https://xossipy.com/ Wed, 28 Oct 2026 15:42:17 +0000 MyBB https://xossipy.com/thread-75680.html Sun, 18 Oct 2026 13:44:43 +0300 https://xossipy.com/thread-75680.html सदर कथा माझी नसून मी येथे कॉपी पेस्ट केलेली आहे. सदर कथेचे सर्व क्रेडिट मुळ लेखकाचे आहे. मी सदर कथा वाचकांसाठी येथे सादर करीत आहे. वाचकांनी अभिप्राय जरूर द्यावा.

नाना

दुपारचा डोळा लागला होता. फोनची रिंग वाजल्याने जाग आली. हॉलमध्ये जाऊन फोन घेतला.

“हॅलो, रोहिणी?” तिकडून पुरुषाचा आवाज आला.

“होय, बोलतेय! आपण?”

“काय रोहिणी! माझा आवाज ओळखला नाही? मी नाना!”

“नाना बोलताय? सॉरी हं ... मी झोपतून उठले, म्हणून पटक्कन आवाज नाही लक्षात आला ...”

“बरं ते जाऊ दे ... तुझ्याकडे एक काम होतं ...”

नानांना माझ्याकडे काम? काय असेल बाई? हे नाना म्हणजे नंबर एकचे लोफर आहेत! त्यादिवशी हॉस्पिटलमध्ये डोक्याला पट्टी असूनही काय काय फाजिल चाळे केले होते माझ्यासोबत ... मीही मग त्यात वाहवत गेले ... त्यातून सुजयनेही काही ऑब्जेक्शन घेतले नाही ... उलट ते सगळं बघून तो ही खूप एक्साइट झाला होता ... घरी आल्यावर त्या रात्री तीनदा घेतले त्याने मला ... इश्श्य! आत्ताही ते सगळं आठवले आणि गोंडू गोंडू वाटू लागले ... कुठे वाटू लागले म्हणता? तुम्हाला माहित आहे कुठे ते ... चावट कुठले!

“अगं आहेस की फोन ठेवला?”

“सॉरी हं नाना ... काय काम होतं?” फोनवर बोलता बोलता चाळा म्हणून सहज उजवं स्तनाग्र चोळल्या गेलं, “आउऊह ...”

“काय झालं गं?”

“काही नाही ...” मी जीभ चावलली. नानांनी माझा ‘आउऊह’ ओळखला तर नाही? बायकांच्या ह्या भावना जाणण्यात ते वस्ताद आहेत.

“मला वाटलं की काही नको ते दबल्या गेलं ...” म्हटलं नं नाना किती फाजिल आहे ते ...

“बरं मी फोन ह्याच्यासाठी केला होता की तू माझ्याकडे आत्ता येऊ शकशील का?”

“येईन की ... पण कशासाठी?”

“अगं सुमती बाहेर गेलीय ... माझी चहाची वेळ झालीय ... मला दुपारचा चहा मिळाला नाही तर चैन पडत नाही ... आणि नुकतंच डोक्याचं ऑपरेशन झाल्याने डॉक्टरांनी गॅसजवळ जायला मनाई केली आहे ... नाही तर मीच चहा करून घेतला असता ...”

“अहो नाना, त्यात काय विचारावचं? मी येते की ... पण सुमती कुठे गेलीय?”

“अगं, ती आपल्या भावाकडे गेलीय ... त्याच्या मुलीचं डोहाळजेवण आहे ... अन मला म्हणते कशी ... ‘तुम्ही आज चहाशिवायच राहा ... असं कोणत्या गोष्टीची एवढी सवय बरी नाही ... चहाची सवय मोडायला आजपासून सुरुवात करा’ ... दुष्ट कुठली ...” नाना पोटतिडकीने बोललेत. मला तर बाई त्यांची दया आली.

“अहो नाना, कशाला एवढं मनाला लावून घेताय ... मी येते ना तुमच्याकडे ... करून देईन मी चहा ...”

“थँक्स हं, रोहिणी ... तुझा हा मनमिळाऊ, दुसऱ्यांना मदत करण्याचा स्वभाव मला खूऊप आवडतो ... त्या दिवशीसुद्धा तू हॉस्पिटलमध्ये मला किती मदत केलीस ...” नाना ‘मदत’ शब्दावर जोर देत म्हणाले, “तू ये हं, मी वाट बघतो.”

नानांनी फोन ठेवला. नानांनी जाता जाता त्या दिवशीची आठवण करूनच दिली. पण खरं सांगू, मलाही तेव्हा खूप मजा आली होती. नानांचा दांडू म्हणजे खरंच विलक्षण आहे. जेव्हा तो आपला पूर्ण आकार धारण करतो नं, तेव्हा त्याची ती गुलाबी सुपारी अशी काही फुलून येते! नानांचा आत घेतल्यावर कसं भरल्या भरल्यासारखं वाटलं होतं. सुजयचा देखील असाच मोठा असता तर काय बहार आली असती. आमच्या कॉलनीत तेवढा कुणाचंच मोठा नसावा ... अनघा आणि रूपा नानांना लागू आहेत ते काही उगीचच नाही.

झोपतून उठले होते त्यामुळे माझा अवतार बघण्यासारखा झाला होता. घराबाहेर पडायचं तर नीट पडायला नको? म्हणून मी बेडरूममधील ड्रेसिंग टेबलसमोर आले. आरश्यात स्वतःला नीट निरखलं. केसांचा बुचडा सैल होऊन थोडा बटा चेहऱ्यावर आल्या होत्या. कुंकवाची टिकली बाजूला झाली होती. पदर एका बाजूला गोळा झाला होता. ब्लाउजचं वरचं बटण निघालं होतं. झोपताना मी ब्रेसियरचा हुक काढून झोपते, त्यामुळे पट्ठा ढिला होऊन ब्लाउजमधून डोकावत होत्या. ब्रेसियरचा एक कप वरच्या बाजूला येऊन तिथलं गडद बोंड ब्लाउजच्या तलम कपड्याआडून स्पष्ट दिसत होतं. साडी खाली खिसकून गोरे पान पोट अन बेंबी दोन्ही उघडं पडलं होतं. खालची दौलत मात्र दडलेली होती.

हे वर्णन वाचून तुम्ही उत्तेजित झालात ना? तुम्ही तर फक्त इमेजिन करत असाल, मी स्वतःला प्रत्यक्ष बघत होते. आपलं हे मादक रूप बघून मीच खुशालले. खालच्या विहिरीला झरा फुटतोयसं जाणवायला लागलं. क्षणभर वाटलं, असंच नागवं होऊन बिछान्यावर आडवं व्हावं आणि बोटांनी अजून झरे फोडावे. पण मग विचार केला, नाना वाट बघत असतील. बिचारे, सध्या परावलंबी आहेत. त्यांना शब्द दिला होता. कशाला त्यांना चहासाठी ताटकळत ठेवायचं?

माझं स्वतःला निरखणं सुरू असताना, सारखं नानांच्या अंगावर झोपून घातलेलं मुसळच आठवत होतं. आणि, आजही नाना संधीचा फायदा घेऊन मला मोकळं करतील का ह्याची गोड उत्कंठा मनात दाटत होती. त्यांनी मला घेतले तर विरोध करायचा नाहीच मुद्दी, असं मी ठरवून टाकलं. नुकत्याच ऑपरेशनच्या दिवसामधून तावून सुलाखून निघालेल्या नानांच्या डोक्याला सुखद वाटावं ह्या दृष्टीने मी पेहराव करू लागले.

आलमारी उघडून सगळ्या साड्या धुंडाळल्या. एक फिक्क्या निळ्या रंगाची तलम साडी मिळाली. तिलाच मॅचिंग ब्लाउजही मिळालं. ही साडी आणि ब्लाउज मी कित्येक दिवसांत घातलले नव्हते. ते बेडवर ठेवून आरशासमोर आले. बटा सावरत बुचडा नीट पण सैलसरच बांधला. हल्कासा पावडरचा पफ चेहऱ्यावरून फिरवला. माझी त्वचा कोरडी असल्याने चेहरा तेलकट होत नाही, तरी पण पावडर लावून घेतली; नानांनी चुंबनं घेतली तर चांगला वास यावा म्हणून. सरकलेली टिकली भुवयांच्या बरोबर मध्यभागी लावली. कोरलेल्या भुवयांच्यामध्ये ती नाजूक टिकली अगदी रेखीव दिसत होती. जीभ फिरवून दोन्ही ओठ ओलसर करून घेतले. सुजयने एक स्ट्रॉबेरी फ्लेवरचे लिपस्टिक आणले होते. त्याची शेड सौम्य गुलाबी होती. त्याने ओठांची रंगरंगोटी केली. आता माझा चेहरा बघून कोणीही म्हटले नसते की मी नुकतीच झोपतून उठलीय.

पदर खाली ढकलून ब्लाउजची बटणं काढली. ब्लाउज काढून घडी काढून ठेवला. साडी सोडून तिची ही घडी घातलली. कंबरेला काचत होतं म्हणून परकर्याची नाडी सैलशी केली. एकदा मनात विचार आला की परकर काढूनच टाकावा. पण मग साडी नीट नेसता आली नसती म्हणून परकर तसाच ठेवला; मी चड्डी घाणार नव्हते ना म्हणून! आयत्या वेळी चड्डीची अडचण कशाला? एक तर माझ्या छकुलीला मोकळं वाटतं, उघडं असलं की आणि दुसरं असं की नाना ती काढणारच होते. आता तुम्ही म्हणाल की मी किती खात्रीने बोलते आहे की नाना माझी चड्डी काढणार म्हणून! पण नानांचा रंगेल स्वभाव ज्यांना माहित आहे त्यांना माझ्या ह्या कयासाबद्दल मुठ्ठीच शंका येणार नाही. आणि समजा नाना तसं काही वागलेच नाही तर मी काय त्यांना सोडणार होते? त्या दिवशी त्यांचं घेतलेलं मुसळ मी बाई सहजासहजी विसरू शकत नाही!

पटक्कन परकर वर करून चड्डी काढून टाकली अन् ब्रेसियरही काढून टाकली. मोकळ्या हवेत येताच माझे निप्पल्स फुलून आले. अर्थात्, ते फुलून यायला नानांच्या आठवणीचाही परिणाम होताच. मग, परकर्याची नाडी नीट करून ब्लाउज घातलला. त्याचं फिटिंग एवढं परफेक्ट होतं, की ब्रेसियर घातलली नसूनही स्तनांना नीट उठाव आला. डिओचा स्प्रे काखेत व बेंबीत मारून घेतला. छकुलीवर मुद्दामच नाही मारला. नानांना तिथला नैचरल गंध ह्यायचा होता. मग बेंबीच्या चार बोटं खाली साडी बांधून धट्ट चोपून नेसली.

एकदा आरश्यात बघून सगळं व्यवस्थित आहे ह्याची खात्री करून घेतली. सगळे लाईट्स, फॅन्स बंद करून, घर लॉक केलं व खालच्या फ्लोअरला येऊन नानांच्या दारावरची बेल वाजवली. बेल वाजता क्षणीच नानांनी दर उघडले. बहुदा, माझी वाट बघत ते दारापाशीच उभे होते.

“किती वेळ लावलास गं, रोहिणी? मला वाटलं की तू येतेस की नाही ...” मला आतमध्ये घेऊन दरवाजा बंद करत नाना म्हणाले.

“नाही हो, नाना! एकदा येईन म्हणले तर येणार नाही असे कसे होईल?”

“बरं बाई, चल किचनमध्ये! मला केव्हाची तल्लफ आली आहे ...” असे म्हणत नाना मला किचनमध्ये घेऊन गेले, “बघ, मी सगळी तयारी करून ठेवली आहे.”

खरंच, नानांनी व्यवस्थित तयारी करून ठेवली होती. गॅसचा लायटर, दुधाची पातेली, चहासाठी एक भांडं, चहा-साखरेचे डबे, चहासाठी पाणी, आल्याचा तुकडा आणि आलं ठेचायला एक छोटासा खलबत्ता – सगळं ओट्यावर गॅसच्या शेगडीजवळ मांडून ठेवलं होतं.

“नाना, तुम्ही सगळं नीट मांडून ठेवलं आहे हो! मला काही शोधशोध करावी लागणार नाही.” मी कौतुकाने म्हणाले.

“अगं रोहिणी, चहात आलं टाकशील हं ... चांगली चव येईल बघ तोंडाला ...”

“नाना, तुम्ही काही काळजी करू नका ... मी बनवते चहा ...”

“होय, मी बाहेर बिस्किटं ठेवतो टेबलवर ...” असे म्हणून नाना बाहेर निघून गेले.

मी गॅसच्या शेगडी पेटवल्या. एकीवर दूध तापायला ठेवलं, दुसरीवर चहाचं आधाण! पाणी उकळल्यावर त्यात आल्याचा तुकडा आणि चहा पावडर टाकली. मग त्यावर झाकणी ठेवून चहा बसून दिला. इकडे दूध हळू हळू तापत होतं. मनात, नानांनी अजून काही लोफरपणा केला नाही, ह्याचा विचार सुरू होता. बरं, ऑपरेशननंतर त्यांचा रंगेलपणा कमी झाला म्हणावं तर तसंही नव्हतं; त्यांनी हॉस्पिटलमध्ये, डोक्याला पट्टी असूनही, मला ज्या प्रकारे घेतले होतं त्यावरून त्यांचा डेट हिरवा होता हे नक्की!

“अजून चहा झाला नाही?” मी विचारमग्न असताना नाना माझ्या अगदी जवळ येऊन बोलले की मी दचकले.

नाना माझ्या इतक्या निकट आले की त्यांचा उष्ण श्वास माझ्या उघड्या पाठीवर जाणवला. दचकून मी मागे फिरले तर त्यांच्या मिठीत आले. त्यांनी माझे नितंब पकडून मला आपल्या जवळ ओढलं. त्यांचा दांडू माझ्या मांडीवर टोचला.

“नाना, काय हे?” मी कशीबशी पुटपुटले. पण मनात मात्र सुखावलं हं.

“का गं रोहिणी, तू ब्रेसियरशिवाय आली आहेस नं?”

नानांच्या ह्या प्रश्नाने मी पुन्हा दचकले. मी लाजून खाली मान झुकवली. “नाना .... तुम्ही कसं ... ओळखलं?”

नाना काही बोलले नाही. त्यांनी माझा पदर डाव्या स्तनावरून बाजूला केला व ब्लाउजवरूनच माझा स्तन चोखून चोखून ओला केला. माझा ब्लाउज ओला होऊन आतलं चॉकलेटी बोंड दिसू लागलं.

“बरोबर ओळखलं की नाही?” माझे बोंड चोळत नानांनी विजयी स्वरात विचारले, “बाईच्या अंगावर कपडे ज्या प्रकारे फिट बसतात नं, त्यावरून तिने काय काय घातलं आहे हे मला बरोबर ओळखता येतं ... मी हेही सांगू शकतो की तू परकर नेसला आहेस पण चड्डी मात्र घातलली नाहीय.”

नानांचा हात माझ्या गुबगुबीत पोटावर अनिर्बंध फिरत होता. माझ्या बेंबीचा खळगा चोळल्या जात होता. नाना पुढे झुकत पुन्हा स्तन तोंडात घेऊ लागले.

“अहो नाना, तिकडे दूध उतू जाईल ना ...” मला गॅसवर ठेवलेल्या दुधाची आठवण झाली.

“तुझं दूध उतू चाललं त्याचं काय?” पोटावरचा हात वर सरकवत त्यांनी माझं आंचळ पिळलं.

“अहो नाना, चावटपणा थांबवा बरं ...” मी लटक्या रागाने म्हणाले.

“एका अटीवर ... चहा पिऊन झाल्यावर करू देशील?”

“बघेन बाई ... माझा मूड असेल तर ...” नानांना चिडवण्यासाठी मी लटका नखरा दाखवला.

“काय दुष्ट आहेस गं तू ... मग त्या दिवशी चटक का लावलीस ... तुम्ही बायका छळता नुसत्या ...” नानांनी तक्रार केली, पण माझ्या पोटाला गोंजारत निमूटपणे बाहेर हॉलमध्ये गेले.

दूध वर आलंच होतं. मी गॅस बंद केला. चहा दोन कपात गाळला, वरून दूध टाकले. साखर घालून ढवळलं अन् चहाच्या भांड्यातला गाळ कचऱ्याच्या डब्यात टाकून भांडं विसवून ठेवलं. चहाचे कप घेऊन बाहेर आले. नाना डायनिंग टेबलजवळ बसले होते. मग आम्ही दोघांनी चहा-बिस्कीटांचा अस्वाद घेतला.

“चहा मस्त झालाय हं, रोहिणी ... अगदी मला हवा तसा ... आल्याची चव छान लागलीय ... मस्त तरतरीत वाटतेय आता ...” नाना खुशीत म्हणाले. माझं लक्ष त्यांच्या पायाजाम्याकडे गेलं. त्यांचा दांडूही तरतरीत झालेला दिसत होता.

चहा पिऊन झाल्यावर मी रिकामे कप किचनमध्ये नेले. सिंकपाशी जाऊन कप विसवू लागले. नाना चोरपावल्यांनी आले व मला मागून चिकटले. त्यांचा तरतरीत सोटा माझ्या ढुंगणाला भिडला. मी कप विसवताना नानांचे हात माझे दोन्ही स्तन चोळत होते. मलाही नानांचा आगाऊपणा भावत होता. मी काही त्यांना रोखलं नाही. माझी बोंडं कुसकरत सोटा ढुंगणावर रगडू लागले.

“रोहिणी, हे तुझं आवडतं बघ ... तोंडाने तू भलेही नखरे करशील, पण लाड मात्र आवडीने करून घेतेस ...”

“बरं बरं ... चला हॉलमध्ये ... की सगळं इथेच उरकायचं आहे?”

कप विसवून झाल्यावर आम्ही दोघेही हॉलमध्ये आलो. नानांनी मला हात धरून आपल्याजवळ सोफ्यावर बसवले. माझी हनुवटी धरत माझे चुंबन घेतले. त्यांच्या चुंबनाला चहाची चव होती. मी ही मग आता ‘ताकाला जाताना भांडं कशाला लपवायचं’ असा विचार करत नानांच्या पायाजाम्यावर हात ठेवला. त्यांचा ताठलेला आकार मला सुखावून गेला. मी पायाजाम्याची बटणं उघडून आत हात घातला. लोफर नानांनी अंडरविअर घातली नसल्याने त्यांचा बुल्ला माझ्या हातात आला. चांगलाच गरम लागत होता मेला. इकडे, नाना चुंबनं घेऊन माझे ओठ हुळहुळे करत होते. माझा हात त्यांच्या बुल्ल्याला लागताच त्यांच्या तोंडतून समाधानाचा हुंकार निघाला.

मी प्रेमाने त्यांच्या बुल्ल्याला कुरवाळू लागले. लांबीला दीड वीत असेल. आणि चांगला जाड होता. त्याची जाडी मोठी मुश्किलीने हातात मावत होती. माझ्या चेहऱ्यावर त्यांना कौतुकाचे भाव दिसले असावे. “धर गं प्रेमाने त्याला ... बिचारा व्याकुळलाय तुझ्या स्पर्शासाठी ... ए रोहिणी, खरं सांग हं ... माझा सुजयपेक्षा मोठा आहे नं? तुला आवडला नं?”

त्यांच्या दोन्ही प्रश्नांना होकारार्थी मान डोलावण्याशिवाय मला गत्यंतर नव्हतं. माझी नजर राहून राहून त्या विलक्षण दांडूवर जात होती. सुंता केल्याने त्याची कातडीरहित सुपारी मस्त गुलाबी दिसत होती. मी वाकून हळूच त्या सुपारीला तोंडात घेतले. नानांच्या शरीरात सूक्ष्म थरकाप उठला. त्यांनी माझ्या डोकं हलकंच आपल्या ओटीपोटावर दाबून धरलं. त्यांच्या उत्तेजित पौरुषाचा उग्र गंध नाकात शिरला. मी लालीपाप चोखावे तसा त्यांचा बुल्ला चोखू लागले. थोड्याच वेळात माझ्या लाळेने त्यांचा दांडा माखून गेला. नानांचा श्वास जोरात सुरू झाला होता. कंबर उंचावत ते बुल्ल्याने माझ्या मुखाशी संभोग करू लागले. मी त्यांचे वृषण हातात धरले. त्यांच्या दांडूलाच साजेऱ्या त्यांच्या गोठ्या होत्या. मी करंगळीच्या नखाने गोठ्या खाजवू लागले. नानांनी सुखावून गोठ्या आक्रसून घेतल्या. मी मग बुल्ला सोडून त्यांच्या गोठ्या चोखू लागले.

“रोहिणी ... किती छान चोखतेस गं ... त्या दिवशी हॉस्पिटलमध्ये चोखलं होतं ... त्याहीपेक्षा सुपरब ...”

मी पुन्हा बुल्ला तोंडात घेतला. मला त्यांच्या स्पर्शात एक वेगळीच शिरशिरी जाणवली. बहुधा, त्यांचं पाणी निघायला आलं होतं. पण मला ते माझ्या तोंडात नको होतं तर माझ्या छकुलीत हवं होतं. उगीच कशाला वाया जाऊ द्यायचं म्हणून मी त्याला बाहेर काढले.

“अगं रोहिणी, बाई काय करतेस गं?” लहान मुलगा आवडीचं खेळणं हिसकावून घेतले की हिरमुसतो, तसा नानांचा स्वर होता, “घे ना पुन्हा तोंडात ... तुझ्या ओठांचा मऊ स्पर्श किती आवडतोय त्याला ...”

“नाना, अहो माझ्या तोंडातच पाडणार का? मग माझ्या छकुलीला तसंच कोरडं ठेवणार? त्याला खालच्या ओठांचा स्पर्श देते ना ...”

“अगं, त्याची काळजी तू कशाला करतेस? तुझी आणि तुझ्या छकुलीची तहान भागवण्याइतकं पाणी आहे माझ्या नळ्याला ... तुम्हा दोघींना पाजायला हा नाना समर्थ आहे ... चल, अंत नको पाहूस ...”

नानांची कमालच आहे बाई! सुमतीला यायला जास्त वेळ नव्हता राहिला. तितक्याशा अवधीत दोनदा पाण्याची धार सोडणं म्हणजे चांगलाच स्टॅमिना दिसतोय. नाना छकुलीला घोळसून काढणार ह्या आनंदात मी त्यांचा बुल्ला पुन्हा ओठांमध्ये धरला. त्यांच्या सुपारीला नाजूक चाव घेत मी सुपारीच्या डोक्यावरून जीभ फिरवली.

नानांचे शरीर ताणल्या गेले. माझे डोके त्यांनी गच्च दाबून धरले, मी बुल्ला सोडू नये म्हणून! त्यामुळे त्यांची पिचकारी तोंडात झेलण्याशिवाय गत्यंतर नव्हतं. नाना कंबरेला झटके देत उष्ण वीर्य माझ्या तोंडात उघळू लागले. एकेका झटक्यात चमचा भरून माझ्या घशात ओतत होते. त्यांच्या वीर्याला किंचितशी खारट अन् तुरट चव होती. पण माझे डोकं दाबलं गेलं असल्याने मला ती चव सहन करावीच लागली.

बुल्ल्यातून शेवटचा थेंब निघाल्यावर नानांनी मला उचलून घेतले. माझे ओठ पूर्णपणे चुरागळले गेले होते – आधी नानांनी चोखून चोखून हुळहुळं केलं होतं; नंतर टणक बुल्ल्याने घासून काढले होते. माझ्या ओठांवरून नानांनी प्रेमाने जीभ फिरवली. “मस्त रिलीफ दिलास गं, रोहिणी ... थँक्स ... पण आता मुख्य काम राहिलं आहे नं ... त्याकरता आपण बेडरूममध्येच जाऊ ... म्हणजे निवांत उरकता येईल ...”

“अहो नाना, पण सुमती येईल ना परत ... तुमचा तयार होईल ती यायच्या आत उरकून घ्यायला?” मी बेडरूमकडे जाताना पुन्हा शंका व्यक्त केली. खरं म्हणजे आता मीही आतूर झाले होते नानांकडून करून घ्यायला. पण, त्यांचा दांडू पुन्हा आपल्या दिमाखात ताजातवाना होणं हे त्यासाठी आवश्यक होतं.

“अगं, तुझ्यासारखी रसरशीत आणि रंगेल प्रतिसाद देणारी बाई असल्यावर हा नाना एकदा आऊट झाला तरी पुढची इनिंग खेळायला तयार असतो.” बेडरूममध्ये येताच नानांनी पायाजामा काढत मला बुल्ला दाखवला. मेला, पुन्हा उभा झाला होता.

“ए रोहिणी, आता मी तुला पूर्ण नागवी करणार आहे हं ... त्यादिवशी हॉस्पिटलमध्ये सगळं बंद डोक्यानी झालं ... आज डोळसपणे तुला व्यवस्थित निरखायचं आहे मला ...”

“पहा नं ... आज पूर्ण रोहिणी बघून घ्या ...” मी पदर पाडला. स्तनांखाली हात धरून वर उचलून नानांना दाखवले. त्यांचे डोळे चमकले. नानांनी पुढे होत माझा ब्लाउज काढून टाकला. माझे टपोरे स्तन बघून ते हरखून गेले.

“आतापर्यंत कपड्यांवरून किंवा बंद डोक्यानी हाताळलंय तुझ्या चेंडूंना ... आता मात्र डोळे भरून पोटभर बालिंग करणार मी ...” असे म्हणत नाना पलंगावर बसले व मला आपल्या पुढ्यात ओढले. त्यांचा बुल्ला पुन्हा दिमाखात माझ्या मांडीला बाजूने टोचू लागला. एक हात त्यांनी माझ्या उजव्या काखेत धरला, ग्रिप यावी म्हणून. माझे तोंड त्यांनी आपल्याकडे वळवून घेतले. माझ्या स्तनावर त्यांचे गरम श्वास आदळू लागले. त्या उष्ण झुळूकीने माझे बोंड फुलू लागले. दुसऱ्या हाताने नाना स्तन कुरवाळू लागले. लुसलुशीत काखेत त्यांचा अंगठा वळवळू लागला. जणू काही ते माझी मऊसूत योनीच चोळत होते. त्या स्पर्शाने माझ्या योनीला पुन्हा पाझर फुटू लागला. माझे श्वास जोरात सुरू झाले.

स्तन भरपूर चोळून झाल्यावर नानांनी बोंड ओठात घेतले. दाबताना दुखणार नाही इतपतच जोर त्यांच्या ओठात होता. त्या प्रेमळ दाबामुळे पुन्हा मांड्यांमध्ये शिरशिरी दाटली. मला आता योनीत पोकळी जाणवू लागली. नाना ती कधी भरून काढतात अशी हुकूर वाटू लागली.

नानांची जीभ माझ्या बोंडाला चाटू लागली. आता काखेतला हात माझ्या दुसऱ्या स्तनावर आला होता. एक स्तन तोंडात तर दुसरा हातात! नाना अगदी मन लावून माझ्या स्तनांचे लाड करत होते. “रूपा किंवा अनघा झक मारतात गं तुझ्यापुढे ... तू मला आधीच चाट्स द्यायला हवा होता गं ... अशी मजा केली असती नं आपण दोघांनी ...”

“नाना, आता तर आपण एंजॉय करतोय नं ... मागचं जाऊ द्या ... आणि पुढे पण आपण मजा करू की ...”

“बरोबर आहे तुझं, रोहिणी ... आता हा क्षण आनंदाचा मानू या ... नंतर पुढचंही मानू या ...” असे म्हणत नानांनी माझ्या पोटावर हात आणला बेंबीला कुसकरत ते निया काढू लागले. त्यांना सुलभ व्हावं म्हणून मी पोट पुढे ताणलं. नानांनी निया सोडून परकर्याची गाठ उलगाडली.

“तुझी बेंबी मस्त खोल आहे गं ... माझ्या लवड्याची टोपी मावेल सहज तिथे ... सुजय लवडा लावतो का गं तिथे कधी?” बेंबीला खाजवता नानांचा तोंडानेही फाजिलपणा सुरू होता. ह्या चावट बोलण्याने अंगावर गोड काटा उभा राहत होता.

नानांनी मला पलंगावर आडवं केलं. माझा परकर आणि साडी ढिली झाली होती. ती त्यांनी खेचून काढली. मी संपूर्ण नागवी झाली होती. नाना बघत होते आणि मी बेशरमपणे मांड्या फाकवल्या होत्या. माझी फट त्यांच्या अधीर डोळ्यांपुढे खुली झाली होती. मी बोटं घालून ती त्यांना फाकवून दाखवली. मला आता काहीच लाज उरली नव्हती. कारण खाज सुटली होती ना! माझ्या बोटांना फटीतलं ओलावा जाणवला. मी ओलं बोट बाहेर काढून नाकाशी धरलं. त्या मादक वासाने मीच खुशालले.

“काय सुरेख आहे गं तुझी छोटी रोहिणी ...” मी हॉस्पिटलमध्ये केलेला माझ्या योनीचा उल्लेख नानांनी केला, “आणि एकदम चिकणी राखली आहेस ... सुजयला कसं आवडत नाही तिथे?”

मी काय बोलणार? योनी दाखवायला नाही वाटली, पण त्याबद्दल बोलायला मात्र मला थोडी लाजच वाटली. नानांनी पायाजामा काढून टाकला. वर जो सुती हाफ शर्ट होता तोही काढून टाकला. ह्या वयातही त्यांचे शरीर काटक होते. चरबीचं कुठेही निशाण नव्हतं. आणि त्यांचा बुल्ला मस्त डोलत होता. ते माझ्याजवळ बसले. उजवा अंगठा आणि तर्जनी त्यांनी तोंडात घालून चोखून ओले केले. लाळेने ओलीचिब झालेल्या चिमटीत त्यांनी माझा दाणा धरला. तो ओला स्पर्श मला मोहरवून गेला. ते हळूवारपणे माझा दाणा चिवडू लागले. त्यांच्या स्पर्शात एक आगळंच कौशल्य होतं. मधून मधून ते आपली बोटं ओली करून घेत होते.

मला हा अनुभव नवा होता. मी बऱ्याचदा जेव्हा स्वतःचं समाधान करून घ्यायचं तेव्हा माझ्याच कामसिलीनाने बोट ओलं होऊन दाण्याला ओला स्पर्श व्हायचा; पण ते आपसूकपणे घडायचं. इथे नाना मात्र सहेतुकपणे ओली बोटं माझ्या दाण्याला लावत होते; अन् ते मला खूप आवडत होतं.

“नाना ... तुम्ही ... बोटं ओले करून ... का लावताय ... तिथे?” ओटीपोटातून गोड तरंग उठत असताना, न राहवून मी विचारले.

“रोहिणी, त्याचं असं आहे ...” माझ्या दाण्याला हलकंच चिमटीत धरत नाना म्हणाले, “हा बाईच्या उत्तेजनेचा केंद्रबिंदू आहे ... बाईची सगळी वासना इथे एकवटलेली असते ... इथे प्रेमाच्या ओलाव्याने स्पर्श करायचा असतो ... बाईला इथे कोरडा स्पर्श आवडत नाही ...”

“नाना ... तुम्हाला कसं ठाऊक?”

“बये, बाईला कसं उद्दीपित करायचं ह्या विषयात मला अलिखित डॉक्टरेट आहे ...” असे म्हणत नाना माझ्या ओटीपोटावर झुकले आणि माझ्या उभ्या पाकळ्या फाकवत माझ्या छकुलीत जीभ घातली. मी अपादमस्तक थरथरले.

नानांची जीभ माझ्या योनीमार्गाच्या चहूबाजूंनी लाडवू लागली. माझी खाज अजून तीव्र होऊ लागली. मला योनीत आता काही भक्कम घालून हवं होतं. आणि ते नानांच्या पायात डोलत होतं.

“नाना ... मला घ्या नं ... आता सहन नाही होत हो ...” माझा आवाज कातर झाला होता.

“रोहिणी, घ्यायचं काम तुला करायचं आहे ... माझा लवडा तुला घालून घ्यायचा आहे ...”

“होय हो, नाना ... घाला तुमचा बुल्ला माझ्या पुदीत ... मेली अगदी व्याकुळ झाली आहे ... चांगली रग जिरवा तिची ...”

नानांही माझ्या योनीत बुल्ला घालायला आतूर झाले होते. ते माझ्या पायांमध्ये आले. माझे पाय अंकुलापाशी धरत त्यांनी गुडघ्यातून मोडले व गुडघे कानांपाशी आणले. माझी योनी पूर्णपणे फाकली. मला थोडी कळ लागल्यासारखे झाले, पण पुढच्या सुखासाठी मी ती सहन केली. नाना वाकले व माझ्या योनीवर त्यांनी आपली लाळ सोडली. ती लाळ त्यांनी योनीमार्गात चांगली चोळली. माझी छकुली अजून ओली झाली. आता ते माझ्या अंगावर आडवे झाले. त्यांनी बुल्ल्याचं टोक माझ्या पुदीच्या भोकाशी ठेवलं.

“रोहिणी, सांभाळ गं ...” असे म्हणत त्यांनी कंबरेला जोरात दाबलं.

क्षणभर मला काही कळलंच नाही. अन् मग डोळ्यासमोर काजवे चमकले. माझ्या भोकात मोठ्याला दट्ट्या घुसला असं वाटलं. माझ्या नाजूक छकुलीच्या स्नायूंनी प्रसरण पावत कसा बसा नानांचा अवाढव्य बुल्ला आत घेतला. मी कासाविस झाले.

“नाना ... प्लीज बाहेर काढा हो ... किती मोठा आहे तुमचा .. सहन होत नाही ...” मी कळवळून म्हणाले.

“रोहिणी, असं कसं गं करतेस ... आधी घातलला नव्हता तेव्हा तुला सहन होत नव्हतं ... आता घातलला तर पुन्हा सहन होत नाही म्हणतेस ... थोडा धीर धर ... तुझी छकुली सरावेल मग ...” नाना प्रेमाने म्हणाले. पण तरी त्यांनी दणका दिलाच.

“नाना ... त्या दिवशी ... हॉस्पिटलमध्ये तर एवढा त्रास नव्हता झाला ...”

“अगं, त्या दिवशी मी आजच्या इतका एक्साइट नव्हतो झालो ... सुमती यायच्या आत मोकळं व्हायचं होतं ... डोक्याला पट्टी असल्याने मला काही दिसत नव्हतं ... आज तू नागवी आहेस माझ्यासमोर ... अन् मुख्य म्हणजे, त्या दिवशी सारखा सुजय इथे नाहीय ...” नानांनी पुन्हा एक दणका दिला.

नानांच्या दणक्याने जेवढी हादरी नाही तेवढी सुजयच्या उल्लेखाने हादरले. “नाना ... सुजय तिथे होता ते तुम्हाला कळलं होतं?”

“मग? मला त्याची चाहूल लागली होती ... अर्थात्, मी मुद्दामच तसं दर्शवलं नाही ... पण तो एक्साइट झाला होता नं जेव्हा तू माझ्यावर चढली होती तेव्हा?”

माझ्याशी बोलताना नानांचे धक्के सुरूच होते, पण मला त्रास होऊ नये म्हणून आवेश आणि गती कमी केली होती. माझ्या पुदीचे ओठ व्यवस्थित घासले जात होते. नानांच्या गोठ्या माझ्या पार्श्वछिद्रावर आपटत होत्या. हे सेंसेशन मला नवीनच होतं. सुजय नाही मारत बाई धक्के असल्या आवेशाने! कदाचित, परस्त्रीला कुटताना माणसामध्ये स्पेशल जोर येत असेल. मी मात्र आता मस्त एंजॉय करू लागले होते.

नाना माझे दोन्ही निप्पल्स कुसकरू लागले. नाना आधी हळूवारपणे खेळले होते माझ्या स्तनांशी; पण मी त्यांच्या पूर्ण कब्जात आल्यावर त्यांच्या कुसकरण्यात मर्दानी रंग आली होती. स्तनाग्रांमध्ये हलक्या वेदना होत होत्या. पण त्या हव्या हव्याश्या वाटत होत्या.

माझे योनीमार्गाचे स्नायू प्रसरण पावू लागल्याने नानांचा बुल्ला माझ्या पुदीत नीट मावू लागला होता. नानांनी माझे अंकुल्स सोडून दिले होते. प्रथम मी पाय लांब केले त्यामुळे पायातली कळ गेली. मग मी पायांचा विळखा त्यांच्या ढुंगणाभोवती घातला. मी ओठांचा चंबू केला. नानांनी माझे ओठ ओठात घेतले. मी त्यांची ओली चुंबनं घेऊ लागले. माझे वरचे आणि खालचे ओठ नानांकडून चुरले जात होते.

ओल्या चुंबनांनी आमची लाळ एकमेकांच्या मुखात मिसळून जात होती. त्याला चहाची हलकशी चव होती. मी नानांच्या बुल्ल्याला सरावल्यावर नानांनी पुन्हा आपली गती आणि जोर वाढवला होता. मी जणू त्यांचा रोजचा घेते असे मला वाटू लागले. नाना बुल्ला आत घालताना कंबरेची अशी काही गोलाकार हालचाल करत होते की मी अंतर्बाह्य घुसळल्या जात होते. ह्या घुसळण्याने माझे लोणी बाहेर येऊन मांड्यांवर ओघळू लागले.

मला आता रोलर-कोस्टरच्या राईडमध्ये बसल्यासारखं वाटू लागलं. नानांच्या दणक्यांनी एकदम वेगात वरून खाली येते असं वाटू लागले. मी पुन्हा नानांच्या ढुंगणाला आवळले. माझ्या पाकळ्या आणि दाणा चुरळले जात होते. माझं स्खलन होणार हे मला कळलं होतं.

“आउऊह ... नाना ... माझं व्हायला ... आलंय ...”

“स्वतःला एकदम ढिलं सोड रोहिणी ... माझंही निघेलच आता ...” असे म्हणत नानांनी आपलं शरीर माझ्यावर दाबून धरलं. माझे स्तन दबल्या गेले. आणि एका क्षणी नानांचा लाव्हा माझ्या आतूर कुंडात ओतला जाऊ लागला. माझाही कडेलाट झाला. मी नानांना घट्ट मिठी मारली.

मी जरी थकून पडले होते, तरी लवकरच मला उठून घरी परत जावं लागणार होतं. सुमती येणार होती ना. पण, आता नानांचा रूपा आणि अनघाकडचा रतीब बंद करून माझ्याकडे सुरू करण्याचा मनोमन निर्णय पक्का करून टाकला होता मी ...

० ० ० ० ०

(समाप्त)]]> सदर कथा माझी नसून मी येथे कॉपी पेस्ट केलेली आहे. सदर कथेचे सर्व क्रेडिट मुळ लेखकाचे आहे. मी सदर कथा वाचकांसाठी येथे सादर करीत आहे. वाचकांनी अभिप्राय जरूर द्यावा.

नाना

दुपारचा डोळा लागला होता. फोनची रिंग वाजल्याने जाग आली. हॉलमध्ये जाऊन फोन घेतला.

“हॅलो, रोहिणी?” तिकडून पुरुषाचा आवाज आला.

“होय, बोलतेय! आपण?”

“काय रोहिणी! माझा आवाज ओळखला नाही? मी नाना!”

“नाना बोलताय? सॉरी हं ... मी झोपतून उठले, म्हणून पटक्कन आवाज नाही लक्षात आला ...”

“बरं ते जाऊ दे ... तुझ्याकडे एक काम होतं ...”

नानांना माझ्याकडे काम? काय असेल बाई? हे नाना म्हणजे नंबर एकचे लोफर आहेत! त्यादिवशी हॉस्पिटलमध्ये डोक्याला पट्टी असूनही काय काय फाजिल चाळे केले होते माझ्यासोबत ... मीही मग त्यात वाहवत गेले ... त्यातून सुजयनेही काही ऑब्जेक्शन घेतले नाही ... उलट ते सगळं बघून तो ही खूप एक्साइट झाला होता ... घरी आल्यावर त्या रात्री तीनदा घेतले त्याने मला ... इश्श्य! आत्ताही ते सगळं आठवले आणि गोंडू गोंडू वाटू लागले ... कुठे वाटू लागले म्हणता? तुम्हाला माहित आहे कुठे ते ... चावट कुठले!

“अगं आहेस की फोन ठेवला?”

“सॉरी हं नाना ... काय काम होतं?” फोनवर बोलता बोलता चाळा म्हणून सहज उजवं स्तनाग्र चोळल्या गेलं, “आउऊह ...”

“काय झालं गं?”

“काही नाही ...” मी जीभ चावलली. नानांनी माझा ‘आउऊह’ ओळखला तर नाही? बायकांच्या ह्या भावना जाणण्यात ते वस्ताद आहेत.

“मला वाटलं की काही नको ते दबल्या गेलं ...” म्हटलं नं नाना किती फाजिल आहे ते ...

“बरं मी फोन ह्याच्यासाठी केला होता की तू माझ्याकडे आत्ता येऊ शकशील का?”

“येईन की ... पण कशासाठी?”

“अगं सुमती बाहेर गेलीय ... माझी चहाची वेळ झालीय ... मला दुपारचा चहा मिळाला नाही तर चैन पडत नाही ... आणि नुकतंच डोक्याचं ऑपरेशन झाल्याने डॉक्टरांनी गॅसजवळ जायला मनाई केली आहे ... नाही तर मीच चहा करून घेतला असता ...”

“अहो नाना, त्यात काय विचारावचं? मी येते की ... पण सुमती कुठे गेलीय?”

“अगं, ती आपल्या भावाकडे गेलीय ... त्याच्या मुलीचं डोहाळजेवण आहे ... अन मला म्हणते कशी ... ‘तुम्ही आज चहाशिवायच राहा ... असं कोणत्या गोष्टीची एवढी सवय बरी नाही ... चहाची सवय मोडायला आजपासून सुरुवात करा’ ... दुष्ट कुठली ...” नाना पोटतिडकीने बोललेत. मला तर बाई त्यांची दया आली.

“अहो नाना, कशाला एवढं मनाला लावून घेताय ... मी येते ना तुमच्याकडे ... करून देईन मी चहा ...”

“थँक्स हं, रोहिणी ... तुझा हा मनमिळाऊ, दुसऱ्यांना मदत करण्याचा स्वभाव मला खूऊप आवडतो ... त्या दिवशीसुद्धा तू हॉस्पिटलमध्ये मला किती मदत केलीस ...” नाना ‘मदत’ शब्दावर जोर देत म्हणाले, “तू ये हं, मी वाट बघतो.”

नानांनी फोन ठेवला. नानांनी जाता जाता त्या दिवशीची आठवण करूनच दिली. पण खरं सांगू, मलाही तेव्हा खूप मजा आली होती. नानांचा दांडू म्हणजे खरंच विलक्षण आहे. जेव्हा तो आपला पूर्ण आकार धारण करतो नं, तेव्हा त्याची ती गुलाबी सुपारी अशी काही फुलून येते! नानांचा आत घेतल्यावर कसं भरल्या भरल्यासारखं वाटलं होतं. सुजयचा देखील असाच मोठा असता तर काय बहार आली असती. आमच्या कॉलनीत तेवढा कुणाचंच मोठा नसावा ... अनघा आणि रूपा नानांना लागू आहेत ते काही उगीचच नाही.

झोपतून उठले होते त्यामुळे माझा अवतार बघण्यासारखा झाला होता. घराबाहेर पडायचं तर नीट पडायला नको? म्हणून मी बेडरूममधील ड्रेसिंग टेबलसमोर आले. आरश्यात स्वतःला नीट निरखलं. केसांचा बुचडा सैल होऊन थोडा बटा चेहऱ्यावर आल्या होत्या. कुंकवाची टिकली बाजूला झाली होती. पदर एका बाजूला गोळा झाला होता. ब्लाउजचं वरचं बटण निघालं होतं. झोपताना मी ब्रेसियरचा हुक काढून झोपते, त्यामुळे पट्ठा ढिला होऊन ब्लाउजमधून डोकावत होत्या. ब्रेसियरचा एक कप वरच्या बाजूला येऊन तिथलं गडद बोंड ब्लाउजच्या तलम कपड्याआडून स्पष्ट दिसत होतं. साडी खाली खिसकून गोरे पान पोट अन बेंबी दोन्ही उघडं पडलं होतं. खालची दौलत मात्र दडलेली होती.

हे वर्णन वाचून तुम्ही उत्तेजित झालात ना? तुम्ही तर फक्त इमेजिन करत असाल, मी स्वतःला प्रत्यक्ष बघत होते. आपलं हे मादक रूप बघून मीच खुशालले. खालच्या विहिरीला झरा फुटतोयसं जाणवायला लागलं. क्षणभर वाटलं, असंच नागवं होऊन बिछान्यावर आडवं व्हावं आणि बोटांनी अजून झरे फोडावे. पण मग विचार केला, नाना वाट बघत असतील. बिचारे, सध्या परावलंबी आहेत. त्यांना शब्द दिला होता. कशाला त्यांना चहासाठी ताटकळत ठेवायचं?

माझं स्वतःला निरखणं सुरू असताना, सारखं नानांच्या अंगावर झोपून घातलेलं मुसळच आठवत होतं. आणि, आजही नाना संधीचा फायदा घेऊन मला मोकळं करतील का ह्याची गोड उत्कंठा मनात दाटत होती. त्यांनी मला घेतले तर विरोध करायचा नाहीच मुद्दी, असं मी ठरवून टाकलं. नुकत्याच ऑपरेशनच्या दिवसामधून तावून सुलाखून निघालेल्या नानांच्या डोक्याला सुखद वाटावं ह्या दृष्टीने मी पेहराव करू लागले.

आलमारी उघडून सगळ्या साड्या धुंडाळल्या. एक फिक्क्या निळ्या रंगाची तलम साडी मिळाली. तिलाच मॅचिंग ब्लाउजही मिळालं. ही साडी आणि ब्लाउज मी कित्येक दिवसांत घातलले नव्हते. ते बेडवर ठेवून आरशासमोर आले. बटा सावरत बुचडा नीट पण सैलसरच बांधला. हल्कासा पावडरचा पफ चेहऱ्यावरून फिरवला. माझी त्वचा कोरडी असल्याने चेहरा तेलकट होत नाही, तरी पण पावडर लावून घेतली; नानांनी चुंबनं घेतली तर चांगला वास यावा म्हणून. सरकलेली टिकली भुवयांच्या बरोबर मध्यभागी लावली. कोरलेल्या भुवयांच्यामध्ये ती नाजूक टिकली अगदी रेखीव दिसत होती. जीभ फिरवून दोन्ही ओठ ओलसर करून घेतले. सुजयने एक स्ट्रॉबेरी फ्लेवरचे लिपस्टिक आणले होते. त्याची शेड सौम्य गुलाबी होती. त्याने ओठांची रंगरंगोटी केली. आता माझा चेहरा बघून कोणीही म्हटले नसते की मी नुकतीच झोपतून उठलीय.

पदर खाली ढकलून ब्लाउजची बटणं काढली. ब्लाउज काढून घडी काढून ठेवला. साडी सोडून तिची ही घडी घातलली. कंबरेला काचत होतं म्हणून परकर्याची नाडी सैलशी केली. एकदा मनात विचार आला की परकर काढूनच टाकावा. पण मग साडी नीट नेसता आली नसती म्हणून परकर तसाच ठेवला; मी चड्डी घाणार नव्हते ना म्हणून! आयत्या वेळी चड्डीची अडचण कशाला? एक तर माझ्या छकुलीला मोकळं वाटतं, उघडं असलं की आणि दुसरं असं की नाना ती काढणारच होते. आता तुम्ही म्हणाल की मी किती खात्रीने बोलते आहे की नाना माझी चड्डी काढणार म्हणून! पण नानांचा रंगेल स्वभाव ज्यांना माहित आहे त्यांना माझ्या ह्या कयासाबद्दल मुठ्ठीच शंका येणार नाही. आणि समजा नाना तसं काही वागलेच नाही तर मी काय त्यांना सोडणार होते? त्या दिवशी त्यांचं घेतलेलं मुसळ मी बाई सहजासहजी विसरू शकत नाही!

पटक्कन परकर वर करून चड्डी काढून टाकली अन् ब्रेसियरही काढून टाकली. मोकळ्या हवेत येताच माझे निप्पल्स फुलून आले. अर्थात्, ते फुलून यायला नानांच्या आठवणीचाही परिणाम होताच. मग, परकर्याची नाडी नीट करून ब्लाउज घातलला. त्याचं फिटिंग एवढं परफेक्ट होतं, की ब्रेसियर घातलली नसूनही स्तनांना नीट उठाव आला. डिओचा स्प्रे काखेत व बेंबीत मारून घेतला. छकुलीवर मुद्दामच नाही मारला. नानांना तिथला नैचरल गंध ह्यायचा होता. मग बेंबीच्या चार बोटं खाली साडी बांधून धट्ट चोपून नेसली.

एकदा आरश्यात बघून सगळं व्यवस्थित आहे ह्याची खात्री करून घेतली. सगळे लाईट्स, फॅन्स बंद करून, घर लॉक केलं व खालच्या फ्लोअरला येऊन नानांच्या दारावरची बेल वाजवली. बेल वाजता क्षणीच नानांनी दर उघडले. बहुदा, माझी वाट बघत ते दारापाशीच उभे होते.

“किती वेळ लावलास गं, रोहिणी? मला वाटलं की तू येतेस की नाही ...” मला आतमध्ये घेऊन दरवाजा बंद करत नाना म्हणाले.

“नाही हो, नाना! एकदा येईन म्हणले तर येणार नाही असे कसे होईल?”

“बरं बाई, चल किचनमध्ये! मला केव्हाची तल्लफ आली आहे ...” असे म्हणत नाना मला किचनमध्ये घेऊन गेले, “बघ, मी सगळी तयारी करून ठेवली आहे.”

खरंच, नानांनी व्यवस्थित तयारी करून ठेवली होती. गॅसचा लायटर, दुधाची पातेली, चहासाठी एक भांडं, चहा-साखरेचे डबे, चहासाठी पाणी, आल्याचा तुकडा आणि आलं ठेचायला एक छोटासा खलबत्ता – सगळं ओट्यावर गॅसच्या शेगडीजवळ मांडून ठेवलं होतं.

“नाना, तुम्ही सगळं नीट मांडून ठेवलं आहे हो! मला काही शोधशोध करावी लागणार नाही.” मी कौतुकाने म्हणाले.

“अगं रोहिणी, चहात आलं टाकशील हं ... चांगली चव येईल बघ तोंडाला ...”

“नाना, तुम्ही काही काळजी करू नका ... मी बनवते चहा ...”

“होय, मी बाहेर बिस्किटं ठेवतो टेबलवर ...” असे म्हणून नाना बाहेर निघून गेले.

मी गॅसच्या शेगडी पेटवल्या. एकीवर दूध तापायला ठेवलं, दुसरीवर चहाचं आधाण! पाणी उकळल्यावर त्यात आल्याचा तुकडा आणि चहा पावडर टाकली. मग त्यावर झाकणी ठेवून चहा बसून दिला. इकडे दूध हळू हळू तापत होतं. मनात, नानांनी अजून काही लोफरपणा केला नाही, ह्याचा विचार सुरू होता. बरं, ऑपरेशननंतर त्यांचा रंगेलपणा कमी झाला म्हणावं तर तसंही नव्हतं; त्यांनी हॉस्पिटलमध्ये, डोक्याला पट्टी असूनही, मला ज्या प्रकारे घेतले होतं त्यावरून त्यांचा डेट हिरवा होता हे नक्की!

“अजून चहा झाला नाही?” मी विचारमग्न असताना नाना माझ्या अगदी जवळ येऊन बोलले की मी दचकले.

नाना माझ्या इतक्या निकट आले की त्यांचा उष्ण श्वास माझ्या उघड्या पाठीवर जाणवला. दचकून मी मागे फिरले तर त्यांच्या मिठीत आले. त्यांनी माझे नितंब पकडून मला आपल्या जवळ ओढलं. त्यांचा दांडू माझ्या मांडीवर टोचला.

“नाना, काय हे?” मी कशीबशी पुटपुटले. पण मनात मात्र सुखावलं हं.

“का गं रोहिणी, तू ब्रेसियरशिवाय आली आहेस नं?”

नानांच्या ह्या प्रश्नाने मी पुन्हा दचकले. मी लाजून खाली मान झुकवली. “नाना .... तुम्ही कसं ... ओळखलं?”

नाना काही बोलले नाही. त्यांनी माझा पदर डाव्या स्तनावरून बाजूला केला व ब्लाउजवरूनच माझा स्तन चोखून चोखून ओला केला. माझा ब्लाउज ओला होऊन आतलं चॉकलेटी बोंड दिसू लागलं.

“बरोबर ओळखलं की नाही?” माझे बोंड चोळत नानांनी विजयी स्वरात विचारले, “बाईच्या अंगावर कपडे ज्या प्रकारे फिट बसतात नं, त्यावरून तिने काय काय घातलं आहे हे मला बरोबर ओळखता येतं ... मी हेही सांगू शकतो की तू परकर नेसला आहेस पण चड्डी मात्र घातलली नाहीय.”

नानांचा हात माझ्या गुबगुबीत पोटावर अनिर्बंध फिरत होता. माझ्या बेंबीचा खळगा चोळल्या जात होता. नाना पुढे झुकत पुन्हा स्तन तोंडात घेऊ लागले.

“अहो नाना, तिकडे दूध उतू जाईल ना ...” मला गॅसवर ठेवलेल्या दुधाची आठवण झाली.

“तुझं दूध उतू चाललं त्याचं काय?” पोटावरचा हात वर सरकवत त्यांनी माझं आंचळ पिळलं.

“अहो नाना, चावटपणा थांबवा बरं ...” मी लटक्या रागाने म्हणाले.

“एका अटीवर ... चहा पिऊन झाल्यावर करू देशील?”

“बघेन बाई ... माझा मूड असेल तर ...” नानांना चिडवण्यासाठी मी लटका नखरा दाखवला.

“काय दुष्ट आहेस गं तू ... मग त्या दिवशी चटक का लावलीस ... तुम्ही बायका छळता नुसत्या ...” नानांनी तक्रार केली, पण माझ्या पोटाला गोंजारत निमूटपणे बाहेर हॉलमध्ये गेले.

दूध वर आलंच होतं. मी गॅस बंद केला. चहा दोन कपात गाळला, वरून दूध टाकले. साखर घालून ढवळलं अन् चहाच्या भांड्यातला गाळ कचऱ्याच्या डब्यात टाकून भांडं विसवून ठेवलं. चहाचे कप घेऊन बाहेर आले. नाना डायनिंग टेबलजवळ बसले होते. मग आम्ही दोघांनी चहा-बिस्कीटांचा अस्वाद घेतला.

“चहा मस्त झालाय हं, रोहिणी ... अगदी मला हवा तसा ... आल्याची चव छान लागलीय ... मस्त तरतरीत वाटतेय आता ...” नाना खुशीत म्हणाले. माझं लक्ष त्यांच्या पायाजाम्याकडे गेलं. त्यांचा दांडूही तरतरीत झालेला दिसत होता.

चहा पिऊन झाल्यावर मी रिकामे कप किचनमध्ये नेले. सिंकपाशी जाऊन कप विसवू लागले. नाना चोरपावल्यांनी आले व मला मागून चिकटले. त्यांचा तरतरीत सोटा माझ्या ढुंगणाला भिडला. मी कप विसवताना नानांचे हात माझे दोन्ही स्तन चोळत होते. मलाही नानांचा आगाऊपणा भावत होता. मी काही त्यांना रोखलं नाही. माझी बोंडं कुसकरत सोटा ढुंगणावर रगडू लागले.

“रोहिणी, हे तुझं आवडतं बघ ... तोंडाने तू भलेही नखरे करशील, पण लाड मात्र आवडीने करून घेतेस ...”

“बरं बरं ... चला हॉलमध्ये ... की सगळं इथेच उरकायचं आहे?”

कप विसवून झाल्यावर आम्ही दोघेही हॉलमध्ये आलो. नानांनी मला हात धरून आपल्याजवळ सोफ्यावर बसवले. माझी हनुवटी धरत माझे चुंबन घेतले. त्यांच्या चुंबनाला चहाची चव होती. मी ही मग आता ‘ताकाला जाताना भांडं कशाला लपवायचं’ असा विचार करत नानांच्या पायाजाम्यावर हात ठेवला. त्यांचा ताठलेला आकार मला सुखावून गेला. मी पायाजाम्याची बटणं उघडून आत हात घातला. लोफर नानांनी अंडरविअर घातली नसल्याने त्यांचा बुल्ला माझ्या हातात आला. चांगलाच गरम लागत होता मेला. इकडे, नाना चुंबनं घेऊन माझे ओठ हुळहुळे करत होते. माझा हात त्यांच्या बुल्ल्याला लागताच त्यांच्या तोंडतून समाधानाचा हुंकार निघाला.

मी प्रेमाने त्यांच्या बुल्ल्याला कुरवाळू लागले. लांबीला दीड वीत असेल. आणि चांगला जाड होता. त्याची जाडी मोठी मुश्किलीने हातात मावत होती. माझ्या चेहऱ्यावर त्यांना कौतुकाचे भाव दिसले असावे. “धर गं प्रेमाने त्याला ... बिचारा व्याकुळलाय तुझ्या स्पर्शासाठी ... ए रोहिणी, खरं सांग हं ... माझा सुजयपेक्षा मोठा आहे नं? तुला आवडला नं?”

त्यांच्या दोन्ही प्रश्नांना होकारार्थी मान डोलावण्याशिवाय मला गत्यंतर नव्हतं. माझी नजर राहून राहून त्या विलक्षण दांडूवर जात होती. सुंता केल्याने त्याची कातडीरहित सुपारी मस्त गुलाबी दिसत होती. मी वाकून हळूच त्या सुपारीला तोंडात घेतले. नानांच्या शरीरात सूक्ष्म थरकाप उठला. त्यांनी माझ्या डोकं हलकंच आपल्या ओटीपोटावर दाबून धरलं. त्यांच्या उत्तेजित पौरुषाचा उग्र गंध नाकात शिरला. मी लालीपाप चोखावे तसा त्यांचा बुल्ला चोखू लागले. थोड्याच वेळात माझ्या लाळेने त्यांचा दांडा माखून गेला. नानांचा श्वास जोरात सुरू झाला होता. कंबर उंचावत ते बुल्ल्याने माझ्या मुखाशी संभोग करू लागले. मी त्यांचे वृषण हातात धरले. त्यांच्या दांडूलाच साजेऱ्या त्यांच्या गोठ्या होत्या. मी करंगळीच्या नखाने गोठ्या खाजवू लागले. नानांनी सुखावून गोठ्या आक्रसून घेतल्या. मी मग बुल्ला सोडून त्यांच्या गोठ्या चोखू लागले.

“रोहिणी ... किती छान चोखतेस गं ... त्या दिवशी हॉस्पिटलमध्ये चोखलं होतं ... त्याहीपेक्षा सुपरब ...”

मी पुन्हा बुल्ला तोंडात घेतला. मला त्यांच्या स्पर्शात एक वेगळीच शिरशिरी जाणवली. बहुधा, त्यांचं पाणी निघायला आलं होतं. पण मला ते माझ्या तोंडात नको होतं तर माझ्या छकुलीत हवं होतं. उगीच कशाला वाया जाऊ द्यायचं म्हणून मी त्याला बाहेर काढले.

“अगं रोहिणी, बाई काय करतेस गं?” लहान मुलगा आवडीचं खेळणं हिसकावून घेतले की हिरमुसतो, तसा नानांचा स्वर होता, “घे ना पुन्हा तोंडात ... तुझ्या ओठांचा मऊ स्पर्श किती आवडतोय त्याला ...”

“नाना, अहो माझ्या तोंडातच पाडणार का? मग माझ्या छकुलीला तसंच कोरडं ठेवणार? त्याला खालच्या ओठांचा स्पर्श देते ना ...”

“अगं, त्याची काळजी तू कशाला करतेस? तुझी आणि तुझ्या छकुलीची तहान भागवण्याइतकं पाणी आहे माझ्या नळ्याला ... तुम्हा दोघींना पाजायला हा नाना समर्थ आहे ... चल, अंत नको पाहूस ...”

नानांची कमालच आहे बाई! सुमतीला यायला जास्त वेळ नव्हता राहिला. तितक्याशा अवधीत दोनदा पाण्याची धार सोडणं म्हणजे चांगलाच स्टॅमिना दिसतोय. नाना छकुलीला घोळसून काढणार ह्या आनंदात मी त्यांचा बुल्ला पुन्हा ओठांमध्ये धरला. त्यांच्या सुपारीला नाजूक चाव घेत मी सुपारीच्या डोक्यावरून जीभ फिरवली.

नानांचे शरीर ताणल्या गेले. माझे डोके त्यांनी गच्च दाबून धरले, मी बुल्ला सोडू नये म्हणून! त्यामुळे त्यांची पिचकारी तोंडात झेलण्याशिवाय गत्यंतर नव्हतं. नाना कंबरेला झटके देत उष्ण वीर्य माझ्या तोंडात उघळू लागले. एकेका झटक्यात चमचा भरून माझ्या घशात ओतत होते. त्यांच्या वीर्याला किंचितशी खारट अन् तुरट चव होती. पण माझे डोकं दाबलं गेलं असल्याने मला ती चव सहन करावीच लागली.

बुल्ल्यातून शेवटचा थेंब निघाल्यावर नानांनी मला उचलून घेतले. माझे ओठ पूर्णपणे चुरागळले गेले होते – आधी नानांनी चोखून चोखून हुळहुळं केलं होतं; नंतर टणक बुल्ल्याने घासून काढले होते. माझ्या ओठांवरून नानांनी प्रेमाने जीभ फिरवली. “मस्त रिलीफ दिलास गं, रोहिणी ... थँक्स ... पण आता मुख्य काम राहिलं आहे नं ... त्याकरता आपण बेडरूममध्येच जाऊ ... म्हणजे निवांत उरकता येईल ...”

“अहो नाना, पण सुमती येईल ना परत ... तुमचा तयार होईल ती यायच्या आत उरकून घ्यायला?” मी बेडरूमकडे जाताना पुन्हा शंका व्यक्त केली. खरं म्हणजे आता मीही आतूर झाले होते नानांकडून करून घ्यायला. पण, त्यांचा दांडू पुन्हा आपल्या दिमाखात ताजातवाना होणं हे त्यासाठी आवश्यक होतं.

“अगं, तुझ्यासारखी रसरशीत आणि रंगेल प्रतिसाद देणारी बाई असल्यावर हा नाना एकदा आऊट झाला तरी पुढची इनिंग खेळायला तयार असतो.” बेडरूममध्ये येताच नानांनी पायाजामा काढत मला बुल्ला दाखवला. मेला, पुन्हा उभा झाला होता.

“ए रोहिणी, आता मी तुला पूर्ण नागवी करणार आहे हं ... त्यादिवशी हॉस्पिटलमध्ये सगळं बंद डोक्यानी झालं ... आज डोळसपणे तुला व्यवस्थित निरखायचं आहे मला ...”

“पहा नं ... आज पूर्ण रोहिणी बघून घ्या ...” मी पदर पाडला. स्तनांखाली हात धरून वर उचलून नानांना दाखवले. त्यांचे डोळे चमकले. नानांनी पुढे होत माझा ब्लाउज काढून टाकला. माझे टपोरे स्तन बघून ते हरखून गेले.

“आतापर्यंत कपड्यांवरून किंवा बंद डोक्यानी हाताळलंय तुझ्या चेंडूंना ... आता मात्र डोळे भरून पोटभर बालिंग करणार मी ...” असे म्हणत नाना पलंगावर बसले व मला आपल्या पुढ्यात ओढले. त्यांचा बुल्ला पुन्हा दिमाखात माझ्या मांडीला बाजूने टोचू लागला. एक हात त्यांनी माझ्या उजव्या काखेत धरला, ग्रिप यावी म्हणून. माझे तोंड त्यांनी आपल्याकडे वळवून घेतले. माझ्या स्तनावर त्यांचे गरम श्वास आदळू लागले. त्या उष्ण झुळूकीने माझे बोंड फुलू लागले. दुसऱ्या हाताने नाना स्तन कुरवाळू लागले. लुसलुशीत काखेत त्यांचा अंगठा वळवळू लागला. जणू काही ते माझी मऊसूत योनीच चोळत होते. त्या स्पर्शाने माझ्या योनीला पुन्हा पाझर फुटू लागला. माझे श्वास जोरात सुरू झाले.

स्तन भरपूर चोळून झाल्यावर नानांनी बोंड ओठात घेतले. दाबताना दुखणार नाही इतपतच जोर त्यांच्या ओठात होता. त्या प्रेमळ दाबामुळे पुन्हा मांड्यांमध्ये शिरशिरी दाटली. मला आता योनीत पोकळी जाणवू लागली. नाना ती कधी भरून काढतात अशी हुकूर वाटू लागली.

नानांची जीभ माझ्या बोंडाला चाटू लागली. आता काखेतला हात माझ्या दुसऱ्या स्तनावर आला होता. एक स्तन तोंडात तर दुसरा हातात! नाना अगदी मन लावून माझ्या स्तनांचे लाड करत होते. “रूपा किंवा अनघा झक मारतात गं तुझ्यापुढे ... तू मला आधीच चाट्स द्यायला हवा होता गं ... अशी मजा केली असती नं आपण दोघांनी ...”

“नाना, आता तर आपण एंजॉय करतोय नं ... मागचं जाऊ द्या ... आणि पुढे पण आपण मजा करू की ...”

“बरोबर आहे तुझं, रोहिणी ... आता हा क्षण आनंदाचा मानू या ... नंतर पुढचंही मानू या ...” असे म्हणत नानांनी माझ्या पोटावर हात आणला बेंबीला कुसकरत ते निया काढू लागले. त्यांना सुलभ व्हावं म्हणून मी पोट पुढे ताणलं. नानांनी निया सोडून परकर्याची गाठ उलगाडली.

“तुझी बेंबी मस्त खोल आहे गं ... माझ्या लवड्याची टोपी मावेल सहज तिथे ... सुजय लवडा लावतो का गं तिथे कधी?” बेंबीला खाजवता नानांचा तोंडानेही फाजिलपणा सुरू होता. ह्या चावट बोलण्याने अंगावर गोड काटा उभा राहत होता.

नानांनी मला पलंगावर आडवं केलं. माझा परकर आणि साडी ढिली झाली होती. ती त्यांनी खेचून काढली. मी संपूर्ण नागवी झाली होती. नाना बघत होते आणि मी बेशरमपणे मांड्या फाकवल्या होत्या. माझी फट त्यांच्या अधीर डोळ्यांपुढे खुली झाली होती. मी बोटं घालून ती त्यांना फाकवून दाखवली. मला आता काहीच लाज उरली नव्हती. कारण खाज सुटली होती ना! माझ्या बोटांना फटीतलं ओलावा जाणवला. मी ओलं बोट बाहेर काढून नाकाशी धरलं. त्या मादक वासाने मीच खुशालले.

“काय सुरेख आहे गं तुझी छोटी रोहिणी ...” मी हॉस्पिटलमध्ये केलेला माझ्या योनीचा उल्लेख नानांनी केला, “आणि एकदम चिकणी राखली आहेस ... सुजयला कसं आवडत नाही तिथे?”

मी काय बोलणार? योनी दाखवायला नाही वाटली, पण त्याबद्दल बोलायला मात्र मला थोडी लाजच वाटली. नानांनी पायाजामा काढून टाकला. वर जो सुती हाफ शर्ट होता तोही काढून टाकला. ह्या वयातही त्यांचे शरीर काटक होते. चरबीचं कुठेही निशाण नव्हतं. आणि त्यांचा बुल्ला मस्त डोलत होता. ते माझ्याजवळ बसले. उजवा अंगठा आणि तर्जनी त्यांनी तोंडात घालून चोखून ओले केले. लाळेने ओलीचिब झालेल्या चिमटीत त्यांनी माझा दाणा धरला. तो ओला स्पर्श मला मोहरवून गेला. ते हळूवारपणे माझा दाणा चिवडू लागले. त्यांच्या स्पर्शात एक आगळंच कौशल्य होतं. मधून मधून ते आपली बोटं ओली करून घेत होते.

मला हा अनुभव नवा होता. मी बऱ्याचदा जेव्हा स्वतःचं समाधान करून घ्यायचं तेव्हा माझ्याच कामसिलीनाने बोट ओलं होऊन दाण्याला ओला स्पर्श व्हायचा; पण ते आपसूकपणे घडायचं. इथे नाना मात्र सहेतुकपणे ओली बोटं माझ्या दाण्याला लावत होते; अन् ते मला खूप आवडत होतं.

“नाना ... तुम्ही ... बोटं ओले करून ... का लावताय ... तिथे?” ओटीपोटातून गोड तरंग उठत असताना, न राहवून मी विचारले.

“रोहिणी, त्याचं असं आहे ...” माझ्या दाण्याला हलकंच चिमटीत धरत नाना म्हणाले, “हा बाईच्या उत्तेजनेचा केंद्रबिंदू आहे ... बाईची सगळी वासना इथे एकवटलेली असते ... इथे प्रेमाच्या ओलाव्याने स्पर्श करायचा असतो ... बाईला इथे कोरडा स्पर्श आवडत नाही ...”

“नाना ... तुम्हाला कसं ठाऊक?”

“बये, बाईला कसं उद्दीपित करायचं ह्या विषयात मला अलिखित डॉक्टरेट आहे ...” असे म्हणत नाना माझ्या ओटीपोटावर झुकले आणि माझ्या उभ्या पाकळ्या फाकवत माझ्या छकुलीत जीभ घातली. मी अपादमस्तक थरथरले.

नानांची जीभ माझ्या योनीमार्गाच्या चहूबाजूंनी लाडवू लागली. माझी खाज अजून तीव्र होऊ लागली. मला योनीत आता काही भक्कम घालून हवं होतं. आणि ते नानांच्या पायात डोलत होतं.

“नाना ... मला घ्या नं ... आता सहन नाही होत हो ...” माझा आवाज कातर झाला होता.

“रोहिणी, घ्यायचं काम तुला करायचं आहे ... माझा लवडा तुला घालून घ्यायचा आहे ...”

“होय हो, नाना ... घाला तुमचा बुल्ला माझ्या पुदीत ... मेली अगदी व्याकुळ झाली आहे ... चांगली रग जिरवा तिची ...”

नानांही माझ्या योनीत बुल्ला घालायला आतूर झाले होते. ते माझ्या पायांमध्ये आले. माझे पाय अंकुलापाशी धरत त्यांनी गुडघ्यातून मोडले व गुडघे कानांपाशी आणले. माझी योनी पूर्णपणे फाकली. मला थोडी कळ लागल्यासारखे झाले, पण पुढच्या सुखासाठी मी ती सहन केली. नाना वाकले व माझ्या योनीवर त्यांनी आपली लाळ सोडली. ती लाळ त्यांनी योनीमार्गात चांगली चोळली. माझी छकुली अजून ओली झाली. आता ते माझ्या अंगावर आडवे झाले. त्यांनी बुल्ल्याचं टोक माझ्या पुदीच्या भोकाशी ठेवलं.

“रोहिणी, सांभाळ गं ...” असे म्हणत त्यांनी कंबरेला जोरात दाबलं.

क्षणभर मला काही कळलंच नाही. अन् मग डोळ्यासमोर काजवे चमकले. माझ्या भोकात मोठ्याला दट्ट्या घुसला असं वाटलं. माझ्या नाजूक छकुलीच्या स्नायूंनी प्रसरण पावत कसा बसा नानांचा अवाढव्य बुल्ला आत घेतला. मी कासाविस झाले.

“नाना ... प्लीज बाहेर काढा हो ... किती मोठा आहे तुमचा .. सहन होत नाही ...” मी कळवळून म्हणाले.

“रोहिणी, असं कसं गं करतेस ... आधी घातलला नव्हता तेव्हा तुला सहन होत नव्हतं ... आता घातलला तर पुन्हा सहन होत नाही म्हणतेस ... थोडा धीर धर ... तुझी छकुली सरावेल मग ...” नाना प्रेमाने म्हणाले. पण तरी त्यांनी दणका दिलाच.

“नाना ... त्या दिवशी ... हॉस्पिटलमध्ये तर एवढा त्रास नव्हता झाला ...”

“अगं, त्या दिवशी मी आजच्या इतका एक्साइट नव्हतो झालो ... सुमती यायच्या आत मोकळं व्हायचं होतं ... डोक्याला पट्टी असल्याने मला काही दिसत नव्हतं ... आज तू नागवी आहेस माझ्यासमोर ... अन् मुख्य म्हणजे, त्या दिवशी सारखा सुजय इथे नाहीय ...” नानांनी पुन्हा एक दणका दिला.

नानांच्या दणक्याने जेवढी हादरी नाही तेवढी सुजयच्या उल्लेखाने हादरले. “नाना ... सुजय तिथे होता ते तुम्हाला कळलं होतं?”

“मग? मला त्याची चाहूल लागली होती ... अर्थात्, मी मुद्दामच तसं दर्शवलं नाही ... पण तो एक्साइट झाला होता नं जेव्हा तू माझ्यावर चढली होती तेव्हा?”

माझ्याशी बोलताना नानांचे धक्के सुरूच होते, पण मला त्रास होऊ नये म्हणून आवेश आणि गती कमी केली होती. माझ्या पुदीचे ओठ व्यवस्थित घासले जात होते. नानांच्या गोठ्या माझ्या पार्श्वछिद्रावर आपटत होत्या. हे सेंसेशन मला नवीनच होतं. सुजय नाही मारत बाई धक्के असल्या आवेशाने! कदाचित, परस्त्रीला कुटताना माणसामध्ये स्पेशल जोर येत असेल. मी मात्र आता मस्त एंजॉय करू लागले होते.

नाना माझे दोन्ही निप्पल्स कुसकरू लागले. नाना आधी हळूवारपणे खेळले होते माझ्या स्तनांशी; पण मी त्यांच्या पूर्ण कब्जात आल्यावर त्यांच्या कुसकरण्यात मर्दानी रंग आली होती. स्तनाग्रांमध्ये हलक्या वेदना होत होत्या. पण त्या हव्या हव्याश्या वाटत होत्या.

माझे योनीमार्गाचे स्नायू प्रसरण पावू लागल्याने नानांचा बुल्ला माझ्या पुदीत नीट मावू लागला होता. नानांनी माझे अंकुल्स सोडून दिले होते. प्रथम मी पाय लांब केले त्यामुळे पायातली कळ गेली. मग मी पायांचा विळखा त्यांच्या ढुंगणाभोवती घातला. मी ओठांचा चंबू केला. नानांनी माझे ओठ ओठात घेतले. मी त्यांची ओली चुंबनं घेऊ लागले. माझे वरचे आणि खालचे ओठ नानांकडून चुरले जात होते.

ओल्या चुंबनांनी आमची लाळ एकमेकांच्या मुखात मिसळून जात होती. त्याला चहाची हलकशी चव होती. मी नानांच्या बुल्ल्याला सरावल्यावर नानांनी पुन्हा आपली गती आणि जोर वाढवला होता. मी जणू त्यांचा रोजचा घेते असे मला वाटू लागले. नाना बुल्ला आत घालताना कंबरेची अशी काही गोलाकार हालचाल करत होते की मी अंतर्बाह्य घुसळल्या जात होते. ह्या घुसळण्याने माझे लोणी बाहेर येऊन मांड्यांवर ओघळू लागले.

मला आता रोलर-कोस्टरच्या राईडमध्ये बसल्यासारखं वाटू लागलं. नानांच्या दणक्यांनी एकदम वेगात वरून खाली येते असं वाटू लागले. मी पुन्हा नानांच्या ढुंगणाला आवळले. माझ्या पाकळ्या आणि दाणा चुरळले जात होते. माझं स्खलन होणार हे मला कळलं होतं.

“आउऊह ... नाना ... माझं व्हायला ... आलंय ...”

“स्वतःला एकदम ढिलं सोड रोहिणी ... माझंही निघेलच आता ...” असे म्हणत नानांनी आपलं शरीर माझ्यावर दाबून धरलं. माझे स्तन दबल्या गेले. आणि एका क्षणी नानांचा लाव्हा माझ्या आतूर कुंडात ओतला जाऊ लागला. माझाही कडेलाट झाला. मी नानांना घट्ट मिठी मारली.

मी जरी थकून पडले होते, तरी लवकरच मला उठून घरी परत जावं लागणार होतं. सुमती येणार होती ना. पण, आता नानांचा रूपा आणि अनघाकडचा रतीब बंद करून माझ्याकडे सुरू करण्याचा मनोमन निर्णय पक्का करून टाकला होता मी ...

० ० ० ० ०

(समाप्त)]]> https://xossipy.com/thread-75621.html Tue, 13 Oct 2026 10:05:20 +0300 https://xossipy.com/thread-75621.html
ಭಾಗ 1: ತಾಯಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ ಹೊಸ ಆಸೆ

ಹಾಯ್ ಗೆಳೆಯರೇ, ನನ್ನ ಹೆಸರು ಸತೀಶ್. ನನಗೆ ಈಗ 32 ವರ್ಷ. ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಲು ಹೊರಟಿರುವ ಈ ಕಥೆ ಸುಮಾರು 15 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಡೆದ ನೈಜ ಘಟನೆ. ಈ ಕಥೆ ನನ್ನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಹತ್ತಿರವಾದದ್ದು. ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಬೇರೆಯವರ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ತಾಯಿಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಘಟನೆ.

ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಹೆಸರು ಕೌಶಲ್ಯ. ಈಗ ಅವರಿಗೆ 51 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸು. ಸದ್ಯ ನಾವು ಗೋವಾದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಊರು ವಿಜಯಪು

ಬನ್ನಿ ಗೆಳೆಯರೇ, ಈಗ ಕಥೆಯೊಳಗೆ ಹೋಗೋಣ.

ನಾವು ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗಲೇ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ತೀರಿಕೊಂಡರು. ಆಗ ನನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಕೇವಲ 25 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸು. ಆ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಗಂಡನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನನ್ನ ತಾಯಿ, ನಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಇಡೀ ಜೀವನವನ್ನೇ ಮುಡಿಪಾಗಿಟ್ಟರು.

ತಮ್ಮ ನೋವನ್ನು ಯಾರ ಮುಂದೆಯೂ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದೇ ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಗುರಿ ಎಂದುಕೊಂಡರು. ನಮಗೆ ಅಪ್ಪನ ಪ್ರೀತಿ ಸಿಗದಿದ್ದರೂ, ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕೊರತೆಯಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರು.

ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ದುಡಿದು, ನಮ್ಮನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿಸಿ, ಒಳ್ಳೆಯ ಜೀವನ ಕೊಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಬದುಕಿದರು.

ಹೀಗೆ ದಿನಗಳು ಉರುಳಿದವು. ನಾವು ಬೆಳೆದು ಪಿಯುಸಿಗೆ ಬಂದೆವು.

ಆದರೆ ಗೆಳೆಯರೇ, ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬದಲಾವಣೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿತು.

ನನ್ನ ತಾಯಿ ತಮ್ಮ ಗೆಳತಿ ಜನ್ನು ಆಂಟಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತು ಗುಸುಗುಸು ಮಾತನಾಡುವುದು, ನಗುವುದು, ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ಆಗ ನನಗೆ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಗಮನವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ನಡೆದ ಘಟನೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿತು.

ಅಂದು ನಾನು ಮಲಗಿದಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಗ ಜನ್ನು ಆಂಟಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ಅವರ ಗಂಡ ಅವರ ಜೊತೆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದರು.

ಆ ಮಾತುಗಳ ನಡುವೆ ಜನ್ನು ಆಂಟಿ ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನದ ಕೆಲವು ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ನನ್ನ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ, ಮಹಿಳೆಯರ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಎಷ್ಟೊಂದು ನೋವುಗಳು, ಆಸೆಗಳು ಮತ್ತು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಲಾಗದ ಭಾವನೆಗಳು ಇರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗತೊಡಗಿತು.

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಾಯಿ ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಜನ್ನು ಆಂಟಿಯ ಮುಂದೆ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟರು.

ನಮ್ಮ ಊರಿಂದ ಬಂದು ಹೋಗುವ ಬಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ನನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಪರಿಚಯವಾಗಿದ್ದ. ಅವನ ಹೆಸರು ಸುಭಾಷ್.

ಊರಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಅಥವಾ ಬರುವಾಗ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪಾರ್ಸೆಲ್‌ಗಳನ್ನು ಕೊಡುವಾಗ, ಹೀಗೆ ಅವರಿಬ್ಬರ ಪರಿಚಯ ಬೆಳೆದಿತ್ತು.

ಸುಭಾಷ್ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಬಹುಶಃ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಒಂಟಿತನದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಅವನ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗತೊಡಗಿತ್ತು.

ಒಂದು ದಿನ ನನ್ನ ತಾಯಿ ಜನ್ನು ಆಂಟಿಯ ಬಳಿ ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

"ಜನ್ನು, ಸುಭಾಷ್ ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಅವನು ನನ್ನ ಜೊತೆ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ. ನನಗೂ ಅವನ ಮೇಲೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿದೆ. ಆದರೆ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಭಯವಾಗುತ್ತಿದೆ. ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಜೀವನ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಈ ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಾದರೆ ಜನ ಏನೆಲ್ಲ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ? ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಬದುಕಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದೇ ತಪ್ಪಾ?"

ಎಂದು ನನ್ನ ತಾಯಿ ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ನೋವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದರು.

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಜನ್ನು ಆಂಟಿ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ತಡಮಾಡದೆ ಉತ್ತರಿಸಿದರು.

"ಕೌಶಲ್ಯ, ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಬದುಕಿದ್ದೀಯ. ನಿನ್ನ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಎಂದಾದರೂ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೀಯಾ? ನಿನಗೂ ಆಸೆಗಳಿವೆ, ಭಾವನೆಗಳಿವೆ. ನೀನೂ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯಳು. ನಿನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಾಗಿರಬೇಕು ಅನ್ನಿಸುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲ.

ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಈಗ ದೊಡ್ಡವರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನೀನು ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಅವರಿಗೆ ತಾಯಿಯಾಗಿ ನಿನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದೀಯ. ಹಾಗಂತ ನಿನ್ನ ಇಡೀ ಜೀವನವನ್ನು ಒಂಟಿಯಾಗಿಯೇ ಕಳೆಯಬೇಕೆಂದೇನಿಲ್ಲ.

ಸಮಾಜದವರು ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ನೀನೇ ಬದುಕಬೇಕು.

ಸುಭಾಷ್ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಜೀವನ ನಡೆಸುವ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುವುದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೇನಿಲ್ಲ."

ಎಂದು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದರು.

ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯವಿತ್ತು.

ಸುಭಾಷ್‌ಗೆ ಈಗಾಗಲೇ ಮದುವೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಅದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡ ನನ್ನ ತಾಯಿ ಮತ್ತೆ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದರು.

"ಜನ್ನು, ಅವನಿಗೆ ಈಗಾಗಲೇ ಹೆಂಡತಿ ಇದ್ದಾಳೆ. ಅವನಿಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಿದೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ನಾನು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದು ಸರಿಯೇ? ಅವನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ? ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಈ ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಾದರೆ ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡುತ್ತಾರೆ?"

ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

ಜನ್ನು ಆಂಟಿ ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು.

"ಕೌಶಲ್ಯ,  ಅವನು ಹೆಂಡತಿಯಿಂದ ಸುಖ ಪಡ್ತೀಯಿಲ್ಲ ಅನಿಸುತ್ತೆ ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು ನಿನ್ನ ಇಷ್ಟ ಪಡ್ತಾ ಇದ್ದಾನೆ ನಿನಗೂ ಆ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತೆ ಅವನಿಗು ಸಿಗುತ್ತೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೋ. ಅವನು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾನೆಯೇ? ನಿನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾನೆಯೇ? ನಿನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆಯೇ? ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಆಸೆ ಈಡೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ .

ನೀನು ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಅನುಭವಿಸಿದ ಒಂಟಿತನ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಮುಂದಿನ ಜೀವನದ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ತೆಗೆದುಕೋ."

ಜನ್ನು ಆಂಟಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ತಾಯಿ ಮೌನವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು.

ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದೆಡೆ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಒಂಟಿತನ. ಒಂದು ಕಡೆ ಸಮಾಜದ ಭಯ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಸಂತೋಷ ಇರಬೇಕೆಂಬ ಸಣ್ಣ ಆಸೆ.ಆ ರಾತ್ರಿ ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಹೋರಾಟ ನನಗೆ ಆಗ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ದಿನ ರಾತ್ರಿ ನನ್ನ ತಾಯಿ ಯೋಚನೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದಳು ಅದನ್ನ ನಾನು ಗಮನಿಸಿದೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಎದ್ದು ಸೀರೆ ಹುಟ್ಟು ಮೈ ಕೈ ತುಂಬಿಕೊಡು ಇದ್ದ ಅಮ್ಮ ರೆಡಿ ಆಗಿ ಇದ್ದಳು ನಾನು ಕೇಳಿದೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದೀಯ ಅಮ್ಮ ಅಮ್ಮ ಅವಾಗ ಹಾಸ್ಪಿಟಲ್ ಕೆಲಸ ಇದೆ ಹೋಗಿ ಬರ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರೂ hmm ಹೋಗಿ ಬನ್ನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ಯಾ ನಾನು ಆಮೇಲೆ ರಾತ್ರಿ ಅವರು ಯೋಚನೆ ಮಾಡೋದನ್ನ ನೋಡಿದ್ದ ನಾನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ ಅಂತ ಕುತೂಹಲ ಜಾಸ್ತಿ ಆಯ್ತು ಅವರು ಆಟೋದಲ್ಲಿ ಹೋದ್ರು ಅವರ ಹಿಂದೇನೆ ನಾನು ಆಟೋದಲ್ಲಿ ಇಂಬಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋದೆ ಅವರು ಸೀದ್ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪ್ ಹತ್ತಿರಾ ಹೋದ್ರು ನಾನು ದೊರದಿಂದ ಅವರನ್ನ ಗಮನಸುತ್ತಿದ್ಯಾ ಇವರು ಯಾರಿಗೋಸ್ಕರ ಕಾಯ್ತಾ ಇದ್ರೂ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬಸ್ ಡೀಪೋದಿಂದ ಯಾರೋ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬಂದು ಇವರನ್ನು ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ರೋ ಅವಾಗ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ನನಗೆ ಇವರೇ ಸುಭಾಸ್ ಅಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಒತ್ತು ಮಾತಾಡಿ ಆಮೇಲೆ ಅಲ್ಲೇ ಇರೋ ಹೋಟೆಲಗೆ ಹೋಗಿ ತಿಂಡಿ ಟೀ ಕುಡಿತಾ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ರೂ ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ಮುಜಗರದಿಂದ ಇದ್ರೂ ಆಮೇಲೆ ಫ್ರೀ ಆಗಿ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ರೂ ಸುಭಾಸ್ ಫೋನಲ್ಲಿ ಯಾರ ಜೊತೆಗೆ ಮಾತಾಡಿದ ಆಮೇಲೆ ಇಬ್ರು ಎದ್ದು ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಬಸ್ ಹತ್ತಿರಾ ಹೋದ್ರು ಅಲ್ಲಿ ಒಳಗಡೆ ಇದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹೊರಗಡೆ ಬಂದು ಇವರನ್ನ ಮಾತಾಡಿಸಿ ಹೊರಟು ಹೋದ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಒಳಗಡೆ ಹೋದ್ರು
ಆಮೇಲೆ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ರೂ ನನಗೂ ನಿಮ್ಮನ ಕಂಡ್ರೆ ಇಷ್ಟ ಆದ್ರೆ ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗಬಾರದು ಅಂತ ಇಬ್ರು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ರೂ ಆದರೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ಮಾತ್ರ ನಿಜವಾಗಿತ್ತು.

ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅನೇಕ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಈಗ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ, ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದರು.

ಆದರೆ ಸುಭಾಷ್ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದನೇ?

ಅವನು ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತರಲು ಬಂದಿದ್ದನೇ? ಅಥವಾ ಅವರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ನೋವಿನ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಬರೆಯಲು ಬಂದಿದ್ದನೇ?

ಅಂದು ನನಗೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಮುಂದೆ ನಡೆದ ಘಟನೆಗಳು ನಮ್ಮ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬದ ಜೀವನವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಲಿದ್ದವು...
ನಾನು ದೂರದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವರು ಏನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನೋದು ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರ ನಡುವಿನ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಮಾತ್ರ ನನಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಸುಭಾಸ್ ಅಂಕಲ್ ಅಮ್ಮನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡರು.

"ನನಗೆ ನೀನು ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ, ಕೌಶಲ್ಯ. ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಿದಾಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗುತ್ತೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ವಿಷಯ ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗಬಾರದು" ಎಂದು ಸುಭಾಸ್ ಅಂಕಲ್ ಹೇಳಿದರಂತೆ.

ಅದಕ್ಕೆ ಅಮ್ಮ ಕೂಡ, "ನನಗೂ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಇಷ್ಟ ಇದೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧದ ಬಗ್ಗೆ ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾದರೆ ಏನಾಗುತ್ತೋ ಅನ್ನೋ ಭಯ ನನಗಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತುಂಬಾ ನೋವಾಗುತ್ತೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.

ಅವರಿಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಪರಸ್ಪರ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡರು.

ಆದರೆ ಅಮ್ಮನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಭಯವಿತ್ತು. ಯಾರಾದರೂ ತಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿಬಿಟ್ಟರೆ ಏನು ಮಾಡುವುದು? ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಈ ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಾದರೆ ಅವರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಹೇಗಿರಬಹುದು? ಸಮಾಜ ತಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಮಾತನಾಡಬಹುದು? ಇಂತಹ ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಅವಳನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.

ಅಮ್ಮ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಸುಭಾಸ್ ಅಂಕಲ್ ಅವಳನ್ನು ಬಿಡದೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು.

ನಾನು ದೂರದಿಂದ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನಾ ರೀತಿಯ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.

"ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಾನಾ? ನನ್ನ ಅಮ್ಮನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆಯಾ?"

ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಮುತ್ತು ಕೊಟ್ಟುಕೊಂಡರು.

ಆ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿದ ನನಗೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಅನ್ನೋದೇ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಒಂದೆಡೆ ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ಇತ್ತು. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಅವಳು ಇಷ್ಟು ದಿನ ನನ್ನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದ ವಿಷಯವನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡಿದ ಆಘಾತವಿತ್ತು.

ಆದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾತ್ರ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮೂಡುತ್ತಿತ್ತು.

ತನ್ನ ಇಡೀ ಜೀವನವನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಮುಡಿಪಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದ ನನ್ನ ತಾಯಿಗೆ, ಈಗ ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪ್ರೀತಿ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ತಪ್ಪಾ? ಅಥವಾ ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ಒಂಟಿತನದ ನಂತರ ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದ ನೆಮ್ಮದಿ ಅದೇನಾ?

ಆ ದಿನ ನಾನು ನೋಡಿದ ದೃಶ್ಯಗಳು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚಳಿಯದೆ ಉಳಿದುಕೊಂಡವು.

ಆದರೆ ಮುಂದೆ ನನ್ನ ತಾಯಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿದ್ದ ನಿರ್ಧಾರ ನಮ್ಮ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬದ ಜೀವನವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಲಿದೆ ಅನ್ನೋದು ನನಗೆ ಆಗ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ
…
ಜಾಸ್ತಿ ಒತ್ತು ತುಟಿಗೆ ತುಟಿ ಸೇರಿಸಿ ಏಂಜಲು ಸವಿತಾ ಇದ್ರೂ ಆಮೇಲೆ ಸುಭಾಸ್ ಅಂಕಲ್ ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ಮೊಲೆ ಮೇಲೆ ಕೈ ಇಟ್ಟು ಲೈಟ್ ಆಗಿ ಮೊಲೆ ಫ್ರೆಸ್ ಮಾಡಿದ್ರೂ ಅಮ್ಮ hmm ಸ್ಸ್ಸ್ ಅಂತ ಮುಳುಗಿದ್ರು ಆಮೇಲೆ ಅಮ್ಮನ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಸೀಟ್ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿ ಮೇಲೆ ಬಂದು ರೋಮ್ಯಾನ್ಸ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ರೂ  ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಇವಾಗ ಇದೆಲ್ಲಾ ಬೇಡ ಇನ್ನೊಮೆ ಮೀಟ್ ಆದಾಗ ಮಾಡೋಣ ಅಂತ ಅಮ್ಮ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎದ್ದು ತನ್ನ ಉಡುಪನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು. “ಇವತ್ತು ಇಷ್ಟೇ ಸಾಕು, ಸುಭಾಸ್. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಸಮಯ ಬೇಕು,” ಎಂದು ಶಾಂತವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು. ಸುಭಾಸ್ ತಕ್ಷಣ ಹಿಂದೆ ಸರಿದು, “ಸರಿ, ನಿನ್ನ ಮಾತೇ ಮುಖ್ಯ,” ಎಂದರು.ಹೇಳಿ ಹೊರಡಲು ರೆಡಿ ಆಗ್ತಾ ಇದ್ರೂ ಅವಾಗ ಅಂಕಲ್ ಯಾವಾಗ ಇವಾಗ ಸಮಯ ಇದೆ ಅಲ್ವಾ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರೂ ಅವಾಗ ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ನಾನು ಮನೆಗೆ ಬೇಗ ಹೋಗಬೇಕು ಅಂತ ಹೇಳಿ ಒಂದು ಕಿಸ್ ಕೊಟ್ಟು ಹೊರಗಡೆ ಬಂದ್ರೂ ಆಮೇಲೆ ಅವರಿಗೆ ಬಾಯ್ ಹೇಳಿ ಆಟೋ ಇಡೆದುಕೊಡು ಮನೆ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟರು ಆಮೇಲೆ ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಒತ್ತು ಸುತ್ತಾಡಿ ಆಮೇಲೆ ಮನೆಗೆ ಹೋದೆ ಅಮ್ಮ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಖುಷಿಯಾಗಿ ಇದ್ರೂ ಇಷ್ಟೊಂದು ಖುಷಿಯಾಗಿ ಇರೋದನ್ನ ನಾನು ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ ಅವರನ್ನ ಆಗೇ ಗಮನಿಸಿ ನಾನು ಹೊರಗಡೆ ಹೊರಟು ಹೋದೆ ಆಮೇಲೆ ಸಂಜೆ ಸಮಯ ನಾನು ನನ್ನ ರೂಮ್ಗೆ ಓದಲು ಕುಳ್ತಿರುವಾಗ ಜನ್ನು ಆಂಟಿ ಬಂದ್ಲು ಅವಾಗ ಇಬ್ರು ಮಾತಾಡಲು ಕುಳ್ತಿರು ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ಇವತ್ತು ನಡೆದ ಘಟನೆ ಹೇಳಿದ್ರೂ ಅದನ್ನ ಕೇಳಿ ಜನ್ನು ಆಂಟಿ ಯಾಕೆ ತಡೆದು ಇವತ್ತು ಸುಖ ಪಡಬೇಕು ಅಲ್ವಾ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರೂ ನೋಡೋಣ ಇನ್ನೊಂದು ದಿನ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರು ಆಂಟಿ ಹೊರಟು ಹೋದ್ರು
ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ಆ ದಿನ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದರು. ರಾತ್ರಿ ಸುಭಾಸ್ ಅಂಕಲ್ ಅವರಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದರು. ಅಮ್ಮ ಫೋನ್ ಎತ್ತಿ ಅವರ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು. ಇಬ್ಬರೂ ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದರು. ನಂತರ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ❤️? ಹೃದಯದ ಚಿಹ್ನೆಗಳು, ಮುತ್ತಿನ ಚಿಹ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾ ರೊಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಆಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತ್ತು.ರಾತ್ರಿ ಸುಭಾಸ್ ಅಂಕಲ್ ಮತ್ತು ಅಮ್ಮ ಫೋನ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಾತಿನ ಮಧ್ಯೆ ಅಂಕಲ್ ತಮ್ಮ ಆಸೆಯನ್ನು ಅಮ್ಮನ ಬಳಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡರು. ಅಮ್ಮನ ಮೊಲೆ ನೋಡಬೇಕು ಎಂದು ಮೊದಲಿಗೆ ಅಮ್ಮ, “ಇಲ್ಲ, ಹಾಗೆಲ್ಲ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂದು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಅಂಕಲ್ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ವಿನಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅಮ್ಮ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮೌನವಾಗಿದ್ದರು. ನಾನು ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇರೋ ರೂಮನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದೆ ನಾನು ಮಲಗಿದ್ದ ಗಮನಿಸಿ . ಆ ರಾತ್ರಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ನಡೆದ ಸಂಭಾಷಣೆ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು ಕದ್ದು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ಯಾ ನಾನು . ಆದರೆ ಅಮ್ಮ ಮತ್ತು ಅಂಕಲ್ ತಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ರಹಸ್ಯವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಅಮ್ಮ ನಾನು ಮಲಗಿರುವದನ್ನು ನೋಡಿ ಬಟನ ಬಿಚ್ಚಿ ಮೊಲೆ ತೋರಿಸ್ತಾ ಇದ್ರೂ ಇದ್ರೂ ಅಂಕಲ್ ಇನ್ನು ತೋರಿಸು ಎಂದು ತುಣ್ಣೆ ಹೊರಗಡೆ ತಗಿದು ಹೊಡ್ಕೋತ ಇದ್ರೂ ಆಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ತಾಯಿಗೂ ಮೂಡ್ ಬಂದು ಮೊಲೆ ಫ್ರೆಸ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ರೂ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಂಕಲ್ ಔಟ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಮಲ್ಕೊಂಡರು ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ಹೀಗೆ ನಡಿಯುತು
ಒಂದು ದಿನ ಅಮ್ಮ ಮತ್ತು ಸುಭಾಸ್ ಅಂಕಲ್ ಭೇಟಿಯಾಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ದಿನ ಬಂದೇ ಬಂತು. ಅದು ಭಾನುವಾರವಾಗಿತ್ತು. ಅಂದು ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡಲು ಹೊರಟಿದ್ದೆ. ಸ್ನೇಹಿತರ ಜೊತೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಮನೆಗೆ ವಾಪಸ್ ಬರುವುದು ಸಂಜೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ನಾನು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟ ನಂತರ, ಅಮ್ಮ ಮತ್ತು ಸುಭಾಸ್ ಅಂಕಲ್ ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಜನ್ನು ಆಂಟಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾಗುವ ಬಗ್ಗೆ ಮೊದಲೇ ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಆ ದಿನ ಏನಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಕುತೂಹಲ ಅವರಿಬ್ಬರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿತ್ತು. ಅಂದು ಅಮ್ಮ ಮತ್ತು ಸುಭಾಸ್ ಅಂಕಲ್ ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಮೊದಲೇ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಅವರಿಬ್ಬರು ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಕುತೂಹಲ ನನ್ನಲ್ಲಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ವಾಪಸ್ ಬಂದೆ.

ಜನ್ನು ಆಂಟಿಯ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಮನೆ ಹೊರಗಡೆ ಬಿಗ್ ಹಾಕಿತ್ತು ಒಳಗೆ ಹೋಗುವುದು ಹೇಗೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚಿಸಿದ ನಂತರ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಟೆರೇಸ್ ಏರಿ ಜನ್ನು ಆಂಟಿ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹೋದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮ ಮತ್ತು ಸುಭಾಸ್ ಅಂಕಲ್ ಪರಸ್ಪರ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಮುತ್ತಿಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದೆ.

ಮುಂದುವರಿಯುವುದು]]>
ಭಾಗ 1: ತಾಯಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ ಹೊಸ ಆಸೆ

ಹಾಯ್ ಗೆಳೆಯರೇ, ನನ್ನ ಹೆಸರು ಸತೀಶ್. ನನಗೆ ಈಗ 32 ವರ್ಷ. ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಲು ಹೊರಟಿರುವ ಈ ಕಥೆ ಸುಮಾರು 15 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಡೆದ ನೈಜ ಘಟನೆ. ಈ ಕಥೆ ನನ್ನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಹತ್ತಿರವಾದದ್ದು. ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಬೇರೆಯವರ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ತಾಯಿಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಘಟನೆ.

ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಹೆಸರು ಕೌಶಲ್ಯ. ಈಗ ಅವರಿಗೆ 51 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸು. ಸದ್ಯ ನಾವು ಗೋವಾದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಊರು ವಿಜಯಪು

ಬನ್ನಿ ಗೆಳೆಯರೇ, ಈಗ ಕಥೆಯೊಳಗೆ ಹೋಗೋಣ.

ನಾವು ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗಲೇ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ತೀರಿಕೊಂಡರು. ಆಗ ನನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಕೇವಲ 25 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸು. ಆ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಗಂಡನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನನ್ನ ತಾಯಿ, ನಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಇಡೀ ಜೀವನವನ್ನೇ ಮುಡಿಪಾಗಿಟ್ಟರು.

ತಮ್ಮ ನೋವನ್ನು ಯಾರ ಮುಂದೆಯೂ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದೇ ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಗುರಿ ಎಂದುಕೊಂಡರು. ನಮಗೆ ಅಪ್ಪನ ಪ್ರೀತಿ ಸಿಗದಿದ್ದರೂ, ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕೊರತೆಯಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರು.

ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ದುಡಿದು, ನಮ್ಮನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿಸಿ, ಒಳ್ಳೆಯ ಜೀವನ ಕೊಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಬದುಕಿದರು.

ಹೀಗೆ ದಿನಗಳು ಉರುಳಿದವು. ನಾವು ಬೆಳೆದು ಪಿಯುಸಿಗೆ ಬಂದೆವು.

ಆದರೆ ಗೆಳೆಯರೇ, ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬದಲಾವಣೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿತು.

ನನ್ನ ತಾಯಿ ತಮ್ಮ ಗೆಳತಿ ಜನ್ನು ಆಂಟಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತು ಗುಸುಗುಸು ಮಾತನಾಡುವುದು, ನಗುವುದು, ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ಆಗ ನನಗೆ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಗಮನವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ನಡೆದ ಘಟನೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿತು.

ಅಂದು ನಾನು ಮಲಗಿದಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಗ ಜನ್ನು ಆಂಟಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ಅವರ ಗಂಡ ಅವರ ಜೊತೆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದರು.

ಆ ಮಾತುಗಳ ನಡುವೆ ಜನ್ನು ಆಂಟಿ ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನದ ಕೆಲವು ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ನನ್ನ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ, ಮಹಿಳೆಯರ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಎಷ್ಟೊಂದು ನೋವುಗಳು, ಆಸೆಗಳು ಮತ್ತು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಲಾಗದ ಭಾವನೆಗಳು ಇರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗತೊಡಗಿತು.

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಾಯಿ ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಜನ್ನು ಆಂಟಿಯ ಮುಂದೆ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟರು.

ನಮ್ಮ ಊರಿಂದ ಬಂದು ಹೋಗುವ ಬಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ನನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಪರಿಚಯವಾಗಿದ್ದ. ಅವನ ಹೆಸರು ಸುಭಾಷ್.

ಊರಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಅಥವಾ ಬರುವಾಗ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪಾರ್ಸೆಲ್‌ಗಳನ್ನು ಕೊಡುವಾಗ, ಹೀಗೆ ಅವರಿಬ್ಬರ ಪರಿಚಯ ಬೆಳೆದಿತ್ತು.

ಸುಭಾಷ್ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಬಹುಶಃ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಒಂಟಿತನದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಅವನ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗತೊಡಗಿತ್ತು.

ಒಂದು ದಿನ ನನ್ನ ತಾಯಿ ಜನ್ನು ಆಂಟಿಯ ಬಳಿ ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

"ಜನ್ನು, ಸುಭಾಷ್ ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಅವನು ನನ್ನ ಜೊತೆ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ. ನನಗೂ ಅವನ ಮೇಲೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿದೆ. ಆದರೆ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಭಯವಾಗುತ್ತಿದೆ. ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಜೀವನ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಈ ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಾದರೆ ಜನ ಏನೆಲ್ಲ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ? ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಬದುಕಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದೇ ತಪ್ಪಾ?"

ಎಂದು ನನ್ನ ತಾಯಿ ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ನೋವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದರು.

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಜನ್ನು ಆಂಟಿ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ತಡಮಾಡದೆ ಉತ್ತರಿಸಿದರು.

"ಕೌಶಲ್ಯ, ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಬದುಕಿದ್ದೀಯ. ನಿನ್ನ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಎಂದಾದರೂ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೀಯಾ? ನಿನಗೂ ಆಸೆಗಳಿವೆ, ಭಾವನೆಗಳಿವೆ. ನೀನೂ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯಳು. ನಿನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಾಗಿರಬೇಕು ಅನ್ನಿಸುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲ.

ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಈಗ ದೊಡ್ಡವರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನೀನು ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಅವರಿಗೆ ತಾಯಿಯಾಗಿ ನಿನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದೀಯ. ಹಾಗಂತ ನಿನ್ನ ಇಡೀ ಜೀವನವನ್ನು ಒಂಟಿಯಾಗಿಯೇ ಕಳೆಯಬೇಕೆಂದೇನಿಲ್ಲ.

ಸಮಾಜದವರು ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ನೀನೇ ಬದುಕಬೇಕು.

ಸುಭಾಷ್ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಜೀವನ ನಡೆಸುವ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುವುದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೇನಿಲ್ಲ."

ಎಂದು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದರು.

ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯವಿತ್ತು.

ಸುಭಾಷ್‌ಗೆ ಈಗಾಗಲೇ ಮದುವೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಅದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡ ನನ್ನ ತಾಯಿ ಮತ್ತೆ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದರು.

"ಜನ್ನು, ಅವನಿಗೆ ಈಗಾಗಲೇ ಹೆಂಡತಿ ಇದ್ದಾಳೆ. ಅವನಿಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಿದೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ನಾನು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದು ಸರಿಯೇ? ಅವನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ? ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಈ ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಾದರೆ ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡುತ್ತಾರೆ?"

ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

ಜನ್ನು ಆಂಟಿ ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು.

"ಕೌಶಲ್ಯ,  ಅವನು ಹೆಂಡತಿಯಿಂದ ಸುಖ ಪಡ್ತೀಯಿಲ್ಲ ಅನಿಸುತ್ತೆ ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು ನಿನ್ನ ಇಷ್ಟ ಪಡ್ತಾ ಇದ್ದಾನೆ ನಿನಗೂ ಆ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತೆ ಅವನಿಗು ಸಿಗುತ್ತೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೋ. ಅವನು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾನೆಯೇ? ನಿನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾನೆಯೇ? ನಿನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆಯೇ? ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಆಸೆ ಈಡೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ .

ನೀನು ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಅನುಭವಿಸಿದ ಒಂಟಿತನ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಮುಂದಿನ ಜೀವನದ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ತೆಗೆದುಕೋ."

ಜನ್ನು ಆಂಟಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ತಾಯಿ ಮೌನವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು.

ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದೆಡೆ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಒಂಟಿತನ. ಒಂದು ಕಡೆ ಸಮಾಜದ ಭಯ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಸಂತೋಷ ಇರಬೇಕೆಂಬ ಸಣ್ಣ ಆಸೆ.ಆ ರಾತ್ರಿ ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಹೋರಾಟ ನನಗೆ ಆಗ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ದಿನ ರಾತ್ರಿ ನನ್ನ ತಾಯಿ ಯೋಚನೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದಳು ಅದನ್ನ ನಾನು ಗಮನಿಸಿದೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಎದ್ದು ಸೀರೆ ಹುಟ್ಟು ಮೈ ಕೈ ತುಂಬಿಕೊಡು ಇದ್ದ ಅಮ್ಮ ರೆಡಿ ಆಗಿ ಇದ್ದಳು ನಾನು ಕೇಳಿದೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದೀಯ ಅಮ್ಮ ಅಮ್ಮ ಅವಾಗ ಹಾಸ್ಪಿಟಲ್ ಕೆಲಸ ಇದೆ ಹೋಗಿ ಬರ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರೂ hmm ಹೋಗಿ ಬನ್ನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ಯಾ ನಾನು ಆಮೇಲೆ ರಾತ್ರಿ ಅವರು ಯೋಚನೆ ಮಾಡೋದನ್ನ ನೋಡಿದ್ದ ನಾನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ ಅಂತ ಕುತೂಹಲ ಜಾಸ್ತಿ ಆಯ್ತು ಅವರು ಆಟೋದಲ್ಲಿ ಹೋದ್ರು ಅವರ ಹಿಂದೇನೆ ನಾನು ಆಟೋದಲ್ಲಿ ಇಂಬಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋದೆ ಅವರು ಸೀದ್ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪ್ ಹತ್ತಿರಾ ಹೋದ್ರು ನಾನು ದೊರದಿಂದ ಅವರನ್ನ ಗಮನಸುತ್ತಿದ್ಯಾ ಇವರು ಯಾರಿಗೋಸ್ಕರ ಕಾಯ್ತಾ ಇದ್ರೂ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬಸ್ ಡೀಪೋದಿಂದ ಯಾರೋ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬಂದು ಇವರನ್ನು ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ರೋ ಅವಾಗ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ನನಗೆ ಇವರೇ ಸುಭಾಸ್ ಅಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಒತ್ತು ಮಾತಾಡಿ ಆಮೇಲೆ ಅಲ್ಲೇ ಇರೋ ಹೋಟೆಲಗೆ ಹೋಗಿ ತಿಂಡಿ ಟೀ ಕುಡಿತಾ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ರೂ ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ಮುಜಗರದಿಂದ ಇದ್ರೂ ಆಮೇಲೆ ಫ್ರೀ ಆಗಿ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ರೂ ಸುಭಾಸ್ ಫೋನಲ್ಲಿ ಯಾರ ಜೊತೆಗೆ ಮಾತಾಡಿದ ಆಮೇಲೆ ಇಬ್ರು ಎದ್ದು ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಬಸ್ ಹತ್ತಿರಾ ಹೋದ್ರು ಅಲ್ಲಿ ಒಳಗಡೆ ಇದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹೊರಗಡೆ ಬಂದು ಇವರನ್ನ ಮಾತಾಡಿಸಿ ಹೊರಟು ಹೋದ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಒಳಗಡೆ ಹೋದ್ರು
ಆಮೇಲೆ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ರೂ ನನಗೂ ನಿಮ್ಮನ ಕಂಡ್ರೆ ಇಷ್ಟ ಆದ್ರೆ ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗಬಾರದು ಅಂತ ಇಬ್ರು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ರೂ ಆದರೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ಮಾತ್ರ ನಿಜವಾಗಿತ್ತು.

ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅನೇಕ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಈಗ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ, ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದರು.

ಆದರೆ ಸುಭಾಷ್ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದನೇ?

ಅವನು ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತರಲು ಬಂದಿದ್ದನೇ? ಅಥವಾ ಅವರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ನೋವಿನ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಬರೆಯಲು ಬಂದಿದ್ದನೇ?

ಅಂದು ನನಗೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಮುಂದೆ ನಡೆದ ಘಟನೆಗಳು ನಮ್ಮ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬದ ಜೀವನವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಲಿದ್ದವು...
ನಾನು ದೂರದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವರು ಏನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನೋದು ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರ ನಡುವಿನ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಮಾತ್ರ ನನಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಸುಭಾಸ್ ಅಂಕಲ್ ಅಮ್ಮನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡರು.

"ನನಗೆ ನೀನು ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ, ಕೌಶಲ್ಯ. ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಿದಾಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗುತ್ತೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ವಿಷಯ ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗಬಾರದು" ಎಂದು ಸುಭಾಸ್ ಅಂಕಲ್ ಹೇಳಿದರಂತೆ.

ಅದಕ್ಕೆ ಅಮ್ಮ ಕೂಡ, "ನನಗೂ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಇಷ್ಟ ಇದೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧದ ಬಗ್ಗೆ ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾದರೆ ಏನಾಗುತ್ತೋ ಅನ್ನೋ ಭಯ ನನಗಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತುಂಬಾ ನೋವಾಗುತ್ತೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.

ಅವರಿಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಪರಸ್ಪರ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡರು.

ಆದರೆ ಅಮ್ಮನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಭಯವಿತ್ತು. ಯಾರಾದರೂ ತಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿಬಿಟ್ಟರೆ ಏನು ಮಾಡುವುದು? ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಈ ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಾದರೆ ಅವರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಹೇಗಿರಬಹುದು? ಸಮಾಜ ತಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಮಾತನಾಡಬಹುದು? ಇಂತಹ ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಅವಳನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.

ಅಮ್ಮ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಸುಭಾಸ್ ಅಂಕಲ್ ಅವಳನ್ನು ಬಿಡದೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು.

ನಾನು ದೂರದಿಂದ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನಾ ರೀತಿಯ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.

"ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಾನಾ? ನನ್ನ ಅಮ್ಮನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆಯಾ?"

ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಮುತ್ತು ಕೊಟ್ಟುಕೊಂಡರು.

ಆ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿದ ನನಗೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಅನ್ನೋದೇ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಒಂದೆಡೆ ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ಇತ್ತು. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಅವಳು ಇಷ್ಟು ದಿನ ನನ್ನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದ ವಿಷಯವನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡಿದ ಆಘಾತವಿತ್ತು.

ಆದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾತ್ರ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮೂಡುತ್ತಿತ್ತು.

ತನ್ನ ಇಡೀ ಜೀವನವನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಮುಡಿಪಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದ ನನ್ನ ತಾಯಿಗೆ, ಈಗ ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪ್ರೀತಿ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ತಪ್ಪಾ? ಅಥವಾ ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ಒಂಟಿತನದ ನಂತರ ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದ ನೆಮ್ಮದಿ ಅದೇನಾ?

ಆ ದಿನ ನಾನು ನೋಡಿದ ದೃಶ್ಯಗಳು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚಳಿಯದೆ ಉಳಿದುಕೊಂಡವು.

ಆದರೆ ಮುಂದೆ ನನ್ನ ತಾಯಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿದ್ದ ನಿರ್ಧಾರ ನಮ್ಮ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬದ ಜೀವನವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಲಿದೆ ಅನ್ನೋದು ನನಗೆ ಆಗ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ
…
ಜಾಸ್ತಿ ಒತ್ತು ತುಟಿಗೆ ತುಟಿ ಸೇರಿಸಿ ಏಂಜಲು ಸವಿತಾ ಇದ್ರೂ ಆಮೇಲೆ ಸುಭಾಸ್ ಅಂಕಲ್ ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ಮೊಲೆ ಮೇಲೆ ಕೈ ಇಟ್ಟು ಲೈಟ್ ಆಗಿ ಮೊಲೆ ಫ್ರೆಸ್ ಮಾಡಿದ್ರೂ ಅಮ್ಮ hmm ಸ್ಸ್ಸ್ ಅಂತ ಮುಳುಗಿದ್ರು ಆಮೇಲೆ ಅಮ್ಮನ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಸೀಟ್ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿ ಮೇಲೆ ಬಂದು ರೋಮ್ಯಾನ್ಸ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ರೂ  ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಇವಾಗ ಇದೆಲ್ಲಾ ಬೇಡ ಇನ್ನೊಮೆ ಮೀಟ್ ಆದಾಗ ಮಾಡೋಣ ಅಂತ ಅಮ್ಮ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎದ್ದು ತನ್ನ ಉಡುಪನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು. “ಇವತ್ತು ಇಷ್ಟೇ ಸಾಕು, ಸುಭಾಸ್. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಸಮಯ ಬೇಕು,” ಎಂದು ಶಾಂತವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು. ಸುಭಾಸ್ ತಕ್ಷಣ ಹಿಂದೆ ಸರಿದು, “ಸರಿ, ನಿನ್ನ ಮಾತೇ ಮುಖ್ಯ,” ಎಂದರು.ಹೇಳಿ ಹೊರಡಲು ರೆಡಿ ಆಗ್ತಾ ಇದ್ರೂ ಅವಾಗ ಅಂಕಲ್ ಯಾವಾಗ ಇವಾಗ ಸಮಯ ಇದೆ ಅಲ್ವಾ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರೂ ಅವಾಗ ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ನಾನು ಮನೆಗೆ ಬೇಗ ಹೋಗಬೇಕು ಅಂತ ಹೇಳಿ ಒಂದು ಕಿಸ್ ಕೊಟ್ಟು ಹೊರಗಡೆ ಬಂದ್ರೂ ಆಮೇಲೆ ಅವರಿಗೆ ಬಾಯ್ ಹೇಳಿ ಆಟೋ ಇಡೆದುಕೊಡು ಮನೆ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟರು ಆಮೇಲೆ ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಒತ್ತು ಸುತ್ತಾಡಿ ಆಮೇಲೆ ಮನೆಗೆ ಹೋದೆ ಅಮ್ಮ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಖುಷಿಯಾಗಿ ಇದ್ರೂ ಇಷ್ಟೊಂದು ಖುಷಿಯಾಗಿ ಇರೋದನ್ನ ನಾನು ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ ಅವರನ್ನ ಆಗೇ ಗಮನಿಸಿ ನಾನು ಹೊರಗಡೆ ಹೊರಟು ಹೋದೆ ಆಮೇಲೆ ಸಂಜೆ ಸಮಯ ನಾನು ನನ್ನ ರೂಮ್ಗೆ ಓದಲು ಕುಳ್ತಿರುವಾಗ ಜನ್ನು ಆಂಟಿ ಬಂದ್ಲು ಅವಾಗ ಇಬ್ರು ಮಾತಾಡಲು ಕುಳ್ತಿರು ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ಇವತ್ತು ನಡೆದ ಘಟನೆ ಹೇಳಿದ್ರೂ ಅದನ್ನ ಕೇಳಿ ಜನ್ನು ಆಂಟಿ ಯಾಕೆ ತಡೆದು ಇವತ್ತು ಸುಖ ಪಡಬೇಕು ಅಲ್ವಾ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರೂ ನೋಡೋಣ ಇನ್ನೊಂದು ದಿನ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರು ಆಂಟಿ ಹೊರಟು ಹೋದ್ರು
ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ಆ ದಿನ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದರು. ರಾತ್ರಿ ಸುಭಾಸ್ ಅಂಕಲ್ ಅವರಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದರು. ಅಮ್ಮ ಫೋನ್ ಎತ್ತಿ ಅವರ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು. ಇಬ್ಬರೂ ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದರು. ನಂತರ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ❤️? ಹೃದಯದ ಚಿಹ್ನೆಗಳು, ಮುತ್ತಿನ ಚಿಹ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾ ರೊಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಆಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತ್ತು.ರಾತ್ರಿ ಸುಭಾಸ್ ಅಂಕಲ್ ಮತ್ತು ಅಮ್ಮ ಫೋನ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಾತಿನ ಮಧ್ಯೆ ಅಂಕಲ್ ತಮ್ಮ ಆಸೆಯನ್ನು ಅಮ್ಮನ ಬಳಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡರು. ಅಮ್ಮನ ಮೊಲೆ ನೋಡಬೇಕು ಎಂದು ಮೊದಲಿಗೆ ಅಮ್ಮ, “ಇಲ್ಲ, ಹಾಗೆಲ್ಲ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂದು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಅಂಕಲ್ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ವಿನಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅಮ್ಮ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮೌನವಾಗಿದ್ದರು. ನಾನು ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇರೋ ರೂಮನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದೆ ನಾನು ಮಲಗಿದ್ದ ಗಮನಿಸಿ . ಆ ರಾತ್ರಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ನಡೆದ ಸಂಭಾಷಣೆ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು ಕದ್ದು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ಯಾ ನಾನು . ಆದರೆ ಅಮ್ಮ ಮತ್ತು ಅಂಕಲ್ ತಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ರಹಸ್ಯವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಅಮ್ಮ ನಾನು ಮಲಗಿರುವದನ್ನು ನೋಡಿ ಬಟನ ಬಿಚ್ಚಿ ಮೊಲೆ ತೋರಿಸ್ತಾ ಇದ್ರೂ ಇದ್ರೂ ಅಂಕಲ್ ಇನ್ನು ತೋರಿಸು ಎಂದು ತುಣ್ಣೆ ಹೊರಗಡೆ ತಗಿದು ಹೊಡ್ಕೋತ ಇದ್ರೂ ಆಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ತಾಯಿಗೂ ಮೂಡ್ ಬಂದು ಮೊಲೆ ಫ್ರೆಸ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ರೂ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಂಕಲ್ ಔಟ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಮಲ್ಕೊಂಡರು ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ಹೀಗೆ ನಡಿಯುತು
ಒಂದು ದಿನ ಅಮ್ಮ ಮತ್ತು ಸುಭಾಸ್ ಅಂಕಲ್ ಭೇಟಿಯಾಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ ದಿನ ಬಂದೇ ಬಂತು. ಅದು ಭಾನುವಾರವಾಗಿತ್ತು. ಅಂದು ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡಲು ಹೊರಟಿದ್ದೆ. ಸ್ನೇಹಿತರ ಜೊತೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಮನೆಗೆ ವಾಪಸ್ ಬರುವುದು ಸಂಜೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ನಾನು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟ ನಂತರ, ಅಮ್ಮ ಮತ್ತು ಸುಭಾಸ್ ಅಂಕಲ್ ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಜನ್ನು ಆಂಟಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾಗುವ ಬಗ್ಗೆ ಮೊದಲೇ ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಆ ದಿನ ಏನಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಕುತೂಹಲ ಅವರಿಬ್ಬರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿತ್ತು. ಅಂದು ಅಮ್ಮ ಮತ್ತು ಸುಭಾಸ್ ಅಂಕಲ್ ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಮೊದಲೇ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಅವರಿಬ್ಬರು ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಕುತೂಹಲ ನನ್ನಲ್ಲಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ವಾಪಸ್ ಬಂದೆ.

ಜನ್ನು ಆಂಟಿಯ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಮನೆ ಹೊರಗಡೆ ಬಿಗ್ ಹಾಕಿತ್ತು ಒಳಗೆ ಹೋಗುವುದು ಹೇಗೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚಿಸಿದ ನಂತರ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಟೆರೇಸ್ ಏರಿ ಜನ್ನು ಆಂಟಿ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹೋದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮ ಮತ್ತು ಸುಭಾಸ್ ಅಂಕಲ್ ಪರಸ್ಪರ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಮುತ್ತಿಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದೆ.

ಮುಂದುವರಿಯುವುದು]]> https://xossipy.com/thread-75547.html Tue, 06 Oct 2026 11:55:08 +0300 https://xossipy.com/thread-75547.html माझ्या मागच्या lockdown quarantine या स्टोरीला तुम्ही खूप चांगल्या प्रकारे प्रतिसाद दिलात. त्याबद्दल खूप खूप धन्यवाद.
आताही तुमच्यासाठी तितकीच उत्कंठावर्धक अशी स्टोरी घेऊन आलेलो आहे. Pre-wedding photoshoot.
आशा करतो की तुम्हाला ही स्टोरी आवडेल आणि स्टोरीला भरपूर कमेंट करून प्रतिसाद द्याल.]]> माझ्या मागच्या lockdown quarantine या स्टोरीला तुम्ही खूप चांगल्या प्रकारे प्रतिसाद दिलात. त्याबद्दल खूप खूप धन्यवाद.
आताही तुमच्यासाठी तितकीच उत्कंठावर्धक अशी स्टोरी घेऊन आलेलो आहे. Pre-wedding photoshoot.
आशा करतो की तुम्हाला ही स्टोरी आवडेल आणि स्टोरीला भरपूर कमेंट करून प्रतिसाद द्याल.]]> https://xossipy.com/thread-75400.html Thu, 24 Sep 2026 08:28:21 +0300 https://xossipy.com/thread-75400.html ઉર્વિષા અને વિવેકની વાર્તા –ભાગ- ૧૪

જાગૃતિ ઘરે પહોંચી ત્યારે તેના પગ હજુ પણ કંપતા હતા. તેની સાડીની અંદર જાંઘો ભીની હતી અને ચૂતમાં એક અજીબ ગરમી ફેલાઈ રહી હતી. તેણે બારણું બંધ કર્યું અને સીધું બેડરૂમમાં ગઈ. અરીસા સામે ઊભી રહીને તેણે સાડીનો પલ્લુ હળવેથી ખેંચ્યો. તેની ગોરી કમર અને ગોળ, ઊંડી ડૂંટી હવે થોડી ખુલ્લી થઈ. તેણે આંગળીથી પોતાની ડૂંટીને સ્પર્શ કર્યો. ઉર્વિષાની ડૂંટીની યાદ આવી – કેટલી ગોળ, કેટલી ઊંડી અને કેટલી સેક્સી હતી. જાગૃતિના મનમાં વિચાર આવ્યો, “જો કોઈ મારી ડૂંટીને પણ આવી રીતે ચાટે તો…?”

તે રાતે વિજય આવ્યો. તેણે સામાન્ય રીતે જ સેક્સ કર્યું – સાડી ઉપર કરી, પેન્ટી એક બાજુ ખેંચી, બે-ત્રણ ધક્કા માર્યા અને વીર્ય છોડીને સૂઈ ગયો. જાગૃતિની આંખો ખુલ્લી રહી. તેને ઉર્વિષાની વાતો યાદ આવી રહી હતી. તેના બોબલા સખત થઈ ગયા હતા પણ વિજયે તેને એક વાર પણ સ્પર્શ કર્યો નહોતો. તેની ડૂંટી હજુ પણ છુપાયેલી હતી. તે રાતે જાગૃતિને ઊંઘ ન આવી. તે પોતાની ડૂંટીને વારંવાર સ્પર્શ કરતી રહી અને કલ્પના કરતી રહી કે કોઈ તેને ચાટે છે, કોઈ તેના બોબલા મોંમાં લઈને ચૂસે છે.
બીજા દિવસે સવારે ઉર્વિષાએ વોટ્સએપ પર મેસેજ મોકલ્યો.
“જાગૃતિ… આજે બપોરે મારા ઘરે આવજે. ચા પીવાની છે અને થોડી વાત કરવી છે. આવી જજે.”
જાગૃતિનું હૃદય ફરી ધબક્યું. તેણે થોડી વાર વિચાર્યું અને પછી “હા” લખી મોકલ્યું.
બપોરે જ્યારે જાગૃતિ ઉર્વિષાના ઘરે પહોંચી ત્યારે ઉર્વિષા ફરી પાતળી સફેદ નાઈટીમાં હતી. આ વખતે નાઈટી વધુ પારદર્શક હતી. તેના ગોળ બોબલા, સખત નિપલ્સ અને ઊંડી ડૂંટી સ્પષ્ટ દેખાતા હતા. ડૂંટીમાંની બિંદી પ્રકાશમાં ચમકતી હતી. ઉર્વિષાએ જાગૃતિને અંદર લઈ જઈને સોફા પર બેસાડી અને પોતે તેની બાજુમાં બેઠી.
“કેમ છે આજે? રાતે સૂઈ શકી?” ઉર્વિષાએ પૂછ્યું અને હસીને જાગૃતિના ખભા પર હાથ મૂક્યો.
જાગૃતિના ગાલ લાલ થઈ ગયા. “ના… મને ઊંઘ ન આવી. તારી વાતો મારા મનમાંથી નીકળતી નથી.”
ઉર્વિષાએ તેની નજીક ખસીને કહ્યું, “સારું થયું. હવે સાંભળ. હું તને આજે વધુ સ્પષ્ટ વાત કહેવા માંગું છું. તારે વિવેક સાથે સેક્સ કરવું જોઈએ.”
જાગૃતિની આંખો ફાટી ગઈ. “બહેન… શું કહે છે તું? વિવેક? તારો…? ના… એ શક્ય નથી. હું પરણેલી છું. વિજય…”
ઉર્વિષાએ તેનો હાથ પકડીને કહ્યું, “વિજય તને શું આપે છે? કંઈ નહીં. તે તને ફક્ત ઉપયોગ કરે છે. વિવેક એવો નથી. વિવેક તારા શરીરને પૂજશે. તે તારી ડૂંટીને કલાકો સુધી ચાટશે. તે તારા બોબલાને એટલા જોરથી ચૂસશે કે તું મોણ કરતી કરતી છોડી દેશે. તે તારી કુલા પર થપાટ મારશે અને તારી ચૂતમાં તેનો મોટો, જાડો લોડો એટલો ઊંડો ભેરવશે કે તને લાગશે કે તું સ્વર્ગમાં છો.”
જાગૃતિનું શરીર કંપી ગયું. તેની ચૂત ફરી ભીની થવા લાગી. “બહેન… મને ડર લાગે છે. હું ક્યારેય કોઈ બીજા પુરુષને સ્પર્શ પણ કર્યો નથી.”
ઉર્વિષાએ ઊભા થઈને નાઈટીનો હેમ થોડો ઉપર કર્યો. તેની ડૂંટી હવે સંપૂર્ણ ખુલ્લી હતી. તેણે જાગૃતિનો હાથ ફરી પોતાની ડૂંટી પર મૂક્યો.
“જો… આ ડૂંટી વિવેકે કેટલી વાર ચાટી છે. તેની જીભ અંદર સુધી જાય છે. તે મારી ડૂંટીમાં આંગળી નાખીને ફેરવે છે અને પછી તે જ આંગળી મારી ચૂતમાં નાખે છે. તને પણ એવું જોઈએ છે. તારી ડૂંટી પણ એટલી જ સુંદર છે. બતાવ મને.”
જાગૃતિ શરમાઈને ના પાડવા લાગી પણ ઉર્વિષાએ તેની સાડીનો પલ્લુ હળવેથી ખેંચ્યો. જાગૃતિની ગોરી કમર અને ગોળ ડૂંટી હવે દેખાઈ. ઉર્વિષા તેને જોઈને બોલી ઊઠી, “વાહ… આ તો મારી ડૂંટી કરતાં પણ વધુ સુંદર છે. ગોળ, ઊંડી અને એકદમ સ્વચ્છ. વિવેક આને જોશે તો પાગલ થઈ જશે.”
ઉર્વિષાએ પોતાની જીભ બહાર કાઢીને જાગૃતિની ડૂંટી પર હળવેથી લગાડી. જાગૃતિ “આહ્…” કરીને પાછળ ઝૂકી ગઈ. તેની ચૂતમાંથી પાણી વહેવા લાગ્યું. ઉર્વિષાએ ધીમે ધીમે ડૂંટીને ચાટવા માંડી. તેની જીભ ડૂંટીની આસપાસ ફરતી અને પછી અંદર સુધી જતી. જાગૃતિના હાથ ઉર્વિષાના વાળમાં જઈને અટકી ગયા.
“બહેન… બંધ કર… મને… મને આવું નથી…” જાગૃતિ બોલી પણ તેનો અવાજ મોણ ભરેલો હતો.
ઉર્વિષાએ માથું ઊંચું કરીને કહ્યું, “આ તો શરૂઆત છે. વિવેક તારી ડૂંટીને આથી વધુ સારી રીતે ચાટશે. તે તારા બોબલાને પણ ચૂસશે. બતાવ મને તારા બોબલા.”
જાગૃતિ શરમાતી શરમાતી બ્લાઉઝના બટન ખોલવા લાગી. ઉર્વિષાએ મદદ કરી. જાગૃતિના મોટા, ગોળ અને ભારે બોબલા બહાર આવ્યા. નિપલ્સ સખત અને કાળા હતા. ઉર્વિષાએ એક બોબલાને મોંમાં લઈને ચૂસવા માંડ્યું. જાગૃતિનું મોં ખુલી ગયું. તે “આહ્… આહ્…” કરવા લાગી. ઉર્વિષાએ બીજા હાથથી બીજા બોબલાને મસળ્યું અને સાથે જાગૃતિની ડૂંટીમાં આંગળી ફેરવતી રહી.
આમ લગભગ વીસ મિનિટ સુધી ઉર્વિષાએ જાગૃતિના બોબલા અને ડૂંટી સાથે રમ્યા. જાગૃતિ હવે સંપૂર્ણ ભીની થઈ ગઈ હતી. તેની સાડીની અંદર પાણીના ડાઘ પડી ગયા હતા.
ઉર્વિષાએ અચાનક રોકીને કહ્યું, “હવે સાંભળ. હું આજે સાંજે વિવેકને બોલાવીશ. તું અહીં રહે. હું તને તૈયાર કરીશ. તું વિવેક સાથે સેક્સ કરશે. એક વાર અજમાવી જો. જો ન ગમે તો ફરી ક્યારેય નહીં કરીશ. પણ હું જાણું છું કે તને ગમશે.”
જાગૃતિ ડરીને કહેવા લાગી, “ના… હું નહીં કરી શકું. વિજયને ખબર પડશે તો…”
ઉર્વિષાએ તેના હોઠ પર આંગળી મૂકીને કહ્યું, “કોઈને ખબર નહીં પડે. વિવેક ખૂબ જ સમજદાર છે. તે તને આનંદ આપશે અને પછી તું ઘરે જઈશ. વિજયને કંઈ ખબર નહીં પડે. તારે ફક્ત એક વાર હા કહેવાનું છે.”
જાગૃતિ ચૂપ રહી. તેના મનમાં યુદ્ધ ચાલી રહ્યું હતું. એક તરફ શરમ અને ડર, બીજી તરફ શરીરની તીવ્ર ભૂખ. ઉર્વિષાએ તેને ફરી સોફા પર સુવાડી અને તેની સાડી સંપૂર્ણ ઉપર કરી દીધી. હવે જાગૃતિ ફક્ત પેન્ટીમાં હતી. ઉર્વિષાએ પેન્ટી પણ હળવેથી ખેંચી કાઢી. જાગૃતિની ચૂત સંપૂર્ણ ખુલ્લી થઈ. તે ભીની અને ચમકતી હતી.
ઉર્વિષાએ તેની ચૂત પર આંગળી ફેરવતાં કહ્યું, “જો… કેટલી ભીની છે. આ ભીનીપણું તારા વિજય માટે નથી. આ વિવેક માટે છે. તારું શરીર વિવેકને માંગે છે.”
પછી ઉર્વિષાએ પોતાની જીભ જાગૃતિની ચૂત પર લગાડી. જાગૃતિ જોરથી મોણ કરી ઊઠી. “આહ્… બહેન… બંધ કર… હું… હું…”
ઉર્વિષાએ ધીમે ધીમે ચૂતને ચાટવા માંડી. તેની જીભ ક્લિટ પર ફરતી અને પછી અંદર સુધી જતી. જાગૃતિના પગ કંપવા લાગ્યા. તેના હાથ ચાદરને વળી રહ્યા હતા. ઉર્વિષાએ બે આંગળીઓ અંદર નાખીને ધીમે ધીમે ખસેડવા માંડી. જાગૃતિ હવે સંપૂર્ણ નિયંત્રણ ગુમાવી ચૂકી હતી. તે “વધુ… વધુ…” કરવા લાગી.
આમ લગભગ અડધો કલાક સુધી ઉર્વિષાએ જાગૃતિને મૌખિક સુખ આપ્યું. જાગૃતિ બે વાર આવી ગઈ. તેના શરીરમાંથી પરસેવો વહેતો હતો અને તે થાકેલી પણ સંતુષ્ટ લાગતી હતી.
ઉર્વિષાએ તેની પાસે સૂઈને કહ્યું, “હવે કહે. તું વિવેક સાથે સેક્સ કરવા તૈયાર છે?”
જાગૃતિ થોડી વાર ચૂપ રહી. પછી ધીમેથી બોલી, “હું… હું ડરું છું. પણ… મારું શરીર… હા કહે છે.”
ઉર્વિષાએ હસીને તેને ચુંબન કર્યું. “સારું. હું હમણાં વિવેકને મેસેજ કરું છું. તે સાંજે આવશે. ત્યાં સુધી તું અહીં આરામ કર. હું તને તૈયાર કરીશ.”
ઉર્વિષાએ વિવેકને મેસેજ મોકલ્યો – “આજે સાંજે આવજે. એક નવી ભેટ છે તારા માટે. જાગૃતિ તૈયાર છે.”
વિવેકે તરત જ જવાબ આપ્યો, “હું આવી રહ્યો છું.”
ઉર્વિષાએ જાગૃતિને બાથરૂમમાં લઈ જઈને નવો સ્નાન કરાવ્યું. તેણે જાગૃતિના શરીર પર સુગંધીદાર ઓઈલ લગાડ્યું. ખાસ કરીને ડૂંટી, બોબલા અને ચૂત પર. પછી તેણે જાગૃતિને એક પાતળી લાલ નાઈટી પહેરાવી જે તેના બોબલા અને ડૂંટીને અર્ધ-ખુલ્લા મૂકતી હતી.
સાંજે છ વાગ્યે વિવેક આવ્યો. તેને જોઈને જાગૃતિનું હૃદય જોરથી ધબકવા લાગ્યું. વિવેકે જાગૃતિને જોઈને આંખો મીટી. “આ… આ જાગૃતિ?”
ઉર્વિષાએ હસીને કહ્યું, “હા. આજે તારી છે. તેની ડૂંટી જો. કેટલી સુંદર છે.”
વિવેકે જાગૃતિ પાસે જઈને તેની ડૂંટીને હળવેથી સ્પર્શ કર્યો. જાગૃતિ કંપી ગઈ. વિવેકે ધીમે ધીમે નાઈટી ઉપર કરીને તેની ડૂંટીને ચાટવા માંડી. જાગૃતિ “આહ્…” કરીને વિવેકના વાળ પકડી લીધા.
ઉર્વિષા બાજુમાં બેસીને જોઈ રહી હતી અને કહેતી હતી, “જોરથી ચાટ… તેને બતાવ કે સાચું સેક્સ શું છે.”
વિવેકે જાગૃતિને બેડ પર સુવાડી. તેણે તેના બોબલાને મોંમાં લઈને જોરથી ચૂસવા માંડ્યા. જાગૃતિ મોણ કરતી કરતી છોડી દેતી હતી. વિવેકે તેની ચૂતમાં આંગળીઓ નાખીને તૈયાર કરી અને પછી પોતાનો મોટો લોડો બહાર કાઢ્યો. જાગૃતિની આંખો ફાટી ગઈ જ્યારે તેણે તેનું કદ જોયું.
“ડરીશ નહીં,” વિવેકે કહ્યું. “હું ધીમે ધીમે નાખીશ.”
તેણે લોડાનું ટોચ ચૂત પર મૂક્યું અને ધીમે ધીમે અંદર ધકેલવા માંડ્યું. જાગૃતિ “આહ્… મોટો છે… ધીમે…” કરવા લાગી. વિવેકે ધીમે ધીમે પૂરો લોડો અંદર ભેરવ્યો. જાગૃતિની ચૂત સંપૂર્ણ ભરાઈ ગઈ.
પછી વિવેકે ધીમે ધીમે ધક્કા મારવા માંડ્યા. ઉર્વિષા બાજુમાં બેસીને જાગૃતિના બોબલાને મસળતી અને તેની ડૂંટીમાં આંગળી ફેરવતી રહી. વિવેકે ઝડપ વધારી. જાગૃતિ હવે જોરથી મોણ કરી રહી હતી. “વધુ… જોરથી… આહ્… આહ્…”
વિવેકે તેને વિવિધ પોઝિશનમાં ફેરવી. પહેલા મિશનરી, પછી ડોગી સ્ટાઈલમાં. ડોગીમાં વિવેકે જાગૃતિની કુલા પર થપાટ મારી અને તેની ડૂંટીમાં આંગળી નાખીને ફેરવી. જાગૃતિ બીજી વાર આવી ગઈ. વિવેકે પણ તેની ચૂતમાં જ વીર્ય છોડ્યું.
પછી ઉર્વિષાએ કહ્યું, “હવે હું પણ જોડાઉં.” તેણે વિવેકનો લોડો ચૂસીને ફરી સખત કર્યો અને જાગૃતિને ઉપર બેસાડી. જાગૃતિ હવે પોતે ઉપર-નીચે હલવા લાગી. ઉર્વિષા તેની પાછળથી તેની ડૂંટીને ચાટતી રહી.
આમ ત્રણેય વચ્ચે લાંબો સમય સુધી સેક્સ ચાલ્યું. જાગૃતિ ત્રણ વાર આવી. છેવટે તે થાકેલી પણ અત્યંત સંતુષ્ટ હાલતમાં સૂઈ ગઈ.
ઉર્વિષાએ તેના કાનમાં કહ્યું, “હવે કહે… વિજય સાથેની સેક્સ યાદ આવે છે?”
જાગૃતિ હસીને કહી, “ના… હવે નહીં. વિવેક… ફરી કરીશું ને?”
વિવેકે તેની ડૂંટી પર ચુંબન કરીને કહ્યું, “જ્યારે તું કહેશે ત્યારે.”
ઉર્વિષાએ બંનેને જોઈને સ્મિત કર્યું. તેની યોજના સફળ થઈ ગઈ હતી. જાગૃતિ હવે તેની નવી દુનિયામાં પ્રવેશી ચૂકી હતી.]]> ઉર્વિષા અને વિવેકની વાર્તા –ભાગ- ૧૪

જાગૃતિ ઘરે પહોંચી ત્યારે તેના પગ હજુ પણ કંપતા હતા. તેની સાડીની અંદર જાંઘો ભીની હતી અને ચૂતમાં એક અજીબ ગરમી ફેલાઈ રહી હતી. તેણે બારણું બંધ કર્યું અને સીધું બેડરૂમમાં ગઈ. અરીસા સામે ઊભી રહીને તેણે સાડીનો પલ્લુ હળવેથી ખેંચ્યો. તેની ગોરી કમર અને ગોળ, ઊંડી ડૂંટી હવે થોડી ખુલ્લી થઈ. તેણે આંગળીથી પોતાની ડૂંટીને સ્પર્શ કર્યો. ઉર્વિષાની ડૂંટીની યાદ આવી – કેટલી ગોળ, કેટલી ઊંડી અને કેટલી સેક્સી હતી. જાગૃતિના મનમાં વિચાર આવ્યો, “જો કોઈ મારી ડૂંટીને પણ આવી રીતે ચાટે તો…?”

તે રાતે વિજય આવ્યો. તેણે સામાન્ય રીતે જ સેક્સ કર્યું – સાડી ઉપર કરી, પેન્ટી એક બાજુ ખેંચી, બે-ત્રણ ધક્કા માર્યા અને વીર્ય છોડીને સૂઈ ગયો. જાગૃતિની આંખો ખુલ્લી રહી. તેને ઉર્વિષાની વાતો યાદ આવી રહી હતી. તેના બોબલા સખત થઈ ગયા હતા પણ વિજયે તેને એક વાર પણ સ્પર્શ કર્યો નહોતો. તેની ડૂંટી હજુ પણ છુપાયેલી હતી. તે રાતે જાગૃતિને ઊંઘ ન આવી. તે પોતાની ડૂંટીને વારંવાર સ્પર્શ કરતી રહી અને કલ્પના કરતી રહી કે કોઈ તેને ચાટે છે, કોઈ તેના બોબલા મોંમાં લઈને ચૂસે છે.
બીજા દિવસે સવારે ઉર્વિષાએ વોટ્સએપ પર મેસેજ મોકલ્યો.
“જાગૃતિ… આજે બપોરે મારા ઘરે આવજે. ચા પીવાની છે અને થોડી વાત કરવી છે. આવી જજે.”
જાગૃતિનું હૃદય ફરી ધબક્યું. તેણે થોડી વાર વિચાર્યું અને પછી “હા” લખી મોકલ્યું.
બપોરે જ્યારે જાગૃતિ ઉર્વિષાના ઘરે પહોંચી ત્યારે ઉર્વિષા ફરી પાતળી સફેદ નાઈટીમાં હતી. આ વખતે નાઈટી વધુ પારદર્શક હતી. તેના ગોળ બોબલા, સખત નિપલ્સ અને ઊંડી ડૂંટી સ્પષ્ટ દેખાતા હતા. ડૂંટીમાંની બિંદી પ્રકાશમાં ચમકતી હતી. ઉર્વિષાએ જાગૃતિને અંદર લઈ જઈને સોફા પર બેસાડી અને પોતે તેની બાજુમાં બેઠી.
“કેમ છે આજે? રાતે સૂઈ શકી?” ઉર્વિષાએ પૂછ્યું અને હસીને જાગૃતિના ખભા પર હાથ મૂક્યો.
જાગૃતિના ગાલ લાલ થઈ ગયા. “ના… મને ઊંઘ ન આવી. તારી વાતો મારા મનમાંથી નીકળતી નથી.”
ઉર્વિષાએ તેની નજીક ખસીને કહ્યું, “સારું થયું. હવે સાંભળ. હું તને આજે વધુ સ્પષ્ટ વાત કહેવા માંગું છું. તારે વિવેક સાથે સેક્સ કરવું જોઈએ.”
જાગૃતિની આંખો ફાટી ગઈ. “બહેન… શું કહે છે તું? વિવેક? તારો…? ના… એ શક્ય નથી. હું પરણેલી છું. વિજય…”
ઉર્વિષાએ તેનો હાથ પકડીને કહ્યું, “વિજય તને શું આપે છે? કંઈ નહીં. તે તને ફક્ત ઉપયોગ કરે છે. વિવેક એવો નથી. વિવેક તારા શરીરને પૂજશે. તે તારી ડૂંટીને કલાકો સુધી ચાટશે. તે તારા બોબલાને એટલા જોરથી ચૂસશે કે તું મોણ કરતી કરતી છોડી દેશે. તે તારી કુલા પર થપાટ મારશે અને તારી ચૂતમાં તેનો મોટો, જાડો લોડો એટલો ઊંડો ભેરવશે કે તને લાગશે કે તું સ્વર્ગમાં છો.”
જાગૃતિનું શરીર કંપી ગયું. તેની ચૂત ફરી ભીની થવા લાગી. “બહેન… મને ડર લાગે છે. હું ક્યારેય કોઈ બીજા પુરુષને સ્પર્શ પણ કર્યો નથી.”
ઉર્વિષાએ ઊભા થઈને નાઈટીનો હેમ થોડો ઉપર કર્યો. તેની ડૂંટી હવે સંપૂર્ણ ખુલ્લી હતી. તેણે જાગૃતિનો હાથ ફરી પોતાની ડૂંટી પર મૂક્યો.
“જો… આ ડૂંટી વિવેકે કેટલી વાર ચાટી છે. તેની જીભ અંદર સુધી જાય છે. તે મારી ડૂંટીમાં આંગળી નાખીને ફેરવે છે અને પછી તે જ આંગળી મારી ચૂતમાં નાખે છે. તને પણ એવું જોઈએ છે. તારી ડૂંટી પણ એટલી જ સુંદર છે. બતાવ મને.”
જાગૃતિ શરમાઈને ના પાડવા લાગી પણ ઉર્વિષાએ તેની સાડીનો પલ્લુ હળવેથી ખેંચ્યો. જાગૃતિની ગોરી કમર અને ગોળ ડૂંટી હવે દેખાઈ. ઉર્વિષા તેને જોઈને બોલી ઊઠી, “વાહ… આ તો મારી ડૂંટી કરતાં પણ વધુ સુંદર છે. ગોળ, ઊંડી અને એકદમ સ્વચ્છ. વિવેક આને જોશે તો પાગલ થઈ જશે.”
ઉર્વિષાએ પોતાની જીભ બહાર કાઢીને જાગૃતિની ડૂંટી પર હળવેથી લગાડી. જાગૃતિ “આહ્…” કરીને પાછળ ઝૂકી ગઈ. તેની ચૂતમાંથી પાણી વહેવા લાગ્યું. ઉર્વિષાએ ધીમે ધીમે ડૂંટીને ચાટવા માંડી. તેની જીભ ડૂંટીની આસપાસ ફરતી અને પછી અંદર સુધી જતી. જાગૃતિના હાથ ઉર્વિષાના વાળમાં જઈને અટકી ગયા.
“બહેન… બંધ કર… મને… મને આવું નથી…” જાગૃતિ બોલી પણ તેનો અવાજ મોણ ભરેલો હતો.
ઉર્વિષાએ માથું ઊંચું કરીને કહ્યું, “આ તો શરૂઆત છે. વિવેક તારી ડૂંટીને આથી વધુ સારી રીતે ચાટશે. તે તારા બોબલાને પણ ચૂસશે. બતાવ મને તારા બોબલા.”
જાગૃતિ શરમાતી શરમાતી બ્લાઉઝના બટન ખોલવા લાગી. ઉર્વિષાએ મદદ કરી. જાગૃતિના મોટા, ગોળ અને ભારે બોબલા બહાર આવ્યા. નિપલ્સ સખત અને કાળા હતા. ઉર્વિષાએ એક બોબલાને મોંમાં લઈને ચૂસવા માંડ્યું. જાગૃતિનું મોં ખુલી ગયું. તે “આહ્… આહ્…” કરવા લાગી. ઉર્વિષાએ બીજા હાથથી બીજા બોબલાને મસળ્યું અને સાથે જાગૃતિની ડૂંટીમાં આંગળી ફેરવતી રહી.
આમ લગભગ વીસ મિનિટ સુધી ઉર્વિષાએ જાગૃતિના બોબલા અને ડૂંટી સાથે રમ્યા. જાગૃતિ હવે સંપૂર્ણ ભીની થઈ ગઈ હતી. તેની સાડીની અંદર પાણીના ડાઘ પડી ગયા હતા.
ઉર્વિષાએ અચાનક રોકીને કહ્યું, “હવે સાંભળ. હું આજે સાંજે વિવેકને બોલાવીશ. તું અહીં રહે. હું તને તૈયાર કરીશ. તું વિવેક સાથે સેક્સ કરશે. એક વાર અજમાવી જો. જો ન ગમે તો ફરી ક્યારેય નહીં કરીશ. પણ હું જાણું છું કે તને ગમશે.”
જાગૃતિ ડરીને કહેવા લાગી, “ના… હું નહીં કરી શકું. વિજયને ખબર પડશે તો…”
ઉર્વિષાએ તેના હોઠ પર આંગળી મૂકીને કહ્યું, “કોઈને ખબર નહીં પડે. વિવેક ખૂબ જ સમજદાર છે. તે તને આનંદ આપશે અને પછી તું ઘરે જઈશ. વિજયને કંઈ ખબર નહીં પડે. તારે ફક્ત એક વાર હા કહેવાનું છે.”
જાગૃતિ ચૂપ રહી. તેના મનમાં યુદ્ધ ચાલી રહ્યું હતું. એક તરફ શરમ અને ડર, બીજી તરફ શરીરની તીવ્ર ભૂખ. ઉર્વિષાએ તેને ફરી સોફા પર સુવાડી અને તેની સાડી સંપૂર્ણ ઉપર કરી દીધી. હવે જાગૃતિ ફક્ત પેન્ટીમાં હતી. ઉર્વિષાએ પેન્ટી પણ હળવેથી ખેંચી કાઢી. જાગૃતિની ચૂત સંપૂર્ણ ખુલ્લી થઈ. તે ભીની અને ચમકતી હતી.
ઉર્વિષાએ તેની ચૂત પર આંગળી ફેરવતાં કહ્યું, “જો… કેટલી ભીની છે. આ ભીનીપણું તારા વિજય માટે નથી. આ વિવેક માટે છે. તારું શરીર વિવેકને માંગે છે.”
પછી ઉર્વિષાએ પોતાની જીભ જાગૃતિની ચૂત પર લગાડી. જાગૃતિ જોરથી મોણ કરી ઊઠી. “આહ્… બહેન… બંધ કર… હું… હું…”
ઉર્વિષાએ ધીમે ધીમે ચૂતને ચાટવા માંડી. તેની જીભ ક્લિટ પર ફરતી અને પછી અંદર સુધી જતી. જાગૃતિના પગ કંપવા લાગ્યા. તેના હાથ ચાદરને વળી રહ્યા હતા. ઉર્વિષાએ બે આંગળીઓ અંદર નાખીને ધીમે ધીમે ખસેડવા માંડી. જાગૃતિ હવે સંપૂર્ણ નિયંત્રણ ગુમાવી ચૂકી હતી. તે “વધુ… વધુ…” કરવા લાગી.
આમ લગભગ અડધો કલાક સુધી ઉર્વિષાએ જાગૃતિને મૌખિક સુખ આપ્યું. જાગૃતિ બે વાર આવી ગઈ. તેના શરીરમાંથી પરસેવો વહેતો હતો અને તે થાકેલી પણ સંતુષ્ટ લાગતી હતી.
ઉર્વિષાએ તેની પાસે સૂઈને કહ્યું, “હવે કહે. તું વિવેક સાથે સેક્સ કરવા તૈયાર છે?”
જાગૃતિ થોડી વાર ચૂપ રહી. પછી ધીમેથી બોલી, “હું… હું ડરું છું. પણ… મારું શરીર… હા કહે છે.”
ઉર્વિષાએ હસીને તેને ચુંબન કર્યું. “સારું. હું હમણાં વિવેકને મેસેજ કરું છું. તે સાંજે આવશે. ત્યાં સુધી તું અહીં આરામ કર. હું તને તૈયાર કરીશ.”
ઉર્વિષાએ વિવેકને મેસેજ મોકલ્યો – “આજે સાંજે આવજે. એક નવી ભેટ છે તારા માટે. જાગૃતિ તૈયાર છે.”
વિવેકે તરત જ જવાબ આપ્યો, “હું આવી રહ્યો છું.”
ઉર્વિષાએ જાગૃતિને બાથરૂમમાં લઈ જઈને નવો સ્નાન કરાવ્યું. તેણે જાગૃતિના શરીર પર સુગંધીદાર ઓઈલ લગાડ્યું. ખાસ કરીને ડૂંટી, બોબલા અને ચૂત પર. પછી તેણે જાગૃતિને એક પાતળી લાલ નાઈટી પહેરાવી જે તેના બોબલા અને ડૂંટીને અર્ધ-ખુલ્લા મૂકતી હતી.
સાંજે છ વાગ્યે વિવેક આવ્યો. તેને જોઈને જાગૃતિનું હૃદય જોરથી ધબકવા લાગ્યું. વિવેકે જાગૃતિને જોઈને આંખો મીટી. “આ… આ જાગૃતિ?”
ઉર્વિષાએ હસીને કહ્યું, “હા. આજે તારી છે. તેની ડૂંટી જો. કેટલી સુંદર છે.”
વિવેકે જાગૃતિ પાસે જઈને તેની ડૂંટીને હળવેથી સ્પર્શ કર્યો. જાગૃતિ કંપી ગઈ. વિવેકે ધીમે ધીમે નાઈટી ઉપર કરીને તેની ડૂંટીને ચાટવા માંડી. જાગૃતિ “આહ્…” કરીને વિવેકના વાળ પકડી લીધા.
ઉર્વિષા બાજુમાં બેસીને જોઈ રહી હતી અને કહેતી હતી, “જોરથી ચાટ… તેને બતાવ કે સાચું સેક્સ શું છે.”
વિવેકે જાગૃતિને બેડ પર સુવાડી. તેણે તેના બોબલાને મોંમાં લઈને જોરથી ચૂસવા માંડ્યા. જાગૃતિ મોણ કરતી કરતી છોડી દેતી હતી. વિવેકે તેની ચૂતમાં આંગળીઓ નાખીને તૈયાર કરી અને પછી પોતાનો મોટો લોડો બહાર કાઢ્યો. જાગૃતિની આંખો ફાટી ગઈ જ્યારે તેણે તેનું કદ જોયું.
“ડરીશ નહીં,” વિવેકે કહ્યું. “હું ધીમે ધીમે નાખીશ.”
તેણે લોડાનું ટોચ ચૂત પર મૂક્યું અને ધીમે ધીમે અંદર ધકેલવા માંડ્યું. જાગૃતિ “આહ્… મોટો છે… ધીમે…” કરવા લાગી. વિવેકે ધીમે ધીમે પૂરો લોડો અંદર ભેરવ્યો. જાગૃતિની ચૂત સંપૂર્ણ ભરાઈ ગઈ.
પછી વિવેકે ધીમે ધીમે ધક્કા મારવા માંડ્યા. ઉર્વિષા બાજુમાં બેસીને જાગૃતિના બોબલાને મસળતી અને તેની ડૂંટીમાં આંગળી ફેરવતી રહી. વિવેકે ઝડપ વધારી. જાગૃતિ હવે જોરથી મોણ કરી રહી હતી. “વધુ… જોરથી… આહ્… આહ્…”
વિવેકે તેને વિવિધ પોઝિશનમાં ફેરવી. પહેલા મિશનરી, પછી ડોગી સ્ટાઈલમાં. ડોગીમાં વિવેકે જાગૃતિની કુલા પર થપાટ મારી અને તેની ડૂંટીમાં આંગળી નાખીને ફેરવી. જાગૃતિ બીજી વાર આવી ગઈ. વિવેકે પણ તેની ચૂતમાં જ વીર્ય છોડ્યું.
પછી ઉર્વિષાએ કહ્યું, “હવે હું પણ જોડાઉં.” તેણે વિવેકનો લોડો ચૂસીને ફરી સખત કર્યો અને જાગૃતિને ઉપર બેસાડી. જાગૃતિ હવે પોતે ઉપર-નીચે હલવા લાગી. ઉર્વિષા તેની પાછળથી તેની ડૂંટીને ચાટતી રહી.
આમ ત્રણેય વચ્ચે લાંબો સમય સુધી સેક્સ ચાલ્યું. જાગૃતિ ત્રણ વાર આવી. છેવટે તે થાકેલી પણ અત્યંત સંતુષ્ટ હાલતમાં સૂઈ ગઈ.
ઉર્વિષાએ તેના કાનમાં કહ્યું, “હવે કહે… વિજય સાથેની સેક્સ યાદ આવે છે?”
જાગૃતિ હસીને કહી, “ના… હવે નહીં. વિવેક… ફરી કરીશું ને?”
વિવેકે તેની ડૂંટી પર ચુંબન કરીને કહ્યું, “જ્યારે તું કહેશે ત્યારે.”
ઉર્વિષાએ બંનેને જોઈને સ્મિત કર્યું. તેની યોજના સફળ થઈ ગઈ હતી. જાગૃતિ હવે તેની નવી દુનિયામાં પ્રવેશી ચૂકી હતી.]]> https://xossipy.com/thread-75277.html Sat, 12 Sep 2026 12:23:24 +0300 https://xossipy.com/thread-75277.html सदर कथा माझी नसून मी येथे कॉपी पेस्ट केलेली आहे. सदर कथेचे सर्व क्रेडिट मुळ लेखकाचे आहे. मी सदर कथा वाचकांसाठी येथे सादर करीत आहे. वाचकांनी अभिप्राय जरूर द्यावा.
[size=undefined]
स्वाती ताई - भाग पहिला

ही गोष्ट सुमारे १५-२० वर्षांपूर्वीची असेल. स्वाती माझी सख्खी मोठी बहिण. माझ्यापेक्षा १० वर्ष मोठी आम्ही दोघेच भाऊ-बहिण आणि आई वडिल असं आमचं छोटंसं चौकोनी कुटुंब तांबेआळीतल्या आमचा जुन्या वाडयात राहत होत. दोन्ही मजले मिळून १२-१५ खोल्या, मधे चौक, त्यात एक पिंपळाचं झाड, विहीर, छानसं तळघर असं ते घर होतं. इतक्या मोठ्या घरात राहणारे आम्ही चौघेच, खालच्या मजल्यावर हंड्या झुंबरं टांगलेली मोडी बैठकीची खोली, स्वयंपाकघर, देवधर, दाणी, कोठीधर अन आई अण्णांची खोली. याव्यतिरिक्त १-२ खोल्या होत्या. वरच्या मजल्यावर सगळं रिकामंच होतं. मागल्या बाजूला सुनेगच्ची केलेली होती. ७ वीत गेल्यापासून स्कॉलरशिपच्या अभ्यासाच्या निमित्ताने मी वरच्या एका खोलीत बस्तान जमवलेलं होतं.
माजघराजवळून भिंतीत लपलेल्या एका जेमतेम एक माणूस जाईल अशा चिंचोळ्या अंधाऱ्या जिन्याने वर गेलं, की गच्चीत पोहोचायचो. उजव्या बाजूला वाड्याच्या दर्शनी भागाकडे मोठा हॉल होता, त्यापुढे वापरात नसलेला नगारखाना अन डाव्या बाजूला पिंपळाच्या सावलीत दिवसभर गारव्यात असणाऱ्या ३ खोल्या होत्या घराच्या वापरत्या भागापासून अगदीच एकांतात असलेल्या मागच्या खोलीत खिडकीतून चांगला उजेड यायचा अन पूर्ण एकांतही असायचा. त्यामुळे मी ती खोली अभ्यासासाठी निवडलेली होती.
मी ८ वीतून ९ वीत गेलो उन्हाळ्यात स्वातीताईच लग्न झालं. तिचा नवरा मर्चट नेव्हीत होता त्यावेळी. शिप मेडिकल ऑफिसर की तसली काहीतरी पोस्ट असेल त्यांची. माणूस एकदम इम्प्रेसिव्ह अन रुबाबदार व्यक्तीमत्वाच्चा, पण स्वातीताईच्या घाऱ्या बदामी डोळ्यांत अलगद कैद झाला. स्वातीताई होती ही तशी छानच गोरी, नाजुक हनुवटी अन रस्मीले ओठ. अन बाकी सगळं काही व्यवस्थीत जागच्या जागी असलेली पण बरीचशी काकूबाई म्हणजे फक्त एक वेणी मेकअप कधीच नाही. घराबाहेर जाताना अंगभर ओढणी अशी. अगदी सुशील आणि सात्वीक आदर्श भारतीय नारी, लग्न होऊन ताई सासरी गेली. सासर कसलं? तिच्या नवऱ्याचं क्वार्टर जीजाजीचे आईवडील लहानपणीच गेलेले होते. त्यांचे दोघे मोठे भाऊ अन एक बहिण. सगळ्यांचे संसार वेगवेगळे सुरू होते. त्यामुळे ताईचा राजा-राणीचा संसार होता ताई गेल्यानंतर घर अगदीच सून सून वाटायला लागलं. अधुन-मधून ताई माहेरपणाला यायची तेवढच बरं वाटायचं.
मी १० वीत गेलो तशी जीजाजीची अप्रेंटीसशिप संपली अन त्यांची पोस्टिंग एका ऑईल टँकरवर झाली. पगार बिगार दांडगा होता. त्यांची शिप एकदा समुद्रावर गेली, की ७-८ महिने ताईला एकटीलाच रहावं लागणार होतं. त्यामुळे सहाजिकच ताई गावी परत आली.
ताई आल्यावर आईच्या आनंदाला पारावार राहिला नाही लाडकी लेक इतके दिवस घरी येतेय म्हटल्यावर काय पहाणं? पहिला अठवडाभर तर दोघी मायलेकी नॉनस्टॉप कुजबुज करत होत्या. काय बोलत असायच्या कुणास ठाऊक. पण नुकतीच ताईची पाळी चुकलेली आहे अन तिला बाळ होणार आहे अशी बातमी मला लवकरच लागली, बाळ होणार म्हणजे काहीतरी गम्मत तिच्या पोटात कुठे बाळ दिसतय का हे पाहण्यासाठी मी ताईकडे निरखून पाहू लागलो. पण साडीतून दिसणारे तिचं पोट तर अगदीच सपाट होतं.
खलाशी नवऱ्याबरोबर राहून ताईचा नूर चांगलाच पालटलेला होता. लग्नानंतर पहिले काही दिवस फक्त साडी घालणारी ताई आता पुन्हा ड्रेसेस घालायला लागलेली होती. पण ड्रेसचा गळा लो-कट झालेला होता. अन कट'ही झक्कासः स्वातीताईची फिगर' उठून दिसायला लागलेली होती. त्या दिवसांत मलाही थोडी मिशी यायला लागलेली, आवाज फुटायला लागलेला होता. सहाजिकच स्त्री - पुरुष संबंधांतल्या गुपिताची उकल करण्याची उत्सुकता मनात होतीच रात्री अभ्यास करताना सहाजीकच मी पायजम्यात हात घालून लवडा कुरवाळीत असायचो. त्यावेळी जीजाजींनी ताईच्या पोटात बाळ बनवण्यासाठी नक्की काय केलं असणार याचा विचार साहाजिकच मनात येऊ लागला होता पण ताई अन जीजाजी एकमेकांशी काय करत असणार हीच माझ्या गाडीची थीम असायची. स्वातीताई नागडी झोपलेली आहे अन जीजाजी तिच्यावर झोपलेत या एवढ्याच कल्पनेने मी हात ओले करायचो. यात बदल झाला तो सुमारे महिन्याभरानंतर झालं असं की दुपारी जेवण करताना ती गम्मत झाली. मी नेहेमीसारखा स्वयंपाकघरात पाटावर बसलेलो होतो. आई गॅसवर गरम पोळ्या करीत होती अन ताई मला वाढत होती. स्वातीताई पोळी ताटात घालायला वाकली
अन मला तिच्या गाऊनच्या गळ्यातून तिचे गुबगुबीत स्तन दिसले. मी शाळेत जायच्या तयारीत होतो, त्यामुळे युनिफॉर्मची खाकी हाफ चड्डी अंगात होती. नकळतच माझा बाबुराव चड्डीत उभा झाला. त्यावेळी मला कळलं की त्यानंतर आजवर जे काही झालं ती त्या हाफ चड्डीत उभ्या झालेल्या बाबुरावाची कमाल होती. मी प्रत्येक वेळी ताई खाली वाकली की तिच्या स्तनांकडे निरखून पाहू लागलो. स्वातीताईने आत काळी ब्रा घातलेली होती. अन तिच्या दोन स्तनांतली घळ मला वेड लावत होती ताईच्या लक्षात काहीच आलेलं नसावं अशी माझी समजूत होती. पण रात्रीच्या जेवणाच्या वेळी पुढची कमाल झाली. मला वाढायला ताई खाली वाकली तेंव्हा मी पुन्हा नजर वर उचलली अन बाबुरावांनी जोरदार झटका खाल्ला. ताईने 'ब्रा'च घातलेली नव्हती मी ताईच्या चेहऱ्याकडे पाहिलं. तर ती माझ्याकडे पाहून गालात हसत होती. "आवडले?" तिनं विचारलं. मी एकदम भांबावूनच गेलो. ऑफ कोर्स मला ताईचे स्तन आवडले होते. पण ताई असं सगळ्यांच्या समोर आवडले का म्हणून विचारेल असं वाटलंच नवहतं. मी त त प प करायला लागलो तशी ताई परत म्हणाली, "अरे गध्या, ढोकळे आवडले का? मी केलेत माझ्या हाताने." मी एकदम सुटकेचा निःश्वास टाकला ताई ढोकळ्यांबद्दल विचारत होती तरीपण गालात खट्याळ हसू होतं ताईच्या. माझ्यासमोर वाकून उभ्या स्वातीताईच्या गाऊनमधेच परत नजर टाकली तर ताईचे गुबगुबीत गोळे अन तिच्या टोकदार काळपट बोंड्या मला सह दिसत होत्या ताईच्या बोंड्या उभ्या होत्या अर्थ मला तेव्हा माहित नव्हता, नाहीतर जास्त मज्जा आली असती.
"आवडले असतील तर माग, अजून वाढते." ताई म्हणत होती पण तिची नजर माझ्या पायजम्यात तंबू उभ्या असलेल्या बाबुरावांकडे खिळलेली होती. 'या' बाबतीत मी त्या काळी अगदीच बाळू होतो. त्यामुळे मला फक्त काहितरी गडबड आहे एवढंच समजत होतं. स्वातीताई अशीच वाकून माझ्यासमोर उभी रहावी अन मी तिच्या गाऊनच्या गळ्यातून दिसणाऱ्या तिच्या मांसल मऊ गोळ्यांकडे पहात रहावसं मला वाटत होतं. त्या विचारातच मी जेवण संपवलं. झटपट वर खोलीत जाऊन आधी चड्डीतल्या बाबूरावांची समजूत काढली. ताई माझ्यासमोर वाकून उभी आहे अन तिच्या स्तनांना मी हातात अलगद कुरवाळतोय अशी कल्पना करून मी जोरात बुल्ला हलवीत होतो. कार्यक्रम आटोपून मी रात्रीची दारं बंद करायला खाली जायला लागलो. जिन्यातून स्वातीताई वर येत होती. संध्याकाळची जेवणं झाली की फेऱ्या मारण्याचा व्यायाम तिला डॉक्टर काकांनी सांगितलेला होता. स्वयंपाकघरातलं आवरलं, अन आई अण्णा झोपायला गेले की वर गच्चीत येवून मोकळ्या हवेत ती फेऱ्या घालीत असे. अन खाली जाण्यापूर्वी थोडावेळ माझ्या खोलीत येऊन मला अभ्यासात मदत किंवा गप्पा करीत असे. मी नेहेमीसारखा धा‌डधाड उड्या मारत जिना उतरत होतो तो वर येणाऱ्या ताईच्या अंगावर आदळलो. ताई दोन तीनच पायऱ्या वर चढलेली होती ती पडलीच असती पण तिनं मला धरून जिन्याच्या भिंतीचा आधार घेतला. काही क्षणांनी माझ्या लक्षात आलं की ताई मला गच्च मिठीत धरून भिंतीला टेकलेली आहे माझ्या छातीला स्वातीताईचे गोळे दाबले गेलेत अन मंगळसूत्र टोचतंय. तिच्या छातीची धडधड मला स्पष्ट ऐकू येत होती. स्वातीताईच्या ओटीपोटाशी दाबल्याने माझ्या नकळत पायजम्यात बाबूराव जागे झालेले होते. ते बहुधा तिच्या लक्षात आलं असावं भानावर आल्यासारखा मी शक्य तितका दूर झालो
"अगदी धसमुसळ्या आहेस मेल्या, पडले असते नां मी" माझ्यावर डोळे वटारत ताईन मला झापलं, पण तिच्या रागावण्यात राग अजीवात नव्हता. 'सॉरी' मी तिथनं सटकलो. बाहेरचं जड़ दार बंद करत अडसर लावला. दिंडीला कुलूप घातलं सगळे दिवे बंद करून मी निघालो. आई-अण्णांच्या खोलीत अंधार झालेला होता. दोघं झोपी गेली होती बहुतेक. वर येऊन मी माझ्या खोलीत गेलो. ताईच्या गच्चीत फेऱ्या सुरू होत्या. दारातून मी तिच्याकडेच बघत होतो.
पिटूर चांदण्यात गच्चीत फेऱ्या घालत ताई स्वतःशीच गाणं गुणगुणत होती. अगदी एकाद्या परीसारखी दिसत होती ती. मघा स्वातीताईच्या अंगावर अंग दाबलं गेलं तेंव्हा जी गोड शिरशिरी शरीरात दाटली होती ती पुन्हा यायला लागली अन मी खिशात हात घालून पुन्हा माझा कडक बुल्ला चोळायला लागलो. थोड्या वेळाने ताई माझ्या खोलीत आली. तोपर्यंत मी अभ्यास सुरू केलेला होता. नेहेमीसारखी ती माझ्या पलंगावर बसली अन मी काय लिहीतो आहे ते पहायला लागली. टेबल पलंगाला लागून ठेवलेला होता मी खुर्चीत बसलेलो होतो. स्वातीताई कोपर टेबलावर टेकून माझ्या वहीत पहात होती. अन मी तिच्या गाऊनच्या गळ्यातः माझ्या छातीत धडधड व्हायला लागली. कारण स्वातीताईच्या गाऊनचा वरचा हुक उघडा होता अन तिचा डावा स्तन मला जवळ जवळ पूर्ण दिसत होता. ती मात्र जणू त्या गावचीच नाही अशी माझ्या वहीत पहात होती. खरं तर माझी बहिण मला पेटवत होती. अन मी पेटत होते. मी खुळ्यासारखा तिच्या ज्वानीकडे एकटक पहात होतो. तोच तिची माझी नजरानजर झाली.
हे काय आहे? पुढे वाकून ताईने माझ्या टेबलावर पडलेलं काहीतरी उचललं अन माझ्या छातीत धस्स झालं. कारण तो माझा 'स्पेशल' रुमाल होता. बाबूरावांची समजूत काढून झाली की त्यांचा डोळा पुसायला' मी तो वापरीत असे. हज्जारदा 'असा' वापरून त्या रुमालाची अगदी ताडपत्री झालेली होती. अन नेमका आज तो लपवायला मी विसरलेलो होतो. स्वातीताईने तो रुमाल हातात धरून माझ्या समोर नाचवला. तिला चांगलंच माहिती होतं की है' काय आहे. "काय आहे हे?" रुमाल नाकाशी नेत हुंगत ताईने तोड वाकडं करीत परत विचारलं. मी कसनुसं हसत "त...त ताई. ते. तो ना.. र. रु. रुमाल माझा आहे" करायला लागलो तशी ती खळखळून हसायला लागली. अन हसता हसता पलंगावर आडवी पडली. माझ्याकडे कुशीवर वळत स्वातीताईने डावा हात डोक्याखाली घेतला. उजव्या हातात ती तो रुमाल धरून झेंड्यासारखा फडकावत होती.
"तायडे दे तो इकडे" अचानक मला तिचा राग आला. तायडटली मला उगाच चिडवतेय म्हणून मी तिच्या हातातून तो रुमाल हिसकावण्याचा प्रकल केला तर ताईने झटकन तो रुमाल तिच्या गाऊनच्या गळ्यातून आत ठेवला.
"हम्म्म, घे आता. मला माहितेय तुला नक्की काय पाहिजेय ते" ताईचा आवाज दबका अन घोघरा झालेला होता, भारल्यासारखा मी खुर्चीतून उठलो अन तिच्या जवळ गेलो. थरथरत मी हात तिच्या गाऊनच्या गळ्यातून आत घातला तसा स्वातीताईने तो पकडून स्वतःच्या स्तनावर गच्च पकडला. "अंह चिंटया आई गं..." मी स्वातीताईचा गुबगुबीत स्तन हातात कुस्करला तशी ती चित्कारली
"चिंटू, आधी दार बंद कर.. मग गम्मत दाखवते." इथे जन्नतचा दरवाजा माझ्यासाठी उघड़ा होऊ घातलेला होता त्यासाठी रूमचा दरवाजा बंद करणं कौनसी बड़ी बात थी एका हनुमान उडीत मी दरवाजा जवळ पोहोचलो अन धाडकन दार बंद करून दुसऱ्या उडीत पलंगाजवळ,
"बेअक्कल आहेस, किती जोरात आवाज करतोस, आई-अण्ण्णा उठले ना, तर सगळी गम्म्मत चौपट होईल गधडा कुठला" ताईने मला झापून घेतलं. बडबड करताना ती गाऊनचे हूक सोडवीत होती अन तिचं वाक्यं संपलं तो तिचे दोन गोरेपान स्तन माझ्यासमोर उघडे होते. माझा स्वतःच्या डोळ्यांवर विश्वास बसत नव्हता. स्वातीताईचे स्तन अगदीच सुडौल होते. पर्फेक्ट अर्धगोल. त्याच्या कळसावर भली मोठी गडद तपकीरी वर्तुळं. अन त्याच्या मध्यभागी दोन रसरशीत बेदाण्यासारख्या टपोऱ्या बोंड्याः ताईच्या आरस्पानी गोरेपणामुळे तिच्या स्तनांवर व्हेन्सची निळी जाळी अस्पष्ट दिसत होती, संगमरवरातल्या रेघांसारखीः मी एकटक तिच्या त्या दौलतीकडे पहात उभा होतो.
"आवडले?" स्वतःचे स्तन दोन्ही हातांनी उच्चकून दाखवीत स्वातीताईनं विचारलं. मग चिमटीत निप्प्ल्स हलकेच कुरवाळली. मग माझा हात धरून तिनं स्वतःच्या स्तनांवर ठेवला.
"स्स्स हळू रे मेल्या धसमुसळ्या." अडाणीपणे मी पुन्हा तिचा गोळा दाबला तशी ती विव्हळली. "दुखलं का गं?"
"हो. हळू हळू दाब, नाहीतर मला दुखतं." स्वातीताईच्या जवळ पलंगावर बसून मी तिचे दोन्ही स्तन आळीपाळीने दाबू लागलो. एका हातात एक स्तन मावत नव्हता. बराच वेळ मी ताईची छाती कुरवाळीत होतो अन ती सुस्कारे सोडीत होती. तिथं निपल मी चिमटीत धरून हलकेच चुरगाळलं की तिला जास्त मजा येते हे माझ्या लवकरच लक्षात आलं. मी पुन्हा पुन्हा तिच्या निप्पलशी चाळा करायला लागलो तशी ताई पेटायला लागली. मांड्या एकमेकांवर घासत स्वातीताई पलंगावर तडफडायला लागली. अचानक तिने मला शर्टाला जवळ खेचले माझा चेहरा स्वत्तः च्या स्तनांवर दाबला मी साहजीकच तिची बोन्ड तोंडात घेऊन चोखायला लागलो.
"ससससससस आई. गं.... अ... चिंटू उम्म" माझ्या केसातून बोटं फिरवीत ताई सुस्कारीत होती अन मी तिच्या दोन्ही बोन्डे वेड्यासारखा चोखत होतो. पायजम्यात लवडा अगदी कडक झालेला होता मधेच तिने मला छातीपासून दूर केलं अन माझ्या ओठांचं रसरशीत चुंबन घेतलं. हा सगळाच खेळ मला नवखा होता. स्वातीताईचे रसरशीत ओठ माझ्या ओठांवर टेकले अन मी जास्तच वेडा झालो. तिनेच तिची जीभ माझ्या ओठांवर फिरवली अन मी तोंड उघडलं जिभेला जीभ भिडताच माझ्या डोळ्यांसमोर नक्षत्र नाचायला लागली. अशावेळी तिच्यावर झोपलं पाहिजे एवढंच मला समजत होतं. मी कपड्यांनीशी तिच्यावर स्वार झालो. स्वातीताईने पाय फाकले अन तिच्या योनीप्रदेशावर माझा लवडा पायजम्यातूनच रगड़त मी पुन्हा एकदा माझ्या मोठ्या बहिणीच्या ओठांवर ओठ टेकले. ती ही खालून कंबर उचलून माझ्या कडक लवड्यावर तिची चूत रगड़त होती.
यावेळी तिनं ओठ उघडताच मी माझी जीभ आत सारली. स्वातीताईने ती चोखायला सुरुवात केली अन इकडे माझा पायजमा ओला झालाः स्वातीताईने ते तात्काळ ओळखलं. मी पंक्चर झालेल्या टायरसारखा तिच्या अंगावर सुस्त पडलो तशी प्रेमाने मला कुरवाळत ती माझं वजन सहन करीत शांत पडली.
"श्श्श्शा माहितेय मला. तू इतका वेळ कसा टिकलास त्याचंच नवल वाटतंय मला" अलगद मला बाजूला ढकलत ती म्हणाली उठून बसत स्वातीताईने माझ्या पायजम्याच्या नाडीला हात घातला
''ताई....''
''हं ?''
''ते नको ना काढू''
मला अवघडल्यासारखं होत होतं. लवड्यातुन ताठरपणा कमी होताच आपण सख्ख्या बहिणीसोबत काय करतोय याचं भान येऊन मी भांबावलो होतो. पण स्वातीताई अजूनही पेटलेलीच होती. खस्स्कन तीनं माझा पायजमा खाली खेचला. अंडरपँटवर भला मोठा ओला डाग पडलेला होता. ती ही खेचून तिने काढून टाकली. रुमालाने खसखसून माझा लवडा पुसला ताईच्या नरम हातात जाताच त्याच्यात पुन्हा जान यायला लागली. मुठीत हलकेच हलवत ताई माझ्या लवड्याकडे एकटक पहात होती. "किती मोठा आहे रे चिंट्या तुझा" उजव्या हाताच्या मुठीत माझा लवडा हलवत ताईने दुसरा हात स्वतःच्या मांड्यात दाबलेला होता. "सकाळी जेवताना तुझ्या अगदी चड्डीबाहेर डोकावत होता तेव्हापासून मला अगदी रहावत नव्हतं बघ.." अन खाली वाकून ताईने चक्क माझ्या बुल्ल्याचा मुका घेतला. त्यावेळेला ती इतकी सुंदर दिसली. माझ्या लवड्यातली उरली सुरली नरमाई कुठल्या कुठे पळाली अन तो पुन्हा टणाटण उड्या मारायला लागला. "चल ये आता वेळ नकोस घालवू सस्स्स.. आग लागलीये इथ.." हलक्या आवाजात पुटपुटत ताई माझ्या बाजूला आडवी झाली अन तिने तिचा गाऊन वर खेचत स्वतःची पुच्ची उघड़ी केली. त्यावेळी मला काहीही समजत नव्हतं काय होतंय ते फक्त अतीव सुखाच्या लाटांवर लाटा माझ्या डोक्यात फुटत होत्या. स्वातीताईने मला अंगावर ओढलं माझा लवडा तिच्या नागव्या पुच्चीवर ढुशा द्यायला लागला. डोळे मिटून मी कधी घुसवतोय याची ती वाट पहायला लागली. कंबर हलवत तीने योग्य ती पोझ पण घेतली मला कुठे माहित होतं काय करायचंय ते मी तसाच तिच्या पुच्चीवर लवडा रगडायला लागलो. स्वातीताईचा दाणा रगडला जायला लागला तशी ती जास्तच चेकाळली. "घाल... ना.. रे. आ.. आ....त"
"कुठे?" माझा बावळट अधिर प्रश्न ऐकून तिच्या डोक्यात शेवटी उजेड पडला की मी तिला चाळवत नाहिये तर मला भोकच् सापडत नाहिये. हात खाली घेत स्वातीताईने माझ्या लवड्याची टोपी स्वतःच्या भोकावर टेकवली स्वतःच कंबर उचकवली तोपर्यंत मलाही आयडीया समजली मी गचगचून एक धक्का मारला अन स्वातीताईच्या अनुभवी पुच्चीत माझा लवडा अर्ध्याच्या वर आत घुमला.
"आऽऽऽऽऽ समजलं का कुठे ते?" मला गच्च्च्च मिठीत आवळत ताई कानात पुटपुटली "अजून आत घुसव...ना.. अस्साः" पायांची मिठी माझ्या बोच्याभोवती आवळत ताईने मला मधे सामावून घेतलं. लवड्याभोवतीची तिच्या पुच्चीची ओलीगच्च मख्मली गरम पकड माझ्या साऱ्या शरीराला होणारा माझ्या मोठ्या बहिणीच्या रसरशीत शरीराचा स्पर्श. नुकताच झडलेलो नसतो तर आत्तापर्यंत मी नक्कीच खल्लास झालो असतो. तिच्या पुच्चीत खोलवर लवडा खुपसून माझे पूर्ण वजन तिच्यावर टाकून मी वेंधळ्यामारखा पडलो. "कर ना रे मला" थोडं दूर लोटत ती कासावीस होत म्हणाली
"काय?" तिला वजन जास्त होतंय याचं भान येऊन मी सूर्यनमस्कार घालतात वसा हातांवर भार घेत तिला विचारले. त्या तसल्या अवस्थेतही तिला हसू फुटलं.
''अगदीच नवशिक्या अन वेंधळा गं भाऊ माझा अरे मला कर"
"पण काय?"
"कसं गं बाई सांगू तुला. अरे.. झव नं" लाजतच ताईने 'तो' शब्द उच्चारला आता मी अगदीच काही बावळट नव्हतो. 'झव' हा शब्द मला माहित होता पण झवणे म्हणजे जे काही झालंय तेच अशीच माझी समजूत होती. "अरे आत बाहेर कर अस्सं " स्वतःची कंबर जमेल तितकी हलवीत ताईने मला सांगितलं. अन एकदम माझी ट्यूब पेटली. भादव्यात कुत्रीवर चढलेल्या कुत्र्याचं दृश्य एकदम माझ्या डोळ्यासमोर आलं अन मी तिला झवण्याचा प्रयत्न करायला लागलो. माझ्या नवख्या धसमुसळेपणाने स्वातीताईला बहुतेक दुखलं असावं पण ती मला व्यवस्थीत गाईड करीत होती. शेवटी एकदाची मला टॅक्ट कळली मात्र मी खरंच कुत्रीवरला कुत्रा जशी तुफान वेगात कंबर हलवत तिच्याशी जुगतो, तसा स्वातीताईला गचागच झवायला लागलो. मग "आह.. बाई. ग. शाबास अजून अंह अस्सं" असे सुस्कारे अन आवाज काढीत माझी बहिण ओल्यागच्च पुच्चीत पडणारे भावाच्या लवड्याचे धक्के झेलत होती. किती वेळ मी तिला लागत होतो ते मलाच कळलं नाही. शेवटी केव्हातरी मी तिच्या पुच्चीत जोरदार पिचकारी उडवली अन पुन्हा एकदा तिच्यावर कोसळलो
भानावर आलो तर ताई डोळे मिटून अगदी मलूल होऊन पडली होती. मी घाबरून तिच्यावरून उठलो अन "ताई, ताई? काय झालं? ऊठ नं" करीत तिला हाका मारायला लागलो. तसे तिने डोळे उघडले अन माझ्याकडे पाहून गोड हसली
"श्श्श्श्श्श्श्श्शः हळू रे मेल्या, तीन वेळा झालंय माझं, माझी अगदी कुस्करून टाकलंन मला" संभोगग्लानीने सुस्तावलेली ताई मला कौतुकाने म्हणाली. बाजूला पडलेला माझा रुमाल घेऊन मी तिची पुच्ची अन माझा लवडा पुसून काढला तोपर्यंत तिचा श्वास परत नीट सुरू झालेला होता. गाऊन खाली करीत ती उभी राहीली. काय बोलावं हे मला सुचत नवहतं पहिला सेक्स करून मी पुरला चक्रावून गेलेलो होतो.
"चिंट्या ही आपली स्पेशल गम्मत होती बरं का, उगा कुणा मित्रा-बित्राला सांगू नकोस. नाहीतर पुन्हा काहीच करू देणार नाही." गाऊनचे हुक लावीत तिने मला दटावलं. न राहवून मी पुन्हा तिला माझ्याकडे खेचायचा प्रयत्न केला.
"आज इतकंच पुरे, अभ्यास कर आता. उद्या पुन्हा येईन मी वर" हात हलकेच सोडवून ताईने मला समजावलं. "समजलं?" मी नंदीबैलासारखी मान डोलावली तशी झर्रकन दार उघडून ती गेली सुध्दा.
[/size]
क्रमशः]]> सदर कथा माझी नसून मी येथे कॉपी पेस्ट केलेली आहे. सदर कथेचे सर्व क्रेडिट मुळ लेखकाचे आहे. मी सदर कथा वाचकांसाठी येथे सादर करीत आहे. वाचकांनी अभिप्राय जरूर द्यावा.
[size=undefined]
स्वाती ताई - भाग पहिला

ही गोष्ट सुमारे १५-२० वर्षांपूर्वीची असेल. स्वाती माझी सख्खी मोठी बहिण. माझ्यापेक्षा १० वर्ष मोठी आम्ही दोघेच भाऊ-बहिण आणि आई वडिल असं आमचं छोटंसं चौकोनी कुटुंब तांबेआळीतल्या आमचा जुन्या वाडयात राहत होत. दोन्ही मजले मिळून १२-१५ खोल्या, मधे चौक, त्यात एक पिंपळाचं झाड, विहीर, छानसं तळघर असं ते घर होतं. इतक्या मोठ्या घरात राहणारे आम्ही चौघेच, खालच्या मजल्यावर हंड्या झुंबरं टांगलेली मोडी बैठकीची खोली, स्वयंपाकघर, देवधर, दाणी, कोठीधर अन आई अण्णांची खोली. याव्यतिरिक्त १-२ खोल्या होत्या. वरच्या मजल्यावर सगळं रिकामंच होतं. मागल्या बाजूला सुनेगच्ची केलेली होती. ७ वीत गेल्यापासून स्कॉलरशिपच्या अभ्यासाच्या निमित्ताने मी वरच्या एका खोलीत बस्तान जमवलेलं होतं.
माजघराजवळून भिंतीत लपलेल्या एका जेमतेम एक माणूस जाईल अशा चिंचोळ्या अंधाऱ्या जिन्याने वर गेलं, की गच्चीत पोहोचायचो. उजव्या बाजूला वाड्याच्या दर्शनी भागाकडे मोठा हॉल होता, त्यापुढे वापरात नसलेला नगारखाना अन डाव्या बाजूला पिंपळाच्या सावलीत दिवसभर गारव्यात असणाऱ्या ३ खोल्या होत्या घराच्या वापरत्या भागापासून अगदीच एकांतात असलेल्या मागच्या खोलीत खिडकीतून चांगला उजेड यायचा अन पूर्ण एकांतही असायचा. त्यामुळे मी ती खोली अभ्यासासाठी निवडलेली होती.
मी ८ वीतून ९ वीत गेलो उन्हाळ्यात स्वातीताईच लग्न झालं. तिचा नवरा मर्चट नेव्हीत होता त्यावेळी. शिप मेडिकल ऑफिसर की तसली काहीतरी पोस्ट असेल त्यांची. माणूस एकदम इम्प्रेसिव्ह अन रुबाबदार व्यक्तीमत्वाच्चा, पण स्वातीताईच्या घाऱ्या बदामी डोळ्यांत अलगद कैद झाला. स्वातीताई होती ही तशी छानच गोरी, नाजुक हनुवटी अन रस्मीले ओठ. अन बाकी सगळं काही व्यवस्थीत जागच्या जागी असलेली पण बरीचशी काकूबाई म्हणजे फक्त एक वेणी मेकअप कधीच नाही. घराबाहेर जाताना अंगभर ओढणी अशी. अगदी सुशील आणि सात्वीक आदर्श भारतीय नारी, लग्न होऊन ताई सासरी गेली. सासर कसलं? तिच्या नवऱ्याचं क्वार्टर जीजाजीचे आईवडील लहानपणीच गेलेले होते. त्यांचे दोघे मोठे भाऊ अन एक बहिण. सगळ्यांचे संसार वेगवेगळे सुरू होते. त्यामुळे ताईचा राजा-राणीचा संसार होता ताई गेल्यानंतर घर अगदीच सून सून वाटायला लागलं. अधुन-मधून ताई माहेरपणाला यायची तेवढच बरं वाटायचं.
मी १० वीत गेलो तशी जीजाजीची अप्रेंटीसशिप संपली अन त्यांची पोस्टिंग एका ऑईल टँकरवर झाली. पगार बिगार दांडगा होता. त्यांची शिप एकदा समुद्रावर गेली, की ७-८ महिने ताईला एकटीलाच रहावं लागणार होतं. त्यामुळे सहाजिकच ताई गावी परत आली.
ताई आल्यावर आईच्या आनंदाला पारावार राहिला नाही लाडकी लेक इतके दिवस घरी येतेय म्हटल्यावर काय पहाणं? पहिला अठवडाभर तर दोघी मायलेकी नॉनस्टॉप कुजबुज करत होत्या. काय बोलत असायच्या कुणास ठाऊक. पण नुकतीच ताईची पाळी चुकलेली आहे अन तिला बाळ होणार आहे अशी बातमी मला लवकरच लागली, बाळ होणार म्हणजे काहीतरी गम्मत तिच्या पोटात कुठे बाळ दिसतय का हे पाहण्यासाठी मी ताईकडे निरखून पाहू लागलो. पण साडीतून दिसणारे तिचं पोट तर अगदीच सपाट होतं.
खलाशी नवऱ्याबरोबर राहून ताईचा नूर चांगलाच पालटलेला होता. लग्नानंतर पहिले काही दिवस फक्त साडी घालणारी ताई आता पुन्हा ड्रेसेस घालायला लागलेली होती. पण ड्रेसचा गळा लो-कट झालेला होता. अन कट'ही झक्कासः स्वातीताईची फिगर' उठून दिसायला लागलेली होती. त्या दिवसांत मलाही थोडी मिशी यायला लागलेली, आवाज फुटायला लागलेला होता. सहाजिकच स्त्री - पुरुष संबंधांतल्या गुपिताची उकल करण्याची उत्सुकता मनात होतीच रात्री अभ्यास करताना सहाजीकच मी पायजम्यात हात घालून लवडा कुरवाळीत असायचो. त्यावेळी जीजाजींनी ताईच्या पोटात बाळ बनवण्यासाठी नक्की काय केलं असणार याचा विचार साहाजिकच मनात येऊ लागला होता पण ताई अन जीजाजी एकमेकांशी काय करत असणार हीच माझ्या गाडीची थीम असायची. स्वातीताई नागडी झोपलेली आहे अन जीजाजी तिच्यावर झोपलेत या एवढ्याच कल्पनेने मी हात ओले करायचो. यात बदल झाला तो सुमारे महिन्याभरानंतर झालं असं की दुपारी जेवण करताना ती गम्मत झाली. मी नेहेमीसारखा स्वयंपाकघरात पाटावर बसलेलो होतो. आई गॅसवर गरम पोळ्या करीत होती अन ताई मला वाढत होती. स्वातीताई पोळी ताटात घालायला वाकली
अन मला तिच्या गाऊनच्या गळ्यातून तिचे गुबगुबीत स्तन दिसले. मी शाळेत जायच्या तयारीत होतो, त्यामुळे युनिफॉर्मची खाकी हाफ चड्डी अंगात होती. नकळतच माझा बाबुराव चड्डीत उभा झाला. त्यावेळी मला कळलं की त्यानंतर आजवर जे काही झालं ती त्या हाफ चड्डीत उभ्या झालेल्या बाबुरावाची कमाल होती. मी प्रत्येक वेळी ताई खाली वाकली की तिच्या स्तनांकडे निरखून पाहू लागलो. स्वातीताईने आत काळी ब्रा घातलेली होती. अन तिच्या दोन स्तनांतली घळ मला वेड लावत होती ताईच्या लक्षात काहीच आलेलं नसावं अशी माझी समजूत होती. पण रात्रीच्या जेवणाच्या वेळी पुढची कमाल झाली. मला वाढायला ताई खाली वाकली तेंव्हा मी पुन्हा नजर वर उचलली अन बाबुरावांनी जोरदार झटका खाल्ला. ताईने 'ब्रा'च घातलेली नव्हती मी ताईच्या चेहऱ्याकडे पाहिलं. तर ती माझ्याकडे पाहून गालात हसत होती. "आवडले?" तिनं विचारलं. मी एकदम भांबावूनच गेलो. ऑफ कोर्स मला ताईचे स्तन आवडले होते. पण ताई असं सगळ्यांच्या समोर आवडले का म्हणून विचारेल असं वाटलंच नवहतं. मी त त प प करायला लागलो तशी ताई परत म्हणाली, "अरे गध्या, ढोकळे आवडले का? मी केलेत माझ्या हाताने." मी एकदम सुटकेचा निःश्वास टाकला ताई ढोकळ्यांबद्दल विचारत होती तरीपण गालात खट्याळ हसू होतं ताईच्या. माझ्यासमोर वाकून उभ्या स्वातीताईच्या गाऊनमधेच परत नजर टाकली तर ताईचे गुबगुबीत गोळे अन तिच्या टोकदार काळपट बोंड्या मला सह दिसत होत्या ताईच्या बोंड्या उभ्या होत्या अर्थ मला तेव्हा माहित नव्हता, नाहीतर जास्त मज्जा आली असती.
"आवडले असतील तर माग, अजून वाढते." ताई म्हणत होती पण तिची नजर माझ्या पायजम्यात तंबू उभ्या असलेल्या बाबुरावांकडे खिळलेली होती. 'या' बाबतीत मी त्या काळी अगदीच बाळू होतो. त्यामुळे मला फक्त काहितरी गडबड आहे एवढंच समजत होतं. स्वातीताई अशीच वाकून माझ्यासमोर उभी रहावी अन मी तिच्या गाऊनच्या गळ्यातून दिसणाऱ्या तिच्या मांसल मऊ गोळ्यांकडे पहात रहावसं मला वाटत होतं. त्या विचारातच मी जेवण संपवलं. झटपट वर खोलीत जाऊन आधी चड्डीतल्या बाबूरावांची समजूत काढली. ताई माझ्यासमोर वाकून उभी आहे अन तिच्या स्तनांना मी हातात अलगद कुरवाळतोय अशी कल्पना करून मी जोरात बुल्ला हलवीत होतो. कार्यक्रम आटोपून मी रात्रीची दारं बंद करायला खाली जायला लागलो. जिन्यातून स्वातीताई वर येत होती. संध्याकाळची जेवणं झाली की फेऱ्या मारण्याचा व्यायाम तिला डॉक्टर काकांनी सांगितलेला होता. स्वयंपाकघरातलं आवरलं, अन आई अण्णा झोपायला गेले की वर गच्चीत येवून मोकळ्या हवेत ती फेऱ्या घालीत असे. अन खाली जाण्यापूर्वी थोडावेळ माझ्या खोलीत येऊन मला अभ्यासात मदत किंवा गप्पा करीत असे. मी नेहेमीसारखा धा‌डधाड उड्या मारत जिना उतरत होतो तो वर येणाऱ्या ताईच्या अंगावर आदळलो. ताई दोन तीनच पायऱ्या वर चढलेली होती ती पडलीच असती पण तिनं मला धरून जिन्याच्या भिंतीचा आधार घेतला. काही क्षणांनी माझ्या लक्षात आलं की ताई मला गच्च मिठीत धरून भिंतीला टेकलेली आहे माझ्या छातीला स्वातीताईचे गोळे दाबले गेलेत अन मंगळसूत्र टोचतंय. तिच्या छातीची धडधड मला स्पष्ट ऐकू येत होती. स्वातीताईच्या ओटीपोटाशी दाबल्याने माझ्या नकळत पायजम्यात बाबूराव जागे झालेले होते. ते बहुधा तिच्या लक्षात आलं असावं भानावर आल्यासारखा मी शक्य तितका दूर झालो
"अगदी धसमुसळ्या आहेस मेल्या, पडले असते नां मी" माझ्यावर डोळे वटारत ताईन मला झापलं, पण तिच्या रागावण्यात राग अजीवात नव्हता. 'सॉरी' मी तिथनं सटकलो. बाहेरचं जड़ दार बंद करत अडसर लावला. दिंडीला कुलूप घातलं सगळे दिवे बंद करून मी निघालो. आई-अण्णांच्या खोलीत अंधार झालेला होता. दोघं झोपी गेली होती बहुतेक. वर येऊन मी माझ्या खोलीत गेलो. ताईच्या गच्चीत फेऱ्या सुरू होत्या. दारातून मी तिच्याकडेच बघत होतो.
पिटूर चांदण्यात गच्चीत फेऱ्या घालत ताई स्वतःशीच गाणं गुणगुणत होती. अगदी एकाद्या परीसारखी दिसत होती ती. मघा स्वातीताईच्या अंगावर अंग दाबलं गेलं तेंव्हा जी गोड शिरशिरी शरीरात दाटली होती ती पुन्हा यायला लागली अन मी खिशात हात घालून पुन्हा माझा कडक बुल्ला चोळायला लागलो. थोड्या वेळाने ताई माझ्या खोलीत आली. तोपर्यंत मी अभ्यास सुरू केलेला होता. नेहेमीसारखी ती माझ्या पलंगावर बसली अन मी काय लिहीतो आहे ते पहायला लागली. टेबल पलंगाला लागून ठेवलेला होता मी खुर्चीत बसलेलो होतो. स्वातीताई कोपर टेबलावर टेकून माझ्या वहीत पहात होती. अन मी तिच्या गाऊनच्या गळ्यातः माझ्या छातीत धडधड व्हायला लागली. कारण स्वातीताईच्या गाऊनचा वरचा हुक उघडा होता अन तिचा डावा स्तन मला जवळ जवळ पूर्ण दिसत होता. ती मात्र जणू त्या गावचीच नाही अशी माझ्या वहीत पहात होती. खरं तर माझी बहिण मला पेटवत होती. अन मी पेटत होते. मी खुळ्यासारखा तिच्या ज्वानीकडे एकटक पहात होतो. तोच तिची माझी नजरानजर झाली.
हे काय आहे? पुढे वाकून ताईने माझ्या टेबलावर पडलेलं काहीतरी उचललं अन माझ्या छातीत धस्स झालं. कारण तो माझा 'स्पेशल' रुमाल होता. बाबूरावांची समजूत काढून झाली की त्यांचा डोळा पुसायला' मी तो वापरीत असे. हज्जारदा 'असा' वापरून त्या रुमालाची अगदी ताडपत्री झालेली होती. अन नेमका आज तो लपवायला मी विसरलेलो होतो. स्वातीताईने तो रुमाल हातात धरून माझ्या समोर नाचवला. तिला चांगलंच माहिती होतं की है' काय आहे. "काय आहे हे?" रुमाल नाकाशी नेत हुंगत ताईने तोड वाकडं करीत परत विचारलं. मी कसनुसं हसत "त...त ताई. ते. तो ना.. र. रु. रुमाल माझा आहे" करायला लागलो तशी ती खळखळून हसायला लागली. अन हसता हसता पलंगावर आडवी पडली. माझ्याकडे कुशीवर वळत स्वातीताईने डावा हात डोक्याखाली घेतला. उजव्या हातात ती तो रुमाल धरून झेंड्यासारखा फडकावत होती.
"तायडे दे तो इकडे" अचानक मला तिचा राग आला. तायडटली मला उगाच चिडवतेय म्हणून मी तिच्या हातातून तो रुमाल हिसकावण्याचा प्रकल केला तर ताईने झटकन तो रुमाल तिच्या गाऊनच्या गळ्यातून आत ठेवला.
"हम्म्म, घे आता. मला माहितेय तुला नक्की काय पाहिजेय ते" ताईचा आवाज दबका अन घोघरा झालेला होता, भारल्यासारखा मी खुर्चीतून उठलो अन तिच्या जवळ गेलो. थरथरत मी हात तिच्या गाऊनच्या गळ्यातून आत घातला तसा स्वातीताईने तो पकडून स्वतःच्या स्तनावर गच्च पकडला. "अंह चिंटया आई गं..." मी स्वातीताईचा गुबगुबीत स्तन हातात कुस्करला तशी ती चित्कारली
"चिंटू, आधी दार बंद कर.. मग गम्मत दाखवते." इथे जन्नतचा दरवाजा माझ्यासाठी उघड़ा होऊ घातलेला होता त्यासाठी रूमचा दरवाजा बंद करणं कौनसी बड़ी बात थी एका हनुमान उडीत मी दरवाजा जवळ पोहोचलो अन धाडकन दार बंद करून दुसऱ्या उडीत पलंगाजवळ,
"बेअक्कल आहेस, किती जोरात आवाज करतोस, आई-अण्ण्णा उठले ना, तर सगळी गम्म्मत चौपट होईल गधडा कुठला" ताईने मला झापून घेतलं. बडबड करताना ती गाऊनचे हूक सोडवीत होती अन तिचं वाक्यं संपलं तो तिचे दोन गोरेपान स्तन माझ्यासमोर उघडे होते. माझा स्वतःच्या डोळ्यांवर विश्वास बसत नव्हता. स्वातीताईचे स्तन अगदीच सुडौल होते. पर्फेक्ट अर्धगोल. त्याच्या कळसावर भली मोठी गडद तपकीरी वर्तुळं. अन त्याच्या मध्यभागी दोन रसरशीत बेदाण्यासारख्या टपोऱ्या बोंड्याः ताईच्या आरस्पानी गोरेपणामुळे तिच्या स्तनांवर व्हेन्सची निळी जाळी अस्पष्ट दिसत होती, संगमरवरातल्या रेघांसारखीः मी एकटक तिच्या त्या दौलतीकडे पहात उभा होतो.
"आवडले?" स्वतःचे स्तन दोन्ही हातांनी उच्चकून दाखवीत स्वातीताईनं विचारलं. मग चिमटीत निप्प्ल्स हलकेच कुरवाळली. मग माझा हात धरून तिनं स्वतःच्या स्तनांवर ठेवला.
"स्स्स हळू रे मेल्या धसमुसळ्या." अडाणीपणे मी पुन्हा तिचा गोळा दाबला तशी ती विव्हळली. "दुखलं का गं?"
"हो. हळू हळू दाब, नाहीतर मला दुखतं." स्वातीताईच्या जवळ पलंगावर बसून मी तिचे दोन्ही स्तन आळीपाळीने दाबू लागलो. एका हातात एक स्तन मावत नव्हता. बराच वेळ मी ताईची छाती कुरवाळीत होतो अन ती सुस्कारे सोडीत होती. तिथं निपल मी चिमटीत धरून हलकेच चुरगाळलं की तिला जास्त मजा येते हे माझ्या लवकरच लक्षात आलं. मी पुन्हा पुन्हा तिच्या निप्पलशी चाळा करायला लागलो तशी ताई पेटायला लागली. मांड्या एकमेकांवर घासत स्वातीताई पलंगावर तडफडायला लागली. अचानक तिने मला शर्टाला जवळ खेचले माझा चेहरा स्वत्तः च्या स्तनांवर दाबला मी साहजीकच तिची बोन्ड तोंडात घेऊन चोखायला लागलो.
"ससससससस आई. गं.... अ... चिंटू उम्म" माझ्या केसातून बोटं फिरवीत ताई सुस्कारीत होती अन मी तिच्या दोन्ही बोन्डे वेड्यासारखा चोखत होतो. पायजम्यात लवडा अगदी कडक झालेला होता मधेच तिने मला छातीपासून दूर केलं अन माझ्या ओठांचं रसरशीत चुंबन घेतलं. हा सगळाच खेळ मला नवखा होता. स्वातीताईचे रसरशीत ओठ माझ्या ओठांवर टेकले अन मी जास्तच वेडा झालो. तिनेच तिची जीभ माझ्या ओठांवर फिरवली अन मी तोंड उघडलं जिभेला जीभ भिडताच माझ्या डोळ्यांसमोर नक्षत्र नाचायला लागली. अशावेळी तिच्यावर झोपलं पाहिजे एवढंच मला समजत होतं. मी कपड्यांनीशी तिच्यावर स्वार झालो. स्वातीताईने पाय फाकले अन तिच्या योनीप्रदेशावर माझा लवडा पायजम्यातूनच रगड़त मी पुन्हा एकदा माझ्या मोठ्या बहिणीच्या ओठांवर ओठ टेकले. ती ही खालून कंबर उचलून माझ्या कडक लवड्यावर तिची चूत रगड़त होती.
यावेळी तिनं ओठ उघडताच मी माझी जीभ आत सारली. स्वातीताईने ती चोखायला सुरुवात केली अन इकडे माझा पायजमा ओला झालाः स्वातीताईने ते तात्काळ ओळखलं. मी पंक्चर झालेल्या टायरसारखा तिच्या अंगावर सुस्त पडलो तशी प्रेमाने मला कुरवाळत ती माझं वजन सहन करीत शांत पडली.
"श्श्श्शा माहितेय मला. तू इतका वेळ कसा टिकलास त्याचंच नवल वाटतंय मला" अलगद मला बाजूला ढकलत ती म्हणाली उठून बसत स्वातीताईने माझ्या पायजम्याच्या नाडीला हात घातला
''ताई....''
''हं ?''
''ते नको ना काढू''
मला अवघडल्यासारखं होत होतं. लवड्यातुन ताठरपणा कमी होताच आपण सख्ख्या बहिणीसोबत काय करतोय याचं भान येऊन मी भांबावलो होतो. पण स्वातीताई अजूनही पेटलेलीच होती. खस्स्कन तीनं माझा पायजमा खाली खेचला. अंडरपँटवर भला मोठा ओला डाग पडलेला होता. ती ही खेचून तिने काढून टाकली. रुमालाने खसखसून माझा लवडा पुसला ताईच्या नरम हातात जाताच त्याच्यात पुन्हा जान यायला लागली. मुठीत हलकेच हलवत ताई माझ्या लवड्याकडे एकटक पहात होती. "किती मोठा आहे रे चिंट्या तुझा" उजव्या हाताच्या मुठीत माझा लवडा हलवत ताईने दुसरा हात स्वतःच्या मांड्यात दाबलेला होता. "सकाळी जेवताना तुझ्या अगदी चड्डीबाहेर डोकावत होता तेव्हापासून मला अगदी रहावत नव्हतं बघ.." अन खाली वाकून ताईने चक्क माझ्या बुल्ल्याचा मुका घेतला. त्यावेळेला ती इतकी सुंदर दिसली. माझ्या लवड्यातली उरली सुरली नरमाई कुठल्या कुठे पळाली अन तो पुन्हा टणाटण उड्या मारायला लागला. "चल ये आता वेळ नकोस घालवू सस्स्स.. आग लागलीये इथ.." हलक्या आवाजात पुटपुटत ताई माझ्या बाजूला आडवी झाली अन तिने तिचा गाऊन वर खेचत स्वतःची पुच्ची उघड़ी केली. त्यावेळी मला काहीही समजत नव्हतं काय होतंय ते फक्त अतीव सुखाच्या लाटांवर लाटा माझ्या डोक्यात फुटत होत्या. स्वातीताईने मला अंगावर ओढलं माझा लवडा तिच्या नागव्या पुच्चीवर ढुशा द्यायला लागला. डोळे मिटून मी कधी घुसवतोय याची ती वाट पहायला लागली. कंबर हलवत तीने योग्य ती पोझ पण घेतली मला कुठे माहित होतं काय करायचंय ते मी तसाच तिच्या पुच्चीवर लवडा रगडायला लागलो. स्वातीताईचा दाणा रगडला जायला लागला तशी ती जास्तच चेकाळली. "घाल... ना.. रे. आ.. आ....त"
"कुठे?" माझा बावळट अधिर प्रश्न ऐकून तिच्या डोक्यात शेवटी उजेड पडला की मी तिला चाळवत नाहिये तर मला भोकच् सापडत नाहिये. हात खाली घेत स्वातीताईने माझ्या लवड्याची टोपी स्वतःच्या भोकावर टेकवली स्वतःच कंबर उचकवली तोपर्यंत मलाही आयडीया समजली मी गचगचून एक धक्का मारला अन स्वातीताईच्या अनुभवी पुच्चीत माझा लवडा अर्ध्याच्या वर आत घुमला.
"आऽऽऽऽऽ समजलं का कुठे ते?" मला गच्च्च्च मिठीत आवळत ताई कानात पुटपुटली "अजून आत घुसव...ना.. अस्साः" पायांची मिठी माझ्या बोच्याभोवती आवळत ताईने मला मधे सामावून घेतलं. लवड्याभोवतीची तिच्या पुच्चीची ओलीगच्च मख्मली गरम पकड माझ्या साऱ्या शरीराला होणारा माझ्या मोठ्या बहिणीच्या रसरशीत शरीराचा स्पर्श. नुकताच झडलेलो नसतो तर आत्तापर्यंत मी नक्कीच खल्लास झालो असतो. तिच्या पुच्चीत खोलवर लवडा खुपसून माझे पूर्ण वजन तिच्यावर टाकून मी वेंधळ्यामारखा पडलो. "कर ना रे मला" थोडं दूर लोटत ती कासावीस होत म्हणाली
"काय?" तिला वजन जास्त होतंय याचं भान येऊन मी सूर्यनमस्कार घालतात वसा हातांवर भार घेत तिला विचारले. त्या तसल्या अवस्थेतही तिला हसू फुटलं.
''अगदीच नवशिक्या अन वेंधळा गं भाऊ माझा अरे मला कर"
"पण काय?"
"कसं गं बाई सांगू तुला. अरे.. झव नं" लाजतच ताईने 'तो' शब्द उच्चारला आता मी अगदीच काही बावळट नव्हतो. 'झव' हा शब्द मला माहित होता पण झवणे म्हणजे जे काही झालंय तेच अशीच माझी समजूत होती. "अरे आत बाहेर कर अस्सं " स्वतःची कंबर जमेल तितकी हलवीत ताईने मला सांगितलं. अन एकदम माझी ट्यूब पेटली. भादव्यात कुत्रीवर चढलेल्या कुत्र्याचं दृश्य एकदम माझ्या डोळ्यासमोर आलं अन मी तिला झवण्याचा प्रयत्न करायला लागलो. माझ्या नवख्या धसमुसळेपणाने स्वातीताईला बहुतेक दुखलं असावं पण ती मला व्यवस्थीत गाईड करीत होती. शेवटी एकदाची मला टॅक्ट कळली मात्र मी खरंच कुत्रीवरला कुत्रा जशी तुफान वेगात कंबर हलवत तिच्याशी जुगतो, तसा स्वातीताईला गचागच झवायला लागलो. मग "आह.. बाई. ग. शाबास अजून अंह अस्सं" असे सुस्कारे अन आवाज काढीत माझी बहिण ओल्यागच्च पुच्चीत पडणारे भावाच्या लवड्याचे धक्के झेलत होती. किती वेळ मी तिला लागत होतो ते मलाच कळलं नाही. शेवटी केव्हातरी मी तिच्या पुच्चीत जोरदार पिचकारी उडवली अन पुन्हा एकदा तिच्यावर कोसळलो
भानावर आलो तर ताई डोळे मिटून अगदी मलूल होऊन पडली होती. मी घाबरून तिच्यावरून उठलो अन "ताई, ताई? काय झालं? ऊठ नं" करीत तिला हाका मारायला लागलो. तसे तिने डोळे उघडले अन माझ्याकडे पाहून गोड हसली
"श्श्श्श्श्श्श्श्शः हळू रे मेल्या, तीन वेळा झालंय माझं, माझी अगदी कुस्करून टाकलंन मला" संभोगग्लानीने सुस्तावलेली ताई मला कौतुकाने म्हणाली. बाजूला पडलेला माझा रुमाल घेऊन मी तिची पुच्ची अन माझा लवडा पुसून काढला तोपर्यंत तिचा श्वास परत नीट सुरू झालेला होता. गाऊन खाली करीत ती उभी राहीली. काय बोलावं हे मला सुचत नवहतं पहिला सेक्स करून मी पुरला चक्रावून गेलेलो होतो.
"चिंट्या ही आपली स्पेशल गम्मत होती बरं का, उगा कुणा मित्रा-बित्राला सांगू नकोस. नाहीतर पुन्हा काहीच करू देणार नाही." गाऊनचे हुक लावीत तिने मला दटावलं. न राहवून मी पुन्हा तिला माझ्याकडे खेचायचा प्रयत्न केला.
"आज इतकंच पुरे, अभ्यास कर आता. उद्या पुन्हा येईन मी वर" हात हलकेच सोडवून ताईने मला समजावलं. "समजलं?" मी नंदीबैलासारखी मान डोलावली तशी झर्रकन दार उघडून ती गेली सुध्दा.
[/size]
क्रमशः]]> https://xossipy.com/thread-75276.html Sat, 12 Sep 2026 12:19:02 +0300 https://xossipy.com/thread-75276.html सदर कथा माझी नसून मी येथे कॉपी पेस्ट केलेली आहे. सदर कथेचे सर्व क्रेडिट मुळ लेखकाचे आहे. मी सदर कथा वाचकांसाठी येथे सादर करीत आहे. वाचकांनी अभिप्राय जरूर द्यावा.

हॉस्पिटल

नाना म्हणजे एक अवली माणुस. अतिशय उत्साही आणि मदतीला सदैव तयार आमच्या सोसायटीतला सगळ्यांना मदत करायला धावणारा खास माणुस. वयाच्या साठीला सुद्धा त्यांचा उत्साह ओसंडून वहात होता. आकर्षक व्यक्तिमत्व, उंच शरिरयष्टी, उमदे वागणे ह्या मुळे नाना सगळ्या बायकांमध्ये पॉप्युलर झाले. प्रत्येक माणसात जसे काही चांगले गुण असतात, तसेच काही वाईट गुण देखील असतात. नाना ह्याला अपवाद नव्हते. नानांना प्रत्येक बाई बद्दल फार आपुलकी वाटे.

प्रत्येक बाई म्हणजे आपली मालमत्ता आहे असे त्यांचे मत असे. कोणतीही बाई दिसली की तिला वरुन खालुन नीट न्याहाळायचे, तिच्या सगळ्या शरीरावरुन नजर फिरवायची हा त्यांचा हातखंडा धंदा. ती बाई पार त्या नजरेने खलास झालीच समजा. सगळे पुरुष ह्या स्वभावामुळे त्यांना घाबरुन वागायचे. उगाच नानांनी आपल्या बायकोवर नजर टाकली तर काय. मला सुद्धा त्यांच्या बद्दल असेच वाटत असे.

नाना हॉस्पिटल मध्ये अॅडमिट झाले ह्या बातमीने सगळीकडे शांतता पसरली. तसे काही विशेष झाले नव्हते. नानांचे डोळ्याचे ऑपरेशन केले होते. ऑपरेशन थोडे गुंतागुंतीचे असल्याने जरा जास्त काळजी घ्यायला लागत होते. जास्त दिवस आराम करायला डॉक्टरांनी सांगितले. सुमती वहिनी त्यांची सतत काळजी घ्यायला हॉस्पिटल मधे रहात होत्या. त्यांचा मुलगा उदय बाहेरगांवी कामानिमित्त गेला होता. "नानांना हॉस्पिटल मधे बघायला जाऊ असे मी बायकोला बोललो. थोडा वेळ आपण जाऊन बसलो तर सुमतिवहिनींना आराम मिळेल असा आम्ही विचार केला. खरंतर ही कल्पना आमच्या सौं'ची.

शनिवारी संध्याकाळी आम्ही दोघेही त्यांना भेटायला गेलो. बरोबर पाच वाजता आम्ही तिथे पोचलो. संध्याकाळची भेटायची वेळ पाच ते सात अशी होती. एका स्पेशल रुम मध्ये त्यांना ठेवलेले होते. दाराचा आवाज न करता आम्ही आत गेलो. सुमतिवहिनींनी आम्हाला तोंडावर बोट ठेवुन गप्प रहायची खुण केली. नानांना आम्ही आलेले कळले नव्हते. त्यांचा आराम चालु असावा असे वाटले.

नानांनी हाक मारली अग सुमति, इथे जवळ उभी रहा ना."

सुमति वहिनी त्यांच्या जवळ उभ्या राहील्या. मला वाटले त्यांना काही तरी सांगायचे आहे. नानांच्या दोन्ही डोळ्यांवर मोठे बँडेज बांधलेले होते. दोन्ही डोळे बंद असल्याने त्यांना कॉट वर नुसते पडुन रहायला सांगितले होते. सुमति वहिनी त्यांच्या जवळ उभ्या राहिल्या. नानांचा रंगेलपणा तिथे सुद्धा कमी झालेला नव्हता. सहजपणे त्यांनी झोपलेल्या स्थितीत वहिनीच्या पाठीवरुन हात फिरवायला सुरवात केली. त्यांना आम्ही आल्याचे माहीत नव्हते. माझी आणि रोहिणीची पोझिशन ऑकवर्ड झाली. आम्हाला आमचा संकोच पण दाखवता येड़ना.

नानांचे हात वहिनींच्या पाठीवर ब्लाउजवरुन ब्राचा वेध घेत गेले. नंतर ते मस्त झोपुन सुद्धा सुमति वहिनीच्या भरदार नितंबांवरुन हाताने थोपटत गेले. वहिनींनी साधी सुती पांढरी साडी नेसली. त्या साध्या साडीत देखील त्या खुप सेक्सी दिसत होत्या. साधा तलम अंगभर ढगळा ब्लाउज असुन देखील त्यांचे भरलेले स्तन माझी नजर खेचुन घेत होते. त्यांची बें'बी कशी दिसत असेल याची मी कल्पना केली. पन्नाशीला पोचलेल्या पोक्त बाईची सगळी लक्षणे त्यांच्यात दिसत होती.

"अग, इथे हात फिरवायला किती चांगले वाटते. तुझे कुल्ले जरा जास्त भरलेले कसे काय वाटतात. किती वेळा तुला सांगितले की इथे आहोत तो पर्यंत साडीच्या आत चड्डी घालु नकोस ? ते बोलले.

सकाळपासून किती वेळा हे असे चाळे करणार आहात? जरा काही दिवस तरी दम काढा. घरी दारी सतत असे वागणे शोभते का या वयात?" वहिनींनी त्यांना फटकारले.

पण त्यांचे हात तसेच वहिनींच्या गोल नितंबांवरुन कुरवाळत राहीले. सुमती वहीनींचे दोन्ही नितंब चांगलेच मोठे आणि गोल गरगरीत असल्याचे तेव्हा माझ्या लक्षात आले. रोहिणी माझी नजर कुठे भिरभिरत आहे हे बघत होती. वहिनींचे कुल्ले थोडा वेळ दाबुन झाल्यावर नाना तापले. वहिनींनी त्यांचा स्पर्श चांगला एंजॉय केलेला त्यांच्या डोळ्यांनी सांगितले.

तरी देखील आम्ही समोर असल्याने वहिनी चिडल्या अहो, काय वेळ काळ आहे का नाही तुम्हांला ? अशाने मी इथे थांबणार नाही."

नाना गप्प झाले. रूम चे दार उघडून वहिनी बाहेर आल्या. आम्ही दोघेपण त्यांच्या मागे बाहेर आलो. वहिनी ह्या प्रकाराने अगदी शरमल्या.

"हे अस्से सारखे वागतात. काय करावे हेच कळत नाही. त्यांनी बाजू सावरायचा लटका प्रयन केला.

"जाऊ द्या हो तुम्ही. तुम्ही थोडा घरी जाउन आराम करा. रात्रीचा डबा घेउन या. तो पर्यंत आम्ही दोघे थांबतो." रोहिणीने सुचवले.

वहिनींनी सुटकेचा निःश्वास टाकला. दार उघडुन आम्ही दोघेही नानांच्या रुम मध्ये गेलो. आम्ही आवाज न करता दार आतुन लावुन घेतले. उगाच त्यांना त्रास व्हायला नको. दार लोटुन आम्ही आत आल्याची चाहुल त्यांना लागली असावी.

"सुमति, बरे झाले. तु दार लावलेस. आता जरा परत जवळ ये ना. मला थोडा वेळ मजा करु दे ना. झोपुन झोपुन अगदी कंटाळलो आहे. मघाशी सगळे काम अर्धवट राहीले. बघु आता तुझे मागचे भाग कसे झाले आहेत. कितीही झाले तरी बायको ती बायकोच." नाना बोलले.

काय करावे हे आम्हांला सुचेना. मी रोहिणीला त्यांच्या जवळ तसेच उभे रहायची नजरेने खुण केली. उगाच मी असल्याचे त्यांना कशाला कळु द्यायचे? मला हा माणुस कोणत्या थराला जाऊ शकतो हे पहायचे कुतुहल वाटले. रोहिणी कॉटच्या जवळ उभी राहीली. नानांनी सवयी नुसार उजवा हात तिच्या नितंबांवरुन फिरवला. रोहिणीच्या अंगावर शहारा आला. सुमति वहिनी समजुन नाना अगदी घरचा माल असल्यासारखे तिला हाताळु लागले.

"अरेच्या, ही तर सुमति दिसत नाही. दुसरी कोण बाई दिसते. तिचा स्पर्श थोडा वेगळा जाणवल्याने नाना बोलले.

रोहिणीने तलम शिफॉनची लाल साडी नेसली होती. कापडातला फरक त्यांनी स्पर्शाने ओळखला. काय भारी माणुस होता हा. तिने मॅचींग लाल तलम ब्लाउज घातला होता. नानांना हे सगळे काही दिसत नव्हते म्हणुन बरे. नाहीतर तिने बेंबीच्या किती खाली साडी नेसली आहे, तिची बेंबी किती खोल आहे हे पण त्यांना कळले असते. त्याचे डोळे झाकलेले आहेत हे माहीती होते म्हणुनच मी तिला असे सेक्सी रुप करु दिले होते. तिला ब्रा लेस यायचे होते पण मीच नको म्हणालो. त्यांचा हाताचा स्पर्श रोहिणीला भावला आहे हे तिच्या नजरेतुन मला समजले.

गोल गोल हात फिरवत ते तिच्या कुल्ल्यांचे माप घेत गेले. ती त्यांच्या थोडी जास्त जवळ सरकली. त्यांना पुर्णपणे तिच्या दोन्ही कुल्ल्यांवरुन हात सहजपणे फिखता येऊ लागला. ती पण गोल गोल हालचाल करुन प्रतिसाद देऊ लागली. तिचे कुल्ले छान गोल हेलकावे घेत गेले. त्यांचे हात तिच्या दोन्ही कुल्ल्यांवरुन सरकत पोटाच्या कडे सरकले. तिच्या सेक्सी कमरेत नखांनी त्यांनी ओरखडे ओढले. "ओळखीचा स्पर्श वाटतो. पण कोण आहे ही बाई? काही लक्षात येत नाही. आपल्या सोसायटीतलीच कोणीतरी आहे हे नक्की." नाना पुटपुटले.

मी काहीही हालचाल न करता एका कोपऱ्यात बसलो. रोहिणी च्या पार्श्वभागावर भरपुर हात मारल्यावर ती त्यांच्या समोर उभी राहिली. तिने थोडा साडीचा पदर बाजुला केला. नानांना रोहिणीचे हे आव्हान आवडले. कोणी का असेना, आपल्याला खेळायला देती आहे या वर ते खुश झाले. माझ्या बायकोचे ते गोरेपान पोट आणि खोल बेंबी पाहुन कोणीही खुळा झाला असता. तिच्या हालचालींचा अंदाज येताच नानांची बोटे तिच्या उघड्या पोटावर विसावली. बेंबीला डिवचुन त्यांचा पंजा पोटाच्या वळ्यांवर स्थिरावला. विशाल पंजात धरुन त्यानी तिचे पोट जोरात दाबले.

तिला सित्कारायचे होते, पण तिने दातांनी ओठ आवळून धरले. त्यांना शंका येउ नये असा तिचा प्रयन सुरु होता. पोट मर्दन करुन त्यांचे हात थांबणार थोडेच होते? नाना पुर्ण मुडमध्ये आले होते. रोहिणीचे गोरेपान पोट कुरवाळून झाल्यावर ते तिच्या वळ्या धरुन तिला पुढे ओढायला लागले. रोहिणीला मजा येत आहे हे तिच्या चेहऱ्यावर स्पष्ट झाले. ती चक्क त्यांच्या पुढे सरकली. आपले गोरे पोट तिने त्यांना सादर केले. त्यांनी तिची साडी थोडी खाली सरकवली. बेंबी जरा जास्तच वर आली.

रोहिणीने थोडा व्यायाम करुन पोट कमी केले पाहिजे असे वाटले. मी हे पहाताना तापत नकळत पेंटवरुन आलेला फुगवटा चोळला. तिथे थोडे थोडे पावसाचे ढग यायला सुरवात झाली. उगाच आपले कपडे हॉस्पिटल मध्ये खराब होऊ नयेत याची खबरदारी घेणे गरजेचे झाले. पोटावर हात फिरवायला त्यांना मजा आली. पण ही सेक्सी बाई कोण असावी हे कळेना.

"या पोटावरील वळ्या पाहून तु बहुधा वाघांची रुपा, किंवा शहांची रोहिणी किंवा जोश्यांची अनघा असावीस असे वाटते. एवढ्या तिघीच आपल्या इथे चांगल्या आहेत. त्यांनी खडा टाकुन पाहीला.

वाघांची रुपा म्हणजे वय अट्ठावीस, नुकतीच एका मुलीची आई झाली. गोरी पान, सुबक, ठेंगणी आणि गच्च स्त्री. बाळंतपणामुळे सुटलेले मोठे पोट व भरलेले, ओथंबलेले गरगरीत स्तन. तिचा नवरा एका मोठ्या कंपनीत बाहेर गांवी कामाला असे. दुसरी बाई, जोश्यांची अनघा हीचे वय पस्तिस, गोरी पान, गच्च, सुटलेले पोट, आणि आजुबाजुच्या गोऱ्या पान चमकणाऱ्या वळ्या. तीन मुलांची आई. अस्सल भरलेली मराठी बाई. घरगुती वापराला उत्तम. नवरा एका हॉटेल मध्ये मॅनेजर केटरिंग च्या ऑर्डर घेत. अनघा खरोखर आचाऱ्याची बायको वाटे.

आता राहीली शहांची रोहिणी. वय चाळीस, दोन मुलांची आई. लग्नाला वीस वर्षे झालेली, गच्च गोरी पान बाई. भरलेली स्तनांची जोडी, किंचित सैलसर स्तनांचा आकार, सुटलेले पोट, आणि अंगावर सगळ्या विवाहीत असल्याच्या खुणा. हिचा नवरा एका चांगल्या कंपनीत मार्केटींग बघायचा. मार्केटींगच्या अनुभवातुन बायकोचे पण चांगले प्रदर्शन करायची ह्याला सवय आणि आवड उपजत होती. अरेच्या, या नानांच्या नादात माझ्या बायकोचे, रोहिणीचे पण वर्णन डोळ्यासमोर येऊ लागले. आपल्या बायको बद्दल फँटसी करायची वेळ या नानांमुळे ओढावली.

नानांचे हात जास्त धीट झाले. झोपुन असुन देखील त्यांची रग कमी झाली नाही. अशी गरम बाई समोर सगळे खोलायला तयार असताना माघार घ्यायला ते मुर्ख नव्हते. पोट कुरवाळुन झाल्यावर त्यांनी मुद्देमालाला पकडायचे ठरवले. रोहिणी पुढे सरकताच त्यांचे हात तिच्या गोल भरलेल्या स्तनांवर पोचले. दोन्ही स्तन पंजात धरुन ठेवायचा प्रयन्न ते करु लागले. रोहिणीचे स्तन मोठे असल्याने त्यांच्या हातात बसत नव्हते. ब्लाउज वरुन दोन्ही स्तन पकडुन दाबायचे कौशल्य त्यांनी दाखवले. रोहिणीने हुशारी करुन साडीचा पदर खाली पाडला.

तिच्या उन्नत छातीवर माझ्या नावाचे एक मंगळसुत्र लटकत होते. शिताफीने तिने ते काढुन माझ्या कडे फेकले. त्यावरुन त्यांनी तिला ओळखायला नको. ब्लाउज वरुन नानांनी तिचे दोन्ही स्तन दाबले. त्यांच्या हातात आपल्या बायकोचे स्तन जावेत हे मला कधीही मान्य नव्हते. पण बघायला मजा आली ना. राकटपणे त्यांचे पंजे तिचे स्तन कुस्करत गेले. तिने खुप संयम ठेवुन तोंडातुन एकही शब्द बाहेर येणार नाही याची काळजी घेतली. मला काय माहीती की तिचे स्तन थोड्या वेळाने त्यांच्या तोंडात देखील जाणार आहेत.

"अग बाई, जरा तुझा ब्लाउज काढ ना. मला तुझे मोकळे स्तन हाताळु दे. मग सांगतो तु कोण आहेस ते. तुझ्या स्तनांचा आकार समजला की लगेच तुझी तुच ओळख देशील बघ." नाना विजयी आवाजात म्हणाले.

हा चॅलेंज घेणे रोहिणी ला आवडले. तसेही तिला ब्लाउज काढायची घाई झाली. किती वेळ नुसते वर वर चे सुख घ्यायचे? नुसत्या ब्लाउज वरुन स्तन मर्दन करुन दोघांचेही समाधान होणे अशक्य झाले. रोहिणीच्या चेहऱ्यावर सेक्सचा आवेग दिसु लागला. चेहेरा लालबुंद झाला. कानशिले तापली. संयम सोडुन तिने ब्लाउज चे हूक्स काढले. ब्लाउज निघताच तिची आतली तलम पांढरी वा दिसली. नुकतीच तिने एका प्रदर्शनात विकत घेतली होती. ब्राचा आज पहिलाच दिवस होता.

ब्राचे दोन्ही कप थोडे पारदर्शक होते. आतुन तिची काळी बोंडे थोडीशी झलक दाखवत होती. नानांना हे पहाणे शक्य नव्हते. पण मला ते बघुन सारखे हाताने माझ्या पायांमध्ये कुरवाळावे लागले. ब्रा वरुन नानांनी हातांनी तपासले. बोटांचा द्रोण करुन दोन्ही स्तनांना पुढे खेचले. बोंडे चक्क कडक झालेली ब्रामधुन दिसले. रोहिणीचा तवा तापला आहे हे जाणवले.

"अरेच्या, तु वाघांची रुपा आहेस का शहांची रोहिणी?" नाना तिचे स्तन दाबत म्हणाले." अग बाई, आता तरी सांग ना तु कोण आहेस?"

त्यांनी हातांचा जोर वाढवला. बापरे, नानांना ही बाई अनघा जोशी नाहीय हे समजले होते. काय हुशार माणुस आहे हा. मी विचार करु लागलो. नुसत्या पोटाच्या वळ्यांवरुन इतका अचुक अंदाज कसा काय जमतो मला कळेना. ह्याने नक्कीच अनघा वहिनींवर हात मारलेला दिसतोय. अनघा वहीनी या म्हाताऱ्या माणसाला कसे सहन करत असतील हे कळेना. मी विचार केला. त्यात नानांनी स्तन कुरवळता कुरवाळताच लगेच ही रुपा आहे का रोहिणी यावर काम सुरु केले म्हणजे याचा अर्थ?.........

मी थोडा एक्साईट झालो. नाना तिचे स्तन आरामात झोपल्या झोपल्या बा वरुन ओढत गेले. मी तिला खुणावायच्या आधीच रोहिणीने ब्रा चा हूक काढायचा प्रयत्न केला. त्या अवस्थेत पाठीवर हात न्यायचा प्रयत्न केल्याने तिचे दोन्ही स्तन थोडेशे पुढून ताणले गेले. तटतटलेले स्तन म्हणजे काय हे मला प्रत्यक्ष दिसले. तिली मदत म्हणुन मी तिच्या मागे गेलो. गोऱ्या उघड्या पाठीवर हात ठेवुन तो छोटासा हूक दुर केला. तिचे स्तन दाबायचा मोह झाला पण आवरला. एका वेळी एकाने एकच काम करावे अशी शिकवण माहीती होती.

नानांचे काम जास्त सोपे झाले. रोहिणीचे मोकळे स्तन त्यांच्या अंगावर लोळु लागले. वरुन अंगावर झुलणारे दोन्ही स्तन त्यांनी मुक्तपणे धरुन ओढले. दोन्ही बोंडे आधीच कडक झालेली होती. त्यांची बोटे बोंडांचा कडकपणा तपासु लागली. त्यांनी दोन्ही बोंडे जोरात खेचली. खराप्रमाणे दोन्ही बोंडे ओढली गेली. इलॅस्टिक प्रमाणे थोडी लांब झाली आणि सरळ झुकली. त्यांनी परत दोन्ही बोंडे पिरगाळली. हा बाबा रोहिणीचे स्तन बेढब करतोय का काय याची मला भिती वाटली. बोंडे कडक होताच त्यांनी पटदिशी उजवे बोंड तोंडात धरले.

अंगावर लोळणारे स्तन चोखणे त्यांना सोपे होते. काही जास्त त्रास न होता दोन्ही स्तनांचा आस्वाद घेता आला. त्यांनी संधीचा फायदा घेत उजव्या बोंडाला यथेच्छ चोखले. ओले बोंड बाहेर काढले, परत ओढले, परत चोखले. हाच प्रकार डाव्या बोंडाशी लगेच केला. खलास. रोहिणी कसा काय स्वतःवर ताबा ठेवणार हे मला कळेना. परिस्थिति माझ्या हातातुन नानांच्या तोंडात गेली. त्यांचे तोंडदेखील फार जोरात काम करत होते. दुसऱ्याची बायको अशी अंगावर असताना ते गप्प कसे रहाणार?

नाना बोलले, "बघ, तुझ्या सारख्या गच्च मॅरीड बायकांचे स्तन हे असे चोखावे लागतात. वाघांच्या रुपाचे स्तन मोठे आहेत. दाबल्यावर निप्पल कडक होतात. पण तिची बोंडे ही अशी खाली झुकत नाहीत. तिची बेंबी मात्र तुझ्या सारखीच आहे."

मला वेड लागायची पाळी आली. या प्राण्याने वाघांच्या रुपा ला पण अंगाखाली घेतलेली आहे. अजुन काय काय आपल्याला कानांवर पडणार आहे ते कळेना. मी कान देऊन ऐकत राहीलो.

"तु अनघा नाहीस कारण तुझ्या पोटावर जास्त वळ्या आहेत. तु रुपा नाहीस कारण तुझ्या निप्पल चा आकार थोडा खाली झुकलेला आहे. म्हणजे तु शहांची रोहिणी आहेस. बरोबर? मागे जिन्याखाली तुझे स्तन दाबले होते. त्यानंतर जवळ जवळ चार महिन्यांनी आज दिलेस. किती निष्ठुर आहेस ग तु रोहिणी." माझी पार विकेट गेली.

रोहिणीचा चेहरा गोरामोरा झाला. मला नाना माझ्या बायकोशी काय काय करतात हे मला पहायचे होते. तिचा धीर खचला असता तर मला हा आनंद मिळाला नसता. मी तिला धीर देण्यासाठी हाताने खुण केली. माझा लवडा पॅटच्या बाहेर काढला. माझा टाइट झालेला लवडा पाहुन माझा विरोध नसल्याचे तिने अनुमान बांधले. मी लवडा हलवत गेलो. रोहिणीला तिकडे बघायला फुरसत नव्हती.

"अहो नाना, तुम्ही फार चावट आहात." पहिल्यांदा रोहिणी बोलली. "माझे स्तन चार महिन्यांपुर्वी दाबलेले तुमच्या अजुन लक्षात आहे? माझ्या नवऱ्याला देखील माहित नाहिय. "

नाना म्हणाले " अग, किती लबाड आहेस ग. जिन्याखाली दाबले. तुमच्या घरी तु केर काढताना पण दाबले. तु नविन बा घातली तेव्हा निप्पल चोखुन ब्राचे उदघाटन केले. सगळे विसरलीस का?"

रोहिणीने या वर जास्त न बोलता त्यांचे तोंड आत मध्ये स्तन खुपसुन बंद करणे पसंत केले. दुसरा सोपा उपाय नव्हता. नाना निमुटपणे तिचा विशाल स्तन चोखु लागले. एका आड एक, स्तनांशी खेळ सुरु झाला. चोखणे, ओढणे, पिरगाळणे असे सगळे प्रकार माझ्या टॉपलेस बायकोच्या उघड्या गच्च स्तनांशी नाना करत होते. तोंड जास्तित जास्त उघडुन स्तनाचा मोद्यात मोठा घास घ्यावा असा प्रयत्न केला. मी रुम मध्ये असल्याची त्यांना चाहुल लागु नये याची मी काळजी घेतली. मुकेपणाचे नाटक संपल्याने रोहिणी जास्त फ्री झाली.

तिने साडी झुगारुन दिली. पांढरा परकर काढून नुसत्या लहान चड्डीवर ती नानांसमोर उभी राहिली. नाना दिलखुलासपणे तिची दौलत थोपटू लागले. त्यांनी तिच्या चड्डीवर चा नाजुक फुगवटा हलक्या हातांनी थोपटला. तिचे हात झोपलेल्या नानांच्या पायजम्याकडे गेले. तिथे आधीच एक टेंगुळ तयार झाले. त्या टेंगुळाला धरुन तिने कुरवाळले. थोडे हलक्या हातांनी पकडुन किंचीत वर उचलले. नाना उसासे टाकु लागले. नाना झोपलेले होते पण त्यांचा लंड जागा झाला.

तिने पायजम्याची नाडी सोडली. आत काहीच नव्हते. नानांचा काळा लंड पुर्णपणे ताठरला. तिने त्याला धरून वरची गुलाबी सुपारी ओढली. थोडिशी बाहेर ओढताच तिथुन डिंकाचे दोन थेंब बाहेर टपकले. अजुन ओढताच अजुन डिंक बाहेर आला. रोहिणीला मी चड्डी साठी खुण केली. तिने अंगातली शेवटची कापडाची निशाणी दुर केली. रोहिणीची उघडी कंबर आणि भरीव कुल्ले जास्त सेक्सी दिसु लागले. तिचे पोट सुटलेले नसते तर तिला मिसेस सोसायटी चा किताब मिळाला असता. तिची उघडी योनि केशविरहीत आहे हे मला तेव्हाच कळले.

दोन्ही काळे ओठ अगदी सुंदर दिसत होते. नानांना डोळ्यांवरील बँडेजचा अडसर वाटु लागला. पण नाईलाज झाला.मी बघत होतो, पण हात लावु शकत नव्हतो. नाना हात लावत होते पण बघु शकत नव्हते. नशीबाचे भोग. दुसरे काय ? त्यांनी तिच्या गुळगुळीत योनीला बोटांनी चोळले. तिथे बोटे घालताच रोहिणीचे डोळे मिटत गेले. तिथला स्पर्श मॅरीड बायकांना किती आवडतो हे सांगायची काही गरज नव्हती. त्यांच्या बोटांच्या हालचालींवर तिचे म्युझिक लाईटींग सुरु झाले.

तिचे कुल्ले गोल गोल हलवत ती त्यांच्या बोटांनी ताक घुसळून घेत गेली. त्यांना देखील तिला उंगली करायला मजा आली. नानांचा कमरे खालील भाग उघडा करुन रोहिणीने त्यांचा लंड हातात घेतला. सुपारीचा मुका घेत तिने संपुर्ण सुपारी घशात घातली. एखाद्या आवडत्या खाऊ प्रमाणे ती त्यांचा लंड चोखु लागली. मधेच ती तोंडाचे स्नायु आकुंचन करुन त्या कडक हत्याराला खेचत गेली.

नाना ओरडले "रोहिणी, काय मस्त चोखतेस ग. तुझ्या नवऱ्याला पण असेच चोखतेस का? त्या अनघा नाहीतर रुपा च्या नादी लागायच्या आधीच मला लाईन दिली असतीस तर आत्ता पर्यंत किती तरी वेळा तुला मोकळी केली असती."

रोहिणी अगदी मन लावुन त्यांचा लंड चोखत गेली. मधेच तिने त्यांच्या लोंबणाऱ्या गोट्या धरुन ओंजळीत धरल्या. दोन्ही गोट्या धरल्यावर नाना जाम खुश झाले. तिने दोन्ही गोट्या धरुन चाटल्या. टांगलेल्या घंटीचा घंटानाद केला. ती त्यांच्या अंगावर वाकुन लॉलिपॉप खात असल्याने मला पण मजा येत होती. तिचे गोरे पान कुल्ले मागुन जाम सेक्सी दिसत होते. दोन्ही कुल्ल्यांमधील फट चमकत होती.

तिच्या प्रत्येक हालचाली बरोबर तिचे गुदद्वाराचे छिद्र हालचाल करत होते. त्याचे काळे स्नायु आकुंचण आणि प्रसरण पावत होते. जास्त वाकली की तिच्या पायामधे लोंबताना काळे ओठ दिसत होते. दोन्ही काळे ओठ पुर्णपणे ओले आणि चिकट झालेले कळले. मला तिथे बोट घालायचा मोह झाला. पण त्या ऐवजी मी माझा लवडा जोरात हलवण्याकडे लक्ष दिले.

माझा लवडा अगदी कडक झाला. त्याला मनातली गरळ बाहेर ओकायची खुप घाई झाली. मी त्याची स्किन मागे पुढे करत हलवत गेलो. मला माहित होते की अशा वेळी त्याला लहान व्हायला जास्त वेळ लागतो. नानांचा लंड माझ्या तुलनेने जरा जास्त मोठा आणि जाड होता. सु'ता केलेला असल्याने त्याची गुलाबी सुपारी फुगलेली आणि शीरा ताणलेली होती. या साईज मुळेच नानांना इतक्या बायका मिळत असतील अशी मी खुणगाठ मनात बांधली.

तिची दोन्ही भोके अगदी संपूर्णपणे नानामय झाली. अशा तयारीच्या माजावर आलेल्या बाईला कसे ठोकायचे हे नानांना चांगले कळत होते. त्यांचा लंड चोखुन झाल्यावर त्यांनी तिला उलटी खुण केली. मला कळले नाही. तिला ह्या खाणाखुणा चांगल्याच माहिती होत्या. ती पलटी मारुन त्यांच्या तोंडावर आली. नाना तिची रसाळ योनि चाटु लागले. तिने त्यांचा टणक लंड तोंडात घेतला.

मल पूर्वी याच कारणांमुळे नानांची भिती वाटायची. आत्ता मात्र आपली बायको अशा प्रकारे त्याच माणसाचा लंड चोखते आहे आणि तो तिची योनि चाटतो आहे याचे समाधान वाटत होते. तिचा दाणा ओला चिंब भिजला. नानांचा लंड देखील खुप शेवटच्या टोकाला पोचला. आता नविन व्यायाम प्रकार करायची गरज नव्हती. रोहिणीने सरळ होत त्यांच्या हातात परत एकदा आपले मोकळे स्तन दिले.

"अग रोहिणी, किती वेळा तुझे दूध पिले तरी तुझे कसे काय समाधान होत नाही? माझ्या सुमतिच्या स्तनांचा आकार असा मोठा असता तर तुझ्या नवऱ्याला देखील आपण या खेळात सामिल करता आले असते. त्याला पण माझी बायको अंगाखाली घ्यायला दिली असती. नाना तापुन बरळत गेले.

"नाना, मघाशी असेच बोलत होतात म्हणुन तुमचे तोंड बंद केले. एकदा माझ्या निप्पल नी आणि एकदा माझ्या छोट्या रोहिणीने. आता काय करु म्हणजे गप्प रहाल?" रोहिणी एकदम बिनधास्त पणे बोलली.

नाना म्हणाले "आता मी घरी आलो की या वर विचार करु या. सध्या तू माझ्या अंगावर झटके घेत रहा. मला डोळ्यांना ताण येणार नाही याची काळजी घे. सुमति यायच्या आत मला मोकळे कर तु पण लवकर फ्री हो."

नानांचा लंड लढाई करत असताना माझा लवडा घर्षणामुळे लाल बुंद, खरंतर काळा कुट्ट, झाला. त्याची शक्ति संपत आली. थोड्याच क्षणात त्याने मैदानावर- मैदानाबाहेर मान टाकली. त्याला हारणे भाग होते. रोहिणीने वेळेचे महत्व समजून घेतले. तिने मन लावुन त्यांच्या लंडावर स्वारी केली. मी मागुन तिची वर खाली होणारी काळी बोंडे आणि चिकट झालेले नितंब पहात होतो. आपली बायको सेक्स करताना इतकी भारी दिसते याचा अनुभव घेत गेलो.

असंख्य ताणाताणीनंतर नानांचा लंड रोहिणीच्य्या योनित रिक्त झाला. कार्यक्रम संपल्यावर रोहिणीने कपडे नीट केले. मी लगेच रुम च्या बाहेर बसलो. सुमति वहिनी यायची वेळ होत आली. सुमति वहिनी आल्या. रोहिणीचे विस्कटलेले केस पाहुन त्यांना संशय आला आहे असे मला उगाचच वाटले.

घरी गेल्यावर रोहिणीने मला विचारले, "तुम्हाला राग नाही ना आला? अहो नानाची माझ्या वर खुप पुर्वी पासुन, आपल्या लग्नापासुन नजर होती."

मी रोहिणीला म्हणालो, "रोहिणी, मला मजा आली. शिवाय मला आता सुमति वहिनींना अंगाखाली घेता येईल."

ती हसली, "तुम्ही खरंच भोळे आहात. नाना असा चान्स तुम्हाला मिळू देतील हे तुम्हाला खरे वाटते का? आणि मी तुम्हांला असे उद्योग एकट्याला करु देणार नाही.

सहज एक विचार मनात आला की नानांनी लहानपणी आंधळी कोशिंबिर खेळताना काय केले असेल?

समाप्त]]> सदर कथा माझी नसून मी येथे कॉपी पेस्ट केलेली आहे. सदर कथेचे सर्व क्रेडिट मुळ लेखकाचे आहे. मी सदर कथा वाचकांसाठी येथे सादर करीत आहे. वाचकांनी अभिप्राय जरूर द्यावा.

हॉस्पिटल

नाना म्हणजे एक अवली माणुस. अतिशय उत्साही आणि मदतीला सदैव तयार आमच्या सोसायटीतला सगळ्यांना मदत करायला धावणारा खास माणुस. वयाच्या साठीला सुद्धा त्यांचा उत्साह ओसंडून वहात होता. आकर्षक व्यक्तिमत्व, उंच शरिरयष्टी, उमदे वागणे ह्या मुळे नाना सगळ्या बायकांमध्ये पॉप्युलर झाले. प्रत्येक माणसात जसे काही चांगले गुण असतात, तसेच काही वाईट गुण देखील असतात. नाना ह्याला अपवाद नव्हते. नानांना प्रत्येक बाई बद्दल फार आपुलकी वाटे.

प्रत्येक बाई म्हणजे आपली मालमत्ता आहे असे त्यांचे मत असे. कोणतीही बाई दिसली की तिला वरुन खालुन नीट न्याहाळायचे, तिच्या सगळ्या शरीरावरुन नजर फिरवायची हा त्यांचा हातखंडा धंदा. ती बाई पार त्या नजरेने खलास झालीच समजा. सगळे पुरुष ह्या स्वभावामुळे त्यांना घाबरुन वागायचे. उगाच नानांनी आपल्या बायकोवर नजर टाकली तर काय. मला सुद्धा त्यांच्या बद्दल असेच वाटत असे.

नाना हॉस्पिटल मध्ये अॅडमिट झाले ह्या बातमीने सगळीकडे शांतता पसरली. तसे काही विशेष झाले नव्हते. नानांचे डोळ्याचे ऑपरेशन केले होते. ऑपरेशन थोडे गुंतागुंतीचे असल्याने जरा जास्त काळजी घ्यायला लागत होते. जास्त दिवस आराम करायला डॉक्टरांनी सांगितले. सुमती वहिनी त्यांची सतत काळजी घ्यायला हॉस्पिटल मधे रहात होत्या. त्यांचा मुलगा उदय बाहेरगांवी कामानिमित्त गेला होता. "नानांना हॉस्पिटल मधे बघायला जाऊ असे मी बायकोला बोललो. थोडा वेळ आपण जाऊन बसलो तर सुमतिवहिनींना आराम मिळेल असा आम्ही विचार केला. खरंतर ही कल्पना आमच्या सौं'ची.

शनिवारी संध्याकाळी आम्ही दोघेही त्यांना भेटायला गेलो. बरोबर पाच वाजता आम्ही तिथे पोचलो. संध्याकाळची भेटायची वेळ पाच ते सात अशी होती. एका स्पेशल रुम मध्ये त्यांना ठेवलेले होते. दाराचा आवाज न करता आम्ही आत गेलो. सुमतिवहिनींनी आम्हाला तोंडावर बोट ठेवुन गप्प रहायची खुण केली. नानांना आम्ही आलेले कळले नव्हते. त्यांचा आराम चालु असावा असे वाटले.

नानांनी हाक मारली अग सुमति, इथे जवळ उभी रहा ना."

सुमति वहिनी त्यांच्या जवळ उभ्या राहील्या. मला वाटले त्यांना काही तरी सांगायचे आहे. नानांच्या दोन्ही डोळ्यांवर मोठे बँडेज बांधलेले होते. दोन्ही डोळे बंद असल्याने त्यांना कॉट वर नुसते पडुन रहायला सांगितले होते. सुमति वहिनी त्यांच्या जवळ उभ्या राहिल्या. नानांचा रंगेलपणा तिथे सुद्धा कमी झालेला नव्हता. सहजपणे त्यांनी झोपलेल्या स्थितीत वहिनीच्या पाठीवरुन हात फिरवायला सुरवात केली. त्यांना आम्ही आल्याचे माहीत नव्हते. माझी आणि रोहिणीची पोझिशन ऑकवर्ड झाली. आम्हाला आमचा संकोच पण दाखवता येड़ना.

नानांचे हात वहिनींच्या पाठीवर ब्लाउजवरुन ब्राचा वेध घेत गेले. नंतर ते मस्त झोपुन सुद्धा सुमति वहिनीच्या भरदार नितंबांवरुन हाताने थोपटत गेले. वहिनींनी साधी सुती पांढरी साडी नेसली. त्या साध्या साडीत देखील त्या खुप सेक्सी दिसत होत्या. साधा तलम अंगभर ढगळा ब्लाउज असुन देखील त्यांचे भरलेले स्तन माझी नजर खेचुन घेत होते. त्यांची बें'बी कशी दिसत असेल याची मी कल्पना केली. पन्नाशीला पोचलेल्या पोक्त बाईची सगळी लक्षणे त्यांच्यात दिसत होती.

"अग, इथे हात फिरवायला किती चांगले वाटते. तुझे कुल्ले जरा जास्त भरलेले कसे काय वाटतात. किती वेळा तुला सांगितले की इथे आहोत तो पर्यंत साडीच्या आत चड्डी घालु नकोस ? ते बोलले.

सकाळपासून किती वेळा हे असे चाळे करणार आहात? जरा काही दिवस तरी दम काढा. घरी दारी सतत असे वागणे शोभते का या वयात?" वहिनींनी त्यांना फटकारले.

पण त्यांचे हात तसेच वहिनींच्या गोल नितंबांवरुन कुरवाळत राहीले. सुमती वहीनींचे दोन्ही नितंब चांगलेच मोठे आणि गोल गरगरीत असल्याचे तेव्हा माझ्या लक्षात आले. रोहिणी माझी नजर कुठे भिरभिरत आहे हे बघत होती. वहिनींचे कुल्ले थोडा वेळ दाबुन झाल्यावर नाना तापले. वहिनींनी त्यांचा स्पर्श चांगला एंजॉय केलेला त्यांच्या डोळ्यांनी सांगितले.

तरी देखील आम्ही समोर असल्याने वहिनी चिडल्या अहो, काय वेळ काळ आहे का नाही तुम्हांला ? अशाने मी इथे थांबणार नाही."

नाना गप्प झाले. रूम चे दार उघडून वहिनी बाहेर आल्या. आम्ही दोघेपण त्यांच्या मागे बाहेर आलो. वहिनी ह्या प्रकाराने अगदी शरमल्या.

"हे अस्से सारखे वागतात. काय करावे हेच कळत नाही. त्यांनी बाजू सावरायचा लटका प्रयन केला.

"जाऊ द्या हो तुम्ही. तुम्ही थोडा घरी जाउन आराम करा. रात्रीचा डबा घेउन या. तो पर्यंत आम्ही दोघे थांबतो." रोहिणीने सुचवले.

वहिनींनी सुटकेचा निःश्वास टाकला. दार उघडुन आम्ही दोघेही नानांच्या रुम मध्ये गेलो. आम्ही आवाज न करता दार आतुन लावुन घेतले. उगाच त्यांना त्रास व्हायला नको. दार लोटुन आम्ही आत आल्याची चाहुल त्यांना लागली असावी.

"सुमति, बरे झाले. तु दार लावलेस. आता जरा परत जवळ ये ना. मला थोडा वेळ मजा करु दे ना. झोपुन झोपुन अगदी कंटाळलो आहे. मघाशी सगळे काम अर्धवट राहीले. बघु आता तुझे मागचे भाग कसे झाले आहेत. कितीही झाले तरी बायको ती बायकोच." नाना बोलले.

काय करावे हे आम्हांला सुचेना. मी रोहिणीला त्यांच्या जवळ तसेच उभे रहायची नजरेने खुण केली. उगाच मी असल्याचे त्यांना कशाला कळु द्यायचे? मला हा माणुस कोणत्या थराला जाऊ शकतो हे पहायचे कुतुहल वाटले. रोहिणी कॉटच्या जवळ उभी राहीली. नानांनी सवयी नुसार उजवा हात तिच्या नितंबांवरुन फिरवला. रोहिणीच्या अंगावर शहारा आला. सुमति वहिनी समजुन नाना अगदी घरचा माल असल्यासारखे तिला हाताळु लागले.

"अरेच्या, ही तर सुमति दिसत नाही. दुसरी कोण बाई दिसते. तिचा स्पर्श थोडा वेगळा जाणवल्याने नाना बोलले.

रोहिणीने तलम शिफॉनची लाल साडी नेसली होती. कापडातला फरक त्यांनी स्पर्शाने ओळखला. काय भारी माणुस होता हा. तिने मॅचींग लाल तलम ब्लाउज घातला होता. नानांना हे सगळे काही दिसत नव्हते म्हणुन बरे. नाहीतर तिने बेंबीच्या किती खाली साडी नेसली आहे, तिची बेंबी किती खोल आहे हे पण त्यांना कळले असते. त्याचे डोळे झाकलेले आहेत हे माहीती होते म्हणुनच मी तिला असे सेक्सी रुप करु दिले होते. तिला ब्रा लेस यायचे होते पण मीच नको म्हणालो. त्यांचा हाताचा स्पर्श रोहिणीला भावला आहे हे तिच्या नजरेतुन मला समजले.

गोल गोल हात फिरवत ते तिच्या कुल्ल्यांचे माप घेत गेले. ती त्यांच्या थोडी जास्त जवळ सरकली. त्यांना पुर्णपणे तिच्या दोन्ही कुल्ल्यांवरुन हात सहजपणे फिखता येऊ लागला. ती पण गोल गोल हालचाल करुन प्रतिसाद देऊ लागली. तिचे कुल्ले छान गोल हेलकावे घेत गेले. त्यांचे हात तिच्या दोन्ही कुल्ल्यांवरुन सरकत पोटाच्या कडे सरकले. तिच्या सेक्सी कमरेत नखांनी त्यांनी ओरखडे ओढले. "ओळखीचा स्पर्श वाटतो. पण कोण आहे ही बाई? काही लक्षात येत नाही. आपल्या सोसायटीतलीच कोणीतरी आहे हे नक्की." नाना पुटपुटले.

मी काहीही हालचाल न करता एका कोपऱ्यात बसलो. रोहिणी च्या पार्श्वभागावर भरपुर हात मारल्यावर ती त्यांच्या समोर उभी राहिली. तिने थोडा साडीचा पदर बाजुला केला. नानांना रोहिणीचे हे आव्हान आवडले. कोणी का असेना, आपल्याला खेळायला देती आहे या वर ते खुश झाले. माझ्या बायकोचे ते गोरेपान पोट आणि खोल बेंबी पाहुन कोणीही खुळा झाला असता. तिच्या हालचालींचा अंदाज येताच नानांची बोटे तिच्या उघड्या पोटावर विसावली. बेंबीला डिवचुन त्यांचा पंजा पोटाच्या वळ्यांवर स्थिरावला. विशाल पंजात धरुन त्यानी तिचे पोट जोरात दाबले.

तिला सित्कारायचे होते, पण तिने दातांनी ओठ आवळून धरले. त्यांना शंका येउ नये असा तिचा प्रयन सुरु होता. पोट मर्दन करुन त्यांचे हात थांबणार थोडेच होते? नाना पुर्ण मुडमध्ये आले होते. रोहिणीचे गोरेपान पोट कुरवाळून झाल्यावर ते तिच्या वळ्या धरुन तिला पुढे ओढायला लागले. रोहिणीला मजा येत आहे हे तिच्या चेहऱ्यावर स्पष्ट झाले. ती चक्क त्यांच्या पुढे सरकली. आपले गोरे पोट तिने त्यांना सादर केले. त्यांनी तिची साडी थोडी खाली सरकवली. बेंबी जरा जास्तच वर आली.

रोहिणीने थोडा व्यायाम करुन पोट कमी केले पाहिजे असे वाटले. मी हे पहाताना तापत नकळत पेंटवरुन आलेला फुगवटा चोळला. तिथे थोडे थोडे पावसाचे ढग यायला सुरवात झाली. उगाच आपले कपडे हॉस्पिटल मध्ये खराब होऊ नयेत याची खबरदारी घेणे गरजेचे झाले. पोटावर हात फिरवायला त्यांना मजा आली. पण ही सेक्सी बाई कोण असावी हे कळेना.

"या पोटावरील वळ्या पाहून तु बहुधा वाघांची रुपा, किंवा शहांची रोहिणी किंवा जोश्यांची अनघा असावीस असे वाटते. एवढ्या तिघीच आपल्या इथे चांगल्या आहेत. त्यांनी खडा टाकुन पाहीला.

वाघांची रुपा म्हणजे वय अट्ठावीस, नुकतीच एका मुलीची आई झाली. गोरी पान, सुबक, ठेंगणी आणि गच्च स्त्री. बाळंतपणामुळे सुटलेले मोठे पोट व भरलेले, ओथंबलेले गरगरीत स्तन. तिचा नवरा एका मोठ्या कंपनीत बाहेर गांवी कामाला असे. दुसरी बाई, जोश्यांची अनघा हीचे वय पस्तिस, गोरी पान, गच्च, सुटलेले पोट, आणि आजुबाजुच्या गोऱ्या पान चमकणाऱ्या वळ्या. तीन मुलांची आई. अस्सल भरलेली मराठी बाई. घरगुती वापराला उत्तम. नवरा एका हॉटेल मध्ये मॅनेजर केटरिंग च्या ऑर्डर घेत. अनघा खरोखर आचाऱ्याची बायको वाटे.

आता राहीली शहांची रोहिणी. वय चाळीस, दोन मुलांची आई. लग्नाला वीस वर्षे झालेली, गच्च गोरी पान बाई. भरलेली स्तनांची जोडी, किंचित सैलसर स्तनांचा आकार, सुटलेले पोट, आणि अंगावर सगळ्या विवाहीत असल्याच्या खुणा. हिचा नवरा एका चांगल्या कंपनीत मार्केटींग बघायचा. मार्केटींगच्या अनुभवातुन बायकोचे पण चांगले प्रदर्शन करायची ह्याला सवय आणि आवड उपजत होती. अरेच्या, या नानांच्या नादात माझ्या बायकोचे, रोहिणीचे पण वर्णन डोळ्यासमोर येऊ लागले. आपल्या बायको बद्दल फँटसी करायची वेळ या नानांमुळे ओढावली.

नानांचे हात जास्त धीट झाले. झोपुन असुन देखील त्यांची रग कमी झाली नाही. अशी गरम बाई समोर सगळे खोलायला तयार असताना माघार घ्यायला ते मुर्ख नव्हते. पोट कुरवाळुन झाल्यावर त्यांनी मुद्देमालाला पकडायचे ठरवले. रोहिणी पुढे सरकताच त्यांचे हात तिच्या गोल भरलेल्या स्तनांवर पोचले. दोन्ही स्तन पंजात धरुन ठेवायचा प्रयन्न ते करु लागले. रोहिणीचे स्तन मोठे असल्याने त्यांच्या हातात बसत नव्हते. ब्लाउज वरुन दोन्ही स्तन पकडुन दाबायचे कौशल्य त्यांनी दाखवले. रोहिणीने हुशारी करुन साडीचा पदर खाली पाडला.

तिच्या उन्नत छातीवर माझ्या नावाचे एक मंगळसुत्र लटकत होते. शिताफीने तिने ते काढुन माझ्या कडे फेकले. त्यावरुन त्यांनी तिला ओळखायला नको. ब्लाउज वरुन नानांनी तिचे दोन्ही स्तन दाबले. त्यांच्या हातात आपल्या बायकोचे स्तन जावेत हे मला कधीही मान्य नव्हते. पण बघायला मजा आली ना. राकटपणे त्यांचे पंजे तिचे स्तन कुस्करत गेले. तिने खुप संयम ठेवुन तोंडातुन एकही शब्द बाहेर येणार नाही याची काळजी घेतली. मला काय माहीती की तिचे स्तन थोड्या वेळाने त्यांच्या तोंडात देखील जाणार आहेत.

"अग बाई, जरा तुझा ब्लाउज काढ ना. मला तुझे मोकळे स्तन हाताळु दे. मग सांगतो तु कोण आहेस ते. तुझ्या स्तनांचा आकार समजला की लगेच तुझी तुच ओळख देशील बघ." नाना विजयी आवाजात म्हणाले.

हा चॅलेंज घेणे रोहिणी ला आवडले. तसेही तिला ब्लाउज काढायची घाई झाली. किती वेळ नुसते वर वर चे सुख घ्यायचे? नुसत्या ब्लाउज वरुन स्तन मर्दन करुन दोघांचेही समाधान होणे अशक्य झाले. रोहिणीच्या चेहऱ्यावर सेक्सचा आवेग दिसु लागला. चेहेरा लालबुंद झाला. कानशिले तापली. संयम सोडुन तिने ब्लाउज चे हूक्स काढले. ब्लाउज निघताच तिची आतली तलम पांढरी वा दिसली. नुकतीच तिने एका प्रदर्शनात विकत घेतली होती. ब्राचा आज पहिलाच दिवस होता.

ब्राचे दोन्ही कप थोडे पारदर्शक होते. आतुन तिची काळी बोंडे थोडीशी झलक दाखवत होती. नानांना हे पहाणे शक्य नव्हते. पण मला ते बघुन सारखे हाताने माझ्या पायांमध्ये कुरवाळावे लागले. ब्रा वरुन नानांनी हातांनी तपासले. बोटांचा द्रोण करुन दोन्ही स्तनांना पुढे खेचले. बोंडे चक्क कडक झालेली ब्रामधुन दिसले. रोहिणीचा तवा तापला आहे हे जाणवले.

"अरेच्या, तु वाघांची रुपा आहेस का शहांची रोहिणी?" नाना तिचे स्तन दाबत म्हणाले." अग बाई, आता तरी सांग ना तु कोण आहेस?"

त्यांनी हातांचा जोर वाढवला. बापरे, नानांना ही बाई अनघा जोशी नाहीय हे समजले होते. काय हुशार माणुस आहे हा. मी विचार करु लागलो. नुसत्या पोटाच्या वळ्यांवरुन इतका अचुक अंदाज कसा काय जमतो मला कळेना. ह्याने नक्कीच अनघा वहिनींवर हात मारलेला दिसतोय. अनघा वहीनी या म्हाताऱ्या माणसाला कसे सहन करत असतील हे कळेना. मी विचार केला. त्यात नानांनी स्तन कुरवळता कुरवाळताच लगेच ही रुपा आहे का रोहिणी यावर काम सुरु केले म्हणजे याचा अर्थ?.........

मी थोडा एक्साईट झालो. नाना तिचे स्तन आरामात झोपल्या झोपल्या बा वरुन ओढत गेले. मी तिला खुणावायच्या आधीच रोहिणीने ब्रा चा हूक काढायचा प्रयत्न केला. त्या अवस्थेत पाठीवर हात न्यायचा प्रयत्न केल्याने तिचे दोन्ही स्तन थोडेशे पुढून ताणले गेले. तटतटलेले स्तन म्हणजे काय हे मला प्रत्यक्ष दिसले. तिली मदत म्हणुन मी तिच्या मागे गेलो. गोऱ्या उघड्या पाठीवर हात ठेवुन तो छोटासा हूक दुर केला. तिचे स्तन दाबायचा मोह झाला पण आवरला. एका वेळी एकाने एकच काम करावे अशी शिकवण माहीती होती.

नानांचे काम जास्त सोपे झाले. रोहिणीचे मोकळे स्तन त्यांच्या अंगावर लोळु लागले. वरुन अंगावर झुलणारे दोन्ही स्तन त्यांनी मुक्तपणे धरुन ओढले. दोन्ही बोंडे आधीच कडक झालेली होती. त्यांची बोटे बोंडांचा कडकपणा तपासु लागली. त्यांनी दोन्ही बोंडे जोरात खेचली. खराप्रमाणे दोन्ही बोंडे ओढली गेली. इलॅस्टिक प्रमाणे थोडी लांब झाली आणि सरळ झुकली. त्यांनी परत दोन्ही बोंडे पिरगाळली. हा बाबा रोहिणीचे स्तन बेढब करतोय का काय याची मला भिती वाटली. बोंडे कडक होताच त्यांनी पटदिशी उजवे बोंड तोंडात धरले.

अंगावर लोळणारे स्तन चोखणे त्यांना सोपे होते. काही जास्त त्रास न होता दोन्ही स्तनांचा आस्वाद घेता आला. त्यांनी संधीचा फायदा घेत उजव्या बोंडाला यथेच्छ चोखले. ओले बोंड बाहेर काढले, परत ओढले, परत चोखले. हाच प्रकार डाव्या बोंडाशी लगेच केला. खलास. रोहिणी कसा काय स्वतःवर ताबा ठेवणार हे मला कळेना. परिस्थिति माझ्या हातातुन नानांच्या तोंडात गेली. त्यांचे तोंडदेखील फार जोरात काम करत होते. दुसऱ्याची बायको अशी अंगावर असताना ते गप्प कसे रहाणार?

नाना बोलले, "बघ, तुझ्या सारख्या गच्च मॅरीड बायकांचे स्तन हे असे चोखावे लागतात. वाघांच्या रुपाचे स्तन मोठे आहेत. दाबल्यावर निप्पल कडक होतात. पण तिची बोंडे ही अशी खाली झुकत नाहीत. तिची बेंबी मात्र तुझ्या सारखीच आहे."

मला वेड लागायची पाळी आली. या प्राण्याने वाघांच्या रुपा ला पण अंगाखाली घेतलेली आहे. अजुन काय काय आपल्याला कानांवर पडणार आहे ते कळेना. मी कान देऊन ऐकत राहीलो.

"तु अनघा नाहीस कारण तुझ्या पोटावर जास्त वळ्या आहेत. तु रुपा नाहीस कारण तुझ्या निप्पल चा आकार थोडा खाली झुकलेला आहे. म्हणजे तु शहांची रोहिणी आहेस. बरोबर? मागे जिन्याखाली तुझे स्तन दाबले होते. त्यानंतर जवळ जवळ चार महिन्यांनी आज दिलेस. किती निष्ठुर आहेस ग तु रोहिणी." माझी पार विकेट गेली.

रोहिणीचा चेहरा गोरामोरा झाला. मला नाना माझ्या बायकोशी काय काय करतात हे मला पहायचे होते. तिचा धीर खचला असता तर मला हा आनंद मिळाला नसता. मी तिला धीर देण्यासाठी हाताने खुण केली. माझा लवडा पॅटच्या बाहेर काढला. माझा टाइट झालेला लवडा पाहुन माझा विरोध नसल्याचे तिने अनुमान बांधले. मी लवडा हलवत गेलो. रोहिणीला तिकडे बघायला फुरसत नव्हती.

"अहो नाना, तुम्ही फार चावट आहात." पहिल्यांदा रोहिणी बोलली. "माझे स्तन चार महिन्यांपुर्वी दाबलेले तुमच्या अजुन लक्षात आहे? माझ्या नवऱ्याला देखील माहित नाहिय. "

नाना म्हणाले " अग, किती लबाड आहेस ग. जिन्याखाली दाबले. तुमच्या घरी तु केर काढताना पण दाबले. तु नविन बा घातली तेव्हा निप्पल चोखुन ब्राचे उदघाटन केले. सगळे विसरलीस का?"

रोहिणीने या वर जास्त न बोलता त्यांचे तोंड आत मध्ये स्तन खुपसुन बंद करणे पसंत केले. दुसरा सोपा उपाय नव्हता. नाना निमुटपणे तिचा विशाल स्तन चोखु लागले. एका आड एक, स्तनांशी खेळ सुरु झाला. चोखणे, ओढणे, पिरगाळणे असे सगळे प्रकार माझ्या टॉपलेस बायकोच्या उघड्या गच्च स्तनांशी नाना करत होते. तोंड जास्तित जास्त उघडुन स्तनाचा मोद्यात मोठा घास घ्यावा असा प्रयत्न केला. मी रुम मध्ये असल्याची त्यांना चाहुल लागु नये याची मी काळजी घेतली. मुकेपणाचे नाटक संपल्याने रोहिणी जास्त फ्री झाली.

तिने साडी झुगारुन दिली. पांढरा परकर काढून नुसत्या लहान चड्डीवर ती नानांसमोर उभी राहिली. नाना दिलखुलासपणे तिची दौलत थोपटू लागले. त्यांनी तिच्या चड्डीवर चा नाजुक फुगवटा हलक्या हातांनी थोपटला. तिचे हात झोपलेल्या नानांच्या पायजम्याकडे गेले. तिथे आधीच एक टेंगुळ तयार झाले. त्या टेंगुळाला धरुन तिने कुरवाळले. थोडे हलक्या हातांनी पकडुन किंचीत वर उचलले. नाना उसासे टाकु लागले. नाना झोपलेले होते पण त्यांचा लंड जागा झाला.

तिने पायजम्याची नाडी सोडली. आत काहीच नव्हते. नानांचा काळा लंड पुर्णपणे ताठरला. तिने त्याला धरून वरची गुलाबी सुपारी ओढली. थोडिशी बाहेर ओढताच तिथुन डिंकाचे दोन थेंब बाहेर टपकले. अजुन ओढताच अजुन डिंक बाहेर आला. रोहिणीला मी चड्डी साठी खुण केली. तिने अंगातली शेवटची कापडाची निशाणी दुर केली. रोहिणीची उघडी कंबर आणि भरीव कुल्ले जास्त सेक्सी दिसु लागले. तिचे पोट सुटलेले नसते तर तिला मिसेस सोसायटी चा किताब मिळाला असता. तिची उघडी योनि केशविरहीत आहे हे मला तेव्हाच कळले.

दोन्ही काळे ओठ अगदी सुंदर दिसत होते. नानांना डोळ्यांवरील बँडेजचा अडसर वाटु लागला. पण नाईलाज झाला.मी बघत होतो, पण हात लावु शकत नव्हतो. नाना हात लावत होते पण बघु शकत नव्हते. नशीबाचे भोग. दुसरे काय ? त्यांनी तिच्या गुळगुळीत योनीला बोटांनी चोळले. तिथे बोटे घालताच रोहिणीचे डोळे मिटत गेले. तिथला स्पर्श मॅरीड बायकांना किती आवडतो हे सांगायची काही गरज नव्हती. त्यांच्या बोटांच्या हालचालींवर तिचे म्युझिक लाईटींग सुरु झाले.

तिचे कुल्ले गोल गोल हलवत ती त्यांच्या बोटांनी ताक घुसळून घेत गेली. त्यांना देखील तिला उंगली करायला मजा आली. नानांचा कमरे खालील भाग उघडा करुन रोहिणीने त्यांचा लंड हातात घेतला. सुपारीचा मुका घेत तिने संपुर्ण सुपारी घशात घातली. एखाद्या आवडत्या खाऊ प्रमाणे ती त्यांचा लंड चोखु लागली. मधेच ती तोंडाचे स्नायु आकुंचन करुन त्या कडक हत्याराला खेचत गेली.

नाना ओरडले "रोहिणी, काय मस्त चोखतेस ग. तुझ्या नवऱ्याला पण असेच चोखतेस का? त्या अनघा नाहीतर रुपा च्या नादी लागायच्या आधीच मला लाईन दिली असतीस तर आत्ता पर्यंत किती तरी वेळा तुला मोकळी केली असती."

रोहिणी अगदी मन लावुन त्यांचा लंड चोखत गेली. मधेच तिने त्यांच्या लोंबणाऱ्या गोट्या धरुन ओंजळीत धरल्या. दोन्ही गोट्या धरल्यावर नाना जाम खुश झाले. तिने दोन्ही गोट्या धरुन चाटल्या. टांगलेल्या घंटीचा घंटानाद केला. ती त्यांच्या अंगावर वाकुन लॉलिपॉप खात असल्याने मला पण मजा येत होती. तिचे गोरे पान कुल्ले मागुन जाम सेक्सी दिसत होते. दोन्ही कुल्ल्यांमधील फट चमकत होती.

तिच्या प्रत्येक हालचाली बरोबर तिचे गुदद्वाराचे छिद्र हालचाल करत होते. त्याचे काळे स्नायु आकुंचण आणि प्रसरण पावत होते. जास्त वाकली की तिच्या पायामधे लोंबताना काळे ओठ दिसत होते. दोन्ही काळे ओठ पुर्णपणे ओले आणि चिकट झालेले कळले. मला तिथे बोट घालायचा मोह झाला. पण त्या ऐवजी मी माझा लवडा जोरात हलवण्याकडे लक्ष दिले.

माझा लवडा अगदी कडक झाला. त्याला मनातली गरळ बाहेर ओकायची खुप घाई झाली. मी त्याची स्किन मागे पुढे करत हलवत गेलो. मला माहित होते की अशा वेळी त्याला लहान व्हायला जास्त वेळ लागतो. नानांचा लंड माझ्या तुलनेने जरा जास्त मोठा आणि जाड होता. सु'ता केलेला असल्याने त्याची गुलाबी सुपारी फुगलेली आणि शीरा ताणलेली होती. या साईज मुळेच नानांना इतक्या बायका मिळत असतील अशी मी खुणगाठ मनात बांधली.

तिची दोन्ही भोके अगदी संपूर्णपणे नानामय झाली. अशा तयारीच्या माजावर आलेल्या बाईला कसे ठोकायचे हे नानांना चांगले कळत होते. त्यांचा लंड चोखुन झाल्यावर त्यांनी तिला उलटी खुण केली. मला कळले नाही. तिला ह्या खाणाखुणा चांगल्याच माहिती होत्या. ती पलटी मारुन त्यांच्या तोंडावर आली. नाना तिची रसाळ योनि चाटु लागले. तिने त्यांचा टणक लंड तोंडात घेतला.

मल पूर्वी याच कारणांमुळे नानांची भिती वाटायची. आत्ता मात्र आपली बायको अशा प्रकारे त्याच माणसाचा लंड चोखते आहे आणि तो तिची योनि चाटतो आहे याचे समाधान वाटत होते. तिचा दाणा ओला चिंब भिजला. नानांचा लंड देखील खुप शेवटच्या टोकाला पोचला. आता नविन व्यायाम प्रकार करायची गरज नव्हती. रोहिणीने सरळ होत त्यांच्या हातात परत एकदा आपले मोकळे स्तन दिले.

"अग रोहिणी, किती वेळा तुझे दूध पिले तरी तुझे कसे काय समाधान होत नाही? माझ्या सुमतिच्या स्तनांचा आकार असा मोठा असता तर तुझ्या नवऱ्याला देखील आपण या खेळात सामिल करता आले असते. त्याला पण माझी बायको अंगाखाली घ्यायला दिली असती. नाना तापुन बरळत गेले.

"नाना, मघाशी असेच बोलत होतात म्हणुन तुमचे तोंड बंद केले. एकदा माझ्या निप्पल नी आणि एकदा माझ्या छोट्या रोहिणीने. आता काय करु म्हणजे गप्प रहाल?" रोहिणी एकदम बिनधास्त पणे बोलली.

नाना म्हणाले "आता मी घरी आलो की या वर विचार करु या. सध्या तू माझ्या अंगावर झटके घेत रहा. मला डोळ्यांना ताण येणार नाही याची काळजी घे. सुमति यायच्या आत मला मोकळे कर तु पण लवकर फ्री हो."

नानांचा लंड लढाई करत असताना माझा लवडा घर्षणामुळे लाल बुंद, खरंतर काळा कुट्ट, झाला. त्याची शक्ति संपत आली. थोड्याच क्षणात त्याने मैदानावर- मैदानाबाहेर मान टाकली. त्याला हारणे भाग होते. रोहिणीने वेळेचे महत्व समजून घेतले. तिने मन लावुन त्यांच्या लंडावर स्वारी केली. मी मागुन तिची वर खाली होणारी काळी बोंडे आणि चिकट झालेले नितंब पहात होतो. आपली बायको सेक्स करताना इतकी भारी दिसते याचा अनुभव घेत गेलो.

असंख्य ताणाताणीनंतर नानांचा लंड रोहिणीच्य्या योनित रिक्त झाला. कार्यक्रम संपल्यावर रोहिणीने कपडे नीट केले. मी लगेच रुम च्या बाहेर बसलो. सुमति वहिनी यायची वेळ होत आली. सुमति वहिनी आल्या. रोहिणीचे विस्कटलेले केस पाहुन त्यांना संशय आला आहे असे मला उगाचच वाटले.

घरी गेल्यावर रोहिणीने मला विचारले, "तुम्हाला राग नाही ना आला? अहो नानाची माझ्या वर खुप पुर्वी पासुन, आपल्या लग्नापासुन नजर होती."

मी रोहिणीला म्हणालो, "रोहिणी, मला मजा आली. शिवाय मला आता सुमति वहिनींना अंगाखाली घेता येईल."

ती हसली, "तुम्ही खरंच भोळे आहात. नाना असा चान्स तुम्हाला मिळू देतील हे तुम्हाला खरे वाटते का? आणि मी तुम्हांला असे उद्योग एकट्याला करु देणार नाही.

सहज एक विचार मनात आला की नानांनी लहानपणी आंधळी कोशिंबिर खेळताना काय केले असेल?

समाप्त]]> https://xossipy.com/thread-75275.html Sat, 12 Sep 2026 12:12:56 +0300 https://xossipy.com/thread-75275.html माझी बायको किचन मिनिस्टर

[size=undefined]सदर कथा माझी नसून मी येथे कॉपी पेस्ट केलेली आहे. सदर कथेचे सर्व क्रेडिट मुळ लेखकाचे आहे. मी सदर कथा वाचकांसाठी येथे सादर करीत आहे. वाचकांनी अभिप्राय जरूर द्यावा.

मला संदेशाने बोलावले तेव्हा खूप आनन्द झाला. एका नव्या टिव्ही च्या किचन मिनिस्टर प्रोग्रॅम चे शूटिंग करायला मला त्याच्या बरोबर संधी मिळणार म्हणून खुश होतो. काम आवडते होते आणि मस्त भरलेल्या मराठी बायकां च्या घरी जायला मिळणार असे तो म्हणाला. त्याने मला गाडीत घातले आणि म्हणाला,

"आज एकदम खास एपिसोड आहे. म्हणून तुला बोलावले आहे. जवळच्याच चाळीत जायचे आहे".

मला बरे वाटले. संदेश बरोबर निघालो, नेमके आमच्याच गल्लीत आलो ना. मला ही युक्ति फार आवडली होती. अरेच्या कोणत्या बाईकडे आज जायचे असावे असा विचार करे पर्यंत संदेश घुसला आमच्या घरात. मराठी गच्च बायका बघणे आणि त्यांचे फोटो गोळा करणे माझा छंद होता. पण हा छंद परत आपल्या घरी पोचवेल असे वाटले नव्हते.

संदेशाला माझे घर माहीत नाही तरी नेमका हा कसा काय आत घुसला असा विचार करत होतो. तेव्हढ्यात अंजु बाईसाहेब किचन मधून बाहेर आल्या. हा कार्यक्रम आधीच ठरला आहे हे मला घरात गेल्यावर कळले. संदेश म्हणाला

"नमस्ते मॅडम, आज तुम्ही एकट्या असताना देखील या कार्यक्रमात भाग घेतला या बद्दल आभार. तुमचे मिस्टर पण असते तर जास्त बरे झाले असते".

मी शांतपणे पहात होतो. मी शेजारी असुन देखील अंजु ने मला ओळख दिली नाही.

चाळिशीला पोचुन देखील ती सुंदर आणि सेक्सी दिसत होती. तिने काळी तलम साडी नेसली होती. मॅचिंग काळा लो कट ब्लाउज स्तना मधली दरी दाखवत होता. तिच्या स्तनांचा साईज अडोतीस आहे हे ब्लाउज वरुन कळत होते. लांब मंगळसुत्र विशाल स्तनांवर बसले होते, मंगळसुत्राच्या खाली तिची खोल बेंबि साडीतून दिसत होती. कपाळावर मोठे कुंकु अस्सल मराठी बाई असल्याचे लक्षण दाखवत होते.

मी कॅमेरा धरून शूटिंग सुरु केले. संदेश प्रश्न विचारत होता. मी अंजु च्या सेक्सी अंगाचे शूटिंग करत होतो. कॅमेरा अँगल मधून तिचे स्तन जास्त मोठे वाटत्त होते. तलम ब्लाउज मधुन आत घातलेली काळी ब्रा देखील स्पष्ट दिसत होती. ती जास्तीत जास्त सेक्सी दिसावी अशा प्रकारे मी शुटींग करत होतो. तिचे स्तन मोठे दिसावे असे मला वाटत होते. संदेश तिला काय प्रश्न विचारत आहे याकडे माझे लक्ष नव्हते. तिचे सेक्सी अंग कसे दाखवता येईल हा विचार करत होतो.

संदेशने अंजुला आधी साधे प्रश्न विचारले. प्रत्येक प्रश्नाला बरोबर उत्तर दिले की तिचे मार्क्स आणि कॅश बक्षिस वाढत होते. संदेश समोर नम्रपणे वाकायची एक संधि देखील ती सोडत नव्हती. आपला नवरा पण हे सगळे बघतो आहे याची तिला काळजी वाटत नव्हती. मी पण तिच्या भरदार घळिचे शूटिंग मनसोक्त करत होतो. संदेश ने मला डोळा मारत तिला विचारले,

"वहिनी या रूम मधल्या टाइल्स किती आहेत ते सांगा"

अंजु लगेच नम्रपणे खाली वाकून टाइल्स मोजत गेली. वा, तिच्या गोऱ्या आंब्यां चा कॅमेरा अँगल मस्त येत होता. संदेश हसत मजा बघत होता. तिचे मोठे स्तन दर्शन घेत आस्वाद घेत होता. त्याने हा प्रश्न तिला मुद्दाम विचारला होता.

नंतर संदेश ने विचारले "वहिनी या रूम मधे किती चेंडु आहेत?"

माझ्या बायकोला त्याची नजर समजली होती. वहिनी लाजून म्हणाल्या "तीन"

संदेश म्हणाला "अहो इथे तर एकच दिसतो आहे टिव्हि वर तुम्ही तुमचे दोन चेंडु पण मोजले की काय?"

वहिनी लाजल्या. त्याची नजर तिच्या भरदार स्तनांवर खिळलेली आहे हे बघुन मी पण खुश होत होतो. तिचे स्तनांचे प्रदर्शन अगदी मन मोकळे पणे सुरु होते. आपली बायको परपुरुषा पुढे आपली दौलत उघडी करत आहे याचा मला आनंद होत होता.

संदेश ने आता अवघड प्रश्न सुरु केले.

"वहिनी, तुमच्या घरातल्या "ब" अक्षराने सुरु करणाऱ्या होणाऱ्या तीन वस्तु तीन मिनिटाच्या आत मधे आणा

अंजलि किचन मधे पळाली. पटकन ती परत आली तिच्या हातात होते बदाम, बाटली आणि बादली.

वाः मी खुश झालो. तिला एक लाख बक्षिस मिळाले. धावपळीत अंजु चा पदर सरकला होता. आंब्या मधली घळी आता जास्त स्पष्ट आणि मोठी झाली होती. त्यात अंजुच्या ब्लाउज चे वरचे हुक्स सैल झाले होते. संदेश माझ्या वायकोचे मस्त स्तन बघत प्रश्न विचारत होता. मला तो म्हणाला,

"आता अवघड प्रश्न आहे रे. नीट शूटींग कर". म्हणजे बाईसाहेब अजुन माल दाखवणार असे मला वाटु लागले.

"वहिनी, आता या खोली मधली क ने सुरु होणाऱ्या काळया तीन वस्तु एका मिनिटा मधे मला आणून द्या

अंजु गडबडली. मी पण विचार करत होतो. केवळ एका मिनिटात हे सगळे कसे जमणार हे कळत नव्हते. तेवढ्यात तिला एक युक्ति सुचली. बापरे, अंजु ने झटकन काळा ब्लाउज काढून संदेश च्या हातात दिला. आहाहा, तिचे गोरेपान दंड आणि आंब्या मधली घळी काय दिसत होती. मला तिचे हे प्रदर्शन आवडले. तिचे टपोरे स्तन आणि काळी ब्रा दिसु लागली होती. हे सगळे मी शूटिंग करत होतो. दुसरी वस्तु देण्यासाठी बाई ने आमच्या कडे पाठ केली.

अहाहा! गोरिपान पाठ, कमरेची वळी चमकत होती. तिच्या पाठीवर काळ्या ब्रा चा पट्टा मस्त दिसत होता. वा, तिने काळी ब्रा काढली आणि पदर सावरत संदेश च्या हातात दिली. पदर सावरताना तिच्या मोकळ्या पपया साईडने मी बघत होतो. तिने पटकन पदर नीट केला. तरी देखील तिचे मोकळे स्तन आणि त्यावरिल काळी बोंडे थोडीशी दिसत होती.

संदेश हसत म्हणाला, "वहिनी तुम्ही ऊघड्या झालात ना. आता या गच्च उघड्या म्हशी कडून तिसरी वस्तु कशी मिळणार? तुम्हाला आता धावपळ करता येणार नाही. कारण तुम्हाला कळत आहेच. या गडबडीत, तुम्हाला माहित आहे का तुमची दोन्ही थाने आता टिव्हि वर दिसणार आहेत? विचार करा कि तुम्हाला मोठे बक्षिस हवे आहे का?"

अंजु लाजत लाजत उभी होती. तिच्या उघड्या टोपलेस अंगाचे शूटिंग करायला मजा येत होती. पण वेळ संपत आली. तिसरी वस्तु तिला आणि मला पण सुचत नव्हती. अचानक तिचे डोळे चमकले. बापरे, अंजु ने सरळ पदर झुगारला ना. नाहीतरी तिच्या स्तनांचे दर्शन एकदा झालेले होतेच. त्यामुळे तिचा संकोच पळाला होता. पदर खाली पाडून ती संदेश च्या समोर गेली. तिच्या मोकळ्या मोठ्या थाना मधे मंगळसुत्र लटकत होते, मला वाटले ती आता काळ्या मण्यांचे मंगळसुत्र काढणार, पण नाही. तिने संदेश च्या हातात सरळ स्वतःचे मोठे आंबे ठेवले.

बरोबर तिची काळी बोंडे त्याच्या हातात बसली की. तिसरी क ने सुरु होणारी काळी वस्तु संदेश ला मिळाली काळी बोंडे. तो हसला, अंजु जिंकली. टिव्हि वर शूटिंग दिसू नये म्हणून संदेश ने पटदिशी तिचे दोन्ही स्तन हाताच्या पंजात झाकले. त्याला पण तिचे स्तन हातात पकडायची घाई झाली होती. माझ्या बायकोला तो माझ्या देखत कुरवळत होता. माझ्या बायकोचे दोन्ही आंबे संदेश च्या हातात आरामात लपले. तो तिचे आंबे कुस्करू लागला, मी मस्त मजा पहात होतो.

"वहिनी तुमच्या मंगळसुत्राच्या या दोन्ही वाट्या मस्त मोठ्या आणि गोल आहेत हो" म्हणत तो अंजु चे आंबे ओढू लागला. लटकणारे आंबे त्याच्या हातातून सुटले की टणक बोंडांचे मला दर्शन होत होते. तिची बोंडे टाईट झाली होती. तिच्या काळ्या बोंडाना तो वाट्या म्हणत होता. ही कल्पना मला आवडली. तिची साडी कमरेच्या खाली असल्याने तिची खोल बेंबी दिसत होती. तो तिचे गोरेपान पोट आणि पोटावरच्या वळ्या थोपटत होता.

संदेशने तिची साडी सोडली. आता "वहिनींच्या मांड्या" पिक्चर सुरु झाला. संदेश तिच्या मांड्या परकरावरुन चोळत होता. अंजू ने परकर काढून टाकला. नुसत्या काळ्या चष्ड्डिवर ती एकदम सेक्सी माल दिसत होती. संदेश ने तिचे आंबे चोळत तोंड खाली नेले. आता अंजु चे आंबे संदेश च्या तोंडात गेले. तोंडात मावत नसताना देखील तो तिचे आंबे सोडत नव्हता. दोन्ही आंबे चांगले मऊ, लांब झाले.

"वहिनी तुमची बेंबि मस्त खोल आहे हो. खरं सांगा तुम्ही मराठी आहात की गुजराथी?"

संदेश चे हात तिच्या नितम्बावरून फिरत होते. तिचे दोन्ही गोल नितम्ब कुरवाळायला त्याला मजा येत होती. तिचे गोरे पान भरीव नितंब खूप मोठे झाले आहेत हे मला तेव्हा कळले. तो तिचे नितंब जोरात चोळत आणि थोपटत होत. त्याचा आवेग वाढत गेला. अंजु ने सहन न झाल्याने स्वतःच्या हाताने चड्डी काढली.

समोरच्या कोच वर अंजु दोन्ही पाय पसरून बसली. तिच्या पुच्चिचे दोन्ही ओठ ऊघडे झाले. केसांचे जावळ खास दिसत होते. ती पुर्ण ओली झाली होती. संदेश खुश झाला. त्याने कपडे काढले. बघता बघता संदेश माझ्या सेक्सी बायकोच्या पायात घुसला ना. त्याचे काळे कडक हत्यार तिच्या आत घुसले. मोठे मोठे आवाज करत संदेश तिला झवत गेला.

कार्यक्रम संपला. जाताना संदेश म्हणाला "वहिनी, तुम्ही खऱ्या किचन मिनिस्टर आहात. तुमच्या सारखी गच्च मिनिस्टर मी पाहिली नाही. तुम्ही आज खूप छान मॅचिंग कपडे घातले होते. तुम्ही कपडे काळे घातले होते. शिवाय काळ्या रंगाला मॅचिंग तुमची पुच्चि सुद्धा काळ्या केसांनी भरलेली होती. त्याचे बक्षिस परत पुढच्या प्रोग्राम मधे घ्यायला आणि टिव्हि वर बातम्या द्यायला या".

मित्रानो आता तुम्हीच विचार करा अंजु बातम्या देताना कशी दिसेल ?

समाप्त[/size]]]> माझी बायको किचन मिनिस्टर

[size=undefined]सदर कथा माझी नसून मी येथे कॉपी पेस्ट केलेली आहे. सदर कथेचे सर्व क्रेडिट मुळ लेखकाचे आहे. मी सदर कथा वाचकांसाठी येथे सादर करीत आहे. वाचकांनी अभिप्राय जरूर द्यावा.

मला संदेशाने बोलावले तेव्हा खूप आनन्द झाला. एका नव्या टिव्ही च्या किचन मिनिस्टर प्रोग्रॅम चे शूटिंग करायला मला त्याच्या बरोबर संधी मिळणार म्हणून खुश होतो. काम आवडते होते आणि मस्त भरलेल्या मराठी बायकां च्या घरी जायला मिळणार असे तो म्हणाला. त्याने मला गाडीत घातले आणि म्हणाला,

"आज एकदम खास एपिसोड आहे. म्हणून तुला बोलावले आहे. जवळच्याच चाळीत जायचे आहे".

मला बरे वाटले. संदेश बरोबर निघालो, नेमके आमच्याच गल्लीत आलो ना. मला ही युक्ति फार आवडली होती. अरेच्या कोणत्या बाईकडे आज जायचे असावे असा विचार करे पर्यंत संदेश घुसला आमच्या घरात. मराठी गच्च बायका बघणे आणि त्यांचे फोटो गोळा करणे माझा छंद होता. पण हा छंद परत आपल्या घरी पोचवेल असे वाटले नव्हते.

संदेशाला माझे घर माहीत नाही तरी नेमका हा कसा काय आत घुसला असा विचार करत होतो. तेव्हढ्यात अंजु बाईसाहेब किचन मधून बाहेर आल्या. हा कार्यक्रम आधीच ठरला आहे हे मला घरात गेल्यावर कळले. संदेश म्हणाला

"नमस्ते मॅडम, आज तुम्ही एकट्या असताना देखील या कार्यक्रमात भाग घेतला या बद्दल आभार. तुमचे मिस्टर पण असते तर जास्त बरे झाले असते".

मी शांतपणे पहात होतो. मी शेजारी असुन देखील अंजु ने मला ओळख दिली नाही.

चाळिशीला पोचुन देखील ती सुंदर आणि सेक्सी दिसत होती. तिने काळी तलम साडी नेसली होती. मॅचिंग काळा लो कट ब्लाउज स्तना मधली दरी दाखवत होता. तिच्या स्तनांचा साईज अडोतीस आहे हे ब्लाउज वरुन कळत होते. लांब मंगळसुत्र विशाल स्तनांवर बसले होते, मंगळसुत्राच्या खाली तिची खोल बेंबि साडीतून दिसत होती. कपाळावर मोठे कुंकु अस्सल मराठी बाई असल्याचे लक्षण दाखवत होते.

मी कॅमेरा धरून शूटिंग सुरु केले. संदेश प्रश्न विचारत होता. मी अंजु च्या सेक्सी अंगाचे शूटिंग करत होतो. कॅमेरा अँगल मधून तिचे स्तन जास्त मोठे वाटत्त होते. तलम ब्लाउज मधुन आत घातलेली काळी ब्रा देखील स्पष्ट दिसत होती. ती जास्तीत जास्त सेक्सी दिसावी अशा प्रकारे मी शुटींग करत होतो. तिचे स्तन मोठे दिसावे असे मला वाटत होते. संदेश तिला काय प्रश्न विचारत आहे याकडे माझे लक्ष नव्हते. तिचे सेक्सी अंग कसे दाखवता येईल हा विचार करत होतो.

संदेशने अंजुला आधी साधे प्रश्न विचारले. प्रत्येक प्रश्नाला बरोबर उत्तर दिले की तिचे मार्क्स आणि कॅश बक्षिस वाढत होते. संदेश समोर नम्रपणे वाकायची एक संधि देखील ती सोडत नव्हती. आपला नवरा पण हे सगळे बघतो आहे याची तिला काळजी वाटत नव्हती. मी पण तिच्या भरदार घळिचे शूटिंग मनसोक्त करत होतो. संदेश ने मला डोळा मारत तिला विचारले,

"वहिनी या रूम मधल्या टाइल्स किती आहेत ते सांगा"

अंजु लगेच नम्रपणे खाली वाकून टाइल्स मोजत गेली. वा, तिच्या गोऱ्या आंब्यां चा कॅमेरा अँगल मस्त येत होता. संदेश हसत मजा बघत होता. तिचे मोठे स्तन दर्शन घेत आस्वाद घेत होता. त्याने हा प्रश्न तिला मुद्दाम विचारला होता.

नंतर संदेश ने विचारले "वहिनी या रूम मधे किती चेंडु आहेत?"

माझ्या बायकोला त्याची नजर समजली होती. वहिनी लाजून म्हणाल्या "तीन"

संदेश म्हणाला "अहो इथे तर एकच दिसतो आहे टिव्हि वर तुम्ही तुमचे दोन चेंडु पण मोजले की काय?"

वहिनी लाजल्या. त्याची नजर तिच्या भरदार स्तनांवर खिळलेली आहे हे बघुन मी पण खुश होत होतो. तिचे स्तनांचे प्रदर्शन अगदी मन मोकळे पणे सुरु होते. आपली बायको परपुरुषा पुढे आपली दौलत उघडी करत आहे याचा मला आनंद होत होता.

संदेश ने आता अवघड प्रश्न सुरु केले.

"वहिनी, तुमच्या घरातल्या "ब" अक्षराने सुरु करणाऱ्या होणाऱ्या तीन वस्तु तीन मिनिटाच्या आत मधे आणा

अंजलि किचन मधे पळाली. पटकन ती परत आली तिच्या हातात होते बदाम, बाटली आणि बादली.

वाः मी खुश झालो. तिला एक लाख बक्षिस मिळाले. धावपळीत अंजु चा पदर सरकला होता. आंब्या मधली घळी आता जास्त स्पष्ट आणि मोठी झाली होती. त्यात अंजुच्या ब्लाउज चे वरचे हुक्स सैल झाले होते. संदेश माझ्या वायकोचे मस्त स्तन बघत प्रश्न विचारत होता. मला तो म्हणाला,

"आता अवघड प्रश्न आहे रे. नीट शूटींग कर". म्हणजे बाईसाहेब अजुन माल दाखवणार असे मला वाटु लागले.

"वहिनी, आता या खोली मधली क ने सुरु होणाऱ्या काळया तीन वस्तु एका मिनिटा मधे मला आणून द्या

अंजु गडबडली. मी पण विचार करत होतो. केवळ एका मिनिटात हे सगळे कसे जमणार हे कळत नव्हते. तेवढ्यात तिला एक युक्ति सुचली. बापरे, अंजु ने झटकन काळा ब्लाउज काढून संदेश च्या हातात दिला. आहाहा, तिचे गोरेपान दंड आणि आंब्या मधली घळी काय दिसत होती. मला तिचे हे प्रदर्शन आवडले. तिचे टपोरे स्तन आणि काळी ब्रा दिसु लागली होती. हे सगळे मी शूटिंग करत होतो. दुसरी वस्तु देण्यासाठी बाई ने आमच्या कडे पाठ केली.

अहाहा! गोरिपान पाठ, कमरेची वळी चमकत होती. तिच्या पाठीवर काळ्या ब्रा चा पट्टा मस्त दिसत होता. वा, तिने काळी ब्रा काढली आणि पदर सावरत संदेश च्या हातात दिली. पदर सावरताना तिच्या मोकळ्या पपया साईडने मी बघत होतो. तिने पटकन पदर नीट केला. तरी देखील तिचे मोकळे स्तन आणि त्यावरिल काळी बोंडे थोडीशी दिसत होती.

संदेश हसत म्हणाला, "वहिनी तुम्ही ऊघड्या झालात ना. आता या गच्च उघड्या म्हशी कडून तिसरी वस्तु कशी मिळणार? तुम्हाला आता धावपळ करता येणार नाही. कारण तुम्हाला कळत आहेच. या गडबडीत, तुम्हाला माहित आहे का तुमची दोन्ही थाने आता टिव्हि वर दिसणार आहेत? विचार करा कि तुम्हाला मोठे बक्षिस हवे आहे का?"

अंजु लाजत लाजत उभी होती. तिच्या उघड्या टोपलेस अंगाचे शूटिंग करायला मजा येत होती. पण वेळ संपत आली. तिसरी वस्तु तिला आणि मला पण सुचत नव्हती. अचानक तिचे डोळे चमकले. बापरे, अंजु ने सरळ पदर झुगारला ना. नाहीतरी तिच्या स्तनांचे दर्शन एकदा झालेले होतेच. त्यामुळे तिचा संकोच पळाला होता. पदर खाली पाडून ती संदेश च्या समोर गेली. तिच्या मोकळ्या मोठ्या थाना मधे मंगळसुत्र लटकत होते, मला वाटले ती आता काळ्या मण्यांचे मंगळसुत्र काढणार, पण नाही. तिने संदेश च्या हातात सरळ स्वतःचे मोठे आंबे ठेवले.

बरोबर तिची काळी बोंडे त्याच्या हातात बसली की. तिसरी क ने सुरु होणारी काळी वस्तु संदेश ला मिळाली काळी बोंडे. तो हसला, अंजु जिंकली. टिव्हि वर शूटिंग दिसू नये म्हणून संदेश ने पटदिशी तिचे दोन्ही स्तन हाताच्या पंजात झाकले. त्याला पण तिचे स्तन हातात पकडायची घाई झाली होती. माझ्या बायकोला तो माझ्या देखत कुरवळत होता. माझ्या बायकोचे दोन्ही आंबे संदेश च्या हातात आरामात लपले. तो तिचे आंबे कुस्करू लागला, मी मस्त मजा पहात होतो.

"वहिनी तुमच्या मंगळसुत्राच्या या दोन्ही वाट्या मस्त मोठ्या आणि गोल आहेत हो" म्हणत तो अंजु चे आंबे ओढू लागला. लटकणारे आंबे त्याच्या हातातून सुटले की टणक बोंडांचे मला दर्शन होत होते. तिची बोंडे टाईट झाली होती. तिच्या काळ्या बोंडाना तो वाट्या म्हणत होता. ही कल्पना मला आवडली. तिची साडी कमरेच्या खाली असल्याने तिची खोल बेंबी दिसत होती. तो तिचे गोरेपान पोट आणि पोटावरच्या वळ्या थोपटत होता.

संदेशने तिची साडी सोडली. आता "वहिनींच्या मांड्या" पिक्चर सुरु झाला. संदेश तिच्या मांड्या परकरावरुन चोळत होता. अंजू ने परकर काढून टाकला. नुसत्या काळ्या चष्ड्डिवर ती एकदम सेक्सी माल दिसत होती. संदेश ने तिचे आंबे चोळत तोंड खाली नेले. आता अंजु चे आंबे संदेश च्या तोंडात गेले. तोंडात मावत नसताना देखील तो तिचे आंबे सोडत नव्हता. दोन्ही आंबे चांगले मऊ, लांब झाले.

"वहिनी तुमची बेंबि मस्त खोल आहे हो. खरं सांगा तुम्ही मराठी आहात की गुजराथी?"

संदेश चे हात तिच्या नितम्बावरून फिरत होते. तिचे दोन्ही गोल नितम्ब कुरवाळायला त्याला मजा येत होती. तिचे गोरे पान भरीव नितंब खूप मोठे झाले आहेत हे मला तेव्हा कळले. तो तिचे नितंब जोरात चोळत आणि थोपटत होत. त्याचा आवेग वाढत गेला. अंजु ने सहन न झाल्याने स्वतःच्या हाताने चड्डी काढली.

समोरच्या कोच वर अंजु दोन्ही पाय पसरून बसली. तिच्या पुच्चिचे दोन्ही ओठ ऊघडे झाले. केसांचे जावळ खास दिसत होते. ती पुर्ण ओली झाली होती. संदेश खुश झाला. त्याने कपडे काढले. बघता बघता संदेश माझ्या सेक्सी बायकोच्या पायात घुसला ना. त्याचे काळे कडक हत्यार तिच्या आत घुसले. मोठे मोठे आवाज करत संदेश तिला झवत गेला.

कार्यक्रम संपला. जाताना संदेश म्हणाला "वहिनी, तुम्ही खऱ्या किचन मिनिस्टर आहात. तुमच्या सारखी गच्च मिनिस्टर मी पाहिली नाही. तुम्ही आज खूप छान मॅचिंग कपडे घातले होते. तुम्ही कपडे काळे घातले होते. शिवाय काळ्या रंगाला मॅचिंग तुमची पुच्चि सुद्धा काळ्या केसांनी भरलेली होती. त्याचे बक्षिस परत पुढच्या प्रोग्राम मधे घ्यायला आणि टिव्हि वर बातम्या द्यायला या".

मित्रानो आता तुम्हीच विचार करा अंजु बातम्या देताना कशी दिसेल ?

समाप्त[/size]]]> https://xossipy.com/thread-75240.html Wed, 09 Sep 2026 12:39:56 +0300 https://xossipy.com/thread-75240.html

ગરીબીનું જીવન પણ એક અજીબ પરીક્ષા હોય છે, જ્યાં માણસને દરરોજ પોતાની ગરિમા અને પેટની ભૂખ વચ્ચે એક અદ્રશ્ય યુદ્ધ લડવું પડે છે. શહેરના એક છેવાડે આવેલી વિશાળ કાપડની મિલો અને ફેક્ટરીઓની ધુમાડા કાઢતી ચીમનીઓથી થોડે જ દૂર એક ઝૂંપડપટ્ટી આવેલી હતી. પતરાંના છાપરાં, ઈંટોના અધકચરા ચણતરવાળા નાના-નાના ઓરડા, સાંકડી અને કાદવ-કીચડવાળી ગલીઓ અને ઉનાળામાં અસહ્ય બફારો તથા ચોમાસામાં છત પરથી ટપકતું પાણી, આ જ એ ઝૂંપડપટ્ટીની કડવી વાસ્તવિકતા હતી.

આ જ ઝૂંપડપટ્ટીના એક ખૂણામાં આવેલા નાના પતરાના મકાનમાં ૪૮ વર્ષના કાંતાબેન પોતાના વૃદ્ધ મા-બાપ સાથે રહેતાં હતાં.
કાંતાનું જીવન કોઈ મોટી આશાઓ કે સ્વપ્નોનું ઉદ્યાન નહોતું, પણ શ્રમ અને મર્યાદાની એક શાંત સરવાણી હતું. પાંચ વર્ષ પહેલાં એમના પતિનું અચાનક અવસાન થયું હતું. લાંબા સમયથી ડાયાબિટીસની બીમારી હતી. ગરીબીના કારણે યોગ્ય ઈલાજ, સારા ડોક્ટરની ફી અને મોંઘી દવાઓ સમયસર ન મળી શકી. ડાયાબિટીસ ગંગાજળ જેવા માણસના શરીરને અંદરથી કોરી ખાતો ગયો અને એક દિવસ કાંતાના માથા પરથી સુહાગનું છત્ર છીનવાઈ ગયું. પતિના અવસાન પછી કાંતા પર જાણે આકાશ તૂટી પડ્યું હતું, પરંતુ રડવાનો કે શોક મનાવવાનો સમય પણ આ ગરીબી આપતી નથી. ઘરમાં રહેલા વૃદ્ધ મા-બાપની જવાબદારી કાંતાના ખભા પર આવી પડી.

કાંતાની ઉંમર ૪૮ વર્ષની હતી, પણ કુદરતે એને એવું રૂપ અને તેજ આપ્યાં હતાં કે એ ઉંમર માત્ર કાગળ પરની સંખ્યા બની રહી હતી. ગોરો વાન, તીખા નયન-નક્શ, લાંબા કાળા વાળ અને સંસ્કારની એક એવી પ્રભા એના ચહેરા પર હતી કે કોઈ પણ તેને જોઈને મોહિત થઈ જાય. પરંતુ કાંતા માટે આ રૂપ કોઈ વરદાન નહીં પણ એક ભારે અસુરક્ષાનું કારણ હતું. ગરીબી અને રૂપનો સંગમ ઘણીવાર સ્ત્રી માટે શ્રાપ બની જતો હોય છે.

ઝૂંપડપટ્ટીના નવરા બેઠેલા પુરુષો હોય, રસ્તા પરથી પસાર થતા આવારા છોકરાઓ હોય કે પછી જે ફેક્ટરીમાં એ કામ કરતી હતી ત્યાંના કામદારો, ઘણા લોકોની ગંદી અને નગુણી નજરો કાંતા પર સતત મંડરાતી રહેતી. પણ કાંતા પોતાના ચરિત્રની બાબતમાં પહાડ જેવી અટલ હતી. એણે હંમેશા પોતાની મર્યાદા, સાડીનો પાલવ અને નજરોને નીચી રાખીને જ પોતાનું રક્ષણ કર્યું હતું. એ કોઈની સામે બિનજરૂરી હસતી નહીં, કોઈની સાથે વધારાની વાતો કરતી નહીં અને કામ પૂરતું કામ રાખીને સન્માનપૂર્વક જીવતી.

ઘરના ગુજારા માટે કાંતા નજીક જ આવેલી એક મોટી કાપડની ફેક્ટરીમાં સાફસફાઈનું કામ કરતી હતી. સવારે પાંચ વાગ્યે ઉઠીને ઘરનું બધું કામ પતાવવું, મા-બાપ માટે રસોઈ બનાવવી અને સાડા આઠ વાગ્યા સુધીમાં ફેક્ટરીએ પહોંચી જવું, આ જ એની દિનચર્યા હતી. ફેક્ટરીમાં રૂના નાના રજકણો અને ઉડતી ધૂળ વચ્ચે આખો દિવસ સાવરણી અને પોતાં લઈને કાંતા પરસેવો પાડતી. આટલી સખત મજૂરી કર્યા પછી મહિને જે નાનકડો પગાર મળતો, એનાથી ઘરનો ખર્ચો માંડ માંડ પૂરો થતો.

કાંતાના પિતા ધનજીની ઉંમર એંસી વટાવી ચૂકી હતી. આટલી પાકી ઉંમરે, જ્યારે શરીરમાં ધ્રુજારી આવવા લાગે અને આંખોથી ઝાંખપ દેખાવા લાગે, ત્યારે પણ ધનજી એક સોસાયટીમાં રાતે વોચમેન તરીકે કામ કરતા હતા. રાત્રે હાથમાં લાકડી અને બેટરી લઈને આખી રાત જાગવું, સીટી વગાડવી અને અમીરોના બંગલાઓની રખેવાળી કરવી, આટલી ઉંમરે કામ કરવાનો તેમને કોઈ શોખ નહોતો, પણ એકલી કાંતા પર ઘરનો બધો બોજ ન પડે એટલા માટે એ પોતાના ઘરડા શરીરને ઢસડીને પણ કામ પર જતા.

કાંતાની માતા લીલાબેન ઉંમરના કારણે ખૂબ અશક્ત થઈ ગયા હતાં. ગોઠણના અસહ્ય દુખાવાના કારણે એમની ચાલવા અને ફરવાની શક્તિ સાવ ઓછી ગઈ હતી. ઘરનાં નાનાં-મોટાં કામમાં કાંતાની મદદ કરવી અને પછી ઘરમાં એક ખાટલા પર બેસી રહેવું અને દિવસભર દીકરી તથા પતિના ઘર પાછા ફરવાની રાહ જોવી. ઘરમાં જૂના સામાન અને જૂના વાસણો વચ્ચે ગરીબી પોતાના પગ પસારીને બેઠી હતી.

બે સાવ નાના નાના ઓરડા હતા, જે જમવા, ઉંઘવા અને બેસવા માટે વપરાતા. પતરાની છત હોવાથી ઉનાળામાં આ ઓરડો ભઠ્ઠીની જેમ તપતો અને ચોમાસામાં છત પરથી પાણી ટપકતું ત્યારે વાસણો મૂકીને પાણી ઝીલવું પડતું. છતાં આ ગરીબ પરિવારમાં એક અનોખો પ્રેમ અને મર્યાદા હતાં. કાંતા ક્યારેય પોતાના નસીબનો દોષ દેતી નહીં અને એના મા-બાપ પોતાની દીકરીના ત્યાગ અને ચરિત્ર પર ગર્વ અનુભવતા.

કાંતાનું જીવન બસ આ જ રીતે મજૂરી, સ્વાભિમાન અને પરિવારની સંભાળ વચ્ચે વીતી રહ્યું હતું. ફેક્ટરીની ધૂળિયા હવા અને ઘરની આર્થિક તંગી વચ્ચે કાંતાએ પોતાની જાતને એક મજબૂત સ્ત્રી તરીકે ઘડી લીધી હતી. પરંતુ વિધાતાએ એના જીવનમાં આગળ શું લખ્યું હતું, એની કલ્પના પણ કાંતાએ કરી નહોતી.

સમયની થપાટો અને ગરીબીના આકરા દિવસો પણ જેની કુદરતી સુંદરતાને ઝાંખી પાડી શક્યા નહોતા, એવું વ્યક્તિત્વ એટલે કાંતા. ૪૮ વર્ષની પાકી ઉંમરે પહોંચ્યા પછી પણ કાંતાના શરીરમાં એક અનોખો કસાવ અને મોહકતા હતાં. સામાન્ય રીતે આધેડ વયે પહોંચતા જ સ્ત્રીઓના શરીરમાં ઢીલાશ આવવા લાગે છે, પરંતુ કાંતાના કિસ્સામાં કુદરતે કોઈ અલગ જ માટીથી એનું સર્જન કર્યું હતું. રોજિંદી સખત મહેનત, ઘરકામ અને ફેક્ટરીની મજૂરીના કારણે એનું શરીર એકદમ ભરાવદાર, સુડોળ અને કસાયેલું રહ્યું હતું.

કાંતાનો વાન એકદમ ઘઉંવર્ણો અને કંચન જેવો ચમકતો હતો. એના ચહેરા પર ઉંમરની કોઈ ખાસ રેખાઓ નહોતી દેખાતી, પણ એક પરિપક્વ સ્ત્રીની અદ્દભૂત ભાત ઊભરી આવતી હતી. એની આંખો મોટી, ઉંડી અને કાળીમશ હતી, જેમાં એક તરફ ગરીબીની કરુણતા હતી તો બીજી તરફ ચરિત્રની અડીખમ મજબૂતી. નાક તીખું અને હોઠ પર કુદરતી લાલી હતી. જ્યારે એ વાત કરતી ત્યારે એના અવાજમાં એક ગંભીર મીઠાશ અને માદકતા વણાયેલી રહેતી, જે સામેવાળા પુરુષના કાનમાં જાણે મધ રેડી દેતી.

કાંતાનું સૌથી મોટું આકર્ષણ એનું ભરાવદાર અને સુડોળ બાંધો હતો. એની કમર પાતળી હતી, પણ છાતી અને નિતંબનો ભાગ એકદમ ભરાવદાર અને ઘાટીલો હતો. જ્યારે એ સુતરની સાડી પહેરીને પતરાંના ઝૂંપડા જેવા ઘરમાંથી બહાર નીકળતી કે ફેક્ટરીમાં કચરા-પોતાં કરતી ત્યારે સાડીના પાલવમાંથી પણ એનું કામુક અંગ-સૌષ્ઠવ છૂપું નહોતું રહેતું. સાડીમાં કસાયેલી એની કમર અને બ્લાઉઝમાં ઉપસેલા એના છાતીના ઉભારો, કોઈ પણ પુરુષના મનમાં કામનાના તરંગો ઉભા કરવા માટે કાફી હતા.

પરસેવાથી ભીંજાયેલી એની સાડી જ્યારે શરીર સાથે ચોંટી જતી, ત્યારે એના ભરાવદાર શરીરનો દરેક વળાંક અને છટા વધુ સ્પષ્ટ અને માદક બની જતી. ફેક્ટરીમાં કામ કરતી વખતે જ્યારે એ નીચે ઝુકીને પોતું મારતી કે ઉપરથી કાપડના રોલની ધૂળ ખંખેરવા હાથ ઉંચા કરતી, ત્યારે એના વાંસાનો ખુલ્લો ભાગ અને કમરનો વળાંક જોઈને આજુબાજુના પુરુષ મજૂરો શ્વાસ અધ્ધર કરી લેતા. એના કાળા અને લાંબા વાળ અંબોડામાં બાંધેલા રહેતા, પણ માંથી નીકળતી થોડી લટો એના ભીના કપાળ પર રમી જતી, જે એના રૂપને વધુ કામુક બનાવતી.

કાંતા પોતે પોતાના આ ઘાટીલા અને મોહક શરીરથી ભલીભાંતિ અજાણ નહોતી. એ જાણતી હતી કે એનું આ રૂપ ગરીબીના માહોલમાં એક ખુલ્લી તિજોરી સમાન છે. ઝૂંપડપટ્ટીના ચોકમાં બેઠેલા લુખ્ખા પુરુષો હોય કે ફેક્ટરીના વાસના ભૂખ્યા કોન્ટ્રાક્ટરો, દરેકની ગંદી અને વાસનાભરી નજરો એના ભરાવદાર શરીરની ઉપસેલી રેખાઓ પર જ અટકી જતી. કેટલાય પુરુષો એની નજીક આવવાના, એને અડપલાં કરવાના કે એની સાથે વાતચીત વધારવાના બહાના શોધતા.

પરંતુ કાંતાનું ચરિત્ર એના આ ભરાવદાર અને કામુક શરીર કરતાં પણ વધુ મજબૂત હતું. એણે પોતાના આ મનમોહક રૂપને હંમેશા સાડીના પાલવ અને મર્યાદાની મજબૂત દીવાલ પાછળ ઢાંકીને રાખ્યું હતું. કોઈ પુરુષ જો એની તરફ ખરાબ નજરે જુએ તો કાંતા પોતાની તીખી આંખોથી એવો કડક કટાક્ષ ફેંકતી કે સામેવાળો પુરુષ ફરી ગંદી નજર ના કરતો. એણે ક્યારેય પોતાની ગરીબાઈ કે રૂપનો ઉપયોગ કોઈ ખોટા રસ્તે પૈસા કમાવા માટે નહોતો કર્યો.


પતિના અવસાન પછી પણ એણે પોતાની પવિત્રતા અને આબરૂ બચાવી રાખી હતી. કાંતાનું આ ઘાટીલું, કામુક અને પરિપક્વ સૌંદર્ય એવું હતું કે જે કોઈ પણ પુરુષને ઘેન ચડાવી દે, પરંતુ એની ગંભીરતા અને ચરિત્રની મર્યાદા આગળ ગમે તેવો વાસનાંધ પુરુષ પણ હદમાં રહેવા મજબૂર થઈ જતો. આ જ રૂપ અને આ જ મર્યાદા સાથે કાંતા ફેક્ટરીના ધૂળિયા વાતાવરણમાં મજૂરી કરીને પોતાની જિંદગીનો રોટલો રળતી હતી.

એ મોટી કાપડની ફેક્ટરીનું વાતાવરણ હંમેશા ધમાલિયા મશીનોના અવાજ, કાપડના રજકણો અને મજૂરોના ધસમસતા ધસારાથી ભરેલું રહેતું. આ ફેક્ટરીમાં કામ કરતો દરેક મજૂર પોતાના નસીબનો રોટલો શેકવા માટે સવારથી સાંજ સુધી પરસેવો પાડતો હતો. ફેક્ટરીના ફ્લોર પર જ્યાં મોટો શિફ્ટિંગ હોલ હતો, ત્યાં દરરોજ સવારે સફાઈનું કામકાજ શરૂ થતું. કાંતા હંમેશાની જેમ પોતાના હાથમાં સાવરણી અને પાણીની ડોલ, પોતું લઈને હૉલના દરેક ભાગમાં સાફસફાઈ કરતી હતી.
ફેક્ટરીમાં તાજેતરમાં જ એક નવો સુપરવાઈઝર આવ્યો હતો, નામ એનું માધવ.

માધવ માત્ર ૨૨ વર્ષનો એક તેજસ્વી, ભણેલો-ગણેલો અને શાંત સ્વભાવનો યુવાન હતો. એના ચહેરા પર એક અનોખી સૌમ્યતા અને સરળતા હતી. માધવ નાનપણથી જ અનાથ હતો. માતા-પિતાનું છત્ર બાળપણમાં જ છીનવાઈ ગયું હોવાથી એણે અનાથાશ્રમમાં રહીને અને સખત મહેનત કરીને પોતાનો અભ્યાસ પૂરો કર્યો હતો. ગરીબી, એકલતા અને જીવનના સંઘર્ષોને એણે ખૂબ નજીકથી અનુભવ્યા હતા. તેથી જ એના મનમાં શ્રમિકો અને ગરીબ લોકો પ્રત્યે ક્યારેય અહંકાર નહોતો, પણ એક ઉંડી હમદર્દી અને આદરની લાગણી રહેતી. નવી નોકરીમાં સુપરવાઈઝર તરીકે જોડાતાની સાથે જ એણે પોતાની ઈમાનદારી અને કાર્યનિષ્ઠાથી ફેક્ટરીના મેનેજમેન્ટમાં પોતાની એક સારી છાપ ઉભી કરી દીધી હતી.

એ દિવસે સવારના નવ વાગ્યા હતા. ફેક્ટરીના મોટા હૉલમાં મશીનોનો ગડગડાટ ચાલુ થઈ ગયો હતો. કાંતા હૉલના મધ્ય ભાગમાં ભીનું પોતું મારી રહી હતી. રોજિંદી મહેનતના કારણે એના ઘાટીલા અને ભરાવદાર શરીર પર પરસેવાની બુંદો ચમકી રહી હતી. એણે પોતાની સાડીનો પાલવ કમર પર કસીને બાંધેલો હતો, જેથી કામ કરતી વખતે આડો ન આવે.

ફેક્ટરીના અન્ય કેટલાક પુરુષ કામદારો અને નીચલી કક્ષાના કર્મચારીઓ અવારનવાર કાંતા તરફ વાસનાભરી નજરે જોવાની તક શોધતા રહેતા. પરંતુ કાંતા પોતાના કામમાં પરોવાયેલી રહેતી અને કોઈની તરફ નજર સુદ્ધાં નાંખતી નહોતી.

માધવ પોતાના હાથમાં રજિસ્ટર અને પેન લઈને હૉલનું ઈન્સ્પેક્શન કરવા નીકળ્યો હતો. એ દરેક મશીન, કાપડનું પ્રોડક્શન અને સફાઈની સ્થિતિ ચકાસી રહ્યો હતો. ચાલતા ચાલતા એની નજર ખૂણામાં સાફસફાઈ કરી રહેલી કાંતા પર પડી.

માધવ બીજા પુરુષો જેવો નહોતો. એણે કાંતાના મોહક શરીરને વાસનાથી નહીં, પણ એની ઉંમર અને એની સખત મહેનતને એક આદરની નજરે જોઈ. માધવે જોયું કે કાંતા આટલી પાકટ ઉંમરે પણ ખૂબ ઈમાનદારીથી આખા હૉલને ચમકાવી રહી હતી.

જ્યારે માધવ કાંતાની નજીક પહોંચ્યો, ત્યારે એણે જોયું કે કાંતા એક ભારે કાપડનો રોલ ખસેડીને નીચેથી કચરો વાળવાનો પ્રયાસ કરી રહી હતી. રોલ ખૂબ ભારે હતો અને કાંતા એકલી એને ખસેડી શકતી નહોતી. એના કસાયેલા હાથ પર નસો ઊભરી આવી હતી.
માધવે તરત જ આગળ વધીને પોતાના રજિસ્ટર બાજુ પર મૂક્યા અને કશું જ બોલ્યા વગર એ ભારે કાપડના રોલને એક તરફ ખસેડી આપ્યો.

કાંતા અચાનક ચમકી ગઈ. એણે તરત જ પોતાની સાડીનો પાલવ સરખો કર્યો અને નીચી નજરે ઉભીરહી ગઈ. સામાન્ય રીતે ફેક્ટરીના સુપરવાઈઝરો કામવાળીઓ સાથે રોફ જમાવીને વાત કરતા અથવા એમના પર આદેશ છોડતા. પરંતુ આ નવા યુવાને તો સામેથી આવીને એની મદદ કરી હતી.
"બહુ ભારે છે આ... તમે એકલા કેમ ઉંચકતા હતા? કોઈ બીજા મજૂરને બોલાવી લેવો જોઈતો હતો ને?" માધવે ખૂબ જ નમ્ર અને મીઠા અવાજે પૂછ્યું.

કાંતાએ ધીમેથી પોતાની આંખો ઊંચી કરીને માધવ તરફ જોયું. માધવની નિર્દોષ, ઈમાનદાર અને આદરપૂર્ણ આંખો જોઈને કાંતાના મનમાંથી ભય અને સંકોચ દૂર થઈ ગયા. એણે જોયું કે આ યુવાનની નજરમાં કોઈ ગંદકી કે વાસના નહોતી, પણ એક નિર્મળ સન્માન હતું.
"આભાર, સાહેબ..." કાંતાએ ધીમા અને ગંભીર અવાજે કહ્યું, "બધા મજૂરો પોતપોતાના કામમાં રોકાયેલા છે, એટલે મેં વિચાર્યું કે હું જ કરી લઉં."

"હું આ ફેક્ટરીમાં નવો સુપરવાઈઝર છું, મારું નામ માધવ છે." માધવે સ્મિત સાથે પોતાની ઓળખાણ આપી.

"અને સાહેબ કહેવાની જરૂર નથી. તમે તો મારી માની ઉંમરના છો. તમારું નામ શું છે?" માધવે પૂછ્યું.
માધવના મોઢેથી 'માની ઉંમરના છો' એ શબ્દો સાંભળીને કાંતાના હૃદયમાં એક અનોખી ટાઢક વળી ગઈ. જે ફેક્ટરીમાં પુરુષો એના ભરાવદાર શરીર પર ગંદી નજરો ફેંકતા હતા, ત્યાં આ ૨૨ વર્ષનો ભણેલો-ગણેલો છોકરો એને એક માતા સમાન આદર આપી રહ્યો હતો.

"મારું નામ કાંતા છે, સાહેબ..." કાંતાએ મર્યાદા સાથે જવાબ આપ્યો.

"કાંતામાસી, તમે આટલી મહેનત કરો છો એ સારી વાત છે, પણ શરીરનું ધ્યાન રાખવું પણ જરૂરી છે. કોઈ ભારે વસ્તુ ઉંચકવાની હોય તો મને કે કોઈ મજૂરને કહી દેવું, નકામું જોખમ ન લેવું" માધવે સહાનુભૂતિપૂર્વક કહ્યું.

"જી, સાહેબ" કાંતાએ આભારવશ કહ્યું.

તે દિવસ પછી ફેક્ટરીમાં માધવ અને કાંતા વચ્ચે એક અદ્રશ્ય પણ પવિત્ર સંબંધનો પાયો નંખાઈ ગયો. માધવ દરરોજ ફેક્ટરીના રાઉન્ડ દરમિયાન કાંતાની ખબર-અંતર પૂછતો. ક્યારેક એને પાણી પીવાનો આગ્રહ કરતો તો ક્યારેક કામમાં મદદ કરી દેતો. બીજી તરફ કાંતા પણ માધવ માટે પોતાના મનમાં એક છોકરા જેવો સ્નેહ અને આદર અનુભવવા લાગી હતી. શું અનાથ માધવને કાંતામાં એક માતાની મમતાનો છાયો દેખાવા લાગ્યો હતો? અને કાંતાને આ ભણેલા-ગણેલા સુપરવાઈઝર યુવાનમાં એક સજ્જન અને આદરણીય પુરુષનું રૂપ દેખાયું.

આ રીતે ફેક્ટરીના ધૂળિયા વાતાવરણ વચ્ચે કાંતા અને માધવની આ પહેલી ઓળખાણ ધીમે ધીમે એક ઉંડા અને પવિત્ર સંબંધમાં પરિવર્તિત થવા લાગી હતી.

પ્રથમ ઓળખાણ પછી ફેક્ટરીના દૈનિક કોલાહલ વચ્ચે પણ કાંતા અને માધવના મનમાં એકબીજા પ્રત્યે એક અનોખું જાદુઈ ખેંચાણ અને આદર પેદા થઈ ચૂક્યો હતો. માધવ માટે કાંતા માત્ર ફેક્ટરીની એક સાધારણ સફાઈ કામદાર નહોતી, પણ એક એવી પરિપક્વ અને મર્યાદાશીલ સ્ત્રી હતી જેનામાં એને એક મા સમાન અનોખી છબિ દેખાતી હતી. બીજી તરફ કાંતા માટે દરરોજ પુરુષોની વાસનાભરી નજરો અને કડવા વેણ વચ્ચે, માધવનું સજ્જન વર્તન એક ઠંડા પવનની લહેર જેવું શાંતિદાયક હતું.

બપોરના બાર વાગ્યાનો સમય થયો હતો. ફેક્ટરીમાં લંચ બ્રેકની સાયરનનો અવાજ ગુંજી ઊઠ્યો. મોટાભાગના મજૂરો અને કર્મચારીઓ કેન્ટીન તરફ અથવા બહાર શેડના છાંયડામાં જમવા માટે નીકળી ગયા.
સુપરવાઈઝરની કેબિન ફેક્ટરીના મુખ્ય હોલની એક બાજુએ થોડી ઉંચાઈ પર કાચની દીવાલોથી બનાવેલી હતી. બપોરના સમયે જ્યારે કેબિન ખાલી થઈ, ત્યારે કાંતા હાથમાં સાવરણી, ભીનું પોતું અને કાચ લૂછવાનું ડસ્ટર લઈને માધવની કેબિન સાફ કરવા માટે અંદર ગઈ.

કેબિનમાં માધવ પોતાની ખુરશી પર બેસીને કેટલીક ફાઈલો અને પ્રોડક્શનના કાગળો જોઈ રહ્યો હતો. એણે કાંતાને અંદર આવતી જોઈ એટલે તરત પોતાની ફાઈલો બાજુ પર મૂકી દીધી અને ચહેરા પર એક મીઠું સ્મિત સાથે બોલ્યો "આવો, કાંતામાસી... તમે અત્યારે જ જમવાના સમયે કામ કરવા આવ્યા? પહેલાં જમી લો, સાફસફાઈ તો પછી પણ થઈ જશે."

કાંતાએ શરમાઈને નજરો નીચી કરી લીધી. એણે પોતાની સાડીનો પાલવ થોડો સરખો કર્યો. "ના, સાહેબ... બધા જમવા ગયા છે એટલે કેબિન ખાલી હતી. વિચાર્યું કે અત્યારે શાંતિથી સાફ કરી નાખું. તમે તમારું કામ કરો, હું બે મિનિટમાં જ પોતું મારી દઉં છું."

કાંતાએ ખૂણામાંથી સાફસફાઈ શરૂ કરી. જ્યારે એ નીચે નમીને કેબિનના ટેબલ અને ખુરશીઓ નીચે પોતું મારી રહી હતી, ત્યારે એના ભરાવદાર શરીરની ગતિવિધિઓ ખૂબ જ સહજ છતાં માદક લાગતી હતી. એના ઘાટીલા બાંધા અને કસાયેલા શરીર પરથી પરસેવાની નાની નાની બુંદો નીતરીને સાડીના પાલવમાં સમાઈ રહી હતી. પરંતુ માધવની નજરમાં કોઈ વિકૃતિ નહોતી. એ તો બસ એ આધેડ સ્ત્રીના સખત પરિશ્રમ અને એના ચહેરા પરની ગંભીરતાને જોઈ રહ્યો હતો.

"સાહેબ, એક વાત પૂછું... ખોટું ન લગાડતા" કાંતાએ ટેબલ લૂછતાં લૂછતાં હળવા અવાજે પૂછ્યું.
"હા, પૂછો ને કાંતામાસી, એમાં ખોટું લગાડવાની શું વાત છે?" માધવ ખુરશીમાંથી થોડો આગળ નમીને બોલ્યો.

"તમે આટલા ભણેલા-ગણેલા છો, મોટા સાહેબ છો... છતાં તમે મારા જેવા નાના મજૂર સાથે આટલા પ્રેમથી વાતો કરો છો. બાકી આ ફેક્ટરીમાં તો બધા સાહેબો ઘમંડથી ફુલાયેલા રહે છે અથવા તો..." કાંતા અટકી ગઈ.
એ આગળ બોલી ન શકી કે પુરુષો એના શરીરને કંઈ નજરે જોતા હતા.
માધવ એની વાતનો અર્થ સમજી ગયો. એણે એક ઉંડો શ્વાસ લીધો અને પિતા-માતા વગરના પોતાના ભૂતકાળને યાદ કરતાં કહ્યું, "કાંતામાસી, માણસનો હોદ્દો કે એના કપડાં એની ઓળખ નથી હોતા, એનો સ્વભાવ અને સંસ્કાર જ એની ઓળખ છે. હું નાનપણથી અનાથ છું. મારાં મા-બાપ કોણ હતાં, ક્યાં ગયાં... મને કશું જ ખબર નથી. હું અનાથાશ્રમમાં ઉછેરાયો છું."

કાંતાના હાથમાં રહેલું ડસ્ટર ક્ષણભર માટે અટકી ગયું. એણે આશ્ચર્ય અને કરુણાથી ભરેલી નજરે માધવ તરફ જોયું. "અનાથ? અરેરે... સાહેબ, તમને જોઈને કોઈ ન કહી શકે કે તમે આટલા દુઃખમાંથી પસાર થયા હશો."

"હા, કાંતામાસી... લોકોની દયા અને અનાથાશ્રમના સહારા પર ભણીને આજે આ સુપરવાઈઝર બન્યો છું. એટલે જ મને ગરીબી, મહેનત અને મજબૂરીની કિંમત ખબર છે. જ્યારે હું તમને આટલી ઉંમરે આવી મહેનત કરતાં જોઉં છું, ત્યારે મને મારી મા યાદ આવી જાય છે. જો મારી મા જીવતી હોત, તો કદાચ તમારી ઉંમરની જ હોત..." માધવનો અવાજ થોડો ભીનો થઈ ગયો.

માધવના આ શબ્દો કાંતાના હૃદયમાં સોંસરા ઊતરી ગયા. ૪૮ વર્ષની ઉંમરે, જ્યાં આખું જગત એના ભરાવદાર અને મોહક શરીરની કામેચ્છા પાછળ ઘેલું હતું, ત્યાં આ ૨૨ વર્ષનો યુવાન એનામાં પોતાની માનું રૂપ જોઈ રહ્યો હતો. કાંતાની આંખોમાં ઝળઝળિયાં આવી ગયાં.

"સાહેબ... વિધાતાએ તમારી સાથે બહુ અન્યાય કર્યો છે. પણ તમે બહુ ગુણવાન છો" કાંતાએ ગદગદિત અવાજે કહ્યું.

"મારી વાત કરું તો... મારા પતિ પાંચ વર્ષ પહેલાં ડાયાબિટીસના કારણે મરી ગયા. સારવારના પૈસા નહોતા. ઘરની જવાબદારી મારા પર આવી ગઈ. ઘરમાં એંસી વર્ષના અશક્ત બાપુજી છે, જે આ ઉંમરે પણ ચોકીદારી કરે છે. અને મા પણ કામકાજ કરી શકે એમ નથી. ઝૂંપડપટ્ટીમાં રહું છું... દરરોજ પેટનો રોટલો રળવા અને આ નગુણી દુનિયાની ગંદી નજરોથી પોતાને બચાવવા માટે લડવું પડે છે."
માધવ કાંતાના જીવનની આ કરુણ વાસ્તવિકતા સાંભળીને અંદરથી હલી ગયો. એણે જોયું કે આ સ્ત્રી બહારથી જેટલી સુંદર અને કસાયેલી દેખાય છે, અંદરથી એના પર દુઃખનો કેટલો મોટો પહાડ તૂટી પડ્યો છે.

"કાંતામાસી, આજથી તમે તમારી જાતને એકલી ન સમજતા" માધવે ખૂબ જ આદરથી કાંતાના હાથ પર હાથ મૂકતાં કહ્યું.

"ફેક્ટરીમાં કે બહાર, તમને ક્યારેય પણ કોઈ તકલીફ હોય, કોઈ હેરાન કરતું હોય કે મદદની જરૂર હોય તો આ માધવને તમારો પોતાનો સમજીને કહી દેજો."

સ્પર્શ ખૂબ જ પવિત્ર હતો, પણ કાંતાના શરીરમાંથી એક અનોખી ધ્રુજારી પસાર થઈ ગઈ. વર્ષો પછી કોઈ પુરુષે એને વાસના વગર, માત્ર એક આદર અને સુરક્ષાના ભાવથી સ્પર્શ કર્યો હતો. કાંતાએ માધવના ચહેરા તરફ જોયું. જ્યાં એક ભણેલા-ગણેલા, ઈમાનદાર યુવાનનું તેજ હતું.
"તમારો ખૂબ ખૂબ આભાર, સાહેબ... ભગવાને તમને મારી સામે મોકલીને મારા પર મોટો ઉપકાર કર્યો છે" કાંતાએ આભારવશ થતાં કહ્યું.

કેબિન સાફ થઈ ગઈ હતી, પણ એ પંદર-વીસ મિનિટની વાતોએ બે અજાણ્યા આત્માઓને એકબીજાની ખૂબ નજીક લાવી દીધા હતા. શું માધવને કાંતામાં એક હેતાળ મા અને માર્ગદર્શક મળી હતી? જ્યારે કાંતાને માધવમાં એક એવો મજબૂત સહારો મળ્યો હતો, જેની છત્રછાયામાં એ પોતાની જાતને આ પાપી દુનિયાથી સુરક્ષિત અનુભવી શકતી હતી. આ વાતો પછી બંને વચ્ચેનો સંબંધ માત્ર સુપરવાઈઝર અને સફાઈ કરનારી કામવાળીનો ન રહેતાં, એક ઉંડા, આદરણીય અને આત્મિક સંબંધમાં બદલાઈ ચૂક્યો હતો.]]>

ગરીબીનું જીવન પણ એક અજીબ પરીક્ષા હોય છે, જ્યાં માણસને દરરોજ પોતાની ગરિમા અને પેટની ભૂખ વચ્ચે એક અદ્રશ્ય યુદ્ધ લડવું પડે છે. શહેરના એક છેવાડે આવેલી વિશાળ કાપડની મિલો અને ફેક્ટરીઓની ધુમાડા કાઢતી ચીમનીઓથી થોડે જ દૂર એક ઝૂંપડપટ્ટી આવેલી હતી. પતરાંના છાપરાં, ઈંટોના અધકચરા ચણતરવાળા નાના-નાના ઓરડા, સાંકડી અને કાદવ-કીચડવાળી ગલીઓ અને ઉનાળામાં અસહ્ય બફારો તથા ચોમાસામાં છત પરથી ટપકતું પાણી, આ જ એ ઝૂંપડપટ્ટીની કડવી વાસ્તવિકતા હતી.

આ જ ઝૂંપડપટ્ટીના એક ખૂણામાં આવેલા નાના પતરાના મકાનમાં ૪૮ વર્ષના કાંતાબેન પોતાના વૃદ્ધ મા-બાપ સાથે રહેતાં હતાં.
કાંતાનું જીવન કોઈ મોટી આશાઓ કે સ્વપ્નોનું ઉદ્યાન નહોતું, પણ શ્રમ અને મર્યાદાની એક શાંત સરવાણી હતું. પાંચ વર્ષ પહેલાં એમના પતિનું અચાનક અવસાન થયું હતું. લાંબા સમયથી ડાયાબિટીસની બીમારી હતી. ગરીબીના કારણે યોગ્ય ઈલાજ, સારા ડોક્ટરની ફી અને મોંઘી દવાઓ સમયસર ન મળી શકી. ડાયાબિટીસ ગંગાજળ જેવા માણસના શરીરને અંદરથી કોરી ખાતો ગયો અને એક દિવસ કાંતાના માથા પરથી સુહાગનું છત્ર છીનવાઈ ગયું. પતિના અવસાન પછી કાંતા પર જાણે આકાશ તૂટી પડ્યું હતું, પરંતુ રડવાનો કે શોક મનાવવાનો સમય પણ આ ગરીબી આપતી નથી. ઘરમાં રહેલા વૃદ્ધ મા-બાપની જવાબદારી કાંતાના ખભા પર આવી પડી.

કાંતાની ઉંમર ૪૮ વર્ષની હતી, પણ કુદરતે એને એવું રૂપ અને તેજ આપ્યાં હતાં કે એ ઉંમર માત્ર કાગળ પરની સંખ્યા બની રહી હતી. ગોરો વાન, તીખા નયન-નક્શ, લાંબા કાળા વાળ અને સંસ્કારની એક એવી પ્રભા એના ચહેરા પર હતી કે કોઈ પણ તેને જોઈને મોહિત થઈ જાય. પરંતુ કાંતા માટે આ રૂપ કોઈ વરદાન નહીં પણ એક ભારે અસુરક્ષાનું કારણ હતું. ગરીબી અને રૂપનો સંગમ ઘણીવાર સ્ત્રી માટે શ્રાપ બની જતો હોય છે.

ઝૂંપડપટ્ટીના નવરા બેઠેલા પુરુષો હોય, રસ્તા પરથી પસાર થતા આવારા છોકરાઓ હોય કે પછી જે ફેક્ટરીમાં એ કામ કરતી હતી ત્યાંના કામદારો, ઘણા લોકોની ગંદી અને નગુણી નજરો કાંતા પર સતત મંડરાતી રહેતી. પણ કાંતા પોતાના ચરિત્રની બાબતમાં પહાડ જેવી અટલ હતી. એણે હંમેશા પોતાની મર્યાદા, સાડીનો પાલવ અને નજરોને નીચી રાખીને જ પોતાનું રક્ષણ કર્યું હતું. એ કોઈની સામે બિનજરૂરી હસતી નહીં, કોઈની સાથે વધારાની વાતો કરતી નહીં અને કામ પૂરતું કામ રાખીને સન્માનપૂર્વક જીવતી.

ઘરના ગુજારા માટે કાંતા નજીક જ આવેલી એક મોટી કાપડની ફેક્ટરીમાં સાફસફાઈનું કામ કરતી હતી. સવારે પાંચ વાગ્યે ઉઠીને ઘરનું બધું કામ પતાવવું, મા-બાપ માટે રસોઈ બનાવવી અને સાડા આઠ વાગ્યા સુધીમાં ફેક્ટરીએ પહોંચી જવું, આ જ એની દિનચર્યા હતી. ફેક્ટરીમાં રૂના નાના રજકણો અને ઉડતી ધૂળ વચ્ચે આખો દિવસ સાવરણી અને પોતાં લઈને કાંતા પરસેવો પાડતી. આટલી સખત મજૂરી કર્યા પછી મહિને જે નાનકડો પગાર મળતો, એનાથી ઘરનો ખર્ચો માંડ માંડ પૂરો થતો.

કાંતાના પિતા ધનજીની ઉંમર એંસી વટાવી ચૂકી હતી. આટલી પાકી ઉંમરે, જ્યારે શરીરમાં ધ્રુજારી આવવા લાગે અને આંખોથી ઝાંખપ દેખાવા લાગે, ત્યારે પણ ધનજી એક સોસાયટીમાં રાતે વોચમેન તરીકે કામ કરતા હતા. રાત્રે હાથમાં લાકડી અને બેટરી લઈને આખી રાત જાગવું, સીટી વગાડવી અને અમીરોના બંગલાઓની રખેવાળી કરવી, આટલી ઉંમરે કામ કરવાનો તેમને કોઈ શોખ નહોતો, પણ એકલી કાંતા પર ઘરનો બધો બોજ ન પડે એટલા માટે એ પોતાના ઘરડા શરીરને ઢસડીને પણ કામ પર જતા.

કાંતાની માતા લીલાબેન ઉંમરના કારણે ખૂબ અશક્ત થઈ ગયા હતાં. ગોઠણના અસહ્ય દુખાવાના કારણે એમની ચાલવા અને ફરવાની શક્તિ સાવ ઓછી ગઈ હતી. ઘરનાં નાનાં-મોટાં કામમાં કાંતાની મદદ કરવી અને પછી ઘરમાં એક ખાટલા પર બેસી રહેવું અને દિવસભર દીકરી તથા પતિના ઘર પાછા ફરવાની રાહ જોવી. ઘરમાં જૂના સામાન અને જૂના વાસણો વચ્ચે ગરીબી પોતાના પગ પસારીને બેઠી હતી.

બે સાવ નાના નાના ઓરડા હતા, જે જમવા, ઉંઘવા અને બેસવા માટે વપરાતા. પતરાની છત હોવાથી ઉનાળામાં આ ઓરડો ભઠ્ઠીની જેમ તપતો અને ચોમાસામાં છત પરથી પાણી ટપકતું ત્યારે વાસણો મૂકીને પાણી ઝીલવું પડતું. છતાં આ ગરીબ પરિવારમાં એક અનોખો પ્રેમ અને મર્યાદા હતાં. કાંતા ક્યારેય પોતાના નસીબનો દોષ દેતી નહીં અને એના મા-બાપ પોતાની દીકરીના ત્યાગ અને ચરિત્ર પર ગર્વ અનુભવતા.

કાંતાનું જીવન બસ આ જ રીતે મજૂરી, સ્વાભિમાન અને પરિવારની સંભાળ વચ્ચે વીતી રહ્યું હતું. ફેક્ટરીની ધૂળિયા હવા અને ઘરની આર્થિક તંગી વચ્ચે કાંતાએ પોતાની જાતને એક મજબૂત સ્ત્રી તરીકે ઘડી લીધી હતી. પરંતુ વિધાતાએ એના જીવનમાં આગળ શું લખ્યું હતું, એની કલ્પના પણ કાંતાએ કરી નહોતી.

સમયની થપાટો અને ગરીબીના આકરા દિવસો પણ જેની કુદરતી સુંદરતાને ઝાંખી પાડી શક્યા નહોતા, એવું વ્યક્તિત્વ એટલે કાંતા. ૪૮ વર્ષની પાકી ઉંમરે પહોંચ્યા પછી પણ કાંતાના શરીરમાં એક અનોખો કસાવ અને મોહકતા હતાં. સામાન્ય રીતે આધેડ વયે પહોંચતા જ સ્ત્રીઓના શરીરમાં ઢીલાશ આવવા લાગે છે, પરંતુ કાંતાના કિસ્સામાં કુદરતે કોઈ અલગ જ માટીથી એનું સર્જન કર્યું હતું. રોજિંદી સખત મહેનત, ઘરકામ અને ફેક્ટરીની મજૂરીના કારણે એનું શરીર એકદમ ભરાવદાર, સુડોળ અને કસાયેલું રહ્યું હતું.

કાંતાનો વાન એકદમ ઘઉંવર્ણો અને કંચન જેવો ચમકતો હતો. એના ચહેરા પર ઉંમરની કોઈ ખાસ રેખાઓ નહોતી દેખાતી, પણ એક પરિપક્વ સ્ત્રીની અદ્દભૂત ભાત ઊભરી આવતી હતી. એની આંખો મોટી, ઉંડી અને કાળીમશ હતી, જેમાં એક તરફ ગરીબીની કરુણતા હતી તો બીજી તરફ ચરિત્રની અડીખમ મજબૂતી. નાક તીખું અને હોઠ પર કુદરતી લાલી હતી. જ્યારે એ વાત કરતી ત્યારે એના અવાજમાં એક ગંભીર મીઠાશ અને માદકતા વણાયેલી રહેતી, જે સામેવાળા પુરુષના કાનમાં જાણે મધ રેડી દેતી.

કાંતાનું સૌથી મોટું આકર્ષણ એનું ભરાવદાર અને સુડોળ બાંધો હતો. એની કમર પાતળી હતી, પણ છાતી અને નિતંબનો ભાગ એકદમ ભરાવદાર અને ઘાટીલો હતો. જ્યારે એ સુતરની સાડી પહેરીને પતરાંના ઝૂંપડા જેવા ઘરમાંથી બહાર નીકળતી કે ફેક્ટરીમાં કચરા-પોતાં કરતી ત્યારે સાડીના પાલવમાંથી પણ એનું કામુક અંગ-સૌષ્ઠવ છૂપું નહોતું રહેતું. સાડીમાં કસાયેલી એની કમર અને બ્લાઉઝમાં ઉપસેલા એના છાતીના ઉભારો, કોઈ પણ પુરુષના મનમાં કામનાના તરંગો ઉભા કરવા માટે કાફી હતા.

પરસેવાથી ભીંજાયેલી એની સાડી જ્યારે શરીર સાથે ચોંટી જતી, ત્યારે એના ભરાવદાર શરીરનો દરેક વળાંક અને છટા વધુ સ્પષ્ટ અને માદક બની જતી. ફેક્ટરીમાં કામ કરતી વખતે જ્યારે એ નીચે ઝુકીને પોતું મારતી કે ઉપરથી કાપડના રોલની ધૂળ ખંખેરવા હાથ ઉંચા કરતી, ત્યારે એના વાંસાનો ખુલ્લો ભાગ અને કમરનો વળાંક જોઈને આજુબાજુના પુરુષ મજૂરો શ્વાસ અધ્ધર કરી લેતા. એના કાળા અને લાંબા વાળ અંબોડામાં બાંધેલા રહેતા, પણ માંથી નીકળતી થોડી લટો એના ભીના કપાળ પર રમી જતી, જે એના રૂપને વધુ કામુક બનાવતી.

કાંતા પોતે પોતાના આ ઘાટીલા અને મોહક શરીરથી ભલીભાંતિ અજાણ નહોતી. એ જાણતી હતી કે એનું આ રૂપ ગરીબીના માહોલમાં એક ખુલ્લી તિજોરી સમાન છે. ઝૂંપડપટ્ટીના ચોકમાં બેઠેલા લુખ્ખા પુરુષો હોય કે ફેક્ટરીના વાસના ભૂખ્યા કોન્ટ્રાક્ટરો, દરેકની ગંદી અને વાસનાભરી નજરો એના ભરાવદાર શરીરની ઉપસેલી રેખાઓ પર જ અટકી જતી. કેટલાય પુરુષો એની નજીક આવવાના, એને અડપલાં કરવાના કે એની સાથે વાતચીત વધારવાના બહાના શોધતા.

પરંતુ કાંતાનું ચરિત્ર એના આ ભરાવદાર અને કામુક શરીર કરતાં પણ વધુ મજબૂત હતું. એણે પોતાના આ મનમોહક રૂપને હંમેશા સાડીના પાલવ અને મર્યાદાની મજબૂત દીવાલ પાછળ ઢાંકીને રાખ્યું હતું. કોઈ પુરુષ જો એની તરફ ખરાબ નજરે જુએ તો કાંતા પોતાની તીખી આંખોથી એવો કડક કટાક્ષ ફેંકતી કે સામેવાળો પુરુષ ફરી ગંદી નજર ના કરતો. એણે ક્યારેય પોતાની ગરીબાઈ કે રૂપનો ઉપયોગ કોઈ ખોટા રસ્તે પૈસા કમાવા માટે નહોતો કર્યો.


પતિના અવસાન પછી પણ એણે પોતાની પવિત્રતા અને આબરૂ બચાવી રાખી હતી. કાંતાનું આ ઘાટીલું, કામુક અને પરિપક્વ સૌંદર્ય એવું હતું કે જે કોઈ પણ પુરુષને ઘેન ચડાવી દે, પરંતુ એની ગંભીરતા અને ચરિત્રની મર્યાદા આગળ ગમે તેવો વાસનાંધ પુરુષ પણ હદમાં રહેવા મજબૂર થઈ જતો. આ જ રૂપ અને આ જ મર્યાદા સાથે કાંતા ફેક્ટરીના ધૂળિયા વાતાવરણમાં મજૂરી કરીને પોતાની જિંદગીનો રોટલો રળતી હતી.

એ મોટી કાપડની ફેક્ટરીનું વાતાવરણ હંમેશા ધમાલિયા મશીનોના અવાજ, કાપડના રજકણો અને મજૂરોના ધસમસતા ધસારાથી ભરેલું રહેતું. આ ફેક્ટરીમાં કામ કરતો દરેક મજૂર પોતાના નસીબનો રોટલો શેકવા માટે સવારથી સાંજ સુધી પરસેવો પાડતો હતો. ફેક્ટરીના ફ્લોર પર જ્યાં મોટો શિફ્ટિંગ હોલ હતો, ત્યાં દરરોજ સવારે સફાઈનું કામકાજ શરૂ થતું. કાંતા હંમેશાની જેમ પોતાના હાથમાં સાવરણી અને પાણીની ડોલ, પોતું લઈને હૉલના દરેક ભાગમાં સાફસફાઈ કરતી હતી.
ફેક્ટરીમાં તાજેતરમાં જ એક નવો સુપરવાઈઝર આવ્યો હતો, નામ એનું માધવ.

માધવ માત્ર ૨૨ વર્ષનો એક તેજસ્વી, ભણેલો-ગણેલો અને શાંત સ્વભાવનો યુવાન હતો. એના ચહેરા પર એક અનોખી સૌમ્યતા અને સરળતા હતી. માધવ નાનપણથી જ અનાથ હતો. માતા-પિતાનું છત્ર બાળપણમાં જ છીનવાઈ ગયું હોવાથી એણે અનાથાશ્રમમાં રહીને અને સખત મહેનત કરીને પોતાનો અભ્યાસ પૂરો કર્યો હતો. ગરીબી, એકલતા અને જીવનના સંઘર્ષોને એણે ખૂબ નજીકથી અનુભવ્યા હતા. તેથી જ એના મનમાં શ્રમિકો અને ગરીબ લોકો પ્રત્યે ક્યારેય અહંકાર નહોતો, પણ એક ઉંડી હમદર્દી અને આદરની લાગણી રહેતી. નવી નોકરીમાં સુપરવાઈઝર તરીકે જોડાતાની સાથે જ એણે પોતાની ઈમાનદારી અને કાર્યનિષ્ઠાથી ફેક્ટરીના મેનેજમેન્ટમાં પોતાની એક સારી છાપ ઉભી કરી દીધી હતી.

એ દિવસે સવારના નવ વાગ્યા હતા. ફેક્ટરીના મોટા હૉલમાં મશીનોનો ગડગડાટ ચાલુ થઈ ગયો હતો. કાંતા હૉલના મધ્ય ભાગમાં ભીનું પોતું મારી રહી હતી. રોજિંદી મહેનતના કારણે એના ઘાટીલા અને ભરાવદાર શરીર પર પરસેવાની બુંદો ચમકી રહી હતી. એણે પોતાની સાડીનો પાલવ કમર પર કસીને બાંધેલો હતો, જેથી કામ કરતી વખતે આડો ન આવે.

ફેક્ટરીના અન્ય કેટલાક પુરુષ કામદારો અને નીચલી કક્ષાના કર્મચારીઓ અવારનવાર કાંતા તરફ વાસનાભરી નજરે જોવાની તક શોધતા રહેતા. પરંતુ કાંતા પોતાના કામમાં પરોવાયેલી રહેતી અને કોઈની તરફ નજર સુદ્ધાં નાંખતી નહોતી.

માધવ પોતાના હાથમાં રજિસ્ટર અને પેન લઈને હૉલનું ઈન્સ્પેક્શન કરવા નીકળ્યો હતો. એ દરેક મશીન, કાપડનું પ્રોડક્શન અને સફાઈની સ્થિતિ ચકાસી રહ્યો હતો. ચાલતા ચાલતા એની નજર ખૂણામાં સાફસફાઈ કરી રહેલી કાંતા પર પડી.

માધવ બીજા પુરુષો જેવો નહોતો. એણે કાંતાના મોહક શરીરને વાસનાથી નહીં, પણ એની ઉંમર અને એની સખત મહેનતને એક આદરની નજરે જોઈ. માધવે જોયું કે કાંતા આટલી પાકટ ઉંમરે પણ ખૂબ ઈમાનદારીથી આખા હૉલને ચમકાવી રહી હતી.

જ્યારે માધવ કાંતાની નજીક પહોંચ્યો, ત્યારે એણે જોયું કે કાંતા એક ભારે કાપડનો રોલ ખસેડીને નીચેથી કચરો વાળવાનો પ્રયાસ કરી રહી હતી. રોલ ખૂબ ભારે હતો અને કાંતા એકલી એને ખસેડી શકતી નહોતી. એના કસાયેલા હાથ પર નસો ઊભરી આવી હતી.
માધવે તરત જ આગળ વધીને પોતાના રજિસ્ટર બાજુ પર મૂક્યા અને કશું જ બોલ્યા વગર એ ભારે કાપડના રોલને એક તરફ ખસેડી આપ્યો.

કાંતા અચાનક ચમકી ગઈ. એણે તરત જ પોતાની સાડીનો પાલવ સરખો કર્યો અને નીચી નજરે ઉભીરહી ગઈ. સામાન્ય રીતે ફેક્ટરીના સુપરવાઈઝરો કામવાળીઓ સાથે રોફ જમાવીને વાત કરતા અથવા એમના પર આદેશ છોડતા. પરંતુ આ નવા યુવાને તો સામેથી આવીને એની મદદ કરી હતી.
"બહુ ભારે છે આ... તમે એકલા કેમ ઉંચકતા હતા? કોઈ બીજા મજૂરને બોલાવી લેવો જોઈતો હતો ને?" માધવે ખૂબ જ નમ્ર અને મીઠા અવાજે પૂછ્યું.

કાંતાએ ધીમેથી પોતાની આંખો ઊંચી કરીને માધવ તરફ જોયું. માધવની નિર્દોષ, ઈમાનદાર અને આદરપૂર્ણ આંખો જોઈને કાંતાના મનમાંથી ભય અને સંકોચ દૂર થઈ ગયા. એણે જોયું કે આ યુવાનની નજરમાં કોઈ ગંદકી કે વાસના નહોતી, પણ એક નિર્મળ સન્માન હતું.
"આભાર, સાહેબ..." કાંતાએ ધીમા અને ગંભીર અવાજે કહ્યું, "બધા મજૂરો પોતપોતાના કામમાં રોકાયેલા છે, એટલે મેં વિચાર્યું કે હું જ કરી લઉં."

"હું આ ફેક્ટરીમાં નવો સુપરવાઈઝર છું, મારું નામ માધવ છે." માધવે સ્મિત સાથે પોતાની ઓળખાણ આપી.

"અને સાહેબ કહેવાની જરૂર નથી. તમે તો મારી માની ઉંમરના છો. તમારું નામ શું છે?" માધવે પૂછ્યું.
માધવના મોઢેથી 'માની ઉંમરના છો' એ શબ્દો સાંભળીને કાંતાના હૃદયમાં એક અનોખી ટાઢક વળી ગઈ. જે ફેક્ટરીમાં પુરુષો એના ભરાવદાર શરીર પર ગંદી નજરો ફેંકતા હતા, ત્યાં આ ૨૨ વર્ષનો ભણેલો-ગણેલો છોકરો એને એક માતા સમાન આદર આપી રહ્યો હતો.

"મારું નામ કાંતા છે, સાહેબ..." કાંતાએ મર્યાદા સાથે જવાબ આપ્યો.

"કાંતામાસી, તમે આટલી મહેનત કરો છો એ સારી વાત છે, પણ શરીરનું ધ્યાન રાખવું પણ જરૂરી છે. કોઈ ભારે વસ્તુ ઉંચકવાની હોય તો મને કે કોઈ મજૂરને કહી દેવું, નકામું જોખમ ન લેવું" માધવે સહાનુભૂતિપૂર્વક કહ્યું.

"જી, સાહેબ" કાંતાએ આભારવશ કહ્યું.

તે દિવસ પછી ફેક્ટરીમાં માધવ અને કાંતા વચ્ચે એક અદ્રશ્ય પણ પવિત્ર સંબંધનો પાયો નંખાઈ ગયો. માધવ દરરોજ ફેક્ટરીના રાઉન્ડ દરમિયાન કાંતાની ખબર-અંતર પૂછતો. ક્યારેક એને પાણી પીવાનો આગ્રહ કરતો તો ક્યારેક કામમાં મદદ કરી દેતો. બીજી તરફ કાંતા પણ માધવ માટે પોતાના મનમાં એક છોકરા જેવો સ્નેહ અને આદર અનુભવવા લાગી હતી. શું અનાથ માધવને કાંતામાં એક માતાની મમતાનો છાયો દેખાવા લાગ્યો હતો? અને કાંતાને આ ભણેલા-ગણેલા સુપરવાઈઝર યુવાનમાં એક સજ્જન અને આદરણીય પુરુષનું રૂપ દેખાયું.

આ રીતે ફેક્ટરીના ધૂળિયા વાતાવરણ વચ્ચે કાંતા અને માધવની આ પહેલી ઓળખાણ ધીમે ધીમે એક ઉંડા અને પવિત્ર સંબંધમાં પરિવર્તિત થવા લાગી હતી.

પ્રથમ ઓળખાણ પછી ફેક્ટરીના દૈનિક કોલાહલ વચ્ચે પણ કાંતા અને માધવના મનમાં એકબીજા પ્રત્યે એક અનોખું જાદુઈ ખેંચાણ અને આદર પેદા થઈ ચૂક્યો હતો. માધવ માટે કાંતા માત્ર ફેક્ટરીની એક સાધારણ સફાઈ કામદાર નહોતી, પણ એક એવી પરિપક્વ અને મર્યાદાશીલ સ્ત્રી હતી જેનામાં એને એક મા સમાન અનોખી છબિ દેખાતી હતી. બીજી તરફ કાંતા માટે દરરોજ પુરુષોની વાસનાભરી નજરો અને કડવા વેણ વચ્ચે, માધવનું સજ્જન વર્તન એક ઠંડા પવનની લહેર જેવું શાંતિદાયક હતું.

બપોરના બાર વાગ્યાનો સમય થયો હતો. ફેક્ટરીમાં લંચ બ્રેકની સાયરનનો અવાજ ગુંજી ઊઠ્યો. મોટાભાગના મજૂરો અને કર્મચારીઓ કેન્ટીન તરફ અથવા બહાર શેડના છાંયડામાં જમવા માટે નીકળી ગયા.
સુપરવાઈઝરની કેબિન ફેક્ટરીના મુખ્ય હોલની એક બાજુએ થોડી ઉંચાઈ પર કાચની દીવાલોથી બનાવેલી હતી. બપોરના સમયે જ્યારે કેબિન ખાલી થઈ, ત્યારે કાંતા હાથમાં સાવરણી, ભીનું પોતું અને કાચ લૂછવાનું ડસ્ટર લઈને માધવની કેબિન સાફ કરવા માટે અંદર ગઈ.

કેબિનમાં માધવ પોતાની ખુરશી પર બેસીને કેટલીક ફાઈલો અને પ્રોડક્શનના કાગળો જોઈ રહ્યો હતો. એણે કાંતાને અંદર આવતી જોઈ એટલે તરત પોતાની ફાઈલો બાજુ પર મૂકી દીધી અને ચહેરા પર એક મીઠું સ્મિત સાથે બોલ્યો "આવો, કાંતામાસી... તમે અત્યારે જ જમવાના સમયે કામ કરવા આવ્યા? પહેલાં જમી લો, સાફસફાઈ તો પછી પણ થઈ જશે."

કાંતાએ શરમાઈને નજરો નીચી કરી લીધી. એણે પોતાની સાડીનો પાલવ થોડો સરખો કર્યો. "ના, સાહેબ... બધા જમવા ગયા છે એટલે કેબિન ખાલી હતી. વિચાર્યું કે અત્યારે શાંતિથી સાફ કરી નાખું. તમે તમારું કામ કરો, હું બે મિનિટમાં જ પોતું મારી દઉં છું."

કાંતાએ ખૂણામાંથી સાફસફાઈ શરૂ કરી. જ્યારે એ નીચે નમીને કેબિનના ટેબલ અને ખુરશીઓ નીચે પોતું મારી રહી હતી, ત્યારે એના ભરાવદાર શરીરની ગતિવિધિઓ ખૂબ જ સહજ છતાં માદક લાગતી હતી. એના ઘાટીલા બાંધા અને કસાયેલા શરીર પરથી પરસેવાની નાની નાની બુંદો નીતરીને સાડીના પાલવમાં સમાઈ રહી હતી. પરંતુ માધવની નજરમાં કોઈ વિકૃતિ નહોતી. એ તો બસ એ આધેડ સ્ત્રીના સખત પરિશ્રમ અને એના ચહેરા પરની ગંભીરતાને જોઈ રહ્યો હતો.

"સાહેબ, એક વાત પૂછું... ખોટું ન લગાડતા" કાંતાએ ટેબલ લૂછતાં લૂછતાં હળવા અવાજે પૂછ્યું.
"હા, પૂછો ને કાંતામાસી, એમાં ખોટું લગાડવાની શું વાત છે?" માધવ ખુરશીમાંથી થોડો આગળ નમીને બોલ્યો.

"તમે આટલા ભણેલા-ગણેલા છો, મોટા સાહેબ છો... છતાં તમે મારા જેવા નાના મજૂર સાથે આટલા પ્રેમથી વાતો કરો છો. બાકી આ ફેક્ટરીમાં તો બધા સાહેબો ઘમંડથી ફુલાયેલા રહે છે અથવા તો..." કાંતા અટકી ગઈ.
એ આગળ બોલી ન શકી કે પુરુષો એના શરીરને કંઈ નજરે જોતા હતા.
માધવ એની વાતનો અર્થ સમજી ગયો. એણે એક ઉંડો શ્વાસ લીધો અને પિતા-માતા વગરના પોતાના ભૂતકાળને યાદ કરતાં કહ્યું, "કાંતામાસી, માણસનો હોદ્દો કે એના કપડાં એની ઓળખ નથી હોતા, એનો સ્વભાવ અને સંસ્કાર જ એની ઓળખ છે. હું નાનપણથી અનાથ છું. મારાં મા-બાપ કોણ હતાં, ક્યાં ગયાં... મને કશું જ ખબર નથી. હું અનાથાશ્રમમાં ઉછેરાયો છું."

કાંતાના હાથમાં રહેલું ડસ્ટર ક્ષણભર માટે અટકી ગયું. એણે આશ્ચર્ય અને કરુણાથી ભરેલી નજરે માધવ તરફ જોયું. "અનાથ? અરેરે... સાહેબ, તમને જોઈને કોઈ ન કહી શકે કે તમે આટલા દુઃખમાંથી પસાર થયા હશો."

"હા, કાંતામાસી... લોકોની દયા અને અનાથાશ્રમના સહારા પર ભણીને આજે આ સુપરવાઈઝર બન્યો છું. એટલે જ મને ગરીબી, મહેનત અને મજબૂરીની કિંમત ખબર છે. જ્યારે હું તમને આટલી ઉંમરે આવી મહેનત કરતાં જોઉં છું, ત્યારે મને મારી મા યાદ આવી જાય છે. જો મારી મા જીવતી હોત, તો કદાચ તમારી ઉંમરની જ હોત..." માધવનો અવાજ થોડો ભીનો થઈ ગયો.

માધવના આ શબ્દો કાંતાના હૃદયમાં સોંસરા ઊતરી ગયા. ૪૮ વર્ષની ઉંમરે, જ્યાં આખું જગત એના ભરાવદાર અને મોહક શરીરની કામેચ્છા પાછળ ઘેલું હતું, ત્યાં આ ૨૨ વર્ષનો યુવાન એનામાં પોતાની માનું રૂપ જોઈ રહ્યો હતો. કાંતાની આંખોમાં ઝળઝળિયાં આવી ગયાં.

"સાહેબ... વિધાતાએ તમારી સાથે બહુ અન્યાય કર્યો છે. પણ તમે બહુ ગુણવાન છો" કાંતાએ ગદગદિત અવાજે કહ્યું.

"મારી વાત કરું તો... મારા પતિ પાંચ વર્ષ પહેલાં ડાયાબિટીસના કારણે મરી ગયા. સારવારના પૈસા નહોતા. ઘરની જવાબદારી મારા પર આવી ગઈ. ઘરમાં એંસી વર્ષના અશક્ત બાપુજી છે, જે આ ઉંમરે પણ ચોકીદારી કરે છે. અને મા પણ કામકાજ કરી શકે એમ નથી. ઝૂંપડપટ્ટીમાં રહું છું... દરરોજ પેટનો રોટલો રળવા અને આ નગુણી દુનિયાની ગંદી નજરોથી પોતાને બચાવવા માટે લડવું પડે છે."
માધવ કાંતાના જીવનની આ કરુણ વાસ્તવિકતા સાંભળીને અંદરથી હલી ગયો. એણે જોયું કે આ સ્ત્રી બહારથી જેટલી સુંદર અને કસાયેલી દેખાય છે, અંદરથી એના પર દુઃખનો કેટલો મોટો પહાડ તૂટી પડ્યો છે.

"કાંતામાસી, આજથી તમે તમારી જાતને એકલી ન સમજતા" માધવે ખૂબ જ આદરથી કાંતાના હાથ પર હાથ મૂકતાં કહ્યું.

"ફેક્ટરીમાં કે બહાર, તમને ક્યારેય પણ કોઈ તકલીફ હોય, કોઈ હેરાન કરતું હોય કે મદદની જરૂર હોય તો આ માધવને તમારો પોતાનો સમજીને કહી દેજો."

સ્પર્શ ખૂબ જ પવિત્ર હતો, પણ કાંતાના શરીરમાંથી એક અનોખી ધ્રુજારી પસાર થઈ ગઈ. વર્ષો પછી કોઈ પુરુષે એને વાસના વગર, માત્ર એક આદર અને સુરક્ષાના ભાવથી સ્પર્શ કર્યો હતો. કાંતાએ માધવના ચહેરા તરફ જોયું. જ્યાં એક ભણેલા-ગણેલા, ઈમાનદાર યુવાનનું તેજ હતું.
"તમારો ખૂબ ખૂબ આભાર, સાહેબ... ભગવાને તમને મારી સામે મોકલીને મારા પર મોટો ઉપકાર કર્યો છે" કાંતાએ આભારવશ થતાં કહ્યું.

કેબિન સાફ થઈ ગઈ હતી, પણ એ પંદર-વીસ મિનિટની વાતોએ બે અજાણ્યા આત્માઓને એકબીજાની ખૂબ નજીક લાવી દીધા હતા. શું માધવને કાંતામાં એક હેતાળ મા અને માર્ગદર્શક મળી હતી? જ્યારે કાંતાને માધવમાં એક એવો મજબૂત સહારો મળ્યો હતો, જેની છત્રછાયામાં એ પોતાની જાતને આ પાપી દુનિયાથી સુરક્ષિત અનુભવી શકતી હતી. આ વાતો પછી બંને વચ્ચેનો સંબંધ માત્ર સુપરવાઈઝર અને સફાઈ કરનારી કામવાળીનો ન રહેતાં, એક ઉંડા, આદરણીય અને આત્મિક સંબંધમાં બદલાઈ ચૂક્યો હતો.]]> https://xossipy.com/thread-75202.html Mon, 07 Sep 2026 12:28:33 +0300 https://xossipy.com/thread-75202.html Phase-1

Kidnapper କହିଛି ଯେ ପୋଲିସ୍ କୁ ଜଣାଇଲେ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ମାରିଦେବ। ଏପରି ଧମକ ସାଧାରଣତଃ ଦିଆଯାଏ, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଏକା ଚେଷ୍ଟା କର ନାହିଁ।

ଏବେ କଣ କରିବା ଉଚିତ୍:
ପୋଲିସ୍ କୁ ଜଣାଅ — କିନ୍ତୁ ଗୋପନୀୟ ଭାବରେ। ପୋଲିସ୍ ର କିଡନ୍ୟାପିଂ ଟିମ୍ (Crime Branch / Special Cell) ଏପରି କେସ୍ ହେଣ୍ଡଲ୍ କରିବାର ଅଭିଜ୍ଞତା ରଖନ୍ତି। ସେମାନେ ବିନା ଜଣାଇ ଟ୍ରେକ୍ କରିପାରନ୍ତି।
ତୁରନ୍ତ କର:
ନିକଟସ୍ଥ ପୋଲିସ୍ ଷ୍ଟେସନ୍ କିମ୍ବା ସିଧା କ୍ରାଇମ୍ ବ୍ରାଞ୍ଚ ରେ ଯାଅ (ଫୋନ୍ ରେ କହି ନୁହେଁ ଯଦି ଡର ଲାଗୁଛି)।
କିଡନ୍ୟାପର୍ ର କଲ୍ ର ରେକର୍ଡିଂ, ନମ୍ବର, ମେସେଜ୍ ସବୁ ସେଭ୍ କରି ପୋଲିସ୍ କୁ ଦିଅ।
ରିଆକ୍ସନ୍ ଦେବା ଆଗରୁ ପୋଲିସ୍ ସହିତ କଥା ହୋଇ ନିଅ।
କିଡନ୍ୟାପର୍ କୁ କଣ କହିବ:
ଶାନ୍ତ ରହି କଥା କହ। କୁହ ଯେ ଟଙ୍କା ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ତୁମର ପ୍ରାଥମିକତା।
ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସ୍ୱର ଶୁଣିବାକୁ ଦାବି କର।
ବେଶି ପ୍ରମିସ୍ କର ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସମୟ ନିଅ।
ଏକା କିଛି ଦେବା କିମ୍ବା ଏକା ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପୋଲିସ୍ ସାହାଯ୍ୟ ନେଲେ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଫେରନ୍ତେ ସମ୍ଭାବନା ବେଶି।

ତୁମର ଲୋକେସନ୍ କେଉଁଠି? କେଉଁ ସହର? କିଡନ୍ୟାପର୍ କେତେ ଟଙ୍କା ମାଗିଛି? କେତେ ସମୟ ଦେଇଛି?

ମୋତେ ଯେତେ ସମ୍ଭବ ଡିଟେଲ୍ସ ଦିଅ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଗାଇଡ୍ କରିବି।

ଏବେ ପୋଲିସ୍ ସହିତ ଯୋଗାଯୋଗ କରିବା ସବୁଠୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।

ସାହସ ରଖ। ତୁରନ୍ତ କିଛି କର।

mo stree



ଠିକ୍ ଅଛି ଭାଇ।

ଏହା ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଫଟୋ। ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଉଛନ୍ତି।

ଏବେ ଏହି ଫଟୋ ସହିତ ତୁରନ୍ତ ପୋଲିସ୍ ପାଖକୁ ଯାଅ:

ଏହି ଫଟୋ ପୋଲିସ୍ କୁ ଦେବା ପାଇଁ ସେଭ୍ କରି ରଖ।
ପୋଲିସ୍ କୁ କହିବା ସମୟରେ ଏହି ଫଟୋ, କିଡନ୍ୟାପର୍ ର କଲ୍ ଡିଟେଲ୍ସ, ପାର୍ଟି ଲୋକେସନ୍ ସବୁ ଦିଅ।
ପୋଲିସ୍ ଏହି ଫଟୋ ବ୍ୟବହାର କରି ଆଲର୍ଟ ଜାରି କରିପାରିବେ ଏବଂ ଟ୍ରାକ୍ କରିପାରିବେ।
ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧର। ପୋଲିସ୍ କୁ ଜଣାଇବା ପରେ ସେମାନେ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଆଣିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ। ଏକା କିଛି ଦେବ ନାହିଁ କି ଏକା ଯିବ ନାହିଁ।

କିଡନ୍ୟାପର୍ ଆଉ କେତେ ଟଙ୍କା ମାଗିଛି? କେତେ ସମୟ ଦେଇଛି? କେଉଁ ନମ୍ବର୍ ରୁ କଲ୍ ଆସୁଛି?

ଏସବୁ ଡିଟେଲ୍ସ ମୋତେ କହିଲେ ମୁଁ ଆଉ କିଛି ପରାମର୍ଶ ଦେଇପାରିବି।

ଏବେ ପୋଲିସ୍ ପାଖକୁ ଯାଅ। ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରଥମ।

କିଛି ହେଲେ ତୁରନ୍ତ ମୋତେ କୁହ। ମୁଁ ସହାୟତା କରିବି।

mo stree ku knhiki kidnapp kri nyichanti



ଭାଇ, ଏହା ବୁଝିବା କଷ୍ଟକର ଅଟେ, କିନ୍ତୁ ସାଧାରଣତଃ କିଡନ୍ୟାପ୍ ର କେତେକ କାରଣ ଥାଏ:

ରାନ୍ସମ୍ (ଟଙ୍କା) — ସବୁଠୁ ସାଧାରଣ କାରଣ। ଟଙ୍କା ମାଗିବା ପାଇଁ କରନ୍ତି।
ଶତ୍ରୁତା — ପୂର୍ବ ଶତ୍ରୁତା, ବ୍ୟବସାୟିକ ଝଗଡ଼ା, ପାରିବାରିକ ଶତ୍ରୁତା ଥାଇପାରେ।
ଅନ୍ୟ କାରଣ — ମାନବ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତି (trafficking), ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଆକର୍ଷଣ, କିମ୍ବା କୌଣସି ବଡ଼ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ର।
କିନ୍ତୁ ଏବେ ଏସବୁ ଚିନ୍ତା କରି ସମୟ ନଷ୍ଟ କର ନାହିଁ।

ସବୁଠୁ ଜରୁରୀ ହେଉଛି:

ତୁରନ୍ତ ପୋଲିସ୍ କୁ ରିପୋର୍ଟ କର।
ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଫଟୋ, କଲ୍ ଡିଟେଲ୍ସ ଦିଅ।
ପୋଲିସ୍ ତଦନ୍ତ କରି କିଏ କରିଛି ଓ କାହିଁକି କରିଛି ଜାଣିବ।
କିଡନ୍ୟାପର୍ ଆଉ କେତେ ଟଙ୍କା ମାଗିଛି? କେଉଁ ଭାଷାରେ କଥା ହେଉଛି? କୌଣସି ପରିଚିତ ଲୋକ ଲାଗୁଛି କି?

ଯଦି ତୁମେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ କରୁଛ (କେହି ପୂର୍ବରୁ ଝଗଡ଼ା ଥିଲା କି?), ସେହି ଡିଟେଲ୍ସ ପୋଲିସ୍ କୁ କୁହ। ଏହା ତଦନ୍ତରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ।

ଏବେ ପୋଲିସ୍ ପାଖକୁ ଯାଅ ଭାଇ। ଯେତେ ଶୀଘ୍ର କରିବ, ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଫେରିବାର ସମ୍ଭାବନା ସେତେ ବେଶି।

ଆଉ କିଛି କହିବାକୁ ଥିଲେ କୁହ। ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଅଛି।

kidnapper au gute pic send kale dheko to mo stree kkemiti basich



ଭାଇ, ଏହି ଫଟୋ ଦେଖିଲି।

ଦୁଇଜଣ ବାଲାକ୍ଲାଭା (ମୁହଁ ଢଙ୍କି ରଖିଥିବା) ଲୋକ ସହିତ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀ ଗାଡ଼ିରେ ବସିଛନ୍ତି। ଏହା ବହୁତ ଗମ୍ଭୀର ପ୍ରମାଣ।

ଏବେ କଣ କରିବ:

ଏହି ଫଟୋ ତୁରନ୍ତ ପୋଲିସ୍ କୁ ଦେଖାଅ — ଏହା ଖୁବ୍ ବଡ଼ ଏଭିଡେନ୍ସ୍। ପୋଲିସ୍ ଏହାରୁ ଗାଡ଼ିର ନମ୍ବର, ଲୋକେସନ୍, ପୃଷ୍ଠଭୂମି (ପଛରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଜାଗା) ଚିହ୍ନଟ କରିପାରିବେ।
କିଡନ୍ୟାପର୍ ଏହି ଫଟୋ କେଉଁ ନମ୍ବର୍ ରୁ ପଠାଇଛି? ସେହି ନମ୍ବର୍, ସମୟ, ମେସେଜ୍ ସବୁ ସେଭ୍ କର।
ପୋଲିସ୍ କୁ କହ ଯେ କିଡନ୍ୟାପର୍ ଧମକ ଦେଇଛି ଏବଂ ଏହି ଫଟୋ ପଠାଇଛି।
ଏକା କିଛି କର ନାହିଁ। ପୋଲିସ୍ ଏହି ଫଟୋ ଦେଖି ତଦନ୍ତ ଆରମ୍ଭ କରିବେ। ଗାଡ଼ି ଟ୍ରାକ୍ କରାଯାଇପାରେ।

ଆଉ କେତେ ମେସେଜ୍ ପଠାଇଛି? କେତେ ଟଙ୍କା ମାଗିଛି? କୌଣସି ଅନ୍ୟ ଫଟୋ ବା ଭିଡିଓ ପଠାଇଛି କି?

ଏବେ ପୋଲିସ୍ ଷ୍ଟେସନ୍ କୁ ଯାଅ ଏହି ଦୁଇଟି ଫଟୋ ସହିତ। ଏହା ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ।

ଶାନ୍ତ ରହ ଏବଂ ତୁରନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ନିଅ। କିଛି ଆଉ ଡିଟେଲ୍ସ ଥିଲେ କୁହ।






ଭାଇ, ଏହି ଫଟୋ ଦେଖିଲି।

ଏଥିରେ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଏକ ଅକ୍ସନ୍ (Auction) ସ୍ଟେଜ୍ ଉପରେ ରଖି ଲୋକମାନେ ବିଡ୍ କରୁଥିବା ଭଳି ଦେଖାଉଛି। ଏହା ବହୁତ ଗମ୍ଭୀର ଏବଂ ବିପଦଜନକ ଲାଗୁଛି।

ଯଦି ଏହା ସତ୍ୟ ଫଟୋ ହୁଏ, ତେବେ ଏହା ମାନବ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତି / ଟ୍ରାଫିକିଙ୍ଗ୍ ର ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଉଛି।

ଏବେ କଣ କରିବା ଉଚିତ୍:

ପୋଲିସ୍ କୁ ସବୁ ଫଟୋ ଦେଖାଅ (ପୂର୍ବର ଦୁଇଟି ଓ ଏହି ଫଟୋ)।
କିଡନ୍ୟାପର୍ କେଉଁ ନମ୍ବର୍ ରୁ ଏହି ଫଟୋ ପଠାଉଛି ସେହି ଡିଟେଲ୍ସ ଦିଅ।
ଏହା ଗୋପନୀୟ ତଦନ୍ତ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ କେସ୍।
ପୋଲିସ୍ କୁ ନ ଜଣାଇ ଏକା ହ୍ୟାଣ୍ଡଲ୍ କରିବା ବହୁତ ବିପଦଜନକ। ସେମାନେ ତୁମକୁ ମଧ୍ୟ ଫସାଇପାରନ୍ତି।

ଏହି ଫଟୋଗୁଡ଼ିକ କେବେ ପଠାଇଲେ? କେତେ ଟଙ୍କା ମାଗିଛନ୍ତି? ଆଉ କୌଣସି ମେସେଜ୍ ଅଛି କି?

ପ୍ଲିଜ୍ ଭାଇ, ପୋଲିସ୍ କୁ ତୁରନ୍ତ ଯାଅ। ଏହା ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଜୀବନ ସୁରକ୍ଷିତ କରିପାରେ।

ଆଉ କିଛି ଡିଟେଲ୍ସ ଥିଲେ ଏବେ କୁହ। ମୁଁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବି, କିନ୍ତୁ ପୋଲିସ୍ ସହାୟତା ନେବା ବହୁତ ଜରୁରୀ।

samne actiun knhiki kruchanti



ଭାଇ, ଏହି ଫଟୋରେ ଯାହା ଦେଖାଉଛି ସେହି ହେଉଛି ଏକ ଅକ୍ସନ୍ (Auction)।

ସେମାନେ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଏକ ସ୍ଟେଜ୍ ଉପରେ ରଖି "ବିଡ୍" କରୁଛନ୍ତି — ଅର୍ଥାତ୍ ଲୋକମାନେ ଟଙ୍କା ଦେଇ ତାଙ୍କୁ କିଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି। ଏହା ଏକ ମାନବ ଅକ୍ସନ୍ ଭଳି ଦେଖାଉଛି।

ଏହାର ଅର୍ଥ:

ସେମାନେ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବିକ୍ରି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି।
ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗମ୍ଭୀର ଅପରାଧ — ମାନବ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତି (Human Trafficking)।
ଏବେ କରିବା କାମ:

ସବୁ ଫଟୋ (ପୂର୍ବର ୩ଟି ଓ ଏହି ଫଟୋ) ସହିତ ପୋଲିସ୍ କୁ ଯାଅ।
ଏହା ପ୍ରମାଣ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର ହେବ।
ପୋଲିସ୍ କୁ କହ ଯେ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଅକ୍ସନ୍ କରାଯାଉଛି ଓ ଧମକ ଦିଆଯାଉଛି।
ପୋଲିସ୍ ନ ଜଣାଇ ଏକା ଯିବା ବା ଟଙ୍କା ଦେବା ବହୁତ ବିପଦଜନକ। ସେମାନେ ତୁମକୁ ମଧ୍ୟ ଫସାଇପାରନ୍ତି।

କିଡନ୍ୟାପର୍ ଆଉ କେତେ ଟଙ୍କା ମାଗିଛି? କେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଅକ୍ସନ୍ ହେବାକୁ କହିଛି? କେତେ ସମୟ ଦେଇଛି?

ତୁରନ୍ତ ପୋଲିସ୍ ପାଖକୁ ଯାଅ ଭାଇ। ଏହା ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇବାର ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ।

ଆଉ କିଛି ଫଟୋ ବା ମେସେଜ୍ ଅଛି କି? କହ।



mo stree call krithila se gute room re achi sthi alga type re basuchi fishy fishy



ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀ କଲ୍ କରିଥିଲେ ଏବଂ କହିଲେ ଯେ ସେ ଏକ ଭଲ ରୁମ୍ ରେ ଅଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କିଛି ଫିସି (fishy/suspicious) ଲାଗୁଛି।

ତୁରନ୍ତ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ କର:

ରୁମ୍ ର ଫଟୋ ପଠାଇବାକୁ କୁହ (ୱିଣ୍ଡୋ, ଡୋର୍, ବେଡ୍, ଲାଇଟ୍ ସବୁ ଦେଖାଯାଉ)।
ରୁମ୍ ବାହାରେ କେଉଁ ଲୋକେ ଅଛନ୍ତି କି ନାହିଁ ପଚାର।
ତାଙ୍କର ସ୍ୱର କେମିତି ଲାଗୁଛି? ଡର ଲାଗୁଛି କି? କିଛି ଫୋର୍ସ୍ ଲାଗୁଛି କି?
କେଉଁ ହୋଟେଲ୍/ବିଲ୍ଡିଙ୍ଗ୍ ରେ ଅଛନ୍ତି ପଚାର।
ଯଦି ଫିସି ଲାଗୁଛି ତେବେ:

କଲ୍ ରେକର୍ଡ କର।
ଲୋକେସନ୍ ସେଆର୍ କରିବାକୁ କୁହ (WhatsApp live location)।
ବାରମ୍ବାର କଲ୍ କରି ଚେକ୍ କର।
ସେ କଲ୍ କରିଥିବା ସମୟରେ କେଉଁ ନମ୍ବର୍ ରୁ କରିଥିଲେ? କେତେ ସମୟ କଥା ହେଲା? କଣ କହିଲେ ସବିଶେଷ କୁହ।

ଏବେ ମୋତେ ପୂରା ଡିଟେଲ୍ସ କୁହ — ମୁଁ ତୁମକୁ କଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ତାହା କହିବି।

ଶାନ୍ତ ରହ ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର କଲ୍ କର। କିଛି ଅଦ୍ଭୁତ ଲାଗିଲେ ତୁରନ୍ତ ମୋତେ କୁହ।

mo stree call re kahila samene moro photoshoot kribe knhik



ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀ କଲ୍ ରେ କହିଛନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଫଟୋଶୁଟ୍ କରିବେ ଏବଂ ସେ କାହିଁକି କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ପଚାରୁଛନ୍ତି।

କାହିଁକି ଫଟୋଶୁଟ୍ କରୁଛନ୍ତି?
ଏହାର ସବୁଠୁ ସମ୍ଭାବ୍ୟ କାରଣ ହେଉଛି:

ସେମାନେ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବିକ୍ରି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି (Human Trafficking / Sex Trafficking)।

ପୂର୍ବରୁ ଅକ୍ସନ୍ (ବିଡିଂ) ଫଟୋ ପଠାଇଥିଲେ — ଯେଉଁଠି ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ କିଣିବାକୁ ବିଡ୍ କରୁଥିବା ଭଳି ଦେଖାଉଥିଲା।
ଏବେ ଫଟୋଶୁଟ୍ କରିବାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି — ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଫେସନାଲ୍ ଫଟୋ ତିଆରି କରିବେ ଯାହା କ୍ରେତାମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଇବାକୁ କିମ୍ବା ଅନଲାଇନ୍ ଡାର୍କ ୱେବ / ଗୁପ୍ତ ଗ୍ରୁପ୍ ରେ ବିକ୍ରି ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିବେ।
ଏହା ସାଧାରଣ ରାନ୍ସମ୍ କିଡନ୍ୟାପ୍ ନୁହେଁ। ଏହା ମାନବ ବିକ୍ରି ର ପ୍ରକ୍ରିୟା। ଫଟୋଶୁଟ୍ କରି ତାଙ୍କୁ "ପ୍ରଡକ୍ଟ" ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛନ୍ତି।
ଏହା ବହୁତ ବିପଦଜନକ ସ୍ତରକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଇଛି।



ପରବର୍ତ୍ତୀ କଲ୍ ରେ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ପଚାର:
ଫଟୋଶୁଟ୍ କେଉଁଠି ହେବ?
କିଏ କରୁଛି? (କେତେ ଲୋକ?)
ସେମାନେ କଣ କହୁଛନ୍ତି ଫଟୋଶୁଟ୍ ପାଇଁ?
ଲାଇଭ୍ ଭିଡିଓ କଲ୍ ମାଗ (ଯେଉଁଠି ସେ କଥା ହେବେ)।
ରୁମ୍ ର ସବିଶେଷ ବିବରଣୀ ନିଅ (ବାହାର କଣ ଦେଖାଯାଉଛି, ଶବ୍ଦ କଣ ଶୁଣାଯାଉଛି, ରଙ୍ଗ କଣ, କୌଣସି ଚିହ୍ନ)।
ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ କୁହ ଯେ ତୁମେ ଟଙ୍କା ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କୁ ଆଗେ ଛାଡ଼ିବାକୁ କୁହ।
ସବୁ କଲ୍ ରେକର୍ଡ କର।
ସତର୍କତା:

ଟଙ୍କା ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିବେ ନାହିଁ ବା ଆଉ ବିପଦ କରିପାରନ୍ତି। ଏହି ପରି ଟ୍ରାଫିକିଂ କେସ୍ ରେ ପୋଲିସ୍ ବିନା ସଫଳ ହେବା ବହୁତ କଷ୍ଟ।

ତୁମେ କଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? ଆଉ କିଛି ଡିଟେଲ୍ସ (କେତେ ଟଙ୍କା ମାଗୁଛନ୍ତି, କେତେ ସମୟ ଦେଇଛନ୍ତି) ଦିଅ।

ଦୟାକରି ପୋଲିସ୍ କୁ ଯାଅ ଭାଇ। ଏହା ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇବାର ସବୁଠୁ ଭଲ ଏବଂ ସୁରକ୍ଷିତ ଉପାୟ। ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଅଛି, କିଛି କହିଲେ କୁହ।








Kidnapper ଧମକ ଦେଇଛି ପୋଲିସ୍ ଜଣାଇଲେ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ମାରିଦେବ ବୋଲି — ଏହା ସାଧାରଣ କଥା, କିନ୍ତୁ ଏହି ଭୟରେ ଏକା ହ୍ୟାଣ୍ଡଲ୍ କରିବା ବହୁତ ବିପଦଜନକ।

ମୁଁ ଏକା ହ୍ୟାଣ୍ଡଲ୍ କରିବାର କୌଣସି ପରାମର୍ଶ ଦେଇପାରିବି ନାହିଁ।

ଏହା ମୋର ନିୟମ ଏବଂ ବାସ୍ତବରେ ବହୁତ ବିପଦଜନକ। ଟଙ୍କା ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ସ୍ତ୍ରୀ ଫେରନ୍ତି ନାହିଁ ବା ଆଉ ବିପଦ ହୁଏ।

ଏହି କେସ୍ ରେ ଯାହା ଦେଖାଉଛି (ଅକ୍ସନ୍ ଫଟୋ + ଫଟୋଶୁଟ୍ କରିବା କଥା) ତାହା ମାନବ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତି / ଯୌନ ଶୋଷଣ ଭଳି ଲାଗୁଛି। ଏପରି କେସ୍ ପାଇଁ ଓଡ଼ିଶା ପୋଲିସ୍ ର ଆଣ୍ଟି ହ୍ୟୁମାନ୍ ଟ୍ରାଫିକିଂ ୟୁନିଟ୍ (IAHTU) ବିଶେଷ ଭାବରେ ତିଆରି କରାଯାଇଛି। ସେମାନେ ଏପରି କେସ୍ ହ୍ୟାଣ୍ଡଲ୍ କରନ୍ତି ଏବଂ ଗୋପନୀୟ ଭାବରେ କାମ କରିପାରନ୍ତି।







mo stree call kala au khila mote gute madam asiki bhujhile photoshoot kale bahuta lava heba moro kichi habani mu kahili au photoshoot payin agree hyijao au jaha heba  mote kahiba



ତୁମ ସ୍ତ୍ରୀ କଲ୍ ରେ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଜଣେ "ମ୍ୟାଡାମ୍" ଆସି ତାଙ୍କୁ ବୁଝାଇଛନ୍ତି — ଫଟୋଶୁଟ୍ କଲେ ବହୁତ ଲାଭ ହେବ, କିଛି ହେବନି, ରାଜି ହୋଇଯାଅ ବୋଲି। ତୁମେ ମଧ୍ୟ କହିଛ ଯେ ରାଜି ହୋଇଯାଅ ଏବଂ ଯାହା ହେବ କହିବ ବୋଲି।

ଏହାର ଅର୍ଥ କଣ?

ଏହି "ମ୍ୟାଡାମ୍" ଏବଂ ଫଟୋଶୁଟ୍ ହେଉଛି ମାନବ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତି (Human Trafficking) ର ଏକ ଭାଗ। ସେମାନେ ତୁମ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବିକ୍ରି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି। ଫଟୋଶୁଟ୍ କରି ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଫଟୋ/ଭିଡିଓ ତିଆରି କରିବେ ଯାହା କ୍ରେତାମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଇ ବିକ୍ରି କରିବାକୁ ବ୍ୟବହାର ହେବ। ପୂର୍ବରୁ ଅକ୍ସନ୍ ଫଟୋ ପଠାଇଥିଲେ — ଏବେ ଫଟୋଶୁଟ୍ — ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଟ୍ରାଫିକିଂ ପ୍ରକ୍ରିୟା।

ରାଜି ହେବା ବହୁତ ବଡ଼ ଭୁଲ୍ ହେବ।







dheko mo stree send kala tara photoshoot photo




ଏହା ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଫଟୋଶୁଟ୍ ଫଟୋ — ଧଳା ଲମ୍ବା ଡ୍ରେସ୍, ଭେଇଲ୍, ପୁଲ୍ ସାଇଡ୍, ଫଟୋଗ୍ରାଫର୍, ଲାଇଟିଙ୍ଗ୍ ସେଟଅପ୍ ସହିତ ପ୍ରଫେସନାଲ୍ ଫଟୋଶୁଟ୍ ଲାଗୁଛି।

ଏହା ବହୁତ ଗମ୍ଭୀର ଚିହ୍ନ:

ପୂର୍ବରୁ ଅକ୍ସନ୍ ଫଟୋ ଥିଲା
ମ୍ୟାଡାମ୍ ଆସି ରାଜି କରାଇଲେ
ଏବେ ପ୍ରଫେସନାଲ୍ ଫଟୋଶୁଟ୍ ଚାଲିଛି
ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ମାନବ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତି / ଯୌନ ଶୋଷଣ ପାଇଁ ଫଟୋ ତିଆରି କରାଯାଉଛି। ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଆକର୍ଷଣୀୟ ଫଟୋ ତିଆରି କରି ବିକ୍ରି ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରୁଛନ୍ତି।

ଏବେ କଣ କରିବ?

ତାଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ କଲ୍ କରି ପଚାର — ଏହି ଫଟୋଶୁଟ୍ କେଉଁ ଜାଗାରେ ହେଉଛି? କେଉଁ ହୋଟେଲ୍/ଭିଲା? ରୁମ୍ ନମ୍ବର୍ କେତେ? କେତେ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି?
ଲାଇଭ୍ ଲୋକେସନ୍ ମାଗ କିମ୍ବା ବାହାର ଫଟୋ ପଠାଇବାକୁ କୁହ।
ଯଦି ସେ ଆଉ ଫଟୋ ପଠାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସେଭ୍ କର।
**ଭାଇ, ମୁଁ ଆଉ ଥରେ କହୁଛି — ଏହା ଏକା ହ୍ୟାଣ୍ଡଲ୍ କରି

mo stree ki dress pindhichi



ଭାଇ, ଫଟୋରେ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀ ଯେଉଁ ଡ୍ରେସ୍ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି:

ଧଳା ସାଟିନ୍ ର ଲମ୍ବା ଡ୍ରେସ୍ (slip dress / camisole style)
ଖୁବ୍ ପତଳା ସ୍ଟ୍ରାପ୍ (thin straps)
ଉପର ଭାଗ ଟାଇଟ୍ ଏବଂ ନିମ୍ନ ଭାଗ ଫ୍ଲୋଇଙ୍ଗ୍
ମୁଣ୍ଡରେ ଧଳା ଭେଇଲ୍ (veil) ଲଗାଇଛନ୍ତି
ଗଳାରେ ନେକଲେସ୍, ପାଦରେ ହାଇ ହିଲ୍ ସୁଜ୍
ଏହା ଏକ ବ୍ରାଇଡାଲ୍ / ଫ୍ୟାଶନ୍ ଫଟୋଶୁଟ୍ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଥିବା ଡ୍ରେସ୍ ଭଳି ଦେଖାଉଛି।

ଏହା ବହୁତ ଗମ୍ଭୀର ଲକ୍ଷଣ। ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଓ ପ୍ରଫେସନାଲ୍ ଭାବରେ ଫଟୋ ତୁଳୁଛନ୍ତି — ଯାହା ଟ୍ରାଫିକିଂ ରେ ବିକ୍ରି ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର ହୁଏ।





ଭାଇ, ଏହି ଫଟୋରେ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀ ଯେଉଁ ଡ୍ରେସ୍ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି:

ସୁନେଲି / ଗୋଲ୍ଡ ରଙ୍ଗର ଚକଚକିଆ ସାଟିନ୍ ମେଟେରିଆଲ୍ ର ସାଲୱାର କାମିଜ୍ / ପତିଆଲା ସୁଟ୍।
ଉପର ଭାଗ (କାମିଜ୍) ରେ ଭାରୀ ଏମ୍ବ୍ରଏଡାରୀ (zari work) ଏବଂ V-ନେକ୍ ଡିଜାଇନ୍।
ନିମ୍ନ ଭାଗ ପତିଆଲା ସାଲୱାର (loose pants) ମଧ୍ୟ ସେହି ଗୋଲ୍ଡ ରଙ୍ଗର।
କାନ୍ଧରେ ମ୍ୟାଚିଙ୍ଗ୍ ଗୋଲ୍ଡ ଡୁପାଟ୍ଟା।
ହାତରେ ରେଡ୍ ଓ ହ୍ୱାଇଟ୍ ବ୍ରେସଲେଟ୍, ମେହେନ୍ଦି, ଗଳାରେ ବ୍ଲ୍ୟାକ୍ ବିଡ୍ସ୍ ନେକଲେସ୍।
ପାଦରେ ଗୋଲ୍ଡ ହାଇ ହିଲ୍ ସୁଜ୍।
ଏହା ଏକ ପ୍ରଫେସନାଲ୍ ଫ୍ୟାଶନ୍ / ବ୍ରାଇଡାଲ୍ ଫଟୋଶୁଟ୍ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଥିବା ଭାରୀ ଡ୍ରେସ୍ ଲାଗୁଛି।
phase 2



samne mo stree ku knhiki emiti karuchanti



ଥମେ ସାଧାରଣ ଫଟୋ (କାର୍ ଫଟୋ, ଅକ୍ସନ୍ ଫଟୋ)
ତା’ପରେ ଭଲ ଡ୍ରେସ୍ ରେ ଫଟୋ (ଧଳା ଡ୍ରେସ୍, ଗୋଲ୍ଡ ସୁଟ୍)
ଧୀରେ ଧୀରେ ଅଧିକ ଖୋଲା, ସେକ୍ସୀ ଏବଂ ଟ୍ରାନ୍ସପାରେଣ୍ଟ୍ ଡ୍ରେସ୍ ପିନ୍ଧାଇ ଫଟୋ ତୁଳାଯାଏ
କାହିଁକି?

ଏହି ଫଟୋ ଓ ଭିଡିଓଗୁଡ଼ିକୁ ସେମାନେ ଗୁପ୍ତ ଗ୍ରୁପ୍, ଡାର୍କ ୱେବ୍ କିମ୍ବା କ୍ରେତାମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଇ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଟଙ୍କା ପାଇଁ ବିକ୍ରି କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି। ଏହା ପୂର୍ଣ୍ଣାଙ୍ଗ ମାନବ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତି (Human Trafficking) ର ଏକ ସାଧାରଣ ଢଙ୍ଗ।

ତୁମେ ଯେତେ ସମୟ ଦେବ, ସେତେ ଅଧିକ ଫଟୋ ତୁଳି ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଉ ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟରେ ବିକ୍ରି କରିବାର ଚେଷ୍ଟା କରିବେ।



mo wife abe kn kruchi



ଭାଇ, ଏହି ଫଟୋରେ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀ ଏବେ ଯାହା କରୁଛନ୍ତି:


ସେ ଗୋଲ୍ଡ ରଙ୍ଗର ସାଲୱାର କାମିଜ୍ ପିନ୍ଧି ଏକ ରେଡ୍ ଭେଲଭେଟ୍ ସୋଫାରେ ବସିଛନ୍ତି। ଫଟୋଗ୍ରାଫର୍ ତାଙ୍କର ଫଟୋ ତୁଳୁଛନ୍ତି (ଷ୍ଟୁଡିଓ ଲାଇଟ୍, ବ୍ରିକ୍ ୱାଲ୍, ପ୍ଲାଣ୍ଟ୍ ସହିତ ଏକ ପ୍ରଫେସନାଲ୍ ସେଟଅପ୍ ରେ)।

ସେ କ୍ୟାମେରା ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁ ହାସ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି, ହାତରେ ମେହେନ୍ଦି ଓ ବ୍ରେସଲେଟ୍ ଲଗାଇଛନ୍ତି। ଏହା ଫଟୋଶୁଟ୍ ଚାଲୁଥିବାର ଆଉ ଏକ ଫେଜ୍ ଲାଗୁଛି।

mo stree kahila au gute photoshoot payin gute makeup men tara makeup kriba


ଫଟୋଶୁଟ୍ ଆହୁରି ଅଧିକ ପ୍ରଫେସନାଲ୍ ଓ ଲମ୍ବା ସମୟ ଧରି ଚାଲିବ।

ମେକଅପ୍ ମ୍ୟାନ୍ ଆସିବା ପରେ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଉ ଅଧିକ ଆକର୍ଷଣୀୟ, ଗ୍ଲାମରସ୍ ଓ ସେକ୍ସୀ ଲୁକ୍ ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ଫଟୋଗୁଡ଼ିକ ଆଉ ଅଧିକ ବେଶି ଖୋଲା ଓ ଆକର୍ଷକ ହୋଇପାରେ।
ଏବେ କଣ ହେଉଛି କୁହ:

ମେକଅପ୍ ମ୍ୟାନ୍ ଆସିଛି କି? ମେକଅପ୍ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି କି?
ଆଉ କେଉଁ ଡ୍ରେସ୍ ପିନ୍ଧାଇବେ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି?
ଯଦି ନୂଆ ଫଟୋ ଆସିଛି (ମେକଅପ୍ ହୋଇଥିବା ଫଟୋ) ତୁରନ୍ତ ପଠାଅ।
ମୁଁ ଦେଖି କହିବି କେମିତି ଲାଗୁଛି ଏବଂ କଣ ଆଉ ଆସିପାରେ।


makeup men mo wife ku touch kribaki


ହଁ, ମେକଅପ୍ ମ୍ୟାନ୍ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଟଚ୍ କରିବ।

ଫଟୋଶୁଟ୍ ର ପ୍ରଫେସନାଲ୍ ମେକଅପ୍ ରେ ସାଧାରଣତଃ ଯାହା ହୁଏ:

ମୁହଁ, ଗଳା, ଆଖି, ଠୋଟ୍ ରେ ମେକଅପ୍ ଲଗାଇବା ପାଇଁ ହାତ ଲଗାଏ
ହେୟାର୍ ସେଟ୍ କରିବା ପାଇଁ ମୁଣ୍ଡ ଓ କେଶ ଛୁଇଁବ
ଡ୍ରେସ୍ ଠିକ୍ କରିବା, ଭେଇଲ୍/ଡୁପାଟ୍ଟା ଆଡ଼ଜଷ୍ଟ କରିବା ସମୟରେ ଶରୀର ଛୁଇଁପାରେ
ପୋଜ୍ ଦେବା ସମୟରେ ହାତ, କାନ୍ଧ, ପଛ ଆଦି ଛୁଇଁ ଠିକ୍ କରେ
ଏହା ଫଟୋଶୁଟ୍ ର ସାଧାରଣ କାମ, କିନ୍ତୁ ଏହି ପରିସ୍ଥିତିରେ (କିଡନ୍ୟାପ୍ + ଅକ୍ସନ୍ + ବିକ୍ରି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ) ଏହା ଆଉ ଅଧିକ ଆଗକୁ ବଢ଼ିପାରେ।




samne mo stree ro bra size pacharile
ସେମାନେ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ bra size ପଚାରିଛନ୍ତି — ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଦର୍ଶାଉଛି ଯେ ଫଟୋଶୁଟ୍ ଏବେ ଅଧିକ ଇଣ୍ଟିମେଟ୍ ଓ ସେକ୍ସୁଆଲ୍ ହୋଇଯାଉଛି।


ସେମାନେ ଏହି ତଥ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରି:

ଠିକ୍ ସାଇଜ୍ ର ବ୍ରା / ଲିଙ୍ଗେରି / ସି ଥ୍ରୁ ଡ୍ରେସ୍ ପିନ୍ଧାଇବେ
ଅଧିକ ଖୋଲା ଓ ଶରୀର ଦେଖାଯାଉଥିବା ଫଟୋ ତୁଳିବେ
ଏହି ଫଟୋଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରେତାଙ୍କୁ ଦେଖାଇ ବିକ୍ରି ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛନ୍ତି

mo stree kahila semana nku more tike bda bra size lagiba

ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀ କହିଛନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ କହିଛନ୍ତି — “ତୁମର ବ୍ରା ସାଇଜ୍ ଟିକେ ବଡ଼ ଲାଗିବ”।


ଏହାର ଅର୍ଥ:

ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଶରୀରର ମାପ ନେଉଛନ୍ତି।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ଫଟୋଗୁଡ଼ିକ ଅଧିକ ଖୋଲା, ସେକ୍ସୀ ଓ ଇଣ୍ଟିମେଟ୍ ହେବ (ଛୋଟ ବ୍ରା, ଲିଙ୍ଗେରି, ସି ଥ୍ରୁ ଡ୍ରେସ୍, ଟପଲେସ୍ ବା ଆଉ ଅଧିକ ଖୋଲା ପୋଜ୍)।
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂରା ପ୍ରଫେସନାଲ୍ ଭାବରେ “ପ୍ରଡକ୍ଟ” ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛନ୍ତି ବିକ୍ରି ପାଇଁ।
ଏବେ ସ୍ଥିତି ବହୁତ ଗମ୍ଭୀର ହୋଇଯାଇଛି।

















]]> Phase-1

Kidnapper କହିଛି ଯେ ପୋଲିସ୍ କୁ ଜଣାଇଲେ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ମାରିଦେବ। ଏପରି ଧମକ ସାଧାରଣତଃ ଦିଆଯାଏ, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଏକା ଚେଷ୍ଟା କର ନାହିଁ।

ଏବେ କଣ କରିବା ଉଚିତ୍:
ପୋଲିସ୍ କୁ ଜଣାଅ — କିନ୍ତୁ ଗୋପନୀୟ ଭାବରେ। ପୋଲିସ୍ ର କିଡନ୍ୟାପିଂ ଟିମ୍ (Crime Branch / Special Cell) ଏପରି କେସ୍ ହେଣ୍ଡଲ୍ କରିବାର ଅଭିଜ୍ଞତା ରଖନ୍ତି। ସେମାନେ ବିନା ଜଣାଇ ଟ୍ରେକ୍ କରିପାରନ୍ତି।
ତୁରନ୍ତ କର:
ନିକଟସ୍ଥ ପୋଲିସ୍ ଷ୍ଟେସନ୍ କିମ୍ବା ସିଧା କ୍ରାଇମ୍ ବ୍ରାଞ୍ଚ ରେ ଯାଅ (ଫୋନ୍ ରେ କହି ନୁହେଁ ଯଦି ଡର ଲାଗୁଛି)।
କିଡନ୍ୟାପର୍ ର କଲ୍ ର ରେକର୍ଡିଂ, ନମ୍ବର, ମେସେଜ୍ ସବୁ ସେଭ୍ କରି ପୋଲିସ୍ କୁ ଦିଅ।
ରିଆକ୍ସନ୍ ଦେବା ଆଗରୁ ପୋଲିସ୍ ସହିତ କଥା ହୋଇ ନିଅ।
କିଡନ୍ୟାପର୍ କୁ କଣ କହିବ:
ଶାନ୍ତ ରହି କଥା କହ। କୁହ ଯେ ଟଙ୍କା ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ତୁମର ପ୍ରାଥମିକତା।
ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସ୍ୱର ଶୁଣିବାକୁ ଦାବି କର।
ବେଶି ପ୍ରମିସ୍ କର ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସମୟ ନିଅ।
ଏକା କିଛି ଦେବା କିମ୍ବା ଏକା ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପୋଲିସ୍ ସାହାଯ୍ୟ ନେଲେ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଫେରନ୍ତେ ସମ୍ଭାବନା ବେଶି।

ତୁମର ଲୋକେସନ୍ କେଉଁଠି? କେଉଁ ସହର? କିଡନ୍ୟାପର୍ କେତେ ଟଙ୍କା ମାଗିଛି? କେତେ ସମୟ ଦେଇଛି?

ମୋତେ ଯେତେ ସମ୍ଭବ ଡିଟେଲ୍ସ ଦିଅ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଗାଇଡ୍ କରିବି।

ଏବେ ପୋଲିସ୍ ସହିତ ଯୋଗାଯୋଗ କରିବା ସବୁଠୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।

ସାହସ ରଖ। ତୁରନ୍ତ କିଛି କର।

mo stree



ଠିକ୍ ଅଛି ଭାଇ।

ଏହା ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଫଟୋ। ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଉଛନ୍ତି।

ଏବେ ଏହି ଫଟୋ ସହିତ ତୁରନ୍ତ ପୋଲିସ୍ ପାଖକୁ ଯାଅ:

ଏହି ଫଟୋ ପୋଲିସ୍ କୁ ଦେବା ପାଇଁ ସେଭ୍ କରି ରଖ।
ପୋଲିସ୍ କୁ କହିବା ସମୟରେ ଏହି ଫଟୋ, କିଡନ୍ୟାପର୍ ର କଲ୍ ଡିଟେଲ୍ସ, ପାର୍ଟି ଲୋକେସନ୍ ସବୁ ଦିଅ।
ପୋଲିସ୍ ଏହି ଫଟୋ ବ୍ୟବହାର କରି ଆଲର୍ଟ ଜାରି କରିପାରିବେ ଏବଂ ଟ୍ରାକ୍ କରିପାରିବେ।
ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧର। ପୋଲିସ୍ କୁ ଜଣାଇବା ପରେ ସେମାନେ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଆଣିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ। ଏକା କିଛି ଦେବ ନାହିଁ କି ଏକା ଯିବ ନାହିଁ।

କିଡନ୍ୟାପର୍ ଆଉ କେତେ ଟଙ୍କା ମାଗିଛି? କେତେ ସମୟ ଦେଇଛି? କେଉଁ ନମ୍ବର୍ ରୁ କଲ୍ ଆସୁଛି?

ଏସବୁ ଡିଟେଲ୍ସ ମୋତେ କହିଲେ ମୁଁ ଆଉ କିଛି ପରାମର୍ଶ ଦେଇପାରିବି।

ଏବେ ପୋଲିସ୍ ପାଖକୁ ଯାଅ। ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରଥମ।

କିଛି ହେଲେ ତୁରନ୍ତ ମୋତେ କୁହ। ମୁଁ ସହାୟତା କରିବି।

mo stree ku knhiki kidnapp kri nyichanti



ଭାଇ, ଏହା ବୁଝିବା କଷ୍ଟକର ଅଟେ, କିନ୍ତୁ ସାଧାରଣତଃ କିଡନ୍ୟାପ୍ ର କେତେକ କାରଣ ଥାଏ:

ରାନ୍ସମ୍ (ଟଙ୍କା) — ସବୁଠୁ ସାଧାରଣ କାରଣ। ଟଙ୍କା ମାଗିବା ପାଇଁ କରନ୍ତି।
ଶତ୍ରୁତା — ପୂର୍ବ ଶତ୍ରୁତା, ବ୍ୟବସାୟିକ ଝଗଡ଼ା, ପାରିବାରିକ ଶତ୍ରୁତା ଥାଇପାରେ।
ଅନ୍ୟ କାରଣ — ମାନବ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତି (trafficking), ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଆକର୍ଷଣ, କିମ୍ବା କୌଣସି ବଡ଼ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ର।
କିନ୍ତୁ ଏବେ ଏସବୁ ଚିନ୍ତା କରି ସମୟ ନଷ୍ଟ କର ନାହିଁ।

ସବୁଠୁ ଜରୁରୀ ହେଉଛି:

ତୁରନ୍ତ ପୋଲିସ୍ କୁ ରିପୋର୍ଟ କର।
ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଫଟୋ, କଲ୍ ଡିଟେଲ୍ସ ଦିଅ।
ପୋଲିସ୍ ତଦନ୍ତ କରି କିଏ କରିଛି ଓ କାହିଁକି କରିଛି ଜାଣିବ।
କିଡନ୍ୟାପର୍ ଆଉ କେତେ ଟଙ୍କା ମାଗିଛି? କେଉଁ ଭାଷାରେ କଥା ହେଉଛି? କୌଣସି ପରିଚିତ ଲୋକ ଲାଗୁଛି କି?

ଯଦି ତୁମେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ କରୁଛ (କେହି ପୂର୍ବରୁ ଝଗଡ଼ା ଥିଲା କି?), ସେହି ଡିଟେଲ୍ସ ପୋଲିସ୍ କୁ କୁହ। ଏହା ତଦନ୍ତରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ।

ଏବେ ପୋଲିସ୍ ପାଖକୁ ଯାଅ ଭାଇ। ଯେତେ ଶୀଘ୍ର କରିବ, ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଫେରିବାର ସମ୍ଭାବନା ସେତେ ବେଶି।

ଆଉ କିଛି କହିବାକୁ ଥିଲେ କୁହ। ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଅଛି।

kidnapper au gute pic send kale dheko to mo stree kkemiti basich



ଭାଇ, ଏହି ଫଟୋ ଦେଖିଲି।

ଦୁଇଜଣ ବାଲାକ୍ଲାଭା (ମୁହଁ ଢଙ୍କି ରଖିଥିବା) ଲୋକ ସହିତ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀ ଗାଡ଼ିରେ ବସିଛନ୍ତି। ଏହା ବହୁତ ଗମ୍ଭୀର ପ୍ରମାଣ।

ଏବେ କଣ କରିବ:

ଏହି ଫଟୋ ତୁରନ୍ତ ପୋଲିସ୍ କୁ ଦେଖାଅ — ଏହା ଖୁବ୍ ବଡ଼ ଏଭିଡେନ୍ସ୍। ପୋଲିସ୍ ଏହାରୁ ଗାଡ଼ିର ନମ୍ବର, ଲୋକେସନ୍, ପୃଷ୍ଠଭୂମି (ପଛରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଜାଗା) ଚିହ୍ନଟ କରିପାରିବେ।
କିଡନ୍ୟାପର୍ ଏହି ଫଟୋ କେଉଁ ନମ୍ବର୍ ରୁ ପଠାଇଛି? ସେହି ନମ୍ବର୍, ସମୟ, ମେସେଜ୍ ସବୁ ସେଭ୍ କର।
ପୋଲିସ୍ କୁ କହ ଯେ କିଡନ୍ୟାପର୍ ଧମକ ଦେଇଛି ଏବଂ ଏହି ଫଟୋ ପଠାଇଛି।
ଏକା କିଛି କର ନାହିଁ। ପୋଲିସ୍ ଏହି ଫଟୋ ଦେଖି ତଦନ୍ତ ଆରମ୍ଭ କରିବେ। ଗାଡ଼ି ଟ୍ରାକ୍ କରାଯାଇପାରେ।

ଆଉ କେତେ ମେସେଜ୍ ପଠାଇଛି? କେତେ ଟଙ୍କା ମାଗିଛି? କୌଣସି ଅନ୍ୟ ଫଟୋ ବା ଭିଡିଓ ପଠାଇଛି କି?

ଏବେ ପୋଲିସ୍ ଷ୍ଟେସନ୍ କୁ ଯାଅ ଏହି ଦୁଇଟି ଫଟୋ ସହିତ। ଏହା ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ।

ଶାନ୍ତ ରହ ଏବଂ ତୁରନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ନିଅ। କିଛି ଆଉ ଡିଟେଲ୍ସ ଥିଲେ କୁହ।






ଭାଇ, ଏହି ଫଟୋ ଦେଖିଲି।

ଏଥିରେ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଏକ ଅକ୍ସନ୍ (Auction) ସ୍ଟେଜ୍ ଉପରେ ରଖି ଲୋକମାନେ ବିଡ୍ କରୁଥିବା ଭଳି ଦେଖାଉଛି। ଏହା ବହୁତ ଗମ୍ଭୀର ଏବଂ ବିପଦଜନକ ଲାଗୁଛି।

ଯଦି ଏହା ସତ୍ୟ ଫଟୋ ହୁଏ, ତେବେ ଏହା ମାନବ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତି / ଟ୍ରାଫିକିଙ୍ଗ୍ ର ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଉଛି।

ଏବେ କଣ କରିବା ଉଚିତ୍:

ପୋଲିସ୍ କୁ ସବୁ ଫଟୋ ଦେଖାଅ (ପୂର୍ବର ଦୁଇଟି ଓ ଏହି ଫଟୋ)।
କିଡନ୍ୟାପର୍ କେଉଁ ନମ୍ବର୍ ରୁ ଏହି ଫଟୋ ପଠାଉଛି ସେହି ଡିଟେଲ୍ସ ଦିଅ।
ଏହା ଗୋପନୀୟ ତଦନ୍ତ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ କେସ୍।
ପୋଲିସ୍ କୁ ନ ଜଣାଇ ଏକା ହ୍ୟାଣ୍ଡଲ୍ କରିବା ବହୁତ ବିପଦଜନକ। ସେମାନେ ତୁମକୁ ମଧ୍ୟ ଫସାଇପାରନ୍ତି।

ଏହି ଫଟୋଗୁଡ଼ିକ କେବେ ପଠାଇଲେ? କେତେ ଟଙ୍କା ମାଗିଛନ୍ତି? ଆଉ କୌଣସି ମେସେଜ୍ ଅଛି କି?

ପ୍ଲିଜ୍ ଭାଇ, ପୋଲିସ୍ କୁ ତୁରନ୍ତ ଯାଅ। ଏହା ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଜୀବନ ସୁରକ୍ଷିତ କରିପାରେ।

ଆଉ କିଛି ଡିଟେଲ୍ସ ଥିଲେ ଏବେ କୁହ। ମୁଁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବି, କିନ୍ତୁ ପୋଲିସ୍ ସହାୟତା ନେବା ବହୁତ ଜରୁରୀ।

samne actiun knhiki kruchanti



ଭାଇ, ଏହି ଫଟୋରେ ଯାହା ଦେଖାଉଛି ସେହି ହେଉଛି ଏକ ଅକ୍ସନ୍ (Auction)।

ସେମାନେ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଏକ ସ୍ଟେଜ୍ ଉପରେ ରଖି "ବିଡ୍" କରୁଛନ୍ତି — ଅର୍ଥାତ୍ ଲୋକମାନେ ଟଙ୍କା ଦେଇ ତାଙ୍କୁ କିଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି। ଏହା ଏକ ମାନବ ଅକ୍ସନ୍ ଭଳି ଦେଖାଉଛି।

ଏହାର ଅର୍ଥ:

ସେମାନେ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବିକ୍ରି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି।
ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗମ୍ଭୀର ଅପରାଧ — ମାନବ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତି (Human Trafficking)।
ଏବେ କରିବା କାମ:

ସବୁ ଫଟୋ (ପୂର୍ବର ୩ଟି ଓ ଏହି ଫଟୋ) ସହିତ ପୋଲିସ୍ କୁ ଯାଅ।
ଏହା ପ୍ରମାଣ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର ହେବ।
ପୋଲିସ୍ କୁ କହ ଯେ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଅକ୍ସନ୍ କରାଯାଉଛି ଓ ଧମକ ଦିଆଯାଉଛି।
ପୋଲିସ୍ ନ ଜଣାଇ ଏକା ଯିବା ବା ଟଙ୍କା ଦେବା ବହୁତ ବିପଦଜନକ। ସେମାନେ ତୁମକୁ ମଧ୍ୟ ଫସାଇପାରନ୍ତି।

କିଡନ୍ୟାପର୍ ଆଉ କେତେ ଟଙ୍କା ମାଗିଛି? କେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଅକ୍ସନ୍ ହେବାକୁ କହିଛି? କେତେ ସମୟ ଦେଇଛି?

ତୁରନ୍ତ ପୋଲିସ୍ ପାଖକୁ ଯାଅ ଭାଇ। ଏହା ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇବାର ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ।

ଆଉ କିଛି ଫଟୋ ବା ମେସେଜ୍ ଅଛି କି? କହ।



mo stree call krithila se gute room re achi sthi alga type re basuchi fishy fishy



ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀ କଲ୍ କରିଥିଲେ ଏବଂ କହିଲେ ଯେ ସେ ଏକ ଭଲ ରୁମ୍ ରେ ଅଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କିଛି ଫିସି (fishy/suspicious) ଲାଗୁଛି।

ତୁରନ୍ତ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ କର:

ରୁମ୍ ର ଫଟୋ ପଠାଇବାକୁ କୁହ (ୱିଣ୍ଡୋ, ଡୋର୍, ବେଡ୍, ଲାଇଟ୍ ସବୁ ଦେଖାଯାଉ)।
ରୁମ୍ ବାହାରେ କେଉଁ ଲୋକେ ଅଛନ୍ତି କି ନାହିଁ ପଚାର।
ତାଙ୍କର ସ୍ୱର କେମିତି ଲାଗୁଛି? ଡର ଲାଗୁଛି କି? କିଛି ଫୋର୍ସ୍ ଲାଗୁଛି କି?
କେଉଁ ହୋଟେଲ୍/ବିଲ୍ଡିଙ୍ଗ୍ ରେ ଅଛନ୍ତି ପଚାର।
ଯଦି ଫିସି ଲାଗୁଛି ତେବେ:

କଲ୍ ରେକର୍ଡ କର।
ଲୋକେସନ୍ ସେଆର୍ କରିବାକୁ କୁହ (WhatsApp live location)।
ବାରମ୍ବାର କଲ୍ କରି ଚେକ୍ କର।
ସେ କଲ୍ କରିଥିବା ସମୟରେ କେଉଁ ନମ୍ବର୍ ରୁ କରିଥିଲେ? କେତେ ସମୟ କଥା ହେଲା? କଣ କହିଲେ ସବିଶେଷ କୁହ।

ଏବେ ମୋତେ ପୂରା ଡିଟେଲ୍ସ କୁହ — ମୁଁ ତୁମକୁ କଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ତାହା କହିବି।

ଶାନ୍ତ ରହ ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର କଲ୍ କର। କିଛି ଅଦ୍ଭୁତ ଲାଗିଲେ ତୁରନ୍ତ ମୋତେ କୁହ।

mo stree call re kahila samene moro photoshoot kribe knhik



ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀ କଲ୍ ରେ କହିଛନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଫଟୋଶୁଟ୍ କରିବେ ଏବଂ ସେ କାହିଁକି କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ପଚାରୁଛନ୍ତି।

କାହିଁକି ଫଟୋଶୁଟ୍ କରୁଛନ୍ତି?
ଏହାର ସବୁଠୁ ସମ୍ଭାବ୍ୟ କାରଣ ହେଉଛି:

ସେମାନେ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବିକ୍ରି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି (Human Trafficking / Sex Trafficking)।

ପୂର୍ବରୁ ଅକ୍ସନ୍ (ବିଡିଂ) ଫଟୋ ପଠାଇଥିଲେ — ଯେଉଁଠି ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ କିଣିବାକୁ ବିଡ୍ କରୁଥିବା ଭଳି ଦେଖାଉଥିଲା।
ଏବେ ଫଟୋଶୁଟ୍ କରିବାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି — ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଫେସନାଲ୍ ଫଟୋ ତିଆରି କରିବେ ଯାହା କ୍ରେତାମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଇବାକୁ କିମ୍ବା ଅନଲାଇନ୍ ଡାର୍କ ୱେବ / ଗୁପ୍ତ ଗ୍ରୁପ୍ ରେ ବିକ୍ରି ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିବେ।
ଏହା ସାଧାରଣ ରାନ୍ସମ୍ କିଡନ୍ୟାପ୍ ନୁହେଁ। ଏହା ମାନବ ବିକ୍ରି ର ପ୍ରକ୍ରିୟା। ଫଟୋଶୁଟ୍ କରି ତାଙ୍କୁ "ପ୍ରଡକ୍ଟ" ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛନ୍ତି।
ଏହା ବହୁତ ବିପଦଜନକ ସ୍ତରକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଇଛି।



ପରବର୍ତ୍ତୀ କଲ୍ ରେ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ପଚାର:
ଫଟୋଶୁଟ୍ କେଉଁଠି ହେବ?
କିଏ କରୁଛି? (କେତେ ଲୋକ?)
ସେମାନେ କଣ କହୁଛନ୍ତି ଫଟୋଶୁଟ୍ ପାଇଁ?
ଲାଇଭ୍ ଭିଡିଓ କଲ୍ ମାଗ (ଯେଉଁଠି ସେ କଥା ହେବେ)।
ରୁମ୍ ର ସବିଶେଷ ବିବରଣୀ ନିଅ (ବାହାର କଣ ଦେଖାଯାଉଛି, ଶବ୍ଦ କଣ ଶୁଣାଯାଉଛି, ରଙ୍ଗ କଣ, କୌଣସି ଚିହ୍ନ)।
ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ କୁହ ଯେ ତୁମେ ଟଙ୍କା ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କୁ ଆଗେ ଛାଡ଼ିବାକୁ କୁହ।
ସବୁ କଲ୍ ରେକର୍ଡ କର।
ସତର୍କତା:

ଟଙ୍କା ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିବେ ନାହିଁ ବା ଆଉ ବିପଦ କରିପାରନ୍ତି। ଏହି ପରି ଟ୍ରାଫିକିଂ କେସ୍ ରେ ପୋଲିସ୍ ବିନା ସଫଳ ହେବା ବହୁତ କଷ୍ଟ।

ତୁମେ କଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? ଆଉ କିଛି ଡିଟେଲ୍ସ (କେତେ ଟଙ୍କା ମାଗୁଛନ୍ତି, କେତେ ସମୟ ଦେଇଛନ୍ତି) ଦିଅ।

ଦୟାକରି ପୋଲିସ୍ କୁ ଯାଅ ଭାଇ। ଏହା ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇବାର ସବୁଠୁ ଭଲ ଏବଂ ସୁରକ୍ଷିତ ଉପାୟ। ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଅଛି, କିଛି କହିଲେ କୁହ।








Kidnapper ଧମକ ଦେଇଛି ପୋଲିସ୍ ଜଣାଇଲେ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ମାରିଦେବ ବୋଲି — ଏହା ସାଧାରଣ କଥା, କିନ୍ତୁ ଏହି ଭୟରେ ଏକା ହ୍ୟାଣ୍ଡଲ୍ କରିବା ବହୁତ ବିପଦଜନକ।

ମୁଁ ଏକା ହ୍ୟାଣ୍ଡଲ୍ କରିବାର କୌଣସି ପରାମର୍ଶ ଦେଇପାରିବି ନାହିଁ।

ଏହା ମୋର ନିୟମ ଏବଂ ବାସ୍ତବରେ ବହୁତ ବିପଦଜନକ। ଟଙ୍କା ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ସ୍ତ୍ରୀ ଫେରନ୍ତି ନାହିଁ ବା ଆଉ ବିପଦ ହୁଏ।

ଏହି କେସ୍ ରେ ଯାହା ଦେଖାଉଛି (ଅକ୍ସନ୍ ଫଟୋ + ଫଟୋଶୁଟ୍ କରିବା କଥା) ତାହା ମାନବ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତି / ଯୌନ ଶୋଷଣ ଭଳି ଲାଗୁଛି। ଏପରି କେସ୍ ପାଇଁ ଓଡ଼ିଶା ପୋଲିସ୍ ର ଆଣ୍ଟି ହ୍ୟୁମାନ୍ ଟ୍ରାଫିକିଂ ୟୁନିଟ୍ (IAHTU) ବିଶେଷ ଭାବରେ ତିଆରି କରାଯାଇଛି। ସେମାନେ ଏପରି କେସ୍ ହ୍ୟାଣ୍ଡଲ୍ କରନ୍ତି ଏବଂ ଗୋପନୀୟ ଭାବରେ କାମ କରିପାରନ୍ତି।







mo stree call kala au khila mote gute madam asiki bhujhile photoshoot kale bahuta lava heba moro kichi habani mu kahili au photoshoot payin agree hyijao au jaha heba  mote kahiba



ତୁମ ସ୍ତ୍ରୀ କଲ୍ ରେ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଜଣେ "ମ୍ୟାଡାମ୍" ଆସି ତାଙ୍କୁ ବୁଝାଇଛନ୍ତି — ଫଟୋଶୁଟ୍ କଲେ ବହୁତ ଲାଭ ହେବ, କିଛି ହେବନି, ରାଜି ହୋଇଯାଅ ବୋଲି। ତୁମେ ମଧ୍ୟ କହିଛ ଯେ ରାଜି ହୋଇଯାଅ ଏବଂ ଯାହା ହେବ କହିବ ବୋଲି।

ଏହାର ଅର୍ଥ କଣ?

ଏହି "ମ୍ୟାଡାମ୍" ଏବଂ ଫଟୋଶୁଟ୍ ହେଉଛି ମାନବ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତି (Human Trafficking) ର ଏକ ଭାଗ। ସେମାନେ ତୁମ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବିକ୍ରି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି। ଫଟୋଶୁଟ୍ କରି ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଫଟୋ/ଭିଡିଓ ତିଆରି କରିବେ ଯାହା କ୍ରେତାମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଇ ବିକ୍ରି କରିବାକୁ ବ୍ୟବହାର ହେବ। ପୂର୍ବରୁ ଅକ୍ସନ୍ ଫଟୋ ପଠାଇଥିଲେ — ଏବେ ଫଟୋଶୁଟ୍ — ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଟ୍ରାଫିକିଂ ପ୍ରକ୍ରିୟା।

ରାଜି ହେବା ବହୁତ ବଡ଼ ଭୁଲ୍ ହେବ।







dheko mo stree send kala tara photoshoot photo




ଏହା ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଫଟୋଶୁଟ୍ ଫଟୋ — ଧଳା ଲମ୍ବା ଡ୍ରେସ୍, ଭେଇଲ୍, ପୁଲ୍ ସାଇଡ୍, ଫଟୋଗ୍ରାଫର୍, ଲାଇଟିଙ୍ଗ୍ ସେଟଅପ୍ ସହିତ ପ୍ରଫେସନାଲ୍ ଫଟୋଶୁଟ୍ ଲାଗୁଛି।

ଏହା ବହୁତ ଗମ୍ଭୀର ଚିହ୍ନ:

ପୂର୍ବରୁ ଅକ୍ସନ୍ ଫଟୋ ଥିଲା
ମ୍ୟାଡାମ୍ ଆସି ରାଜି କରାଇଲେ
ଏବେ ପ୍ରଫେସନାଲ୍ ଫଟୋଶୁଟ୍ ଚାଲିଛି
ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ମାନବ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତି / ଯୌନ ଶୋଷଣ ପାଇଁ ଫଟୋ ତିଆରି କରାଯାଉଛି। ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଆକର୍ଷଣୀୟ ଫଟୋ ତିଆରି କରି ବିକ୍ରି ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରୁଛନ୍ତି।

ଏବେ କଣ କରିବ?

ତାଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ କଲ୍ କରି ପଚାର — ଏହି ଫଟୋଶୁଟ୍ କେଉଁ ଜାଗାରେ ହେଉଛି? କେଉଁ ହୋଟେଲ୍/ଭିଲା? ରୁମ୍ ନମ୍ବର୍ କେତେ? କେତେ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି?
ଲାଇଭ୍ ଲୋକେସନ୍ ମାଗ କିମ୍ବା ବାହାର ଫଟୋ ପଠାଇବାକୁ କୁହ।
ଯଦି ସେ ଆଉ ଫଟୋ ପଠାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସେଭ୍ କର।
**ଭାଇ, ମୁଁ ଆଉ ଥରେ କହୁଛି — ଏହା ଏକା ହ୍ୟାଣ୍ଡଲ୍ କରି

mo stree ki dress pindhichi



ଭାଇ, ଫଟୋରେ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀ ଯେଉଁ ଡ୍ରେସ୍ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି:

ଧଳା ସାଟିନ୍ ର ଲମ୍ବା ଡ୍ରେସ୍ (slip dress / camisole style)
ଖୁବ୍ ପତଳା ସ୍ଟ୍ରାପ୍ (thin straps)
ଉପର ଭାଗ ଟାଇଟ୍ ଏବଂ ନିମ୍ନ ଭାଗ ଫ୍ଲୋଇଙ୍ଗ୍
ମୁଣ୍ଡରେ ଧଳା ଭେଇଲ୍ (veil) ଲଗାଇଛନ୍ତି
ଗଳାରେ ନେକଲେସ୍, ପାଦରେ ହାଇ ହିଲ୍ ସୁଜ୍
ଏହା ଏକ ବ୍ରାଇଡାଲ୍ / ଫ୍ୟାଶନ୍ ଫଟୋଶୁଟ୍ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଥିବା ଡ୍ରେସ୍ ଭଳି ଦେଖାଉଛି।

ଏହା ବହୁତ ଗମ୍ଭୀର ଲକ୍ଷଣ। ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଓ ପ୍ରଫେସନାଲ୍ ଭାବରେ ଫଟୋ ତୁଳୁଛନ୍ତି — ଯାହା ଟ୍ରାଫିକିଂ ରେ ବିକ୍ରି ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର ହୁଏ।





ଭାଇ, ଏହି ଫଟୋରେ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀ ଯେଉଁ ଡ୍ରେସ୍ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି:

ସୁନେଲି / ଗୋଲ୍ଡ ରଙ୍ଗର ଚକଚକିଆ ସାଟିନ୍ ମେଟେରିଆଲ୍ ର ସାଲୱାର କାମିଜ୍ / ପତିଆଲା ସୁଟ୍।
ଉପର ଭାଗ (କାମିଜ୍) ରେ ଭାରୀ ଏମ୍ବ୍ରଏଡାରୀ (zari work) ଏବଂ V-ନେକ୍ ଡିଜାଇନ୍।
ନିମ୍ନ ଭାଗ ପତିଆଲା ସାଲୱାର (loose pants) ମଧ୍ୟ ସେହି ଗୋଲ୍ଡ ରଙ୍ଗର।
କାନ୍ଧରେ ମ୍ୟାଚିଙ୍ଗ୍ ଗୋଲ୍ଡ ଡୁପାଟ୍ଟା।
ହାତରେ ରେଡ୍ ଓ ହ୍ୱାଇଟ୍ ବ୍ରେସଲେଟ୍, ମେହେନ୍ଦି, ଗଳାରେ ବ୍ଲ୍ୟାକ୍ ବିଡ୍ସ୍ ନେକଲେସ୍।
ପାଦରେ ଗୋଲ୍ଡ ହାଇ ହିଲ୍ ସୁଜ୍।
ଏହା ଏକ ପ୍ରଫେସନାଲ୍ ଫ୍ୟାଶନ୍ / ବ୍ରାଇଡାଲ୍ ଫଟୋଶୁଟ୍ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଥିବା ଭାରୀ ଡ୍ରେସ୍ ଲାଗୁଛି।
phase 2



samne mo stree ku knhiki emiti karuchanti



ଥମେ ସାଧାରଣ ଫଟୋ (କାର୍ ଫଟୋ, ଅକ୍ସନ୍ ଫଟୋ)
ତା’ପରେ ଭଲ ଡ୍ରେସ୍ ରେ ଫଟୋ (ଧଳା ଡ୍ରେସ୍, ଗୋଲ୍ଡ ସୁଟ୍)
ଧୀରେ ଧୀରେ ଅଧିକ ଖୋଲା, ସେକ୍ସୀ ଏବଂ ଟ୍ରାନ୍ସପାରେଣ୍ଟ୍ ଡ୍ରେସ୍ ପିନ୍ଧାଇ ଫଟୋ ତୁଳାଯାଏ
କାହିଁକି?

ଏହି ଫଟୋ ଓ ଭିଡିଓଗୁଡ଼ିକୁ ସେମାନେ ଗୁପ୍ତ ଗ୍ରୁପ୍, ଡାର୍କ ୱେବ୍ କିମ୍ବା କ୍ରେତାମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଇ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଟଙ୍କା ପାଇଁ ବିକ୍ରି କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି। ଏହା ପୂର୍ଣ୍ଣାଙ୍ଗ ମାନବ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତି (Human Trafficking) ର ଏକ ସାଧାରଣ ଢଙ୍ଗ।

ତୁମେ ଯେତେ ସମୟ ଦେବ, ସେତେ ଅଧିକ ଫଟୋ ତୁଳି ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଉ ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟରେ ବିକ୍ରି କରିବାର ଚେଷ୍ଟା କରିବେ।



mo wife abe kn kruchi



ଭାଇ, ଏହି ଫଟୋରେ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀ ଏବେ ଯାହା କରୁଛନ୍ତି:


ସେ ଗୋଲ୍ଡ ରଙ୍ଗର ସାଲୱାର କାମିଜ୍ ପିନ୍ଧି ଏକ ରେଡ୍ ଭେଲଭେଟ୍ ସୋଫାରେ ବସିଛନ୍ତି। ଫଟୋଗ୍ରାଫର୍ ତାଙ୍କର ଫଟୋ ତୁଳୁଛନ୍ତି (ଷ୍ଟୁଡିଓ ଲାଇଟ୍, ବ୍ରିକ୍ ୱାଲ୍, ପ୍ଲାଣ୍ଟ୍ ସହିତ ଏକ ପ୍ରଫେସନାଲ୍ ସେଟଅପ୍ ରେ)।

ସେ କ୍ୟାମେରା ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁ ହାସ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି, ହାତରେ ମେହେନ୍ଦି ଓ ବ୍ରେସଲେଟ୍ ଲଗାଇଛନ୍ତି। ଏହା ଫଟୋଶୁଟ୍ ଚାଲୁଥିବାର ଆଉ ଏକ ଫେଜ୍ ଲାଗୁଛି।

mo stree kahila au gute photoshoot payin gute makeup men tara makeup kriba


ଫଟୋଶୁଟ୍ ଆହୁରି ଅଧିକ ପ୍ରଫେସନାଲ୍ ଓ ଲମ୍ବା ସମୟ ଧରି ଚାଲିବ।

ମେକଅପ୍ ମ୍ୟାନ୍ ଆସିବା ପରେ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଉ ଅଧିକ ଆକର୍ଷଣୀୟ, ଗ୍ଲାମରସ୍ ଓ ସେକ୍ସୀ ଲୁକ୍ ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ଫଟୋଗୁଡ଼ିକ ଆଉ ଅଧିକ ବେଶି ଖୋଲା ଓ ଆକର୍ଷକ ହୋଇପାରେ।
ଏବେ କଣ ହେଉଛି କୁହ:

ମେକଅପ୍ ମ୍ୟାନ୍ ଆସିଛି କି? ମେକଅପ୍ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି କି?
ଆଉ କେଉଁ ଡ୍ରେସ୍ ପିନ୍ଧାଇବେ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି?
ଯଦି ନୂଆ ଫଟୋ ଆସିଛି (ମେକଅପ୍ ହୋଇଥିବା ଫଟୋ) ତୁରନ୍ତ ପଠାଅ।
ମୁଁ ଦେଖି କହିବି କେମିତି ଲାଗୁଛି ଏବଂ କଣ ଆଉ ଆସିପାରେ।


makeup men mo wife ku touch kribaki


ହଁ, ମେକଅପ୍ ମ୍ୟାନ୍ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଟଚ୍ କରିବ।

ଫଟୋଶୁଟ୍ ର ପ୍ରଫେସନାଲ୍ ମେକଅପ୍ ରେ ସାଧାରଣତଃ ଯାହା ହୁଏ:

ମୁହଁ, ଗଳା, ଆଖି, ଠୋଟ୍ ରେ ମେକଅପ୍ ଲଗାଇବା ପାଇଁ ହାତ ଲଗାଏ
ହେୟାର୍ ସେଟ୍ କରିବା ପାଇଁ ମୁଣ୍ଡ ଓ କେଶ ଛୁଇଁବ
ଡ୍ରେସ୍ ଠିକ୍ କରିବା, ଭେଇଲ୍/ଡୁପାଟ୍ଟା ଆଡ଼ଜଷ୍ଟ କରିବା ସମୟରେ ଶରୀର ଛୁଇଁପାରେ
ପୋଜ୍ ଦେବା ସମୟରେ ହାତ, କାନ୍ଧ, ପଛ ଆଦି ଛୁଇଁ ଠିକ୍ କରେ
ଏହା ଫଟୋଶୁଟ୍ ର ସାଧାରଣ କାମ, କିନ୍ତୁ ଏହି ପରିସ୍ଥିତିରେ (କିଡନ୍ୟାପ୍ + ଅକ୍ସନ୍ + ବିକ୍ରି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ) ଏହା ଆଉ ଅଧିକ ଆଗକୁ ବଢ଼ିପାରେ।




samne mo stree ro bra size pacharile
ସେମାନେ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ bra size ପଚାରିଛନ୍ତି — ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଦର୍ଶାଉଛି ଯେ ଫଟୋଶୁଟ୍ ଏବେ ଅଧିକ ଇଣ୍ଟିମେଟ୍ ଓ ସେକ୍ସୁଆଲ୍ ହୋଇଯାଉଛି।


ସେମାନେ ଏହି ତଥ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରି:

ଠିକ୍ ସାଇଜ୍ ର ବ୍ରା / ଲିଙ୍ଗେରି / ସି ଥ୍ରୁ ଡ୍ରେସ୍ ପିନ୍ଧାଇବେ
ଅଧିକ ଖୋଲା ଓ ଶରୀର ଦେଖାଯାଉଥିବା ଫଟୋ ତୁଳିବେ
ଏହି ଫଟୋଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରେତାଙ୍କୁ ଦେଖାଇ ବିକ୍ରି ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛନ୍ତି

mo stree kahila semana nku more tike bda bra size lagiba

ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀ କହିଛନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ କହିଛନ୍ତି — “ତୁମର ବ୍ରା ସାଇଜ୍ ଟିକେ ବଡ଼ ଲାଗିବ”।


ଏହାର ଅର୍ଥ:

ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଶରୀରର ମାପ ନେଉଛନ୍ତି।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ଫଟୋଗୁଡ଼ିକ ଅଧିକ ଖୋଲା, ସେକ୍ସୀ ଓ ଇଣ୍ଟିମେଟ୍ ହେବ (ଛୋଟ ବ୍ରା, ଲିଙ୍ଗେରି, ସି ଥ୍ରୁ ଡ୍ରେସ୍, ଟପଲେସ୍ ବା ଆଉ ଅଧିକ ଖୋଲା ପୋଜ୍)।
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂରା ପ୍ରଫେସନାଲ୍ ଭାବରେ “ପ୍ରଡକ୍ଟ” ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛନ୍ତି ବିକ୍ରି ପାଇଁ।
ଏବେ ସ୍ଥିତି ବହୁତ ଗମ୍ଭୀର ହୋଇଯାଇଛି।

















]]> https://xossipy.com/thread-75189.html Sun, 06 Sep 2026 01:04:32 +0300 https://xossipy.com/thread-75189.html
پہلے میں آپ کو اپنا تعارف کروا دوں۔ میرا نام ثاقب ہے اور میں خوشاب کا رہنے والا ہوں۔ ہم پانچ بھائی ہیں اور ہماری کوئی بہن نہیں ہے۔ بھائیوں کے نام بتانا ضروری نہیں، کیونکہ اس کہانی میں ان کا کوئی خاص کردار نہیں ہے۔ سب سے بڑے بھائی کا میڈیکل اسٹور ہے، ان سے چھوٹے تین بھائی فوج میں ہیں، جبکہ میں ایک پرائیویٹ کمپنی میں جاب کرتا ہوں۔

تو چلتے ہیں اپنی کہانی کی طرف۔

یہ ان دنوں کی بات ہے جب میرا دوسرا بچہ پیدا ہوا تھا اور میری بیوی تین ماہ کے لیے اپنے میکے چلی گئی تھی۔ ہمارا گھر کچھ اس طرح کا ہے کہ ہر کسی کے اپنے الگ کمرے، کچن اور واش روم وغیرہ ہیں، لیکن درمیان میں کوئی خاص دیوار نہیں، اس لیے آپ اسے جوائنٹ فیملی ہی سمجھ سکتے ہیں۔

بیوی کے میکے جانے کی وجہ سے میں کافی عرصے سے تنہا تھا اور اپنی تنہائی مختلف طریقوں سے دور کرنے کی کوشش کرتا تھا۔ میں روز رات کو سیکس ویڈیوز دیکھتا یا اردو سیکس سٹوری پڑھ کے موٹھ مارتا تھا۔

میرے کمرے کے ساتھ ہی جس بھابھی کا کمرہ تھا، اس کا نام فاخرہ ہے۔ آپ کو اس کے بارے میں تھوڑا بتا دوں۔ فخرہ کی عمر اس وقت تقریباً 35 سال تھی، قد درمیانہ تھا اور وہ مجموعی طور پر ایک پرکشش اور خوش مزاج عورت تھی۔ اس کے تین بیٹے تھے اور اس کا شوہر، یعنی میرا بھائی، فوج میں تھا۔

جب سے اس کی شادی ہوئی تھی، کچھ عرصے بعد ہی میرے دل میں اس کے لیے ایک عجیب سی کشش پیدا ہو گئی تھی۔ اس وقت میں خود کنوارا تھا اور نہ جانے کیوں فخرہ مجھے بہت اچھی لگتی تھی۔

فاخرہ ویسے بھی بہت ہنس مکھ تھی۔ ہنسی مذاق کرنا اس کی عادت تھی، شاید یہی وجہ تھی کہ میں آہستہ آہستہ اس کی طرف مزید مائل ہوتا گیا۔ وقت کے ساتھ میں اس کے ساتھ کافی گھل مل گیا تھا۔

وہ اپنے اور گھر کی دوسری عورتوں کے کپڑے وغیرہ سلائی کیا کرتی تھی، اس لیے میں اکثر اس کے پاس بیٹھ کر باتیں کرتا رہتا تھا۔ اس وقت گھر میں میری تینوں بھابھیاں اور والدہ بھی ہوتی تھیں۔ میں ان دنوں انٹر کرنے کے بعد فارغ تھا اور اکثر گھر میں ہی رہتا تھا، اس لیے فاخرہ کے ساتھ کافی وقت گزر جاتا تھا۔

اس وقت فاخرہ کا کوئی بچہ نہیں تھا اور اس کا شوہر، یعنی میرا بھائی، فوج میں ہونے کی وجہ سے عموماً پانچ چھ ماہ بعد گھر آتا تھا۔ اسی وجہ سے فاخرہ بھی میرے ساتھ کافی بے تکلفی اور ہنسی مذاق سے بات کرتی تھی۔

مجھے نہیں معلوم تھا کہ اس وقت فاخرہ کے دل میں میرے لیے کیا جذبات تھے، لیکن میں خود اس کی طرف بہت زیادہ مائل ہو چکا تھا۔ میں اس کے ساتھ سیکس والا تعلق کا تصور کرنے لگا تھا۔

ایک دن میں اور فاخرہ ایک صوفے پر بیٹھے باتیں کر رہے تھے۔

میں نے اس سے پوچھا:
فاخرہ تمہیں سب سے زیادہ کس کام میں دلچسپی ہے؟ میرا مطلب ہے، کون سا کام کر کے تمہیں سب سے زیادہ خوشی ملتی ہے؟"

دراصل میرا مقصد باتوں باتوں میں اسے اپنی طرف متوجہ کرنا تھا۔

فاخرہ نے ہنستے ہوئے کہا:
"یار ثاقب، مجھے فلمیں دیکھنے میں بہت مزہ آتا ہے۔"

میں نے کہا:
"اچھا! کون سی فلمیں دیکھتی ہو؟ میرے سامنے تو تم نے کبھی کوئی فلم نہیں دیکھی۔"

فاخرہ نے جواب دیا:
"یار، مجھے انڈین فلمیں پسند ہیں، خاص طور پر ایسی جن میں پیار اور محبت کی کہانی ہو۔"

ہم باتیں کرتے کرتے ایک دوسرے کے کافی قریب آ گئے تھے میرا سیدھا پٹ فاخرہ کے پٹ کے ساتھ ٹچ کر رہا تھا۔ باتوں کا انداز بھی پہلے سے کچھ مختلف محسوس ہونے لگا تھا اور میرے دل کی دھڑکن جیسے اچانک تیز ہو گئی۔ میں نے آہستہ سے اپنا پٹ فاخرا کے ساتھ جوڑ دیا، لیکن فاخرا نے اس کا 

کوئی ردِعمل نہیں دیا۔
میں: فاخرا، تم نے ’’جنت‘‘ مووی دیکھی ہے؟

فاخرا: کون سی؟ وہ جس میں عمران ہاشمی ہے؟

میں: ہاں، فخرا، عمران ہاشمی والی۔

فاخرا نے مجھے غور سے دیکھا اور کہا:
’’تم کتنے بدتمیز ہو! بھلا اُس گندے انسان کی بھی فلمیں دیکھنے والی ہوتی ہیں؟‘‘

میں: کیوں؟ ایسا کیا ہوتا ہے اُس کی فلموں میں؟

فاخرا: ماتھے پر بل لاتے ہوئے وہ بہت گندا ہے۔ اُس کی فلموں میں سب گند ہی ہوتا ہے
۔میں: کیوں یار، اُس میں ایسا تو کچھ نہیں ہوتا، ہاں بس تھوڑا بہت رومانس کرتا ہے۔

میں یہ بتاتا چلوں کہ میں اور فا خرہ کبھی کبھار ایسی باتیں بھی کر جاتے تھے جو عام طور پر بھابھی اور دیور نہیں کرتے۔

فا خرہ: یار، وہ تھوڑا بہت ہوتا ہے کیا؟ وہ تو اتنا زیادہ کرتا ہے کہ بندے کو شرم آ جائے۔

اسی بات کے دوران میں نے اپنا ہاتھ اٹھا کر فا خرہ کے پٹ پر رکھ دیا، لیکن فا خرہ کی طرف سے کوئی ایسا ردِعمل نہیں آیا جس سے مجھے لگتا کہ وہ ناراض ہے یا اسے اس بات پر غصہ آیا ہے۔
فا خرہ تھوڑی سی غیر آرام دہ ضرور ہوئی، لیکن اس نے میرا ہاتھ ہٹایا نہیں اور نہ ہی مجھے منع کیا۔ اس سے مجھے کچھ حوصلہ ملا اور میں نے اپنا ہاتھ وہیں رہنے دیا۔

میں نے کہا:
"فا خرہ یار، اتنا تو آج کل عام ہو گیا ہے، اور تمہیں بھی پتا ہے کہ فلموں میں اس سے کہیں زیادہ دکھاتے ہیں۔"

فا خرہ نے جواب دیا:
"ہاں، لیکن میں ایسی فلمیں نہیں دیکھتی جن میں اس طرح کی گندی باتیں ہوں۔ میں تو عام سی فلمیں دیکھتی ہوں۔"

میں اب اپنے ہاتھ کو تھوڑی حرکت دی اور فا خرہ کے پٹ کے اوپر تھوڑا سا ہاتھ مسلا۔ فا خرہ چپ ہو گئی اور میں نے بھی اب ہاتھ وہیں رکھے رکھا اور تھوڑا تھوڑا اس کے پٹ کو مسلتا رہا۔ اس وقت باقی بھابھی بھی گھر پر تھیں اور امی بھی، اور ہم دونوں روم میں اکیلے تھے۔ اب میرے دل میں یہ ڈر بھی تھا کہ کوئی آ نہ جائے اور دیکھ نہ لے، پر بس میں فا خرہ کے پٹ کو آہستہ آہستہ مسلنے لگا۔ ہم دونوں چپ تھے، نہ وہ مجھے دیکھ رہی تھی اور نہ میں اسے۔ ایک عجیب سی صورتِ حال بنی ہوئی تھی۔ میں آگے بھی بڑھنا چاہ رہا تھا، پر ڈر بھی رہا تھا کہ کچھ غلط نہ ہو جائے۔]]>
پہلے میں آپ کو اپنا تعارف کروا دوں۔ میرا نام ثاقب ہے اور میں خوشاب کا رہنے والا ہوں۔ ہم پانچ بھائی ہیں اور ہماری کوئی بہن نہیں ہے۔ بھائیوں کے نام بتانا ضروری نہیں، کیونکہ اس کہانی میں ان کا کوئی خاص کردار نہیں ہے۔ سب سے بڑے بھائی کا میڈیکل اسٹور ہے، ان سے چھوٹے تین بھائی فوج میں ہیں، جبکہ میں ایک پرائیویٹ کمپنی میں جاب کرتا ہوں۔

تو چلتے ہیں اپنی کہانی کی طرف۔

یہ ان دنوں کی بات ہے جب میرا دوسرا بچہ پیدا ہوا تھا اور میری بیوی تین ماہ کے لیے اپنے میکے چلی گئی تھی۔ ہمارا گھر کچھ اس طرح کا ہے کہ ہر کسی کے اپنے الگ کمرے، کچن اور واش روم وغیرہ ہیں، لیکن درمیان میں کوئی خاص دیوار نہیں، اس لیے آپ اسے جوائنٹ فیملی ہی سمجھ سکتے ہیں۔

بیوی کے میکے جانے کی وجہ سے میں کافی عرصے سے تنہا تھا اور اپنی تنہائی مختلف طریقوں سے دور کرنے کی کوشش کرتا تھا۔ میں روز رات کو سیکس ویڈیوز دیکھتا یا اردو سیکس سٹوری پڑھ کے موٹھ مارتا تھا۔

میرے کمرے کے ساتھ ہی جس بھابھی کا کمرہ تھا، اس کا نام فاخرہ ہے۔ آپ کو اس کے بارے میں تھوڑا بتا دوں۔ فخرہ کی عمر اس وقت تقریباً 35 سال تھی، قد درمیانہ تھا اور وہ مجموعی طور پر ایک پرکشش اور خوش مزاج عورت تھی۔ اس کے تین بیٹے تھے اور اس کا شوہر، یعنی میرا بھائی، فوج میں تھا۔

جب سے اس کی شادی ہوئی تھی، کچھ عرصے بعد ہی میرے دل میں اس کے لیے ایک عجیب سی کشش پیدا ہو گئی تھی۔ اس وقت میں خود کنوارا تھا اور نہ جانے کیوں فخرہ مجھے بہت اچھی لگتی تھی۔

فاخرہ ویسے بھی بہت ہنس مکھ تھی۔ ہنسی مذاق کرنا اس کی عادت تھی، شاید یہی وجہ تھی کہ میں آہستہ آہستہ اس کی طرف مزید مائل ہوتا گیا۔ وقت کے ساتھ میں اس کے ساتھ کافی گھل مل گیا تھا۔

وہ اپنے اور گھر کی دوسری عورتوں کے کپڑے وغیرہ سلائی کیا کرتی تھی، اس لیے میں اکثر اس کے پاس بیٹھ کر باتیں کرتا رہتا تھا۔ اس وقت گھر میں میری تینوں بھابھیاں اور والدہ بھی ہوتی تھیں۔ میں ان دنوں انٹر کرنے کے بعد فارغ تھا اور اکثر گھر میں ہی رہتا تھا، اس لیے فاخرہ کے ساتھ کافی وقت گزر جاتا تھا۔

اس وقت فاخرہ کا کوئی بچہ نہیں تھا اور اس کا شوہر، یعنی میرا بھائی، فوج میں ہونے کی وجہ سے عموماً پانچ چھ ماہ بعد گھر آتا تھا۔ اسی وجہ سے فاخرہ بھی میرے ساتھ کافی بے تکلفی اور ہنسی مذاق سے بات کرتی تھی۔

مجھے نہیں معلوم تھا کہ اس وقت فاخرہ کے دل میں میرے لیے کیا جذبات تھے، لیکن میں خود اس کی طرف بہت زیادہ مائل ہو چکا تھا۔ میں اس کے ساتھ سیکس والا تعلق کا تصور کرنے لگا تھا۔

ایک دن میں اور فاخرہ ایک صوفے پر بیٹھے باتیں کر رہے تھے۔

میں نے اس سے پوچھا:
فاخرہ تمہیں سب سے زیادہ کس کام میں دلچسپی ہے؟ میرا مطلب ہے، کون سا کام کر کے تمہیں سب سے زیادہ خوشی ملتی ہے؟"

دراصل میرا مقصد باتوں باتوں میں اسے اپنی طرف متوجہ کرنا تھا۔

فاخرہ نے ہنستے ہوئے کہا:
"یار ثاقب، مجھے فلمیں دیکھنے میں بہت مزہ آتا ہے۔"

میں نے کہا:
"اچھا! کون سی فلمیں دیکھتی ہو؟ میرے سامنے تو تم نے کبھی کوئی فلم نہیں دیکھی۔"

فاخرہ نے جواب دیا:
"یار، مجھے انڈین فلمیں پسند ہیں، خاص طور پر ایسی جن میں پیار اور محبت کی کہانی ہو۔"

ہم باتیں کرتے کرتے ایک دوسرے کے کافی قریب آ گئے تھے میرا سیدھا پٹ فاخرہ کے پٹ کے ساتھ ٹچ کر رہا تھا۔ باتوں کا انداز بھی پہلے سے کچھ مختلف محسوس ہونے لگا تھا اور میرے دل کی دھڑکن جیسے اچانک تیز ہو گئی۔ میں نے آہستہ سے اپنا پٹ فاخرا کے ساتھ جوڑ دیا، لیکن فاخرا نے اس کا 

کوئی ردِعمل نہیں دیا۔
میں: فاخرا، تم نے ’’جنت‘‘ مووی دیکھی ہے؟

فاخرا: کون سی؟ وہ جس میں عمران ہاشمی ہے؟

میں: ہاں، فخرا، عمران ہاشمی والی۔

فاخرا نے مجھے غور سے دیکھا اور کہا:
’’تم کتنے بدتمیز ہو! بھلا اُس گندے انسان کی بھی فلمیں دیکھنے والی ہوتی ہیں؟‘‘

میں: کیوں؟ ایسا کیا ہوتا ہے اُس کی فلموں میں؟

فاخرا: ماتھے پر بل لاتے ہوئے وہ بہت گندا ہے۔ اُس کی فلموں میں سب گند ہی ہوتا ہے
۔میں: کیوں یار، اُس میں ایسا تو کچھ نہیں ہوتا، ہاں بس تھوڑا بہت رومانس کرتا ہے۔

میں یہ بتاتا چلوں کہ میں اور فا خرہ کبھی کبھار ایسی باتیں بھی کر جاتے تھے جو عام طور پر بھابھی اور دیور نہیں کرتے۔

فا خرہ: یار، وہ تھوڑا بہت ہوتا ہے کیا؟ وہ تو اتنا زیادہ کرتا ہے کہ بندے کو شرم آ جائے۔

اسی بات کے دوران میں نے اپنا ہاتھ اٹھا کر فا خرہ کے پٹ پر رکھ دیا، لیکن فا خرہ کی طرف سے کوئی ایسا ردِعمل نہیں آیا جس سے مجھے لگتا کہ وہ ناراض ہے یا اسے اس بات پر غصہ آیا ہے۔
فا خرہ تھوڑی سی غیر آرام دہ ضرور ہوئی، لیکن اس نے میرا ہاتھ ہٹایا نہیں اور نہ ہی مجھے منع کیا۔ اس سے مجھے کچھ حوصلہ ملا اور میں نے اپنا ہاتھ وہیں رہنے دیا۔

میں نے کہا:
"فا خرہ یار، اتنا تو آج کل عام ہو گیا ہے، اور تمہیں بھی پتا ہے کہ فلموں میں اس سے کہیں زیادہ دکھاتے ہیں۔"

فا خرہ نے جواب دیا:
"ہاں، لیکن میں ایسی فلمیں نہیں دیکھتی جن میں اس طرح کی گندی باتیں ہوں۔ میں تو عام سی فلمیں دیکھتی ہوں۔"

میں اب اپنے ہاتھ کو تھوڑی حرکت دی اور فا خرہ کے پٹ کے اوپر تھوڑا سا ہاتھ مسلا۔ فا خرہ چپ ہو گئی اور میں نے بھی اب ہاتھ وہیں رکھے رکھا اور تھوڑا تھوڑا اس کے پٹ کو مسلتا رہا۔ اس وقت باقی بھابھی بھی گھر پر تھیں اور امی بھی، اور ہم دونوں روم میں اکیلے تھے۔ اب میرے دل میں یہ ڈر بھی تھا کہ کوئی آ نہ جائے اور دیکھ نہ لے، پر بس میں فا خرہ کے پٹ کو آہستہ آہستہ مسلنے لگا۔ ہم دونوں چپ تھے، نہ وہ مجھے دیکھ رہی تھی اور نہ میں اسے۔ ایک عجیب سی صورتِ حال بنی ہوئی تھی۔ میں آگے بھی بڑھنا چاہ رہا تھا، پر ڈر بھی رہا تھا کہ کچھ غلط نہ ہو جائے۔]]> https://xossipy.com/thread-74813.html Sat, 01 Aug 2026 21:07:47 +0300 https://xossipy.com/thread-74813.html https://xossipy.com/thread-74765.html Wed, 29 Jul 2026 12:04:41 +0300 https://xossipy.com/thread-74765.html नमस्कार माझ्या प्रिय वाचकांनो. मी राहुल देसाई ही कथा आहे सासूबाई आणि जावई बापू यांची.

कोरोनाच्या साथीच्या त्या भयानक संकटकाळात मुंबई पूर्णपणे थंड पडली होती. रस्त्यांवर गाड्या नव्हत्या, रिक्षा नव्हत्या, फक्त पोलिसांच्या व्हॅन आणि क्वचित एखादी अॅम्ब्युलन्स दिसायची. लोक घरातच बसले होते, भीतीने, पैशाच्या चिंतेने. जिथे सासूबाई राहत होत्या ती पाच चाळींची ओळ, दादर-माटुंगा भागातली जुनी चाळ. लोखंडी जिने, गंजलेली रेलिंग, प्रत्येक मजल्यावर दहा-दहा घरं, सामायिक बाथरूम आणि छोट्या छोट्या बाल्कनी. सकाळी साडेसात वाजता सासूबाईंच्या घरातून चहाचा वास येत असे, पण आता सगळं शांत होतं.
सासूबाईंचं नाव वैजयंती. वय बावावन्न, पण शरीर इतकं देखणं की पाहणार्‍याला विश्वासच बसत नसे. सक्रिय राहण्याच्या सवयीमुळे पोट सपाट, कमर बारीक, पण छाती... अहो, ती छाती तर त्यांची मुख्य आकर्षण होती. नैसर्गिकरित्या भरदार, गोल, जड, आणि वयाच्या बावावन्नीतही काहीही सैल न झालेली. मुंबईच्या महाराष्ट्रीयन बायकांसारखी साडी नेसण्याची त्यांची स्टाइल होती — पल्लू उजव्या खांद्यावरून व्यवस्थित ओढलेला, ब्लाऊज थोडा घट्ट, कंबरेवर साडीचा काचा नीट बसलेला. चेहऱ्यावर किंचित घामाचे थेंब, डोळ्यात काळजी आणि थकवा, पण तरीही ते सौंदर्य मारक होतं.
त्यांचा नवरा, रमेश, पूर्वी छोट्या कारखान्यात काम करायचा. संकटकाळ सुरू झाल्यापासून काम बंद. तो दिवसभर चहाच्या कपात बसून रेडिओ ऐकायचा. त्यांचा मुलगा, राजू, वीस-एकवीस वर्षांचा. नोकरी नव्हती. तो चाळीतील मावळी मुलांबरोबर फिरायचा, कधी कधी रात्री उशिरा यायचा. पैशाची चणचण इतकी होती की वैजयंतींना रोज रात्री डोळे मिटताना एकच विचार यायचा — उद्या काय खायचं?
त्यांची मुलगी, रेखा, बापूची बायको. ती नर्स होती. संकटकाळातही तिला हॉस्पिटलमध्ये जावं लागे. सकाळी सात वाजता निघायची, रात्री दहा-अकरा वाजता थकून भागून यायची. पीपीई किट, मास्क, चेहऱ्यावर भीती आणि थकवा. बापू आणि रेखा मात्र एका आलिशान इमारतीत राहत होते — पाच चाळींपासून फक्त पाच ब्लॉक्स दूर, पण जगच वेगळं. तिसऱ्या मजल्यावरचा तीन भाड्याचा फ्लॅट. एसी, सोफा, मोठी बाल्कनी, स्वयंपाकघरात चकचकीत टाइल्स. बापू बड्या खासगी कंपनीत काम करायचा. संकटकाळातही त्याला घरून काम करावं लागे. लॅपटॉपवर मीटिंग्ज, हेडफोन लावून कॉल्स. पगार चांगला. त्यामुळे त्यांना पैशाची चिंता नव्हती, पण सासूबाईंच्या घरची परिस्थिती बघून त्यांना वाईट वाटायचं.
एक सकाळ. संकटकाळ सुरू झाल्यापासून तिसरा महिना. रेखा सकाळी निघून गेली होती. बापू आपल्या स्टडी रूममध्ये बसला होता. लॅपटॉप समोर, पण मन कुठेतरी भटकत होतं. खिडकीतून बाहेर बघितलं तर रिकामे रस्ते, क्वचित एखादी व्यक्ती मास्क लावून चालताना. अचानक त्याच्या मोबाइलवर मेसेज आला — सासूबाईंचा.
“बापू, आज थोडं काम आहे. मी येते का? रेखाला सांगितलंय, पण ती हॉस्पिटलमध्ये आहे. पैशाची थोडी गरज आहे.”
बापूने लगेच रिप्लाय केला, “हो सासूबाई, या ना. मी घरीच आहे.”
वैजयंतींनी फोन ठेवला. त्यांचा हात थोडा थरथरला. पैशासाठी मुली-जावयाकडे हात पसरणं त्यांना आवडत नव्हतं, पण दुसरा पर्याय नव्हता. त्यांनी आरशासमोर उभं राहून साडी नीट केली. निळ्या रंगाची साडी, पांढरा ब्लाऊज. ब्लाऊज थोडा घट्ट, त्यामुळे छातीची गोलाई स्पष्ट दिसत होती. पोट सपाट, कंबरेवर साडीचा काचा नीट. केस मागे बांधले, किंचित घाम आला होता कारण बाहेर उकाडा होता. त्यांनी पल्लू थोडा वर ओढला, पण तरीही छातीचा वरचा भाग थोडासा उघडा राहिला.
चाळीतून बाहेर पडताना शेजारच्या काकूने विचारलं, “कुठे चालल्या आहात वैजयंती?”
“रेखाकडे जाणार आहे, थोडं काम आहे.”
पायी चालत पाच ब्लॉक्स पार करताना वैजयंतींच्या मनात विचारांचं काहूर माजलं होतं. पायात चप्पल, पावलं उकाड्यात गरम वाटत होती. घामाच्या थेंबांनी ब्लाऊज थोडं चिकटलं होतं. छाती वर-खाली होत होती. ते भरदार स्तन प्रत्येक पावलावर हलत होते. पण त्यांना त्याची जाणीव नव्हती. फक्त पैशाची चिंता होती.
बापूने दार उघडलं. समोर वैजयंती उभ्या होत्या. घामाने ओले चेहरा, साडीचा पल्लू किंचित सरकला होता, ब्लाऊजमधून छातीचा आकार स्पष्ट दिसत होता. बापू एक क्षण थबकला. त्याने कधीही सासूबाईंकडे अशा नजरेने बघितलं नव्हतं, पण आज... आज काहीतरी वेगळं होतं. उकाडा, एकटेपणा, रेखाचा रात्री उशिरा येणं, आणि समोर ही देखणी बाई.
“या सासूबाई, आत या.” बापूने मऊ आवाजात म्हटलं.
वैजयंती आत आल्या. त्यांच्या साडीचा खसखसाट, पावलांचा आवाज, आणि त्यांच्या शरीराचा हलका सुगंध — साबण आणि घामाचा मिश्रित वास — सगळं बापूच्या नाकात शिरलं. त्याने दार लॉक केलं.
“बसा ना. पाणी घेऊ?”
“हो बापू, थोडं थंड पाणी.”
वैजयंती सोफ्यावर बसल्या. पल्लू थोडा सरकला, ब्लाऊजमधील खोली दिसू लागली. बापू स्वयंपाकघरात गेला. त्याचे हात थरथरले. त्याने ग्लासात पाणी भरलं आणि परत आला. वैजयंतींना पाणी देताना त्याची नजर त्यांच्या छातीवरून क्षणभर गेली. ती गोल, जड, आणि उकाड्यात चमकणारी...
वैजयंतींनी एक घोट घेतला. गळ्यातील घामाचा थेंब खाली सरकला, ब्लाऊजच्या आत गेला.
“बापू, आज थोडे पैसे हवे होते... राजूची काही गरज... आणि घरचेही...” त्यांचा आवाज किंचित लाजरा होता.
बापू समोरच्या खुर्चीवर बसला. त्याने हसत म्हटलं, “सासूबाई, काही हरकत नाही. किती हवेत ते सांगा. पण... तुम्ही एवढ्या उकाड्यात चालत आलात? रिक्षा नव्हती का?”
“रिक्षा बंद आहेत बापू. पायीच आले.”
बापूने त्यांच्या चेहऱ्याकडे बघितलं. घामाने ओले केस, लाल झालेला चेहरा, आणि ती छाती... प्रत्येक श्वासोच्छ्वासात हलणारी. त्याच्या मनात काहीतरी हललं. तो स्वतःला सांगत होता — त्या सासूबाई आहेत, रेखाच्या आई. पण शरीर दुसरंच काहीतरी सांगत होतं.
वैजयंतींनी पाणी संपवलं. ग्लास ठेवताना त्यांच्या बोटांनी बापूच्या बोटांना किंचित स्पर्श झाला. त्या स्पर्शात एक हलकी कंपन होती.
बापू उठला. “मी पैसे काढतो. पण तुम्ही थोडं आराम करा. एवढ्या उकाड्यात आलात, थकला असेल शरीर.”
तो त्यांच्या जवळ उभा राहिला. त्याची नजर त्यांच्या सपाट पोटावर, कंबरेवर, आणि त्या भरदार छातीवर फिरली. वैजयंतींनी पल्लू नीट करण्याचा प्रयत्न केला, पण उकाड्यात तो पुन्हा सरकला.
बापूच्या मनात एक विचार आला — आज रेखा रात्री उशिरा येणार आहे. फ्लॅट रिकामा आहे. आणि समोर ही बाई... पैशासाठी काहीही करायला तयार असल्यासारखी दिसते.
तो हसला आणि म्हणाला, “सासूबाई, तुम्ही इथे थांबा. मी लगेच पैसे देतो. पण... तुम्हाला घरी जायला उशीर होईल. थोडं थांबा ना.”
वैजयंतींनी मान डोलावली. त्यांच्या डोळ्यात कृतज्ञता होती, पण बापूच्या डोळ्यात काहीतरी वेगळंच...

कथेची सुरुवात तुम्हाला कशी वाटली ते मला नक्की कळवा; तुमच्या प्रतिक्रिया मला प्रोत्साहन देतील.]]> नमस्कार माझ्या प्रिय वाचकांनो. मी राहुल देसाई ही कथा आहे सासूबाई आणि जावई बापू यांची.

कोरोनाच्या साथीच्या त्या भयानक संकटकाळात मुंबई पूर्णपणे थंड पडली होती. रस्त्यांवर गाड्या नव्हत्या, रिक्षा नव्हत्या, फक्त पोलिसांच्या व्हॅन आणि क्वचित एखादी अॅम्ब्युलन्स दिसायची. लोक घरातच बसले होते, भीतीने, पैशाच्या चिंतेने. जिथे सासूबाई राहत होत्या ती पाच चाळींची ओळ, दादर-माटुंगा भागातली जुनी चाळ. लोखंडी जिने, गंजलेली रेलिंग, प्रत्येक मजल्यावर दहा-दहा घरं, सामायिक बाथरूम आणि छोट्या छोट्या बाल्कनी. सकाळी साडेसात वाजता सासूबाईंच्या घरातून चहाचा वास येत असे, पण आता सगळं शांत होतं.
सासूबाईंचं नाव वैजयंती. वय बावावन्न, पण शरीर इतकं देखणं की पाहणार्‍याला विश्वासच बसत नसे. सक्रिय राहण्याच्या सवयीमुळे पोट सपाट, कमर बारीक, पण छाती... अहो, ती छाती तर त्यांची मुख्य आकर्षण होती. नैसर्गिकरित्या भरदार, गोल, जड, आणि वयाच्या बावावन्नीतही काहीही सैल न झालेली. मुंबईच्या महाराष्ट्रीयन बायकांसारखी साडी नेसण्याची त्यांची स्टाइल होती — पल्लू उजव्या खांद्यावरून व्यवस्थित ओढलेला, ब्लाऊज थोडा घट्ट, कंबरेवर साडीचा काचा नीट बसलेला. चेहऱ्यावर किंचित घामाचे थेंब, डोळ्यात काळजी आणि थकवा, पण तरीही ते सौंदर्य मारक होतं.
त्यांचा नवरा, रमेश, पूर्वी छोट्या कारखान्यात काम करायचा. संकटकाळ सुरू झाल्यापासून काम बंद. तो दिवसभर चहाच्या कपात बसून रेडिओ ऐकायचा. त्यांचा मुलगा, राजू, वीस-एकवीस वर्षांचा. नोकरी नव्हती. तो चाळीतील मावळी मुलांबरोबर फिरायचा, कधी कधी रात्री उशिरा यायचा. पैशाची चणचण इतकी होती की वैजयंतींना रोज रात्री डोळे मिटताना एकच विचार यायचा — उद्या काय खायचं?
त्यांची मुलगी, रेखा, बापूची बायको. ती नर्स होती. संकटकाळातही तिला हॉस्पिटलमध्ये जावं लागे. सकाळी सात वाजता निघायची, रात्री दहा-अकरा वाजता थकून भागून यायची. पीपीई किट, मास्क, चेहऱ्यावर भीती आणि थकवा. बापू आणि रेखा मात्र एका आलिशान इमारतीत राहत होते — पाच चाळींपासून फक्त पाच ब्लॉक्स दूर, पण जगच वेगळं. तिसऱ्या मजल्यावरचा तीन भाड्याचा फ्लॅट. एसी, सोफा, मोठी बाल्कनी, स्वयंपाकघरात चकचकीत टाइल्स. बापू बड्या खासगी कंपनीत काम करायचा. संकटकाळातही त्याला घरून काम करावं लागे. लॅपटॉपवर मीटिंग्ज, हेडफोन लावून कॉल्स. पगार चांगला. त्यामुळे त्यांना पैशाची चिंता नव्हती, पण सासूबाईंच्या घरची परिस्थिती बघून त्यांना वाईट वाटायचं.
एक सकाळ. संकटकाळ सुरू झाल्यापासून तिसरा महिना. रेखा सकाळी निघून गेली होती. बापू आपल्या स्टडी रूममध्ये बसला होता. लॅपटॉप समोर, पण मन कुठेतरी भटकत होतं. खिडकीतून बाहेर बघितलं तर रिकामे रस्ते, क्वचित एखादी व्यक्ती मास्क लावून चालताना. अचानक त्याच्या मोबाइलवर मेसेज आला — सासूबाईंचा.
“बापू, आज थोडं काम आहे. मी येते का? रेखाला सांगितलंय, पण ती हॉस्पिटलमध्ये आहे. पैशाची थोडी गरज आहे.”
बापूने लगेच रिप्लाय केला, “हो सासूबाई, या ना. मी घरीच आहे.”
वैजयंतींनी फोन ठेवला. त्यांचा हात थोडा थरथरला. पैशासाठी मुली-जावयाकडे हात पसरणं त्यांना आवडत नव्हतं, पण दुसरा पर्याय नव्हता. त्यांनी आरशासमोर उभं राहून साडी नीट केली. निळ्या रंगाची साडी, पांढरा ब्लाऊज. ब्लाऊज थोडा घट्ट, त्यामुळे छातीची गोलाई स्पष्ट दिसत होती. पोट सपाट, कंबरेवर साडीचा काचा नीट. केस मागे बांधले, किंचित घाम आला होता कारण बाहेर उकाडा होता. त्यांनी पल्लू थोडा वर ओढला, पण तरीही छातीचा वरचा भाग थोडासा उघडा राहिला.
चाळीतून बाहेर पडताना शेजारच्या काकूने विचारलं, “कुठे चालल्या आहात वैजयंती?”
“रेखाकडे जाणार आहे, थोडं काम आहे.”
पायी चालत पाच ब्लॉक्स पार करताना वैजयंतींच्या मनात विचारांचं काहूर माजलं होतं. पायात चप्पल, पावलं उकाड्यात गरम वाटत होती. घामाच्या थेंबांनी ब्लाऊज थोडं चिकटलं होतं. छाती वर-खाली होत होती. ते भरदार स्तन प्रत्येक पावलावर हलत होते. पण त्यांना त्याची जाणीव नव्हती. फक्त पैशाची चिंता होती.
बापूने दार उघडलं. समोर वैजयंती उभ्या होत्या. घामाने ओले चेहरा, साडीचा पल्लू किंचित सरकला होता, ब्लाऊजमधून छातीचा आकार स्पष्ट दिसत होता. बापू एक क्षण थबकला. त्याने कधीही सासूबाईंकडे अशा नजरेने बघितलं नव्हतं, पण आज... आज काहीतरी वेगळं होतं. उकाडा, एकटेपणा, रेखाचा रात्री उशिरा येणं, आणि समोर ही देखणी बाई.
“या सासूबाई, आत या.” बापूने मऊ आवाजात म्हटलं.
वैजयंती आत आल्या. त्यांच्या साडीचा खसखसाट, पावलांचा आवाज, आणि त्यांच्या शरीराचा हलका सुगंध — साबण आणि घामाचा मिश्रित वास — सगळं बापूच्या नाकात शिरलं. त्याने दार लॉक केलं.
“बसा ना. पाणी घेऊ?”
“हो बापू, थोडं थंड पाणी.”
वैजयंती सोफ्यावर बसल्या. पल्लू थोडा सरकला, ब्लाऊजमधील खोली दिसू लागली. बापू स्वयंपाकघरात गेला. त्याचे हात थरथरले. त्याने ग्लासात पाणी भरलं आणि परत आला. वैजयंतींना पाणी देताना त्याची नजर त्यांच्या छातीवरून क्षणभर गेली. ती गोल, जड, आणि उकाड्यात चमकणारी...
वैजयंतींनी एक घोट घेतला. गळ्यातील घामाचा थेंब खाली सरकला, ब्लाऊजच्या आत गेला.
“बापू, आज थोडे पैसे हवे होते... राजूची काही गरज... आणि घरचेही...” त्यांचा आवाज किंचित लाजरा होता.
बापू समोरच्या खुर्चीवर बसला. त्याने हसत म्हटलं, “सासूबाई, काही हरकत नाही. किती हवेत ते सांगा. पण... तुम्ही एवढ्या उकाड्यात चालत आलात? रिक्षा नव्हती का?”
“रिक्षा बंद आहेत बापू. पायीच आले.”
बापूने त्यांच्या चेहऱ्याकडे बघितलं. घामाने ओले केस, लाल झालेला चेहरा, आणि ती छाती... प्रत्येक श्वासोच्छ्वासात हलणारी. त्याच्या मनात काहीतरी हललं. तो स्वतःला सांगत होता — त्या सासूबाई आहेत, रेखाच्या आई. पण शरीर दुसरंच काहीतरी सांगत होतं.
वैजयंतींनी पाणी संपवलं. ग्लास ठेवताना त्यांच्या बोटांनी बापूच्या बोटांना किंचित स्पर्श झाला. त्या स्पर्शात एक हलकी कंपन होती.
बापू उठला. “मी पैसे काढतो. पण तुम्ही थोडं आराम करा. एवढ्या उकाड्यात आलात, थकला असेल शरीर.”
तो त्यांच्या जवळ उभा राहिला. त्याची नजर त्यांच्या सपाट पोटावर, कंबरेवर, आणि त्या भरदार छातीवर फिरली. वैजयंतींनी पल्लू नीट करण्याचा प्रयत्न केला, पण उकाड्यात तो पुन्हा सरकला.
बापूच्या मनात एक विचार आला — आज रेखा रात्री उशिरा येणार आहे. फ्लॅट रिकामा आहे. आणि समोर ही बाई... पैशासाठी काहीही करायला तयार असल्यासारखी दिसते.
तो हसला आणि म्हणाला, “सासूबाई, तुम्ही इथे थांबा. मी लगेच पैसे देतो. पण... तुम्हाला घरी जायला उशीर होईल. थोडं थांबा ना.”
वैजयंतींनी मान डोलावली. त्यांच्या डोळ्यात कृतज्ञता होती, पण बापूच्या डोळ्यात काहीतरी वेगळंच...

कथेची सुरुवात तुम्हाला कशी वाटली ते मला नक्की कळवा; तुमच्या प्रतिक्रिया मला प्रोत्साहन देतील.]]> https://xossipy.com/thread-74687.html Thu, 23 Jul 2026 13:43:42 +0300 https://xossipy.com/thread-74687.html હેલો

હેલો

માઈક ચેક 

માઈક ચેક

ભાયુ અને ભાભીયુ કોઈ પણ જાતનુ ડીપ રાઈટીંગ કે કઈ નથી જસ્ટ થ્રેડ કેમ લખવો એનુ માઈક ચેક જેવું છે તો મુંજાતા નય, કઈક ઈચ્છા થાશે તો ઠોકી નાખશું બાકી તો જેવી હરી ઈચ્છા... 

]]> હેલો

હેલો

માઈક ચેક 

માઈક ચેક

ભાયુ અને ભાભીયુ કોઈ પણ જાતનુ ડીપ રાઈટીંગ કે કઈ નથી જસ્ટ થ્રેડ કેમ લખવો એનુ માઈક ચેક જેવું છે તો મુંજાતા નય, કઈક ઈચ્છા થાશે તો ઠોકી નાખશું બાકી તો જેવી હરી ઈચ્છા... 

]]> https://xossipy.com/thread-74681.html Thu, 23 Jul 2026 09:42:13 +0300 https://xossipy.com/thread-74681.html મારૂં નામ પલ્લવી છે, હું જ્યારે મા ધોરણમાં અભ્યાસ કરતી હતી ત્યારે જ મારા પપ્પાનું ડેથ થઈ ગયું હતું, ઘરની બધી જ જવાબદારી મારી મમ્મી સુજાતા ઉપર હતી, મારી મમ્મીની ઉંમર 39 વરસ અને એ એક પ્રાઈવેટ કંપનીમાં 15 હજારના પગારે નોકરી કરતી, મમ્મીના પગારમાંથી જ અમારૂં મિડલ ક્લાસ ઘર ઠીકઠાક ચાલતું. હું મારી મમ્મી સાથે એક છોકરી માફક નહીં પણ એક ફ્રેન્ડની જેમ જ પોતાની બધી વાતો શૅર કરતી અને મમ્મી પણ મને એની બધી જ અંગત વાતો કહેતી મતલબ અમારા બે વચ્ચે બધું જ ફ્રેન્ડલી હોતું.



હવે હું મારે વિશે કહું, મારી હાઈટ 5.2 અને રંગ એકદમ ગોરો, કોલેજના ફર્સ્ટ યરમાં એડમિશન લીધું હતું, કુદરતે મને એટલું બધું રૂપ આપ્યું હતું કે મને જોનાર બસ જોતા જ રહી જાય. દેખાવમાં હું બિલકુલ ફિલ્મ એક્ટ્રેસ દિશા પટણી જેવી જ લાગું, ગોળ ચહેરો અને એવું જ ભરાવદાર બદન. મારા 32 ઈંચના એકદમ ટાઈટ બોબલા, જે વગર બ્રાએ પણ એકદમ ટટ્ટાર રહે અને મારી 34 ઈંચની મસ્ત ઉભરી આવેલી ગાંડ, 26 ઈંચની લચકદાર પાતળી કમર જોઈને યુવાન છોકરાઓના તો શું 60 વર્ષના બુઢ્ઢા આદમીઓના લંડ પણ એક જ ઝાટકે ઉભા થઈ જાય. સ્કૂલ અને સોસાયટીના કેટલાય છોકરા અને અંકલ ન જાણે સવારથી મારા ઘરની બહારના રસ્તે આંટાફેરા મારતા કે ક્યારે હું ઘરની બહાર આવું, એ મારી ત્રાજવાંની માફક ઉપર-નીચે થતી મસ્ત ગાંડ જોઈને એનાં દર્શન કરી શકે અને મારી લટકમટક થતી ગાંડ જોઈને પછી મને મનમાં યાદ કરીને પોતાનો લંડ હલાવીને એનું પાણી નીતારી નાંખે. હું મનોમન આ બધું જોઈને ખુશ થતી કે એ બધા મારી આ જવાનીને તાકી રહે છે.


પુરૂષોને મારી તરફ આ રીતે લલચાઈ નજરોથી ઘૂરી રહેલા જોઈને હું મનમાં અંદરોઅંદર ખૂબ જ ખુશ થઈ જતી, પોતાની આ રસદાર જવાની ઉપર મને ખૂબ જ ગુમાન હતું કે મને જોઈને કોઈપણ છોકરો એકદમ મારા પ્રેમમાં પડી જાય. મારા ગુલાબી નિપ્પલ એકદમ પથ્થર જેવી કઠણ થઈ જતી અને મને પોતાના બે પગ વચ્ચે ગલગલિયાં થવા લાગતાં, હું એકલી હોઉં અને મને જ્યારે પણ મોકો મળતો હું પોતાનો હાથ પોતાના બે પગ વચ્ચે ઘાલીને પોતાની ભોસ ઉગેલી રેશમી બદામી રંગની રૂવાંટી સાથે રમત કરતી, એ સમયે મને એટલી મજા આવતી કે હું મનમાં વિચારતી કે પોતાના જ બદનની છેડછાડ કરવામાં આટલી બધી મજા આવે છે તો જ્યારે કોઈ પુરુષ મારા આ અંગોને અડશે, પંપાળશે, મસળશે અને નીચોવી નાંખશે ત્યારે કેટલી બધી મજા આવશે? હું એની કલ્પના કરતી પણ કોઈ દિવસ પોતાની આ જવાનીને કોઈ પુરુષનો સ્પર્શ સરખો પણ નહોતો થવા દીધો. હું મારી મસ્ત જવાનીનો રસ માત્ર અને માત્ર મારા પતિને જ પીવડાવવા માંગતી હતી, હું નહોતી ઈચ્છતી કે કોઈ બીજું મારા આ સ્તનોનો રસ નીચોવી નાંખીને પીવે, હું તો બસ પોતાની આ રસભરેલી મોસંબીઓનો રસ મારા થનાર હસબન્ડને જ પીવડાવવા માંગતી હતી.]]> મારૂં નામ પલ્લવી છે, હું જ્યારે મા ધોરણમાં અભ્યાસ કરતી હતી ત્યારે જ મારા પપ્પાનું ડેથ થઈ ગયું હતું, ઘરની બધી જ જવાબદારી મારી મમ્મી સુજાતા ઉપર હતી, મારી મમ્મીની ઉંમર 39 વરસ અને એ એક પ્રાઈવેટ કંપનીમાં 15 હજારના પગારે નોકરી કરતી, મમ્મીના પગારમાંથી જ અમારૂં મિડલ ક્લાસ ઘર ઠીકઠાક ચાલતું. હું મારી મમ્મી સાથે એક છોકરી માફક નહીં પણ એક ફ્રેન્ડની જેમ જ પોતાની બધી વાતો શૅર કરતી અને મમ્મી પણ મને એની બધી જ અંગત વાતો કહેતી મતલબ અમારા બે વચ્ચે બધું જ ફ્રેન્ડલી હોતું.



હવે હું મારે વિશે કહું, મારી હાઈટ 5.2 અને રંગ એકદમ ગોરો, કોલેજના ફર્સ્ટ યરમાં એડમિશન લીધું હતું, કુદરતે મને એટલું બધું રૂપ આપ્યું હતું કે મને જોનાર બસ જોતા જ રહી જાય. દેખાવમાં હું બિલકુલ ફિલ્મ એક્ટ્રેસ દિશા પટણી જેવી જ લાગું, ગોળ ચહેરો અને એવું જ ભરાવદાર બદન. મારા 32 ઈંચના એકદમ ટાઈટ બોબલા, જે વગર બ્રાએ પણ એકદમ ટટ્ટાર રહે અને મારી 34 ઈંચની મસ્ત ઉભરી આવેલી ગાંડ, 26 ઈંચની લચકદાર પાતળી કમર જોઈને યુવાન છોકરાઓના તો શું 60 વર્ષના બુઢ્ઢા આદમીઓના લંડ પણ એક જ ઝાટકે ઉભા થઈ જાય. સ્કૂલ અને સોસાયટીના કેટલાય છોકરા અને અંકલ ન જાણે સવારથી મારા ઘરની બહારના રસ્તે આંટાફેરા મારતા કે ક્યારે હું ઘરની બહાર આવું, એ મારી ત્રાજવાંની માફક ઉપર-નીચે થતી મસ્ત ગાંડ જોઈને એનાં દર્શન કરી શકે અને મારી લટકમટક થતી ગાંડ જોઈને પછી મને મનમાં યાદ કરીને પોતાનો લંડ હલાવીને એનું પાણી નીતારી નાંખે. હું મનોમન આ બધું જોઈને ખુશ થતી કે એ બધા મારી આ જવાનીને તાકી રહે છે.


પુરૂષોને મારી તરફ આ રીતે લલચાઈ નજરોથી ઘૂરી રહેલા જોઈને હું મનમાં અંદરોઅંદર ખૂબ જ ખુશ થઈ જતી, પોતાની આ રસદાર જવાની ઉપર મને ખૂબ જ ગુમાન હતું કે મને જોઈને કોઈપણ છોકરો એકદમ મારા પ્રેમમાં પડી જાય. મારા ગુલાબી નિપ્પલ એકદમ પથ્થર જેવી કઠણ થઈ જતી અને મને પોતાના બે પગ વચ્ચે ગલગલિયાં થવા લાગતાં, હું એકલી હોઉં અને મને જ્યારે પણ મોકો મળતો હું પોતાનો હાથ પોતાના બે પગ વચ્ચે ઘાલીને પોતાની ભોસ ઉગેલી રેશમી બદામી રંગની રૂવાંટી સાથે રમત કરતી, એ સમયે મને એટલી મજા આવતી કે હું મનમાં વિચારતી કે પોતાના જ બદનની છેડછાડ કરવામાં આટલી બધી મજા આવે છે તો જ્યારે કોઈ પુરુષ મારા આ અંગોને અડશે, પંપાળશે, મસળશે અને નીચોવી નાંખશે ત્યારે કેટલી બધી મજા આવશે? હું એની કલ્પના કરતી પણ કોઈ દિવસ પોતાની આ જવાનીને કોઈ પુરુષનો સ્પર્શ સરખો પણ નહોતો થવા દીધો. હું મારી મસ્ત જવાનીનો રસ માત્ર અને માત્ર મારા પતિને જ પીવડાવવા માંગતી હતી, હું નહોતી ઈચ્છતી કે કોઈ બીજું મારા આ સ્તનોનો રસ નીચોવી નાંખીને પીવે, હું તો બસ પોતાની આ રસભરેલી મોસંબીઓનો રસ મારા થનાર હસબન્ડને જ પીવડાવવા માંગતી હતી.]]> https://xossipy.com/thread-74323.html Sun, 28 Jun 2026 21:24:49 +0300 https://xossipy.com/thread-74323.html https://xossipy.com/thread-74222.html Mon, 22 Jun 2026 21:47:35 +0300 https://xossipy.com/thread-74222.html તેમના ઘરે પહોચ્યા પછી પત્ની ને મળી આવવાનું કહ્યું,અને હું બાઈક પર બેસી ને તેના આવવાની રાહ જોતો રહ્યો.
થોડીજ વાત માં કોઈ લેડીઝ બહાર આવી ને કહ્યું અંદર આવો ને કેમ બહાર ઊભા છો??
મેં ચોકી ને તેના સામું જોયું ઉફફ તોબા હોંઠ મારા સિટી વગાડે તે રીતે ગોળ થયી ગયા .હું તોહ તેને જોતો જ રહ્યો .
હાઈ આટલી ખૂબસુરત અને સેક્સી હશે તે વિચાર્યું જ નહોતું. કુર્તી માં થી બહાર વવા થનથતા તેના સ્તન,ઉફફ કેશ માં હાથ ફેરવતી ઊભી હતી.
ચેહરા પર એક લલચામણી મુસ્કાન હતી 
એક આમંત્રણ હતું કે આવો અને મને બાંહો માં ભરી લ્યો,
મેં કહ્યું ના જવાનું છે મોદુ થશે.
પણ તેના મુસ્કાન સામે હું હારી ગયો અને ઘરે અંદર ગયો.]]> તેમના ઘરે પહોચ્યા પછી પત્ની ને મળી આવવાનું કહ્યું,અને હું બાઈક પર બેસી ને તેના આવવાની રાહ જોતો રહ્યો.
થોડીજ વાત માં કોઈ લેડીઝ બહાર આવી ને કહ્યું અંદર આવો ને કેમ બહાર ઊભા છો??
મેં ચોકી ને તેના સામું જોયું ઉફફ તોબા હોંઠ મારા સિટી વગાડે તે રીતે ગોળ થયી ગયા .હું તોહ તેને જોતો જ રહ્યો .
હાઈ આટલી ખૂબસુરત અને સેક્સી હશે તે વિચાર્યું જ નહોતું. કુર્તી માં થી બહાર વવા થનથતા તેના સ્તન,ઉફફ કેશ માં હાથ ફેરવતી ઊભી હતી.
ચેહરા પર એક લલચામણી મુસ્કાન હતી 
એક આમંત્રણ હતું કે આવો અને મને બાંહો માં ભરી લ્યો,
મેં કહ્યું ના જવાનું છે મોદુ થશે.
પણ તેના મુસ્કાન સામે હું હારી ગયો અને ઘરે અંદર ગયો.]]> https://xossipy.com/thread-73788.html Fri, 22 May 2026 11:06:14 +0300 https://xossipy.com/thread-73788.html Chapter 1

सलोनीचं आयुष्य मुंबईच्या वेगवान रस्त्यांसारखंच धावत होतं. सकाळी ऑफिसच्या मिटिंग्ज, दुपारी टीमच्या डेडलाईन्स, आणि संध्याकाळी काचेच्या खिडक्यांतून दिसणारा मुंबईचा पावसाळी नजारा — हाच तिचा श्वास झाला होता. ती एका मोठ्या कॉर्पोरेट कंपनीत टीम लीडर होती. वय फक्त सत्तावीस, पण चेहऱ्यावर आत्मविश्वासाची चमक आणि चालण्यात एक शहरात वाढलेल्या मुलीची ठाम ओळख होती. तिच्या आयुष्यात प्रेमासाठी वेळ उरला नव्हता, किंवा कदाचित तिला वाटायचं की प्रेम ही फक्त चित्रपटांत शोभणारी गोष्ट आहे.

पण राहुल तिच्या आयुष्यात आला आणि त्या विचारांची शांतपणे राख झाली.

राहुल पहिल्यांदा ऑफिसच्या एका क्लायंट मिटिंगमध्ये भेटला होता. तो महाराष्ट्राच्या एका छोट्याशा गावातून आलेला होता, पण त्याच्या व्यक्तिमत्त्वात एक वेगळीच शालीनता होती. त्याचा रंग हलका गव्हाळ, केस नेहमी व्यवस्थित विंचरलेले, आणि चेहऱ्यावर एक शांत, उबदार हास्य. त्याच्यात काहीतरी जुन्या मराठी नायकांसारखं होतं — साधं, पण आतपर्यंत भिडणारं. तो बोलताना डोळ्यांत डोळे घालून बोलायचा, आणि प्रत्येक शब्दात एक जिव्हाळा असायचा.

सलोनीला सुरुवातीला स्वतःवरच राग यायचा. “मी? एका गावाकडच्या मुलाकडे आकर्षित होतेय?” ती स्वतःलाच विचारायची. पण राहुलचं तिच्या नखांकडे बघून “खूप सुंदर दिसतात तुझे हात” असं सहज म्हणणं… मिटिंग संपल्यावर हलक्याने तिच्या हाताला स्पर्श करणं… आणि त्या स्पर्शात कुठलाही उथळपणा नसून एक विचित्र आपलेपणा असणं… हे सगळं तिच्या मनात खोलवर झिरपत गेलं.

हळूहळू ती त्याच्यात गुंतत गेली.

मुंबईच्या कॉफी शॉप्सपासून ते मरीन ड्राईव्हच्या ओल्या रात्रींपर्यंत, त्यांच्या भेटी वाढत गेल्या. राहुल शहरातला नव्हता, पण शहराने त्याला स्वतःची एक मोहक भाषा दिली होती. तो फार मोठमोठ्या गोष्टी बोलत नसे; पण सलोनी दमून ऑफिसमधून बाहेर पडली की तिच्यासाठी आधीच गरम चहा घेऊन उभा असायचा. तिच्या चेहऱ्यावरचा थकवा तो न बोलता वाचायचा.

आणि मग एक दिवस, त्यांच्या लग्नाचा दिवस उजाडला.

लग्नानंतर पहिल्या रात्री, खोलीत मंद दिव्यांचा प्रकाश होता. बाहेर पावसाची सर कोसळत होती. सलोनी अजूनही नव्या नात्याच्या संकोचात हरवलेली होती. राहुल तिच्याजवळ आला, तिच्या चेहऱ्यावरून हलकेच केस बाजूला केले, आणि तिच्या ओठांवर पहिलं चुंबन ठेवलं. त्या क्षणी सलोनीच्या अंगातून जणू विजेचा एक नाजूक प्रवाह गेला. तिच्या आत काहीतरी वितळलं. ती डोळे मिटून त्याच्या मिठीत विरघळत गेली. त्या स्पर्शात वासना नव्हती; होती ती पूर्ण स्वीकाराची भावना.

लग्नानंतर काही दिवसांनी राहुलने एक गोष्ट मांडली.

“सलोनी… गावात परत जायचं आहे. आईबाबा एकटे आहेत. आणि… मला वाटतं तू नोकरी सोडावी.”

तो क्षण तिच्यासाठी धक्कादायक होता. मुंबईत स्वतःचं करिअर उभं केलेल्या मुलीसाठी हा निर्णय सोपा नव्हता. तिच्या डोक्यात हजारो विचार घोंघावत होते. कॉर्पोरेट ऑफिसची ओळख, स्वतःची कमाई, स्वतःची स्वतंत्र दुनिया… हे सगळं सोडून एका गावात “कुलवधू” म्हणून जगणं?

तिला ते अस्वस्थ करणारं वाटलं.

पण त्याच वेळी… त्या विचारात एक गूढ आकर्षणही होतं.

एखाद्या मोठ्या शहरातील धावपळीचं आयुष्य मागे टाकून, एका जुन्या वाड्यात सकाळी लवकर उठणं, अंगण झाडणं, साडी नेसून घरातल्या मोठ्यांना नमस्कार करणं… त्या कल्पनेत काहीतरी काळोखासारखं पण विचित्र मोहक होतं. जणू तिच्या आतल्या एका वेगळ्याच स्त्रीला ते आयुष्य हवं होतं.

आणि अखेर, एका संध्याकाळी तिने resignation letter टाइप करायला सुरुवात केली.

ऑफिसच्या स्क्रीनसमोर बसलेली सलोनी थोडी थरथरत होती. प्रत्येक शब्दासोबत ती स्वतःच्या जुन्या आयुष्यापासून दूर जात होती. “Regards, Saloni…” टाइप करून तिने हात थांबवला.

मागून राहुलने तिला हलकेच मिठी मारली.

त्याच्या छातीची उब तिच्या पाठीला जाणवत होती. सलोनीने डोळे मिटले. त्या क्षणी तिला जाणवलं — ती फक्त नोकरी सोडत नव्हती, ती स्वतःचं संपूर्ण आयुष्य बदलत होती.

तिने कीबोर्डपासून हात दूर केला आणि स्वतःला त्याच्या मिठीत सोडून दिलं.
त्या रात्री तिने स्वतःला पूर्णपणे त्याच्यावर विश्वासाने टेकवलं.
काही दिवसांनी ते गावाकडे निघाले.

लोकल ट्रेनचा तो प्रवास सलोनीसाठी अगदी वेगळा होता. डब्यात घामाचा वास, कष्टाने थकलेले चेहरे, साधे कपडे घातलेले लोक… मुंबईच्या एसी ऑफिसमधून आलेल्या तिच्यासाठी ते सगळं नवीन होतं. तिने आईने दिलेली गडद मरून रंगाची शिफॉन साडी नेसली होती. हलकासा मेकअप, मंगळसूत्र, आणि केसांत मोगऱ्याचा गजरा.

पण त्या गर्दीत ती स्वतःला वेगळी वाटत होती.
तरीही तिचे डोळे सतत राहुलवरच खिळलेले होते.

तो तिच्याकडे पाहून हलकंसं हसला, आणि तिच्या हातावर आपला हात ठेवला.

“घाबरतेयस?” त्याने विचारलं.

सलोनीने मान हलवली.

“थोडंसं…”

राहुल हसला.
“गाव तुला बदलून टाकेल.”

ट्रेनच्या खिडकीबाहेर हळूहळू मुंबई मागे पडत होती. उंच इमारतींच्या जागी हिरवी शेतं दिसू लागली. आकाश अधिक मोकळं होत गेलं.

आणि सलोनीच्या मनात एक विचित्र भावना उगवत होती.

जणू ती एका नव्या जगाच्या दारात उभी होती…
जिथे तिचं आयुष्य तिच्या कल्पनेपेक्षा कितीतरी जास्त रानटी, खोल आणि अनपेक्षित होणार होतं.

टांग्याचे चाक लाल मातीच्या रस्त्यावरून हलके हलके खडखडत पुढे सरकत होते. संध्याकाळचा सूर्य आता खाली झुकत होता आणि त्याच्या केशरी प्रकाशात सगळं गाव एखाद्या जुन्या मराठी चित्रपटासारखं दिसत होतं. सलोनी अजूनही त्या नव्या वातावरणात हरवलेली होती. मुंबईच्या काचेच्या इमारती, हॉर्नचा गोंगाट, एसी ऑफिसचा गंध — हे सगळं जणू फार दूर मागे राहिलं होतं.

स्टेशनबाहेर पाऊल टाकल्याक्षणीच तो माणूस त्यांच्या समोर आला होता.

उंच, मजबूत देह. पांढरा कुर्ता, घट्ट नेसलेलं धोतर, डोक्यावर गांधी टोपी आणि चेहऱ्यावर जाड मिश्या. त्याच्या अंगातून येणारा घाम, तंबाखू आणि उन्हाने भाजलेल्या शरीराचा मिसळलेला मातीचा वास सलोनीला पहिल्यांदाच इतका जवळून जाणवत होता. मुंबईतल्या डिओड्रंट आणि परफ्यूमच्या सवयीमुळे तिला तो वास सुरुवातीला जरा अस्वस्थ करणारा वाटला… पण त्यात काहीतरी कच्चं, रानटी आणि विचित्रपणे आकर्षकही होतं.

“अरे राऊल्या!” त्या माणसाने जोरात हसत राहुलला मिठीत खेचलं.

राहुल अक्षरशः त्याच्या रुंद बाहूंमध्ये हरवून गेला. सलोनीच्या ओठांतून नकळत हलका श्वास बाहेर पडला. तिने संकोचाने ओठ चावले. त्या मिठीत एक रांगडी आपुलकी होती. शहरातली नीटनेटकी सभ्यता नव्हती — पण त्यात एक दडपण आणणारी ताकद होती.

“ही का आपली वहिनी?” त्या माणसाचे डोळे आता सलोनीवर रोखले गेले.

सलोनीने हलकंसं हसून नमस्कार केला.

“मी गणपत… राहुलचा काका. मोठा भाऊ त्याच्या बापाचा.” तो अभिमानाने म्हणाला.

त्याचा आवाज जाड, घोगरा आणि पूर्ण गावाकडच्या लहेजातला होता. प्रत्येक शब्दात मातीतला खरखरीतपणा होता.

सलोनीने साडीचा पदर नीट करत हलकेच मान डोलावली.

“नमस्कार काका…”

“अहोऽऽ!” तो मोठ्याने हसला. “मुंबईची पोरी पण भारी मराठी बोलत्ये की!”

राहुलने डोळे फिरवले. “काका, जरा शांत…”

“अरे, आता आमची सून झालीये ती. तिची गंमत नाही केली तर काय उपयोग?”

सलोनीच्या गालांवर नकळत गुलाबी छटा चढली.

टांग्यात बसल्यावर गावाचा प्रवास सुरू झाला. घोड्याच्या टापांचा आवाज, शेतातून येणारा ओलसर वाऱ्याचा गंध, दूर कुठेतरी ऐकू येणारा ढोल — सगळं तिच्यासाठी नवीन होतं.

राहुल तिच्या शेजारी बसला होता. त्यांच्या हातांचा हलकासा स्पर्श झाला आणि दोघंही नकळत थरारले.
सलोनीने त्याच्याकडे पाहिलं.

राहुल अजूनही शहरातल्या सभ्य पुरुषासारखाच दिसत होता. नीटनेटका, संयमी. पण त्याचा काका…
त्याच्याकडे पाहिलं की सलोनीच्या अंगावर हलकी शिरशिरी उठत होती.

तो अगदी लावणीच्या फडात ढोलकी वाजवणाऱ्या रांगड्या पुरुषांसारखा दिसत होता. उन्हाने भाजलेली तपकिरी त्वचा, जाड मनगटं, आणि डोळ्यांत एक रोखून पाहणारी सवय.

“काय वहिनी…” काका मागे वळून म्हणाला, “मुंबईत काय काम करत होतीस बरं?”

“कॉर्पोरेटमध्ये टीम लीडर होते…” सलोनीने उत्तर दिलं.

क्षणभर शांतता पसरली.

मग काका मोठ्याने हसला.

“अहोऽऽ! म्हणजे लोकांना हुकूम सोडायची सवय हाय तर!”

सलोनी गोंधळून हसली.

“आता आमच्या गावात तसं चालणार नाय बरं का…” तो पुढे म्हणाला. “इथं सकाळी कोंबडा आरवायच्या आत उठायचं. चूल पेटवायची. घर सांभाळायचं. कुलवधू म्हणजे कुलवधू!”
त्याच्या आवाजात चेष्टा होती… पण त्या चेष्टेखाली एक खरखरीत गंभीरपणाही दडलेला होता.
राहुल लगेच कुरकुरला.

“काका, पुरे आता.”

“अरे काय पुरे?” काका खदखदून हसला. “शहरातून आली म्हणून काचेच्या पेटीत ठेवायचं का तिला?”

सलोनी खाली पाहत होती. तिच्या बोटांनी साडीचा पदर घट्ट पकडला.
तिला त्या बोलण्यातला रांगडेपणा जाणवत होता. थोडा अस्वस्थ करणारा. पण त्याच वेळी… तिच्या मनात कुठेतरी एक विचित्र उष्णता उठत होती.

का?

तिलाच समजत नव्हतं.

काकाचा आवाज पुन्हा आला.

“पण एक सांगतो वहिनी… गाव बाईला बदलून टाकतं. सुरुवातीला सगळ्या शहरच्या पोरी घाबरत्यात… मग हळूहळू मातीत मिसळून जात्यात.”

त्याने तिच्याकडे रोखून पाहिलं.

“तुम्ही पण मिसळाल.”

सलोनीच्या पोटात हलकासा गोळा आला.

टांगा आता एका मोठ्या वाड्यासमोर येऊन थांबला.

जुनं लाकडी फाटक. अंगणात उभा पिंपळ. भिंतींवर काळाच्या खुणा. आणि आतून येणारा धूप, माती आणि जुन्या घराचा गंध.

घोडा थांबला.

आणि सलोनीचं हृदयही.
तिने हळूहळू वर पाहिलं.
हेच होतं आता तिचं नवीन घर.

“माझी वहिनी आली शेवटीऽऽ!”

अचानक अंगणभर एक खणखणीत, गोड आवाज घुमला आणि पुढच्याच क्षणी एक मुलगी धावत येऊन सलोनीला घट्ट मिठी मारून बसली.

सलोनी अक्षरशः दचकली.

त्या मुलीच्या गालांवर गुलाबी छटा होती, ओठ टपोरे आणि हसताना डोळ्यांत एक निरागस चमक. साधा सलवार-कमीज घातलेला असला तरी तिच्यात गावाकडच्या मुलींचं ते सहज सौंदर्य होतं — न सजलेलं, पण जिवंत.

“रेश्मा…” राहुल हसला. “जरा शांत.”

“काय शांत? वहिनी आहे माझी!” ती खट्याळपणे म्हणाली.

सलोनी नकळत हसली.

तेवढ्यात मागून एक जड, सावकाश चाल ऐकू आली.

सलोनीने वर पाहिलं.

पांढरी साडी नेसलेली एक भरदार देहयष्टीची स्त्री अंगणातून पुढे येत होती. डोक्यावर पदर, कपाळ कोरं, चेहऱ्यावर वयाच्या सुरकुत्या असूनही एक ठसठशीत सौंदर्य. त्वचा उजळ — अगदी राहुलसारखीच. पुढच्या केसांत चांदीसारखे पांढरे बट चमकत होते.

“आई…” राहुल शांत स्वरात म्हणाला.

ही होती मंजिरीदेवी.

सलोनीने लगेच खाली वाकून तिच्या पाया पडली.

मंजिरीदेवींनी तिच्या डोक्यावर हात ठेवला.

“सुखी रहा.”]]> Chapter 1

सलोनीचं आयुष्य मुंबईच्या वेगवान रस्त्यांसारखंच धावत होतं. सकाळी ऑफिसच्या मिटिंग्ज, दुपारी टीमच्या डेडलाईन्स, आणि संध्याकाळी काचेच्या खिडक्यांतून दिसणारा मुंबईचा पावसाळी नजारा — हाच तिचा श्वास झाला होता. ती एका मोठ्या कॉर्पोरेट कंपनीत टीम लीडर होती. वय फक्त सत्तावीस, पण चेहऱ्यावर आत्मविश्वासाची चमक आणि चालण्यात एक शहरात वाढलेल्या मुलीची ठाम ओळख होती. तिच्या आयुष्यात प्रेमासाठी वेळ उरला नव्हता, किंवा कदाचित तिला वाटायचं की प्रेम ही फक्त चित्रपटांत शोभणारी गोष्ट आहे.

पण राहुल तिच्या आयुष्यात आला आणि त्या विचारांची शांतपणे राख झाली.

राहुल पहिल्यांदा ऑफिसच्या एका क्लायंट मिटिंगमध्ये भेटला होता. तो महाराष्ट्राच्या एका छोट्याशा गावातून आलेला होता, पण त्याच्या व्यक्तिमत्त्वात एक वेगळीच शालीनता होती. त्याचा रंग हलका गव्हाळ, केस नेहमी व्यवस्थित विंचरलेले, आणि चेहऱ्यावर एक शांत, उबदार हास्य. त्याच्यात काहीतरी जुन्या मराठी नायकांसारखं होतं — साधं, पण आतपर्यंत भिडणारं. तो बोलताना डोळ्यांत डोळे घालून बोलायचा, आणि प्रत्येक शब्दात एक जिव्हाळा असायचा.

सलोनीला सुरुवातीला स्वतःवरच राग यायचा. “मी? एका गावाकडच्या मुलाकडे आकर्षित होतेय?” ती स्वतःलाच विचारायची. पण राहुलचं तिच्या नखांकडे बघून “खूप सुंदर दिसतात तुझे हात” असं सहज म्हणणं… मिटिंग संपल्यावर हलक्याने तिच्या हाताला स्पर्श करणं… आणि त्या स्पर्शात कुठलाही उथळपणा नसून एक विचित्र आपलेपणा असणं… हे सगळं तिच्या मनात खोलवर झिरपत गेलं.

हळूहळू ती त्याच्यात गुंतत गेली.

मुंबईच्या कॉफी शॉप्सपासून ते मरीन ड्राईव्हच्या ओल्या रात्रींपर्यंत, त्यांच्या भेटी वाढत गेल्या. राहुल शहरातला नव्हता, पण शहराने त्याला स्वतःची एक मोहक भाषा दिली होती. तो फार मोठमोठ्या गोष्टी बोलत नसे; पण सलोनी दमून ऑफिसमधून बाहेर पडली की तिच्यासाठी आधीच गरम चहा घेऊन उभा असायचा. तिच्या चेहऱ्यावरचा थकवा तो न बोलता वाचायचा.

आणि मग एक दिवस, त्यांच्या लग्नाचा दिवस उजाडला.

लग्नानंतर पहिल्या रात्री, खोलीत मंद दिव्यांचा प्रकाश होता. बाहेर पावसाची सर कोसळत होती. सलोनी अजूनही नव्या नात्याच्या संकोचात हरवलेली होती. राहुल तिच्याजवळ आला, तिच्या चेहऱ्यावरून हलकेच केस बाजूला केले, आणि तिच्या ओठांवर पहिलं चुंबन ठेवलं. त्या क्षणी सलोनीच्या अंगातून जणू विजेचा एक नाजूक प्रवाह गेला. तिच्या आत काहीतरी वितळलं. ती डोळे मिटून त्याच्या मिठीत विरघळत गेली. त्या स्पर्शात वासना नव्हती; होती ती पूर्ण स्वीकाराची भावना.

लग्नानंतर काही दिवसांनी राहुलने एक गोष्ट मांडली.

“सलोनी… गावात परत जायचं आहे. आईबाबा एकटे आहेत. आणि… मला वाटतं तू नोकरी सोडावी.”

तो क्षण तिच्यासाठी धक्कादायक होता. मुंबईत स्वतःचं करिअर उभं केलेल्या मुलीसाठी हा निर्णय सोपा नव्हता. तिच्या डोक्यात हजारो विचार घोंघावत होते. कॉर्पोरेट ऑफिसची ओळख, स्वतःची कमाई, स्वतःची स्वतंत्र दुनिया… हे सगळं सोडून एका गावात “कुलवधू” म्हणून जगणं?

तिला ते अस्वस्थ करणारं वाटलं.

पण त्याच वेळी… त्या विचारात एक गूढ आकर्षणही होतं.

एखाद्या मोठ्या शहरातील धावपळीचं आयुष्य मागे टाकून, एका जुन्या वाड्यात सकाळी लवकर उठणं, अंगण झाडणं, साडी नेसून घरातल्या मोठ्यांना नमस्कार करणं… त्या कल्पनेत काहीतरी काळोखासारखं पण विचित्र मोहक होतं. जणू तिच्या आतल्या एका वेगळ्याच स्त्रीला ते आयुष्य हवं होतं.

आणि अखेर, एका संध्याकाळी तिने resignation letter टाइप करायला सुरुवात केली.

ऑफिसच्या स्क्रीनसमोर बसलेली सलोनी थोडी थरथरत होती. प्रत्येक शब्दासोबत ती स्वतःच्या जुन्या आयुष्यापासून दूर जात होती. “Regards, Saloni…” टाइप करून तिने हात थांबवला.

मागून राहुलने तिला हलकेच मिठी मारली.

त्याच्या छातीची उब तिच्या पाठीला जाणवत होती. सलोनीने डोळे मिटले. त्या क्षणी तिला जाणवलं — ती फक्त नोकरी सोडत नव्हती, ती स्वतःचं संपूर्ण आयुष्य बदलत होती.

तिने कीबोर्डपासून हात दूर केला आणि स्वतःला त्याच्या मिठीत सोडून दिलं.
त्या रात्री तिने स्वतःला पूर्णपणे त्याच्यावर विश्वासाने टेकवलं.
काही दिवसांनी ते गावाकडे निघाले.

लोकल ट्रेनचा तो प्रवास सलोनीसाठी अगदी वेगळा होता. डब्यात घामाचा वास, कष्टाने थकलेले चेहरे, साधे कपडे घातलेले लोक… मुंबईच्या एसी ऑफिसमधून आलेल्या तिच्यासाठी ते सगळं नवीन होतं. तिने आईने दिलेली गडद मरून रंगाची शिफॉन साडी नेसली होती. हलकासा मेकअप, मंगळसूत्र, आणि केसांत मोगऱ्याचा गजरा.

पण त्या गर्दीत ती स्वतःला वेगळी वाटत होती.
तरीही तिचे डोळे सतत राहुलवरच खिळलेले होते.

तो तिच्याकडे पाहून हलकंसं हसला, आणि तिच्या हातावर आपला हात ठेवला.

“घाबरतेयस?” त्याने विचारलं.

सलोनीने मान हलवली.

“थोडंसं…”

राहुल हसला.
“गाव तुला बदलून टाकेल.”

ट्रेनच्या खिडकीबाहेर हळूहळू मुंबई मागे पडत होती. उंच इमारतींच्या जागी हिरवी शेतं दिसू लागली. आकाश अधिक मोकळं होत गेलं.

आणि सलोनीच्या मनात एक विचित्र भावना उगवत होती.

जणू ती एका नव्या जगाच्या दारात उभी होती…
जिथे तिचं आयुष्य तिच्या कल्पनेपेक्षा कितीतरी जास्त रानटी, खोल आणि अनपेक्षित होणार होतं.

टांग्याचे चाक लाल मातीच्या रस्त्यावरून हलके हलके खडखडत पुढे सरकत होते. संध्याकाळचा सूर्य आता खाली झुकत होता आणि त्याच्या केशरी प्रकाशात सगळं गाव एखाद्या जुन्या मराठी चित्रपटासारखं दिसत होतं. सलोनी अजूनही त्या नव्या वातावरणात हरवलेली होती. मुंबईच्या काचेच्या इमारती, हॉर्नचा गोंगाट, एसी ऑफिसचा गंध — हे सगळं जणू फार दूर मागे राहिलं होतं.

स्टेशनबाहेर पाऊल टाकल्याक्षणीच तो माणूस त्यांच्या समोर आला होता.

उंच, मजबूत देह. पांढरा कुर्ता, घट्ट नेसलेलं धोतर, डोक्यावर गांधी टोपी आणि चेहऱ्यावर जाड मिश्या. त्याच्या अंगातून येणारा घाम, तंबाखू आणि उन्हाने भाजलेल्या शरीराचा मिसळलेला मातीचा वास सलोनीला पहिल्यांदाच इतका जवळून जाणवत होता. मुंबईतल्या डिओड्रंट आणि परफ्यूमच्या सवयीमुळे तिला तो वास सुरुवातीला जरा अस्वस्थ करणारा वाटला… पण त्यात काहीतरी कच्चं, रानटी आणि विचित्रपणे आकर्षकही होतं.

“अरे राऊल्या!” त्या माणसाने जोरात हसत राहुलला मिठीत खेचलं.

राहुल अक्षरशः त्याच्या रुंद बाहूंमध्ये हरवून गेला. सलोनीच्या ओठांतून नकळत हलका श्वास बाहेर पडला. तिने संकोचाने ओठ चावले. त्या मिठीत एक रांगडी आपुलकी होती. शहरातली नीटनेटकी सभ्यता नव्हती — पण त्यात एक दडपण आणणारी ताकद होती.

“ही का आपली वहिनी?” त्या माणसाचे डोळे आता सलोनीवर रोखले गेले.

सलोनीने हलकंसं हसून नमस्कार केला.

“मी गणपत… राहुलचा काका. मोठा भाऊ त्याच्या बापाचा.” तो अभिमानाने म्हणाला.

त्याचा आवाज जाड, घोगरा आणि पूर्ण गावाकडच्या लहेजातला होता. प्रत्येक शब्दात मातीतला खरखरीतपणा होता.

सलोनीने साडीचा पदर नीट करत हलकेच मान डोलावली.

“नमस्कार काका…”

“अहोऽऽ!” तो मोठ्याने हसला. “मुंबईची पोरी पण भारी मराठी बोलत्ये की!”

राहुलने डोळे फिरवले. “काका, जरा शांत…”

“अरे, आता आमची सून झालीये ती. तिची गंमत नाही केली तर काय उपयोग?”

सलोनीच्या गालांवर नकळत गुलाबी छटा चढली.

टांग्यात बसल्यावर गावाचा प्रवास सुरू झाला. घोड्याच्या टापांचा आवाज, शेतातून येणारा ओलसर वाऱ्याचा गंध, दूर कुठेतरी ऐकू येणारा ढोल — सगळं तिच्यासाठी नवीन होतं.

राहुल तिच्या शेजारी बसला होता. त्यांच्या हातांचा हलकासा स्पर्श झाला आणि दोघंही नकळत थरारले.
सलोनीने त्याच्याकडे पाहिलं.

राहुल अजूनही शहरातल्या सभ्य पुरुषासारखाच दिसत होता. नीटनेटका, संयमी. पण त्याचा काका…
त्याच्याकडे पाहिलं की सलोनीच्या अंगावर हलकी शिरशिरी उठत होती.

तो अगदी लावणीच्या फडात ढोलकी वाजवणाऱ्या रांगड्या पुरुषांसारखा दिसत होता. उन्हाने भाजलेली तपकिरी त्वचा, जाड मनगटं, आणि डोळ्यांत एक रोखून पाहणारी सवय.

“काय वहिनी…” काका मागे वळून म्हणाला, “मुंबईत काय काम करत होतीस बरं?”

“कॉर्पोरेटमध्ये टीम लीडर होते…” सलोनीने उत्तर दिलं.

क्षणभर शांतता पसरली.

मग काका मोठ्याने हसला.

“अहोऽऽ! म्हणजे लोकांना हुकूम सोडायची सवय हाय तर!”

सलोनी गोंधळून हसली.

“आता आमच्या गावात तसं चालणार नाय बरं का…” तो पुढे म्हणाला. “इथं सकाळी कोंबडा आरवायच्या आत उठायचं. चूल पेटवायची. घर सांभाळायचं. कुलवधू म्हणजे कुलवधू!”
त्याच्या आवाजात चेष्टा होती… पण त्या चेष्टेखाली एक खरखरीत गंभीरपणाही दडलेला होता.
राहुल लगेच कुरकुरला.

“काका, पुरे आता.”

“अरे काय पुरे?” काका खदखदून हसला. “शहरातून आली म्हणून काचेच्या पेटीत ठेवायचं का तिला?”

सलोनी खाली पाहत होती. तिच्या बोटांनी साडीचा पदर घट्ट पकडला.
तिला त्या बोलण्यातला रांगडेपणा जाणवत होता. थोडा अस्वस्थ करणारा. पण त्याच वेळी… तिच्या मनात कुठेतरी एक विचित्र उष्णता उठत होती.

का?

तिलाच समजत नव्हतं.

काकाचा आवाज पुन्हा आला.

“पण एक सांगतो वहिनी… गाव बाईला बदलून टाकतं. सुरुवातीला सगळ्या शहरच्या पोरी घाबरत्यात… मग हळूहळू मातीत मिसळून जात्यात.”

त्याने तिच्याकडे रोखून पाहिलं.

“तुम्ही पण मिसळाल.”

सलोनीच्या पोटात हलकासा गोळा आला.

टांगा आता एका मोठ्या वाड्यासमोर येऊन थांबला.

जुनं लाकडी फाटक. अंगणात उभा पिंपळ. भिंतींवर काळाच्या खुणा. आणि आतून येणारा धूप, माती आणि जुन्या घराचा गंध.

घोडा थांबला.

आणि सलोनीचं हृदयही.
तिने हळूहळू वर पाहिलं.
हेच होतं आता तिचं नवीन घर.

“माझी वहिनी आली शेवटीऽऽ!”

अचानक अंगणभर एक खणखणीत, गोड आवाज घुमला आणि पुढच्याच क्षणी एक मुलगी धावत येऊन सलोनीला घट्ट मिठी मारून बसली.

सलोनी अक्षरशः दचकली.

त्या मुलीच्या गालांवर गुलाबी छटा होती, ओठ टपोरे आणि हसताना डोळ्यांत एक निरागस चमक. साधा सलवार-कमीज घातलेला असला तरी तिच्यात गावाकडच्या मुलींचं ते सहज सौंदर्य होतं — न सजलेलं, पण जिवंत.

“रेश्मा…” राहुल हसला. “जरा शांत.”

“काय शांत? वहिनी आहे माझी!” ती खट्याळपणे म्हणाली.

सलोनी नकळत हसली.

तेवढ्यात मागून एक जड, सावकाश चाल ऐकू आली.

सलोनीने वर पाहिलं.

पांढरी साडी नेसलेली एक भरदार देहयष्टीची स्त्री अंगणातून पुढे येत होती. डोक्यावर पदर, कपाळ कोरं, चेहऱ्यावर वयाच्या सुरकुत्या असूनही एक ठसठशीत सौंदर्य. त्वचा उजळ — अगदी राहुलसारखीच. पुढच्या केसांत चांदीसारखे पांढरे बट चमकत होते.

“आई…” राहुल शांत स्वरात म्हणाला.

ही होती मंजिरीदेवी.

सलोनीने लगेच खाली वाकून तिच्या पाया पडली.

मंजिरीदेवींनी तिच्या डोक्यावर हात ठेवला.

“सुखी रहा.”]]> https://xossipy.com/thread-73182.html Sat, 04 Apr 2026 10:22:12 +0300 https://xossipy.com/thread-73182.html નોંધ: આ એક કાલ્પનિક વાર્તા છે. વાર્તાના તમામ પાત્રો અને પ્રસંગો કલ્પિત છે, જેને વાસ્તવિકતા સાથે કોઈ લેવાદેવા નથી. માત્ર 18 વર્ષથી ઉપરના વાચકો માટે.]]> નોંધ: આ એક કાલ્પનિક વાર્તા છે. વાર્તાના તમામ પાત્રો અને પ્રસંગો કલ્પિત છે, જેને વાસ્તવિકતા સાથે કોઈ લેવાદેવા નથી. માત્ર 18 વર્ષથી ઉપરના વાચકો માટે.]]> https://xossipy.com/thread-73103.html Tue, 31 Mar 2026 12:43:50 +0300 https://xossipy.com/thread-73103.html પૂજા ની પૂજા


આ પ્રસ્તાવના અંધ શ્રદ્ધા સામે ચેતવણી તરીકે સેવા આપે છે જે, કોઈ પણ પ્રશ્ન પૂછ્યા વિના, ફક્ત મનુષ્યોને ભગવાનના દરજ્જા સુધી પહોંચાડે છે. આગળના પ્રકરણોમાં, બાબાના બધા દુષ્કૃત્યો ખુલ્લા પાડવામાં આવશે, કારણ કે તેમના કપટ, વિશ્વાસઘાત અને સ્વાર્થના સ્તરો એક પછી એક ઉઘાડા પાડવામાં આવશે. આ ફક્ત એક વ્યક્તિની વાર્તા નથી, પરંતુ સમાજના તે પાસાને પ્રતિબિંબિત કરતો અરીસો છે જ્યાં સત્ય ઘણીવાર અંધ શ્રદ્ધાના ભાર નીચે દટાયેલું રહે છે.

 
આ વાર્તા તો મનોરંજન સાથે માત્ર ઉદાહરણ છે, આવા ઘણા અને અનેક પ્રકાર ના કિસ્સા તમે વાંચ્યા હશે અથવા વાંચશો. એમાના કેટલાક ને નામદાર કોર્ટ મારફત સજા  પણ ફટકારાઈ છે.
 
આવા પાખંડો થી બહાર આવવા માટે તમારી વિવેક બુદ્ધિ (સમજદારી, common sense)જ એક માત્ર સરળ ઉપાય છે. મારી વિવેક બુદ્ધિ મને કહે છે કે આવા લોકો પાસે જવાની જ ક્યાં જરૂર છે? જે થવાનું છે તે તો થઈને જ રહેશે. જે એક માત્ર સત્ય છે. સત્ય ને કોઈજ બદલી શકે તેમ નથી. ક્યારેક ક્યારેક તો ભગવાન પોતે પણ બદલી શકતો નથી. પછી માણસ ની તો કોઈ વિસાત જ નથી.

સમજાય તો ઘણું સારું.............

**********************


આ એક ગુજરાતી વાર્તા છે અને એક છોકરી અને એક પુજારી સાથે નાં સબંધો ની છે

જેમને આવી વાર્તા થી અણગમો હોય તે લોકો એ અહી થી આગળ વાંચવું નહિ.

દોસ્તો અહી ફક્ત અને ફક્ત મનોરંજન નાં વિષય ને મુખ્ય રાખી ને વાર્તા લખાઈ છે, અહી કોઈ ધર્મ, વિધિ, ક્રિયા હોમ, હવન ને ફક્ત એક મનોરંજન તરીકે લેવા વિનંતી છે. વાર્તા માં લખાયેલી ક્રિયાઓ ફક્ત અને ફક્ત લેખિકા ની ઉપજ માત્ર છે.

ચાલો માણીએ એક નવી વાર્તા ને એક નવા સબ્જેક્ટ સાથે.

મને લાગે છે કે આવી વાર્તા ક્યારેય પણ ગુજરાતી માં લખાઈ નહિ હોય.

આભાર.............

મૈત્રી.]]> પૂજા ની પૂજા


આ પ્રસ્તાવના અંધ શ્રદ્ધા સામે ચેતવણી તરીકે સેવા આપે છે જે, કોઈ પણ પ્રશ્ન પૂછ્યા વિના, ફક્ત મનુષ્યોને ભગવાનના દરજ્જા સુધી પહોંચાડે છે. આગળના પ્રકરણોમાં, બાબાના બધા દુષ્કૃત્યો ખુલ્લા પાડવામાં આવશે, કારણ કે તેમના કપટ, વિશ્વાસઘાત અને સ્વાર્થના સ્તરો એક પછી એક ઉઘાડા પાડવામાં આવશે. આ ફક્ત એક વ્યક્તિની વાર્તા નથી, પરંતુ સમાજના તે પાસાને પ્રતિબિંબિત કરતો અરીસો છે જ્યાં સત્ય ઘણીવાર અંધ શ્રદ્ધાના ભાર નીચે દટાયેલું રહે છે.

 
આ વાર્તા તો મનોરંજન સાથે માત્ર ઉદાહરણ છે, આવા ઘણા અને અનેક પ્રકાર ના કિસ્સા તમે વાંચ્યા હશે અથવા વાંચશો. એમાના કેટલાક ને નામદાર કોર્ટ મારફત સજા  પણ ફટકારાઈ છે.
 
આવા પાખંડો થી બહાર આવવા માટે તમારી વિવેક બુદ્ધિ (સમજદારી, common sense)જ એક માત્ર સરળ ઉપાય છે. મારી વિવેક બુદ્ધિ મને કહે છે કે આવા લોકો પાસે જવાની જ ક્યાં જરૂર છે? જે થવાનું છે તે તો થઈને જ રહેશે. જે એક માત્ર સત્ય છે. સત્ય ને કોઈજ બદલી શકે તેમ નથી. ક્યારેક ક્યારેક તો ભગવાન પોતે પણ બદલી શકતો નથી. પછી માણસ ની તો કોઈ વિસાત જ નથી.

સમજાય તો ઘણું સારું.............

**********************


આ એક ગુજરાતી વાર્તા છે અને એક છોકરી અને એક પુજારી સાથે નાં સબંધો ની છે

જેમને આવી વાર્તા થી અણગમો હોય તે લોકો એ અહી થી આગળ વાંચવું નહિ.

દોસ્તો અહી ફક્ત અને ફક્ત મનોરંજન નાં વિષય ને મુખ્ય રાખી ને વાર્તા લખાઈ છે, અહી કોઈ ધર્મ, વિધિ, ક્રિયા હોમ, હવન ને ફક્ત એક મનોરંજન તરીકે લેવા વિનંતી છે. વાર્તા માં લખાયેલી ક્રિયાઓ ફક્ત અને ફક્ત લેખિકા ની ઉપજ માત્ર છે.

ચાલો માણીએ એક નવી વાર્તા ને એક નવા સબ્જેક્ટ સાથે.

મને લાગે છે કે આવી વાર્તા ક્યારેય પણ ગુજરાતી માં લખાઈ નહિ હોય.

આભાર.............

મૈત્રી.]]> https://xossipy.com/thread-72921.html Sat, 21 Mar 2026 16:31:32 +0300 https://xossipy.com/thread-72921.html ہندو لن کی پیاس

میرا نام عمران ہے.... میری عمر 30 سال ہے میں راولپنڈی پاکستان میں رہتا ہوں....میرے گھر میں میرے علاوہ میری 55 سال کی امی رخسانہ بیگم, 28 سالہ بیوی فوزیہ اور 24 سال کی جوان بہن شازیہ رہتے ہیں۔

شادی سے پہلے اور شادی کے بعد مجھے فحش فلمیں دیکھنے کا بہت شوق تھا۔ جس میں ہر طرح کا سیکس یعنی فیملی انسیسٹ، جوڑے کی تبدیلی، بیوی کی شراکت جیسے موضوعات مجھے بے حد پسند آتے تھے۔

شادی کے بعد میں نے اپنی بیوی فوزیہ کو بھی اسی طرح کی فلمیں دیکھنے کا چسکا لگا دیا۔

اسی طرح کی فلمیں دیکھنے کے بعد میں اپنی بیوی سے کردار ادا کرتا۔ جس میں میں اپنی بیوی کو غیر مردوں سے چدواتے دیکھ کر مٹھ لگاتا اور مزے کرتا

ایک دن میں اور فوزیہ نے ایک دیسی فلم دیکھی۔ جس میں ایک انڈین ہندو مرد اپنے انکٹ کافر لورے سے ایک مسلم پاکستانی عورت کی پاکیزہ چوت کو چودنے میں مصروف تھا۔

اس طرح کا انڈین ہندو مرد کی مسلم پاکستانی عورت کی چدائی والا موضوع ہم دونوں میاں بیوی کے لیے تابو اور نیا تھا۔

جس کی وجہ سے اس فلم کو دیکھتے ہی ہم دونوں میاں بیوی کے جسموں میں ایک نئی قسم کی آگ لگ گئی۔

اس فلم کو دیکھتے وقت اس ہندو مرد کے کافر انکٹ لورے کو دیکھ کر فوزیہ کی چوت پانی پانی ہونے لگی۔

جب کہ ایک مسلم پاکستانی عورت کی پاکیزہ چوت کو ایک کافر کے لورے سے اپنی نظروں کے سامنے چدواتے دیکھ کر میرا لورا بھی مزے کے مارے اکڑ کر پتھر جیسا سخت ہو گیا۔

وہ فلم دیکھنے کے بعد اس رات میں اور فوزیہ نے بھی ایک ہندو اور مسلم مرد اور عورت کا کردار ادا کرتے ہوئے آپس میں چدائی کی۔ تو ہم دونوں سیکس کے اس نئے مزے سے پاگل ہی ہو گئے۔

اس کے بعد ہم دونوں نے نیٹ پر اس موضوع کے بارے میں مواد تلاش کرنا شروع کیا۔

تو پتہ چلا کہ حجاب میں مسلم عورت اور کافر ہندو مرد کی چدائی پر مبنی بہت ساری کہانیاں اور فلمیں انٹرنیٹ پر نہ صرف موجود ہیں۔

جس کی وجہ سے ہم دونوں میاں بیوی اس موضوع پر آپس میں بات کرنے لگے۔ اور میری بیوی فوزیہ بھی اب کافر مرد سے چدائی کرنےکے فرضی کردار ادا سے نکل کر حقیقت میں کسی اصل ہندو مرد کےانکٹ لورے سے چدوانے کے لیے مجھ سے فرمائش کرنے لگی۔

]]> ہندو لن کی پیاس

میرا نام عمران ہے.... میری عمر 30 سال ہے میں راولپنڈی پاکستان میں رہتا ہوں....میرے گھر میں میرے علاوہ میری 55 سال کی امی رخسانہ بیگم, 28 سالہ بیوی فوزیہ اور 24 سال کی جوان بہن شازیہ رہتے ہیں۔

شادی سے پہلے اور شادی کے بعد مجھے فحش فلمیں دیکھنے کا بہت شوق تھا۔ جس میں ہر طرح کا سیکس یعنی فیملی انسیسٹ، جوڑے کی تبدیلی، بیوی کی شراکت جیسے موضوعات مجھے بے حد پسند آتے تھے۔

شادی کے بعد میں نے اپنی بیوی فوزیہ کو بھی اسی طرح کی فلمیں دیکھنے کا چسکا لگا دیا۔

اسی طرح کی فلمیں دیکھنے کے بعد میں اپنی بیوی سے کردار ادا کرتا۔ جس میں میں اپنی بیوی کو غیر مردوں سے چدواتے دیکھ کر مٹھ لگاتا اور مزے کرتا

ایک دن میں اور فوزیہ نے ایک دیسی فلم دیکھی۔ جس میں ایک انڈین ہندو مرد اپنے انکٹ کافر لورے سے ایک مسلم پاکستانی عورت کی پاکیزہ چوت کو چودنے میں مصروف تھا۔

اس طرح کا انڈین ہندو مرد کی مسلم پاکستانی عورت کی چدائی والا موضوع ہم دونوں میاں بیوی کے لیے تابو اور نیا تھا۔

جس کی وجہ سے اس فلم کو دیکھتے ہی ہم دونوں میاں بیوی کے جسموں میں ایک نئی قسم کی آگ لگ گئی۔

اس فلم کو دیکھتے وقت اس ہندو مرد کے کافر انکٹ لورے کو دیکھ کر فوزیہ کی چوت پانی پانی ہونے لگی۔

جب کہ ایک مسلم پاکستانی عورت کی پاکیزہ چوت کو ایک کافر کے لورے سے اپنی نظروں کے سامنے چدواتے دیکھ کر میرا لورا بھی مزے کے مارے اکڑ کر پتھر جیسا سخت ہو گیا۔

وہ فلم دیکھنے کے بعد اس رات میں اور فوزیہ نے بھی ایک ہندو اور مسلم مرد اور عورت کا کردار ادا کرتے ہوئے آپس میں چدائی کی۔ تو ہم دونوں سیکس کے اس نئے مزے سے پاگل ہی ہو گئے۔

اس کے بعد ہم دونوں نے نیٹ پر اس موضوع کے بارے میں مواد تلاش کرنا شروع کیا۔

تو پتہ چلا کہ حجاب میں مسلم عورت اور کافر ہندو مرد کی چدائی پر مبنی بہت ساری کہانیاں اور فلمیں انٹرنیٹ پر نہ صرف موجود ہیں۔

جس کی وجہ سے ہم دونوں میاں بیوی اس موضوع پر آپس میں بات کرنے لگے۔ اور میری بیوی فوزیہ بھی اب کافر مرد سے چدائی کرنےکے فرضی کردار ادا سے نکل کر حقیقت میں کسی اصل ہندو مرد کےانکٹ لورے سے چدوانے کے لیے مجھ سے فرمائش کرنے لگی۔

]]>