https://xossipy.com/ Sun, 26 Apr 2026 03:56:08 +0000 MyBB https://xossipy.com/thread-73461.html Fri, 24 Apr 2026 06:33:33 +0300 https://xossipy.com/thread-73461.html

 ఎపిసోడ్ - 1

1999 కార్గిల్ వార్ లో భారత్ విజయం సాధించిన తర్వాత లడక్ ప్రాంతం సరిహద్దులలో చొరబాట్లు ఎక్కువ జరుగుతూ ఉండడంతో చైనా, పాకిస్తాన్ సరిహద్దు ప్రాంతమైన కారకొరం పాస్ తూర్పు భాగం లడక్ ప్రాంతంలో భారీ బలగాలను మోహరించింది నిఘా పెంచింది ఇండియన్ ఆర్మీ.

ఒకరోజు సరిహద్దులో గస్తి కాస్తు ఆర్మీ పోస్ట్ లో ఉన్న మేజర్ దగ్గరికి వచ్చి సెల్యూట్ చేసి "సార్! చైనా సరిహద్దు ప్రాంతం జింజ్ యాంగ్ నుండి పాకిస్తాన్ ఆధీనంలో ఉన్న గిల్లెట్ ప్రాంతానికి వాహనాలు వెళుతున్న కదలికలు కనిపించాయి." అని చెప్పాడు సోల్జర్.

ఆ మాట విని మ్యాప్ మీద సరిహద్దు ప్రాంతాలు చూస్తూ "నాకు తెలిసి వీళ్ళు కారకొరం పర్వతల దగ్గర ఏదో చేస్తున్నారు ఇప్పుడు విపరీతమైన మంచు ఉంటుంది ఆర్మీ పోస్టులు కూడా ఉండవు ఈ టైమ్ లో ఎందుకు వెళ్ళినట్లు!" అని ఆలోచించి హెడ్ కోటర్స్ కి మెసేజ్ ఫార్వర్డ్ చేసి వైర్లెస్ సెట్ లో "ఎవరీ మినిట్ అలర్ట్!" అని బోర్డర్ లో ఉన్న సోల్జర్స్ కి చెప్పాడు మేజర్.

లడక్ పోస్ట్ నుంచి వచ్చిన మెసేజ్ చదివి డస్క్ లోనుంచి పేజర్ తీసి మెసేజ్ ఫార్వర్డ్ చేశాడు అక్కడ ఉన్న ఆఫీసర్.

గిల్లెట్ నుంచి హిమాలయాలకు వెళ్లే ప్రాంతంలో గొర్రెలను కాస్తూ తన చేతిలో ఉన్న గొర్రె పిల్ల మెడలో లాకెట్ రెడ్ కలర్ లో మెరవడం చూసి అక్కడి నుంచి గొర్రెలను తోలుకొని తన ఇంటి వెళ్లి సీక్రెట్ గా ఉంచిన ప్లెజర్ బయటికి తీసి మెసేజ్ చదివి రిప్లై ఇచ్చి గన్ తీసుకుని అక్కడ వంట వండుతున్న ఇద్దరి వైపు చూసి

"పాండే, సాదిక్! మనకి పని పడింది హెడ్ క్వార్టర్ సెంచి మెసేజ్ వచ్చింది బోర్డర్లో ఏదో జరుగుతుంది." అని చెప్పాడు ఏజెంట్ ప్రకాష్.

ప్రెజర్ లో ఉన్న మెసేజ్ చూసి "ప్రకాష్! ఈ టైంలో మంచు ఎక్కువుగా ఉంటుంది మనల్ని ఎవరైనా చూస్తే తప్పించుకోవడం కష్టం!" అని చెప్పాడు సాదిక్.

ఆ మాటకి నవ్వుతూ "అలా అయితే దేశం కోసం ప్రాణాలు ఇచ్చేదాము, ముగ్గురిలో ఒక్కరు తప్పించుకున్న  అక్కడ ఏం జరుగుతుందో ఆర్మీకి తెలుస్తోంది." అని చెప్పాడు పాండే.

"గుడ్!" అని సీక్రెట్ గా ఉంచిన ఆంజనేయ స్వామి ఫోటో తీసి నమస్కారం చేసుకుని "జై భజరంగబలి!" అని చెప్పి  ఇద్దరితో కలిసి స్టార్ట్ అయ్యాడు ప్రకాష్.

ముగ్గురు వేషాలు మార్చుకుని గొర్రెల తోలుకుంటూ వెహికల్స్ వెళ్లిన గుర్తులు చూస్తూ కారకొరం కొండల దగ్గరకు వెళ్లి పైన కొంతమంది మిషన్స్ ఫిట్ చేయడం చూసి "అసలు వీళ్ళు ఇక్కడ ఏం చేస్తున్నారు? ఆ మిషన్స్ ఏమిటి?" అని ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు పాండే.

"రెండు దేశాల వాళ్ళు కలిసి ఇక్కడ ఏదో ప్రయోగం చేస్తున్నారు." అని తన దగ్గర ఉన్న మైక్రో కెమెరాతో ఫోటోలు తీస్తూ ఉన్నాడు సాదిక్.

అంతలో ఒక వ్యక్తి ఆ మిషన్ దగ్గరకు వచ్చి చక్క బాక్స్ ఓపెన్ చేసి ఒక వస్తువుని బయటకు తీసి చూసి నవ్వుతూ "దీనిని సంపాదించడానికి కైలాస పర్వతం నుంచి మానససరోవరం వరకు 20 సంవత్సరాలు వెతకాల్సి వచ్చింది ఇంకా నా కల ఫలించబోతుంది." అని చెప్పి ఆ వస్తువుని మిషన్ లో పెట్టి తన చేతిలో ఉన్న ఫైల్ చూస్తూ "ఆన్ చేయండి యాక్టివేట్ అవుతుంది." అని చెప్పాడు.

మిషన్స్ ఆన్ అవడంతో ఆ వస్తువు నుంచి వచ్చిన మెరుపు  ఆకాశంలోకి భూమిలోకి వెళ్లడం ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ
"ఏంటది? దాంతో ఏం చేస్తున్నారు? " అని కంగారుగా అడిగాడు సాధిక్.

"ఏం చేస్తున్నారు అనేది మనకి అనవసరం దానిని వెంటనే ఆపాలి ఆ మిషన్ లో ఉన్న వస్తువు అతని చేతిలో ఉన్న ఫైల్ మనకి హ్యాండ్ ఓవర్ అవ్వాలి." అని చెప్పాడు ప్రకాష్.

"ఓకే!" అని ముగ్గురు మూడు వైపుల నుంచి మంచులో నెమ్మదిగా పాకుతూ దగ్గరకు వెళ్లి అక్కడ సెక్యూరిటీగా గన్స్ తో నుంచున్న ఇద్దరిని కాళ్లు పట్టుకుని కిందకి లాగి తలని మంచులో నొక్కి పట్టి "ఎటాక్!" అని చెప్పాడు పాండే.

ఆ మాట విని పరుగున వెళ్లి అక్కడ ఉన్న వ్యక్తి తల మీద కొట్టి చేతిలో ఉన్న ఫైల్, మిషన్ లో ఉన్న వస్తువుని తీసుకుని గన్స్ తో అక్కడికి పరిగెత్తుకుంటూ వస్తున్న వాళ్ళని చూసి షూట్ చేస్తూ "సాదిక్! ఇక్కడనుంచి వెళ్ళిపోదాము." అని చెప్పి ఫాస్ట్ గా పరిగెడుతూ కిందకి దూకేసాడు ప్రకాష్.

అంతలో చాలామంది గన్స్ పట్టుకు రావడం చూసి "ప్రకాష్! నువ్వు ఇక్కడి నుంచి వెళ్ళిపో వీళ్ళ సంగతి మేము చూసుకుంటాము." అని వచ్చే వాళ్ళని షూట్ చేస్తూ ఉన్నాడు పాండే.

తల మీద కారుతున్న రక్తానికి చెయ్యి అడ్డుపెట్టుకొని పైకి లేచి "ఆ వస్తూవు తీసుకుని పారిపోతున్నాడు ఫైల్ కూడా అతని దగ్గరే ఉంది పట్టుకోండి." అని గట్టిగా అరిచాడు ఆ వ్యక్తి.

అక్కడి నుంచి వేగంగా పరిగెడుతూ సాదిక్ బుల్లెట్స్ తగిలి కొండ మీద నుంచి కింద పడడం అక్కడి నుంచి కొంతమంది తన వైపుకి రావడం చూసి రూమ్ కి వెళ్లడం సేఫ్ కాదని అర్థమై అడవులలో నుంచి సిటీ వైపుకి పరిగెత్తాడు ప్రకాష్.

*********
రెండు రోజుల తర్వాత లడక్ చేరుకుని ఒక షాపులోకి వెళ్లి డ్రెస్ చేంజ్ చేసుకుని తలకి మంకీ క్యాప్ పెట్టుకుని పబ్లిక్ టెలిఫోన్ బూత్ కి వెళ్లి ఫోన్ చేసి "జైహింద్ సర్!" అని చెప్పాడు ప్రకాష్.

ఫోన్లో మాట విని "ప్రకాష్! ఎక్కడ ఉన్నావు? అసలు అక్కడ ఏం జరిగింది?" అని కంగారుగా అడిగాడు ఆఫీసర్.

"సార్! అక్కడ రెండు దేశాల వాళ్లు కలిసి ఏదో ప్రయోగం చేస్తున్నారు నేను ఆ వస్తువుని ఫైల్ తీసుకుని పారిపోయి వచ్చేసాను." అని చెప్పాడు ప్రకాష్.

"పాండే, సాధిక్ లు చనిపోయారు మీరు ఉంటున్న రూమ్ ని వాళ్లు తెలుసుకున్నారు ఆ ఇద్దరి బాడీ లని చూపించి ఇండియాన్ ఏజెంట్స్ అని చైనా, పాకిస్తాన్ అమెరికా అంబాసి ఆఫీసర్స్ ఇండియన్ గవర్నమెంట్ మీద ప్రెజార్ తీసుకువస్తున్నారు.

మా మనుషులు కాదు అని గవర్నమెంట్ చెప్పింది ఆ ప్రయోగం వాళ్లకి ఎంతో ఇంపార్టెంట్ అనుకుంటా! నీ గురించి కూడా వాళ్ళు తెలుసుకున్నారు ఈ టైంలో నువ్వు ఇక్కడ ఉండడం మంచిది కాదు మీ ఊరు వేళ్ళు ఈ ప్రాబ్లం అంత క్లియర్ అయిన తర్వాత నాకు టచ్ లోకి రా..!" అని చెప్పాడు ఆఫీసర్.

"సార్! సాదిక్, పాండే దేశం కోసం చనిపోయారు వాళ్ళ ఇద్దరు ఇంటికి వెళ్లి ఐదు సంవత్సరాలు అవుతుంది కనీసం వాళ్ల బాడీలు అయ్యినా ఫ్యామిలీస్ కి ఇవ్వండి." అని బాధగా చెప్పాడు ప్రకాష్.

"నాకు కూడా బాధగానే ఉంది కానీ ఏమీ చేయలేని పరిస్థితి నువ్వు సేఫ్ గా ఉండు, అసలు అక్కడ చేస్తున్న ప్రయోగం ఏమిటో తెలుసుకున్నావా..?" అని అడిగాడు ఆఫీసర్.

"నో సర్! అక్కడ ఉన్న వ్యక్తి ఈ ప్రయోగం కోసం 20 ఏళ్లు శ్రమ పడ్డాము అని చెప్పడం విన్నాను నా దగ్గర ఉన్న ఫైల్ స్టడీ చేస్తే కానీ ఏమీ తెలియదు.." అని దూరం నుంచి ఇద్దరు తన వైపే చూస్తూ ఉండడం చూసి ఫోన్ కట్ చేసి   అక్కడినుంచి ఫాస్ట్ గా వెళ్లి జనాలలో కలిసిపోయాడు ప్రకాష్.

*********

మూడు రోజులు తర్వాత ఉదయం కాలింగ్ బెల్ సౌండ్ అవడంతో  "ఎవరో వచ్చారు." అని నిదానంగా లేచి తన కడుపు మీద చెయ్యి పెట్టుకుని "అల్లరి చేయకురా.. మీ డాడీ ఫోన్ కలవలేదని అసలే కంగారుగా ఉంది." అనుకుంటూ డోర్ ఓపెన్ చేసి ఎదురుగా భర్త నిలబడి ఉండడం చూసి

"వాట్ ఏ సర్ప్రైజ్! వస్తున్నారని కాల్ కూడా చేయలేదు పుట్టబోయే బిడ్డని చూడాలి అనిపించిందా..?" అని నవ్వుతూ లోపలికి తీసుకువెళ్లింది ప్రకాష్ భార్య తులసి

డోర్ క్లోజ్ చేస్తూ "సిగ్నల్ లేని ఏరియా కి వెళ్ళాను వచ్చిన తర్వాత లీవ్ పెట్టి వెంటనే ఇంటికి వచ్చేసాను డెలివరీ అయ్యేంతవరకు ఇక్కడే ఉంటాను." అని భార్యని దగ్గర తీసుకుని చెప్పాడు ప్రకాష్.

"మీరు నిజంగా చెబుతున్నారా?" అని సంతోషంగా అడిగింది తులసి.

"ఎస్! నాకు బాగా ఆకలిగా ఉంది." అని చెప్పి ఫ్రెష్ అవ్వడానికి రూమ్ లోకి వెళ్లి బ్యాగ్ లో ఉన్న ఫైల్ ఆ వస్తువుని చూసి జాగ్రత్తగా బీరువాలో పెట్టాడు ప్రకాష్.

సాయంత్రం ఫైల్ చూస్తున్న ప్రకాష్ దగ్గరికి వచ్చి "ఏమండీ ఇంటి ముందు ఏదో కారు ఆగింది చాలామంది ఉన్నారు మన ఇంటి వైపే చూస్తున్నారు." అని చెప్పింది తులసి.

"అవునా?" అని నిదానంగా సోఫాలోంచి లేచి వెళ్లి కార్టెన్ జరిపి చూసి "మనం వెంటనే ఇక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోవాలి అని రూమ్ లోకి వెళ్లి ఫైల్ బ్యాగ్ లో పెట్టి భుజానా వేసుకుని వెనకవైపు డోర్ ఓపెన్ చేసి గ్యారేజ్ లో ఉన్న కార్ స్టార్ట్ చేసి భార్యను సీట్ లో కూర్చోబెట్టి  ఇంట్లోకి వెళ్లి గ్యాస్ సిలిండర్ ఆన్ చేసి బయటికి వచ్చి కార్ లో ఫాస్ట్ గా వెళ్ళాడు ప్రకాష్.

డ్రైవింగ్ చేస్తున్న భర్త వైపు చూసి "అసలు ఏం జరుగుతుంది ఎవరు వాళ్లంతా..?" అని కంగారుగా అడిగింది తులసి.

అంతలో కార్ సైడ్ గ్లాస్ లో నుంచి ఇల్లు బ్లాస్ట్ అవ్వడం చూసి వెనకాల కార్ రావడం గమనించి "అన్ని విషయాలు చెబుతాను కాసేపు ప్రశాంతంగా ఉండు." అని ఫాస్ట్గా వెళ్ళాడు ప్రకాష్.

చేజింగ్ చేస్తూ ప్రకాష్ వాళ్లు వెళ్లే కారు మీదకి షూట్ చేస్తూ ఉన్నారు వెనకాల కార్లో వచ్చే మనుషులు.

వాళ్ళని తప్పించుకుని వేరే రూట్ లో ఫాస్ట్ గా వెళ్లి చీకటి పడి ఉరుములు మెరుపులతో భారీ వర్షం పడుతూ ఉండగా పెయిన్స్ స్టార్ట్ అవ్వడంతో "ఏమండీ చాలా నొప్పిగా ఉంది." అని  కడుపు పట్టుకుని బాధపడుతు చెప్పింది తులసి.

అరవకొండ అని బోర్డు కనిపించడంతో ఆ రూట్ లో కారుని తిప్పి భార్య వైపు చూసి "కాస్తా ఓపిక పట్టు గుడి దగ్గర లైట్లు వెలుగుతున్నాయి ఎవరైనా ఉన్నారేమో చూసి వస్తాను." అని హడావిడిగా లోపలికి వెళ్లి గుడి శుభ్రం చేస్తున్న పంతులు గారిని చూసి దగ్గరకు వెళ్లి

"సర్! నా భార్య పురిటి నొప్పులతో బాధపడుతుంది ప్లీజ్ హెల్ప్ మీ!"  అని అడిగాడు ప్రకాష్.

ఆ మాట విని ఇంట్లో ఉన్న భార్యని పిలిచి హడావిడిగా కారు దగ్గరికి వెళ్లి  తులసిని గుడిలోకి తీసుకువెళ్లారు ముగ్గురు.

ప్రకాష్ దగ్గరికి వచ్చి మెడ మీద వెన్ను మీద గాయాలు అయ్యి రక్తం కారడం చూసి "బాబు! నా పేరు నారాయణ రావు ఈ గుడి అర్చకుడిని, మీరు ఏదో ప్రమాదంలో ఉన్నట్టు ఉన్నారు?" అని అడిగాడు నారాయణ రావు.

"అవును సర్! సమయానికి దేవుడిలాగా కనిపించారు." అని భుజాన ఉన్న బ్యాగ్ ఓపెన్ చేసి ఆ వస్తువుని హుండీలో వేసి ఫైల్ చేత్తో పట్టుకుని అక్కడ స్తంభానికి అనుకుని కింద కూర్చుని ప్రాణాలు వదిలాడు ప్రకాష్.

అక్కడికి వచ్చి "ఏవండీ ఆ అమ్మాయి పరిస్థితి ఏమి బాలేదు." అని చెప్పింది నారాయణ రావు భార్య.

ఆ మాట విని గర్భగుడిలోకి వెళ్లి స్వామి పాదాల దగ్గర ఉన్న తీర్థంలో తీసుకువచ్చి తులసికి పట్టించి ప్రకాష్ కి ఇస్తూ "తీసుకో బాబు అంత మంచే జరుగుతుంది." అని చనిపోయి ఉండడం చూసి బాధపడుతూ ఉన్నాడు నారాయణ రావు

అక్కడకి వచ్చి "ఏమండి దేవుడి దయవల్ల పండంటి బాబు పుట్టాడు, కానీ ఆ అమ్మాయి దక్కలేదు." అని బాధగా చెప్పింది నారాయణ రావు భార్య.

పుట్టిన బిడ్డని చేతుల్లోకి తీసుకొని "దైవ సన్నిధిలో భూమి మీదకి వచ్చినందుకు సంతోషపడాలో పుట్టగానే తల్లిదండ్రులని కోల్పోయినందుకు బాధపడాలో అర్థం కావడం లేదు." అని ఆ బిడ్డ గుండెల మీద 'గద' ఆకారంలో ఉన్న పుట్టుమచ్చని చూసి "యోధుడు పుట్టాడు వీడి పేరు యోధ!" అని చేతిలో ఉన్న బాబుని స్వామివారి పాదాల దగ్గర ఉంచాడు నారాయణ రావు.

]]>

 ఎపిసోడ్ - 1

1999 కార్గిల్ వార్ లో భారత్ విజయం సాధించిన తర్వాత లడక్ ప్రాంతం సరిహద్దులలో చొరబాట్లు ఎక్కువ జరుగుతూ ఉండడంతో చైనా, పాకిస్తాన్ సరిహద్దు ప్రాంతమైన కారకొరం పాస్ తూర్పు భాగం లడక్ ప్రాంతంలో భారీ బలగాలను మోహరించింది నిఘా పెంచింది ఇండియన్ ఆర్మీ.

ఒకరోజు సరిహద్దులో గస్తి కాస్తు ఆర్మీ పోస్ట్ లో ఉన్న మేజర్ దగ్గరికి వచ్చి సెల్యూట్ చేసి "సార్! చైనా సరిహద్దు ప్రాంతం జింజ్ యాంగ్ నుండి పాకిస్తాన్ ఆధీనంలో ఉన్న గిల్లెట్ ప్రాంతానికి వాహనాలు వెళుతున్న కదలికలు కనిపించాయి." అని చెప్పాడు సోల్జర్.

ఆ మాట విని మ్యాప్ మీద సరిహద్దు ప్రాంతాలు చూస్తూ "నాకు తెలిసి వీళ్ళు కారకొరం పర్వతల దగ్గర ఏదో చేస్తున్నారు ఇప్పుడు విపరీతమైన మంచు ఉంటుంది ఆర్మీ పోస్టులు కూడా ఉండవు ఈ టైమ్ లో ఎందుకు వెళ్ళినట్లు!" అని ఆలోచించి హెడ్ కోటర్స్ కి మెసేజ్ ఫార్వర్డ్ చేసి వైర్లెస్ సెట్ లో "ఎవరీ మినిట్ అలర్ట్!" అని బోర్డర్ లో ఉన్న సోల్జర్స్ కి చెప్పాడు మేజర్.

లడక్ పోస్ట్ నుంచి వచ్చిన మెసేజ్ చదివి డస్క్ లోనుంచి పేజర్ తీసి మెసేజ్ ఫార్వర్డ్ చేశాడు అక్కడ ఉన్న ఆఫీసర్.

గిల్లెట్ నుంచి హిమాలయాలకు వెళ్లే ప్రాంతంలో గొర్రెలను కాస్తూ తన చేతిలో ఉన్న గొర్రె పిల్ల మెడలో లాకెట్ రెడ్ కలర్ లో మెరవడం చూసి అక్కడి నుంచి గొర్రెలను తోలుకొని తన ఇంటి వెళ్లి సీక్రెట్ గా ఉంచిన ప్లెజర్ బయటికి తీసి మెసేజ్ చదివి రిప్లై ఇచ్చి గన్ తీసుకుని అక్కడ వంట వండుతున్న ఇద్దరి వైపు చూసి

"పాండే, సాదిక్! మనకి పని పడింది హెడ్ క్వార్టర్ సెంచి మెసేజ్ వచ్చింది బోర్డర్లో ఏదో జరుగుతుంది." అని చెప్పాడు ఏజెంట్ ప్రకాష్.

ప్రెజర్ లో ఉన్న మెసేజ్ చూసి "ప్రకాష్! ఈ టైంలో మంచు ఎక్కువుగా ఉంటుంది మనల్ని ఎవరైనా చూస్తే తప్పించుకోవడం కష్టం!" అని చెప్పాడు సాదిక్.

ఆ మాటకి నవ్వుతూ "అలా అయితే దేశం కోసం ప్రాణాలు ఇచ్చేదాము, ముగ్గురిలో ఒక్కరు తప్పించుకున్న  అక్కడ ఏం జరుగుతుందో ఆర్మీకి తెలుస్తోంది." అని చెప్పాడు పాండే.

"గుడ్!" అని సీక్రెట్ గా ఉంచిన ఆంజనేయ స్వామి ఫోటో తీసి నమస్కారం చేసుకుని "జై భజరంగబలి!" అని చెప్పి  ఇద్దరితో కలిసి స్టార్ట్ అయ్యాడు ప్రకాష్.

ముగ్గురు వేషాలు మార్చుకుని గొర్రెల తోలుకుంటూ వెహికల్స్ వెళ్లిన గుర్తులు చూస్తూ కారకొరం కొండల దగ్గరకు వెళ్లి పైన కొంతమంది మిషన్స్ ఫిట్ చేయడం చూసి "అసలు వీళ్ళు ఇక్కడ ఏం చేస్తున్నారు? ఆ మిషన్స్ ఏమిటి?" అని ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు పాండే.

"రెండు దేశాల వాళ్ళు కలిసి ఇక్కడ ఏదో ప్రయోగం చేస్తున్నారు." అని తన దగ్గర ఉన్న మైక్రో కెమెరాతో ఫోటోలు తీస్తూ ఉన్నాడు సాదిక్.

అంతలో ఒక వ్యక్తి ఆ మిషన్ దగ్గరకు వచ్చి చక్క బాక్స్ ఓపెన్ చేసి ఒక వస్తువుని బయటకు తీసి చూసి నవ్వుతూ "దీనిని సంపాదించడానికి కైలాస పర్వతం నుంచి మానససరోవరం వరకు 20 సంవత్సరాలు వెతకాల్సి వచ్చింది ఇంకా నా కల ఫలించబోతుంది." అని చెప్పి ఆ వస్తువుని మిషన్ లో పెట్టి తన చేతిలో ఉన్న ఫైల్ చూస్తూ "ఆన్ చేయండి యాక్టివేట్ అవుతుంది." అని చెప్పాడు.

మిషన్స్ ఆన్ అవడంతో ఆ వస్తువు నుంచి వచ్చిన మెరుపు  ఆకాశంలోకి భూమిలోకి వెళ్లడం ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ
"ఏంటది? దాంతో ఏం చేస్తున్నారు? " అని కంగారుగా అడిగాడు సాధిక్.

"ఏం చేస్తున్నారు అనేది మనకి అనవసరం దానిని వెంటనే ఆపాలి ఆ మిషన్ లో ఉన్న వస్తువు అతని చేతిలో ఉన్న ఫైల్ మనకి హ్యాండ్ ఓవర్ అవ్వాలి." అని చెప్పాడు ప్రకాష్.

"ఓకే!" అని ముగ్గురు మూడు వైపుల నుంచి మంచులో నెమ్మదిగా పాకుతూ దగ్గరకు వెళ్లి అక్కడ సెక్యూరిటీగా గన్స్ తో నుంచున్న ఇద్దరిని కాళ్లు పట్టుకుని కిందకి లాగి తలని మంచులో నొక్కి పట్టి "ఎటాక్!" అని చెప్పాడు పాండే.

ఆ మాట విని పరుగున వెళ్లి అక్కడ ఉన్న వ్యక్తి తల మీద కొట్టి చేతిలో ఉన్న ఫైల్, మిషన్ లో ఉన్న వస్తువుని తీసుకుని గన్స్ తో అక్కడికి పరిగెత్తుకుంటూ వస్తున్న వాళ్ళని చూసి షూట్ చేస్తూ "సాదిక్! ఇక్కడనుంచి వెళ్ళిపోదాము." అని చెప్పి ఫాస్ట్ గా పరిగెడుతూ కిందకి దూకేసాడు ప్రకాష్.

అంతలో చాలామంది గన్స్ పట్టుకు రావడం చూసి "ప్రకాష్! నువ్వు ఇక్కడి నుంచి వెళ్ళిపో వీళ్ళ సంగతి మేము చూసుకుంటాము." అని వచ్చే వాళ్ళని షూట్ చేస్తూ ఉన్నాడు పాండే.

తల మీద కారుతున్న రక్తానికి చెయ్యి అడ్డుపెట్టుకొని పైకి లేచి "ఆ వస్తూవు తీసుకుని పారిపోతున్నాడు ఫైల్ కూడా అతని దగ్గరే ఉంది పట్టుకోండి." అని గట్టిగా అరిచాడు ఆ వ్యక్తి.

అక్కడి నుంచి వేగంగా పరిగెడుతూ సాదిక్ బుల్లెట్స్ తగిలి కొండ మీద నుంచి కింద పడడం అక్కడి నుంచి కొంతమంది తన వైపుకి రావడం చూసి రూమ్ కి వెళ్లడం సేఫ్ కాదని అర్థమై అడవులలో నుంచి సిటీ వైపుకి పరిగెత్తాడు ప్రకాష్.

*********
రెండు రోజుల తర్వాత లడక్ చేరుకుని ఒక షాపులోకి వెళ్లి డ్రెస్ చేంజ్ చేసుకుని తలకి మంకీ క్యాప్ పెట్టుకుని పబ్లిక్ టెలిఫోన్ బూత్ కి వెళ్లి ఫోన్ చేసి "జైహింద్ సర్!" అని చెప్పాడు ప్రకాష్.

ఫోన్లో మాట విని "ప్రకాష్! ఎక్కడ ఉన్నావు? అసలు అక్కడ ఏం జరిగింది?" అని కంగారుగా అడిగాడు ఆఫీసర్.

"సార్! అక్కడ రెండు దేశాల వాళ్లు కలిసి ఏదో ప్రయోగం చేస్తున్నారు నేను ఆ వస్తువుని ఫైల్ తీసుకుని పారిపోయి వచ్చేసాను." అని చెప్పాడు ప్రకాష్.

"పాండే, సాధిక్ లు చనిపోయారు మీరు ఉంటున్న రూమ్ ని వాళ్లు తెలుసుకున్నారు ఆ ఇద్దరి బాడీ లని చూపించి ఇండియాన్ ఏజెంట్స్ అని చైనా, పాకిస్తాన్ అమెరికా అంబాసి ఆఫీసర్స్ ఇండియన్ గవర్నమెంట్ మీద ప్రెజార్ తీసుకువస్తున్నారు.

మా మనుషులు కాదు అని గవర్నమెంట్ చెప్పింది ఆ ప్రయోగం వాళ్లకి ఎంతో ఇంపార్టెంట్ అనుకుంటా! నీ గురించి కూడా వాళ్ళు తెలుసుకున్నారు ఈ టైంలో నువ్వు ఇక్కడ ఉండడం మంచిది కాదు మీ ఊరు వేళ్ళు ఈ ప్రాబ్లం అంత క్లియర్ అయిన తర్వాత నాకు టచ్ లోకి రా..!" అని చెప్పాడు ఆఫీసర్.

"సార్! సాదిక్, పాండే దేశం కోసం చనిపోయారు వాళ్ళ ఇద్దరు ఇంటికి వెళ్లి ఐదు సంవత్సరాలు అవుతుంది కనీసం వాళ్ల బాడీలు అయ్యినా ఫ్యామిలీస్ కి ఇవ్వండి." అని బాధగా చెప్పాడు ప్రకాష్.

"నాకు కూడా బాధగానే ఉంది కానీ ఏమీ చేయలేని పరిస్థితి నువ్వు సేఫ్ గా ఉండు, అసలు అక్కడ చేస్తున్న ప్రయోగం ఏమిటో తెలుసుకున్నావా..?" అని అడిగాడు ఆఫీసర్.

"నో సర్! అక్కడ ఉన్న వ్యక్తి ఈ ప్రయోగం కోసం 20 ఏళ్లు శ్రమ పడ్డాము అని చెప్పడం విన్నాను నా దగ్గర ఉన్న ఫైల్ స్టడీ చేస్తే కానీ ఏమీ తెలియదు.." అని దూరం నుంచి ఇద్దరు తన వైపే చూస్తూ ఉండడం చూసి ఫోన్ కట్ చేసి   అక్కడినుంచి ఫాస్ట్ గా వెళ్లి జనాలలో కలిసిపోయాడు ప్రకాష్.

*********

మూడు రోజులు తర్వాత ఉదయం కాలింగ్ బెల్ సౌండ్ అవడంతో  "ఎవరో వచ్చారు." అని నిదానంగా లేచి తన కడుపు మీద చెయ్యి పెట్టుకుని "అల్లరి చేయకురా.. మీ డాడీ ఫోన్ కలవలేదని అసలే కంగారుగా ఉంది." అనుకుంటూ డోర్ ఓపెన్ చేసి ఎదురుగా భర్త నిలబడి ఉండడం చూసి

"వాట్ ఏ సర్ప్రైజ్! వస్తున్నారని కాల్ కూడా చేయలేదు పుట్టబోయే బిడ్డని చూడాలి అనిపించిందా..?" అని నవ్వుతూ లోపలికి తీసుకువెళ్లింది ప్రకాష్ భార్య తులసి

డోర్ క్లోజ్ చేస్తూ "సిగ్నల్ లేని ఏరియా కి వెళ్ళాను వచ్చిన తర్వాత లీవ్ పెట్టి వెంటనే ఇంటికి వచ్చేసాను డెలివరీ అయ్యేంతవరకు ఇక్కడే ఉంటాను." అని భార్యని దగ్గర తీసుకుని చెప్పాడు ప్రకాష్.

"మీరు నిజంగా చెబుతున్నారా?" అని సంతోషంగా అడిగింది తులసి.

"ఎస్! నాకు బాగా ఆకలిగా ఉంది." అని చెప్పి ఫ్రెష్ అవ్వడానికి రూమ్ లోకి వెళ్లి బ్యాగ్ లో ఉన్న ఫైల్ ఆ వస్తువుని చూసి జాగ్రత్తగా బీరువాలో పెట్టాడు ప్రకాష్.

సాయంత్రం ఫైల్ చూస్తున్న ప్రకాష్ దగ్గరికి వచ్చి "ఏమండీ ఇంటి ముందు ఏదో కారు ఆగింది చాలామంది ఉన్నారు మన ఇంటి వైపే చూస్తున్నారు." అని చెప్పింది తులసి.

"అవునా?" అని నిదానంగా సోఫాలోంచి లేచి వెళ్లి కార్టెన్ జరిపి చూసి "మనం వెంటనే ఇక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోవాలి అని రూమ్ లోకి వెళ్లి ఫైల్ బ్యాగ్ లో పెట్టి భుజానా వేసుకుని వెనకవైపు డోర్ ఓపెన్ చేసి గ్యారేజ్ లో ఉన్న కార్ స్టార్ట్ చేసి భార్యను సీట్ లో కూర్చోబెట్టి  ఇంట్లోకి వెళ్లి గ్యాస్ సిలిండర్ ఆన్ చేసి బయటికి వచ్చి కార్ లో ఫాస్ట్ గా వెళ్ళాడు ప్రకాష్.

డ్రైవింగ్ చేస్తున్న భర్త వైపు చూసి "అసలు ఏం జరుగుతుంది ఎవరు వాళ్లంతా..?" అని కంగారుగా అడిగింది తులసి.

అంతలో కార్ సైడ్ గ్లాస్ లో నుంచి ఇల్లు బ్లాస్ట్ అవ్వడం చూసి వెనకాల కార్ రావడం గమనించి "అన్ని విషయాలు చెబుతాను కాసేపు ప్రశాంతంగా ఉండు." అని ఫాస్ట్గా వెళ్ళాడు ప్రకాష్.

చేజింగ్ చేస్తూ ప్రకాష్ వాళ్లు వెళ్లే కారు మీదకి షూట్ చేస్తూ ఉన్నారు వెనకాల కార్లో వచ్చే మనుషులు.

వాళ్ళని తప్పించుకుని వేరే రూట్ లో ఫాస్ట్ గా వెళ్లి చీకటి పడి ఉరుములు మెరుపులతో భారీ వర్షం పడుతూ ఉండగా పెయిన్స్ స్టార్ట్ అవ్వడంతో "ఏమండీ చాలా నొప్పిగా ఉంది." అని  కడుపు పట్టుకుని బాధపడుతు చెప్పింది తులసి.

అరవకొండ అని బోర్డు కనిపించడంతో ఆ రూట్ లో కారుని తిప్పి భార్య వైపు చూసి "కాస్తా ఓపిక పట్టు గుడి దగ్గర లైట్లు వెలుగుతున్నాయి ఎవరైనా ఉన్నారేమో చూసి వస్తాను." అని హడావిడిగా లోపలికి వెళ్లి గుడి శుభ్రం చేస్తున్న పంతులు గారిని చూసి దగ్గరకు వెళ్లి

"సర్! నా భార్య పురిటి నొప్పులతో బాధపడుతుంది ప్లీజ్ హెల్ప్ మీ!"  అని అడిగాడు ప్రకాష్.

ఆ మాట విని ఇంట్లో ఉన్న భార్యని పిలిచి హడావిడిగా కారు దగ్గరికి వెళ్లి  తులసిని గుడిలోకి తీసుకువెళ్లారు ముగ్గురు.

ప్రకాష్ దగ్గరికి వచ్చి మెడ మీద వెన్ను మీద గాయాలు అయ్యి రక్తం కారడం చూసి "బాబు! నా పేరు నారాయణ రావు ఈ గుడి అర్చకుడిని, మీరు ఏదో ప్రమాదంలో ఉన్నట్టు ఉన్నారు?" అని అడిగాడు నారాయణ రావు.

"అవును సర్! సమయానికి దేవుడిలాగా కనిపించారు." అని భుజాన ఉన్న బ్యాగ్ ఓపెన్ చేసి ఆ వస్తువుని హుండీలో వేసి ఫైల్ చేత్తో పట్టుకుని అక్కడ స్తంభానికి అనుకుని కింద కూర్చుని ప్రాణాలు వదిలాడు ప్రకాష్.

అక్కడికి వచ్చి "ఏవండీ ఆ అమ్మాయి పరిస్థితి ఏమి బాలేదు." అని చెప్పింది నారాయణ రావు భార్య.

ఆ మాట విని గర్భగుడిలోకి వెళ్లి స్వామి పాదాల దగ్గర ఉన్న తీర్థంలో తీసుకువచ్చి తులసికి పట్టించి ప్రకాష్ కి ఇస్తూ "తీసుకో బాబు అంత మంచే జరుగుతుంది." అని చనిపోయి ఉండడం చూసి బాధపడుతూ ఉన్నాడు నారాయణ రావు

అక్కడకి వచ్చి "ఏమండి దేవుడి దయవల్ల పండంటి బాబు పుట్టాడు, కానీ ఆ అమ్మాయి దక్కలేదు." అని బాధగా చెప్పింది నారాయణ రావు భార్య.

పుట్టిన బిడ్డని చేతుల్లోకి తీసుకొని "దైవ సన్నిధిలో భూమి మీదకి వచ్చినందుకు సంతోషపడాలో పుట్టగానే తల్లిదండ్రులని కోల్పోయినందుకు బాధపడాలో అర్థం కావడం లేదు." అని ఆ బిడ్డ గుండెల మీద 'గద' ఆకారంలో ఉన్న పుట్టుమచ్చని చూసి "యోధుడు పుట్టాడు వీడి పేరు యోధ!" అని చేతిలో ఉన్న బాబుని స్వామివారి పాదాల దగ్గర ఉంచాడు నారాయణ రావు.

]]> https://xossipy.com/thread-73283.html Sat, 11 Apr 2026 10:51:19 +0300 https://xossipy.com/thread-73283.html తాళం వేసిన తలుపుల ప్రతీకారం


Swati Grover
హిందీ మాతృక నుండి అనువాదం
వివరణ
ఆ ఐదుగురు స్నేహితులు రాత్రి 10:30 గంటలకు అమృత్‌సర్ స్టేషన్‌లో రైలు దిగారు. పరీక్షలు ముగిసిన వెంటనే లభించే ఆ కొద్ది రోజుల సెలవులను పూర్తిగా సద్వినియోగం చేసుకోవడానికి, సరిగ్గా ఇలాంటి యాత్రలనే ప్లాన్ చేసుకోవడం వారికి ఎప్పుడూ ఒక అలవాటుగా ఉండేది. విపుల్, వినయ్ తమ జీవితంలో ఏదైనా సాహసోపేతమైన పనిని చేయడానికి ఎప్పుడూ ఆసక్తిగా వెతుకుతుండేవారు; వారే మొదట మిగిలిన వారికి—ప్రఖర్, సుదేశ్ మరియు నిషా (సుదేశ్ ప్రేయసి)—మౌంట్ అబూకు వెళ్దామని సూచించారు. అయితే, ఈసారి వాఘా సరిహద్దును సందర్శించాలనే ప్రఖర్ పట్టుదల కారణంగా, వారు మౌంట్ అబూకు బదులుగా అమృత్‌సర్‌కు చేరుకున్నారు. ప్రఖర్ తండ్రి కూడా కార్గిల్ యుద్ధంలో వీరమరణం పొందారు.]]> తాళం వేసిన తలుపుల ప్రతీకారం


Swati Grover
హిందీ మాతృక నుండి అనువాదం
వివరణ
ఆ ఐదుగురు స్నేహితులు రాత్రి 10:30 గంటలకు అమృత్‌సర్ స్టేషన్‌లో రైలు దిగారు. పరీక్షలు ముగిసిన వెంటనే లభించే ఆ కొద్ది రోజుల సెలవులను పూర్తిగా సద్వినియోగం చేసుకోవడానికి, సరిగ్గా ఇలాంటి యాత్రలనే ప్లాన్ చేసుకోవడం వారికి ఎప్పుడూ ఒక అలవాటుగా ఉండేది. విపుల్, వినయ్ తమ జీవితంలో ఏదైనా సాహసోపేతమైన పనిని చేయడానికి ఎప్పుడూ ఆసక్తిగా వెతుకుతుండేవారు; వారే మొదట మిగిలిన వారికి—ప్రఖర్, సుదేశ్ మరియు నిషా (సుదేశ్ ప్రేయసి)—మౌంట్ అబూకు వెళ్దామని సూచించారు. అయితే, ఈసారి వాఘా సరిహద్దును సందర్శించాలనే ప్రఖర్ పట్టుదల కారణంగా, వారు మౌంట్ అబూకు బదులుగా అమృత్‌సర్‌కు చేరుకున్నారు. ప్రఖర్ తండ్రి కూడా కార్గిల్ యుద్ధంలో వీరమరణం పొందారు.]]> https://xossipy.com/thread-73215.html Mon, 06 Apr 2026 14:16:27 +0300 https://xossipy.com/thread-73215.html "ఎవరు ?"
By SATYA PAVAN GANDHAM
 
అందరికీ నమస్కారం అండి !
చాలా రోజులు తర్వాత ఒక విభిన్నమైన స్టోరీ లైన్ ఎంచుకుని
"ఎవరు ?"
అనే ఒక సరికొత్త కథ ద్వారా మీ ముందుకు వస్తున్నాను.
వాస్తవంగా జరిగిన సంఘటనలే కథకు ప్రామాణికంగా  తీసుకున్నప్పటికీ ఇందులోని పాత్రలు, సన్నివేశాలు, ప్రాంతం అన్ని కేవలం కల్పితం మాత్రమే !
"ఎవరు ?" అనే కథ...
ఎవరిని ఉద్దేశించినది కాదు.
ఇక హైదరబాద్ లోని ఈ kphb అనే ప్రదేశం..
నాకు బాగా తెలిసిన ప్రదేశం కాబట్టి, ఈ కథకు మూలంగా ఎంచుకోవడం జరిగింది.
అంతే తప్ప ఒకరి ప్రాంతీయ అభిమానాన్ని దెబ్బతియ్యాలనే ఉద్దేశ్యం ఏ మాత్రం లేదు. దయచేసి సహృదయంతో అర్థం చేసుకుంటారని భావిస్తూ ...
మీ...
- సత్య పవన్

త్వరలో ఈ కథ ఆరంభం]]> "ఎవరు ?"
By SATYA PAVAN GANDHAM
 
అందరికీ నమస్కారం అండి !
చాలా రోజులు తర్వాత ఒక విభిన్నమైన స్టోరీ లైన్ ఎంచుకుని
"ఎవరు ?"
అనే ఒక సరికొత్త కథ ద్వారా మీ ముందుకు వస్తున్నాను.
వాస్తవంగా జరిగిన సంఘటనలే కథకు ప్రామాణికంగా  తీసుకున్నప్పటికీ ఇందులోని పాత్రలు, సన్నివేశాలు, ప్రాంతం అన్ని కేవలం కల్పితం మాత్రమే !
"ఎవరు ?" అనే కథ...
ఎవరిని ఉద్దేశించినది కాదు.
ఇక హైదరబాద్ లోని ఈ kphb అనే ప్రదేశం..
నాకు బాగా తెలిసిన ప్రదేశం కాబట్టి, ఈ కథకు మూలంగా ఎంచుకోవడం జరిగింది.
అంతే తప్ప ఒకరి ప్రాంతీయ అభిమానాన్ని దెబ్బతియ్యాలనే ఉద్దేశ్యం ఏ మాత్రం లేదు. దయచేసి సహృదయంతో అర్థం చేసుకుంటారని భావిస్తూ ...
మీ...
- సత్య పవన్

త్వరలో ఈ కథ ఆరంభం]]> https://xossipy.com/thread-72850.html Mon, 16 Mar 2026 17:41:33 +0300 https://xossipy.com/thread-72850.html Part-1
ఈ కథ పూర్తిగా కల్పితం.



దేవీ నవరాత్రులు దేశమంతటా చాలా గొప్పగా జరుగుతున్నాయి. కొందరు భక్తులు అమ్మపై భక్తితో, నమ్మకంతో ఆరాధిస్తున్నారు. కొందరు భక్తులు తమ ఆడంబరాలను చూపిస్తున్నారు.

  అమ్మకు తెలియదా భక్తుల మనోభావాలు.

  దేవీ నవరాత్రులు ఒకపక్క జరుగుతూ ఉంటే ఆ రాత్రి ఒక నిండు గర్భిణీ ఆయాసంతో పరుగులు పెడుతుంది. తనకి తెలుస్తుంది తన ప్రాణాలు అనంత వాయువులో కలిసిపోవడానికి సిద్ధంగా ఉంది అని.

   తన వెనుక వస్తున్న మనుషులను చూసి భయంతో పరుగు పెడుతుంది. పక్కనే కనిపిస్తున్న అమ్మవారి గుడి లోకి వెళ్లి దాక్కుంది. పరుగు పెట్టడం వల్ల నా విపరీతంగా దాహం వేస్తుంది తనకి. తన ప్రాణాలు పోయినా సరే, తన కడుపులో ఉన్న బిడ్డని కాపాడమని అమ్మవారిని ప్రార్థిస్తుంది.
  అమ్మలను కన్నా అమ్మ లోక సంరక్షకురాలు తన బిడ్డ మొర  ఆలకించకుండా ఉంటుందా? ఆ చల్లని తల్లి చూపు చాలు కదా! దాహం దాహం అనే కలవరిస్తున్న ఆమె దగ్గరకు సుధా అనే భక్తురాలు వచ్చి చూసింది. సుధా వచ్చి మంచినీరు ఇచ్చింది. ఆ గర్భిణీ స్త్రీ అవి తాగి ఆమెకు కృతజ్ఞతలు చెప్పింది.

   ఆ గర్భిణీ స్త్రీ ని వెతుకుతూ వచ్చిన మనుషులు గుడిలోనికి వచ్చి అంతా వెతుకుతూ ఉన్నారు. అందరినీ అడుగుతున్నారు. ఎవరూ చూడలేదు అని చెబుతున్నారు. మరలా వాళ్ళు గుడి బయటకు వెళ్లి అంతా వెతుకుతున్నారు.

సుధా ఆ గర్భిణీ స్త్రీ ముఖాన్ని తెలిపారు చూసింది. ఆమె ముఖము చాలా అలసటగా ఉంది. అలాగే చాలా వర్చస్సు తో కళగా ఉంది.  కలవారి కోడలుగా కనిపిస్తుంది.

  ఆ గర్భిణీ స్త్రీ కి నొప్పులు కూడా మొదలైనాయి. సుధకు ఏమి చేయాలో అర్థం కాలేదు. కొందరు సహాయంతో దగ్గరలో ఉన్న హాస్పటల్ కి తీసుకు వెళ్లింది. ఆమెకు తన పరిస్థితి అర్థం అవుతుంది  తన ఇంకా ఎక్కువ సేపు ఉండనని అర్థం చేసుకుని సుధతో చెబుతుంది.

  అమ్మ, మన మధ్య ఉన్న బంధం ఏమిటి అన్నది నాకు తెలియదు.  పుట్టే బిడ్డ ఎవరైనా సరే నా బిడ్డ అని లోకానికి తెలియనివ్వద్దు.

అమ్మవారి అనుగ్రహంతో ఎప్పుడు తన వంశంలోకి వెళ్లాలో అప్పుడు వెళుతుంది. అనాధగా పెరిగిన పరవాలేదు. ఇప్పుడు తెలియకూడదు  తెలిస్తే పసికందు అని  చూడకుండా చంపేస్తారు. రక్షించమని ప్రాధేయపడింది.

   ఏమి చెయ్యాలో సుధకి అర్థం కాలేదు. సుధ కి  కూడా భయంగా ఉంది . తను ఒక సామాన్యురాలు ఇలాంటి పరిస్థితి రావడం ఇదే మొదటిసారి. ఇటు చూస్తే గర్భిణీ స్త్రీ పరిస్థితి ప్రమాదంగా ఉంది.  సరే ఏదైతే అది అయ్యిందని అమ్మవారి మీద భారం వేసి మాట ఇచ్చింది.

  ఆమెను తొందరగా హాస్పిటల్ లో జాయిన్ చేసి పురిటి నొప్పులు వింటూ అమ్మవారిని ప్రార్థిస్తుంది. ఆమెకు డెలివరీ అయ్యి పండింటి ఆడపిల్ల పుట్టింది.

ఆ బిడ్డ కోసం ఒక కుటుంబం ఎదురు చూస్తూ ఉంది.
ఎప్పటికి ఆ బిడ్డ ఆ ఇంటికి చేరుతుందో కాలమే సమాధానం చెప్పాలి.
కథ కొనసాగుతూ ఉంది....]]> Part-1
ఈ కథ పూర్తిగా కల్పితం.



దేవీ నవరాత్రులు దేశమంతటా చాలా గొప్పగా జరుగుతున్నాయి. కొందరు భక్తులు అమ్మపై భక్తితో, నమ్మకంతో ఆరాధిస్తున్నారు. కొందరు భక్తులు తమ ఆడంబరాలను చూపిస్తున్నారు.

  అమ్మకు తెలియదా భక్తుల మనోభావాలు.

  దేవీ నవరాత్రులు ఒకపక్క జరుగుతూ ఉంటే ఆ రాత్రి ఒక నిండు గర్భిణీ ఆయాసంతో పరుగులు పెడుతుంది. తనకి తెలుస్తుంది తన ప్రాణాలు అనంత వాయువులో కలిసిపోవడానికి సిద్ధంగా ఉంది అని.

   తన వెనుక వస్తున్న మనుషులను చూసి భయంతో పరుగు పెడుతుంది. పక్కనే కనిపిస్తున్న అమ్మవారి గుడి లోకి వెళ్లి దాక్కుంది. పరుగు పెట్టడం వల్ల నా విపరీతంగా దాహం వేస్తుంది తనకి. తన ప్రాణాలు పోయినా సరే, తన కడుపులో ఉన్న బిడ్డని కాపాడమని అమ్మవారిని ప్రార్థిస్తుంది.
  అమ్మలను కన్నా అమ్మ లోక సంరక్షకురాలు తన బిడ్డ మొర  ఆలకించకుండా ఉంటుందా? ఆ చల్లని తల్లి చూపు చాలు కదా! దాహం దాహం అనే కలవరిస్తున్న ఆమె దగ్గరకు సుధా అనే భక్తురాలు వచ్చి చూసింది. సుధా వచ్చి మంచినీరు ఇచ్చింది. ఆ గర్భిణీ స్త్రీ అవి తాగి ఆమెకు కృతజ్ఞతలు చెప్పింది.

   ఆ గర్భిణీ స్త్రీ ని వెతుకుతూ వచ్చిన మనుషులు గుడిలోనికి వచ్చి అంతా వెతుకుతూ ఉన్నారు. అందరినీ అడుగుతున్నారు. ఎవరూ చూడలేదు అని చెబుతున్నారు. మరలా వాళ్ళు గుడి బయటకు వెళ్లి అంతా వెతుకుతున్నారు.

సుధా ఆ గర్భిణీ స్త్రీ ముఖాన్ని తెలిపారు చూసింది. ఆమె ముఖము చాలా అలసటగా ఉంది. అలాగే చాలా వర్చస్సు తో కళగా ఉంది.  కలవారి కోడలుగా కనిపిస్తుంది.

  ఆ గర్భిణీ స్త్రీ కి నొప్పులు కూడా మొదలైనాయి. సుధకు ఏమి చేయాలో అర్థం కాలేదు. కొందరు సహాయంతో దగ్గరలో ఉన్న హాస్పటల్ కి తీసుకు వెళ్లింది. ఆమెకు తన పరిస్థితి అర్థం అవుతుంది  తన ఇంకా ఎక్కువ సేపు ఉండనని అర్థం చేసుకుని సుధతో చెబుతుంది.

  అమ్మ, మన మధ్య ఉన్న బంధం ఏమిటి అన్నది నాకు తెలియదు.  పుట్టే బిడ్డ ఎవరైనా సరే నా బిడ్డ అని లోకానికి తెలియనివ్వద్దు.

అమ్మవారి అనుగ్రహంతో ఎప్పుడు తన వంశంలోకి వెళ్లాలో అప్పుడు వెళుతుంది. అనాధగా పెరిగిన పరవాలేదు. ఇప్పుడు తెలియకూడదు  తెలిస్తే పసికందు అని  చూడకుండా చంపేస్తారు. రక్షించమని ప్రాధేయపడింది.

   ఏమి చెయ్యాలో సుధకి అర్థం కాలేదు. సుధ కి  కూడా భయంగా ఉంది . తను ఒక సామాన్యురాలు ఇలాంటి పరిస్థితి రావడం ఇదే మొదటిసారి. ఇటు చూస్తే గర్భిణీ స్త్రీ పరిస్థితి ప్రమాదంగా ఉంది.  సరే ఏదైతే అది అయ్యిందని అమ్మవారి మీద భారం వేసి మాట ఇచ్చింది.

  ఆమెను తొందరగా హాస్పిటల్ లో జాయిన్ చేసి పురిటి నొప్పులు వింటూ అమ్మవారిని ప్రార్థిస్తుంది. ఆమెకు డెలివరీ అయ్యి పండింటి ఆడపిల్ల పుట్టింది.

ఆ బిడ్డ కోసం ఒక కుటుంబం ఎదురు చూస్తూ ఉంది.
ఎప్పటికి ఆ బిడ్డ ఆ ఇంటికి చేరుతుందో కాలమే సమాధానం చెప్పాలి.
కథ కొనసాగుతూ ఉంది....]]> https://xossipy.com/thread-72673.html Sun, 01 Mar 2026 19:01:09 +0300 https://xossipy.com/thread-72673.html భాగం - 1
అది 2020 సంవత్సరం,
డిసెంబర్ నెల, 14 తేదీ,
సమయం రాత్రి 11:00,

అది దట్టమైన నల్లమల అడవులు...

ఆ అడవిని ఆనుకొని హైవే ఉంది.

రహదారిపై ఒక ఇన్నోవా కార్ చాలా వేగంగా పరుగులు తీస్తోంది..

అందులో ఒక ఫ్యామిలీ, ఒంగోలు నుంచి శ్రీశైలం వైపు వెళుతోంది..



ఆ కారులో భార్య భర్తలైన సుమిత్ర, అజయ్ ఇద్దరు పిల్లలు అఖిల్, సంజయ్ ఉన్నారు.

అజయ్ డ్రైవ్ చేస్తున్నాడు...

అతని పక్కనే ఉన్న సుమిత్ర మాట్లాడుతూ...
" మా అమ్మ చెప్తే విన్నారు కాదు..!! ఈరోజు అమావాస్య మంచిది కాదు..! రేపు ఉదయం బయలుదేరమని...!! ఇప్పుడు చూడండి. బాగా చీకటి పడిపోయింది..అరగంట నుంచి చూస్తున్నాను.. ఈ రోడ్డుపై ఒక్క వేరే వెహికిల్స్ కూడా కనిపించడం లేదు.. అసలు మనం కరెక్ట్ రూట్ లోనే వెళ్తున్నామా..??"అని భయంగా అడిగింది..

దానికి అజయ్ నవ్వుతూ....!!
" ప్రతిదానికి ఎందుకలా భయపడతావ్..డియర్..?? డోంట్ వర్రీ..!! మనం కరెక్ట్ రూట్ లోనే వెళ్తున్నాము..
రేపు నాకు శ్రీశైలంలో అర్జెంట్ వర్క్ ఉంది. రమ్మని ఫోన్ వచ్చింది. అందుకే అర్జెంటుగా బయలుదేరా..!! ఆఫ్ డే వర్క్. అది అయిపోగానే తిరిగి మనం హైదరాబాద్ వెళ్ళిపోవచ్చు.. అంతగా ఇష్టం లేక పోతే. నువ్వు పిల్లలతో కలిసి, మీ అమ్మ గారి ఇంట్లోనే ఉండి పోవచ్చు కదా..!"అని నవ్వాడు.

దానికి సుమిత్ర కోప్పడుతూ...!!
"నేను ఉండిపోతానని అన్నాను..!!
కానీ మీరే బలవంతంగా  తీసుకువచ్చారు కదా..!!"అని అంది..

అజయ్ నవ్వుతూ.." నిన్ను ఒంటరిగా వదిలేసి ఎలాగ డియర్..?? అంటూ ఒక చేత్తో స్టీరింగ్ పట్టుకుని మరో చేత్తో ఆమె భుజంపై చేయి వేసి దగ్గరికి ప్రేమగా తీసుకోబోతుండగా..!!

సుమిత్ర కెవ్వున అరిచింది..

అజయ్ ఏమైందో అని ఖంగారు పడుతూ రోడ్డుపైకి చూడగా..  ఒక లారీ వారి మీదకు దూసుకు రాబోయింది..

అజయ్ వెంటనే తన బండి ని పక్కకు తిప్పగా రోడ్డు పక్కనే ఉన్న ఒక చిన్న లోయలోకి  కారు దూసుకెళ్లిపోసాగింది..

సుమిత్ర భయంతో గట్టిగా అరుస్తుండగా....



ఆ అరుపులకు,వెనక సీట్లో పడుకొని ఉన్న పిల్లలు నిద్ర లేచిపోయారు..

వారిద్దరూ కూడా భయంతో అరవసాగారు..

అజయ్ కార్ ని కంట్రోల్ చేయడానికి శతవిధాల ప్రయత్నిస్తున్నాడు..

అయినా ఆ కారు గుంతలలో పడుతూ, లేస్తూ పెద్దపెద్ద కుదుపులకు లోనవుతు,కొంత దూరం వెళ్ళిన తరువాత ఒక పెద్ద చెట్టుని గుద్దుకొని ఆగిపోయింది...

ఒక్కసారిగా అక్కడ పెద్ద శబ్దం వచ్చింది..

ఆ కారు చెట్టుని ఢీకొన్న వేగానికి, అందరూ సృహ తప్పి పోయారు. కార్ లో ఎయిర్ బ్యాగ్స్ ఉండటంవల్ల, ఎవరికి ఎటువంటి గాయాలు కాలేదు...

అలా ఒక గంట సేపటి తర్వాత అజయ్ కి మెలుకువ వచ్చింది...

కంగారుగా తన పక్కన ఉన్న సుమిత్ర ని చూసాడు. సృహ లో లేదు. వెనుక ఉన్న పిల్లల్ని చూశాడు వాళ్ళు కూడా సృహ లో లేరు..బాగానే ఉన్నారు..

వారందరికి ఏమీ కాలేదని.. క్షేమంగా ఉన్నారని, తేలికగా ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు.


మెల్లగా కారు దిగాడు.. చుట్టూ చూసాడు....

చుట్టూ మంచు విపరీతంగా కురుస్తోంది..
పైగా ఆరోజు అమావాస్య..
ఎటు చూసినా చిమ్మ చీకటి..

కీచురాళ్ళ గొడవలతో, నక్కల ఊళలలతో,
ఆ అడవి ప్రాంతం అంతా భయానక వాతావరణాన్ని తలపిస్తుంది...

అసలు తను ఎక్కడున్నాడో కూడా తనకి అర్థం కాలేదు..

ఒకసారి కార్ ని పూర్తిగా చెక్ చేసాడు.

కారు ముందు భాగం బాగా డ్యామేజ్ అయ్యింది.. హెడ్ లైట్ లు కూడా పనిచేయడం లేదు..

మొబైల్ తీసి చూశాడు.. సిగ్నల్ లేదు..
కానీ ఫోన్ పని చేస్తుంది.. వెంటనే తన మొబైల్లో ఉన్న టార్చ్ ఆన్ చేశాడు..


ఉన్నట్టుండి కీచురాళ్ళ శబ్దం ఆగిపోయింది .


"ఎలాగైనా అర్జెంట్గా ఇక్కడ నుంచి బయట పడాలి..!!" అని తన మనసులో అనుకొని..

కార్ డోర్ ని అన్ని వైపుల నుంచి గట్టిగా లాక్ చేసాడు..

మెల్లగా తన సెల్ టార్చ్ లైట్ సహాయంతో ముందుకు కదిలాడు.

చిన్న చిన్న గుంతలతో, పెద్ద పెద్ద రాళ్లతో చాలా అస్తవ్యస్తంగా ఉంది.

అలా ఒక పది నిమిషాలు నడిచిన తర్వాత
ఒక చిన్న నడకదారి కనిపించింది...

ఆ నడకదారిలో కొంచెం ముందుకి వెళ్ళగా,
అతనికి దూరంగా అక్కడ ఒక పెద్ద రాళ్లగుట్ట కనిపించింది. దానికి కొంచెం దగ్గరగా వెళ్లి చూడగా లోపల ఒక చిన్న గుహ ఉంది..

లోపల జంతువులు ఏమైనా ఉంటాయేమోనని, అక్కడే పడి ఉన్న
ఒక కర్ర తీసుకుని, ఆ సెల్ టార్చ్ వెలుగులో గుహ లోపలికి వెళ్ళాడు..

లోపల జంతువులు ఏమీ లేవు...!!


బయటకు చిన్నగా కనిపించినా...!!


లోపల పది మందికి సరిపడే అంత విశాలంగా ఉంది...


ఈ రాత్రికి తలదాచుకోవడానికి సరైన ప్రదేశం దొరికిందని గ్రహించి,
ఆ గుహ బయటకు వచ్చాడు..

ఈ రాత్రికి అక్కడే ఉంటే మంచిదని, సుమిత్ర ని, పిల్లలని,అక్కడికి తీసుకు రావాలని వాళ్లకోసం బయలుదేరాడు..

గుహ లోపలికి వేరే జంతువులు వెళ్లకుండా,చీకట్లో సులభంగా గుర్తుపట్టడానికి వీలుగా ఉంటుందని,
గుహ ముందు ఒక చిన్న మంట వేస్తే మంచిదని, అక్కడ చుట్టూ ఉన్న కట్టెపుల్లలు అన్నిటిని గుహ దగ్గరికి ఏరు కొచ్చాడు...

అందులో కొన్ని కట్టెలు తీసి గుహ ముందు వేశాడు...

అజయ్ కి సిగరెట్ తాగే అలవాటు ఉంది..

తన జేబులో ఉన్న లైటర్ తీసి, ఆ కట్టెలను వెలిగించాడు..

ఆ మంట అంటుకున్న తర్వాత, తన వాళ్ళని తీసుకొద్దామని కారు ఉన్న వైపు బయలుదేరాడు..

అజయ్ వేగంగా నడుస్తున్నాడు...

తనకి దూరంగా ఎవరో నడుస్తూ తన దగ్గరకి వస్తున్నట్టుగా కనిపించింది..


ఒక్కసారిగా తను నడవడం ఆపేశాడు..


ఆ ఆకారం వేగంగా తన వైపు రాసాగింది..


ఎవరో తెలియక.. భయంతో కాళ్లు కదలడం లేదు.


అలా కదలకుండా నిలబడి, ఉండిపోయాడు.

అలా ఆకారం దగ్గరకు రాగానే... ఎవరో చూద్దామని..మెల్లగా సెల్ టార్చ్ ని ఆ ఆకారం వైపు తిప్పాడు..

ఆ వెలుగులో సుమిత్ర కనిపించింది...

అజయ్ ఆశ్చర్యంతో "సుమిత్ర నువ్వేంటి ఇక్కడ...?? అని అరిచాడు..

ఆ మాటకి సుమిత్ర ఏడుస్తూ వచ్చి, అజయ్ ని కౌగిలించుకుంది...

అజయ్ కంగారుపడుతూ "పిల్లలు ఎక్కడ.? అని అడిగాడు..


దానికి సుమిత్ర ఆశ్చర్యపోతూ..!!
"మీతో లేరా..!!??"అంటూ ఏడవసాగింది.

అజయ్ సుమిత్ర భుజాలని గట్టిగా పట్టుకొని "అసలేం జరిగిందో చెప్పు" అంటూ అరిచాడు.

దానికి సుమిత్ర " నాకు మెలుకువ వచ్చేసరికి, కార్ లో మీరు, పిల్లలు కనిపించలేదు.. నాకు చాలా భయం వేసింది. మీ కోసం వెతుక్కుంటూ ఇటువైపుగా వస్తుంటే, మీరే కనిపించారు.."అంటూ జరిగింది చెప్పింది.

పూర్తిగా విన్న అజయ్ ఏడుస్తున్న సుమిత్ర ను ఓదారుస్తు...!!
"సరే ఏడవకు...!! ముందు ఇక్కడ ఉండడం అంత మంచిది కాదు. ఇక్కడ దగ్గరలో ఒక గుహ ని చూశాను. అది బాగుంది.
ఈ రాత్రికి మనమందరం అక్కడే ఉందాం..ముందు అక్కడికి వెళ్దాం పద..!!" అంటూ సుమిత్ర చేయి పట్టుకొని,వేగంగా ఆ గుహ వైపు పరుగులు తీశాడు...

కొంతసేపటికి ఇద్దరూ ఆ గుహ వద్దకు చేరుకున్నారు.. గుహ ముందు అజయ్ వెలిగించిన, కట్టెలు మండుతూనే ఉన్నాయి..

అజయ్ సుమిత్ర తో.." నేను వచ్చేంతవరకు నువ్వు అక్కడే ఉండు.జాగ్రత్త..!!
ఈ మంట ని ఆరిపోకుండా చూడు.. పిల్లల గురించి నువ్వేమీ కంగారు పడకు...!! పిల్లలు ఎక్కడున్నా, నేను వెతికి తీసుకు వస్తాను..."ధైర్యం చెప్పి వాళ్ళని వెతకడానికి కారు ఉన్న వైపు బయలుదేరాడు..

పిల్లల కోసం వెతుకుతూ కారు ఉన్న వైపు కి వెళ్ళాడు..

కొంతసేపటికి కారు ఉన్న ప్రదేశానికి చేరుకున్నాడు..

కారు దగ్గర నుంచుని చుట్టూ చూస్తూ.. "అఖిల్...!! సంజయ్..!!ఎక్కడున్నారు" అంటూ అరవసాగాడు.

కానీ వాళ్ళ జాడ తెలియలేదు...

ఏమైందో అని ఖంగారు పడుతూ మెల్లగా చుట్టుపక్కల వెతకసాగాడు..

అలా కొంతదూరం వెళ్లగా....

అతనికి దూరంగా ఒక పెద్ద చెట్టు కనిపించింది.. అంత చీకట్లో కూడా దాని ఆకారం చాలా స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది..

ఒకవేళ పిల్లలు అక్కడ ఉంటారేమో అని అనిపించి, వెతకడానికి తన చేతిలో ఉన్న టార్చ్ సహాయంతో మెల్లగా ఆ చెట్టు వైపు నడవసాగాడు....

అలా కొంత సేపు నడిచిన తర్వాత..
ఆ చెట్టు కి కొంత సమీపంగా చేరుకోగానే..
అతనికి పిల్లల ఏడుపులు వినిపించాయి..

వెంటనే అజయ్ "అఖిల్,సంజయ్" అంటూ పిలిచాడు..

వెంటనే అటు పక్క నుంచి "డాడీ" అంటూ పిల్లల అరుపులు వినిపించాయి..

వెంటనే ఆ వైపుకు వేగంగా పరిగెత్తాడు.....

ఆ పిల్లల అరుపులు వినిపించిన చోటికి చేరుకోగానే పిల్లలిద్దరూ ఏడుస్తూ కనిపించారు..

అక్కడికి వచ్చిన తమ తండ్రిని చూడగానే ఏడుస్తూ పరిగెత్తుకొని వచ్చి తండ్రిని వాటేసుకున్నారు...

అజయ్ కూడా ఆనందంతో పిల్లల్ని దగ్గరకు తీసుకున్నాడు..

అజయ్ మోకాళ్లపై కూర్చుని, పిల్లలిద్దరి కన్నీళ్లు తుడుస్తూ...!! "భయపడకండి రా..! నేను వచ్చేసాగా..! నాతో రండి..!"అంటూ పిల్లలిద్దరి చేతులు పట్టుకొని గుహ వైపు నడకసాగించాడు..

అలా వారు గుహ వైపు నడుస్తూ ఉండగా..
అఖిల్, సంజయ్, అజయ్ తో.."మమ్మల్ని వదిలి, నువ్వు మమ్మీ ఎక్కడికి వెళ్ళిపోయారు డాడీ..?? " అని అమాయకంగా ప్రశ్నించారు..

"అదేంట్రా..!!?? మీరు కనిపించటం లేదని, మమ్మీ వెతుక్కుంటూ నా దగ్గరకు వచ్చింది.."అని అన్నాడు.

"మరి మమ్మీ ఎక్కడ..?" అని అడిగారు పిల్లలు.

" మమ్మీ ఒక సేఫ్ ప్లేస్ లో ఉంది.. ఇప్పుడు మనం కూడా అక్కడికే వెళ్తున్నాం..!!
రేపు మార్నింగ్, మనం మన ఊరు వెళ్లి పోదాం."అని పిల్లలతో అన్నాడు..

కొంతసేపటికి అజయ్, పిల్లలతో కలిసి గుహ వద్దకు చేరుకున్నాడు..

గుహ ముందు కట్టెలు వెలుగుతూనే ఉన్నాయి..

కానీ సుమిత్ర కనిపించలేదు...

కంగారుగా గుహ లోపలికి వెళ్లి చూడగా..
సుమిత్ర నిద్రపోతూ కనిపించింది...

అప్పటివరకు కంగారుపడిన అజయ్ నవ్వుకుంటూ..." దీనికి ఇంత టెన్షన్ లో కూడా దీనికి నిద్ర ఎలా పడుతుందో అర్థం కావట్లేదు"అని మనసులో అనుకున్నాడు..

పక్కనే ఉన్న పిల్లలతో.."పిల్లలు..!! జాగ్రత్తగా ఉండండి..!! మమ్మీ నిద్రపోతోంది..!! డిస్టర్బ్ చెయ్యకండి..!! నేను మన కారు దగ్గరకు వెళ్లి మన లగేజ్ తో పాటు, మీరు తినడానికి ఏమైనా తీసుకు వస్తాను. మమ్మీ నిద్రలేస్తే ఈ విషయం చెప్పండి.సరేనా...!!"
అని పిల్లలతో చెప్పాడు..

"ఓకే డాడీ" అని ఇద్దరు సమాధానమిచ్చారు..

అజయ్ తన కారు దగ్గరికి బయలుదేరాడు...

పిల్లలిద్దరూ చలికి తట్టుకోలేక గుహ ముందు మండుతున్న మంట దగ్గరకు వచ్చి కూర్చున్నారు...!!!

అలా చలి కాగుతున్న వాళ్లకి, వెనుకనుంచి

"పిల్లలూ...!!!"

అన్న పిలుపు వినిపించింది..
వాళ్ళు వెనక్కి తిరిగి చూశారు....!!


అజయ్ తన సెల్ టార్చ్ వెలుగులో కారు  వైపు నడుస్తూ ఉన్నాడు..


చలి విపరీతంగా ఉంది..


దాని నుండి తప్పించుకోవడానికి తన జేబులో నుండి ఒక సిగరెట్ తీసి వెలిగించాడు.

అలా కొంత దూరం నడిచిన తరువాత సడన్ గా కాలికి ఏదో అడ్డు తగిలి ముందు పడిపోయాడు..

చేతిలో ఉన్న సెల్ఫోన్ ఎగిరిపడింది..


అజయ్ పైకి లేచి నుంచున్నాడు..

అతని సెల్ ఫోన్ దూరంగా పడి ఉంది..
కానీ దాని టార్చ్ వెలుగుతూనే ఉంది..

కింద పడ్డ సెల్ ఫోన్ ని చేతిలోకి తీసుకున్నాడు.. దాని మీద దుమ్ము పడిందేమో అని దులుపుతుండగా...
అతని చేతికి ఏదో తడిగా తగిలింది..

ఆ సెల్ ఫోన్ టార్చ్ వెలుగులో " చేతికి తడిగా తగిలింది ఏమిటి??"అని చూడగా...



"అది రక్తం..........!!"


అజయ్ ఒక్క సారిగా షాక్ తిన్నాడు..

తన చేతిలో ఉన్న సెల్ ఫోన్ తో ఆ రక్తం ఎక్కడ నుంచి వచ్చిందని చుట్టూ చూడసాగాడు..

ఆ సెల్ ఫోన్ పడిన చోటు నుంచి అతనికి
దారలు కట్టి రక్తం కనిపించసాగింది..

రక్తం ఎక్కడి నుంచి వస్తుందో అని భయం భయంగా p ఆ రక్తం ఉన్న వైపు మెల్లగా నడుచుకుంటూ వెళ్ళాడు.....

అలా కొద్ది ముందుకి వెళ్ళగా ఒక దట్టమైన పొదలు కనిపించాయి...

ఆ పొదల దగ్గర నుంచి రక్తం వస్తోంది...

వణుకుతున్న కాళ్ళతో ఆ పొదల దగ్గరికి చేరుకున్నాడు...

మెల్లగా ముందుకు వంగి, ఆ పొదల ని పక్కకి జరిపాడు..

తన సెల్ఫోన్ టార్చ్ ని పొదల వైపు తిప్పాడు.

ఒక్కసారిగా షాక్ తిని, భయంతో వెనక్కి పడిపోయాడు..


ఎందుకంటే.....!!!!



ఆ పోదలలో ఒక శవం ఉంది.....!!


అది" సుమిత్రది"

ఆమె శరీరమంతా ఏదో క్రూరమృగం దాడి చేసినట్టు పెద్ద పెద్ద గాయాలు ఉన్నాయి.

పొట్ట భాగమంతా చీలిపోయి పేగులు బయటకు వచ్చాయి..

అలా సుమిత్ర శవాన్ని చూడగానే భళ్ళున వాంతి చేసుకున్నాడు...!!!




ఇంతకుముందే కదా...!!


తను సుమిత్రని చూశాడు..!!


"మరి ఇప్పుడు ఇలా తనని చంపింది ఎవరు..??"

అని ఆలోచిస్తుండగా ఒక్కసారిగా అజయ్ కి ఒక్కసారిగా పిచ్చెక్కిపోయింది.

అతనికి పిల్లలు గుర్తుకు వచ్చారు...
"ఒకవేళ పిల్లలకి కూడా ఏదైనా జరిగిందేమో... అన్న ఆలోచన వచ్చింది..


ఆ ఆలోచన రాగానే శరీరమంతా భయంతో వణికిపోయింది...


వెంటనే గుహ ఉన్న వైపు పరుగు తీశాడు...

కాళ్లకి కాళ్లు తగిలి మధ్యమధ్యలో పడి పోసాగాడు.. అయినా వెంటనే పైకి లేచి వేగంగా పరుగెత్తసాగాడు...

అలా పడుతూ లేస్తూ, కొద్దిసేపటికి గుహ దగ్గరికి చేరుకున్నాడు...


గుహ ముందు వెలుగుతున్న మంట ఆరిపోయి ఉంది...

అజయ్ వెంటనే గుహ ముందుకు వెళ్లి, లోపలికి చూసాడు.

చీకట్లో ఏమి కనిపించటం లేదు.

భయంగా లోపల ఉన్న పిల్లలని "అఖిల్, సంజయ్.. ఎక్కడ ఉన్నారు మీరు.." అంటూ ఏడుస్తూ పిలవసాగాడు.

"డాడీ...!!"అంటూ బలహీనంగా సంజయ్ గొంతు వినిపించింది...

వెంటనే తన సెల్ టార్చ్ తీసుకొని గుహ లోపలికి వెళ్ళాడు..

అక్కడ అ ఆ లోపల ఉన్న రక్తపు మడుగులో నేలపై పడి ఉన్న పిల్లలను చూసి భయపడిపోయాడు...

రక్తపు మడుగులో ఉన్న పిల్లలిద్దరిలో అఖిల్ చనిపోయాడు.. సంజయ్ మాత్రమే కొనఊపిరితో ఉన్నాడు..


తన తండ్రిని చూడగానే మెల్లగా తన చేతిని పైకి లేపాడు...


అజయ్ ఏడుస్తూ వేగంగా రక్తపు మడుగులో ఉన్న సంజయ్ దగ్గరికి వెళ్లి కింద కూర్చుని తన ఒడిలోకి తీసుకున్నాడు.

"నాన్నా..!!సంజయ్ ఏమైందిరా..?? ఎవరు మిమ్మల్ని ఇలా చేశారు..?? అంటూ ఏడవసాగాడు..

సంజయ్ మాత్రం పైకి చూస్తూ ఉండిపోయాడు....


"ఏమైందిరా..!! ఎవరు మిమ్మల్ని ఇలా చేసింది..?? అంటూ ఏడుస్తూ అడగగా...

చెయ్యి పైకి చూపించి ప్రాణాలు వదిలేశాడు..


అజయ్ ఏడుస్తూ గుహ పైకి చూశాడు...


ఆ గుహ పై భాగంలో...!!
తలకిందులుగా ఏదో వేలాడుతూ ఉంది.

వెంటనే తన సెల్ టార్చ్ తీసి ఆ వైపు తిప్పాడు...

ఆ వెలుగులో తలకిందులుగా వేలాడుతూ, తెల్లటి జుట్టు, వికృతమైన రూపం తో ఒక భయంకర పిశాచి కనిపించింది...

అది మెల్లగా తన తలని అజయ్ వైపు తిప్పింది...

భయంకరమైన, పదునైన కోరలు కలిగిన దాని నోటిని పెద్దగా తెరిచి ఒక్కసారిగా అజయ్ మీదకి దూకింది........!!!!


అంతే.......!!!!


రెండు రోజుల తర్వాత......!!!





ఇంకా ఉంది.....!!]]> భాగం - 1
అది 2020 సంవత్సరం,
డిసెంబర్ నెల, 14 తేదీ,
సమయం రాత్రి 11:00,

అది దట్టమైన నల్లమల అడవులు...

ఆ అడవిని ఆనుకొని హైవే ఉంది.

రహదారిపై ఒక ఇన్నోవా కార్ చాలా వేగంగా పరుగులు తీస్తోంది..

అందులో ఒక ఫ్యామిలీ, ఒంగోలు నుంచి శ్రీశైలం వైపు వెళుతోంది..



ఆ కారులో భార్య భర్తలైన సుమిత్ర, అజయ్ ఇద్దరు పిల్లలు అఖిల్, సంజయ్ ఉన్నారు.

అజయ్ డ్రైవ్ చేస్తున్నాడు...

అతని పక్కనే ఉన్న సుమిత్ర మాట్లాడుతూ...
" మా అమ్మ చెప్తే విన్నారు కాదు..!! ఈరోజు అమావాస్య మంచిది కాదు..! రేపు ఉదయం బయలుదేరమని...!! ఇప్పుడు చూడండి. బాగా చీకటి పడిపోయింది..అరగంట నుంచి చూస్తున్నాను.. ఈ రోడ్డుపై ఒక్క వేరే వెహికిల్స్ కూడా కనిపించడం లేదు.. అసలు మనం కరెక్ట్ రూట్ లోనే వెళ్తున్నామా..??"అని భయంగా అడిగింది..

దానికి అజయ్ నవ్వుతూ....!!
" ప్రతిదానికి ఎందుకలా భయపడతావ్..డియర్..?? డోంట్ వర్రీ..!! మనం కరెక్ట్ రూట్ లోనే వెళ్తున్నాము..
రేపు నాకు శ్రీశైలంలో అర్జెంట్ వర్క్ ఉంది. రమ్మని ఫోన్ వచ్చింది. అందుకే అర్జెంటుగా బయలుదేరా..!! ఆఫ్ డే వర్క్. అది అయిపోగానే తిరిగి మనం హైదరాబాద్ వెళ్ళిపోవచ్చు.. అంతగా ఇష్టం లేక పోతే. నువ్వు పిల్లలతో కలిసి, మీ అమ్మ గారి ఇంట్లోనే ఉండి పోవచ్చు కదా..!"అని నవ్వాడు.

దానికి సుమిత్ర కోప్పడుతూ...!!
"నేను ఉండిపోతానని అన్నాను..!!
కానీ మీరే బలవంతంగా  తీసుకువచ్చారు కదా..!!"అని అంది..

అజయ్ నవ్వుతూ.." నిన్ను ఒంటరిగా వదిలేసి ఎలాగ డియర్..?? అంటూ ఒక చేత్తో స్టీరింగ్ పట్టుకుని మరో చేత్తో ఆమె భుజంపై చేయి వేసి దగ్గరికి ప్రేమగా తీసుకోబోతుండగా..!!

సుమిత్ర కెవ్వున అరిచింది..

అజయ్ ఏమైందో అని ఖంగారు పడుతూ రోడ్డుపైకి చూడగా..  ఒక లారీ వారి మీదకు దూసుకు రాబోయింది..

అజయ్ వెంటనే తన బండి ని పక్కకు తిప్పగా రోడ్డు పక్కనే ఉన్న ఒక చిన్న లోయలోకి  కారు దూసుకెళ్లిపోసాగింది..

సుమిత్ర భయంతో గట్టిగా అరుస్తుండగా....



ఆ అరుపులకు,వెనక సీట్లో పడుకొని ఉన్న పిల్లలు నిద్ర లేచిపోయారు..

వారిద్దరూ కూడా భయంతో అరవసాగారు..

అజయ్ కార్ ని కంట్రోల్ చేయడానికి శతవిధాల ప్రయత్నిస్తున్నాడు..

అయినా ఆ కారు గుంతలలో పడుతూ, లేస్తూ పెద్దపెద్ద కుదుపులకు లోనవుతు,కొంత దూరం వెళ్ళిన తరువాత ఒక పెద్ద చెట్టుని గుద్దుకొని ఆగిపోయింది...

ఒక్కసారిగా అక్కడ పెద్ద శబ్దం వచ్చింది..

ఆ కారు చెట్టుని ఢీకొన్న వేగానికి, అందరూ సృహ తప్పి పోయారు. కార్ లో ఎయిర్ బ్యాగ్స్ ఉండటంవల్ల, ఎవరికి ఎటువంటి గాయాలు కాలేదు...

అలా ఒక గంట సేపటి తర్వాత అజయ్ కి మెలుకువ వచ్చింది...

కంగారుగా తన పక్కన ఉన్న సుమిత్ర ని చూసాడు. సృహ లో లేదు. వెనుక ఉన్న పిల్లల్ని చూశాడు వాళ్ళు కూడా సృహ లో లేరు..బాగానే ఉన్నారు..

వారందరికి ఏమీ కాలేదని.. క్షేమంగా ఉన్నారని, తేలికగా ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు.


మెల్లగా కారు దిగాడు.. చుట్టూ చూసాడు....

చుట్టూ మంచు విపరీతంగా కురుస్తోంది..
పైగా ఆరోజు అమావాస్య..
ఎటు చూసినా చిమ్మ చీకటి..

కీచురాళ్ళ గొడవలతో, నక్కల ఊళలలతో,
ఆ అడవి ప్రాంతం అంతా భయానక వాతావరణాన్ని తలపిస్తుంది...

అసలు తను ఎక్కడున్నాడో కూడా తనకి అర్థం కాలేదు..

ఒకసారి కార్ ని పూర్తిగా చెక్ చేసాడు.

కారు ముందు భాగం బాగా డ్యామేజ్ అయ్యింది.. హెడ్ లైట్ లు కూడా పనిచేయడం లేదు..

మొబైల్ తీసి చూశాడు.. సిగ్నల్ లేదు..
కానీ ఫోన్ పని చేస్తుంది.. వెంటనే తన మొబైల్లో ఉన్న టార్చ్ ఆన్ చేశాడు..


ఉన్నట్టుండి కీచురాళ్ళ శబ్దం ఆగిపోయింది .


"ఎలాగైనా అర్జెంట్గా ఇక్కడ నుంచి బయట పడాలి..!!" అని తన మనసులో అనుకొని..

కార్ డోర్ ని అన్ని వైపుల నుంచి గట్టిగా లాక్ చేసాడు..

మెల్లగా తన సెల్ టార్చ్ లైట్ సహాయంతో ముందుకు కదిలాడు.

చిన్న చిన్న గుంతలతో, పెద్ద పెద్ద రాళ్లతో చాలా అస్తవ్యస్తంగా ఉంది.

అలా ఒక పది నిమిషాలు నడిచిన తర్వాత
ఒక చిన్న నడకదారి కనిపించింది...

ఆ నడకదారిలో కొంచెం ముందుకి వెళ్ళగా,
అతనికి దూరంగా అక్కడ ఒక పెద్ద రాళ్లగుట్ట కనిపించింది. దానికి కొంచెం దగ్గరగా వెళ్లి చూడగా లోపల ఒక చిన్న గుహ ఉంది..

లోపల జంతువులు ఏమైనా ఉంటాయేమోనని, అక్కడే పడి ఉన్న
ఒక కర్ర తీసుకుని, ఆ సెల్ టార్చ్ వెలుగులో గుహ లోపలికి వెళ్ళాడు..

లోపల జంతువులు ఏమీ లేవు...!!


బయటకు చిన్నగా కనిపించినా...!!


లోపల పది మందికి సరిపడే అంత విశాలంగా ఉంది...


ఈ రాత్రికి తలదాచుకోవడానికి సరైన ప్రదేశం దొరికిందని గ్రహించి,
ఆ గుహ బయటకు వచ్చాడు..

ఈ రాత్రికి అక్కడే ఉంటే మంచిదని, సుమిత్ర ని, పిల్లలని,అక్కడికి తీసుకు రావాలని వాళ్లకోసం బయలుదేరాడు..

గుహ లోపలికి వేరే జంతువులు వెళ్లకుండా,చీకట్లో సులభంగా గుర్తుపట్టడానికి వీలుగా ఉంటుందని,
గుహ ముందు ఒక చిన్న మంట వేస్తే మంచిదని, అక్కడ చుట్టూ ఉన్న కట్టెపుల్లలు అన్నిటిని గుహ దగ్గరికి ఏరు కొచ్చాడు...

అందులో కొన్ని కట్టెలు తీసి గుహ ముందు వేశాడు...

అజయ్ కి సిగరెట్ తాగే అలవాటు ఉంది..

తన జేబులో ఉన్న లైటర్ తీసి, ఆ కట్టెలను వెలిగించాడు..

ఆ మంట అంటుకున్న తర్వాత, తన వాళ్ళని తీసుకొద్దామని కారు ఉన్న వైపు బయలుదేరాడు..

అజయ్ వేగంగా నడుస్తున్నాడు...

తనకి దూరంగా ఎవరో నడుస్తూ తన దగ్గరకి వస్తున్నట్టుగా కనిపించింది..


ఒక్కసారిగా తను నడవడం ఆపేశాడు..


ఆ ఆకారం వేగంగా తన వైపు రాసాగింది..


ఎవరో తెలియక.. భయంతో కాళ్లు కదలడం లేదు.


అలా కదలకుండా నిలబడి, ఉండిపోయాడు.

అలా ఆకారం దగ్గరకు రాగానే... ఎవరో చూద్దామని..మెల్లగా సెల్ టార్చ్ ని ఆ ఆకారం వైపు తిప్పాడు..

ఆ వెలుగులో సుమిత్ర కనిపించింది...

అజయ్ ఆశ్చర్యంతో "సుమిత్ర నువ్వేంటి ఇక్కడ...?? అని అరిచాడు..

ఆ మాటకి సుమిత్ర ఏడుస్తూ వచ్చి, అజయ్ ని కౌగిలించుకుంది...

అజయ్ కంగారుపడుతూ "పిల్లలు ఎక్కడ.? అని అడిగాడు..


దానికి సుమిత్ర ఆశ్చర్యపోతూ..!!
"మీతో లేరా..!!??"అంటూ ఏడవసాగింది.

అజయ్ సుమిత్ర భుజాలని గట్టిగా పట్టుకొని "అసలేం జరిగిందో చెప్పు" అంటూ అరిచాడు.

దానికి సుమిత్ర " నాకు మెలుకువ వచ్చేసరికి, కార్ లో మీరు, పిల్లలు కనిపించలేదు.. నాకు చాలా భయం వేసింది. మీ కోసం వెతుక్కుంటూ ఇటువైపుగా వస్తుంటే, మీరే కనిపించారు.."అంటూ జరిగింది చెప్పింది.

పూర్తిగా విన్న అజయ్ ఏడుస్తున్న సుమిత్ర ను ఓదారుస్తు...!!
"సరే ఏడవకు...!! ముందు ఇక్కడ ఉండడం అంత మంచిది కాదు. ఇక్కడ దగ్గరలో ఒక గుహ ని చూశాను. అది బాగుంది.
ఈ రాత్రికి మనమందరం అక్కడే ఉందాం..ముందు అక్కడికి వెళ్దాం పద..!!" అంటూ సుమిత్ర చేయి పట్టుకొని,వేగంగా ఆ గుహ వైపు పరుగులు తీశాడు...

కొంతసేపటికి ఇద్దరూ ఆ గుహ వద్దకు చేరుకున్నారు.. గుహ ముందు అజయ్ వెలిగించిన, కట్టెలు మండుతూనే ఉన్నాయి..

అజయ్ సుమిత్ర తో.." నేను వచ్చేంతవరకు నువ్వు అక్కడే ఉండు.జాగ్రత్త..!!
ఈ మంట ని ఆరిపోకుండా చూడు.. పిల్లల గురించి నువ్వేమీ కంగారు పడకు...!! పిల్లలు ఎక్కడున్నా, నేను వెతికి తీసుకు వస్తాను..."ధైర్యం చెప్పి వాళ్ళని వెతకడానికి కారు ఉన్న వైపు బయలుదేరాడు..

పిల్లల కోసం వెతుకుతూ కారు ఉన్న వైపు కి వెళ్ళాడు..

కొంతసేపటికి కారు ఉన్న ప్రదేశానికి చేరుకున్నాడు..

కారు దగ్గర నుంచుని చుట్టూ చూస్తూ.. "అఖిల్...!! సంజయ్..!!ఎక్కడున్నారు" అంటూ అరవసాగాడు.

కానీ వాళ్ళ జాడ తెలియలేదు...

ఏమైందో అని ఖంగారు పడుతూ మెల్లగా చుట్టుపక్కల వెతకసాగాడు..

అలా కొంతదూరం వెళ్లగా....

అతనికి దూరంగా ఒక పెద్ద చెట్టు కనిపించింది.. అంత చీకట్లో కూడా దాని ఆకారం చాలా స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది..

ఒకవేళ పిల్లలు అక్కడ ఉంటారేమో అని అనిపించి, వెతకడానికి తన చేతిలో ఉన్న టార్చ్ సహాయంతో మెల్లగా ఆ చెట్టు వైపు నడవసాగాడు....

అలా కొంత సేపు నడిచిన తర్వాత..
ఆ చెట్టు కి కొంత సమీపంగా చేరుకోగానే..
అతనికి పిల్లల ఏడుపులు వినిపించాయి..

వెంటనే అజయ్ "అఖిల్,సంజయ్" అంటూ పిలిచాడు..

వెంటనే అటు పక్క నుంచి "డాడీ" అంటూ పిల్లల అరుపులు వినిపించాయి..

వెంటనే ఆ వైపుకు వేగంగా పరిగెత్తాడు.....

ఆ పిల్లల అరుపులు వినిపించిన చోటికి చేరుకోగానే పిల్లలిద్దరూ ఏడుస్తూ కనిపించారు..

అక్కడికి వచ్చిన తమ తండ్రిని చూడగానే ఏడుస్తూ పరిగెత్తుకొని వచ్చి తండ్రిని వాటేసుకున్నారు...

అజయ్ కూడా ఆనందంతో పిల్లల్ని దగ్గరకు తీసుకున్నాడు..

అజయ్ మోకాళ్లపై కూర్చుని, పిల్లలిద్దరి కన్నీళ్లు తుడుస్తూ...!! "భయపడకండి రా..! నేను వచ్చేసాగా..! నాతో రండి..!"అంటూ పిల్లలిద్దరి చేతులు పట్టుకొని గుహ వైపు నడకసాగించాడు..

అలా వారు గుహ వైపు నడుస్తూ ఉండగా..
అఖిల్, సంజయ్, అజయ్ తో.."మమ్మల్ని వదిలి, నువ్వు మమ్మీ ఎక్కడికి వెళ్ళిపోయారు డాడీ..?? " అని అమాయకంగా ప్రశ్నించారు..

"అదేంట్రా..!!?? మీరు కనిపించటం లేదని, మమ్మీ వెతుక్కుంటూ నా దగ్గరకు వచ్చింది.."అని అన్నాడు.

"మరి మమ్మీ ఎక్కడ..?" అని అడిగారు పిల్లలు.

" మమ్మీ ఒక సేఫ్ ప్లేస్ లో ఉంది.. ఇప్పుడు మనం కూడా అక్కడికే వెళ్తున్నాం..!!
రేపు మార్నింగ్, మనం మన ఊరు వెళ్లి పోదాం."అని పిల్లలతో అన్నాడు..

కొంతసేపటికి అజయ్, పిల్లలతో కలిసి గుహ వద్దకు చేరుకున్నాడు..

గుహ ముందు కట్టెలు వెలుగుతూనే ఉన్నాయి..

కానీ సుమిత్ర కనిపించలేదు...

కంగారుగా గుహ లోపలికి వెళ్లి చూడగా..
సుమిత్ర నిద్రపోతూ కనిపించింది...

అప్పటివరకు కంగారుపడిన అజయ్ నవ్వుకుంటూ..." దీనికి ఇంత టెన్షన్ లో కూడా దీనికి నిద్ర ఎలా పడుతుందో అర్థం కావట్లేదు"అని మనసులో అనుకున్నాడు..

పక్కనే ఉన్న పిల్లలతో.."పిల్లలు..!! జాగ్రత్తగా ఉండండి..!! మమ్మీ నిద్రపోతోంది..!! డిస్టర్బ్ చెయ్యకండి..!! నేను మన కారు దగ్గరకు వెళ్లి మన లగేజ్ తో పాటు, మీరు తినడానికి ఏమైనా తీసుకు వస్తాను. మమ్మీ నిద్రలేస్తే ఈ విషయం చెప్పండి.సరేనా...!!"
అని పిల్లలతో చెప్పాడు..

"ఓకే డాడీ" అని ఇద్దరు సమాధానమిచ్చారు..

అజయ్ తన కారు దగ్గరికి బయలుదేరాడు...

పిల్లలిద్దరూ చలికి తట్టుకోలేక గుహ ముందు మండుతున్న మంట దగ్గరకు వచ్చి కూర్చున్నారు...!!!

అలా చలి కాగుతున్న వాళ్లకి, వెనుకనుంచి

"పిల్లలూ...!!!"

అన్న పిలుపు వినిపించింది..
వాళ్ళు వెనక్కి తిరిగి చూశారు....!!


అజయ్ తన సెల్ టార్చ్ వెలుగులో కారు  వైపు నడుస్తూ ఉన్నాడు..


చలి విపరీతంగా ఉంది..


దాని నుండి తప్పించుకోవడానికి తన జేబులో నుండి ఒక సిగరెట్ తీసి వెలిగించాడు.

అలా కొంత దూరం నడిచిన తరువాత సడన్ గా కాలికి ఏదో అడ్డు తగిలి ముందు పడిపోయాడు..

చేతిలో ఉన్న సెల్ఫోన్ ఎగిరిపడింది..


అజయ్ పైకి లేచి నుంచున్నాడు..

అతని సెల్ ఫోన్ దూరంగా పడి ఉంది..
కానీ దాని టార్చ్ వెలుగుతూనే ఉంది..

కింద పడ్డ సెల్ ఫోన్ ని చేతిలోకి తీసుకున్నాడు.. దాని మీద దుమ్ము పడిందేమో అని దులుపుతుండగా...
అతని చేతికి ఏదో తడిగా తగిలింది..

ఆ సెల్ ఫోన్ టార్చ్ వెలుగులో " చేతికి తడిగా తగిలింది ఏమిటి??"అని చూడగా...



"అది రక్తం..........!!"


అజయ్ ఒక్క సారిగా షాక్ తిన్నాడు..

తన చేతిలో ఉన్న సెల్ ఫోన్ తో ఆ రక్తం ఎక్కడ నుంచి వచ్చిందని చుట్టూ చూడసాగాడు..

ఆ సెల్ ఫోన్ పడిన చోటు నుంచి అతనికి
దారలు కట్టి రక్తం కనిపించసాగింది..

రక్తం ఎక్కడి నుంచి వస్తుందో అని భయం భయంగా p ఆ రక్తం ఉన్న వైపు మెల్లగా నడుచుకుంటూ వెళ్ళాడు.....

అలా కొద్ది ముందుకి వెళ్ళగా ఒక దట్టమైన పొదలు కనిపించాయి...

ఆ పొదల దగ్గర నుంచి రక్తం వస్తోంది...

వణుకుతున్న కాళ్ళతో ఆ పొదల దగ్గరికి చేరుకున్నాడు...

మెల్లగా ముందుకు వంగి, ఆ పొదల ని పక్కకి జరిపాడు..

తన సెల్ఫోన్ టార్చ్ ని పొదల వైపు తిప్పాడు.

ఒక్కసారిగా షాక్ తిని, భయంతో వెనక్కి పడిపోయాడు..


ఎందుకంటే.....!!!!



ఆ పోదలలో ఒక శవం ఉంది.....!!


అది" సుమిత్రది"

ఆమె శరీరమంతా ఏదో క్రూరమృగం దాడి చేసినట్టు పెద్ద పెద్ద గాయాలు ఉన్నాయి.

పొట్ట భాగమంతా చీలిపోయి పేగులు బయటకు వచ్చాయి..

అలా సుమిత్ర శవాన్ని చూడగానే భళ్ళున వాంతి చేసుకున్నాడు...!!!




ఇంతకుముందే కదా...!!


తను సుమిత్రని చూశాడు..!!


"మరి ఇప్పుడు ఇలా తనని చంపింది ఎవరు..??"

అని ఆలోచిస్తుండగా ఒక్కసారిగా అజయ్ కి ఒక్కసారిగా పిచ్చెక్కిపోయింది.

అతనికి పిల్లలు గుర్తుకు వచ్చారు...
"ఒకవేళ పిల్లలకి కూడా ఏదైనా జరిగిందేమో... అన్న ఆలోచన వచ్చింది..


ఆ ఆలోచన రాగానే శరీరమంతా భయంతో వణికిపోయింది...


వెంటనే గుహ ఉన్న వైపు పరుగు తీశాడు...

కాళ్లకి కాళ్లు తగిలి మధ్యమధ్యలో పడి పోసాగాడు.. అయినా వెంటనే పైకి లేచి వేగంగా పరుగెత్తసాగాడు...

అలా పడుతూ లేస్తూ, కొద్దిసేపటికి గుహ దగ్గరికి చేరుకున్నాడు...


గుహ ముందు వెలుగుతున్న మంట ఆరిపోయి ఉంది...

అజయ్ వెంటనే గుహ ముందుకు వెళ్లి, లోపలికి చూసాడు.

చీకట్లో ఏమి కనిపించటం లేదు.

భయంగా లోపల ఉన్న పిల్లలని "అఖిల్, సంజయ్.. ఎక్కడ ఉన్నారు మీరు.." అంటూ ఏడుస్తూ పిలవసాగాడు.

"డాడీ...!!"అంటూ బలహీనంగా సంజయ్ గొంతు వినిపించింది...

వెంటనే తన సెల్ టార్చ్ తీసుకొని గుహ లోపలికి వెళ్ళాడు..

అక్కడ అ ఆ లోపల ఉన్న రక్తపు మడుగులో నేలపై పడి ఉన్న పిల్లలను చూసి భయపడిపోయాడు...

రక్తపు మడుగులో ఉన్న పిల్లలిద్దరిలో అఖిల్ చనిపోయాడు.. సంజయ్ మాత్రమే కొనఊపిరితో ఉన్నాడు..


తన తండ్రిని చూడగానే మెల్లగా తన చేతిని పైకి లేపాడు...


అజయ్ ఏడుస్తూ వేగంగా రక్తపు మడుగులో ఉన్న సంజయ్ దగ్గరికి వెళ్లి కింద కూర్చుని తన ఒడిలోకి తీసుకున్నాడు.

"నాన్నా..!!సంజయ్ ఏమైందిరా..?? ఎవరు మిమ్మల్ని ఇలా చేశారు..?? అంటూ ఏడవసాగాడు..

సంజయ్ మాత్రం పైకి చూస్తూ ఉండిపోయాడు....


"ఏమైందిరా..!! ఎవరు మిమ్మల్ని ఇలా చేసింది..?? అంటూ ఏడుస్తూ అడగగా...

చెయ్యి పైకి చూపించి ప్రాణాలు వదిలేశాడు..


అజయ్ ఏడుస్తూ గుహ పైకి చూశాడు...


ఆ గుహ పై భాగంలో...!!
తలకిందులుగా ఏదో వేలాడుతూ ఉంది.

వెంటనే తన సెల్ టార్చ్ తీసి ఆ వైపు తిప్పాడు...

ఆ వెలుగులో తలకిందులుగా వేలాడుతూ, తెల్లటి జుట్టు, వికృతమైన రూపం తో ఒక భయంకర పిశాచి కనిపించింది...

అది మెల్లగా తన తలని అజయ్ వైపు తిప్పింది...

భయంకరమైన, పదునైన కోరలు కలిగిన దాని నోటిని పెద్దగా తెరిచి ఒక్కసారిగా అజయ్ మీదకి దూకింది........!!!!


అంతే.......!!!!


రెండు రోజుల తర్వాత......!!!





ఇంకా ఉంది.....!!]]> https://xossipy.com/thread-72637.html Fri, 27 Feb 2026 16:13:45 +0300 https://xossipy.com/thread-72637.html నేను ప్రేమిస్తున్నాను - ఎపిసోడ్ 1
శ్రీ తాత మోహనకృష్ణ గారి ధారావాహిక

 
అది విశాలమైన విశాఖ సాగర తీరం. అక్కడే ఉన్న కాలేజీ లోనే వంశీ డిగ్రీ చదువుతున్నాడు. వంశీ చాలా తెలివైనవాడు. ఎప్పుడు చదువు పైనే ధ్యాస ఉండేది. ఎప్పుడు మంచి మార్కులే వచ్చేవి. చిన్నప్పటి నుంచి ఆడవారితో అసలు మాట్లాడే వాడు కాదు. 



వంశీ చదువుతున్న కాలేజీ.. చాలా పేరున్న కాలేజీ. సిటీ లో ఉన్న వాటిల్లో చాలా పేరున్న కాలేజీ. ఐదంస్తుల పెద్ద భవనం. అన్నీ సౌకర్యాలు ఉన్న కాలేజీ అది. 
ఎవరికీ ఏ కాలేజీ లో సీటు ఎందుకు రాసిపెట్టి ఉన్నదో ఎవరికి తెలుసు. 



"ఏవండీ! మన అబ్బాయి బాగా చదువుతున్నాడు. పెద్ద కంప్యూటర్ ఇంజనీర్ అయిపోతాడేమో.. "
"మన అబ్బాయిని కంప్యూటర్స్ లో బాగా చదివిస్తాను పద్మ! ఇప్పుడు కంప్యూటర్స్ కు బాగా డిమాండ్ ఉంది.. "
"ఏమండీ! ఇంకో విషయం.. ఇంట్లో ఫోన్ లేకపోతే ఎలా చెప్పండి.. అబ్బాయి పెద్దవాడు అయ్యాడు కదా.. ఆ ల్యాండ్ లైన్ ఫోన్ కాస్త పెట్టించండి.. దేనికైనా ఉపయోగ పడుతుంది.. "
"అలాగే పద్మ.. !"
"ఆ డబ్బా టీవీ ఎప్పుడూ రిపేర్ వస్తుంది.. దానిని కాస్త బాగు చేయించండి. కేబుల్ వాడు ఇచ్చే ఆ నాలుగు ఛానల్స్ అయినా చూడాలి కదా.. ఇంతకుముందు ఒక్క దూరదర్శన్ ఒక్కటే ఉండేది.. మేడ మీదకు పోయి ఎప్పుడూ ఆ యాంటెన్నా తిప్పుకుంటూ, వచ్చే ఆ ఒక్క ఛానల్ చూసేవాళ్ళం. వారానికి వచ్చే ఆ ఒక్క తెలుగు సినిమా కోసం ఎదురు చూసేవాళ్ళం కదండీ! ఇప్పుడు కొత్తగా ఈ కేబుల్ టీవీ రావడం.. రోజుకు రెండు సినిమాలు వస్తున్నాయి. ఆ టీవీ కి రిమోట్ కుడా లేదు. ఒక వెయ్యి కడితే.. రిమోట్ పెడతారంట.. అది కుడా పెట్టించండి. 



పద్మ అండ్ పద్మానాభం ది ప్రేమ వివాహం. అందుకే.. ప్రేమ పెళ్ళికి ఎప్పుడూ వారు అడ్డు చెప్పేవారు కాదు. పద్మనాభం ఒక గవర్నమెంట్ ఎంప్లాయ్. ఉదయం వెళ్లడం.. సాయంత్రం ఇంటికి రావడం.. మొత్తం ఇల్లంతా మేనేజ్ చేసేది పెళ్ళాం పద్మ మాత్రమే. ఇంటికి వచ్చిన భర్త అలా.. టీవీ పెట్టుకుని కుర్చీ లో కూర్చోవడం.. లేకపోతే న్యూస్ పేపర్ చదువుకోవడం. అప్పట్లో గవర్నమెంట్ జాబ్ అంటే, పిలిచి పిల్లని ఇచ్చేవారు. అలా.. పద్మనాభం కి పద్మని ఇచ్చి పెళ్ళి చేసారు. ఇంతా చేస్తే, ఇద్దరు కాలేజీ లో క్లాసుమేట్స్. బాగా పరిచయం ఇద్దరికీ. అదే వారి ప్రేమ వివాహానికి దారి తీసింది. 



పద్మ చాలా ఓర్పు నేర్పు ఉన్న ఇల్లాలు. భర్త ఇంటి పనిలో సాయం చెయ్యక పోయినా.. తానే అన్ని పనులు చేసుకుంటూ.. సంసారం నెట్టుకుంటూ వస్తుంది. సరుకులు తెచ్చుకోవడం దగ్గర నుంచి.. ఇంట్లో వంట పని.. అన్నీ తానే చేసేది. వంశీ పుట్టినప్పటి నుంచి కాలేజ్ కు తీసుకుని వెళ్లడం.. అన్నీ తానే చుసుకునేది. అత్తగారు ఉన్నా.. ఎప్పుడు ఆరోగ్యం బాగుండేది కాదు. అత్తగారికి సేవలు చెయ్యడం ఒక పని అయిపోయింది పద్మ కు. 



వంశీ కాలేజీ లో చేరిన తర్వాత.. టీనేజ్ భావాలకు లోనై, అమ్మాయిలతో మాట్లాడాలని అనిపించేది. ప్రేమంటే అసలు నమ్మకం ఉండేది కాదు. ఇప్పుడు వంశీ సెకండ్ ఇయర్ లోకి వచ్చాడు. అలాంటి సందర్భంలో.. డిగ్రీ మొదటి సంవత్సరం అమ్మాయిలు కాలేజీ కు రావడం జరిగింది. అందులో అతనికి నచ్చిన ఊహా సుందరి కనిపించింది. చూసిన మొదటి చూపు లోనే నచ్చేసింది. రేయి పగలు ఆ అమ్మాయి గురించే ఆలోచిస్తూ ఉండేవాడు. ఆ అమ్మాయితో ఎలాగైనా స్నేహం చెయ్యాలని.. ఎంతో మాట్లాడాలని అనిపించేది. వంశీ తగిన టైం కోసం ఎదురు చూస్తున్నాడు. 



వంశీ కి ఫ్రెండ్స్ కుడా చాలా తక్కువే. ఎప్పుడు ఫ్రెండ్స్ తో అమ్మాయిల విషయాలు ఏమి చెప్పేవాడు కాదు.. 



మర్నాడు, ఆ అమ్మాయిని తన ఫ్రెండ్స్ తో బస్టాప్ లో చూసాడు. ఆ మనోహర రూపం, అందమైన ఆమె చిరునవ్వు.. అతని మనసుని కట్టేసింది. ఆమె పై చెప్పలేని ప్రేమ, అభిమానం పుట్టించింది. కాలేజీ లో సీనియర్ స్టూడెంట్స్.. జూనియర్ స్టూడెంట్స్ ని ర్యాగింగ్ చెయ్యడం కామన్ అయిపోయింది. వెల్కమ్ పార్టీ అయ్యే వరకు సీనియర్ స్టూడెంట్స్ జూనియర్ స్టూడెంట్స్ ని ర్యాగింగ్ చేస్తారు. 



వంశీ ఇప్పుడు సెకండ్ ఇయర్ సీనియర్ కావడం చేత.. ర్యాగింగ్ చెయ్యడం ఇష్టం లేకపోయినా.. కొత్తగా వచ్చిన స్టూడెంట్స్ ని పరిచయం చేసుకోవడానికి అదే మంచి మార్గం అని అనిపించింది. సీనియర్ స్టూడెంట్స్ అందరూ ర్యాగింగ్ చెయ్యడం మొదలు పెట్టారు. తనకీ మంచి అవకాశం కలిసొచ్చింది.. ర్యాగింగ్ వరమిచ్చింది. ర్యాగింగ్ ని అవకాశంగా తీసుకుని.. బస్ స్టాప్ లో ఆ అమ్మాయి దగ్గరకు వెళ్ళాడు. మనసార ఆమె పేరు కనుక్కుని.. తనని పరిచయం చేసుకున్నాడు. ఈ లోపు ఎన్నడు టైం కు రాని బస్సు రానే వచ్చింది. ఆ అమ్మాయి కాస్త బస్సు ఎక్కి వెళ్లిపోయింది. అబ్బాయి మనసు విలపించింది. ఆ అమ్మాయి పేరు చెప్పినప్పుడు వంశీ ఆనందానికి హద్దులు లేవు. ఇలా రోజూ ర్యాగింగ్ చెయ్యడం.. ఆ అమ్మాయికి తొందరగా దగ్గర అయ్యాడు వంశీ.. 



మర్నాడు కాలేజీ లో జూనియర్స్ కు వెల్కమ్ పార్టీ ఉంది. దానికి ఆ అమ్మాయి వస్తుందని తెలుసు. ఎంతో దర్జాగా డ్రెస్ చేసుకుని, ఆనందంగా ప్రేయసి చిరునవ్వే హారతిగా తలచుకుని.. పార్టీ కి వచ్చాడు. కానీ, విధి ఎంత విచిత్రమైనది. వంశీ కుర్చున్న చాలా వరుసల ముందు ఎక్కడో ఆమె కూర్చొని వుంది. తళ తళ లాడే ముఖ వచ్చస్సు తో, అప్పుడే విచ్చిన కలువ లాగ మెరిసే ఆమె అందం.. దాన్ని మరింత అందంగా తీర్చిదిద్దే ఆ పంజాబీ డ్రెస్. ముందుకు వెళ్ళడానికి పర్మిషన్ లేదు. అమ్మాయిల దగ్గరకు వెళ్ళడానికి అసలు లేదు. 



కొంతసేపటికి ఆ అమ్మాయి మళ్ళీ కనిపించలేదు. ఈ అందాన్ని మొత్తం అంతా వెతికాడు మన వంశీ. పార్టీ లాస్ట్ లో ఆ అమ్మాయి కనిపించింది. అంత మంది జనాలలో.. ఆమెను కనులారా చూసి.. మాట్లాడే అవకాశం లేకపోయింది. ఇంటికి చేరిన వంశీ విలపించిన తీరు చెప్పలేనిది. 



మర్నాడు కాలేజీ లో ఆ అమ్మాయి వచ్చే టైం కు బయల్దేరాడు వంశీ. బస్సు దిగి కాలేజీ వైపు పరుగులు తీస్తున్నాడు. బస్ స్టాప్ కి, కాలేజీ కి ఒక అర కిలోమీటర్ దూరం ఉంటుంది. అప్పుడు కనిపించింది ఆ అమ్మాయి. తన ఫ్రెండ్స్ తో ముందు నడుస్తోంది. వంశీ ఆ అమ్మాయి పక్కకు వెళ్లి అందరికీ 'హాయ్' చెప్పాడు. 



"నీ పేరు తెలుసుకున్నాను లే స్వాతి! నా పేరు తెలుసా?" అని అడిగాడు 
"గుర్తు లేదు.. " అని చెప్పింది 



"నా పేరు వంశీ.. గుర్తు పెట్టుకో.. " అన్నాడు వంశీ.. 



మర్నాటి నుంచి ఇద్దరి మధ్య స్నేహం బాగా బలపడింది. రోజూ ప్రేమతో పలకరించుకుంటూ.. మంచి ఫ్రెండ్స్ గా ఉండేవారు. స్నేహానికి పునాది పడింది. ఈ తరుణంలో కాలేజీ కు ఒక నెల రోజులు సెలవులిచ్చారు. కంప్యూటర్ కోర్స్ కంప్లీట్ అవకపోవడం చేత.. కంప్యూటర్ ల్యాబ్ మాత్రం ఓపెన్ చేసే ఉంచారు. ప్రాక్టీసు చేసుకోవల్సిన వారు ల్యాబ్ స్లాట్ బుక్ చేసుకుని.. వెళ్ళచ్చు. నెలలో మొత్తం అన్నీ స్లాట్లు ఇద్దరూ బుక్ చేసుకున్నారు. సెలవుల్లో కలుసుకోవడానికి ఇంతకన్నా మంచి మార్గం లేదని అనుకున్నాడు వంశీ.. 



మొదటి రోజు ల్యాబ్ లో కలిసినప్పుడు.. విచిత్రమైన సంఘటన జరిగింది. ఆ సంఘటన వంశీ కు జీవితాంతం గుర్తుండి పోయే విషయం. అదే రోజు వంశీ కన్నా, స్వాతి ముందుగా వచ్చి ల్యాబ్ బయట నిల్చొని ఉంది. వంశీ మెట్లు ఎక్కి వచ్చేసరికి స్వాతి తన అందమైన చిరునవ్వుతో " హాయ్.. వంశీ" అని అంది. 
"హాయ్ స్వాతి!.. ఎప్పుడు వచ్చావు.. ?" అని వంశీ అడిగాడు 
"ఇప్పుడే వచ్చాను.. "
"బయట ఉన్నావేమిటి.. ?"
"పవర్ లేదు.. లోపల గాలి లేదు.. " అంది స్వాతి



ఐనా.. వంశీ లోపలికి వెళ్దామంటే, ఇద్దరు లోపలికి వెళ్లారు. స్వాతి పక్కనే వంశీ కూర్చొని ఉన్నాడు. ఇద్దరికీ స్నేహం ఉన్నా, ఒకరి పర్సనల్ విషయాలు ఒకరికి తెలియవు. లోపల వెలుతురు తక్కువుగా ఉన్నా.. స్వాతి ముఖంలో వెలుగు.. రూమ్ కి మరింత వెలుగు తెచ్చింది. 



"మీ ఇంటి పేరేమిటి.. ?" అడిగింది స్వాతి
"వంశీ తన బుక్ మీద రాసి చూపించాడు.. "
"ఓకే.. గ్రేట్.. "
"ఫస్ట్ ఇయర్ లో ఎంత పర్సెంటేజ్ వచ్చింది.. ?" అడిగింది స్వాతి
" డిస్టింక్షన్ వచ్చింది.. "
"నాకైతే చూడు.. సెకండ్ క్లాసు వస్తుందేమో.. " అని మూతి తిప్పుతూ.. అంది స్వాతి
"జోకులు వద్దు స్వాతి!"
=================================================================
ఇంకా వుంది.. ]]> నేను ప్రేమిస్తున్నాను - ఎపిసోడ్ 1
శ్రీ తాత మోహనకృష్ణ గారి ధారావాహిక

 
అది విశాలమైన విశాఖ సాగర తీరం. అక్కడే ఉన్న కాలేజీ లోనే వంశీ డిగ్రీ చదువుతున్నాడు. వంశీ చాలా తెలివైనవాడు. ఎప్పుడు చదువు పైనే ధ్యాస ఉండేది. ఎప్పుడు మంచి మార్కులే వచ్చేవి. చిన్నప్పటి నుంచి ఆడవారితో అసలు మాట్లాడే వాడు కాదు. 



వంశీ చదువుతున్న కాలేజీ.. చాలా పేరున్న కాలేజీ. సిటీ లో ఉన్న వాటిల్లో చాలా పేరున్న కాలేజీ. ఐదంస్తుల పెద్ద భవనం. అన్నీ సౌకర్యాలు ఉన్న కాలేజీ అది. 
ఎవరికీ ఏ కాలేజీ లో సీటు ఎందుకు రాసిపెట్టి ఉన్నదో ఎవరికి తెలుసు. 



"ఏవండీ! మన అబ్బాయి బాగా చదువుతున్నాడు. పెద్ద కంప్యూటర్ ఇంజనీర్ అయిపోతాడేమో.. "
"మన అబ్బాయిని కంప్యూటర్స్ లో బాగా చదివిస్తాను పద్మ! ఇప్పుడు కంప్యూటర్స్ కు బాగా డిమాండ్ ఉంది.. "
"ఏమండీ! ఇంకో విషయం.. ఇంట్లో ఫోన్ లేకపోతే ఎలా చెప్పండి.. అబ్బాయి పెద్దవాడు అయ్యాడు కదా.. ఆ ల్యాండ్ లైన్ ఫోన్ కాస్త పెట్టించండి.. దేనికైనా ఉపయోగ పడుతుంది.. "
"అలాగే పద్మ.. !"
"ఆ డబ్బా టీవీ ఎప్పుడూ రిపేర్ వస్తుంది.. దానిని కాస్త బాగు చేయించండి. కేబుల్ వాడు ఇచ్చే ఆ నాలుగు ఛానల్స్ అయినా చూడాలి కదా.. ఇంతకుముందు ఒక్క దూరదర్శన్ ఒక్కటే ఉండేది.. మేడ మీదకు పోయి ఎప్పుడూ ఆ యాంటెన్నా తిప్పుకుంటూ, వచ్చే ఆ ఒక్క ఛానల్ చూసేవాళ్ళం. వారానికి వచ్చే ఆ ఒక్క తెలుగు సినిమా కోసం ఎదురు చూసేవాళ్ళం కదండీ! ఇప్పుడు కొత్తగా ఈ కేబుల్ టీవీ రావడం.. రోజుకు రెండు సినిమాలు వస్తున్నాయి. ఆ టీవీ కి రిమోట్ కుడా లేదు. ఒక వెయ్యి కడితే.. రిమోట్ పెడతారంట.. అది కుడా పెట్టించండి. 



పద్మ అండ్ పద్మానాభం ది ప్రేమ వివాహం. అందుకే.. ప్రేమ పెళ్ళికి ఎప్పుడూ వారు అడ్డు చెప్పేవారు కాదు. పద్మనాభం ఒక గవర్నమెంట్ ఎంప్లాయ్. ఉదయం వెళ్లడం.. సాయంత్రం ఇంటికి రావడం.. మొత్తం ఇల్లంతా మేనేజ్ చేసేది పెళ్ళాం పద్మ మాత్రమే. ఇంటికి వచ్చిన భర్త అలా.. టీవీ పెట్టుకుని కుర్చీ లో కూర్చోవడం.. లేకపోతే న్యూస్ పేపర్ చదువుకోవడం. అప్పట్లో గవర్నమెంట్ జాబ్ అంటే, పిలిచి పిల్లని ఇచ్చేవారు. అలా.. పద్మనాభం కి పద్మని ఇచ్చి పెళ్ళి చేసారు. ఇంతా చేస్తే, ఇద్దరు కాలేజీ లో క్లాసుమేట్స్. బాగా పరిచయం ఇద్దరికీ. అదే వారి ప్రేమ వివాహానికి దారి తీసింది. 



పద్మ చాలా ఓర్పు నేర్పు ఉన్న ఇల్లాలు. భర్త ఇంటి పనిలో సాయం చెయ్యక పోయినా.. తానే అన్ని పనులు చేసుకుంటూ.. సంసారం నెట్టుకుంటూ వస్తుంది. సరుకులు తెచ్చుకోవడం దగ్గర నుంచి.. ఇంట్లో వంట పని.. అన్నీ తానే చేసేది. వంశీ పుట్టినప్పటి నుంచి కాలేజ్ కు తీసుకుని వెళ్లడం.. అన్నీ తానే చుసుకునేది. అత్తగారు ఉన్నా.. ఎప్పుడు ఆరోగ్యం బాగుండేది కాదు. అత్తగారికి సేవలు చెయ్యడం ఒక పని అయిపోయింది పద్మ కు. 



వంశీ కాలేజీ లో చేరిన తర్వాత.. టీనేజ్ భావాలకు లోనై, అమ్మాయిలతో మాట్లాడాలని అనిపించేది. ప్రేమంటే అసలు నమ్మకం ఉండేది కాదు. ఇప్పుడు వంశీ సెకండ్ ఇయర్ లోకి వచ్చాడు. అలాంటి సందర్భంలో.. డిగ్రీ మొదటి సంవత్సరం అమ్మాయిలు కాలేజీ కు రావడం జరిగింది. అందులో అతనికి నచ్చిన ఊహా సుందరి కనిపించింది. చూసిన మొదటి చూపు లోనే నచ్చేసింది. రేయి పగలు ఆ అమ్మాయి గురించే ఆలోచిస్తూ ఉండేవాడు. ఆ అమ్మాయితో ఎలాగైనా స్నేహం చెయ్యాలని.. ఎంతో మాట్లాడాలని అనిపించేది. వంశీ తగిన టైం కోసం ఎదురు చూస్తున్నాడు. 



వంశీ కి ఫ్రెండ్స్ కుడా చాలా తక్కువే. ఎప్పుడు ఫ్రెండ్స్ తో అమ్మాయిల విషయాలు ఏమి చెప్పేవాడు కాదు.. 



మర్నాడు, ఆ అమ్మాయిని తన ఫ్రెండ్స్ తో బస్టాప్ లో చూసాడు. ఆ మనోహర రూపం, అందమైన ఆమె చిరునవ్వు.. అతని మనసుని కట్టేసింది. ఆమె పై చెప్పలేని ప్రేమ, అభిమానం పుట్టించింది. కాలేజీ లో సీనియర్ స్టూడెంట్స్.. జూనియర్ స్టూడెంట్స్ ని ర్యాగింగ్ చెయ్యడం కామన్ అయిపోయింది. వెల్కమ్ పార్టీ అయ్యే వరకు సీనియర్ స్టూడెంట్స్ జూనియర్ స్టూడెంట్స్ ని ర్యాగింగ్ చేస్తారు. 



వంశీ ఇప్పుడు సెకండ్ ఇయర్ సీనియర్ కావడం చేత.. ర్యాగింగ్ చెయ్యడం ఇష్టం లేకపోయినా.. కొత్తగా వచ్చిన స్టూడెంట్స్ ని పరిచయం చేసుకోవడానికి అదే మంచి మార్గం అని అనిపించింది. సీనియర్ స్టూడెంట్స్ అందరూ ర్యాగింగ్ చెయ్యడం మొదలు పెట్టారు. తనకీ మంచి అవకాశం కలిసొచ్చింది.. ర్యాగింగ్ వరమిచ్చింది. ర్యాగింగ్ ని అవకాశంగా తీసుకుని.. బస్ స్టాప్ లో ఆ అమ్మాయి దగ్గరకు వెళ్ళాడు. మనసార ఆమె పేరు కనుక్కుని.. తనని పరిచయం చేసుకున్నాడు. ఈ లోపు ఎన్నడు టైం కు రాని బస్సు రానే వచ్చింది. ఆ అమ్మాయి కాస్త బస్సు ఎక్కి వెళ్లిపోయింది. అబ్బాయి మనసు విలపించింది. ఆ అమ్మాయి పేరు చెప్పినప్పుడు వంశీ ఆనందానికి హద్దులు లేవు. ఇలా రోజూ ర్యాగింగ్ చెయ్యడం.. ఆ అమ్మాయికి తొందరగా దగ్గర అయ్యాడు వంశీ.. 



మర్నాడు కాలేజీ లో జూనియర్స్ కు వెల్కమ్ పార్టీ ఉంది. దానికి ఆ అమ్మాయి వస్తుందని తెలుసు. ఎంతో దర్జాగా డ్రెస్ చేసుకుని, ఆనందంగా ప్రేయసి చిరునవ్వే హారతిగా తలచుకుని.. పార్టీ కి వచ్చాడు. కానీ, విధి ఎంత విచిత్రమైనది. వంశీ కుర్చున్న చాలా వరుసల ముందు ఎక్కడో ఆమె కూర్చొని వుంది. తళ తళ లాడే ముఖ వచ్చస్సు తో, అప్పుడే విచ్చిన కలువ లాగ మెరిసే ఆమె అందం.. దాన్ని మరింత అందంగా తీర్చిదిద్దే ఆ పంజాబీ డ్రెస్. ముందుకు వెళ్ళడానికి పర్మిషన్ లేదు. అమ్మాయిల దగ్గరకు వెళ్ళడానికి అసలు లేదు. 



కొంతసేపటికి ఆ అమ్మాయి మళ్ళీ కనిపించలేదు. ఈ అందాన్ని మొత్తం అంతా వెతికాడు మన వంశీ. పార్టీ లాస్ట్ లో ఆ అమ్మాయి కనిపించింది. అంత మంది జనాలలో.. ఆమెను కనులారా చూసి.. మాట్లాడే అవకాశం లేకపోయింది. ఇంటికి చేరిన వంశీ విలపించిన తీరు చెప్పలేనిది. 



మర్నాడు కాలేజీ లో ఆ అమ్మాయి వచ్చే టైం కు బయల్దేరాడు వంశీ. బస్సు దిగి కాలేజీ వైపు పరుగులు తీస్తున్నాడు. బస్ స్టాప్ కి, కాలేజీ కి ఒక అర కిలోమీటర్ దూరం ఉంటుంది. అప్పుడు కనిపించింది ఆ అమ్మాయి. తన ఫ్రెండ్స్ తో ముందు నడుస్తోంది. వంశీ ఆ అమ్మాయి పక్కకు వెళ్లి అందరికీ 'హాయ్' చెప్పాడు. 



"నీ పేరు తెలుసుకున్నాను లే స్వాతి! నా పేరు తెలుసా?" అని అడిగాడు 
"గుర్తు లేదు.. " అని చెప్పింది 



"నా పేరు వంశీ.. గుర్తు పెట్టుకో.. " అన్నాడు వంశీ.. 



మర్నాటి నుంచి ఇద్దరి మధ్య స్నేహం బాగా బలపడింది. రోజూ ప్రేమతో పలకరించుకుంటూ.. మంచి ఫ్రెండ్స్ గా ఉండేవారు. స్నేహానికి పునాది పడింది. ఈ తరుణంలో కాలేజీ కు ఒక నెల రోజులు సెలవులిచ్చారు. కంప్యూటర్ కోర్స్ కంప్లీట్ అవకపోవడం చేత.. కంప్యూటర్ ల్యాబ్ మాత్రం ఓపెన్ చేసే ఉంచారు. ప్రాక్టీసు చేసుకోవల్సిన వారు ల్యాబ్ స్లాట్ బుక్ చేసుకుని.. వెళ్ళచ్చు. నెలలో మొత్తం అన్నీ స్లాట్లు ఇద్దరూ బుక్ చేసుకున్నారు. సెలవుల్లో కలుసుకోవడానికి ఇంతకన్నా మంచి మార్గం లేదని అనుకున్నాడు వంశీ.. 



మొదటి రోజు ల్యాబ్ లో కలిసినప్పుడు.. విచిత్రమైన సంఘటన జరిగింది. ఆ సంఘటన వంశీ కు జీవితాంతం గుర్తుండి పోయే విషయం. అదే రోజు వంశీ కన్నా, స్వాతి ముందుగా వచ్చి ల్యాబ్ బయట నిల్చొని ఉంది. వంశీ మెట్లు ఎక్కి వచ్చేసరికి స్వాతి తన అందమైన చిరునవ్వుతో " హాయ్.. వంశీ" అని అంది. 
"హాయ్ స్వాతి!.. ఎప్పుడు వచ్చావు.. ?" అని వంశీ అడిగాడు 
"ఇప్పుడే వచ్చాను.. "
"బయట ఉన్నావేమిటి.. ?"
"పవర్ లేదు.. లోపల గాలి లేదు.. " అంది స్వాతి



ఐనా.. వంశీ లోపలికి వెళ్దామంటే, ఇద్దరు లోపలికి వెళ్లారు. స్వాతి పక్కనే వంశీ కూర్చొని ఉన్నాడు. ఇద్దరికీ స్నేహం ఉన్నా, ఒకరి పర్సనల్ విషయాలు ఒకరికి తెలియవు. లోపల వెలుతురు తక్కువుగా ఉన్నా.. స్వాతి ముఖంలో వెలుగు.. రూమ్ కి మరింత వెలుగు తెచ్చింది. 



"మీ ఇంటి పేరేమిటి.. ?" అడిగింది స్వాతి
"వంశీ తన బుక్ మీద రాసి చూపించాడు.. "
"ఓకే.. గ్రేట్.. "
"ఫస్ట్ ఇయర్ లో ఎంత పర్సెంటేజ్ వచ్చింది.. ?" అడిగింది స్వాతి
" డిస్టింక్షన్ వచ్చింది.. "
"నాకైతే చూడు.. సెకండ్ క్లాసు వస్తుందేమో.. " అని మూతి తిప్పుతూ.. అంది స్వాతి
"జోకులు వద్దు స్వాతి!"
=================================================================
ఇంకా వుంది.. ]]> https://xossipy.com/thread-72475.html Tue, 17 Feb 2026 21:42:22 +0300 https://xossipy.com/thread-72475.html



విరాజపర్వం సేకరణ వీఆర్కే

అర్ధనారీశ్వరం హైమా భార్గవ్

తెలుగు పుస్తకాలు నవలలు

ఒక దెయ్యంతో నా ప్రేమకథ యండమూరి వీరేంద్రనాథ్

గణపతి దేవుడు భానుమూర్తి

సెక్సాలజీ డాక్టర్ సమరం

వసంతోత్సవం మధుబాబు


టార్గెట్ సింహ ప్రసాద్ సేకరణ వీఆర్కే


నీ కౌగిలిలో తలదాచి సేకరణ వీఆర్కే]]>



విరాజపర్వం సేకరణ వీఆర్కే

అర్ధనారీశ్వరం హైమా భార్గవ్

తెలుగు పుస్తకాలు నవలలు

ఒక దెయ్యంతో నా ప్రేమకథ యండమూరి వీరేంద్రనాథ్

గణపతి దేవుడు భానుమూర్తి

సెక్సాలజీ డాక్టర్ సమరం

వసంతోత్సవం మధుబాబు


టార్గెట్ సింహ ప్రసాద్ సేకరణ వీఆర్కే


నీ కౌగిలిలో తలదాచి సేకరణ వీఆర్కే]]> https://xossipy.com/thread-72247.html Sat, 31 Jan 2026 15:48:53 +0300 https://xossipy.com/thread-72247.html ఇది ఒక కన్నడ కథ తెలుగు అనువాదం

[b]కృష్ణ vs కాళింగ[/b]




సందీప్ జోషి

 

అధ్యాయం 1:

సువర్ణ మళిగె • రాత్రి 11:45 PM

బెంగళూరు నగరంలోని శ్రీమంత ప్రాంతం రాత్రి వేళ దీపాలతో ఝగఝగలాడుతోంది. అద్భుతమైన డిజైన్‌తో, అత్యాధునిక భద్రతతో కూడిన 'సువర్ణ మళిగె' ప్రవేశ ద్వారం కనిపిస్తోంది. లోపల బంగారు ఆభరణాలు, అమూల్యమైన ముత్యాల హారాలు, వజ్రాల నెక్లెస్‌లు వెలిగిపోతున్నాయి. హై-టెక్ CCTV కెమెరాలు, లేజర్ బీమ్ సెన్సార్లు, సాయుధ గార్డులు నిరంతరం గస్తీ తిరుగుతున్నారు.

బెంగళూరులో రాత్రులు ఎన్నటికీ నిశ్శబ్దంగా ఉండవు — ముఖ్యంగా అమూల్య వస్తువులు భద్రమైన లాకర్లలో ఉన్నప్పుడు. చీకటిలో ఒక నిగూఢ నీడ ఆ భద్రతను ఛేదించడానికి సిద్ధంగా ఉంటుంది.

మళిగె వెనుక భాగంలోని సన్నని గల్లిలో ఒక వ్యక్తి నీడ కదులుతోంది. నలుపు హుడీ, ముఖవాడంతో ఉన్నాడు. అతని కదలికలు పిల్లిలా మృదువుగా, అయితే అతి వేగంగా ఉన్నాయి. బ్యాగ్‌లో విచిత్రమైన గాడ్జెట్లు నిండి ఉన్నాయి.

కాళింగ్ — మన క్రేజీ దొంగ — ఒక చిన్న పరికరంతో లేజర్ సెన్సార్లను నిష్క్రియం చేస్తాడు. ముఖవాడం వెనుక మందహాసం. CCTVల వైపు చూసి రేడియో ఫ్రీక్వెన్సీ జామర్ ఆన్ చేస్తాడు. మానిటర్లు క్షణంలో విచిత్ర చిత్రాలు చూపి, నీలం స్క్రీన్ అవుతాయి.

గార్డ్ 1 (వాకీ-టాకీలో): కంట్రోల్ రూమ్, CCTV ఫీడ్ డౌన్ అయింది. ఏమిటిది? వెంటనే చెక్ చేయండి. సైబర్ అటాక్ అయి ఉండొచ్చు.

గార్డులు గందరగోళంలో CCTV రూమ్ వైపు పరుగెత్తుతారు. అప్పటికే కాళింగ్ అత్యంత సురక్షిత డైమండ్ సెక్షన్ లాకర్ దగ్గరకు చేరుకుంటాడు. ఫింగర్‌ప్రింట్ + రెటినా స్కానర్‌తో లాక్ చేయబడి ఉంది.

అతను బ్యాగ్ నుండి మినీ డ్రోన్ (రోబోటిక్ చేతితో) తీసి లాకర్ తలుపు మీదికి పంపుతాడు. డ్రోన్ చిన్న అద్దం ద్వారా లోపలిని స్కాన్ చేస్తుంది.

కాళింగ్ (మందహాసంతో): సువర్ణ మళిగె వారే… భద్రత ఇంకా బిగించండి. ఇది కేవలం ఆరంభం.

డ్రోన్ స్కానర్లను హ్యాక్ చేసి, లాకర్‌లోని బ్లూ మూన్ డైమండ్ నెక్లెస్‌ను చూపిస్తుంది — కోట్ల మూల్యం.

CCTV మానిటర్లు మళ్లీ పనిచేయడం మొదలవుతాయి. కానీ దొంగ ముఖం బదులు పెద్ద నవ్వు ఎమోజీ + కింద చిన్నగా: "హాయ్ సెక్యూరిటీ అధికారి‌రే"

సెక్యూరిటీ అధికారి కంట్రోల్ రూమ్‌లో సైరన్ మోగుతుంది.

ఇన్‌స్పెక్టర్ రవి: ఏమిటిది? నవ్వు ఎమోజీ? మళ్లీ అదే దొంగనా?

అధికారి: సువర్ణ మళిగె నుండి అలారం. బ్లూ మూన్ డైమండ్ దొంగతనం జరిగింది.

రవి (కోపంగా): ఆ క్రేజీ దొంగ మళ్లీ మొదలెట్టాడు. మనల్ని అందరినీ పిచ్చిపట్టిస్తున్నాడు. ఎవరూ పట్టలేరు ఇతన్ని.

సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు మళిగె వైపు దూసుకెళ్తారు.

కాళింగ్ టెర్రేస్ మీద నిలబడి, చేతిలో బ్లూ మూన్ నెక్లెస్ మెరుస్తోంది. దూరంలో సైరన్‌లు వినిపిస్తున్నాయి. అతను నవ్వుతూ చూస్తాడు.

కాళింగ్ (స్వగతం): ఈ ఆట ఇప్పుడే మొదలైంది కృష్ణ… నువ్వు ఎక్కడున్నావ్? నీ సమయం సమీపిస్తోంది.

రోప్ లాంచర్‌తో సమీప భవనానికి జంప్ చేసి చీకటిలో అదృశ్యమవుతాడు. టెర్రేస్‌పై ఒక చిన్న పెట్టె మిగిలిపోతుంది.

సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు మళిగెను చుట్టుముట్టారు. రవి లాకర్ రూమ్‌లోకి వస్తాడు — లాకర్ ఖాళీ. కానీ ఒక చిన్న పెట్టె.

పెట్టెలో: నకిలీ డైమండ్ + చీటీ

చీటీ: నేను దీన్ని దొంగిలించడానికి రాలేదు. ఇది మీ భద్రత టెస్ట్ మాత్రమే. నిజమైన బ్లూ మూన్ ఇక్కడే ఉంది. వెతకండి — మీ మిస్టర్ క్రేజీ దొంగ

రవి కోపంగా చూస్తుంటే — డిస్‌ప్లే బాక్స్ కింద రహస్య భాగంలో నిజమైన డైమండ్ మెరుస్తోంది. దొంగ వారి కళ్ల ముందే దాచి, రాత్రంతా వెతకమని చేసి నవ్వాడు.

రవి: ఇతను… క్రేజీ దొంగ… పట్టడం అసాధ్యం.

సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల ముఖాల్లో గందరగోళం, కోపం, నిరాశ.
దూరంలో కాళింగ్ నీడ విజయవంతమైన నవ్వుతో చీకటిలో కనుమరుగవుతుంది.]]> ఇది ఒక కన్నడ కథ తెలుగు అనువాదం

[b]కృష్ణ vs కాళింగ[/b]




సందీప్ జోషి

 

అధ్యాయం 1:

సువర్ణ మళిగె • రాత్రి 11:45 PM

బెంగళూరు నగరంలోని శ్రీమంత ప్రాంతం రాత్రి వేళ దీపాలతో ఝగఝగలాడుతోంది. అద్భుతమైన డిజైన్‌తో, అత్యాధునిక భద్రతతో కూడిన 'సువర్ణ మళిగె' ప్రవేశ ద్వారం కనిపిస్తోంది. లోపల బంగారు ఆభరణాలు, అమూల్యమైన ముత్యాల హారాలు, వజ్రాల నెక్లెస్‌లు వెలిగిపోతున్నాయి. హై-టెక్ CCTV కెమెరాలు, లేజర్ బీమ్ సెన్సార్లు, సాయుధ గార్డులు నిరంతరం గస్తీ తిరుగుతున్నారు.

బెంగళూరులో రాత్రులు ఎన్నటికీ నిశ్శబ్దంగా ఉండవు — ముఖ్యంగా అమూల్య వస్తువులు భద్రమైన లాకర్లలో ఉన్నప్పుడు. చీకటిలో ఒక నిగూఢ నీడ ఆ భద్రతను ఛేదించడానికి సిద్ధంగా ఉంటుంది.

మళిగె వెనుక భాగంలోని సన్నని గల్లిలో ఒక వ్యక్తి నీడ కదులుతోంది. నలుపు హుడీ, ముఖవాడంతో ఉన్నాడు. అతని కదలికలు పిల్లిలా మృదువుగా, అయితే అతి వేగంగా ఉన్నాయి. బ్యాగ్‌లో విచిత్రమైన గాడ్జెట్లు నిండి ఉన్నాయి.

కాళింగ్ — మన క్రేజీ దొంగ — ఒక చిన్న పరికరంతో లేజర్ సెన్సార్లను నిష్క్రియం చేస్తాడు. ముఖవాడం వెనుక మందహాసం. CCTVల వైపు చూసి రేడియో ఫ్రీక్వెన్సీ జామర్ ఆన్ చేస్తాడు. మానిటర్లు క్షణంలో విచిత్ర చిత్రాలు చూపి, నీలం స్క్రీన్ అవుతాయి.

గార్డ్ 1 (వాకీ-టాకీలో): కంట్రోల్ రూమ్, CCTV ఫీడ్ డౌన్ అయింది. ఏమిటిది? వెంటనే చెక్ చేయండి. సైబర్ అటాక్ అయి ఉండొచ్చు.

గార్డులు గందరగోళంలో CCTV రూమ్ వైపు పరుగెత్తుతారు. అప్పటికే కాళింగ్ అత్యంత సురక్షిత డైమండ్ సెక్షన్ లాకర్ దగ్గరకు చేరుకుంటాడు. ఫింగర్‌ప్రింట్ + రెటినా స్కానర్‌తో లాక్ చేయబడి ఉంది.

అతను బ్యాగ్ నుండి మినీ డ్రోన్ (రోబోటిక్ చేతితో) తీసి లాకర్ తలుపు మీదికి పంపుతాడు. డ్రోన్ చిన్న అద్దం ద్వారా లోపలిని స్కాన్ చేస్తుంది.

కాళింగ్ (మందహాసంతో): సువర్ణ మళిగె వారే… భద్రత ఇంకా బిగించండి. ఇది కేవలం ఆరంభం.

డ్రోన్ స్కానర్లను హ్యాక్ చేసి, లాకర్‌లోని బ్లూ మూన్ డైమండ్ నెక్లెస్‌ను చూపిస్తుంది — కోట్ల మూల్యం.

CCTV మానిటర్లు మళ్లీ పనిచేయడం మొదలవుతాయి. కానీ దొంగ ముఖం బదులు పెద్ద నవ్వు ఎమోజీ + కింద చిన్నగా: "హాయ్ సెక్యూరిటీ అధికారి‌రే"

సెక్యూరిటీ అధికారి కంట్రోల్ రూమ్‌లో సైరన్ మోగుతుంది.

ఇన్‌స్పెక్టర్ రవి: ఏమిటిది? నవ్వు ఎమోజీ? మళ్లీ అదే దొంగనా?

అధికారి: సువర్ణ మళిగె నుండి అలారం. బ్లూ మూన్ డైమండ్ దొంగతనం జరిగింది.

రవి (కోపంగా): ఆ క్రేజీ దొంగ మళ్లీ మొదలెట్టాడు. మనల్ని అందరినీ పిచ్చిపట్టిస్తున్నాడు. ఎవరూ పట్టలేరు ఇతన్ని.

సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు మళిగె వైపు దూసుకెళ్తారు.

కాళింగ్ టెర్రేస్ మీద నిలబడి, చేతిలో బ్లూ మూన్ నెక్లెస్ మెరుస్తోంది. దూరంలో సైరన్‌లు వినిపిస్తున్నాయి. అతను నవ్వుతూ చూస్తాడు.

కాళింగ్ (స్వగతం): ఈ ఆట ఇప్పుడే మొదలైంది కృష్ణ… నువ్వు ఎక్కడున్నావ్? నీ సమయం సమీపిస్తోంది.

రోప్ లాంచర్‌తో సమీప భవనానికి జంప్ చేసి చీకటిలో అదృశ్యమవుతాడు. టెర్రేస్‌పై ఒక చిన్న పెట్టె మిగిలిపోతుంది.

సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు మళిగెను చుట్టుముట్టారు. రవి లాకర్ రూమ్‌లోకి వస్తాడు — లాకర్ ఖాళీ. కానీ ఒక చిన్న పెట్టె.

పెట్టెలో: నకిలీ డైమండ్ + చీటీ

చీటీ: నేను దీన్ని దొంగిలించడానికి రాలేదు. ఇది మీ భద్రత టెస్ట్ మాత్రమే. నిజమైన బ్లూ మూన్ ఇక్కడే ఉంది. వెతకండి — మీ మిస్టర్ క్రేజీ దొంగ

రవి కోపంగా చూస్తుంటే — డిస్‌ప్లే బాక్స్ కింద రహస్య భాగంలో నిజమైన డైమండ్ మెరుస్తోంది. దొంగ వారి కళ్ల ముందే దాచి, రాత్రంతా వెతకమని చేసి నవ్వాడు.

రవి: ఇతను… క్రేజీ దొంగ… పట్టడం అసాధ్యం.

సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల ముఖాల్లో గందరగోళం, కోపం, నిరాశ.
దూరంలో కాళింగ్ నీడ విజయవంతమైన నవ్వుతో చీకటిలో కనుమరుగవుతుంది.]]> https://xossipy.com/thread-71787.html Sun, 21 Dec 2025 18:40:54 +0300 https://xossipy.com/thread-71787.html తీహార్ జైల్ ఖైదీలని సెల్ లో నుంచి బయటికి వదులుతూ  ఈరోజు కొత్త జైలర్ గారు వస్తున్నారు త్వరగా రెడీ అయ్యి  గ్రౌండ్లో వరసగా నుంచోండి.'

'సార్ ముందు ఎవరైనా పిచ్చిపిచ్చి వేషాలు వేశారు అంటే పది రోజులు చీకటి గదిలో ఉంటారు." అంటూ వార్నింగ్ ఇస్తూ ఉన్నారు సెంట్రిలు.

గ్రౌండ్ లోకి వచ్చి వరుసలో నిలబడుతూ లోపల నుంచి వస్తున్న టెర్రరిస్ట్ ఖైదీలను చూసి "వీళ్ళని బయటికి పంపించారు ఎందుకురా బాబు! ఈరోజు ఏదో గొడవ జరుగుతుంది." అంటూ భయం గా చూస్తూ ఉన్నారు మిగతా ఖైదీలు.

"ఎవరినైనా వదులుతారు కానీ ఆ 13 నెంబర్ రూమ్ లో ఉన్నవాడిని మాత్రం వదలరు ఆరు సంవత్సరాల క్రితం ఒక్కసారి వదిలేరు నలుగురిని చంపేశాడు." అని చెప్పాడు అక్కడ ఉన్న ఒక ఖైదీ.

"అవునా? వాడి పేరేమిటి?" అని అడిగాడు మరొక ఖైదీ.

"నేను పది సంవత్సరాలుగా ఇక్కడ ఉంటున్నాను వాడి పేరు కాదు కదా మొహం కూడా చూడలేదు ఆ నలుగురిని చంపిన రోజు మాత్రం ఒక్కసారి మొహం చూసాను అది కూడా సరిగ్గా గుర్తులేదు." అన్నాడు మరొక ఖైదీ.

ఖైదీల లిస్టు ఉన్న బుక్ పట్టుకుని 13వ నెంబర్ బారికాడ్ దగ్గరికి వెళ్లి "నెంబర్ 402 కొత్త జైలర్ గారు వస్తున్నారు బయటికి వస్తావా? అని అడిగాడు సెంట్రి శంకర్ పటేల్.

"నాకోసం వస్తున్నాడా?" అంటూ గంభీర మైన గొంతు తో అడిగాడు ఆ ఖైదీ.

"నీ ఒక్కడి కోసం కాదు అందరికోసం  జైలర్ గారు కదా గౌరవం ఇవ్వాలి." అన్నాడు శంకర్.

"నా కోసం మాత్రమే ఎవరైనా వచ్చిన రోజు పిలువు బయటికి వస్తాను." అంటూ దగ్గరికి వచ్చి "ఈరోజు మొక్కలకి నీళ్లు పోసారా?" అని అడిగాడు 402

"హా..! పోసారు నువ్వు పాతిపెట్టిన మొక్కలకి పళ్ళు కూడా కాస్తున్నాయి." అన్నాడు శంకర్.

"అవునా? ఆ పళ్ళు ఇంటికి తీసుకువెళ్లి  నీ పిల్లలకి ఇవ్వు!" అన్నాడు 402

"సరే!" అంటు లోపల కి చూసి "అక్కడ చీమలు ఉన్నాయి మనిషిని పంపించిన క్లీన్ చేస్తాడు." అని అడిగాడు శంకర్.

"ఆ చీమలకి ఆహారం నేనే పెట్టాను అందుకే అక్కడ ఉన్నాయి." అంటూ లోపలికి వెళ్ళిపోయాడు 402

"చీమకి కూడా హాని చేయని వాడివి జైలుకు ఎందుకు వచ్చావు? మీ వాళ్లంటూ ఎవరూ లేరా? ఇన్ని సంవత్సరాల్లో నిన్ను చూడడానికి ఒక్కరు కూడా రాలేదు."  అంటూ అనుమానంగా అడిగాడు శంకర్.

ఏమి మాట్లాడకుండా సైలెంట్ గా చూస్తూ ఉండిపోయాడు  402.

అంతలో కొత్త జైలర్ గారు వచ్చారు అని చెప్పడంతో హడావిడిగా అక్కడ నుంచి వెళ్లి లోపలికి వస్తున్న ఆఫీసర్ని చూసి సెల్యూట్ చేసి

"నమస్తే సార్! నా పేరు శంకర్! ఇక్కడ ఉన్న అందరిలో నేనే సీనియర్ 14 సంవత్సరాలుగా ఇక్కడ ఉంటున్నాను." అన్నాడు శంకర్.

"అవునా? ఖైదీలతో పాటు మీకు కూడా 14 సంవత్సరాల శిక్ష వేసినట్లు ఉన్నారు." అంటు నవ్వుతూ అడిగాడు జైలర్ సందీప్ రావు.

ఆ మాటకి నవ్వుతూ "సర్! ఖైదీల అందరూ బయటే ఉన్నారు మీరు ఒక్కసారి చుస్తే లోపలికి పంపిస్తాము, కొంతమంది టెర్రరిస్టులు కూడా ఉన్నారు వాళ్ళు ఎక్కువ సేపు బయట ఉండడం మంచిది కాదు." అన్నాడు సబ్ జైలర్ నితీష్.

"ఓకే!" అంటూ లోపలికి వెళ్లి గన్ ఆఫీస్ రూమ్ లో పెట్టి వరుసలో ఉన్న ఖైదీలను చూడడానికి వెళ్ళాడు సందీప్ రావు.

"సార్! ఆ చివర లైన్ కి వెళ్ళినప్పుడు మాత్రం దూరంగా ఉండండి వాళ్ళు టెర్రరిస్టులు ఏదైనా చేయడానికి వెనుకాడరు." అని చెప్పాడు నితీష్.

"మనం అలాంటి వాళ్ళని కూడా కంట్రోల్ చేయాలి కదా!"  అంటూ స్లోగా చూస్తూ వెళ్లాడు సందీప్ రావు.

చివర లైన్లో ఉన్న టెర్రరిస్టులు ఒకరికి ఒకరు సైగ చేసుకుని  పాతిపెట్టిన గాజు ముక్కలు బయటకు తీసి ఒక్కసారి ముందుకు దూకి  సందీప్ రావుని పట్టుకుని సెంట్రీల వైపు చూసి

"మర్యాదగా తలుపులు తెరవండి లేకపోతే వచ్చిన రోజే వీడు చస్తాడు." అంటూ వార్నింగ్ ఇచ్చాడు ఒక టెర్రరిస్ట్.

అక్కడికి వస్తు "షకీర్! మర్యాదగా సార్ ని వదిలిపెట్టు తలుపులు తెరిచిన మీరు పారిపోలేరు కాల్చి చంపేస్తారు." అంటూ బెదిరించాడు శంకర్.

"బయటికి వెళ్లిన తర్వాత ఈ ఎలా తప్పించుకోవాలో మాకు తెలుసుగాని ముందు వెళ్లి తలుపులు ఓపెన్ చెయ్!" అంటూ కోపంగా చెప్పాడు మరొక టెర్రరిస్ట్.

టెర్రరిస్టులు అందరూ కలిసి అక్కడ ఉన్న వారిని బెదిరిస్తూ సందీప్ రావుని డోర్ దగ్గరికి తీసుకు వెళ్లడం చూసి పరుగున వెళ్లి 13వ నెంబర్ తాళం ఓపెన్ చేసి 

"ప్లీజ్! మా సార్ ని కాపాడు ఆయనకి ఇద్దరు చిన్నపిల్లలు ఉన్నారు అంతేకాదు ఆయనకి  మొక్కలు, జంతువులు అంటే ప్రాణం!" అని చెప్పాడు శంకర్.

ఆ మాటకి తల ఎత్తి పైకి చూసి బయటకు వచ్చి తన చేతిలో ఉన్న కంచాన్ని గోడకి కొడుతూ సౌండ్ చేస్తూ టెర్రరిస్టుల దగ్గరికి వెళ్లి

"ఒరేయ్! సార్ ని వదిలిపెట్టి మీ సెల్ లోకి వెళ్ళండి." అంటూ ఎర్రటి కళ్ళతో  కోపంగా చూస్తూ చెప్పాడు 402.

ఆ మాట విని వెనక్కి తిరిగి చూసి "ఎవడ్రా నువ్వు? బతకాలని లేదా? కావాలంటే మాతో పాటు నువ్వు కూడా బయటికి రా!" అని చెప్పాడు ఒక టెర్రరిస్ట్.

అంతలో అక్కడ ఉన్న వాళ్ళు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ "402  బయటికి వచ్చాడు ఈరోజు కచ్చితంగా ఎవరో ఒకడు చస్తాడు." అంటూ భయంగా చూస్తూ అన్నారు ఖైదీలు.

"నేను ఖచ్చితంగా బయటకి వెళ్తాను ఇలా మాత్రం కాదు." అంటూ ఆఫీసర్ ని  పట్టుకున్న షాకీర్ ని ఎత్తి గిరాటు వేసి సందీప్ రావుని తన వెనకాలకి పంపించి

"మీరు బానే ఉన్నారు కదా! నా వెనకాలే ఉండండి." అంటూ మీదికి వస్తున్న ఇద్దరు టెర్రరిస్టులని గొంతులో వేళ్ళతో పొడిచి, మరో ఇద్దరి కళ్ళలోకి చూస్తూ "అక్కడే ఆగండి." అంటూ గట్టిగా అరిచాడు 402.

కిందపడి గిలగిల కొట్టుకుంటున్న ఇద్దరిని, తన కంటి చూపుతోనే ఇద్దరినీ ఆపిన 402 వైపు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ ఉన్నాడు సందీప్ రావు.

అంతలో మిగతా సెంట్రీ  లతో కలిసి పవర్ స్టిక్స్ పట్టుకుని వచ్చి టెర్రరిస్టులని చుట్టుముట్టి "మర్యాదగాల లోపలికి వెళ్ళండి." అంటూ కోపంగా చూస్తూ చెప్పాడు శంకర్.

402 వైపు కోపంగా చూస్తూ అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయారు టెర్రరిస్టులు.

సందీప్ రావు దగ్గరికి వచ్చి "సార్! మీకేమి కాలేదు కదా!" అంటూ కంగారుగా చూస్తూ మిగతా ఖైదీల వైపు చూసి "అందరూ లోపలికి వెళ్ళండి."  అంటూ గట్టిగా అరిచాడు నితీష్.

"నొ ప్రాబ్లెమ్!" అంటూ 402 కళ్ళతో ఆపిన ఇద్దరు టెర్రరిస్టులు బొమ్మలు లాగా కదలకుండా ఉండడం చూసి   "ఆ ఇద్దరికి ఏమైంది? అలా స్టక్ అయిపోయారు."  అంటూ ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ అడిగాడు సందీప్ రావు.

తను పాతిపెట్టిన మొక్క దగ్గరికి వెళ్లి పళ్ళు కోసి సందీప్ రావు ఇచ్చి "మీ పిల్లలకి ఇవ్వండి. ఆ ఇద్దరు నేను చెప్పే వరకు కదలరు." అంటూ ఇద్దరి దగ్గరికి వెళ్లి  "రూమ్ లోకి వెళ్ళండి." అని చెప్పాడు 402.

అక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోతున్న 402 వైపు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ "నన్ను కాపాడినందుకు థాంక్స్!  నీ పేరేమిటి?"  అని అడిగాడు సందీప్ రావు.

ఆ మాటకి నవ్వుతూ ఏమి మాట్లాడకుండా తన రూమ్ లోకి వెళ్ళిపోయాడు 402.

"సార్! అతని పేరు 402 గానే అందరికీ తెలుసు! అసలు పేరు ఏంటో ఫైల్ లో కూడా లేదు."  అన్నాడు నితీష్.

"అవునా? అతని ఫైల్ నా రూమ్ కి తీసుకురండి." అంటూ లోపలికి వెళ్ళాడు సందీప్ రావు.

ఫైల్ తీసుకుని ఆఫీస్ రూమ్ లోకి వెళ్లి టేబుల్ మీద పెడుతూ "అతని గురించి తెలుసుకోవడానికి ఫైల్ అడిగిన మొదటి ఆఫీసర్ మీరే సార్!'

'18 సంవత్సరాల నిండాయి అని శిక్ష వేసి ఈ జైలుకి పంపించరు కానీ అతను ఇక్కడికి వచ్చినప్పుడు 16 సంవత్సరాలు మాత్రమే! '

'ఈ జైలుకు వచ్చి 12 సంవత్సరాలు అయింది అతని కోసం ఒక్కరు కూడా రాలేదు. ఎవరితోనో పెద్దగా మాట్లాడు." అని చెప్పాడు శంకర్.

"అవునా?" అంటూ ఫైల్ చూస్తూ "ఆరు సంవత్సరాల క్రితం నలుగురు ఖైదీలు ఎందుకు చంపాడు? " డౌట్ గా అడిగాడు సందీప్ రావు.

"ఈ జైలుకి వచ్చినప్పుడు ఐదు మొక్కలు పాతిపెట్టాడు వాటికి రోజు నీళ్లు పోసి జాగ్రత్తగా పెంచేవాడు, నలుగురు ఖైదీలు ఏడిపించడానికి ఒక మొక్క కొమ్మలు విరిచి చికాకు చేశారు.'

'ఆ కోపంతో ఎవరు ఆపినా సరే ఆగకుండా నలుగురిని చంపేసాడు అప్పటినుంచి సపరేట్ సెల్లో ఉంచుతున్నాము. ఇప్పుడు మీకు ఇచ్చిన పళ్ళు ఆ చెట్లకు కాసినవే!" అని చెప్పాడు శంకర్.

"అవునా?" అంటూ ఫైల్ చూసి "చనిపోయిన వ్యక్తులు ఉంగరాలు ఇతని దగ్గర దొరికాయని అరెస్టు చేశారు, కానీ చంపినట్లు ఎటువంటి ఎవిడెన్స్ లేదు.'

అంటూ అనుమానంగా ఫైల్ కంప్లీట్ గా చూసి "కనీసం అతని ఊరు పేరు కూడా లేదు ఎవరో కావాలని  బయటకు రానివ్వకుండా ఉండడం కోసం ఇలా చేశారు." అంటూ

సెల్ దగ్గరికి వెళ్లి  "నీ గురించి డీటెయిల్స్ ఏమి ఫైల్ లో లేవు నీ పేరేమిటి?" అని అడిగాడు సందీప్ రావు.

అక్కడికి వస్తు "బాబు! సార్ నీకు హెల్ప్ చేస్తారు బెయిల్ తీసుకుని బయటికి వెళ్లొచ్చు!" అన్నాడు శంకర్ పటేల్.

"నా పేరు అభిర్! మీరు నాకు హెల్ప్ చేయాలి అనుకుంటే ఒక గుప్పెడు పంచదార ఇప్పించండి." అన్నాడు అభిర్.

ఆ మాట విని ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ "పంచదార ఎందుకు?" డౌట్ గా అడిగాడు సందీప్ రావు.

"అక్కడ కనిపిస్తున్న చీమలకి వేయడానికి సార్!" అన్నాడు శంకర్.

"అవునా?" అంటూ ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ ఆఫీసు రూమ్ లోకి వెళ్లి ఫోన్ చేసి "వసుంధర కోర్ట్ లో ఒక పిటిషన్ వేయాలి." అన్నాడు సందీప్ రావు.

************

'అబీర్ 14 సంవత్సరాలుగా జైల్లో ఎందుకు ఉన్నాడు?'

'తన దగ్గర దొరికిన 6 ఉంగరాలు ఎవరివి? వాళ్లని అభిర్ ఎందుకు చంపాల్సి వచ్చింది.'

'ఎదుటి మనిషిని కళ్ళతో ఆపగలిగే శక్తి అభిర్ కి ఎలా వచ్చింది?'

'అతని కోసం ఎదురు చూసే వాళ్ళు ఎవరైనా ఉన్నారా?'

'అభిర్ ని జైల్లో పెట్టించి బయటకు రాకుండా చేసింది  ఎవరు?'

'ఎవరు చదవని ఎవరికి తెలియని ఈ వేదం ఏమిటో తెలుసుకుందాము.'

**************






]]> తీహార్ జైల్ ఖైదీలని సెల్ లో నుంచి బయటికి వదులుతూ  ఈరోజు కొత్త జైలర్ గారు వస్తున్నారు త్వరగా రెడీ అయ్యి  గ్రౌండ్లో వరసగా నుంచోండి.'

'సార్ ముందు ఎవరైనా పిచ్చిపిచ్చి వేషాలు వేశారు అంటే పది రోజులు చీకటి గదిలో ఉంటారు." అంటూ వార్నింగ్ ఇస్తూ ఉన్నారు సెంట్రిలు.

గ్రౌండ్ లోకి వచ్చి వరుసలో నిలబడుతూ లోపల నుంచి వస్తున్న టెర్రరిస్ట్ ఖైదీలను చూసి "వీళ్ళని బయటికి పంపించారు ఎందుకురా బాబు! ఈరోజు ఏదో గొడవ జరుగుతుంది." అంటూ భయం గా చూస్తూ ఉన్నారు మిగతా ఖైదీలు.

"ఎవరినైనా వదులుతారు కానీ ఆ 13 నెంబర్ రూమ్ లో ఉన్నవాడిని మాత్రం వదలరు ఆరు సంవత్సరాల క్రితం ఒక్కసారి వదిలేరు నలుగురిని చంపేశాడు." అని చెప్పాడు అక్కడ ఉన్న ఒక ఖైదీ.

"అవునా? వాడి పేరేమిటి?" అని అడిగాడు మరొక ఖైదీ.

"నేను పది సంవత్సరాలుగా ఇక్కడ ఉంటున్నాను వాడి పేరు కాదు కదా మొహం కూడా చూడలేదు ఆ నలుగురిని చంపిన రోజు మాత్రం ఒక్కసారి మొహం చూసాను అది కూడా సరిగ్గా గుర్తులేదు." అన్నాడు మరొక ఖైదీ.

ఖైదీల లిస్టు ఉన్న బుక్ పట్టుకుని 13వ నెంబర్ బారికాడ్ దగ్గరికి వెళ్లి "నెంబర్ 402 కొత్త జైలర్ గారు వస్తున్నారు బయటికి వస్తావా? అని అడిగాడు సెంట్రి శంకర్ పటేల్.

"నాకోసం వస్తున్నాడా?" అంటూ గంభీర మైన గొంతు తో అడిగాడు ఆ ఖైదీ.

"నీ ఒక్కడి కోసం కాదు అందరికోసం  జైలర్ గారు కదా గౌరవం ఇవ్వాలి." అన్నాడు శంకర్.

"నా కోసం మాత్రమే ఎవరైనా వచ్చిన రోజు పిలువు బయటికి వస్తాను." అంటూ దగ్గరికి వచ్చి "ఈరోజు మొక్కలకి నీళ్లు పోసారా?" అని అడిగాడు 402

"హా..! పోసారు నువ్వు పాతిపెట్టిన మొక్కలకి పళ్ళు కూడా కాస్తున్నాయి." అన్నాడు శంకర్.

"అవునా? ఆ పళ్ళు ఇంటికి తీసుకువెళ్లి  నీ పిల్లలకి ఇవ్వు!" అన్నాడు 402

"సరే!" అంటు లోపల కి చూసి "అక్కడ చీమలు ఉన్నాయి మనిషిని పంపించిన క్లీన్ చేస్తాడు." అని అడిగాడు శంకర్.

"ఆ చీమలకి ఆహారం నేనే పెట్టాను అందుకే అక్కడ ఉన్నాయి." అంటూ లోపలికి వెళ్ళిపోయాడు 402

"చీమకి కూడా హాని చేయని వాడివి జైలుకు ఎందుకు వచ్చావు? మీ వాళ్లంటూ ఎవరూ లేరా? ఇన్ని సంవత్సరాల్లో నిన్ను చూడడానికి ఒక్కరు కూడా రాలేదు."  అంటూ అనుమానంగా అడిగాడు శంకర్.

ఏమి మాట్లాడకుండా సైలెంట్ గా చూస్తూ ఉండిపోయాడు  402.

అంతలో కొత్త జైలర్ గారు వచ్చారు అని చెప్పడంతో హడావిడిగా అక్కడ నుంచి వెళ్లి లోపలికి వస్తున్న ఆఫీసర్ని చూసి సెల్యూట్ చేసి

"నమస్తే సార్! నా పేరు శంకర్! ఇక్కడ ఉన్న అందరిలో నేనే సీనియర్ 14 సంవత్సరాలుగా ఇక్కడ ఉంటున్నాను." అన్నాడు శంకర్.

"అవునా? ఖైదీలతో పాటు మీకు కూడా 14 సంవత్సరాల శిక్ష వేసినట్లు ఉన్నారు." అంటు నవ్వుతూ అడిగాడు జైలర్ సందీప్ రావు.

ఆ మాటకి నవ్వుతూ "సర్! ఖైదీల అందరూ బయటే ఉన్నారు మీరు ఒక్కసారి చుస్తే లోపలికి పంపిస్తాము, కొంతమంది టెర్రరిస్టులు కూడా ఉన్నారు వాళ్ళు ఎక్కువ సేపు బయట ఉండడం మంచిది కాదు." అన్నాడు సబ్ జైలర్ నితీష్.

"ఓకే!" అంటూ లోపలికి వెళ్లి గన్ ఆఫీస్ రూమ్ లో పెట్టి వరుసలో ఉన్న ఖైదీలను చూడడానికి వెళ్ళాడు సందీప్ రావు.

"సార్! ఆ చివర లైన్ కి వెళ్ళినప్పుడు మాత్రం దూరంగా ఉండండి వాళ్ళు టెర్రరిస్టులు ఏదైనా చేయడానికి వెనుకాడరు." అని చెప్పాడు నితీష్.

"మనం అలాంటి వాళ్ళని కూడా కంట్రోల్ చేయాలి కదా!"  అంటూ స్లోగా చూస్తూ వెళ్లాడు సందీప్ రావు.

చివర లైన్లో ఉన్న టెర్రరిస్టులు ఒకరికి ఒకరు సైగ చేసుకుని  పాతిపెట్టిన గాజు ముక్కలు బయటకు తీసి ఒక్కసారి ముందుకు దూకి  సందీప్ రావుని పట్టుకుని సెంట్రీల వైపు చూసి

"మర్యాదగా తలుపులు తెరవండి లేకపోతే వచ్చిన రోజే వీడు చస్తాడు." అంటూ వార్నింగ్ ఇచ్చాడు ఒక టెర్రరిస్ట్.

అక్కడికి వస్తు "షకీర్! మర్యాదగా సార్ ని వదిలిపెట్టు తలుపులు తెరిచిన మీరు పారిపోలేరు కాల్చి చంపేస్తారు." అంటూ బెదిరించాడు శంకర్.

"బయటికి వెళ్లిన తర్వాత ఈ ఎలా తప్పించుకోవాలో మాకు తెలుసుగాని ముందు వెళ్లి తలుపులు ఓపెన్ చెయ్!" అంటూ కోపంగా చెప్పాడు మరొక టెర్రరిస్ట్.

టెర్రరిస్టులు అందరూ కలిసి అక్కడ ఉన్న వారిని బెదిరిస్తూ సందీప్ రావుని డోర్ దగ్గరికి తీసుకు వెళ్లడం చూసి పరుగున వెళ్లి 13వ నెంబర్ తాళం ఓపెన్ చేసి 

"ప్లీజ్! మా సార్ ని కాపాడు ఆయనకి ఇద్దరు చిన్నపిల్లలు ఉన్నారు అంతేకాదు ఆయనకి  మొక్కలు, జంతువులు అంటే ప్రాణం!" అని చెప్పాడు శంకర్.

ఆ మాటకి తల ఎత్తి పైకి చూసి బయటకు వచ్చి తన చేతిలో ఉన్న కంచాన్ని గోడకి కొడుతూ సౌండ్ చేస్తూ టెర్రరిస్టుల దగ్గరికి వెళ్లి

"ఒరేయ్! సార్ ని వదిలిపెట్టి మీ సెల్ లోకి వెళ్ళండి." అంటూ ఎర్రటి కళ్ళతో  కోపంగా చూస్తూ చెప్పాడు 402.

ఆ మాట విని వెనక్కి తిరిగి చూసి "ఎవడ్రా నువ్వు? బతకాలని లేదా? కావాలంటే మాతో పాటు నువ్వు కూడా బయటికి రా!" అని చెప్పాడు ఒక టెర్రరిస్ట్.

అంతలో అక్కడ ఉన్న వాళ్ళు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ "402  బయటికి వచ్చాడు ఈరోజు కచ్చితంగా ఎవరో ఒకడు చస్తాడు." అంటూ భయంగా చూస్తూ అన్నారు ఖైదీలు.

"నేను ఖచ్చితంగా బయటకి వెళ్తాను ఇలా మాత్రం కాదు." అంటూ ఆఫీసర్ ని  పట్టుకున్న షాకీర్ ని ఎత్తి గిరాటు వేసి సందీప్ రావుని తన వెనకాలకి పంపించి

"మీరు బానే ఉన్నారు కదా! నా వెనకాలే ఉండండి." అంటూ మీదికి వస్తున్న ఇద్దరు టెర్రరిస్టులని గొంతులో వేళ్ళతో పొడిచి, మరో ఇద్దరి కళ్ళలోకి చూస్తూ "అక్కడే ఆగండి." అంటూ గట్టిగా అరిచాడు 402.

కిందపడి గిలగిల కొట్టుకుంటున్న ఇద్దరిని, తన కంటి చూపుతోనే ఇద్దరినీ ఆపిన 402 వైపు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ ఉన్నాడు సందీప్ రావు.

అంతలో మిగతా సెంట్రీ  లతో కలిసి పవర్ స్టిక్స్ పట్టుకుని వచ్చి టెర్రరిస్టులని చుట్టుముట్టి "మర్యాదగాల లోపలికి వెళ్ళండి." అంటూ కోపంగా చూస్తూ చెప్పాడు శంకర్.

402 వైపు కోపంగా చూస్తూ అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయారు టెర్రరిస్టులు.

సందీప్ రావు దగ్గరికి వచ్చి "సార్! మీకేమి కాలేదు కదా!" అంటూ కంగారుగా చూస్తూ మిగతా ఖైదీల వైపు చూసి "అందరూ లోపలికి వెళ్ళండి."  అంటూ గట్టిగా అరిచాడు నితీష్.

"నొ ప్రాబ్లెమ్!" అంటూ 402 కళ్ళతో ఆపిన ఇద్దరు టెర్రరిస్టులు బొమ్మలు లాగా కదలకుండా ఉండడం చూసి   "ఆ ఇద్దరికి ఏమైంది? అలా స్టక్ అయిపోయారు."  అంటూ ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ అడిగాడు సందీప్ రావు.

తను పాతిపెట్టిన మొక్క దగ్గరికి వెళ్లి పళ్ళు కోసి సందీప్ రావు ఇచ్చి "మీ పిల్లలకి ఇవ్వండి. ఆ ఇద్దరు నేను చెప్పే వరకు కదలరు." అంటూ ఇద్దరి దగ్గరికి వెళ్లి  "రూమ్ లోకి వెళ్ళండి." అని చెప్పాడు 402.

అక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోతున్న 402 వైపు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ "నన్ను కాపాడినందుకు థాంక్స్!  నీ పేరేమిటి?"  అని అడిగాడు సందీప్ రావు.

ఆ మాటకి నవ్వుతూ ఏమి మాట్లాడకుండా తన రూమ్ లోకి వెళ్ళిపోయాడు 402.

"సార్! అతని పేరు 402 గానే అందరికీ తెలుసు! అసలు పేరు ఏంటో ఫైల్ లో కూడా లేదు."  అన్నాడు నితీష్.

"అవునా? అతని ఫైల్ నా రూమ్ కి తీసుకురండి." అంటూ లోపలికి వెళ్ళాడు సందీప్ రావు.

ఫైల్ తీసుకుని ఆఫీస్ రూమ్ లోకి వెళ్లి టేబుల్ మీద పెడుతూ "అతని గురించి తెలుసుకోవడానికి ఫైల్ అడిగిన మొదటి ఆఫీసర్ మీరే సార్!'

'18 సంవత్సరాల నిండాయి అని శిక్ష వేసి ఈ జైలుకి పంపించరు కానీ అతను ఇక్కడికి వచ్చినప్పుడు 16 సంవత్సరాలు మాత్రమే! '

'ఈ జైలుకు వచ్చి 12 సంవత్సరాలు అయింది అతని కోసం ఒక్కరు కూడా రాలేదు. ఎవరితోనో పెద్దగా మాట్లాడు." అని చెప్పాడు శంకర్.

"అవునా?" అంటూ ఫైల్ చూస్తూ "ఆరు సంవత్సరాల క్రితం నలుగురు ఖైదీలు ఎందుకు చంపాడు? " డౌట్ గా అడిగాడు సందీప్ రావు.

"ఈ జైలుకి వచ్చినప్పుడు ఐదు మొక్కలు పాతిపెట్టాడు వాటికి రోజు నీళ్లు పోసి జాగ్రత్తగా పెంచేవాడు, నలుగురు ఖైదీలు ఏడిపించడానికి ఒక మొక్క కొమ్మలు విరిచి చికాకు చేశారు.'

'ఆ కోపంతో ఎవరు ఆపినా సరే ఆగకుండా నలుగురిని చంపేసాడు అప్పటినుంచి సపరేట్ సెల్లో ఉంచుతున్నాము. ఇప్పుడు మీకు ఇచ్చిన పళ్ళు ఆ చెట్లకు కాసినవే!" అని చెప్పాడు శంకర్.

"అవునా?" అంటూ ఫైల్ చూసి "చనిపోయిన వ్యక్తులు ఉంగరాలు ఇతని దగ్గర దొరికాయని అరెస్టు చేశారు, కానీ చంపినట్లు ఎటువంటి ఎవిడెన్స్ లేదు.'

అంటూ అనుమానంగా ఫైల్ కంప్లీట్ గా చూసి "కనీసం అతని ఊరు పేరు కూడా లేదు ఎవరో కావాలని  బయటకు రానివ్వకుండా ఉండడం కోసం ఇలా చేశారు." అంటూ

సెల్ దగ్గరికి వెళ్లి  "నీ గురించి డీటెయిల్స్ ఏమి ఫైల్ లో లేవు నీ పేరేమిటి?" అని అడిగాడు సందీప్ రావు.

అక్కడికి వస్తు "బాబు! సార్ నీకు హెల్ప్ చేస్తారు బెయిల్ తీసుకుని బయటికి వెళ్లొచ్చు!" అన్నాడు శంకర్ పటేల్.

"నా పేరు అభిర్! మీరు నాకు హెల్ప్ చేయాలి అనుకుంటే ఒక గుప్పెడు పంచదార ఇప్పించండి." అన్నాడు అభిర్.

ఆ మాట విని ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ "పంచదార ఎందుకు?" డౌట్ గా అడిగాడు సందీప్ రావు.

"అక్కడ కనిపిస్తున్న చీమలకి వేయడానికి సార్!" అన్నాడు శంకర్.

"అవునా?" అంటూ ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ ఆఫీసు రూమ్ లోకి వెళ్లి ఫోన్ చేసి "వసుంధర కోర్ట్ లో ఒక పిటిషన్ వేయాలి." అన్నాడు సందీప్ రావు.

************

'అబీర్ 14 సంవత్సరాలుగా జైల్లో ఎందుకు ఉన్నాడు?'

'తన దగ్గర దొరికిన 6 ఉంగరాలు ఎవరివి? వాళ్లని అభిర్ ఎందుకు చంపాల్సి వచ్చింది.'

'ఎదుటి మనిషిని కళ్ళతో ఆపగలిగే శక్తి అభిర్ కి ఎలా వచ్చింది?'

'అతని కోసం ఎదురు చూసే వాళ్ళు ఎవరైనా ఉన్నారా?'

'అభిర్ ని జైల్లో పెట్టించి బయటకు రాకుండా చేసింది  ఎవరు?'

'ఎవరు చదవని ఎవరికి తెలియని ఈ వేదం ఏమిటో తెలుసుకుందాము.'

**************






]]> https://xossipy.com/thread-71782.html Sun, 21 Dec 2025 13:50:07 +0300 https://xossipy.com/thread-71782.html ఈ కథ పూర్తిగా కల్పితం..


కళ్యాణ మండపం...

ఈ సిటీ లోనే పెద్ద పెద్ద బడా బాబుల్ని భరించే అతిపెద్ద కళ్యాణ మండపం.

రాష్ట్రంలోనే రెండు పెద్ద బిజినెస్ కుటుంబాల మధ్య జరుగుతున్న వివాహ వేడుక ఇది.
అంగరంగ వైభవంగా అలంకరించి ఉంది ఎటు చూసినా రెండు కుటుంబాల వైభోగం కనబడుతుంది.
కళ్యాణ మండపం చుట్టూ ఫుల్ గా సెక్యూరిటీ ఉంది.
ప్రతి ఒక్కరినే బాగా చెక్ చేసి గాని లోపలికి పంపడం లేదు.

        పెళ్ళికొడుకు మండపంలో కూర్చుని వర పూజ చేస్తున్నాడు. పెళ్ళికొడుకుని చూడడానికి రెండు కళ్ళు సరిపోవడం లేదు.

  ఆరడుగుల అందగాడు, చురకత్తుల లాంటి చూపులు, సమ్మోహనపరిచే చిరునవ్వు, సిల్కీ హెయిర్, చుక్కల్లో చంద్రుడు వలె మెరిసిపోతున్నాడు.

    పెళ్లికి వచ్చిన బంధువు వర్గం అంతా ఈ సంబంధం మాకు ఎందుకు కుదరలేదు అని బాధపడుతూ, పెళ్లికూతురు తండ్రి అదృష్టానికి ఈర్షపడ్డారు .

  పెళ్ళికాని అమ్మాయిలు అయితే తమ కలల రాకుమారుడు వేరొకరి సొంతం అవుతున్నందుకు తెగ బాధ పడిపోయారు.

ఇంతలో పూజారి గారు పెళ్ళికూతురుని తీసుకురండి అని చెబుతారు. పెళ్ళికూతురని ఆమె స్నేహితులు తీసుకు వస్తూ ఉంటారు. వారి ఆచారం ప్రకారం ముసుగు వేసుకుని ఉంటుంది.

    పెళ్లి కూతుర్ని పీటల మీద కూర్చోబెడతారు.ఇద్దరి మధ్యన తెర అడ్డుగా ఉంటుంది. పూజారి గారు వధువుతో పూజ చేయిపిస్తూ మంత్రాలు చెప్పిస్తుంటే, వధువు తల్లి అయిన భార్గవి వచ్చి అమ్మాయి రెండు రోజులు మౌనవ్రతం లో ఉంది అండి.

     పెళ్లి ఎటువంటి ఆటంకాలు లేకుండా జరగాలి అని అమ్మవారికి మొక్కుకుంది అని చెబుతుంది. అందరూ వధువు భక్తికి మురిసిపోతారు వధువు తండ్రి అయిన ధనుంజయ్ గారు కూతురిని చూసి పొంగిపోతారు.

  ధనుంజయ కళ్ళు ఎవరినో వెతుకుతాయి కానీ అతనికి నిరాశ ఎదురవుతుంది.

కన్యాదాన పూజలో వధువు కుడి చేతి మణికట్టుపై ఉన్న పుట్టుమచ్చ చూసి వరుడికి రకరకాల ఫీలింగ్స్ వస్తూ ఉంటాయి.
ఆ పుట్టుమచ్చ పెసరబద్ధంత పెద్దగా ఉంటుంది.
కన్యాదానం పూర్తయిన తర్వాత జీలకర్ర బెల్లం పెట్టేస్తారు.

తరువాత తాళి కట్టినప్పుడు వరుడు ఎంతో సంతోషంగా కడుతూ ఉంటే, వధువు కంటలో నుండి నీళ్లు జలజలా కారుతాయి..

ఒక కన్నీటి బొట్టు వచ్చే వరుడు పాదాలపై పడుతుంది.
వరుడు అర్థం కాక వధువు వంక అనుమానంగా చూస్తూ ఉంటే, భార్గవి వచ్చి మీతో వివాహానికి తను చాలా సంతోషంగా ఉంది అని వరుణ్ణి డైవర్ట్ చేస్తుంది.

తలంబ్రాల ఘట్టంలో కూడా వధువు వణుకుతూ ఉంటుంది. పెళ్లి ఘట్టాలు అన్నీ పూర్తి అయ్యాక అప్పగింతల అప్పుడు వధువు తన నానమ్మ అయిన సత్యవతి గారికి దగ్గరికి వెళుతూ ఉంటే భార్గవి వచ్చి వధువును హత్తుకుని భయపడకు మేమందరం నీ వెనకాల వస్తున్నాము అని చెప్పి సాగనంపుతుంది.

   వధువు,  వరుడు ఒక కారులో,  మిగిలిన వాళ్ళందరూ ఎవరి కారులో వారు బయలుదేరతారు.

కార్ స్టార్ట్ అవ్వగానే వరుడు,,  తమకు డ్రైవర్ కి మధ్య ఉన్న డోర్ వేసేస్తాడు.  ఆ కారు చాలా లగ్జరీస్ కారు. అన్ని రకాల హంగులు ఉంటాయి.

   వెంటనే వరుడు వధువు చేయి పెట్టకు పట్టుకుని నీకు ఈ పెళ్లి ఇష్టమే కదా!! ఎవరి బలవంతం మీద నువ్వు ఒప్పుకోలేదు కదా అని గంభీరంగా అడుగుతాడు.

   అతని మాటలోనే గంభీరానికే భయపడుతుంది. వధువు భయం అర్థం అయ్యి కూల్ గా మాట్లాడతాడు భయపడకు నిజం చెప్పు అని...

దానికి వధువు ఇష్టమే అని తల ఊపుతుంది. మౌనవ్రతం ఎన్ని రోజులు అని అడుగుతాడు??  రెండు రోజులు అని తన వేళ్ళు చూపిస్తుంది.

  వధువు చేతి వేళ్ళు చాలా చిన్నగా ఉంటాయి. వరుడు తన చేయి పక్కన వధువు చేయి పెట్టి చూసి చిన్నగా నవ్వుకుంటాడు.

  ఇంతలో కార్ ఒక అందమైన మాన్షన్ ముందు ఆగుతుంది. అది జై సింహా మాన్షన్. పెళ్లి గురించి మాన్షన్ మొత్తం అందమైన పువ్వులతో అలంకరించబడి ఉంటుంది .

  జై సింహా ఫ్యామిలీ తరతరాల నుంచి చెయ్యని బిజినెస్ అంటూ లేదు. కాలేజ్స్ దగ్గర నుంచి హాస్పిటల్స్ వరకు,  వ్యవసాయ ఉత్పత్తుల దగ్గర నుంచి ఎక్స్పోర్ట్ వరకు అన్ని రకాల బిజినెస్ లు చేస్తున్నారు.

   చారిటీస్ కూడా రన్ చేస్తున్నారు. కంపెనీ ప్రాఫిట్ లో 25% చారిటీస్కు ఉపయోగిస్తున్నారు.

ఇద్దరినీ గుమ్మం ముందు ఆపి పేర్లు చెప్పి లోపలికి రమ్మంటారు. వధువుకి చాలా టెన్షన్ గా ఉంటుంది.
వరుడు వధువు వంక చూసి చిన్నగా నవ్వుతాడు. వధువు ఆలోచిస్తుంది ఇప్పుడు ఎలా తను మాట్లాడేది అని...

కథ కొనసాగుతుంది.....






I Kindly Request To Readers Please Rate Us.........




This is Not Sex Story Totally Family, Romance And Thriller Story................]]> ఈ కథ పూర్తిగా కల్పితం..


కళ్యాణ మండపం...

ఈ సిటీ లోనే పెద్ద పెద్ద బడా బాబుల్ని భరించే అతిపెద్ద కళ్యాణ మండపం.

రాష్ట్రంలోనే రెండు పెద్ద బిజినెస్ కుటుంబాల మధ్య జరుగుతున్న వివాహ వేడుక ఇది.
అంగరంగ వైభవంగా అలంకరించి ఉంది ఎటు చూసినా రెండు కుటుంబాల వైభోగం కనబడుతుంది.
కళ్యాణ మండపం చుట్టూ ఫుల్ గా సెక్యూరిటీ ఉంది.
ప్రతి ఒక్కరినే బాగా చెక్ చేసి గాని లోపలికి పంపడం లేదు.

        పెళ్ళికొడుకు మండపంలో కూర్చుని వర పూజ చేస్తున్నాడు. పెళ్ళికొడుకుని చూడడానికి రెండు కళ్ళు సరిపోవడం లేదు.

  ఆరడుగుల అందగాడు, చురకత్తుల లాంటి చూపులు, సమ్మోహనపరిచే చిరునవ్వు, సిల్కీ హెయిర్, చుక్కల్లో చంద్రుడు వలె మెరిసిపోతున్నాడు.

    పెళ్లికి వచ్చిన బంధువు వర్గం అంతా ఈ సంబంధం మాకు ఎందుకు కుదరలేదు అని బాధపడుతూ, పెళ్లికూతురు తండ్రి అదృష్టానికి ఈర్షపడ్డారు .

  పెళ్ళికాని అమ్మాయిలు అయితే తమ కలల రాకుమారుడు వేరొకరి సొంతం అవుతున్నందుకు తెగ బాధ పడిపోయారు.

ఇంతలో పూజారి గారు పెళ్ళికూతురుని తీసుకురండి అని చెబుతారు. పెళ్ళికూతురని ఆమె స్నేహితులు తీసుకు వస్తూ ఉంటారు. వారి ఆచారం ప్రకారం ముసుగు వేసుకుని ఉంటుంది.

    పెళ్లి కూతుర్ని పీటల మీద కూర్చోబెడతారు.ఇద్దరి మధ్యన తెర అడ్డుగా ఉంటుంది. పూజారి గారు వధువుతో పూజ చేయిపిస్తూ మంత్రాలు చెప్పిస్తుంటే, వధువు తల్లి అయిన భార్గవి వచ్చి అమ్మాయి రెండు రోజులు మౌనవ్రతం లో ఉంది అండి.

     పెళ్లి ఎటువంటి ఆటంకాలు లేకుండా జరగాలి అని అమ్మవారికి మొక్కుకుంది అని చెబుతుంది. అందరూ వధువు భక్తికి మురిసిపోతారు వధువు తండ్రి అయిన ధనుంజయ్ గారు కూతురిని చూసి పొంగిపోతారు.

  ధనుంజయ కళ్ళు ఎవరినో వెతుకుతాయి కానీ అతనికి నిరాశ ఎదురవుతుంది.

కన్యాదాన పూజలో వధువు కుడి చేతి మణికట్టుపై ఉన్న పుట్టుమచ్చ చూసి వరుడికి రకరకాల ఫీలింగ్స్ వస్తూ ఉంటాయి.
ఆ పుట్టుమచ్చ పెసరబద్ధంత పెద్దగా ఉంటుంది.
కన్యాదానం పూర్తయిన తర్వాత జీలకర్ర బెల్లం పెట్టేస్తారు.

తరువాత తాళి కట్టినప్పుడు వరుడు ఎంతో సంతోషంగా కడుతూ ఉంటే, వధువు కంటలో నుండి నీళ్లు జలజలా కారుతాయి..

ఒక కన్నీటి బొట్టు వచ్చే వరుడు పాదాలపై పడుతుంది.
వరుడు అర్థం కాక వధువు వంక అనుమానంగా చూస్తూ ఉంటే, భార్గవి వచ్చి మీతో వివాహానికి తను చాలా సంతోషంగా ఉంది అని వరుణ్ణి డైవర్ట్ చేస్తుంది.

తలంబ్రాల ఘట్టంలో కూడా వధువు వణుకుతూ ఉంటుంది. పెళ్లి ఘట్టాలు అన్నీ పూర్తి అయ్యాక అప్పగింతల అప్పుడు వధువు తన నానమ్మ అయిన సత్యవతి గారికి దగ్గరికి వెళుతూ ఉంటే భార్గవి వచ్చి వధువును హత్తుకుని భయపడకు మేమందరం నీ వెనకాల వస్తున్నాము అని చెప్పి సాగనంపుతుంది.

   వధువు,  వరుడు ఒక కారులో,  మిగిలిన వాళ్ళందరూ ఎవరి కారులో వారు బయలుదేరతారు.

కార్ స్టార్ట్ అవ్వగానే వరుడు,,  తమకు డ్రైవర్ కి మధ్య ఉన్న డోర్ వేసేస్తాడు.  ఆ కారు చాలా లగ్జరీస్ కారు. అన్ని రకాల హంగులు ఉంటాయి.

   వెంటనే వరుడు వధువు చేయి పెట్టకు పట్టుకుని నీకు ఈ పెళ్లి ఇష్టమే కదా!! ఎవరి బలవంతం మీద నువ్వు ఒప్పుకోలేదు కదా అని గంభీరంగా అడుగుతాడు.

   అతని మాటలోనే గంభీరానికే భయపడుతుంది. వధువు భయం అర్థం అయ్యి కూల్ గా మాట్లాడతాడు భయపడకు నిజం చెప్పు అని...

దానికి వధువు ఇష్టమే అని తల ఊపుతుంది. మౌనవ్రతం ఎన్ని రోజులు అని అడుగుతాడు??  రెండు రోజులు అని తన వేళ్ళు చూపిస్తుంది.

  వధువు చేతి వేళ్ళు చాలా చిన్నగా ఉంటాయి. వరుడు తన చేయి పక్కన వధువు చేయి పెట్టి చూసి చిన్నగా నవ్వుకుంటాడు.

  ఇంతలో కార్ ఒక అందమైన మాన్షన్ ముందు ఆగుతుంది. అది జై సింహా మాన్షన్. పెళ్లి గురించి మాన్షన్ మొత్తం అందమైన పువ్వులతో అలంకరించబడి ఉంటుంది .

  జై సింహా ఫ్యామిలీ తరతరాల నుంచి చెయ్యని బిజినెస్ అంటూ లేదు. కాలేజ్స్ దగ్గర నుంచి హాస్పిటల్స్ వరకు,  వ్యవసాయ ఉత్పత్తుల దగ్గర నుంచి ఎక్స్పోర్ట్ వరకు అన్ని రకాల బిజినెస్ లు చేస్తున్నారు.

   చారిటీస్ కూడా రన్ చేస్తున్నారు. కంపెనీ ప్రాఫిట్ లో 25% చారిటీస్కు ఉపయోగిస్తున్నారు.

ఇద్దరినీ గుమ్మం ముందు ఆపి పేర్లు చెప్పి లోపలికి రమ్మంటారు. వధువుకి చాలా టెన్షన్ గా ఉంటుంది.
వరుడు వధువు వంక చూసి చిన్నగా నవ్వుతాడు. వధువు ఆలోచిస్తుంది ఇప్పుడు ఎలా తను మాట్లాడేది అని...

కథ కొనసాగుతుంది.....






I Kindly Request To Readers Please Rate Us.........




This is Not Sex Story Totally Family, Romance And Thriller Story................]]> https://xossipy.com/thread-71346.html Wed, 19 Nov 2025 15:38:48 +0300 https://xossipy.com/thread-71346.html శక్తి ఆగమనం.. ప్రోమో..

రాపర్తి అనూరాధ
*"" ఒక జంట ఎప్పటి నుంచో ప్రేమించు కుంటున్నారు...
 ఒకరిని ఒకరు అర్థం
చేసుకుని పెళ్లి చేసుకోవాలి అనే భావనకి వచ్చారు.
 ఆరోజు ఇంట్లో వాళ్ళకి
కాలేజ్ కి వెళుతున్నాము
అని అబద్ధం చెప్పి
బైట షికార్ ప్లాన్
చేసుకున్నారు
బైక్ పై ఫుల్ జోష్ తో షికార్లు
చేస్తూ బీచ్ పార్క్ రెస్టారెంట్
మూవీ అంటూ సాయంత్రం
వరకు చాలా ఎంజాయ్
చేశారు...
*"" తిరిగి వస్తుండగా
వాళ్ళు మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నారు...
ఇంకో వారం లో ఎగ్జామ్స్
తరువాత ఇంట్లో వాళ్ళతో
తమ లవ్ మ్యాటర్ చెప్పాలి
అని ప్లాన్ చేసుకుంటూ
ఉన్నారు....
*"" సాయంత్రం వరకు ఫుల్ ఎంజాయ్ చేసి తిరుగు
ప్రయాణం అవుతుంటే....
సిద్దు అంటే ఈ కథలో హీరో...."
నీ అడిగింది
ఇందు.... ( అంటే కథలో హీరోయిన్) నువ్వు ఇంక చదువు పై
దృష్టి పెట్టు నా ఆలోచనలతో
మైండ్ పాడు చేసుకోవద్దు
ఎలాగూ ఇంట్లో వాళ్ళతో మాట్లాడతాం
వాళ్ళు ఒప్పుకుంటే సరి
లేదంటే రిజిష్టర్ మ్యారేజ్ చేసుకుందాం సరేనా...
అని అడుగుతూ ఉంది.
సిద్దు నవ్వుతూ థాంక్స్ ఇందు...
నా పై నా ప్రేమ పై ఇంత
నమ్మకం పెట్టుకున్నావు
ఇంక నాకే దిగులు లేదు
మన పెళ్లి జరిగి తీరుతుంది
అంటూ ఉన్నాడు.
*" అంతలో రోడ్ పై రెడ్ సిగ్నల్ పడింది.
సిద్దు వాచ్ వైపు చూసుకుని
ఓహ్ ఇంకో పది నిముషాలు
టైం ఉంది ఆలోగా నిన్ను కాలేజ్ దగ్గరకి చేర్చాలి లేదంటే
ఎగ్జామ్స్ ముందే మన పెళ్లి అయిపోతుంది
మీ నాన్న చేతిలో అని నవ్వుతున్నాడు.
*""
ఇందు కూడా నవ్వుతూ ఉంది అంతలో
గ్రీన్ సిగ్నల్ పడింది సిద్దు
బైక్ స్టార్ట్ చేసాడు
విచిత్రం బైక్ స్టార్ట్ అవ్వలేదు... అతడికి కంగారు అనిపించింది ఇదేంటి ఫుల్ పెట్రోల్ ఉంది
బండి కదలటం లేదు అని
సెల్ఫ్ స్టార్ట్ అవ్వకపోతే
కిక్ కొట్టి స్టార్ట్ చేసాడు
అయినా బండి కదల్లేదు
వెనుక నుంచి ట్రాఫిక్ జాం
అయ్యి హారెన్ మోగుతు
ఉంటే చేసేది
లేక బైక్ దిగి తోసుకుంటూ
పక్కకి పార్క్ చేయాలి అనుకున్నాడు
కానీ ఆ బైక్ ఇంచ్ కూడా
కదల్లేదు,
అతడికి ఆశ్చర్యం వేసింది
ఇందు కూడా కంగారుగా
చూస్తూ ఉంది
సిద్దు ఆమెను పక్కకి వెళ్లి
నిలుచో మని చెప్పి
ఎంతో బలం తో బైక్ కదల్చాలి
అని చూసాడు
హు హు ఛాన్స్ లేదు
ఎదో బూమిలో కూరుకు
పోయినట్టు బైక్ పై వంద
టన్నుల బరువు ఉంది
అన్నట్టు
ఆ బండి అలాగే నిలబడి
ఇంచ్ కూడా కదలటం
లేదు
*"""ట్రాఫిక్ అంతరాయం కలుగుతుంది అని కొందరు
వచ్చి అతడికి హెల్ప్ చేయాలి
అని చూసారు
బట్ నో యూస్ పది మంది
వచ్చి లాగినా ఆ బైక్ కదల్లేదు అందరూ ఆశ్చర్యంగా ఎంటి
వింత అన్నట్టు
చూస్తున్నారు...!!
*" ఇందు కి టైం అయిపోతుంది డాడ్ కాలేజ్ కి వచ్చేస్తారు......
ఇంకో వైపు విచిత్రం గా బైక్ రోడ్ కి అడ్డం గా బిగుసుకు పోయింది. ఇప్పుడేం చేయాలి అని
చూస్తూ ఉంది ఆమె
*""
సరిగ్గా పది నిముషాలు
ఎన్ని విధాలుగా ట్రై చేసినా
ఫలితం లేకుండా పోయింది...
సిద్దు అన్నట్టు పది నిముషాల
టైం అయిపోయిన క్షణం లో
బైక్ మీద ఉన్న బరువు పక్కకి తొలగి పోయినట్టు ఎంతో
తేలిక అయిపోయింది.
అంత వరకు ఎంతో ట్రై చేసిన వారంతా బోర్లా పడ్డారు
బలం గా నెట్టడం తో పల్సర్ బైక్ విసురుగా యాభై అడుగుల అవతల పడింది.
*" సిద్దు మతిపోయినట్టు
ఆ విచిత్రం చూస్తూ ఉంటే
ఇందు హమ్మయ్య బైక్ కదిలింది అని అతడ్ని కదిలించింది
అప్పుడు వచ్చింది అతడికి
స్పృహ కంగారుగా కింద పడి ఉన్న బైక్ పైకి ఎత్తి అనుమానం గా చూసుకుంటూ హుష్ అమ్మా అనుకుని....
ఇందు నీ బైక్ ఎక్కించుకుని ముందుకి
కదిలాడు...!
***""""
అసలు ఆ బైక్ కి
ఎం జరిగిందో అంత వరకు
ఆ బైక్ మీద ఎం ఉందొ అంతా ఏమి అర్ధం కాలేదు
అంతా వింతగా ఇంకా అదో పెద్ద వైరల్ గా మారింది. ఇలాంటి సంఘటన
ఇప్పటి వరకు ఎక్కడా వినింది చూసింది లేదు. కానీ ఇలాంటివి
*""
*"" ఒక జంట జీవితం లో
ఎన్నో సంఘటన లు
ఎప్పటికప్పుడు జరుగుతూ
వారి జీవితం లో ఎన్నో
అలజడులు అనుమానాలు ఆశ్చర్యాలు కలిగిస్తూ
ఎదో అదృశ్య శక్తి వారిని
హెచ్చరిస్తూ గతం లో జరిగిన సంఘటన తెలియ చేయాలి
అని ప్రయత్నిస్తూ...
ఊహించని ప్రమాదాలు
ప్రళయాలు ప్రయాణాలు
చేయిస్తూ వారి ద్వారా
ఆగిపోయిన ఒక సత్కర్యాన్ని
పూర్తి చేయించే ప్రయత్నం
చేస్తున్న ఒక శక్తి కథ...!!!!
అసలు ఆ శక్తి ఎంటి
దయ్యమా దైవమా...??
ఆ ఇరువురికే ఎందుకు
ఇలాంటి ఇబ్బందులు
వారినే ఎందుకు ఎన్నుకుని
ఇబ్బంది పెట్టడం
అసలు ఎంటా గతం
ఈ జంట
జంట అవ్వడానికే పుట్టారా
వీరి పుట్టుకకు ఇంకేదో
కారణం ఉందా..???
వీరి పెళ్లికి ఇంట్లో వారు ఒప్పుకుంటారా..??
వాళ్ళు ఒప్పుకున్నా కనిపించని
శక్తి ఒప్పుకుంటుందా...???
ఇదంతా తెలియాలి అంటే
*"శక్తి...! ""
అనే సీరియల్ చదవాలి..!!]]> శక్తి ఆగమనం.. ప్రోమో..

రాపర్తి అనూరాధ
*"" ఒక జంట ఎప్పటి నుంచో ప్రేమించు కుంటున్నారు...
 ఒకరిని ఒకరు అర్థం
చేసుకుని పెళ్లి చేసుకోవాలి అనే భావనకి వచ్చారు.
 ఆరోజు ఇంట్లో వాళ్ళకి
కాలేజ్ కి వెళుతున్నాము
అని అబద్ధం చెప్పి
బైట షికార్ ప్లాన్
చేసుకున్నారు
బైక్ పై ఫుల్ జోష్ తో షికార్లు
చేస్తూ బీచ్ పార్క్ రెస్టారెంట్
మూవీ అంటూ సాయంత్రం
వరకు చాలా ఎంజాయ్
చేశారు...
*"" తిరిగి వస్తుండగా
వాళ్ళు మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నారు...
ఇంకో వారం లో ఎగ్జామ్స్
తరువాత ఇంట్లో వాళ్ళతో
తమ లవ్ మ్యాటర్ చెప్పాలి
అని ప్లాన్ చేసుకుంటూ
ఉన్నారు....
*"" సాయంత్రం వరకు ఫుల్ ఎంజాయ్ చేసి తిరుగు
ప్రయాణం అవుతుంటే....
సిద్దు అంటే ఈ కథలో హీరో...."
నీ అడిగింది
ఇందు.... ( అంటే కథలో హీరోయిన్) నువ్వు ఇంక చదువు పై
దృష్టి పెట్టు నా ఆలోచనలతో
మైండ్ పాడు చేసుకోవద్దు
ఎలాగూ ఇంట్లో వాళ్ళతో మాట్లాడతాం
వాళ్ళు ఒప్పుకుంటే సరి
లేదంటే రిజిష్టర్ మ్యారేజ్ చేసుకుందాం సరేనా...
అని అడుగుతూ ఉంది.
సిద్దు నవ్వుతూ థాంక్స్ ఇందు...
నా పై నా ప్రేమ పై ఇంత
నమ్మకం పెట్టుకున్నావు
ఇంక నాకే దిగులు లేదు
మన పెళ్లి జరిగి తీరుతుంది
అంటూ ఉన్నాడు.
*" అంతలో రోడ్ పై రెడ్ సిగ్నల్ పడింది.
సిద్దు వాచ్ వైపు చూసుకుని
ఓహ్ ఇంకో పది నిముషాలు
టైం ఉంది ఆలోగా నిన్ను కాలేజ్ దగ్గరకి చేర్చాలి లేదంటే
ఎగ్జామ్స్ ముందే మన పెళ్లి అయిపోతుంది
మీ నాన్న చేతిలో అని నవ్వుతున్నాడు.
*""
ఇందు కూడా నవ్వుతూ ఉంది అంతలో
గ్రీన్ సిగ్నల్ పడింది సిద్దు
బైక్ స్టార్ట్ చేసాడు
విచిత్రం బైక్ స్టార్ట్ అవ్వలేదు... అతడికి కంగారు అనిపించింది ఇదేంటి ఫుల్ పెట్రోల్ ఉంది
బండి కదలటం లేదు అని
సెల్ఫ్ స్టార్ట్ అవ్వకపోతే
కిక్ కొట్టి స్టార్ట్ చేసాడు
అయినా బండి కదల్లేదు
వెనుక నుంచి ట్రాఫిక్ జాం
అయ్యి హారెన్ మోగుతు
ఉంటే చేసేది
లేక బైక్ దిగి తోసుకుంటూ
పక్కకి పార్క్ చేయాలి అనుకున్నాడు
కానీ ఆ బైక్ ఇంచ్ కూడా
కదల్లేదు,
అతడికి ఆశ్చర్యం వేసింది
ఇందు కూడా కంగారుగా
చూస్తూ ఉంది
సిద్దు ఆమెను పక్కకి వెళ్లి
నిలుచో మని చెప్పి
ఎంతో బలం తో బైక్ కదల్చాలి
అని చూసాడు
హు హు ఛాన్స్ లేదు
ఎదో బూమిలో కూరుకు
పోయినట్టు బైక్ పై వంద
టన్నుల బరువు ఉంది
అన్నట్టు
ఆ బండి అలాగే నిలబడి
ఇంచ్ కూడా కదలటం
లేదు
*"""ట్రాఫిక్ అంతరాయం కలుగుతుంది అని కొందరు
వచ్చి అతడికి హెల్ప్ చేయాలి
అని చూసారు
బట్ నో యూస్ పది మంది
వచ్చి లాగినా ఆ బైక్ కదల్లేదు అందరూ ఆశ్చర్యంగా ఎంటి
వింత అన్నట్టు
చూస్తున్నారు...!!
*" ఇందు కి టైం అయిపోతుంది డాడ్ కాలేజ్ కి వచ్చేస్తారు......
ఇంకో వైపు విచిత్రం గా బైక్ రోడ్ కి అడ్డం గా బిగుసుకు పోయింది. ఇప్పుడేం చేయాలి అని
చూస్తూ ఉంది ఆమె
*""
సరిగ్గా పది నిముషాలు
ఎన్ని విధాలుగా ట్రై చేసినా
ఫలితం లేకుండా పోయింది...
సిద్దు అన్నట్టు పది నిముషాల
టైం అయిపోయిన క్షణం లో
బైక్ మీద ఉన్న బరువు పక్కకి తొలగి పోయినట్టు ఎంతో
తేలిక అయిపోయింది.
అంత వరకు ఎంతో ట్రై చేసిన వారంతా బోర్లా పడ్డారు
బలం గా నెట్టడం తో పల్సర్ బైక్ విసురుగా యాభై అడుగుల అవతల పడింది.
*" సిద్దు మతిపోయినట్టు
ఆ విచిత్రం చూస్తూ ఉంటే
ఇందు హమ్మయ్య బైక్ కదిలింది అని అతడ్ని కదిలించింది
అప్పుడు వచ్చింది అతడికి
స్పృహ కంగారుగా కింద పడి ఉన్న బైక్ పైకి ఎత్తి అనుమానం గా చూసుకుంటూ హుష్ అమ్మా అనుకుని....
ఇందు నీ బైక్ ఎక్కించుకుని ముందుకి
కదిలాడు...!
***""""
అసలు ఆ బైక్ కి
ఎం జరిగిందో అంత వరకు
ఆ బైక్ మీద ఎం ఉందొ అంతా ఏమి అర్ధం కాలేదు
అంతా వింతగా ఇంకా అదో పెద్ద వైరల్ గా మారింది. ఇలాంటి సంఘటన
ఇప్పటి వరకు ఎక్కడా వినింది చూసింది లేదు. కానీ ఇలాంటివి
*""
*"" ఒక జంట జీవితం లో
ఎన్నో సంఘటన లు
ఎప్పటికప్పుడు జరుగుతూ
వారి జీవితం లో ఎన్నో
అలజడులు అనుమానాలు ఆశ్చర్యాలు కలిగిస్తూ
ఎదో అదృశ్య శక్తి వారిని
హెచ్చరిస్తూ గతం లో జరిగిన సంఘటన తెలియ చేయాలి
అని ప్రయత్నిస్తూ...
ఊహించని ప్రమాదాలు
ప్రళయాలు ప్రయాణాలు
చేయిస్తూ వారి ద్వారా
ఆగిపోయిన ఒక సత్కర్యాన్ని
పూర్తి చేయించే ప్రయత్నం
చేస్తున్న ఒక శక్తి కథ...!!!!
అసలు ఆ శక్తి ఎంటి
దయ్యమా దైవమా...??
ఆ ఇరువురికే ఎందుకు
ఇలాంటి ఇబ్బందులు
వారినే ఎందుకు ఎన్నుకుని
ఇబ్బంది పెట్టడం
అసలు ఎంటా గతం
ఈ జంట
జంట అవ్వడానికే పుట్టారా
వీరి పుట్టుకకు ఇంకేదో
కారణం ఉందా..???
వీరి పెళ్లికి ఇంట్లో వారు ఒప్పుకుంటారా..??
వాళ్ళు ఒప్పుకున్నా కనిపించని
శక్తి ఒప్పుకుంటుందా...???
ఇదంతా తెలియాలి అంటే
*"శక్తి...! ""
అనే సీరియల్ చదవాలి..!!]]> https://xossipy.com/thread-71140.html Tue, 04 Nov 2025 16:06:33 +0300 https://xossipy.com/thread-71140.html
మీకు ఆసక్తి ఉందా లేదా తెలుసుకుని మొదలుపెడతాను.

కావాలా / వద్దా చెప్పగలరు.]]>
మీకు ఆసక్తి ఉందా లేదా తెలుసుకుని మొదలుపెడతాను.

కావాలా / వద్దా చెప్పగలరు.]]> https://xossipy.com/thread-70812.html Sun, 12 Oct 2025 10:33:01 +0300 https://xossipy.com/thread-70812.html
https://1024terabox.com/s/13AW8KfWhAziVlLz_6Jz5Ew


విరాజపర్వం సేకరణ వీఆర్కే

అర్ధనారీశ్వరం హైమా భార్గవ్

తెలుగు పుస్తకాలు నవలలు

ఒక దెయ్యంతో నా ప్రేమకథ యండమూరి వీరేంద్రనాథ్

గణపతి దేవుడు భానుమూర్తి

సెక్సోలజీ డాక్టర్ సమరం

వసంతోత్సవం మధుబాబు]]>
https://1024terabox.com/s/13AW8KfWhAziVlLz_6Jz5Ew


విరాజపర్వం సేకరణ వీఆర్కే

అర్ధనారీశ్వరం హైమా భార్గవ్

తెలుగు పుస్తకాలు నవలలు

ఒక దెయ్యంతో నా ప్రేమకథ యండమూరి వీరేంద్రనాథ్

గణపతి దేవుడు భానుమూర్తి

సెక్సోలజీ డాక్టర్ సమరం

వసంతోత్సవం మధుబాబు]]> https://xossipy.com/thread-70500.html Sun, 21 Sep 2025 10:52:45 +0300 https://xossipy.com/thread-70500.html
https://1024terabox.com/s/1mV3GX_lmEo8Enph8ThUt3Q



అర్ధనారీశ్వరం హైమా భార్గవ్

తెలుగు పుస్తకాలు నవలలు

ఒక దెయ్యంతో నా ప్రేమకథ యండమూరి వీరేంద్రనాథ్

గణపతి దేవుడు భానుమూర్తి

సెక్సోలజీ డాక్టర్ సమరం డాక్టర్ సమరం

వసంతోత్సవం మధుబాబు]]>
https://1024terabox.com/s/1mV3GX_lmEo8Enph8ThUt3Q



అర్ధనారీశ్వరం హైమా భార్గవ్

తెలుగు పుస్తకాలు నవలలు

ఒక దెయ్యంతో నా ప్రేమకథ యండమూరి వీరేంద్రనాథ్

గణపతి దేవుడు భానుమూర్తి

సెక్సోలజీ డాక్టర్ సమరం డాక్టర్ సమరం

వసంతోత్సవం మధుబాబు]]> https://xossipy.com/thread-70488.html Sat, 20 Sep 2025 14:07:43 +0300 https://xossipy.com/thread-70488.html వచ్చే వారం నుండి....

అత్తా కోడళ్ళ రుసరుసలు, దెప్పిపోట్ల కథలు

రచయిత: శ్రీమతి జయ గారు ఇంకా ఇతర రచయితలు]]> వచ్చే వారం నుండి....

అత్తా కోడళ్ళ రుసరుసలు, దెప్పిపోట్ల కథలు

రచయిత: శ్రీమతి జయ గారు ఇంకా ఇతర రచయితలు]]> https://xossipy.com/thread-70486.html Sat, 20 Sep 2025 13:22:37 +0300 https://xossipy.com/thread-70486.html
https://1024terabox.com/s/18-Dvb0xDK7OgQ4F0TWRFEw


విరాజపర్వం సేకరణ వీఆర్కే

అర్ధనారీశ్వరం హైమా భార్గవ్

తెలుగు పుస్తకాలు నవలలు

ఒక దెయ్యంతో నా ప్రేమకథ యండమూరి వీరేంద్రనాథ్

గణపతి దేవుడు భానుమూర్తి

సెక్సోలజీ డాక్టర్ సమరం డాక్టర్ సమరం

వసంతోత్సవం మధుబాబు]]>
https://1024terabox.com/s/18-Dvb0xDK7OgQ4F0TWRFEw


విరాజపర్వం సేకరణ వీఆర్కే

అర్ధనారీశ్వరం హైమా భార్గవ్

తెలుగు పుస్తకాలు నవలలు

ఒక దెయ్యంతో నా ప్రేమకథ యండమూరి వీరేంద్రనాథ్

గణపతి దేవుడు భానుమూర్తి

సెక్సోలజీ డాక్టర్ సమరం డాక్టర్ సమరం

వసంతోత్సవం మధుబాబు]]> https://xossipy.com/thread-70468.html Fri, 19 Sep 2025 00:32:43 +0300 https://xossipy.com/thread-70468.html
https://1024terabox.com/s/14nmNONZJ7t8w43gl4hj0hw



విరాజపర్వం సేకరణ వీఆర్కే

అర్ధనారీశ్వరం హైమా భార్గవ్

తెలుగు పుస్తకాలు నవలలు

ఒక దెయ్యంతో నా ప్రేమకథ యండమూరి వీరేంద్రనాథ్

గణపతి దేవుడు భానుమూర్తి

సెక్సోలజీ డాక్టర్ సమరం డాక్టర్ సమరం

వసంతోత్సవం మధుబాబు]]>
https://1024terabox.com/s/14nmNONZJ7t8w43gl4hj0hw



విరాజపర్వం సేకరణ వీఆర్కే

అర్ధనారీశ్వరం హైమా భార్గవ్

తెలుగు పుస్తకాలు నవలలు

ఒక దెయ్యంతో నా ప్రేమకథ యండమూరి వీరేంద్రనాథ్

గణపతి దేవుడు భానుమూర్తి

సెక్సోలజీ డాక్టర్ సమరం డాక్టర్ సమరం

వసంతోత్సవం మధుబాబు]]> https://xossipy.com/thread-70273.html Sun, 07 Sep 2025 09:40:40 +0300 https://xossipy.com/thread-70273.html
https://drive.google.com/file/d/1CsC83Fv...p=drivesdk




విరాజపర్వం సేకరణ వీఆర్కే

అర్ధనారీశ్వరం హైమా భార్గవ్

తెలుగు పుస్తకాలు నవలలు

ఒక దెయ్యంతో నా ప్రేమకథ యండమూరి వీరేంద్రనాథ్

గణపతి దేవుడు భానుమూర్తి

సెక్సోలజీ డాక్టర్ సమరం డాక్టర్ సమరం

వసంతోత్సవం మధుబాబు]]>
https://drive.google.com/file/d/1CsC83Fv...p=drivesdk




విరాజపర్వం సేకరణ వీఆర్కే

అర్ధనారీశ్వరం హైమా భార్గవ్

తెలుగు పుస్తకాలు నవలలు

ఒక దెయ్యంతో నా ప్రేమకథ యండమూరి వీరేంద్రనాథ్

గణపతి దేవుడు భానుమూర్తి

సెక్సోలజీ డాక్టర్ సమరం డాక్టర్ సమరం

వసంతోత్సవం మధుబాబు]]> https://xossipy.com/thread-70132.html Wed, 27 Aug 2025 19:25:53 +0300 https://xossipy.com/thread-70132.html కన్నప్ప - పుల్లేటికుర్తి కృష్ణ మోహన్

నల్లమల ఫారెస్ట్, సమయం మధ్యాహ్నం మూడు గంటలు,
జీప్ మెల్లగాఆత్మకూర్ వైపు వెల్లసాగింది .
ఫారెస్ట్ గార్డ్ దృష్టాంతా రోడ్డు మీద పెట్టి డ్రైవ్ చేస్తున్నాడు. “అంత సీరియస్ గా డ్రైవ్ చేస్తున్నావేంటి, తెలిసిన రోడ్డే కదా” అడిగాడు ప్రొఫెసర్ రాజగోపాల్.
“సార్ ఎంత తెలిసిన రోడ్డయినా చాలా ప్రమాదకరమైంది, అప్పుడప్పుడు రోడ్డు మీదకి ఏవో జంతువులు అడ్డంగా వస్తుంటాయి. బండికికూడా చిన్న ప్రాబ్లం ఉంది ”]]> కన్నప్ప - పుల్లేటికుర్తి కృష్ణ మోహన్

నల్లమల ఫారెస్ట్, సమయం మధ్యాహ్నం మూడు గంటలు,
జీప్ మెల్లగాఆత్మకూర్ వైపు వెల్లసాగింది .
ఫారెస్ట్ గార్డ్ దృష్టాంతా రోడ్డు మీద పెట్టి డ్రైవ్ చేస్తున్నాడు. “అంత సీరియస్ గా డ్రైవ్ చేస్తున్నావేంటి, తెలిసిన రోడ్డే కదా” అడిగాడు ప్రొఫెసర్ రాజగోపాల్.
“సార్ ఎంత తెలిసిన రోడ్డయినా చాలా ప్రమాదకరమైంది, అప్పుడప్పుడు రోడ్డు మీదకి ఏవో జంతువులు అడ్డంగా వస్తుంటాయి. బండికికూడా చిన్న ప్రాబ్లం ఉంది ”]]> https://xossipy.com/thread-69964.html Sat, 16 Aug 2025 12:48:10 +0300 https://xossipy.com/thread-69964.html
ఇక్కడ చాలా కథలు ఉన్నాయి నేను కూడా కొన్ని కథలు సేకరించి ఇక్కడ ఇస్తాను. చదివి ఆశీర్వాదించగలరు... వీఆర్కె 

విరాజపర్వం సేకరణ వీఆర్కే

అర్ధనారీశ్వరం హైమా భార్గవ్

తెలుగు పుస్తకాలు నవలలు

ఒక దెయ్యంతో నా ప్రేమకథ యండమూరి వీరేంద్రనాథ్

గణపతి దేవుడు భానుమూర్తి

సెక్సోలజీ డాక్టర్ సమరం డాక్టర్ సమరం

వసంతోత్సవం మధుబాబు]]>
ఇక్కడ చాలా కథలు ఉన్నాయి నేను కూడా కొన్ని కథలు సేకరించి ఇక్కడ ఇస్తాను. చదివి ఆశీర్వాదించగలరు... వీఆర్కె 

విరాజపర్వం సేకరణ వీఆర్కే

అర్ధనారీశ్వరం హైమా భార్గవ్

తెలుగు పుస్తకాలు నవలలు

ఒక దెయ్యంతో నా ప్రేమకథ యండమూరి వీరేంద్రనాథ్

గణపతి దేవుడు భానుమూర్తి

సెక్సోలజీ డాక్టర్ సమరం డాక్టర్ సమరం

వసంతోత్సవం మధుబాబు]]>