాండ్ లో కలుసుకున్నాము...మా ఖర్మ..ఏ వర్షం దెబ్బ కి ఆ బస్సు కాన్సల్ చేసారు...ఇక్కడ మాకు తెలిసిన వాళ్లు ఎవరు లేరు..బు స్టాండ్ లో పండుకుందామంటే నాకు చలి పడదు...మీ ఇంట్లో రెస్ట్ తీసుకోవడానికి వేలు అవుతుందేమో అడుగుదాము అనుకోని వచ్చాము..అదీ కాకా ఈ సమయం లో మీ మామయ్య గారు కూడా ఉంటారు కాబట్టి ,మీకు ఇబ్బంది ఉండదేమో అనుకున్నాము...కానీ..మీకు ఏ మాత్రం అభ్యన్తరం ఉన్న దయచేసి నాకు చెప్పు..." అని అడుగుతున్నా అంత పెద్ద వయసు ఉన్న ఆచారి గారిని చూసి లావణ్య కి జాలి అనిపించింది . " తెలిసిన పెద్ద వయసు వాళ్ళకి..కనీసం ...ఒక్క రాస్ర్తీ పడుకోవడానికి కూడా అవకాశం లేని పేద వాళ్ళము కాదులెండి " అన్న పిలుపు విని చటుక్కున వెనక్కి తిరిగి చూసింది.
అపుడే స్నానం అయిపోయి నైటీ లో ఉన్న నిర్మలమ్మ ఆలా అనడం తో ఆచార్య కి ప్రాణం లేచివచ్చినట్టు అనిపించింది . లావణ్య కూడా ,వాళ్ళ అత్తయ్య సరే అనడం తో సంతోషం గ పక్కకి జరిగి వాళ్ళని లోపలి ఆహ్వానించింది . ఇద్దరు బాగా తడిచిపోయి ఉండడం తో , ముందు స్నానం చేయమని చెప్పి ,ఇద్దరికీ రెండు టవల్స్ ఇచ్చి రెండు బాత్ రూమ్ లో వెళ్లామన్నారు. ఇద్దరు వేడి నీళ్లతో స్నానం చేసి , లావణ్య ఇచ్చిన పంచ,బనీను వేసుకొని రిలాక్స్ గ వచ్చి సోఫా లో కూర్చున్నారు. ఏ లోగ లావణ్య వెళ్లి వాళ్లు విడిచిన బట్టలు పిండేసి బయట ఆరేస్తుండగా , బాషా అది చూసి " అయ్యో..మేడం..మీకు ఎందుకు ఏ పని..." అని నోచుకున్నాడు . కానీ ,లావణ్య పద్ధతి చూసి ఆచారి కి, బాషా కి ముచ్చట వేసింది. ఇంటికి వచ్చిన అతిథుల్ని ఎలా గౌరవించాలో వాళ్ళకి అర్ధం అయింది. ఆచారి నీళ్లు నిండిన కళ్ళతో లావణ్య వైపు చూస్తూ ఉండగా...నిర్మలమ్మ ఇద్దరికీ వేడి వేడి భోజనం వడ్డించి , తినడానికి రండి అని ప్రేమగా పిలిచింది డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గరకి . అప్పటికే బాగా అలసిపోయి, ఆకలి రగిలిపోతూ ఉంది ఇద్దరికీ. వేళ్ళు ఆవురావురంటూ , అన్నము, పప్పు,నెయ్యి,కారప్పొడి వేసుకొని తృప్తి గ తిన్నారు. వాళ్లు అంత వేగం గ తినడం చూసి నిర్మలమ్మ కి కూడా పాపం అనిపించింది..ఎంత ఆకలితో ఉన్నారో అని.
తింటూ మధ్యలో ఏదో గుర్తుకి వచ్చిన వాడిలా ఆచారి " మీ సర్ కనిపించలేదు మేడం ..పడుకున్నారు.."అని అడిగాడు. అపుడు నిర్మలమ్మ " లేదు పంతులు గారు ...మా సర్ ,మా అబ్బాయి ఇద్దరి క్యాంపు కి వెళ్లారు..." అని చెప్పడం తో ఆచారి కి చాల ఇబ్బంది గ అనిపించింది. మగవాళ్ళు లేనపుడు, ఇద్దరు ఆడవాళ్ళూ వచ్చిన అతిథుల్ని లోపలి రాణించి,ఇంట ఆప్యాయం గ చూడటం నిజం గ ,వాళ్ళిద్దరికీ చేతులెత్తి దండం పెట్టాలి అనిపించింది. అలంటి సమయం లో రాత్రి కి అక్కడ ఉండటం పద్ధతి కాదు అని నిర్ణయించుకున్నారు ఆచారి ,బాషా . త్వర త్వరగా భోజనం చేసి " మేడం...మేము బయట ఏకాదన్న లాడ్జ్ లో పడుకుతాము...మీ సహాయం మేము జన్మలో మరచిపోలేము.." అని బయట ఆరేసి ఉన్న బట్టలు తీసుకోవడానికి బయటకి వేళ్ళ బోతుండగా ...నిర్మలమ్మ వాళ్ళ ని ఆపి " ఆచారి గారు...మీరు ఎక్కడికి వెళ్లనవసరం లేదు...హాయిగా ఇక్కడే పడుకొని ఉదయాన్నే టిఫన్ చేసి వెళ్ళండి..మాకు ఎలాంటి అభ్యన్తరం లేదు...ఆలా ఉంది ఉంటె..ఇందాకనే చెప్పే దాన్ని కదా..." అని చేపి , సోఫా లో కూర్చోమని చెప్పి , వాళ్ళ భర్త పడుకునే బెడ్ రూమ్ లో మంచం సర్ది , లావణ్య తో చెప్పి వాళ్ళని అక్కడ పడుకోమని , తాను తన బెడ్ రూమ్ కి వెళ్ళింది . లావణ్య వాళ్ళకి మామయ్య బెడ్ రూమ్ లో తీసుకెళ్లి, పడుకోమని చెప్పి బయటకి రాబోతుండగా...ఆచారి లావణ్య చేయి పట్టుకొని " లావణ్య నన్ను క్షమించు ..మీ అత్తగారి గురించి చాల తక్కువ బుద్ధి తో అలోచించి ..చాల తక్కువ స్థాయి లో మాట్లాడాను...నాకు ఇపుడు బుద్ధి వచ్చింది..అన్నిటికన్నా మనిషి గుణం గొప్పది అని " అని లావణ్య చేతులు గట్టిగ పట్టుకున్నాడు. బాషా కూడా " మీ హెల్ప్ మర్చిపోలేను మేడం " అనడు కృతజ్ఞతతో . అపుడు లావణ్య " మీరు మరీ మొహమాట పడిపోతున్నారు..మిమ్మల్ని ఇలా కాదు ..కొంచం ఫ్రీ చేయకపోతే..సెంటిమెంట్ తో చంపేసేలా ఉన్నారు...అసలే ఉదయం నుండి బోర్ కొట్టి కొట్టి చచ్చేలా ఉన్నాను ...మా అత్త ఏమో ఏదో ఒక పుస్తకం చదువుకుంటూ ఉంటుంది..ఎటొచ్చి బోర్ కొట్టేది నాకే...ఇపుడు మీ మాటలకి ఇంకా బోర్ కొట్టేస్తుంది ...నేను మీ చేతులు పట్టుకుంటే..దయచేసి..ఈ సెంటిమెంట్ సీన్ ఇక్కడితో ఆపెయ్యండి మహాప్రభో " అంది ఆచారి చేతులని, బాషా చేతులని కలిపి పట్టుకొని.
లావణ్య ఆలా అనడం తో ఇద్దరికీ ఒక్క్కసారిగా సెగ మొదలయింది మెల్లగా . హాయిగా కడుపు నిండింది . చలి తగ్గి వంటికి నులి వెచ్చగా ఉంది . ఎదురుగా లావణ్య , వాళ్ళ అత్తయ్య . కొవ్వొత్తి వెలుతురూ . ఇంతకన్నా రొమాంటిక్ సీన్ వాళ్ళకి మల్లి జీవితం లో రాదు అని వాళ్ళకి కూడా బాగా తెలుసు . ఒక్కసారిగా ఫుల్ రిలాక్స్ అయిపోయారు .
19-02-2021, 11:33 PM
ఇంతలో "లావణ్యా..." అన్న అత్తయ్య కేక విన్న లావణ్య వాళ్ళ చేతులు వదిలి పరిగెత్తుకుంటూ అత్తయ్య గది లోకి వేలింది. కొంచం భయపడుతూ..ఆమె ఏమంటుందో అని . "ఇప్పటికే బాగా లేట్ అయింది..పడుకో" అని చెప్పి ఆమెకూడా పడుకుంది. లావణ్య ప్రాణం వుసూరుమంది .
19-02-2021, 11:34 PM
Poojari bhasa tho sex plan cheyandi....its my opinion thanks for update
20-02-2021, 03:26 PM
(19-02-2021, 11:33 PM)qisraju Wrote: ఇంతలో "లావణ్యా..." అన్న అత్తయ్య కేక విన్న లావణ్య వాళ్ళ చేతులు వదిలి పరిగెత్తుకుంటూ అత్తయ్య గది లోకి వేలింది. కొంచం భయపడుతూ..ఆమె ఏమంటుందో అని . "ఇప్పటికే బాగా లేట్ అయింది..పడుకో" అని చెప్పి ఆమెకూడా పడుకుంది. లావణ్య ప్రాణం వుసూరుమంది .
maaaa praanaalu kuda osurumannai andi... Bagundi sir story
21-02-2021, 07:28 PM
ఉదయం నుండి బోర్ కొట్టి కొట్టీ , ఆ తరవాత బాగా ఎక్ససిట్మెంట్ కి లోనయ్యి,చివరగా నిరాశ చెందడం వాళ్ళ బాగా అలసిపోయి , పడుకున్న 15 నిమిషాలకే బాగా నిద్రలోకి జారుకుంది లావణ్య .
గిన్నెలు చప్పుడు కావడం తో మెలుకువ వచ్చింది తనకి. సడన్ గ ఇంట్లో ఆచారి,బాషా ఉన్న సంగతి గుర్తొచ్చి ,ఒక్క ఉదుటున లేచి , చీర సరిచేసుకొని ,బయటకి వచ్చింది . అప్పటికే ఆచారి,బాషా ఇద్దరు సోఫా లో కూర్చుని కాఫీ తాగుతూ ఉన్నారు. అత్తయ్య ఎపుడు లేచిందో గని, అప్పటికే స్నానం చేసి , లేత ఆకుపచ్చ రంగు కాటన్ చీర కట్టుకొని, ఎర్రటి మాచింగ్ జాకెట్ వేసుకొని ఉంది. తలా స్నానం చేసి ఉండటం వాళ్ళ లూస్ హెయిర్ లో చాల హాట్ గ అనిఇంచింది తనకే . ఇంకా ఆచారి,బాషల పరిస్థితి ఏంటో అని మనసులో నవ్వుకొని, నేరుగా బాత్ రూమ్ కి వెళ్లి స్నానము చేసి ,చక్కగా రెడీ అయ్యి ,బయటకి వచ్చి ,ఆచారి కి నమస్కారం చేసి , అత్తయ్య దగ్గరకి వేలింది వంట గది లోకి. ఆలా వెళ్తూ ,ఓరగా బాషా వైపు చూసి చిలిపిగా కన్ను గీటివెళ్ళింది. బాషా కి ఒక్కసారిగా జివ్వుమంది ఆ ఎక్స్ప్రెషన్ కి . బయట వర్షం తగ్గిపోయి, ఎర్రటి ఎండ కాస్తూ ఉంది . ఆచారి,బాషా ఇద్దరు నిన్న విప్పిన బట్టలు వేసుకొని బయలుదేరడానికి సిద్ధం గ ఉన్నారు.
అత్తయ్య టిఫన్ సిద్ధం చేసి ,వాళ్ళని పిలవమని చేపి లావణ్య ని వాళ్ళ దగ్గరకి పంపింది . ఆమె , ఆచారి దగ్గరకి వెళ్లి మెల్లగా చెవిలో " ఏంటి పంతులు గారు..ఎలా ఉన్నది మా అత్త.." అంది కవ్విస్తూ. ఆచారి మాట్లాడకుండా ఆమె వైపు చూసి అద్భుతం అన్నటుగా మూతి విరిచి చూపించాడు. అపుడు బాషా, "మేడం..రాత్రి నుండి ఆపుకోలేక చేస్తున్నాము..మీరు మల్ల ఇలా రెచ్చగొట్టడం దారుణం ...మా పరిస్థితి కూడా కొంచం ఆలోచించండి " అన్నాడు జాలిగా . లావణ్య కి కూడా నిజమే అనిపించింది. మగవాడికి ఆడది చేతిదాకా అంది జేరిపోతే ఆ బాధ తాను అర్ధం చేసుకోగలదు. కానీ ఏమి చేయాలో అర్ధం కావడం లేదు. వాళ్ళ అత్త అసలు ఆ ఊసే లేనట్టు ,తన పని తాను చేసుకుంటూ ఉంది. కానీ, ఎలా అయినా ,ఏదో ఒకటి చేసి, ఒక చిన్న శారద పొందాలని లావణ్య కి బలం గ ఉంది మనసులో.
ఏ లోగ , " లావణ్య ..ఒకసారి ..బాషాని లోపలి రమ్మను " అని అత్త గొంతు ,బెడ్ రూమ్ లో నుండి వినిపించింది . లావణ్య గుండె లబ లబ కొట్టుకోవడం మొదలయింది. ఏదో జరగబోతుంది అని తనకి చూచాయగా అర్ధం అవసాగింది. బాషా కి కూడా అర్ధం కాలేదు. గొంతు తడి ఆరిపోయింది. ఆచారి కూడా అర్ధం కానట్టు లావణ్య వైపు చూసి ఎందుకు అన్నట్టు సైగ చేసాడు. లావణ్య ఏమో అన్నట్టు చూసి, బాషా ని తీసుకొని అత్త రూమ్ లోకి వేలింది . అప్పటికే మంచం మీద కొన్ని జాకెట్ గుడ్డలు పెట్టి ఉన్నాయి. అపుడు అర్ధం అయింది బాషా కి ఎందుకు పిలిచిందో.
ఏ అవకాశాన్ని బాగా వాడుకోవాలి అనిఇంచింది లావణ్య కి. ఎందుకంటే ఇది మిస్ అయితే ఇంకా వేరే ఛాన్స్ లేదు అక్కడ. వెంటనే బాషా తో " బాషా..ఏ మధ్య ..ఎదో ఒకటి చెడగొడుతున్నావ్...నాకు,,మా అత్తయ్య కి ..." అని చిన్నగా విసుక్కుంది ప్లాన్ లో భాగం గ . బాషా కి ఏమి చెప్పాలో అర్ధం కాక "మేడం ..మీరు ఆది ఇచ్చిన జాకెట్ ని బట్టే కొడుతున్న.." అన్నాడు కొంచం భయం గ . అపుడు లావణ్య " ఇలా కాదు బాషా..ఏది అడిగిన ఎదో ఒకటి చెప్పి..తప్పు మా జాకెట్లదే అన్నారు చెప్తావ్..ఇలా కాదు కానీ..ఈ సారి మెస్సుర్మెంట్స్ తీసుకొని కుట్టు..అపుడు ఇలా చెప్పే చినన్ నీకు ఉండదు " అంది ఆర్డర్ వేస్తున్నట్టు.
అత్తయ్య కి కూడా ఇది బాగానే ఉన్నట్టు అనిపించింది ."నిజమే లావణ్య ..మంచి సలహా ఇచ్చావు...ఆ బీరువా లో ఉన్న టేప్ ఇవ్వు బాషా కి ..." అని చెప్పి , పవిట సరిచేసుకుంది . బాషా కి ఒక్కసారిగా లుంగీ లో మగతనం బిగిసింది . చేతులు మెల్లగా వెనక సాగాయి . ముందు, కుడి చేతి పొడవు తీసుకున్నాడు టేప్ పెట్టి. బాషా వేళ్ళు వణకడం గమనించిన లావణ్య , "ఏమి బాషా...కొలతలు తీసేటపుడు చేతులు వణుకుతున్నాయి..రేపు మల్లి...మా వంటి తప్పు అనేలా ఉన్నావ్...సరిగా తియ్ బాబు ...." అంది ఉడికిస్తూ.
బాషా కి కొంచం ధైర్యం వచ్చింది . వేళ్ళు కొంచం గట్టిగ ఆనించాడు నిర్మలమ్మ బాడీ కి చేతుల దగ్గర . గట్టిగ ఉంది ఆమె వళ్ళు . కొంచం వేడిగా కూడా . ఈ సమయం లో ఆచారి బయట వంటరిగా ఉండటం లావణ్య కి నచ్చలేదు. ఆయనని కూడా ఎలా అయినా ఇక్కడికి తీసుకొచ్చి..సంతోషపెట్టాలని మనసులో ఉంది. ఈలోగా తనకి ఒక ఆలోచన వచ్చింది .
"బాబు బాషా...నేను పట్టించుకోకపోతే...నువ్వు ఇలా వణుకుతూ ...తప్పుడు కొలతలు...తీసి...ఆ జాకెట్లు మాకు పట్టక...అవసరమా..మాకు ఇదంతా...నేను నీకు హెల్ప్ చేస్తా ఉంది...ఆచారి గారు పేపర్ మీద రాస్తారు ..ఈ కొలతలు " అని , వాళ్ళ అత్త కి మాట్లాడే ఛాన్స్ ఇవ్వకుండా , ఆచారి గారు..ఒకసారి వస్తారా అని పిలిచింది . అపుడు వాలా అత్తయ్య " పెద్ద వాళ్ళకి ఆలా పని చెప్తే బాగుండదు లావణ్య..వద్దు.."అంది . అపుడు లావణ్య " మీరు ఉరుకోండి అత్తయ్య..అయన అంట పెద్ద మనిషి ఏమి కాదులే..అవకాశం వచ్చినపుడు ఇలాంటి వాళ్ళ వాడాలి ...లేకపోతె..వాళ్ళు చాల గొప్పవాళ్ళు అనుకుంటూ ఉంటారు " అంది ఎదో పెద్ద సమాజ శ్రేయస్సు కోరే దానిలాగా. కోడలు చెపింది బాగానే అనిపించింది ఆమెకి. ఎందుకంటె ఆచారి కి వేరే కాస్ట్ వళ్ళు అంటే చాల తక్కువ భావన అని ఆమెకి తెలుసు. ఆలా ఆలోచిస్తూ ఉండగానే , ఆచారి లోపలి వచేసాడు . అపుడు లావణ్య , ఆ బుక్ ఇచ్చి..." పంతులు గారు..ఏమి అనుకోకుండా..కొంచం రాసి పెడతారా..నేను బాషా కి హెల్ప్ చేస్తా " అంది మెల్లగా ఆచారి కి కన్నుకొట్టి.
అవహరి కి విషయం అర్ధం అయి " అలాగే అమ్మ..దానికేం భాగ్యం ..కానివ్వండి " అని పెన్ తీసుకున్నాడు . అత్త వెనక వీపు కొలత తీసుకునే టైం లో,బాషా కళ్ళలోకి చూస్తూ,కన్ను కొట్టీ, అతని పొట్టలో మెల్లగా గిచ్చింది లావణ్య . అల్లాడిపోయాడు బాషా . బిగుతైన వీపు ,విశాలం గ ఉంది . ఎర్రటి జాకెట్ ,పెయింట్ వేసినట్టు వంటికి అతుక్కుపోసి, కండరాలు కూడా పైకి తేలి కన్పిస్తున్నాయి . అంతటితో ఆగకుండా అత్త వీపు నాకి నట్టు నాలుక బయటకి తెచ్చి..బాషా కి ఆలా కావాలా అని కవ్వించింది . ఇవన్నీ , అత్తయ్య కి కనిపించడం లేదు..ఎందుకంటే వళ్ళు ఆమె వీపు కొలతలు తీస్తున్నారు.
వీపు అయ్యాక, అసలు పని లోకి వచ్చారు . బాషా " మేడం ..మీరు కొంచం పవిట తీస్తే..." అని నీళ్లు నములుతుండగా..లావణ్య చొరవగా , పవిట కొంచం కిందకి దించి " కానియ్ బాబు...నీకు సిగ్గు ఎక్కువ అవుతోంది..ఇలా అయితే..నువ్వు జాకెట్లు ఎలా కుడతావ్...నాయన.." అంది పెద్దగా నవ్వుతు. నిర్మలమ్మ కి,ఆచారి కి కూడా నవ్వు ఆగలేదు ఆ మాటలకి .
నిర్మలమ్మ చేతులు ముందు కి వంచగా, పవిట వాటి మీద ఉంది. ఆచారి చూపు నిర్మలమ్మ గుండెల మీద ఇరుక్కుపోయింది . బిర్రుగా, నిగడ దాన్ని , నిండుగా ఉన్నాయి ఎర్రటి జాకెట్ లో నిర్మలమ్మ బాయలు . బాషా కొలత చూసి , 36 అన్నాడు . ఆచారి కి పంచ లో అంగం ఇనప కడ్డీ ల మారిపోయింది . ఆ వేడి అతని తొడలకి తగులుతూ ఉంది .
గిన్నెలు చప్పుడు కావడం తో మెలుకువ వచ్చింది తనకి. సడన్ గ ఇంట్లో ఆచారి,బాషా ఉన్న సంగతి గుర్తొచ్చి ,ఒక్క ఉదుటున లేచి , చీర సరిచేసుకొని ,బయటకి వచ్చింది . అప్పటికే ఆచారి,బాషా ఇద్దరు సోఫా లో కూర్చుని కాఫీ తాగుతూ ఉన్నారు. అత్తయ్య ఎపుడు లేచిందో గని, అప్పటికే స్నానం చేసి , లేత ఆకుపచ్చ రంగు కాటన్ చీర కట్టుకొని, ఎర్రటి మాచింగ్ జాకెట్ వేసుకొని ఉంది. తలా స్నానం చేసి ఉండటం వాళ్ళ లూస్ హెయిర్ లో చాల హాట్ గ అనిఇంచింది తనకే . ఇంకా ఆచారి,బాషల పరిస్థితి ఏంటో అని మనసులో నవ్వుకొని, నేరుగా బాత్ రూమ్ కి వెళ్లి స్నానము చేసి ,చక్కగా రెడీ అయ్యి ,బయటకి వచ్చి ,ఆచారి కి నమస్కారం చేసి , అత్తయ్య దగ్గరకి వేలింది వంట గది లోకి. ఆలా వెళ్తూ ,ఓరగా బాషా వైపు చూసి చిలిపిగా కన్ను గీటివెళ్ళింది. బాషా కి ఒక్కసారిగా జివ్వుమంది ఆ ఎక్స్ప్రెషన్ కి . బయట వర్షం తగ్గిపోయి, ఎర్రటి ఎండ కాస్తూ ఉంది . ఆచారి,బాషా ఇద్దరు నిన్న విప్పిన బట్టలు వేసుకొని బయలుదేరడానికి సిద్ధం గ ఉన్నారు.
అత్తయ్య టిఫన్ సిద్ధం చేసి ,వాళ్ళని పిలవమని చేపి లావణ్య ని వాళ్ళ దగ్గరకి పంపింది . ఆమె , ఆచారి దగ్గరకి వెళ్లి మెల్లగా చెవిలో " ఏంటి పంతులు గారు..ఎలా ఉన్నది మా అత్త.." అంది కవ్విస్తూ. ఆచారి మాట్లాడకుండా ఆమె వైపు చూసి అద్భుతం అన్నటుగా మూతి విరిచి చూపించాడు. అపుడు బాషా, "మేడం..రాత్రి నుండి ఆపుకోలేక చేస్తున్నాము..మీరు మల్ల ఇలా రెచ్చగొట్టడం దారుణం ...మా పరిస్థితి కూడా కొంచం ఆలోచించండి " అన్నాడు జాలిగా . లావణ్య కి కూడా నిజమే అనిపించింది. మగవాడికి ఆడది చేతిదాకా అంది జేరిపోతే ఆ బాధ తాను అర్ధం చేసుకోగలదు. కానీ ఏమి చేయాలో అర్ధం కావడం లేదు. వాళ్ళ అత్త అసలు ఆ ఊసే లేనట్టు ,తన పని తాను చేసుకుంటూ ఉంది. కానీ, ఎలా అయినా ,ఏదో ఒకటి చేసి, ఒక చిన్న శారద పొందాలని లావణ్య కి బలం గ ఉంది మనసులో.
ఏ లోగ , " లావణ్య ..ఒకసారి ..బాషాని లోపలి రమ్మను " అని అత్త గొంతు ,బెడ్ రూమ్ లో నుండి వినిపించింది . లావణ్య గుండె లబ లబ కొట్టుకోవడం మొదలయింది. ఏదో జరగబోతుంది అని తనకి చూచాయగా అర్ధం అవసాగింది. బాషా కి కూడా అర్ధం కాలేదు. గొంతు తడి ఆరిపోయింది. ఆచారి కూడా అర్ధం కానట్టు లావణ్య వైపు చూసి ఎందుకు అన్నట్టు సైగ చేసాడు. లావణ్య ఏమో అన్నట్టు చూసి, బాషా ని తీసుకొని అత్త రూమ్ లోకి వేలింది . అప్పటికే మంచం మీద కొన్ని జాకెట్ గుడ్డలు పెట్టి ఉన్నాయి. అపుడు అర్ధం అయింది బాషా కి ఎందుకు పిలిచిందో.
ఏ అవకాశాన్ని బాగా వాడుకోవాలి అనిఇంచింది లావణ్య కి. ఎందుకంటే ఇది మిస్ అయితే ఇంకా వేరే ఛాన్స్ లేదు అక్కడ. వెంటనే బాషా తో " బాషా..ఏ మధ్య ..ఎదో ఒకటి చెడగొడుతున్నావ్...నాకు,,మా అత్తయ్య కి ..." అని చిన్నగా విసుక్కుంది ప్లాన్ లో భాగం గ . బాషా కి ఏమి చెప్పాలో అర్ధం కాక "మేడం ..మీరు ఆది ఇచ్చిన జాకెట్ ని బట్టే కొడుతున్న.." అన్నాడు కొంచం భయం గ . అపుడు లావణ్య " ఇలా కాదు బాషా..ఏది అడిగిన ఎదో ఒకటి చెప్పి..తప్పు మా జాకెట్లదే అన్నారు చెప్తావ్..ఇలా కాదు కానీ..ఈ సారి మెస్సుర్మెంట్స్ తీసుకొని కుట్టు..అపుడు ఇలా చెప్పే చినన్ నీకు ఉండదు " అంది ఆర్డర్ వేస్తున్నట్టు.
అత్తయ్య కి కూడా ఇది బాగానే ఉన్నట్టు అనిపించింది ."నిజమే లావణ్య ..మంచి సలహా ఇచ్చావు...ఆ బీరువా లో ఉన్న టేప్ ఇవ్వు బాషా కి ..." అని చెప్పి , పవిట సరిచేసుకుంది . బాషా కి ఒక్కసారిగా లుంగీ లో మగతనం బిగిసింది . చేతులు మెల్లగా వెనక సాగాయి . ముందు, కుడి చేతి పొడవు తీసుకున్నాడు టేప్ పెట్టి. బాషా వేళ్ళు వణకడం గమనించిన లావణ్య , "ఏమి బాషా...కొలతలు తీసేటపుడు చేతులు వణుకుతున్నాయి..రేపు మల్లి...మా వంటి తప్పు అనేలా ఉన్నావ్...సరిగా తియ్ బాబు ...." అంది ఉడికిస్తూ.
బాషా కి కొంచం ధైర్యం వచ్చింది . వేళ్ళు కొంచం గట్టిగ ఆనించాడు నిర్మలమ్మ బాడీ కి చేతుల దగ్గర . గట్టిగ ఉంది ఆమె వళ్ళు . కొంచం వేడిగా కూడా . ఈ సమయం లో ఆచారి బయట వంటరిగా ఉండటం లావణ్య కి నచ్చలేదు. ఆయనని కూడా ఎలా అయినా ఇక్కడికి తీసుకొచ్చి..సంతోషపెట్టాలని మనసులో ఉంది. ఈలోగా తనకి ఒక ఆలోచన వచ్చింది .
"బాబు బాషా...నేను పట్టించుకోకపోతే...నువ్వు ఇలా వణుకుతూ ...తప్పుడు కొలతలు...తీసి...ఆ జాకెట్లు మాకు పట్టక...అవసరమా..మాకు ఇదంతా...నేను నీకు హెల్ప్ చేస్తా ఉంది...ఆచారి గారు పేపర్ మీద రాస్తారు ..ఈ కొలతలు " అని , వాళ్ళ అత్త కి మాట్లాడే ఛాన్స్ ఇవ్వకుండా , ఆచారి గారు..ఒకసారి వస్తారా అని పిలిచింది . అపుడు వాలా అత్తయ్య " పెద్ద వాళ్ళకి ఆలా పని చెప్తే బాగుండదు లావణ్య..వద్దు.."అంది . అపుడు లావణ్య " మీరు ఉరుకోండి అత్తయ్య..అయన అంట పెద్ద మనిషి ఏమి కాదులే..అవకాశం వచ్చినపుడు ఇలాంటి వాళ్ళ వాడాలి ...లేకపోతె..వాళ్ళు చాల గొప్పవాళ్ళు అనుకుంటూ ఉంటారు " అంది ఎదో పెద్ద సమాజ శ్రేయస్సు కోరే దానిలాగా. కోడలు చెపింది బాగానే అనిపించింది ఆమెకి. ఎందుకంటె ఆచారి కి వేరే కాస్ట్ వళ్ళు అంటే చాల తక్కువ భావన అని ఆమెకి తెలుసు. ఆలా ఆలోచిస్తూ ఉండగానే , ఆచారి లోపలి వచేసాడు . అపుడు లావణ్య , ఆ బుక్ ఇచ్చి..." పంతులు గారు..ఏమి అనుకోకుండా..కొంచం రాసి పెడతారా..నేను బాషా కి హెల్ప్ చేస్తా " అంది మెల్లగా ఆచారి కి కన్నుకొట్టి.
అవహరి కి విషయం అర్ధం అయి " అలాగే అమ్మ..దానికేం భాగ్యం ..కానివ్వండి " అని పెన్ తీసుకున్నాడు . అత్త వెనక వీపు కొలత తీసుకునే టైం లో,బాషా కళ్ళలోకి చూస్తూ,కన్ను కొట్టీ, అతని పొట్టలో మెల్లగా గిచ్చింది లావణ్య . అల్లాడిపోయాడు బాషా . బిగుతైన వీపు ,విశాలం గ ఉంది . ఎర్రటి జాకెట్ ,పెయింట్ వేసినట్టు వంటికి అతుక్కుపోసి, కండరాలు కూడా పైకి తేలి కన్పిస్తున్నాయి . అంతటితో ఆగకుండా అత్త వీపు నాకి నట్టు నాలుక బయటకి తెచ్చి..బాషా కి ఆలా కావాలా అని కవ్వించింది . ఇవన్నీ , అత్తయ్య కి కనిపించడం లేదు..ఎందుకంటే వళ్ళు ఆమె వీపు కొలతలు తీస్తున్నారు.
వీపు అయ్యాక, అసలు పని లోకి వచ్చారు . బాషా " మేడం ..మీరు కొంచం పవిట తీస్తే..." అని నీళ్లు నములుతుండగా..లావణ్య చొరవగా , పవిట కొంచం కిందకి దించి " కానియ్ బాబు...నీకు సిగ్గు ఎక్కువ అవుతోంది..ఇలా అయితే..నువ్వు జాకెట్లు ఎలా కుడతావ్...నాయన.." అంది పెద్దగా నవ్వుతు. నిర్మలమ్మ కి,ఆచారి కి కూడా నవ్వు ఆగలేదు ఆ మాటలకి .
నిర్మలమ్మ చేతులు ముందు కి వంచగా, పవిట వాటి మీద ఉంది. ఆచారి చూపు నిర్మలమ్మ గుండెల మీద ఇరుక్కుపోయింది . బిర్రుగా, నిగడ దాన్ని , నిండుగా ఉన్నాయి ఎర్రటి జాకెట్ లో నిర్మలమ్మ బాయలు . బాషా కొలత చూసి , 36 అన్నాడు . ఆచారి కి పంచ లో అంగం ఇనప కడ్డీ ల మారిపోయింది . ఆ వేడి అతని తొడలకి తగులుతూ ఉంది .
« Next Oldest | Next Newest »
Users browsing this thread: 4 Guest(s)